ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. CAPRICORN TRADING LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2676/17, 30/7/2021

(12)και

(13)του Νόμου για το ποσό των €598.234,62 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €435.106,03 από 11/01/

1. Σύμφωνα με την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 70 ετών, συνταξιούχος, νυμφευμένος και πατέρας δύο ενήλικων τέκνων, ηλικίας 42 και 38 ετών αντίστοιχα. Διαμένει μαζί με τη συνομήλικη σύζυγο του σε ενοικιαζόμενο διαμέρισμα και, αμφότεροι, βοηθούν τα παιδιά τους με την φύλαξη των εγγονιών τους. Αφότου υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία, φοίτησε σε Αγγλικό Πανεπιστήμιο από όπου απέκτησε πτυχίο του κλάδου Διοίκησης Επιχειρήσεων και, ακολούθως, επέστρεψε στην Κύπρο όπου ασχολήθηκε με πωλήσεις ειδών ένδυσης, διατηρώντας καταστήματα σε Λευκωσία, Λεμεσό και Πάφο, η λειτουργία των οποίων τερματίστηκε λόγω της οικονομικής κρίσης με αποτέλεσμα ο ίδιος, έκτοτε, να συντηρείται οικονομικά από τη σύνταξη που λαμβάνει, ύψους €1.106 περίπου. Δεν διατηρεί επ' ονόματι του οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ούτε έχει οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις και είναι εγγυητής σε δάνεια των εταιρειών του συνολικού ύψους €2.000.
2. Περαιτέρω, ο Κατηγορούμενος 2 παρουσιάζει προβλήματα υγείας για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, όπως αυτά συνοψίζονται σε μια ιατρική έκθεση του American Medical Center, ημερομηνίας 17/11/2020, σύμφωνα με την οποία ο Κατηγορούμενος 2 είναι XXXXX, στο παρελθόν υποβλήθηκε σε χειρουργικές επεμβάσεις και αγγειοπλαστικές λόγω XXXXX προβλημάτων ενώ, έπειτα από νοσηλεία που είχε στο Αμερικανικό Ινστιτούτο Καρδίας τον Αύγουστο του 2017 με XXXXX, παρακολουθείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα λόγω XXXXX και XXXXX καθώς και κρίσεις XXXXX. Λαμβάνει επίσης φαρμακευτική αγωγή για XXXXX, XXXXX, XXXXX, XXXXX και XXXXX του XXXXX. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 2, αγορεύοντας προφορικά για μετριασμό της ποινής, επανέλαβε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, προσθέτοντας ότι, ενόψει των πιο πάνω αναφερόμενων προβλημάτων υγείας, ενδεχόμενη ποινή φυλάκισης θα οδηγήσει σε τρομερά προβλήματα στην υγεία του Κατηγορούμενου
3. Αναφέρθηκε επίσης στην ουσιαστική μεταβολή που επέφερε η κρίση του 2013 στην οικονομική κατάσταση του Κατηγορούμενου 2, ως αποτέλεσμα της οποίας ο τελευταίος έχει σήμερα ως μοναδική πηγή εισοδήματος του τη σύνταξη του, ενώ προηγουμένως ήταν οικονομικά ευκατάστατος και είχε αξιόγραφα στην Λαϊκή Τράπεζα πέραν του μισού εκατομμυρίου, τα οποία λόγω της οικονομικής κρίσης απωλέσθηκαν, η δε Κατηγορούμενη 1 (η οποία μέχρι τότε λειτουργούσε κατάστημα στη Λευκωσία με εκτιμώμενο αέρα €800.000) τερμάτισε τις εργασίες της (και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το εν λόγω κατάστημα) λόγω έλλειψης ρευστότητας, αδυναμίας εξυπηρέτησης των αντιπροσωπειών που είχε αλλά και επειδή άλλοι συνεργάτες της αδυνατούσαν να της πληρώσουν οφειλές ύψους μισού εκατομμυρίου, μέρος των οποίων (€254.000) εξασφαλίστηκε με δικαστική απόφαση, η οποία δεν μπορεί να εκτελεστεί λόγω έλλειψης περιουσιακών στοιχείων. Σημείωσε επίσης ότι στην Κατηγορούμενη 1 διορίστηκε παραλήπτης/διαχειριστής από την Alpha Bank, ο οποίος προχώρησε στην πώληση ενός περιουσιακού στοιχείου της Κατηγορούμενης 1 εισπράττοντας ποσό €890.000, μέρος του οποίου (€90.105,51) κατατέθηκε έναντι οφειλών της Κατηγορούμενης 1 προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. με σκοπό την απόσυρση ΜΕΜΟ του Φ.Π.Α. ώστε να πραγματοποιούνταν η προαναφερόμενη πώληση και εισηγήθηκε ότι αυτό, υπό τις περιστάσεις, συνιστά εξόφληση του φόρου για σκοπούς Φ.Π.Α. Ως επιπρόσθετοι μετριαστικοί παράγοντες, αναφέρθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα καθώς και το ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Υπό αυτές τις περιστάσεις, κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον Κατηγορούμενο 2 με κάθε δυνατή επιείκεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α που βεβαιώθηκε και το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης υποβολής φορολογικών δηλώσεων (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,

(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46

(12)του Νόμου, «το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής στον Έφορο οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στον Έφορο το εν λόγω ποσό.» Η πρόνοια αυτή, όπως πολύ πρόσφατα έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δια του οποίου να διατάσσεται το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, που εν προκειμένω είναι η Κατηγορούμενη 1, να καταβάλει στον Έφορο την εναπομείνασα οφειλή Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το μεγάλο ποσό που συνολικά οφείλεται σήμερα προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., (€598.234,62 πλέον τόκους από 11/01/2017) το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων σε ότι αφορά τον οφειλόμενο φόρο, σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Συναφώς, η σχετική εισήγηση που προβλήθηκε από πλευράς συνηγόρου υπεράσπισης ότι η απόσυρση των ΜΕΜΟ από την ακίνητη περιουσία της Κατηγορούμενης 1 με την καταβολή του ποσού των €90.105,51 συνιστά εξόφληση της οφειλής δεν βρίσκει οποιοδήποτε έρεισμα, πολύ περισσότερο αφού πρόκειται για ποσό, μέρος του οποίου, όπως αναφέρθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία και όπως προκύπτει από τα ευρήματα του Δικαστηρίου, καταβλήθηκε εκπρόθεσμα έναντι (και όχι για την εξόφληση) του φόρου που βεβαιώθηκε. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων καθ' όσον αφορά την παράλειψη καταβολής του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την αποζημίωση της Κατηγορούσας Αρχής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, πέραν ενός χρηματικού ποσού που καταβλήθηκε στις 26/08/2020, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο ποσό έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., με την ανικανοποίητη οφειλή Φ.Π.Α. να ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €598.234,62 πλέον τόκους, το οποίο πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω ότι παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν σε απομακρυσμένο χρόνο, δηλαδή εντός Μάιου 2011 (αναφορικά με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας) και μεταξύ Μαρτίου 2012 μέχρι Ιουνίου 2014 (αναφορικά με τα αδικήματα της 2ης - 11ης κατηγορίας). Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε μόλις την 28/02/2017, χωρίς να παραγνωρίζεται, βεβαίως, ότι η παρατηρηθείσα καθυστέρηση στην προώθηση της ποινικής δίωξης στην παρούσα υπόθεση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πλευρά των Κατηγορουμένων[2]. Ωστόσο, η τόσο μεγάλη καθυστέρηση έχει αφ' εαυτής τη σημασία της, πολύ δε περισσότερο αφού στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 έχουν διαφοροποιηθεί ουσιωδώς (βλ. PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, ECLI:CY:AD:2020:B54, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2021). Όπως προκύπτει από τα ιατρικά πιστοποιητικά που επισυνάπτονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και όπως αναφέρθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης κατά τον μετριασμό, ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 70 ετών και αντιμετωπίζει καρδιολογικά και άλλα προβλήματα για τα οποία παρακολουθείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα από ιατρό και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ενώ από το 2013 έχει μεταβληθεί δραματικά η οικονομική του κατάσταση, αφού έκτοτε δεν έχει κανένα περιουσιακό στοιχείο, με την σύνταξη που λαμβάνει να αποτελεί σήμερα το μοναδικό εισόδημα του. Συνεπώς, το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής τόσο του Κατηγορούμενου 2 όσο και της Κατηγορούμενης 1 (NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD v. Στυλιανού Γ. Χρήστου, Ποιν. Έφεση 18/2012, ημ. 24/6/2014) ότι αυτοί είναι λευκού ποινικού μητρώου. Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω υπόψη μου, προς όφελος των Κατηγορουμένων, την πλήρη συμμόρφωση που υπήρξε στις κατηγορίες 2 - 11 με την υποβολή (έστω και εκπρόθεσμα) των αντίστοιχων φορολογικών δηλώσεων καθώς και τη μερική συμμόρφωση που υπήρξε στην 1η κατηγορία με την καταβολή ενός ποσού έναντι του φόρου που βεβαιώθηκε. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου 2 τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές του περιστάσεις, αλλά και τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει, ως αυτά αναφέρθηκαν ανωτέρω, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another

(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 το ότι αυτή τερμάτισε τις εργασίες της από το 2013, τέθηκε υπό καθεστώς διαχείρισης από το 2018 και ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα καταβολής της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, σε σχέση με τις κατηγορίες 1 - 11, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη 1 οι ακόλουθες χρηματικές ποινές: · σε σχέση με την 1η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο €4.000 · σε σχέση με τις κατηγορίες 2 - 11 επιβάλλεται ποινή προστίμου ύψους €120,00 σε κάθε έκαστη των εν λόγω κατηγοριών. Σε σχέση με την 22η κατηγορία δεν επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 εφόσον αυτή αφορά αδίκημα που προκύπτει από το αδίκημα της 1ης κατηγορίας στην οποία έχει επιβληθεί ποινή αλλά και επειδή, σε κάθε περίπτωση, το ποσό που αφορά η 22η κατηγορία μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Επιπρόσθετα, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46

(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €598.234,62 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €435.106,03 από 11/01/2017 μέχρι εξόφλησης. Συνεκτιμώντας τώρα και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του οφειλόμενου ποσού φόρου, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για αδικήματα τέτοιας φύσεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω και Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με την 1η κατηγορία δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για αυτό το αδίκημα θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας, περαιτέρω, κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης τεσσάρων

(4)μηνών στην 1η κατηγορία. Αναφορικά με τις κατηγορίες 2 - 11 και λαμβάνοντας υπόψη τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες και, ιδιαιτέρως, το ότι υπήρξε πλήρης συμμόρφωση στα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με τις εν λόγω κατηγορίες είναι αυτή του χρηματικού προστίμου. Κατά συνέπεια, σε σχέση με τις κατηγορίες 2 - 11, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή προστίμου ύψους €70,00 σε κάθε έκαστη των εν λόγω κατηγοριών. Δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στον Κατηγορούμενο 2 στην 22η κατηγορία για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με την εν λόγω κατηγορία. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ECLI:CY:AD:2021:B177, Ποιν. Εφέσεις 230/2019 και 231/2019 ημ. 27/04/2021). Λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης αναφορικά με την 1η κατηγορία, η οποία αφορά αδίκημα που διαπράχθηκε σε απομακρυσμένο χρόνο, και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2, οι οποίες έχουν διαφοροποιηθεί ουσιαστικά στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης του εν λόγω αδικήματος μέχρι σήμερα, σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο και, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχος (η οποία είναι δεδομένη), καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου 2 και να αναστείλω την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στον Κατηγορούμενο 2) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι οι κατηγορίες 12 - 21 που προσάφθηκαν εναντίον των Κατηγορουμένων με το υπό κρίση κατηγορητήριο διακόπηκαν από τον έντιμο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με απόφασή του ημερομηνίας 13/03/2019, με αποτέλεσμα οι Κατηγορούμενοι να απαλλαχθούν από αυτές στις 07/06/2019. [2] Βλ. σελ.32 - 35 της καταδικαστικής απόφασης ημερομηνίας 11/06/2021. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο