ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΠΑΥΛΟΥ, Υπόθεση υπ' αρ.: 20313/2021., 12/11/2021

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155] ---------- Ημερομηνία: 12/11/

1. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Χ. Καραολίδου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Μ. Καούλλας. Κατηγορούμενος, Παρών. ΑΠΟΦΑΣΗ
2. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την κράτηση κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, πηγάζει από τα Άρθρα 48, 92 και 157

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 155») [i] [ii]. Στην προκείμενη περίπτωση, εφαρμογής τυγχάνει το Άρθρο 92 του Κεφ.

1. Αυτή, ασκείται δικαστικά, βάσει αρχών που έχουν καθιερωθεί νομολογιακά. Αφετηρία, αποτελεί η αρχή [iii], ότι, κάθε πρόσωπο το οποίο κατηγορείται για την διάπραξη ποινικού αδικήματος, δικαιούται να απολυθεί υπό όρους εγγύησης, εκτός εάν συντρέχουν ουσιαστικοί λόγοι περί του αντιθέτου [iv]. Σκοπός της κράτησης, είναι βεβαίως, η εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορουμένου στην δίκη του και όχι η τιμωρία του. Συνεπώς, το ζήτημα των όρων εγγύησης, εξετάζεται, εφόσον αποφασιστεί ότι ο κατηγορούμενος θα αφεθεί ελεύθερος μέχρι την ημέρα της δίκης του [v].
2. Τρία είναι τα βασικά στοιχεία που, αντικειμενικά, λαμβάνονται υπόψη προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος μέχρι την δίκη του, ή, αν, εκκρεμούσης αυτής, θα τεθεί υπό κράτηση [vi]: i. Ο κίνδυνος μη προσέλευσής του στη δίκη [vii]. ii. Η πιθανότητα διάπραξης νέου αδικήματος ή και άλλων αδικημάτων [viii]. Και, iii. Η πιθανότητα επηρεασμού μαρτυρίας ή μαρτύρων [ix].
3. Σύμφωνα με την νομολογία, οι προαναφερόμενοι παράγοντες δεν είναι σωρευτικοί, αλλά ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο. Ένας ή περισσότεροι από αυτούς, μπορεί να αποτελέσουν τον αποφασιστικό παράγοντα κατά την εξέταση του ζητήματος [x].
4. Συνεκτιμούμενοι αυτοί, πάντοτε, όταν το ζήτημα της κράτησης τίθεται επί της πιθανότητας μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στην δίκη του, με τους όποιους άλλους παράγοντες, πιθανόν, σε κάποια περίπτωση κατηγορουμένου, να υπάρχουν, που είναι σχετικοί με το πρόσωπο του, και οι οποίοι, ενδεχομένως, να εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας του [xi], ή που είναι σχετικοί με τις περιβάλλουσες περιστάσεις της υπόθεσης, που, σε κάθε περίπτωση, μπορεί να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου [xii], όπως, για παράδειγμα, είναι το ζήτημα του χρόνου της κράτησης [xiii].
5. Ο Κατήγορος, έχει βασίσει το αίτημα του, όπως ο Κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι και την ημέρα της δίκης του, στον κίνδυνο μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο για την εκδίκαση της υπόθεσης του. Ο Κατηγορούμενος, σε αυτό, πρόβαλε ένσταση.
6. Η πιθανότητα και ο κίνδυνος μη προσέλευσης κατά την δίκη, συναρτάται προς τη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την ποινή που δυνατό να επιβληθεί [xiv].
7. Στην προκείμενη περίπτωση, τα αδικήματα είναι ιδιαιτέρως σοβαρά, ώστε, σε περίπτωση καταδίκης, θα επιφέρουν, αναπόφευκτα (και ανάλογα βέβαια πάντοτε των περιστάσεων του Κατηγορουμένου), πολυετείς ποινές φυλάκισης.
8. Η σοβαρότητα των αδικημάτων, διαφαίνεται μέσα από τις προβλεπόμενες στο νόμο ποινές. Σημείο αναφοράς, αποτελεί πάντοτε, η προβλεπόμενη από τον νόμο μέγιστη ποινή [xv]. Αυτή, αποτελεί την βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή κατηγορουμένου, σε περίπτωση καταδίκης του [xvi].
9. Για τους σκοπούς εξέτασης ζητήματος κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, έχει νομολογηθεί, ότι, όσο πιο σοβαρή είναι μία κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του [xvii].
10. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος, κατηγορείται ότι διέπραξε τα ακόλουθα αδικήματα: Κατηγορία με αρ. 1: Συνομωσία προς διάπραξη του κακουργήματος της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β: Σύμφωνα με τα Άρθρο 371 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 154), το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης επτά χρόνων. Κατηγορία με αρ. 2: Παράνομη εισαγωγή στην Δημοκρατία ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β: Σύμφωνα με το Άρθρο 30[

(1)και

(3)] και τον Τρίτο Πίνακα του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Νόμος 29/1977 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 29/1977»), το αδίκημα της παράνομης εισαγωγής στην Δημοκρατία ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης δια βίου ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. Κατηγορία με αρ. 3: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β: Σύμφωνα με το Άρθρο 30[

(1)και

(3)] και τον Τρίτο Πίνακα του Νόμου 29/1977, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης οκτώ χρόνων ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. Κατηγορία με αρ. 4: Παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο. Σύμφωνα με το Άρθρο 30[

(1)και

(3)] και τον Τρίτο Πίνακα του Νόμου 29/1977, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης δια βίου ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί.

1. Συνεπώς, η σοβαρότητα των αδικημάτων, αναντίλεκτα, είναι δεδομένη. Ιδιαιτέρως, αν ληφθεί υπόψη, το γεγονός ότι, ο Κατηγορούμενος, ως προαναφέρθηκε, αντιμετωπίζει τις προαναφερόμενες κατηγορίες, κυρίως του Νόμου 29/1977, σχετικά με μία, κατ' ισχυρισμό, μεγάλη ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι, 82 κιλά και 627 γραμμάρια ρητίνης κάνναβης.
2. Εντούτοις, όπως έχει νομολογηθεί, η σοβαρότητα του αδικήματος ή των αδικημάτων, από μόνη της, δεν αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για το Δικαστήριο για την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του [xviii]. Για να δικαιολογείται, είναι απαραίτητο, επιπρόσθετα, να πιθανολογείται από το Δικαστήριο, για το συγκεκριμένο αδίκημα ή τα συγκεκριμένα αδικήματα ή μπορεί και για κάποια από αυτά, η καταδίκη του κατηγορουμένου. Στο στάδιο αυτό, σημειώνεται, το Δικαστήριο περιορίζεται αυστηρά στην εξέταση της δύναμης του αποδεικτικού υλικού που τίθεται ενώπιον του, με σκοπό να διαπιστώσει κατά πόσον πιθανολογείται καταδίκη [xix], χωρίς να προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή και να ελέγχει την αξιοπιστία της, ζήτημα που κρίνεται σε μεταγενέστερο στάδιο [xx]. Όπως έχει λεχθεί στην Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, και υιοθετήθηκε στις Μαλά v Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 135 και Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013, αυτό, συνιστά μια απόλυτα θεμιτή διαδικασία, δεν έχει σχέση με την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης και δεν την επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο. Το μαρτυρικό υλικό, για σκοπούς της διαδικασίας, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα [xxi]. Αρχή της νομολογίας μας, που, ως έχει λεχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Chrishantha ν Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 93, είναι σε απόλυτη αρμονία με αυτές του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. 13. Υπό τύπο επισήμανσης του έργου του Δικαστηρίου στα πλαίσια εξέτασης του αιτήματος κράτησης του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Νικήτα ν Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 54, όπου αναφέρθηκε: «Με δεδομένο ότι οι εφεσείοντες είναι αθώοι και, συνακόλουθα, θα έπρεπε να αφεθούν ελεύθεροι με εγγύηση, εξετάστηκε κατά πόσο υπήρχε ο κίνδυνος αυτοί να μην εμφανιστούν κατά τη δίκη τους. Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις. Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος .». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)

1. Από το μαρτυρικό υλικό που ο Κατήγορος παρουσίασε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη του υπό κρίση αιτήματος του (βλ. Δέσμη-Έγγραφο Β), εξάγονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί για τα γεγονότα: i. Μετά από πληροφορίες που έλαβε η Υ.ΚΑ.Ν. της Αστυνομίας, επιχείρησε μαζί με την Αστυνομία των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου και κατόπιν έρευνας, δυνάμει Δικαστικού εντάλματος, εμπορευματοκιβωτίου κατά την εκφόρτωση του, μεταξύ άλλων και από τον XXXXX Κωστή, εντόπισε σε κρύπτες εντός των πραγμάτων που ανευρέθηκαν, -ήτοι, σε ψευδοτάβανα-, την, ως στην συνέχεια διαπιστώθηκε από εξετάσεις του Κρατικού Χημείου του Κράτους κατόπιν αιτήματος της Αστυνομίας, ποσότητα ρητίνης κάνναβης των 82 κιλών και 627 γραμμαρίων, αντικείμενο του κατηγορητηρίου αυτής της υπόθεσης. Τα προαναφερόμενα πράγματα και ρητίνη κάνναβη, είχαν μεταφερθεί στην Δημοκρατία μέσα στο προαναφερόμενο κοντέινερ από τον Καναδά, και την συνέχεια εκτελωνιστεί και εισαχθεί στην Δημοκρατία από νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένο στην Κύπρο, που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του εν λόγω XXXXX Κωστή, είχε συσταθεί ειδικά για αυτό τον σκοπό. ii. Οι εξετάσεις της Αστυνομίας, οδήγησαν σε ποινική δίωξη των XXXXX Memic, XXXXX Κατσαπάο, XXXXX Παμπόρη, XXXXX Κωστή, XXXXX Κουτρούλλη, XXXXX Παύλου και XXXXX Κυριάκου, κατά των οποίων κρίθηκε από τον Κατήγορο, από το μαρτυρικό υλικό στην διάθεση του, ότι υπήρχε λογική προοπτική καταδίκης σε συγκεκριμένα ποινικά αδικήματα. Τελικά, καταχωρήθηκε εναντίον τους στο Κακουργιοδικείο, στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 19101/2019, το κατηγορητήριο Έγγραφο Α, με το οποίο τους προσάχθηκαν τα ίδια, κατά βάση, αδικήματα, με αυτά που αντιμετωπίζει, στο παρόν στάδιο, ο Κατηγορούμενος σε αυτή την υπόθεση. Η εν λόγω Υπόθεσης με αρ. 19101/2019, βρίσκεται στο στάδιο ακροάσεως της από το Κακουργιοδικείο. Μεταξύ άλλων, ο προαναφερόμενος XXXXX Κωστή, έχει ήδη καταδικαστεί από το Κακουργιοδικείο στο κατηγορητήριο του, μετά από δική του παραδοχή, και επειδή ο Κατήγορος προτίθεται να τον αξιοποιήσει ως μάρτυρα κατηγορίας, -όπως προτίθεται, αναφέρθηκε, να πράξει και σχετικά με αυτή την υπόθεση-, του έχει ήδη επιβληθεί και ποινή. iii. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του εν λόγω XXXXX Κωστή στην Αστυνομία κατά την ανάκριση του στις 29/03/2019 (βλ. Δέσμη-Έγγραφο Β, το έγγραφο με την αρίθμηση 59Ε), ο Κατηγορούμενος, εμπλέκεται στην υπόθεση. Με την εν λόγω κατάθεση του στην Αστυνομία, ο XXXXX Κωστή, ισχυρίζεται ένα ιστορικό γεγονότων, που αφορά στο πως προσεγγίστηκε για να συμμετάσχει στην παράνομη εισαγωγή στην Δημοκρατία της προαναφερόμενης ποσότητας ρητίνης κάνναβης, από ποιόν και ποιοι ήταν τελικά οι κύριοι ενορχηστρωτές, πίσω από τους οποίους βρισκόταν και άλλος, ο ιθύνων νους και ο χρηματοδότης, και πως ο ίδιος στην συνέχεια ενέπλεξε ή στρατολόγησε και άλλους για την υλοποίηση του σχεδιασμού. Ενορχηστρωτές, ως προαναφέρθηκε, σύμφωνα με τον XXXXX Κωστή, ήταν οι XXXXX Memic και XXXXX Παύλου. Ο τελευταίος, είναι αδελφός του Κατηγορουμένου. Αυτοί, κατά τους ισχυρισμούς του εν λόγω XXXXX Κωστή, ήταν συνεταίροι. Όπως ο XXXXX Κωστή ισχυρίστηκε για το προκείμενο, σε συνάντηση που είχε μαζί τους, ο XXXXX Memic του σύστησε τον XXXXX Παύλου (στην παρουσία του τελευταίου), «ως τον άνθρωπο του» και ως το άτομο με το οποίο «έκαμναν μαζί την δουλειά με τα ναρκωτικά». Και περαιτέρω, ότι ο XXXXX Παύλου, «θα ήταν το πρόσωπο που θα πλάσαρε τα ναρκωτικά στην αγορά», μετά και την εισαγωγή τους στην Κύπρο. Για τον σχεδιασμό της δράσης τους και την υλοποίηση της, ανέφερε περαιτέρω ο XXXXX Κωστή, υπήρξαν και άλλες συνομιλίες τους ή και συναντήσεις. Είχε συμφωνηθεί, ότι, αυτός θα εκτελώνιζε και εισήγαγε στην Δημοκρατία, κατ' ουσία τα ναρκωτικά, τα οποία θα μετέφερε σε κάποιο χώρο για να εκφορτωθούν από το εμπορευματοκιβώτιο, ώστε, τελικός παραλήπτης τους, μετά από μεταφορά τους προς αυτόν από τον XXXXX Κουτρούλλη, να ήταν ο εν λόγω XXXXX Παύλου. Η διαδικασία τροχοδρομήθηκε και σε κάποια στιγμή, ο XXXXX Memic, πληροφόρησε τον XXXXX Κωστή ότι τα ναρκωτικά ήταν στην διαμετακόμιση. Πριν την άφιξη τους στην Δημοκρατία, προέκυψε ότι, ο XXXXX Παύλου, συνελήφθη από την Αστυνομία, ως ύποπτος σχετικά με υπόθεση εισαγωγής ναρκωτικών μέσω ταχυδρομείου, και πάλι από Καναδά. Προκλήθηκε αναστάτωσης. Ο XXXXX Memic, ανησυχούσε μήπως και, ο XXXXX Παύλου, αποκάλυψε στην Αστυνομία, κατά την ανάκριση του στα πλαίσια διερεύνησης της προαναφερόμενης υπόθεσης, οτιδήποτε για τους σχεδιασμούς τους. Στην Αστυνομία για ανάκριση, για την ίδια υπόθεση, κλήθηκε και ο προαναφερόμενος XXXXX Κουτρούλλη. Ο XXXXX Memic σκέφτηκε ότι, λόγω των συμβάντων, θα ήταν πιο ασφαλές, να καλούσε τον Κατηγορούμενο, αδελφό του XXXXX Παύλου, με τον οποίο ήταν φίλοι, να έρθει από το Ηνωμένο Βασίλειο, για να εκτελέσει τις ενέργειες που είχαν συμφωνηθεί, του XXXXX Κουτρούλλη. Λίγο πριν την άφιξη του εμπορευματοκιβωτίου στο λιμάνι Λεμεσού, δύο ημέρες προηγουμένως, ο XXXXX Memic τον πληροφόρησε ότι ο Κατηγορούμενος είχε ήδη καταφθάσει στην Κύπρο για τον σκοπό που προαναφέρθηκε. Όταν τα πράγματα με το εμπορευματοκιβώτιο εκτελωνίστηκαν και εισάχθηκαν στην Δημοκρατία, μετά από ενέργειες του XXXXX Κωστή, μεταφέρθηκαν, μέσα στο εμπορευματοκιβώτιο, στον χώρο που τελικά ανευρέθηκαν από την Αστυνομία, σε χωράφι του XXXXX Παμπόρη. Τότε, ο XXXXX Κωστή, κάλεσε τον XXXXX Memic, τον ενημέρωσε σχετικά με την εκτελώνιση και εισαγωγή στην Δημοκρατία, των πραγμάτων στο εμπορευματοκιβώτιο, και διευθέτησαν την συνάντηση τους σε συγκεκριμένο τόπο. Η συνάντηση τους πραγματοποιήθηκε. Παρών, ήταν και ο Κατηγορούμενος (που φορούσε καπέλο), ο οποίος όμως, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, δεν ήταν παρών ούτε συμμετείχε στην συζήτηση τους. Ο XXXXX Memic, στο τέλος, τους σύστησε και του εξήγησε ότι ήταν ο αδελφός του XXXXX Παύλου, αλλά ο ίδιος τον γνώριζε ήδη από προηγουμένως, από παλαιότερα. Κατά την διάρκεια της, ο XXXXX Memic του ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος, δεν ήθελε να παραλάβει τα ναρκωτικά μετά την εκφόρτωση τους την ίδια ημέρα, επειδή φοβόταν, και ο ίδιος εξέφρασε στον XXXXX Memic την ανησυχία του για κάποιες ύποπτες κινήσεις ενός αυτοκινήτου που παρατήρησε. Ωστόσο, ο σχεδιασμός ήταν, ο XXXXX Κωστή να εκφόρτωνε τα πράγματα με τα ναρκωτικά από το εμπορευματοκιβώτιο και ο Κατηγορούμενος να τα παραλάμβανε μετά πάροδο δύο ωρών. Μετά το πέρας της συνάντησης τους, ο XXXXX Κωστή, ξεκίνησε με αυτοκίνητο, με τελικό προορισμό τον τόπο που βρισκόταν το εμπορευματοκιβώτιο, για να προχωρήσει με την εκφόρτωση του. Κατά την διαδρομή του, δέχθηκε τηλεφωνήματα από τον Κατηγορούμενο με κλήσεις από αριθμό τηλεφώνου εξωτερικού, όπου τον ρωτούσε αν εξακολουθούσε να παρατηρεί ύποπτες κινήσεις. Σε μία από αυτές τις επικοινωνίες τους από το τηλέφωνο, ο XXXXX Κωστή, ζήτησε από τον Κατηγορούμενο να του στείλει τηλεφωνικό μήνυμα, ότι το εμπορευματοκιβώτιο που εκτελώνισαν και εισήγαγαν στην Δημοκρατία δεν ήταν το σωστό, σε περίπτωση έρευνας της Αστυνομίας, να έχουν κάποια δικαιολογία σχετικά με τα παράνομα που ενδεχομένως να ανευρίσκονταν, και ο Κατηγορούμενος το έπραξε. Όταν ο XXXXX Κωστή έφτασε στον τόπο και ξεκίνησε με την σχετική εργασία, μάλιστα σε χρόνο λίγο πριν την έφοδο της Αστυνομίας, ο Κατηγορούμενος και πάλι του τηλεφώνησε και τον ρωτούσε αν όλα ήταν εντάξει και αυτός του ζήτησε να μην τον απασχολεί και ότι θα του τηλεφωνούσε αυτός μετά την ολοκλήρωση της δικής του εργασίας. iv. Ο Κατηγορούμενος, βάσει των όσων ο ίδιος ανέφερε στην Αστυνομία, στην ανακριτική του κατάθεση, ημερομηνίας 07/11/2021 (βλ. Δέσμη-Έγγραφο Β, το έγγραφο με την αρίθμηση 77α), αν και αρνείται ότι γνωρίζει τον XXXXX Κωστή και δεν απαντά στα πλείστα ερωτήματα που του ετέθησαν από τον ανακριτή, τοποθετεί τον εαυτό του μαζί με τον XXXXX Memic την ημέρα που ο XXXXX Κωστή ισχυρίζεται ότι συναντήθηκαν και οι τρείς, και μάλιστα, αναφέρει, όπως και ο XXXXX Κωστή ισχυρίστηκε, ότι εκείνη την ημέρα φορούσε καπέλο. Περαιτέρω, όταν ο Κατηγορούμενος βρέθηκε από την Αστυνομία στην οικία του XXXXX Memic κατά την εκτέλεση του δικαστικού εντάλματος έρευνας της, δήλωσε ως δικό του, κινητό τηλέφωνο που εντοπίστηκε κοντά του, στο οποίο εντοπίστηκε από την Αστυνομία, μετά από εξέταση, μήνυμα προς τον XXXXX Κωστή που ανέφερε, όπως και ο XXXXX Κωστή, ισχυρίστηκε: «Κάναμε λάθος, στείλαμε λάθος εμπορευματοκιβώτιο. Παρακαλώ στείλε το πίσω στο ίδιο όνομα εταιρείας. Σε ευχαριστώ.».
2. Έχοντας το Δικαστήριο εξετάσει την προαναφερόμενη μαρτυρία, στην όψη της και μόνο, κρίνει ότι, υπάρχει μαρτυρία η οποία συνδέει τον Κατηγορούμενο με τα προαναφερόμενα αδικήματα και ότι αυτή παρέχει, ενδεικτικά, εκείνο το υπόβαθρο, που παραπέμπει σε ενδεχόμενο καταδίκης του σε αυτά. Στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, οριστικά συμπεράσματα δεν μπορούν να εξαχθούν, ούτε και να δοθούν οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα, για πραγματικά ή και νομικά ζητήματα. Όπως επισημάνθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015: «. οι καταθέσεις συγκατηγορουμένων, που δεν μπορούν βεβαίως να ληφθούν υπόψη εναντίον συγκατηγορουμένου στο πλαίσιο της καθ΄ αυτό δίκης, μπορούν να λειτουργήσουν υπέρ της κράτησης, σταθμίζοντας όλα τα δεδομένα για την πιθανολόγηση καταδίκης, όταν το ερώτημα εγείρεται στο στάδιο της κράτησης. .». Στην προκείμενη περίπτωση, σημειώνεται, ο XXXXX Κωστή, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι συγκατηγορούμενος με τον Κατηγορούμενο.
3. Η εξαιρετική σοβαρότητα μίας υπόθεσης, που, όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα σημεία της κατ' ισχυρισμόν υπάρχουσας μαρτυρίας, εξαιρετικά σοβαρή είναι και αυτή η υπόθεση, ως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015, καθιστά, χωρίς άλλο, υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του κατηγορουμένου προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει. Ήτοι, την επιβολή προς αυτόν, άμεσης ποινής φυλάκισης, μεγάλης διάρκειας. Αυτή είναι η κατάληξης του Δικαστηρίου σε αυτή την υπόθεση σε ότι αφορά τον Κατηγορούμενο, δεδομένης της διαπίστωσης του ότι, υπάρχει μαρτυρία που στην όψη της πιθανολογεί καταδίκη του στα αδικήματα που του καταλογίζονται.
4. Έχοντας το Δικαστήριο εξετάσει και καταλήξει, ότι, στην προκείμενη περίπτωση, πληρείται, ο προαναφερόμενος, αναγνωρισμένος από τη νομολογία, παράγοντας για κράτηση του Κατηγορουμένου, προχωρά στην εξέταση των προσωπικών του περιστάσεων και κατά πόσο αυτοί εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας του, ώστε να καταλήξει τελικώς κατά πόσο θα ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς ικανοποίηση ή όχι του αιτήματος του Κατήγορου για την κράτηση του [xxii].
5. Οι προσωπικοί δεσμοί ενός κατηγορουμένου με την Κύπρο (κυρίως, οι οικογενειακοί και επαγγελματικοί), είναι ένας τέτοιος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση αιτήματος για την κράτηση του [xxiii]. Εντούτοις, σύμφωνα με την νομολογία, οι δεσμοί αυτοί, από μόνοι τους, δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία εμπλέκεται [xxiv]. Για το προκείμενο, αξίζει να σημειωθεί, ότι, στην υπόθεση Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790, το Ανώτατο Δικαστήριο, αποφάσισε, ότι, εν όψει της σοβαρότητας των αδικημάτων στις κατηγορίες, της πιθανότητας καταδίκης του κατηγορουμένου σε αυτά και του, ως εκ τούτου, κινδύνου μη προσέλευσης του στη δίκη του, η ύπαρξη των παιδιών (δύο ανήλικων) και η ευθύνη των υπερήλικων (τυφλών) γονιών του, δεν ήταν δεδομένα αρκετά για να κλίνουν την πλάστιγγα υπέρ της μη κράτησης του. Μάλιστα, τα στοιχεία αυτά, κρίθηκαν ότι δεν είναι αρκούντως ιδιάζοντα, αλλά εγγενή και πιθανά για κάθε Κύπριο που αντιμετωπίζει ποινική δίωξη. Στην δε [μεταγενέστερη] υπόθεση Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 170, αποφασίστηκε, ότι, σε ότι αφορά το ζήτημα κατά πόσο αποκλείεται ο κατηγορούμενος να φυγοδικήσει λόγω των οικογενειακών του υποχρεώσεων, το επιχείρημα δεν είναι πειστικό, ιδιαίτερα αν κάποιος σκεφτεί ότι σε περίπτωση καταδίκης του, αυτός, πιθανόν (λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετώπιζε και της ενδεχόμενης ποινής) να παράμενε μακριά από αυτές του τις υποχρεώσεις για μεγάλο, ίσως, χρονικό διάστημα. Η προσέγγισης αυτή, υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην υπόθεση Νικήτα ν Δημοκρατία, κ. α.,

(2011)2 Α. Α. Δ. 54, κατά την οποία κρίθηκε ότι, η κράτησης του εκεί κατηγορουμένου, που, τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του, ήταν δημόσιοι υπάλληλοι, με δύο παιδία, χωρίς περιουσία στο εξωτερικό ή άλλη σχέση με αυτό, ήταν δικαιολογημένη. Αναφορά, έγινε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην υπόθεση Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 A.A.Δ. 790 ανωτέρω.

1. Ο Κατηγορούμενος, όπως έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, είναι Κύπριος, πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, με οικογένεια στην Κύπρο. Μέχρι και την σύλληψη του, βάσει ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, τον προηγούμενο ένα περίπου χρόνο, ζούσε μόνιμα και εργαζόταν στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Εκεί συνελήφθη, από τις αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου και παραδόθηκε στις αρχές της Δημοκρατίας. Πλέον, η σύζυγος του και τα δύο του παιδιά, διαμένουν μόνιμα στην Κύπρο, όπως θα διαμένει και ο ίδιος. Και το ερώτημα που τίθεται, -προτού το Δικαστήριο υπεισέρθει σε εξέταση του κατά πόσο, σε ότι αφορά αυτή την υπόθεση, ή και την ποινική του δίωξη, ο Κατηγορούμενος φυγοδίκησε· ζήτημα για το οποίο έγινε πολλής λόγος από αμφότερους τους διαδίκους κατά την ακρόαση από το Δικαστήριο του αιτήματος-, είναι κατά πόσο, οι περιστάσεις του αυτές, είναι ικανές να υπερφαλαγγίσουν, σε τέτοιο βαθμό που να εξανεμίσουν ή να μειώσουν επαρκώς τον κίνδυνο μη προσέλευσης του στη δίκη του.
2. Έχω εξετάσει τα δεδομένα του Κατηγορουμένου, ως προκύπτουν από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, και η κατάληξης μου είναι ότι, οι προσωπικές του περιστάσεις, δεν δικαιολογούν την απόλυση του με όρους εγγύησης, καθότι αυτές, δεδομένης, πάντοτε, της σοβαρότητας των αδικημάτων που αντιμετωπίζει, της υπάρχουσας ως προς αυτά εναντίον του μαρτυρίας και της ενδεχόμενης ποινής που θα του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης, δεν υπερφαλαγγίζουν τον εγγενή κίνδυνο μη προσέλευσης του στη δίκη του. Ιδιαιτέρως, αν ληφθούν υπόψη και τα εξής: i. Ότι, ο Κατηγορούμενος, βάσει των όσων ο ίδιος ανέφερε στην Αστυνομία, στην ανακριτική του κατάθεση, ημερομηνίας 07/11/2021 (βλ. Δέσμη-Έγγραφο Β, το έγγραφο με την αρίθμηση 77α), έφυγε από την Δημοκρατία για το Ηνωμένο Βασίλειο, στις 21/03/2019, ήτοι, την επομένη της τελευταίας ανάκρισης του από την Αστυνομία για αυτή την υπόθεση (βλ. Δέσμη-Έγγραφο Β, το έγγραφο με την αρίθμηση 59Α) και όταν, στις 18/03/2019, ανακρινόμενος από την Αστυνομία (βλ. Δέσμη-Έγγραφο Β, το έγγραφο με την αρίθμηση 30Β) δήλωνε ότι, παρά το γεγονός ότι την επόμενη εβδομάδα σκόπευε να φύγει για το Ηνωμένο Βασίλειο, «θα παρέμενε για να ξεκαθαρίσει η υπόθεση για να μην έχει προβλήματα»· ii. Και περαιτέρω, ότι, όταν στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος έμαθε ότι ήταν καταζητούμενος από την Αστυνομία για αυτή την υπόθεση, -την σοβαρότητα της οποίας προκύπτει ότι γνώριζε· μάλιστα ο αδελφός του, XXXXX Παύλου, μέσα στο διάστημα αυτό, κατηγορήθηκε από την Αστυνομία και εν συνεχεία διώχθηκε σχετικά με αυτήν ποινικά- επέλεξε, για τους λόγους που υποστήριξε, να μην παραδοθεί στην Αστυνομία και να παραμείνει, για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, στην «αφάνεια» της καθημερινότητας του στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, μέχρι, φυσικά, και που συνελήφθη από την Αστυνομία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως προαναφέρθηκε, βάσει του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης του, και παραδόθηκε στις αρχές της Δημοκρατίας. Και αυτά, βεβαίως, κρίνονται, με δεδομένο, ότι, ο προαναφερόμενος XXXXX Κωστή, ενέπλεξε τον Κατηγορούμενο, ως προαναφέρθηκε, με την ανακριτική κατάθεση του στην Αστυνομία, ημερομηνίας 29/03/2019 (βλ. Δέσμη-Έγγραφο Β, το έγγραφο με την αρίθμηση 59Ε). Δηλαδή, σε χρόνο, μετά την αναχώρηση του Κατηγορουμένου από την Δημοκρατία, ως προαναφέρθηκε, στις 21/03/
4. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 ανωτέρω: «. η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του [κατηγορουμένου] προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει.». Παρόμοια, αντιμετώπισης του ζητήματος, υπήρξε από το Ανώτατο Δικαστήριο, και στις υποθέσεις, Γιωργαλλίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 526 και Ευαγγέλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 108/2019, 02/10/

2. Η υπόθεσης, έχει προγραμματιστεί για εκδίκαση από το Κακουργιοδικείο, στις 14/12/
3. Η κράτησης του Κατηγορουμένου, αποφασίζεται κατά πόσο είναι δικαιολογημένη για αυτή την περίοδο. Ο χρόνος κράτησης, δεν είναι από μόνος του αποφασιστικός παράγων, αλλά συνυπολογίζεται μαζί με όλα τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης [xxv]. Η νομολογία, δίνει προεξάρχοντα ρόλο στην καθυστέρηση που σημειώνεται μέχρι τη δίκη ενός ατόμου και όσον επιμηκύνεται ο χρόνος, τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα να επενεργήσει το κριτήριο αυτό υπέρ του κατηγορουμένου ώστε να αφεθεί ελεύθερος [xxvi]. Η διάρκεια της κράτησης, σε κάθε περίπτωση, κρίνεται κατά απομόνωση [xxvii]. Αποτιμάται, σε περιπτώσεις όπως η υπό κρίση, που το ζήτημα της κράτησης εξετάζεται κατόπιν παραπομπής του Κατηγορουμένου σε απευθείας δίκη από το Κακουργιοδικείο, ως προελέχθη, μόνο ο χρόνος που θα διαρρεύσει μεταξύ της κράτησης και της πρώτης εμφάνισης του στο Κακουργιοδικείο και όχι η πιθανότητα περαιτέρω κράτησης, διότι, σε κάθε στάδιο, ο Κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να θέτει θέμα ελευθερίας του και είναι ζήτημα που το Δικαστήριο, εν προκειμένω το Κακουργιοδικείο, θα πρέπει να εξετάζει και αποφασίζει ανάλογα, σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομολογημένες αρχές [xxviii].
4. Σύμφωνα με τη νομολογία, χρόνος τριών και τεσσάρων μηνών κράτησης, μέχρι την έναρξη της δίκης, δεν θεωρείται ανεπίτρεπτα μεγάλος ώστε να διαταχθεί η απελευθέρωση κατηγορουμένου, που, κατά τα άλλα, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι θα πρέπει να τελεί υπό κράτηση [xxix]. Έχει μάλιστα αποφασιστεί, ότι, χρόνος ακόμη και έξι, οκτώ και δέκα μηνών, δεν είναι τόσο μεγάλος [xxx], για να θεωρηθεί ως παράγων, που, κατ' απομόνωση προς τα υπόλοιπα κριτήρια που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο, να μπορεί να οδηγήσει σε διάταγμα, άλλο από κράτηση [xxxi], όταν οι περιστάσεις το δικαιολογούν.
5. Συνεπώς, η υπό κρίση υπόθεση, που, ως προαναφέρθηκε, έχει οριστεί για την παρουσίαση του Κατηγορουμένου, ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στις 14/12/2021, δηλαδή, σε χρόνο ενός περίπου μηνός, δεν παρουσιάζει τέτοια χρόνο-καθυστέρηση που δικαιολογεί την απόλυση του.
6. Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, η απόφαση του Δικαστηρίου, είναι, ο Κατηγορούμενος, να παραμείνει υπό κράτηση, μέχρι και την προσαγωγή του ενώπιον του Κακουργιοδικείου για την δίκη του, στην ημερομηνία και ώρα που έχει, ήδη, ανακοινωθεί. (Υπ.) _______________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το Άρθρο 48 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Κάθε Δικαστήριο δύναται, αν θεωρεί αυτό σκόπιμο να αναβάλει οποιαδήποτε υπόθεση που είναι ενώπιον του και βάσει της αναβολής αυτής δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου 157, είτε να απολύσει τον κατηγορούμενο υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε να προφυλακίσει αυτόν.». Το Άρθρο 157 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου

(2)του άρθρου αυτού, Δικαστήριο που ασκεί ποινική δικαιοδοσία δύναται, αν θεωρεί ότι είναι σωστό, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να απολύσει με εγγύηση οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο κατηγορήθηκε ή καταδικάστηκε για ποινικό αδίκημα, με την εκτέλεση από το πρόσωπο αυτό γραμματίου απόλυσης με εγγύηση όπως προβλέπεται στο Νόμο αυτό.

(2)Σε καμιά περίπτωση δεν απολύεται με εγγύηση πρόσωπο στο οποίο επιβλήθηκε η θανατική ποινή και κανένα πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα που τιμωρείται με τη θανατική ποινή δεν απολύεται με εγγύηση, εκτός κατόπι διατάγματος Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.». Το Άρθρο 92 του Κεφ. 155 προνοεί τα εξής: «Όταν προσάπτεται κατηγορία εναντίον οποιουδήποτε προσώπου για ποινικό αδίκημα που δεν δικάζεται συνοπτικά ή για το οποίο ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας είναι της γνώμης ότι δεν είναι κατάλληλο για να δικαστεί συνοπτικά, ο Δικαστής παραπέμπει απευθείας το πρόσωπο αυτό σε δίκη από το Κακουργιοδικείο που συνεδριάζει στην επαρχία όπου καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο και είτε απολύει αυτόν με εγγύηση ή υπό τέτοιους όρους τους οποίους θεωρεί εύλογους είτε τον φυλακίζει για ασφαλή κράτηση.». [ii] Βλ. Dogan v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/2015 και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία. [iii] Η οποία υποδεικνύεται από το τεκμήριο της αθωότητας και το Άρθρο 11 του Συντάγματος. Βλ. Αντωνίου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 319/2015, 21/12/2015. [iv] Βλ. Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/2016. [v] Βλ. Μωυσίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. [vi] Βλ. Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [vii] Βλ. R v Solomonides 14 C.L.R. 127, Καραγιώργης κ. α. ν Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 92, Μιχαηλίδης ν Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391, Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Κazanjian v Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 326, Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790. [viii] Βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Τσιάκκας κ. α. ν Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 164, Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130. [ix] Βλ. Σιημητράς κ. α. ν Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 397 και Κωνσταντινίδης ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109. [x] Βλ. Βασιλείου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Κωνσταντινίδης v Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σκούρος v Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 140, Νικολάου ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 840 και Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013. [xi] Βλ. Νικολάου ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 790, Μαρίνου ν Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 350, Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Δημητρίου ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 130, Dogan v Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 311/2015 κ. α., 01/12/2015. [xii] Βλ. Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Γενικός Εισαγγελέας ν Κυριάκου κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 373. [xiii] Βλ. Κρασοπούλης ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450, Χ"Δημητρίου ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Γενικός Εισαγγελέας ν Κυριάκου κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ.

1. [xiv] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
2. [xv] Βλ. Παπαγεωργίου ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 646, Λεβέντης ν Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ.

1. [xvi] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου, Ποινική Έφεση Αρ. 276/
2. 18/09/
3. [xvii] Βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 281, Τσαπατσάρης ν Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 600) [xviii] Βλ. Δημητρίου ν Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ.

1. [xix] Βλ. Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/
2. [xx] Βλ. Κουννάς κ. α. ν Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 423 και Ευριπίδου κ. α. ν Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ.

1. [xxi] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
2. [xxii] Βλ. Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/2016 και Ευαγγέλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 108/2019, 02/10/
3. [xxiii] Βλ. Σιβιτανίδης ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 22 και Νικολάου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ.

1. [xxiv] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/2015 και Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 114/16, 07/07/
2. [xxv] Βλ. Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/
3. [xxvi] Βλ. Σπανού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 10/2013, 22/01/2013 και Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
4. [xxvii] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
5. [xxviii] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 138/2015, 10/07/
6. [xxix] Βλ. Σιακαλλή ν Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49 και Αλαμάνγκος ν Αστυνομίας, Ποινική Εφεση Αρ. 132/2015, 01/07/2015. [xxx] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μανουσαρίδη κ. α.

(2001)2 Α.Α.Δ. 639, Salib v Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 49, Houssein v Αστυνομίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34, Σωτηρίου ν Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 442, Κρασοπούλης ν Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 450, Καλλή ν Δημοκρατίας, Ποινική Εφεση Αρ. 114/2015, 19/06/2015 και Tasev ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 72/16, 26/05/2016. [xxxi] Βλ. Μωυσίδης ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 138. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο