ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. S. KONIARIS DEVELOPMENT LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2714/17, 30/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B201 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2714/17 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-
- S. KONIARIS DEVELOPMENT LTD
- XXXXX ΚΟΝΙΑΡΗ
- XXXXX ΚΟΝΙΑΡΗ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Καρύδης Για Κατηγορούμενους 1 - 3: κ. Καρεκλάς Κατηγορούμενοι 2 και 3 παρόντες ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, σε συνολικά 8 κατηγορίες που ο καθένας τους αντιμετωπίζει σύμφωνα με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης. Όλες οι κατηγορίες στις οποίες κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι αφορούσαν παραβάσεις του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(I)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί (ο «Νόμος») και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών. Οι πρώτες 4 κατηγορίες αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., συνολικού ύψους €59.965,20, που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογικές δηλώσεις για αντίστοιχες φορολογικές περιόδους, οι οποίες αναφέρονται στις εν λόγω κατηγορίες και οι οποίες καλύπτουν το χρονικό διάστημα από 01/06/2010 μέχρι 30/11/2010, 01/12/2011 μέχρι 29/02/2012 και 01/12/2013 μέχρι 28/02/
- Η 5η κατηγορία αφορούσε το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού Φ.Π.Α. ύψους €148.693,28 εντός 30 ημερών από τη λήψη σχετικής ειδοποίησης ημερομηνίας 20/01/2016 και οι κατηγορίες 6 - 8 αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού πρόσθετου φόρου και τόκου συνολικού ύψους €37.234,79 που επιβλήθηκαν λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α ως οι κατηγορίες 2, 3 και
- Πέραν των πιο πάνω, από τα όσα αναφέρθηκαν στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων από το δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, προκύπτουν τα ακόλουθα:
- Μετά την καταχώριση του κατηγορητηρίου υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων μερική συμμόρφωση στις πιο πάνω κατηγορίες, με την ανικανοποίητη οφειλή να περιορίζεται σήμερα στο συνολικό ποσό των €101.084,82, το οποίο αναλύεται σε φόρο ύψους €84.152,41 και επιβαρύνσεις ύψους €16.932,41, για το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €89.847,67 από 11/02/
- Ο Κατηγορούμενοι 2 και 3 αντιμετώπιζαν τις πιο πάνω κατηγορίες υπό την ιδιότητά τους ως αξιωματούχοι της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας.
- Δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Σύμφωνα με τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας, οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 είναι σύζυγοι και γονείς δύο ενήλικων τέκνων, ηλικίας 35 και 41 ετών αντίστοιχα. Η Κατηγορούμενη 2 είναι απόφοιτος δημοτικού σχολείου και σήμερα είναι ηλικίας 65 ετών, ο δε Κατηγορούμενος 3 φοίτησε μέχρι την τρίτη τάξη δημοτικού σχολείου και σήμερα είναι ηλικίας 66 ετών. Αμφότεροι είναι συνταξιούχοι και διαμένουν μαζί με την θυγατέρα τους σε μία ιδιόκτητη οικία, με την Κατηγορούμενη 2 να μην λαμβάνει οποιαδήποτε εισοδήματα εφόσον αναμένει να λάβει την σύνταξη της και τον Κατηγορούμενο 3 να λαμβάνει μηνιαίως σύνταξη ύψους €753,
- Στο παρελθόν ο Κατηγορούμενος 2 λειτουργούσε εργοληπτικές εταιρείες στις οποίες ήταν μαζί με την σύζυγο του συνιδιοκτήτες και οι οποίες, ένεκα της οικονομικής κρίσης του 2013, δημιούργησαν μεγάλα χρέη, άρχισαν να υπολειτουργούν και σήμερα είναι αδρανείς. Η Κατηγορούμενη 2 δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας ούτε διατηρεί επ' ονόματι της οποιαδήποτε χρέη ή οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία. Ο Κατηγορούμενος 3 πάσχει από XXXXX και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, δεν διατηρεί επ' ονόματι του οποιαδήποτε χρέη και ως περιουσία έχει αποταμιεύσεις ύψους €500 και δύο αυτοκίνητα αξίας €1.000 και €500, αντίστοιχα. Ο συνήγορος των Κατηγορουμένων, αγορεύοντας προφορικά για μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο των εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις των Κατηγορουμένων 2 και
- Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε, για σκοπούς μετριασμού, στους ακόλουθους παράγοντες: (α) στο λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορουμένων, (β) στην παραδοχή τους στις κατηγορίες, (γ) στην πρόθεση που επέδειξαν να εξοφλήσουν την φορολογική οφειλή και στις προσπάθειες που κατέβαλαν μέχρι σήμερα για συμμόρφωση με τις κατηγορίες, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν να συμμορφωθούν μερικώς με αυτές, καταβάλλοντας ένα σημαντικό ποσό έναντι της συνολικής οφειλής, (δ) στις συνθήκες κάτω από τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα, οι οποίες ανάγονται ουσιαστικά στις συνέπειες που επέφερε η οικονομική κρίση του 2013 στους Κατηγορούμενους και, ειδικότερα, στην Κατηγορούμενη 1, η οποία, λόγω της κρίσης, πλήγηκε οικονομικά και αδυνατούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, μεταξύ των οποίων και στις φορολογικές της υποχρεώσεις, (ε) στο διαχωρισμό της ποινικής ευθύνης που θα πρέπει να γίνει μεταξύ των Κατηγορουμένων 2 και 3 αφού, όπως ανέφερε, η εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 στην Κατηγορούμενη 1 ήταν τυπική εφόσον ήταν μόνο ο γραμματέας της εν λόγω εταιρείας, σε αντίθεση με τον Κατηγορούμενο 3 που ήταν ο διευθυντής της και το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνος για αυτήν και (στ) στο ότι οι Κατηγορούμενοι αποδέχονται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καταβολής. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και εκφράζοντας την μεταμέλεια των Κατηγορουμένων, κάλεσε το Δικαστήριο να τους κρίνει με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού, κατά πάγια νομολογιακή αρχή, κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46
(12)του Νόμου, «το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής στον Έφορο οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στον Έφορο το εν λόγω ποσό.» Η πρόνοια αυτή, όπως πολύ πρόσφατα έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δια του οποίου να διατάσσεται το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, που εν προκειμένω είναι η Κατηγορούμενη 1, να καταβάλει στον Έφορο την εναπομείνασα οφειλή Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το ιδιαίτερα μεγάλο ποσό που παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., (€101.084,82 πλέον τόκους), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων σε ό,τι αφορά τον οφειλόμενο φόρο, σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Συναφώς, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς Κατηγορουμένων ως προς τις συνθήκες διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων και, ιδιαίτερα, ως προς τις συνέπειες που επέφερε σε αυτούς η οικονομική κρίση του 2013, εφόσον τα αδικήματα της υπό κρίση περίπτωσης αφορούν παραλείψεις καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράχθηκε από την Κατηγορούμενη 1 αλλά δεν καταβλήθηκε, όπως θα έπρεπε, στο κράτος. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την αποζημίωση της Κατηγορούσας Αρχής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, παρά την μερική συμμόρφωση που υπήρξε στις πιο πάνω κατηγορίες, παραμένουν μέχρι σήμερα οφειλές προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. συνολικού ύψους €101.084,82 πλέον τόκους, το οποίο πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης που ανατρέχουν σε απομακρυσμένο χρόνο, δηλαδή μεταξύ των ετών 2010 και 2016, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζεται ότι: (i) ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), και (ii) οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης μέχρι τις 06/07/2018 και στη συνέχεια ζήτησαν επανειλημμένα χρόνο για συμμόρφωση, χωρίς όμως τελικά να συμμορφωθούν πλήρως με τις κατηγορίες. Υπό αυτές, λοιπόν, τις παραμέτρους και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη ότι οι Κατηγορούμενοι φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην παρατηρηθείσα καθυστέρηση, θα δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στον παράγοντα «χρόνος» για τον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής στους Κατηγορούμενους, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι ικανός να επηρεάσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων το λευκό ποινικό τους μητρώο και την παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση εφόσον οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μέχρι τις 06/07/2018 μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν. Επομένως, η παραδοχή τους, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω επίσης υπόψη μου, προς όφελος των Κατηγορουμένων, την μερική αλλά σε αρκετά μεγάλο βαθμό συμμόρφωση που υπήρξε μέχρι σήμερα από πλευράς Κατηγορουμένων έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων 2 και 3 τις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις, τα προβλήματα υγείας του Κατηγορούμενου 3, την σημερινή οικονομική κατάσταση των ιδίων αλλά και της Κατηγορούμενης 1, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων, την απολογία και την μεταμέλεια τους στα αδικήματα που διέπραξαν, όπως αυτή εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου τους, η οποία, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Δεν αποδέχομαι όμως την εισήγηση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η Κατηγορούμενη 2 θα πρέπει να αντιμετωπιστεί διαφορετικά από τον Κατηγορούμενο 3 για σκοπούς επιβολής της αρμόζουσας σε αυτήν ποινής, επειδή η Κατηγορούμενη 2 ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο απλώς γραμματέας της Κατηγορούμενης
- Ο παράγοντας αυτός ουδόλως επηρεάζει την ποινική ευθύνη της Κατηγορούμενης 2 και ούτε μπορεί να επηρεάσει μετριαστικά το εύρος της επιβαλλόμενης σε αυτήν ποινής, έχοντας ως δεδομένο ότι με βάση το άρθρο 48 του Νόμου εξισώνεται η ποινική ευθύνη του διευθυντή με τον γραμματέα ενός νομικού προσώπου (οι οποίοι, αμφότεροι, συγκαταλέγονται στον ορισμό «διευθύνοντες αξιωματούχοι»), όπως εν προκειμένω ήταν η Κατηγορούμενη 2 στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία. Σχετική επί του προκειμένου είναι, μεταξύ άλλων, η Μελάς (ανωτέρω) στην οποία αναφέρθηκε ότι, με τον καταλογισμό ευθύνης και τιμωρίας σε αξιωματούχους ενός νομικού προσώπου (στην έννοια του οποίου ο Νομοθέτης έχει συμπεριλάβει όχι μόνο τον διευθυντή αλλά και τον γραμματέα του), διασφαλίζεται η εκπλήρωση των νομικών υποχρεώσεων του νομικού προσώπου μέσω του κολασμού των αξιωματούχων του, με το βαθμό ανάμειξης τους στο νομικό πρόσωπο να μην συνιστά παράγοντα σχετικό που θα μπορούσε να μετριάσει την ποινή. Σχετικά επίσης είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, στην οποία, το Ανώτατο Δικαστήριο, ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση με την οποία αθωώθηκαν οι διοικητικοί σύμβουλοι της εκεί εταιρείας για παρόμοιας φύσεως φορολογικά αδικήματα, στα οποία η εταιρεία είχε καταδικαστεί, επέβαλε σε καθένα από τους διευθυντές της ποινές άμεσης φυλάκισης, χωρίς να δοθεί από το Εφετείο οποιαδήποτε βαρύτητα για τον καθορισμό της ποινής τους στον ισχυρισμό που προέβαλαν οι διευθυντές τόσο πρωτόδικα όσο και κατ' έφεση ότι δεν είχαν οποιαδήποτε ανάμειξη τόσο στα οικονομικά θέματα της εταιρείας όσο και στη διεκπεραίωση των υποθέσεων της λόγω του ότι είχε διοριστεί διαχειριστής στην εταιρεία εφόσον, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι είναι αυστηρής ευθύνης και διαπράχθηκαν σε χρόνο που αυτοί ήταν διευθυντές της εταιρείας. Μάλιστα, το Ανώτατο Δικαστήριο, επισημαίνοντας ότι ο Νόμος συνιστά ένα εξαιρετικής σημασίας νομοθέτημα που αφορά την εθνική νομοθεσία και αναφερόμενο στην σοβαρότητα των αδικημάτων, που κατά κανόνα αποτιμάται με αναφορά στο μέγιστο της προβλεπόμενης από τον νόμο ποινής, σημείωσε και εξέφρασε την άποψη, ότι, σε ό,τι αφορά τα αδικήματα που αφορούν τον περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμο (της παράλειψης καταβολής Φ.Π.Α., πρόσθετου φόρου και τόκων), οι ποινές που ο Νόμος προνοεί για αυτά, δεν αντικατοπτρίζουν την σοβαρότητα τους. Έτσι, παρά τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου στην πιο πάνω υπόθεση (όπου ήταν οικογενειάρχης με εξαρτώμενα πρόσωπα, λευκού ποινικού μητρώου, χαμηλοεισοδηματίας, ηλικίας 57 ετών), επιβλήθηκε από το Εφετείο ποινή άμεσης φυλάκισης 4 μηνών στην κατηγορία που αφορούσε την παράλειψη καταβολής ΦΠΑ για την περίοδο 01/05/2007 - 31/05/2011 που βεβαιώθηκε στις 08/09/2011 για το συνολικό ποσό των €298.612,
- Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη 1 οι ακόλουθες ποινές: · σε σχέση με την 1η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο €2.000 · σε σχέση με την 2η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο €1.000 · σε σχέση με την 3η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο €500 · σε σχέση με την 4η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο €500 · σε σχέση με την 5η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο €3.500 Όσον αφορά τις κατηγορίες 6 - 8 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 εφόσον αυτές αφορούν αδικήματα τα οποία προκύπτουν από τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 3 και 5, στις οποίες έχει επιβληθεί ποινή αλλά και επειδή, εν πάση περιπτώσει, το ποσό που αφορούν οι κατηγορίες 6 - 8 μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Επιπρόσθετα, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €101.084,82 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €89.847,67 από 11/02/2017 μέχρι εξόφλησης. Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους 2 και 3 για τις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στους Κατηγορούμενους 2 και 3 σε σχέση με το εν λόγω αδίκημα δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στους Κατηγορούμενους 2 και 3 για το αδίκημα αυτό θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται σε έκαστο των Κατηγορουμένων 2 και 3 ποινή φυλάκισης ενός
(1)μηνός σε κάθε έκαστη των κατηγοριών 1 και 2, ποινή φυλάκισης 15 ημερών σε κάθε έκαστη των κατηγοριών 3 και 4 και ποινή φυλάκισης τριών
(3)μηνών στην 5η κατηγορία. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον πρόκειται για αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στους Κατηγορούμενους 2 και 3 στις κατηγορίες 6 - 8 για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους 2 και 3, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, L.C.A. DOMIKI LTD v. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α., Ποιν. Έφεση 116/2011 ημ. 17/2/2015, Αστυνομία ν. Μιλτιάδους, Ποιν. Έφεση 277/2018, ημ. 10/5/2018, Διεθνές Κέντρο Ολιστικής Ιατρικής Βιόραμα Λτδ ν. Καρβέλλα κ.α. ECLI:CY:AD:2019:B82, Ποιν. Έφεση 288/18, 289/18 ημ. 12/3/2019 και Φλωρεντίνου ανωτέρω). Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών και οικογενειακών συνθηκών των Κατηγορούμενων 2 και 3 κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε ικανός λόγος αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των Κατηγορουμένων 2 και 3, περιλαμβανομένων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος 2 (για τα οποία δεν παρουσιάστηκαν οποιαδήποτε ιατρικά πιστοποιητικά και για τα οποία δεν διαπιστώνω, με βάση τα όσα προκύπτουν από το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας, ότι είναι τέτοιας φύσης που να αποκλείουν την έκτιση ποινής φυλάκισης ούτε αναφέρθηκε ότι οποιαδήποτε θεραπεία χρειαστεί είναι δύσκολο ή αδύνατο να προσφερθεί εντός των Κεντρικών Φυλακών), όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που προαναφέρθηκαν, έχουν επαρκώς ληφθεί υπόψη προς όφελος τους κατά την επιμέτρηση της ποινής σε βαθμό που αν αναστέλλονταν η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αυτή δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων ιδιαίτερα τη στιγμή που, παρά το χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη τους, δεν υπήρξε οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια με την πλήρη εξόφληση της συνολικής οφειλής Φ.Π.Α., το ύψος της οποίας, παρά την μερική συμμόρφωση που υπήρξε, εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Περαιτέρω, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, αυτή δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για τα αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, τα οποία είναι πολύ σοβαρά δεδομένης και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται, και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα τόσο στους Κατηγορούμενους 2 και 3 όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες τέτοιων αδικημάτων σε ό,τι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους 2 και 3 είναι άμεση. Η έκτισή της να αρχίζει από σήμερα. (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο