Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Πατέρα, Αρ. Υπόθεσης: 25541/19, 14/12/2021

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/84. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος η Κατηγορούμενη, στις 27/7/2019 στη διασταύρωση των οδών Τζον Κέννετυ και Μάρκου Δράκου στη Λευκωσία της επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX581, δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη του κόκκινου φανού των φωτεινών σηματοδοτών οι οποίοι ρυθμίζουν την τροχαία κίνηση στην πιο πάνω διασταύρωση. Δεύτερη κατηγορία: Παράλειψη οδηγού μηχανοκίνητου οχήματος να συμμορφωθεί με την ένδειξη κόκκινου φανού σε φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα, κατά παράβαση των κανονισμών 2, 58

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/84. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η Κατηγορούμενη, κατά τον χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, στη διασταύρωση της Λεωφ. Διγενή Ακρίτα με την οδό Καλλιπόλεως, στη Λευκωσία της επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη του κόκκινου φανού των φωτεινών σηματοδοτών οι οποίοι ρυθμίζουν την τροχαία κίνηση στην πιο πάνω διασταύρωση. Τρίτη κατηγορητήρια: παράλειψη οδηγού μηχανοκίνητου οχήματος να συμμορφωθεί με την ένδειξη κόκκινου φανού σε φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα, κατά παράβαση των κανονισμών 2, 58

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/84. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος η Κατηγορούμενη κατά τον χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία, στη διασταύρωση της οδού Καλλιπόλεως με τη Λεωφ. Λεμεσού στη Λευκωσία της επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη του κόκκινου φανού των φωτεινών σηματοδοτών οι οποίοι ρυθμίζουν την τροχαία κίνηση στην πιο πάνω διασταύρωση. Τέταρτη κατηγορία: παράλειψη οδηγού μηχανοκίνητου οχήματος να συμμορφωθεί με την ένδειξη κόκκινου φανού σε φωτεινούς σηματοδότες για οχήματα, κατά παράβαση των κανονισμών 2, 58

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών, ΚΔΠ 66/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, η Κατηγορούμενη, κατά τον χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία στη διασταύρωση της Λεωφ. Λεμεσού και της Λεωφ. Αρμενίας, στη Λευκωσία της επαρχίας Λευκωσίας, ενώ οδηγούσε το ίδιο μηχανοκίνητο όχημα δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη του κόκκινου φανού των φωτεινών σηματοδοτών οι οποίοι ρυθμίζουν την τροχαία κίνηση στην πιο πάνω διασταύρωση. Για να αποδείξει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε δύο μάρτυρες κατηγορίας, τον Αστυφύλακα XXXXX, XXXXX Χρυσοστόμου (στο εξής «Μ.Κ 1») και τον κύριο XXXXX Αυγουστή στο εξής («Μ.Κ 2»). Μαρτυρία Πρώτος εκ μέρους της Κατηγορούσα Αρχής κλήθηκε να κατάθεσει ο Αστυφύλακας XXXXX, XXXXX Χρυσοστόμου (ΜΚ1), ο οποίος ανάφερε ότι κατά την περίοδο που προέκυψαν οι καταγγελίες, υπηρετούσε στην Τροχαία Αρχηγείου στον Ουλαμό Πρόληψης Οδικών Δυστυχημάτων. Ο Μ.Κ 1, κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 γραπτή κατάθεση που έχει ετοιμάσει στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, την οποία αφού αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενό της, την ανέγνωσε στο Δικαστήριο, καθιστώντας την ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 1, στις 26/7/2019 και περί ώρα 02:40, ενώ οδηγούσε προσωπικό του όχημα και κατευθυνόταν από την οδό Διγενή Ακρίτα προς την Γρίβα Διγενή, παρατήρησε ένα όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX581 να παραβιάζει φωτεινό σηματοδότη στη διασταύρωση των οδών Τζον Κέννετυ - Διγενή Ακρίτα, με αποτέλεσμα το όχημα αυτό να είχε ανακόψει την πορεία του Μ.Κ
2. Ως προς την πορεία του Μ.Κ 1, στον φωτεινό σηματοδότη ήταν αναμμένο το πράσινο φως. Ο Μ.Κ 1 ακολούθησε το όχημα αυτό, με πρόθεση στα επόμενα φώτα να ενημερώσει την οδηγό πως θα καταγγελθεί, αλλά προς έκπληξή του, η εν λόγω οδηγός παραβίασε και τους επόμενους φωτεινούς σηματοδότες, που βρίσκονται στη διασταύρωση των οδών Διγενή Ακρίτα - Καλλιπόλεως. Ως εκ τούτου ο Μ.Κ 1 συνέχισε να ακολουθεί το ως άνω όχημα, χωρίς να χάσει οπτική επαφή με αυτό και παρατήρησε ότι η οδηγός παραβίασε ακόμα δυο φωτεινούς σηματοδότες, που βρίσκονται στη συμβολή των οδών Καλλιπόλεως - Λεμεσού και Λεμεσού - Αρμενίας. Ακολούθως, το εν λόγω όχημα έστριψε αριστερά στην οδό Κυρηνείας και σταμάτησε στον χώρο στάθμευσης του «Kapnos Airport Shuttle Nicosia». Ο Μ.Κ 1 πλησίασε το όχημα, δήλωσε την ιδιότητά του ως αστυνομικός και επέδειξε στην οδηγό την αστυνομική του ταυτότητα. Μετά από έλεγχο, διαπίστωσε ότι η οδηγός του οχήματος ήταν η Κατηγορούμενη, την πληροφόρησε για τα αδικήματα που διέπραξε και της επέστησε την προσοχή της στο νόμο όπου του απάντησε «ήταν να χάσω το λεωφορείο». Στη συνέχεια την πληροφόρησε ότι θα καταγγελθεί για τα αδικήματα που διέπραξε και της επέστησε την προσοχή της στον νόμο, όπου αυτή απάντησε «δεν θα το πληρώσω, θα πάμε Δικαστήριο, αφού εν φορείς στολή εν δικαιούσαι να με καταγγείλεις». Ο Μ.Κ 1 την ρώτησε πότε και σε ποιον Αστυνομικό Σταθμό τη βόλευε να παραλάβει το εξώδικο πρόστιμο, χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει αν του έδωσε κάποια απάντηση. Την επόμενη μέρα επικοινώνησε τηλεφωνικώς μαζί της και την ρώτησε ξανά πότε και πού την βολεύει να παραλάβει το εξώδικο. Της ανάφερε επίσης τον αριθμό του εξωδίκου, σε περίπτωση που επιθυμούσε να το πληρώσει ηλεκτρονικά και η Κατηγορούμενη απάντησε «χάνεις την ώρα σου δεν θα το πληρώσω». Κατά την κυρίως εξέταση ο Μ.Κ 1 διευκρίνισε ότι στη διασταύρωση των οδών Μάκρου Δράκου - Διγενή Ακρίτα, όπου η Κατηγορούμενη του ανέκοψε την πορεία, είχε στρέψει την προσοχή του προς τον φωτεινό σηματοδότη ως προς την πορεία που είχε η Κατηγορούμενη και πρόσεξε ότι ήταν αναμμένο το κόκκινο φως. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο περί Αστυνομίας Νόμος του 2004, δίνει εξουσία σε αστυνομικό εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο να ασκήσει την εξουσία που έχει ως αστυνομικός, ανεξάρτητα στο κατά πόσο βρίσκεται σε ώρα εργασίας ή όχι. Στη συνέχεια ο μάρτυρας κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, το εξώδικο πρόστιμο που είχε εκδώσει, και το οποίο σύμφωνα με τον μάρτυρα η κατηγορούμενη ουδέποτε πήγε να παραλάβει. Ο μάρτυρας κατέθεσε στη συνέχεια ως Τεκμήριο 3, έντυπο που εκτύπωσε ο ίδιος από τα αρχεία του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, στο οποίο αναγράφονται τα στοιχεία του ιδιοκτήτη του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX
3. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν το Τεκμήριο 3 να κατατεθεί ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του και δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, ότι τα στοιχεία που αναγράφονται σ' αυτό είναι ορθά. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 3 η ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX81 είναι η Κατηγορούμενη. Κατά την αντεξέταση ο Μ.Κ 1 ανάφερε ότι το ιδιωτικό του όχημα, το οποίο οδηγούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι μοτοσικλέτα. Ο μάρτυρας αρνήθηκε υποβολή ότι αυτός ήταν που είχε περάσει με κόκκινο και ότι η Κατηγορούμενη αναγκάστηκε να προβεί σε ελιγμό για να αποφύγει τη σύγκρουση μαζί του. Εξήγησε ότι, επειδή οδηγούσε προσωπική μοτοσυκλέτα και όχι υπηρεσιακή, δεν ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσει φάρους και σειρήνες, γι' αυτό το λόγο δεν μπορούσε να κάνει σήμα στην Κατηγορούμενη για να σταματήσει νωρίτερα. Κατά την αντεξέταση, κατατέθηκε, ως Τεκμήριο 4, ο ανακριτικός φάκελος που συμπλήρωσε ο μάρτυρας κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης και η Κατηγορούμενη του υπέβαλε ότι στο εν λόγω τεκμήριο υπάρχει διάσταση με την κυρίως εξέταση του. Συγκεκριμένα, ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ανέφερε ότι την είχε καταγγείλει στον χώρο στάθμευσης που χρησιμοποιεί η εταιρεία Καπνός, στο Τεκμήριο 4, αναφέρει ως χώρο όπου έγινε η καταγγελία τη «Διγενή Ακρίτα Καλλιπ» (μεταφέρω αυτούσια την καταγραφή). Η απάντηση του Μ.Κ 1 ήταν ότι, το Τεκμήριο 4 είναι τυποποιημένος φάκελος όπου καταγράφονται τα γεγονότα σε υποθέσεις τροχαίων αδικημάτων, και στο συγκεκριμένο σημείο συνηθίζεται να αναγράφεται η οδός του πρώτου αδικήματος. Σύμφωνα με την Κατηγορούμενη η ημερομηνία καταγγελίας δεν ήταν η 26/7/2019 αλλά η 27/7/
4. Ο ΜΚ1, αφού του δόθηκε χρόνος να διερευνήσει τον σχετικό ισχυρισμό, παραδέχτηκε ότι η ορθή ημερομηνία ήταν όντως η 27/7/2019 και ότι εκ παραδρομής είχε αναγράψει 16/7/
5. Ως εκ τούτου, με τη συγκατάθεση και σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούμενης το κατηγορητήριο τροποποιήθηκε ανάλογα. ΜΚ2 Δεύτερος εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκε, να δώσει μαρτυρία ο κ. XXXXX Αυγουστής (ΜΚ2), ο οποίος είναι συγκοινωνιολόγος στο Τμήμα Δημοσίων Έργων. Με τη σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούμενης, ο ΜΚ2 έδωσε μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας και κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 σχεδιάγραμμα με το πρόγραμμα λειτουργίας των φώτων τροχαίας στη συμβολή Λεωφόρων Λάρνακος - Διγενή Ακρίτα, Μάρκου Δράκου και στη συμβολή των Λεωφόρων Τζ. Κέννετυ - Μάρκου Δράκου. Ακολούθως ο ΜΚ2 επεξήγησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 5 και απάντησε σε ερωτήσεις τον συνηγόρων. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο ΜΚ2 επιβεβαίωσε τη θέση της Κατηγορούμενης ότι δεν υπάρχει διασταύρωση της Λεωφόρου Τζ. Κέννετυ με τη Λεωφόρο Διγενή Ακρίτα αλλά με την Λεωφόρο Μάρκου Δράκου. Έτσι, με τη συγκατάθεση της Κατηγορούμενης, η Κατηγορούσα Αρχή προέβη εκ νέου σε ανάλογη τροποποίηση του Κατηγορητηρίου. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας αρχής, το Δικαστήριο βρήκε την Κατηγορούμενη εκ πρώτης όψεως ένοχη στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Κατόπιν τούτου, αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να μαρτυρήσει ενόρκως. Παραθέτω πιο κάτω αυτολεξεί τα όσα η Κατηγορούμενη ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή της: «Στις 27/7 ξεκίνησα από το σπίτι μου για να πάω στον Καπνό, με σκοπό να ταξιδέψω στο εξωτερικό. Στη διασταύρωση των φώτων Τζον Κέννετυ και Μάρκου Δράκου, πέρασα με πράσινο. Μόλις έστριψα, μια μοτοσυκλέτα, ξαφνικά την είδα στα δεξιά μου, και υπήρχε κίνδυνος να συγκρουστεί με το αυτοκίνητό μου. Έκανα μια ελαφριά απόκλιση, ευτυχώς υπάρχει η οδός Στυλιανού Λένα, στα μισά της απόστασης μεταξύ των φώτων στην οδό Κέννετυ και η λεωφόρος Λάρνακος. Έκανα μια ελαφριά κίνηση προς τα δεξιά, ευτυχώς δεν υπήρχε αυτοκίνητο εκείνην την ώρα, διότι ήταν πολύ αραιά η κίνηση. Σε όλο το διάστημα συνέχισα και πέρασα με πράσινα τα φώτα της λεωφόρου Λάρνακος και μετά προχώρησα πέρασα και τα υπόλοιπα φώτα. Υπήρχαν και κάποιες διασταυρώσεις στις οποίες ήταν κόκκινο και σταμάτησα. Φτάνοντας στον Καπνό, ήδη το λεωφορείο ήταν εκεί σε μια πλαγιαστή θέση σταθμευμένο. Ήδη ήταν γύρω στις 2:50 και προσπάθησα να παρκάρω. Υπάρχουν δύο parking στον Καπνό, ένα δεξιά και ένα αριστερά καθώς βλέπουμε τον Καπνό τα γραφεία του απέναντι. Προχώρησα προς το δεξιό parking, δίπλα από τα γραφεία υπάρχει χώρος για ταξί, υπήρχε χώρος να παρκάρω, αλλά θεώρησα πιο σκόπιμο να προχωρήσω, καθώς μπορώ και χωρίς ακόμα να παρκάρω στη δεξιά πλευρά μου στάθηκε κάποιος άγνωστος κύριος, ψηλός μεγαλόσωμος. Εκείνην τη νύχτα υπήρχε πάρα πολλή υγρασία, είχα κλειστά τα παράθυρα του αυτοκινήτου. Βλέποντας τον κύριο να θέλει κάτι, άνοιξα το παράθυρο και μου έβαλε μια ταυτότητα μέσα στα μούτρα μου και μου είπε «δώσ' μου την ταυτότητά σου» με ένα ύφος αυστηρό και απότομο. Για εμένα ήταν άγνωστος μου και του είπα τι θέλετε κύριε, δεν έχω καταλάβει και μου ξανά είπε «δώστε μου την ταυτότητά σας» και αμέσως άρπαξε την ταυτότητα, η οποία μπορεί και να μην ήταν Αστυνομική, δεν μπόρεσα να διακρίνω και αμέσως άρχισε να φωνάζει «ήταν να με τσιλλήσεις, ξέρω σας εσάς που κρατάτε ένα καινούριο αυτοκίνητο νομίζετε ο δρόμος είναι δικός σας». Οπωσδήποτε ταράχτηκα, δεν του έδωσα την ταυτότητά μου ήταν δύσκολο μου, ήταν δίπλα μου με την ταυτότητα, εφόσον ήταν άγνωστος και μιλούσε με αυτόν τον τρόπο και συμπεριφορά δεν απέκλεισα το γεγονός να άρπαζε και την τσάντα μου. Κανένας άλλος δεν πάρκαρε εκείνην την ώρα, ήμουν εγώ και εκείνος και δεν με άφησε να παρκάρω. Του είπα σας παρακαλώ αφήστε με να παρκάρω με εμποδίζετε. Ο Καπνός όπως είναι το μάκρος είναι περίπου 100 μέτρα και δεν με άφηνε να παρκάρω, του είπα κύριε θα κάνω πισινή και προσέχετε να μην σας κτυπήσω. Άρχισα να κάνω πισινή γιατί θεώρησα σκόπιμο άμα βρισκόμασταν με κόσμο θα σταματούσε να φωνάζει. Υπέθεσα ότι θα ήθελε χρήματα από εμένα. Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθώ γιατί ήμουν μια κοπέλα μόνη της χωρίς κανένα μάρτυρα, ούτε για τον ίδιο ούτε για εμένα. Φώναζε θα σε καταγγείλω, έκανα πισινή και υπήρχε χώρος δίπλα από τα ταξί και πάρκαρα εκεί. Όπως σας είπα το λεωφορείο ήταν πλαγιαστά, ο οδηγός ασχολείτουν με το να βάλει τις βαλίτσες στο πορτ μπαγκάζ. Έκοψα εισιτήριο για το λεωφορείο, επιβιβάστηκα, πήρα το λεωφορείο και φύγαμε η ώρα 3:
6. Όταν έφτασα στην Πορτογαλία την ίδια μέρα στις 27/7 και ενώ ήμουν με κόσμο του group, κτύπησε το τηλέφωνο και ήταν κάποιο νούμερο που άρχιζε από
7. Με πήρε κάποιος κύριος που μου ανάφερε ότι ήταν από την Αστυνομία, μου λέει «είσαστε η Πατέρα XXXXX»; Λέω ναι, έχετε κάποιο αυτοκίνητο XXXXX581 Toyota, στην κατοχή σας. Απάντησα ναι, μου είπε έχουμε καταγγελία ότι περάσατε έναν κόκκινο, του είπα «όχι, δεν πέρασα με κόκκινο» και ρώτησε πού ήμουν και του είπα ότι ήμουν στο εξωτερικό. Με ρώτησε πότε θα επιτρέψω, απάντησα την Κυριακή 3/8 και μου λέει, «αφού είσαστε στο εξωτερικό ξαναμιλούμε», δεν μου ανάφερε ούτε εξώδικο ούτε πού είχε συμβεί το συμβάν με το κόκκινο και ούτε νούμερα ή κάτι και θεώρησα αυτός ο κύριος που με σταμάτησε στο parking ήταν κάποιο προβληματικό άτομο που ήθελε να εκμεταλλευτεί μια κατάσταση. Υπέθεσα ότι ίσως αυτοτραυματίστηκε για να με βάλει σε μπελάδες και να έρθει ύστερα να μου ζητήσει χρήματα. Μπήκαν υποψίες στο μυαλό μου, δεν μου ανάφερε ούτε να πάει σε Αστυνομικό Σταθμό, ούτε συγκεκριμένη ημερομηνία για επίσκεψή μου στον Σταθμό.» Κατά την αντεξέταση η Κατηγορούμενη διατήρησε τη θέση της ότι δεν παραβίασε οποιοδήποτε από τους κόκκινους σηματοδότες που αναφέρονται στις Κατηγορίες 1, 2, 3 και
8. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγησή της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από τη σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη

(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.) Ο ΜΚ1 μου άφησε θετική εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Απαντούσε με σαφήνεια, αμεσότητα και φυσικότητα και έχοντας ακούσει τη μαρτυρία του στο σύνολό της, δεν έχω αμφιβολία ότι τα όσα ανέφερε είναι αληθή, ορθά και ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα. Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μου ότι ο ΜΚ1 υπέπεσε σε μικρές αντιφάσεις σε επουσιώδη ζητήματα, οι οποίες όμως ουδόλως έχουν κλονίσει την αξιοπιστία του. Σύμφωνα με τη νομολογία, αντιφάσεις σε επουσιώδη και δευτερευούσης σημασίας ζητήματα, δεν οδηγούν σε κατάληξη περί αναξιοπιστίας σε αντίθεση με τις αντιφάσεις ουσιαστικής μορφής που οδηγούν σε ρήγματα στην υπόθεση (Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 254, Χρίστου v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2017, 19/7/2019). Αντιθέτως, μπορεί να οδηγήσουν στην αντίθετη κατεύθυνση, ενδυναμώνοντας την πεποίθηση του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν ώστε να επιτευχθεί η καταδίκη του Κατηγορουμένου (Ιωσηφίδη ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2014:B289, Ποιν. Έφ. 243/2012, ημερ. 2/5/2014, Γεώργιος Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑ.Δ. 612, Μohammed Jaber Akil v. Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 148). Το ίδιο ισχύει και για τον ΜΚ2, ο οποίος κατέθεσε με τόπο σαφή και ανεπιτήδευτο χωρίς να μου αφήσει αμφιβολία ότι τα όσα ανέφερε είναι αληθή και ορθά. Η Κατηγορούμενη δεν μου έχει αφήσει καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Δεν με έχει πείσει με τη μαρτυρία και τις απαντήσεις που είχε δώσει στο Δικαστήριο. Ήταν έκδηλη η προσπάθεια της να αναφέρει τα γεγονότα με τρόπο που βόλευε την Υπεράσπισή της. Ενδεικτικά να αναφέρω το γεγονός ότι στην προσπάθεια της να πείσει το Δικαστήριο ότι δεν βιαζόταν να φτάσει στο αεροδρόμιο, ανέφερε ότι είχε αναχωρήσει από το σπίτι της στις 2:30 και είχε αφιχθεί στο χώρο στάθμευσης της εταιρείας «Kapnos» στις 2:

1. Από τη διασταύρωση των Λεωφ. Τζον Κέννετυ και Μάρκου Δράκου, ανέφερε ότι είχε περάσει στις 2:
2. Στη συνέχεια ανέφερε ότι το σπίτι της απέχει από την εν λόγω διασταύρωση περίπου 150 μέτρα και από το χώρο στάθμευσης της εταιρείας «Kapnos» 3-4 χιλιόμετρα. Όταν κατά την αντεξέταση της ζητήθηκε να εξηγήσει πώς χρειάστηκαν 10 λεπτά για να διανύσει 150 μέτρα και άλλα 10 λεπτά για να διανύσει άλλα 3-4 χιλιόμετρα, βρέθηκε σε αμηχανία και απάντησε «Νομίζω προσπαθείτε να με μπερδέψετε, συμφωνώ και με το 2:40 και με το 2:50.» Ακολούθως, αφού επιχείρησε να δώσει μια λογική εξήγηση για την πιο πάνω αντίφαση, αναφέροντας: «Κατέβηκα με την άνεση μου στο parking, έβαλα τη βαλίτσα μου, δεν είχα έννοια». Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της αναφέρει ότι όταν την προσέγγισε ο ΜΚ1, βρισκόταν μόνη στο χώρο στάθμευσης της εταιρείας «Kapnos» και αυτό την έκανε να φοβηθεί, ενώ ακολούθως ανέφερε ότι υπήρχε κόσμος που επιβιβαζόταν στο λεωφορείο. Παραθέτω πιο κάτω σχετικά αποσπάσματα. Κυρίως εξέταση: «Κανένας άλλος δεν πάρκαρε εκείνην την ώρα, ήμουν εγώ και εκείνος και δεν με άφησε να παρκάρω.» . «Θα μπορούσε να χρησιμοποιηθώ γιατί ήμουν μια κοπέλα μόνη της χωρίς κανένα μάρτυρα, ούτε για τον ίδιο ούτε για εμένα.» Αντεξέταση: Ερώτηση: «Όταν φτάσατε στο Kapnos Airport Shuttle, υπήρχαν κι άλλα οχήματα;» Απάντηση: «Υπήρχαν πάρα πολλά οχήματα στο parking και κόσμος ο οποίος θα επιβιβαζόταν στο λεωφορείο». Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας ανέφερε ότι το λεωφορείο που θα την πήγαινε στο αεροδρόμιο αναχωρούσε στις 03:00 και κατέφθανε στο αεροδρόμιο στις 03:30, ενώ η πτήση της ήταν στις 05:
3. Σε κατοπινό στάδιο ανέφερε ως χρόνο άφιξης στο αεροδρόμιο τις 03:
4. Ανέφερε επίσης ότι η αμέσως προηγούμενη προγραμματισμένη διαδρομή του συγκεκριμένου λεωφορείου ήταν στις 01:
5. Παραδέχτηκε ότι συνήθως κάποιος που ταξιδεύει με αεροπλάνο πρέπει να είναι στο αεροδρόμιο δύο ώρες προηγουμένως. Στη συνέχεια, πιθανώς φοβούμενη ότι τα πιο πάνω ενδεχομένως να ανέτρεπαν την εκδοχή της ότι δεν βιαζόταν, ανέφερε με αμηχανία και χωρίς τα όσα ανέφερε να βγάζουν ιδιαίτερο νόημα: «Αφού ο εκπρόσωπος είναι από το Xenos Travel, όλες τις διακινήσεις τες κάνει γρήγορα δεν υπήρχε πρόβλημα, μπορείτε να ρωτήσετε τον Kapno. Έμεινε πολλή ώρα στην αίθουσα αναμονής η φίλη μου η οποία θα συνταξίδευε μαζί μου, έκανε λάθος την ημερομηνία και δεν ήρθε και δεν ασχοληθήκατε με τέτοιο θέμα.». Ερωτηθείσα τι θα γινόταν αν έχανε το λεωφορείο που αναχωρούσε στις 3:00 τι θα έκανε απάντησε «Όχι, είχα πολύ χρόνο, το αυτοκίνητο είναι καινούργιο και υβριδικό. Την ώρα που έφτανε το λεωφορείο θα έφτανα κι εγώ.» Όταν της ζητήθηκε από το Δικαστήριο να εξηγήσει πώς ο τύπος της μηχανής του οχήματος της σχετιζόταν με τα πιο πάνω, απάντησε «Ένιωθα ασφάλεια και είναι και οικονομικό, αν έτρεχα δεν θα έβαζα τον εαυτό μου σε κίνδυνο ούτε και άλλα άτομα.» Από τα πιο πάνω φαίνεται η αμηχανία και η αδυναμία της να δώσει απαντήσεις που να έχουν λογική αλληλουχία. Να σημειωθεί ότι απομονωμένα όλα τα πιο πάνω από μόνα τους, δεν είναι ικανά να καταδείξουν αναξιοπιστία κάποιου μάρτυρα, ούτε αποτελούν μαρτυρία που δεν μπορεί να σταθεί στη βάσανο της λογικής. Αυτό που με έχει οδηγήσει να κρίνω την Κατηγορούμενη ως αναξιόπιστη μάρτυρα ήταν οι αντιδράσεις, η αμηχανία της και η εν γένει συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα, από την οποία ήταν έκδηλη η προσπάθεια της να ελιχθεί και να παρουσιάσει τα γεγονότα όπως ένιωθε ότι θα βοηθούσαν την γραμμή της υπεράσπισης της. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic

(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα, αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου

(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110). Σύμφωνα με το άρθρο 58

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984: «Κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις: ... (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 των πιο πάνω κανονισμών: «σήμα τροχαίας» ορίζεται ως «οιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένο ή κινητόν), ή οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν προς μετάδοσις ειςτην τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ορισμένην κατηγορίαν ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οιασδήποτε φύσεως, καθώς και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένων επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού, προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Επιπρόσθετα, ο Κανονισμός 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας όπως δημοσιεύεται από τον Έφορο, οι φωτεινοί σηματοδότες τροχαίας περιλαμβάνονται στην ενότητα με τον τίτλο «Σήματα» όπου αναφέρεται ότι οι οδηγοί είναι υποχρεωμένοι να υπακούουν σε όλες τις ενδείξεις των φωτεινών σηματοδοτών τροχαίας. Περαιτέρω, στον Κανονισμό 66Β

(1)(α)(i) της ΚΔΠ 66/84 αναφέρεται ότι η ένδειξη του κόκκινου φανού σημαίνει απαγόρευση για κάθε όχημα που βρίσκεται στο δρόμο να προχωρήσει πέραν της γραμμής στάσης, της άσπρης δηλαδή γραμμής που είναι χαραγμένη εγκάρσια, ή πέραν του σημείου από το οποίο ο οδηγός μπορεί να βλέπει το φωτεινό σηματοδότη που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του σε περίπτωση που η γραμμή στάσης δεν είναι ευκρινώς ορατή ή δεν υπάρχει χαραγμένη στο δρόμο. Στη συνέχεια στον Κανονισμό 66Β

(2)αναφέρεται ότι παράβαση συμμόρφωσης με τις ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, συνιστά αδίκημα. Τέλος, ο Κανονισμός 72 της ΚΔΠ66/84 προνοεί ότι ο παραβάτης οποιασδήποτε διάταξης των Κανονισμών είναι ένοχος αδικήματος. Ευρήματα και εφαρμογή νομικών αρχών Δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση η ύπαρξη ή η νομιμότητα των συγκεκριμένων φωτεινών σηματοδοτών στους οποίους αναφέρθηκαν οι μάρτυρες κατηγορίας και ότι τούτοι τοποθετήθηκαν από την αρμόδια αρχή. Επομένως επενεργεί στην παρούσα υπόθεση το τεκμήριο της κανονικότητας γνωστό και ως omnia preasumuntur rite esse acta (βλ.Γενικός Εισαγγελέας v Φλωρίδης

(1999)2ΑΑΔ 95 και Γεωργαλίδης v Δήμου Λάρνακος

(2001)2ΑΑΔ 789.) Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του ΜΚ1 ότι η Κατηγορούμενη, κατά την 27/7/2019 παραβίασε την ένδειξη του κόκκινου φανού στους φωτεινούς σηματοδότες που αναφέρονται στις Κατηγορίες 2, 3 και

1. Όσον αφορά την Κατηγορία 1, ο ΜΚ1 ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη είχε παραβιάσει τον φωτεινό σηματοδότη στην διασταύρωση των Λεωφόρων Τζ. Κέννετυ και Διγενή Ακρίτα. Εντούτοις, όπως έχει καταδειχτεί στην πορεία, τέτοια διασταύρωση δεν υπάρχει, εξού και η τροποποίηση της Κατηγορίας μετά από μαρτυρία του ΜΚ
2. Όμως, η τροποποίηση δεν μπορεί να θεραπεύσει το κενό που παρουσιάζεται στη μαρτυρία του ΜΚ1, αναφορικά με την απόδειξη παραβίασης ένδειξης κόκκινου φανού στους συγκεκριμένους φωτεινούς σηματοδότες. Περαιτέρω, σημειώνεται ότι είναι αδιάφορο το κατά πόσον ο ΜΚ1 είχε εκδώσει εξώδικο για τη μια μόνο παράβαση, αφού και αν ακόμη είχε εκδοθεί εξώδικο πρόστιμο για όλες τις παραβάσεις, η προσφορά τέτοιας ευκαιρίας στην Κατηγορούμενη δεν θα είχε αντικείμενο εφόσον αρνήθηκε ενοχή στις κατηγορίες και διεξήχθη δίκη (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v Αχιλλέα Η. Δημητρίου)

(2003)2 ΑΑΔ 45). Παρατηρώ ότι στις Κατηγορίες που αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη, απουσιάζουν οι Κανονισμοί 66(Β)

(1)(α)(i) και 66(Β)

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984, που ρυθμίζουν ειδικά τις υποχρεώσεις των οδηγών σε σχέση με τη λειτουργία των φωτεινών σηματοδοτών. Συνεπώς, έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, τίθεται θέμα τροποποίησης του κατηγορητηρίου με βάση το άρθρο 85

(4)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 το οποίο αναφέρει τα εξής: «Αν στο τέλος της δίκης το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχτεί με μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα που δεν περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία δεν δύναται να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία καταδικαζόμενος δεν θα υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και ότι ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεαζόταν με αυτό δυσμενώς στην υπεράσπιση του, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσθήκη στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο κατηγορίας ή κατηγοριών εναντίον του κατηγορούμενου για τέτοιο ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα, και το Δικαστήριο αποφασίζει για αυτά ωσάν η κατηγορία αυτή ή οι κατηγορίες αποτελούσαν μέρος του αρχικού κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο.» Στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Α. Χαραλάμπους v. Αστυνομίας Ποινική Έφεση 189/19, ημερομηνίας 20 Οκτωβρίου, 2020, αναφέρθηκαν σχετικά με τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 85

(4)τα ακόλουθα: Οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 85

(4)έχουν συνοψιστεί στην υπόθεση Leonidou v. The Police

(1987)2 C.L.R. 96 και είναι: «(α) Με την προσαχθείσα μαρτυρία πρέπει να αποδεικνύεται η διάπραξη από τον κατηγορούμενο ποινικού αδικήματος που δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. (β) Είναι αδύνατη η καταδίκη του κατηγορουμένου για το εν λόγω αδίκημα χωρίς την τροποποίηση του κατηγορητηρίου. (γ) Με την καταδίκη του για το εν λόγω αδίκημα ο κατηγορούμενος δεν υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης που θα μπορούσε να του είχε επιβληθεί αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου. (δ) Η μεταβολή του κατηγορητηρίου δε θα επηρέαζε δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπισή του.» Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για τροποποίηση του κατηγορητηρίου αφού:

1. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία έχει αποδειχθεί ότι η Κατηγορούμενη έχει διαπράξει το αδίκημα της παραβίασης ένδειξης κόκκινου φανού στους φωτεινούς σηματοδότες που αναφέρονται στις κατηγορίες 2, 3 και
3. Δεν είναι δυνατή η καταδίκη της Κατηγορούμενης για τα αδικήματα αυτά, χωρίς προηγούμενη τροποποίηση του κατηγορητηρίου αφού, από τη νομική βάση απουσιάζουν οι κανονισμοί που προνοούν ειδική ρύθμιση του αδικήματος.
4. Η ποινή που προνοείται για παράβαση του Κανονισμού 58

(2)(δ) και του Κανονισμού 66(Β)

(1)(α)(i) είναι η ίδια (βλ. Καν. 72 της ΚΔΠ 66/1984). 4. Η μεταβολή του κατηγορητηρίου δεν θα επηρεάσει δυσμενώς την υπεράσπιση της Κατηγορουμένης καθώς, ακόμα και αναγράφονταν εξ' αρχής ορθά οι Κανονισμός 66(Β)

(1)(α)(i) και 66(Β)

(2)στις εκθέσεις αδικημάτων στο κατηγορητήριο, ουδόλως θα άλλαζε η γραμμή της υπεράσπισης της (βλ. Charalambous v. Municipality Of Nicosia

(1965)2 C.L.R.63, Παφίτης v Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 762, Ιωάννου v. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 315, Κυριάκου v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 458). Ενόψει των ανωτέρω προχωρώ με τροποποίηση του κατηγορητηρίου διά της προσθήκης τριών νέων κατηγοριών, πανομοιότυπων με τις κατηγορίες 2, 3 και 4, οι οποίες να αριθμούνται ως κατηγορίες 5, 6 και 7 αντίστοιχα, στις οποίες προστίθενται στη νομική βάση στις εκθέσεις αδικημάτων οι κανονισμοί 66(Β)

(1)(α)(i) και 66(Β)

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/

1. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω ευρήματα καταλήγω ότι η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή της Κατηγορούμενης στις κατηγορίες 5, 6 και
2. Αναφορικά με τις Κατηγορίες 1, 2, 3 και 4 η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται. Συνακόλουθα, η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στις Κατηγορίες 5, 6 και
3. [Υπ.] .............. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο