ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. K & M (TRANSPORT) FUEL TANKERS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2691/17, 9/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B195 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2691/17 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-
- K & M (TRANSPORT) FUEL TANKERS LTD
- XXXXX ΜΑΡΚΙΔΗ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 09 Ιουλίου 2021 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Βαλανίδης Για Κατηγορούμενη 1: κ. Κακουλλής Κατηγορούμενος 2 παρών, εμφανίζεται αυτοπροσώπως ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, σε συνολικά επτά κατηγορίες που ο καθένας τους αντιμετωπίζει σύμφωνα με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτό τροποποιήθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου ημερομηνίας 23/01/2019 και 22/03/
- Όλες οι κατηγορίες στις οποίες κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι (κατηγορίες 2 μέχρι και 8[1]) αφορούσαν αδικήματα κατά παράβαση της Περί Φ.Π.Α. Νομοθεσίας. Συγκεκριμένα, οι κατηγορίες 2 και 3 αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης καταβολής χρηματικής επιβάρυνσης που επιβλήθηκε λόγω μη εμπρόθεσμης υποβολής φορολογικής δήλωσης για τις φορολογικές περιόδους 01/06/2007 - 31/8/2007 (2η κατηγορία) και 01/06/2016 - 31/08/2016 (3η κατηγορία), κατά παράβαση του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν.95(Ι)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί και των σχετικών Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 314/01 και Κ.Δ.Π. 51/2002). Οι κατηγορίες 4 μέχρι 8 αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής οφειλόμενων ποσών ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 01/07/2000 - 30/11/2000 (4η κατηγορία), 01/12/2000 - 28/02/2001 (5η κατηγορία), 01/03/2001 - 31/05/2001 (6η κατηγορία), 01/06/2001 - 31/08/2001 (7η κατηγορία) και 09/09/2001 - 30/11/2001 (8η κατηγορία) που βεβαιώθηκαν με ειδοποίηση ημερομηνίας 7/8/2007, κατά παράβαση του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 1990 (Ν.246/90)(ο «Νόμος του 1990») και των σχετικών Κανονισμών του 1991 (Κ.Δ.Π. 206/91). Τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταδίκη των Κατηγορουμένων καταγράφονται εκτενώς στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16/06/2021 και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Ό,τι συνοπτικά μπορεί να λεχθεί είναι ότι η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία κρίθηκε ένοχη στις πιο πάνω κατηγορίες ως το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο και ο Κατηγορούμενος 2 κρίθηκε ένοχος στις εν λόγω κατηγορίες ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Τα αδικήματα των κατηγοριών 4 - 8 διαπράχθηκαν το έτος 2007, μετά την έκδοση της επίδικης βεβαίωσης φόρου ημερομηνίας 07/08/2007, η οποία αφορούσε 5 φορολογικές περιόδους που ξεκινούσαν από την 01/07/2000 μέχρι 30/11/2001, για ποσά συνολικού ύψους £73.381,36 (€125.379,49). Στο χρόνο που διέρρευσε από την ημερομηνία έκδοσης της επίδικης βεβαίωσης φόρου μέχρι την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης (21/03/2017) μεσολάβησαν δικαστικές διαδικασίες αμφισβήτησης της ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες ολοκληρώθηκαν στις 05/10/2016 με την τελική επικύρωση της εν λόγω βεβαίωσης. Πριν την έκδοση της επίδικης βεβαίωσης φόρου προηγήθηκε η έκδοση άλλης βεβαίωσης φόρου (ημερομηνίας 25/07/2002) για τα ίδια ποσά και για τις ίδιες φορολογικές περιόδους, η οποία ακυρώθηκε με απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου ημερομηνίας 26/03/2007 με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η επίδοση της επίδικης βεβαίωσης φόρου. Έναντι των ποσών που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 - 8 ουδεμία συμμόρφωση υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης. Ό,τι αναφέρθηκε για σκοπούς μετριασμού από τον συνήγορο της Κατηγορούμενης 1 είναι ότι ο χρόνος που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα μπορεί να καθορίσει το εύρος και το ύψος της ποινής και, στο πλαίσιο αυτό, εισηγήθηκε όπως η Κατηγορούμενη 1 κριθεί με κάθε δυνατή επιείκεια. Από την άλλη, ο Κατηγορούμενος 2, ο οποίος επέλεξε να χειριστεί μόνος του την υπόθεση του, αναφέρθηκε, αφενός, σε ζητήματα που αφορούν την ποινική του ευθύνη, τα οποία δεν αποτελούν μετριαστικούς παράγοντες και γι' αυτό δεν λαμβάνονται υπόψη, ιδιαιτέρως αφού το ζήτημα της ποινικής του ευθύνης εξετάστηκε και αποτέλεσε αντικείμενο δικαστικής κρίσης στο πλαίσιο της καταδικαστικής απόφασης. Αφετέρου, αναφέρθηκε στο ζήτημα του χρόνου που παρήλθε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα αναφέροντας συγκεκριμένα ότι: «μετά από 20 - 22 χρόνια δεν έχω τη δύναμη, ούτε την πνευματική, ούτε τη σωματική να πολεμήσω όπως έπρεπε αυτήν την υπόθεση». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τον οφειλόμενο φόρο (κατηγορίες 4 - 8) είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο του 1990 σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α που βεβαιώθηκε (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι £1.000 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει η Περί Φ.Π.Α. Νομοθεσία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το μεγάλο ποσό που συνολικά οφείλεται σήμερα προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων σε ότι αφορά τον οφειλόμενο φόρο, σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω επίσης υπόψη ότι ουδεμία μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων στα αδικήματα που κρίθηκαν ένοχοι. Γεγονός παραμένει ότι, μέχρι σήμερα, ουδέν ποσό καταβλήθηκε έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. με αποτέλεσμα να παραμένουν οφειλόμενα τα ποσά φόρου και χρηματικών επιβαρύνσεων που αναφέρονται στις κατηγορίες 2 -
- Πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που συνολικά οφείλεται σήμερα στα Ταμεία του Κράτους. Η παράλειψη εκπλήρωσης από τους Κατηγορούμενους των εν λόγω φορολογικών τους υποχρεώσεων, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, και κατ' επέκταση η μη απόδοση στα δημόσια ταμεία σημαντικού ποσού Φ.Π.Α., ως αναφέρθηκε ανωτέρω, αποτελεί ένα πρόσθετο επιβαρυντικό στοιχείο σε βάρος των Κατηγορουμένων. Από την άλλη, δεν παραβλέπω ότι παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν κατά το έτος 2007 και τα οποία αφορούν φορολογικές περιόδους που ανατρέχουν σε πολύ απομακρυσμένο χρόνο, εντός του χρονικού διαστήματος που ξεκινά από 01/07/2000 μέχρι 30/11/
- Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε μόλις την 21/03/2017, χωρίς να παραγνωρίζεται βεβαίως ότι: (α) το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μέχρι την δίωξη στην παρούσα υπόθεση κρίθηκε δικαιολογημένο ενόψει των δικαστικών διαδικασιών που προηγήθηκαν για την αμφισβήτηση της φορολογικής οφειλής που βεβαιώθηκε και ότι (β) η πλευρά των Κατηγορουμένων έχει σημαντικό μερίδιο ευθύνης στο χρόνο που διέρρευσε από την ημερομηνία καταχώρισης της παρούσας υπόθεσης μέχρι την ολοκληρωτική εκδίκαση της[2]. Ωστόσο, η τόσο μεγάλη καθυστέρηση έχει αφ' εαυτής τη σημασία της, πολύ δε περισσότερο αφού στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 έχουν διαφοροποιηθεί ουσιωδώς (βλ. PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, ECLI:CY:AD:2020:B54, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2021). Όπως αναφέρθηκε από τον Κατηγορούμενο 2 στο στάδιο του μετριασμού, δεν έχει πλέον την πνευματική ή σωματική δύναμη και, όπως προκύπτει από τα ιατρικά πιστοποιητικά ημερομηνίας 21/01/2020, 23/09/2020 και 20/04/2021, τα οποία παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και κατατέθηκαν στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης πριν την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο Κατηγορούμενος 2 είναι σήμερα ηλικίας 78 ετών και τον Ιανουάριο του 2020 διαγνώστηκε με XXXXX (XXXXX) προς αντιμετώπιση του οποίου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στις 07/01/2020 και, ακολούθως, παρακολουθείται από ιατρούς ενώ υποβάλλεται και σε θεραπείες[3]. Συνεπώς, το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 78 ετών και ότι αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου εφόσον δεν αναφέρθηκε οτιδήποτε σε σχέση με προηγούμενες καταδίκες τους (βλ. NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD v. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Έφεση 18/2012, ημ. 24/6/2014). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, σε σχέση με τις κατηγορίες 4 - 8 και έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη 1 οι ακόλουθες χρηματικές ποινές: · 4η Κατηγορία: €500 χρηματικό πρόστιμο · 5η Κατηγορία: €200 χρηματικό πρόστιμο · 6η Κατηγορία: €200 χρηματικό πρόστιμο · 7η Κατηγορία: €200 χρηματικό πρόστιμο · 8η Κατηγορία: €200 χρηματικό πρόστιμο Σε σχέση με τις κατηγορίες 2 και 3 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 στη βάση των αρχών της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής και έχοντας παράλληλα υπόψη το ύψος του ποσού της χρηματικής επιβάρυνσης που η κάθε μία από αυτές αφορά. Συνεκτιμώντας τώρα και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του οφειλόμενου ποσού φόρου, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για αδικήματα τέτοιας φύσεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω και Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με τα αδικήματα των κατηγοριών 4 - 8 είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με τις κατηγορίες 4 - 8 δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για αυτά τα αδικήματα θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας, περαιτέρω, κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης δύο
(2)μηνών στην 4η κατηγορία και ποινή φυλάκισης ενός
(1)μηνός σε κάθε έκαστη των κατηγοριών 5 - 8. Οι εν λόγω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον αφορούν αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Δεν επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 οποιαδήποτε ποινή στις κατηγορίες 2 και 3 για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ECLI:CY:AD:2021:B177, Ποιν. Εφέσεις 230/2019 και 231/2019 ημ. 27/04/2021). Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης, οι οποίες αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν σε πολύ απομακρυσμένο χρόνο, και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, οι οποίες έχουν διαφοροποιηθεί ουσιαστικά στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων μέχρι σήμερα σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο και, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχος (η οποία είναι δεδομένη), καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου 2 και να αναστείλω τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στον Κατηγορούμενο 2) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι η 1η κατηγορία που προσάφθηκε εναντίον των Κατηγορουμένων με το υπό κρίση κατηγορητήριο διακόπηκε από τον έντιμο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με απόφασή του ημερομηνίας 8/2/2019, με αποτέλεσμα οι Κατηγορούμενοι να απαλλαχθούν από αυτήν στις 18/3/2019. [2] Βλ. σελ.20 - 22 της καταδικαστικής απόφασης ημερομηνίας 16/06/2021. [3] Βλ. σελ. 26 πρακτικών ημερομηνίας 12/04/2021. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο