ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. PHILORPA TRADING LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2740/19, 26/11/2021

(12)του Νόμου την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €9.000,20 από 11/06/

2. Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετωπίζουν τις πιο πάνω κατηγορίες υπό την ιδιότητά τους ως αξιωματούχοι της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας.
3. Δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 38 ετών, παντρεμένος και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 2 ½ ετών. Διαμένει μαζί με την σύζυγο του και το ανήλικο τους τέκνο σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα, λαμβάνοντας μηνιαίως εισόδημα από την εργασία του το ποσό των €1125 (μικτά) πλέον ένα μη σταθερό ποσό ως προμήθεια ύψους €
4. Αυτά είναι και τα μόνα εισοδήματα της οικογένειας του εφόσον η σύζυγος του είναι άνεργη, ο ίδιος δεν διατηρεί οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις ή άλλη περιουσία και διατηρεί προσωπικά χρέη ύψους €5.
5. Περαιτέρω, ανέφερε για σκοπούς μετριασμού της ποινής του ότι, αν και ήταν αξιωματούχος της Κατηγορούμενης 1, δεν είχε εμπλοκή στη διοίκηση της εταιρείας εφόσον απλώς εισήλθε σε αυτήν σε μικρή ηλικία, μετά που χώρισαν οι γονείς του, χωρίς να γνωρίζει τι γινόταν. Όσον αφορά την Κατηγορούμενη 3, προκύπτει από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ότι αυτή είναι ηλικίας 66 ετών, βρίσκεται σε διάσταση με τον σύζυγο της από το 2006 και είναι μητέρα δύο ενήλικων τέκνων, εκ των οποίων το ένα είναι ο Κατηγορούμενος
6. Είναι άνεργη από τον Ιούνιο του 2019 και διαμένει σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα μαζί με τον αδερφό της, ηλικίας 65 ετών, στον οποίο παρέχει φροντίδα λόγω προβλημάτων υγείας (XXXXX, XXXXX) που αντιμετωπίζει, τα οποία δεν του επιτρέπουν να εργάζεται ούτε να αυτοεξυπηρετηθεί σε ικανοποιητικό βαθμό. Μαζί της διέμενε στο ίδιο διαμέρισμα και η μητέρα της, την οποία επίσης φρόντιζε μέχρι που απεβίωσε τον Φεβρουάριο του
7. Τα συνολικά εισοδήματα της ίδιας και του αδερφού της προέρχονται από έκτακτη βοήθεια που λαμβάνουν από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων για κάλυψη βασικών αναγκών και ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €300 ενώ, για την διαβίωση της, λαμβάνει βοήθεια από τρίτους (τον Κατηγορούμενο 2, από το Κοινοτικό Παντοπωλείο και από γειτόνισσες της). Περαιτέρω, δεν διατηρεί οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ούτε οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις και αναμένει να λάβει την σύνταξη της. Περί τον Μάρτιο του 2019 είχε νοσηλευτεί στο Νοσοκομείο Λάρνακας για εγχείρηση χολής και τότε διαγνώστηκε με ολική αποκόλληση του δεξιού οφθαλμού της, για την αντιμετώπιση του οποίου υποβλήθηκε σε εννέα εγχειρίσεις σε σχέση με τις οποίες παρουσίασε ιατρικά πιστοποιητικά (Έγγραφο Α) ενώ, όπως ανέφερε κατά τον μετριασμό, συνεχίζει να παρουσιάζει πρόβλημα στο μάτι της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,

(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού, κατά πάγια νομολογιακή αρχή, κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46

(12)του Νόμου, «το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής στον Έφορο οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στον Έφορο το εν λόγω ποσό.» Η πρόνοια αυτή, όπως πολύ πρόσφατα έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δια του οποίου να διατάσσεται το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, που εν προκειμένω είναι η Κατηγορούμενη 1, να καταβάλει στον Έφορο την εναπομείνασα οφειλή. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την συμμόρφωση με τις κατηγορίες, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι υπήρξε πολύ μικρή συμμόρφωση μέχρι σήμερα στις κατηγορίες, ως αποτέλεσμα της οποίας να παραμένουν ακόμα οφειλές προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. συνολικού ύψους €9.776,67 πλέον τόκους, το οποίο πρόκειται για ένα ποσό που οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, τα περισσότερα εκ των οποίων ανατρέχουν σε απομακρυσμένο χρόνο, με αφετηρία διάπραξης το έτος 2011. Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε μόλις την 31/07/2019, χωρίς να παραγνωρίζεται ότι: (i) ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), και (ii) οι Κατηγορούμενοι ζήτησαν επανειλημμένα χρόνο στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης για συμμόρφωση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, χωρίς όμως τελικά να συμμορφωθούν πλήρως με αυτές. Υπό αυτές, λοιπόν, τις παραμέτρους και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη την μεταβολή που προκύπτει από τα πιο πάνω ότι υπήρξε στις προσωπικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων 2 και 3 στο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, θα δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στον παράγοντα «χρόνος» για τον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής στους Κατηγορούμενους, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι ικανός να επηρεάσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, ECLI:CY:AD:2020:B54, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, Φλωρεντίνου (ανωτέρω) και Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, ECLI:CY:AD:2021:B66, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2021). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων το λευκό ποινικό τους μητρώο, την άμεση παραδοχή τους στις κατηγορίες που κρίθηκαν ένοχοι ως επίσης και την σε μικρό βαθμό συμμόρφωση που υπήρξε μέχρι σήμερα από πλευράς τους έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων 2 και 3 τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις, όπως αυτές εκτέθηκαν ανωτέρω, οι οποίες όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another

(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Επιπλέον, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή ολόκληρης της εναπομείνασας οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Δεν αποδέχομαι όμως ως μετριαστικό παράγοντα σε όφελος του Κατηγορούμενου 2 ότι ο ίδιος, όπως είπε, δεν είχε εμπλοκή στη διοίκηση της Κατηγορούμενης 1 και δεν γνώριζε τι γινόταν σε αυτήν. Ο παράγοντας αυτός δεν έχει οποιαδήποτε επίπτωση στην ποινική ευθύνη του Κατηγορούμενου 2 και ούτε μπορεί να επηρεάσει μετριαστικά την επιβληθείσα σε αυτόν ποινή δεδομένου ότι, κατά το χρόνο που διαπράχθηκαν τα αδικήματα, ο Κατηγορούμενος 2 ήταν ένας εκ των αξιωματούχων της Κατηγορούμενης 1 (βλ. επί του προκειμένου την Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου ανωτέρω και την Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σολομωνίδης κ.α. ECLI:CY:AD:2018:B546, Ποιν. Έφεση 323/15 ημ. 18/12/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, όσον αφορά τις κατηγορίες 1 - 18 επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 1 χρηματικό πρόστιμο ύψους €100 σε κάθε έκαστη των εν λόγω κατηγοριών. Όσον αφορά τις κατηγορίες 19 - 35 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 εφόσον τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στις εν λόγω κατηγορίες στηρίζονται σε γεγονότα τα οποία προκύπτουν από τα αδικήματα των κατηγοριών 2 - 18 στις οποίες έχει επιβληθεί ποινή αλλά και επειδή, σε κάθε περίπτωση, το ποσό που αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Επιπρόσθετα, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46

(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €9.776,67 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €9.000,20 από 11/06/2019 μέχρι εξόφλησης. Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους 2 και 3 για τις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στους Κατηγορούμενους 2 και 3 σε σχέση με το εν λόγω αδίκημα δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στους Κατηγορούμενους 2 και 3 για το αδίκημα αυτό θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας υπόψη το ύψος της οφειλής Φ.Π.Α. που η κάθε κατηγορία αφορά σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. (κατηγορίες 1 - 18) σε συνδυασμό με το ύψος της συνολικής οφειλής Φ.Π.Α. που παραμένει, επιβάλλεται σε έκαστο των Κατηγορουμένων 2 και 3 ποινή φυλάκισης 15 ημερών σε κάθε έκαστη των κατηγοριών 1 - 18. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον πρόκειται για αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Παρομοίως, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στους Κατηγορούμενους 2 και 3 στις κατηγορίες 19 - 35, για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους 2 και 3, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω, Louis Travel Ltd ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ECLI:CY:AD:2021:B177, Ποιν. Εφέσεις 230/2019 και 231/2019 ημ. 27/04/2021 και Κασάπη ν. Μενεξή ανωτέρω). Λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η οποία αφορά αδικήματα μεγάλο μέρος των οποίων διαπράχθηκαν σε απομακρυσμένο χρόνο, με αφετηρία διάπραξης το έτος 2011, και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις προσωπικές συνθήκες των Κατηγορουμένων 2 και 3 σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό τους μητρώο, την άμεση παραδοχή τους καθώς και το ύψος της οφειλής που η κάθε κατηγορία αφορά ως επίσης και το ύψος της οφειλής που συνολικά παραμένει προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. και, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκα ένοχοι (η οποία είναι δεδομένη), καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος των Κατηγορουμένων 2 και 3 και να αναστείλω την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στους Κατηγορούμενους 2 και 3) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο