ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ν. ΒΑΦΕΙΟΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ Κ. ΨΗΜΟΛΟΦΙΤΗ & Ν. ΑΡΓΥΡΟΥ, Αρ. Υποθέσεως: 9916/2018, 11/11/2021

(3), 83, 103, 104, 105, 106, 109, 126, 127, 129, 134, 135 και 140

(3)του περί Δήμων Νόμου 111/

1. Τα τέλη στην 1η κατηγορία ανέρχονται σε €55,00 και στη 2η σε €104,50 αντίστοιχα συμπεριλαμβανομένης της προσεπιβάρυνσης. Στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσης από τον παραπονούμενο Δήμο μαρτυρία έδωσε ο κ. XXXXX Χριστοδουλίδης ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στον Δήμο Αγλαντζιάς στο Τμήμα Φορολογιών. Ισχυρίστηκε ότι το έτος 2017 ο συνεταιρισμός διατηρούσε επαγγελματικό υποστατικό εντός των ορίων του Δήμου Αγλαντζιάς και ότι του επιβλήθηκαν τα επίδικα τέλη. Για την πληρωμή των εν λόγω τελών αποστάλθηκε στον κατηγορούμενο μέσω ταχυδρομείου σχετικό τιμολόγιο για την καταβολή του τέλους άδειας λειτουργίας επαγγελματικού υποστατικού και του τέλους επαγγελματικής άδειας για το ως άνω έτος το οποίο δεν εξοφλήθηκε εμπρόθεσμα. Στη συνέχεια αποστάλθηκε ακόμα ένα τιμολόγιο με προσεπιβάρυνση προς 10%. Τα εν λόγω τιμολόγια κατατέθηκαν ως τεκμήρια 1 και
2. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τα εν λόγω τιμολόγια μετά την αποστολή τους δεν επιστράφηκαν στον Δήμο ούτε υποβλήθηκε οποιαδήποτε ένσταση για αυτά. Ισχυρίστηκε ότι τα εν λόγω ποσά παραμένουν απλήρωτα έως σήμερα. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 3 το Πιστοποιητικό Εγγραφής του κατηγορούμενου συνεταιρισμού στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών και ως τεκμήριο 4 Πιστοποιητικό ημερομηνίας 29.1.2019 από το ως άνω μητρώο αναφορικά με τους συνεταίρους του εν λόγω συνεταιρισμού. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι δεν είχε ενημέρωση εάν ο κατηγορούμενος συνεταιρισμός διαλύθηκε και ισχυρίστηκε ότι αυτός μέχρι τουλάχιστον τις 29.1.2019 υφίστατο ως εγγεγραμμένος στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. Στη συνέχεια του υποβλήθηκε ότι οι δικηγόροι του κατηγορούμενου με επιστολή τους ημερομηνίας 2.10.2018 υπέβαλαν ένσταση και ο μάρτυρας ισχυρίστηκε πως ουδέποτε είδε την εν λόγω επιστολή η οποία στη συνέχεια κατατέθηκε ως τεκμήριο Β προς αναγνώριση. Στη συνέχεια δηλώθηκε από τους δικηγόρους των διαδίκων ως παραδεκτό μεταξύ τους γεγονός ότι το έγγραφο το οποίο κατά την ακρόαση της υπόθεσης είχε κατατεθεί ως τεκμήριο Α προς αναγνώριση είναι αποδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Το εν λόγω έγγραφο αφορά τη συμφωνία ημερομηνίας 8.2.2006 με την οποία ο κ. XXXXX Ψημολοφίτης πώλησε το ½ του μεριδίου συμμετοχής του στον Συνεταιρισμό «Βαφείον Αυτοκινήτων Κ. Ψημολοφίτη & Ν. Αργυρού (ΟΕ 9802)» στον κ. XXXXX Αργυρού. Μετά το τέλος της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση και ο δικηγόρος του κατηγορούμενου δήλωσε ότι δεν θα προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία εκ μέρους του. Ακολούθως η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις και οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους. Ο κ. Κατσιαμπίρτας εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής εισηγήθηκε πως από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος συνεταιρισμός εξακολουθεί να είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο συνεταιρισμός δεν αμφισβήτησε τη νομιμότητα ούτε την ορθότητα της απόφασης του Δήμου Αγλαντζιάς να του επιβάλει τα επίδικα τέλη ούτε καταχώρησε οποιαδήποτε ένσταση και κάλεσε το Δικαστήριο να τον κρίνει ένοχο στις επίδικες κατηγορίες. Ο κ. Αργυρού από την άλλη πλευρά εισηγήθηκε ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει ότι στο επίδικο ακίνητο δραστηριοποιείται ο κατηγορούμενος συνεταιρισμός και ότι είναι άδικο να κληθεί να καταβάλει τέλη για ακίνητο στο οποίο δεν δραστηριοποιείται. Έχω λάβει υπόψη μου τις θέσεις και εισηγήσεις τους και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Έπαρχος Λεμεσού

(2000)2 Α.Α.Δ. 128, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η δικαιοδοσία του ποινικού δικαστηρίου για αξιόποινες παραλείψεις καταβολής φορολογίας προϋποθέτει το ανέκκλητο της φορολογίας, με μόνο παρεπόμενο την είσπραξή της. Προσλαμβάνει αυτό το χαρακτήρα η επιβληθείσα φορολογία, εφόσον περιέλθει σε γνώση του διοικουμένου και αφού παρέλθει ο χρόνος για την προσβολή της ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Προϋπόθεση για το ανέκκλητο της υποχρέωσης καταβολής της φορολογίας αποτελεί η γνωστοποίησή της στο διοικούμενο ή, έστω, η λήψη γνώσης του περιεχομένου της εκ μέρους του και η πάροδος, από την ημέρα εκείνη, του χρονικού διαστήματος των 75 ημερών για την άσκηση προσφυγής - (Άρθρο 146.3 του Συντάγματος)». Στην υπόθεση Δήμος Αγίου Αθανασίου ν. James Peter (Pazaraki)

(2004)2 Α.Α.Δ. 524, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ωστόσο πρέπει να υποδείξουμε ότι η ανάγκη γνωστοποίησης της απόφασης για επιβολή τελών αποτελεί επιταγή της νομολογίας (βλ. Χριστοδούλου, πιο πάνω) και επιταγή των αρχών του διοικητικού δικαίου. Η επιβολή τελών αποτελεί, καθώς έχει νομολογηθεί, διοικητική πράξη, οι δε σχετικές αρχές του διοικητικού δικαίου απαιτούν γνωστοποίηση της στον ενδιαφερόμενο». Από την πιο πάνω αναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι για να καταστεί αξιόποινη η παράλειψη καταβολής επιβληθείσας φορολογίας πρέπει η φορολογία να περιέλθει εις γνώση του διοικούμενου και να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία των 75 ημερών που αυτός έχει στη διάθεσή του για να ασκήσει προσφυγή εναντίον της πράξης επιβολής της. Ο μοναδικός μάρτυρας προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο και αποδέχομαι τη μαρτυρία του η οποία σε ουσιώδη σημεία της όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε αλλά επιβεβαιώνεται και από την ενώπιον του Δικαστηρίου γραπτή μαρτυρία. Ο ισχυρισμός του ότι τα επίδικα τιμολόγια, τεκμήρια 1 και 2 αποστάληκαν στη διεύθυνση XXXXX 48, Αγλαντζιά, δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του και γίνεται αποδεκτός. Ομοίως δεν αμφισβητήθηκε ότι η εγγεγραμμένη διεύθυνση του ως άνω συνεταιρισμού βρίσκεται στη XXXXX 48, στην Αγλαντζιά. Δεν αμφισβητήθηκε ούτε ο άλλος ισχυρισμός του ότι τα εν λόγω τιμολόγια μετά την αποστολή τους προς τον κατηγορούμενο δεν επιστράφηκαν στον Δήμο ούτε ότι τα ποσά που αναγράφονται σε αυτά παρέμειναν απλήρωτα μέχρι σήμερα. Συνακόλουθα οι ως άνω ισχυρισμοί του γίνονται αποδεκτοί. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω καταλήγω στα ακόλουθα συμπεράσματα: ο κατηγορούμενος συνεταιρισμός με το όνομα «ΒΑΦΕΙΟΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ Κ. ΨΗΜΟΛΟΦΙΤΗ & Ν. ΑΡΓΥΡΟΥ» με αριθμό εγγραφής 9802 εγγράφηκε στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών στις 21.5.1997 και τουλάχιστον μέχρι τις 29.1.2019 ήταν εγγεγραμμένος. Η διεύθυνσή του που είναι εγγεγραμμένη στο ως άνω μητρώο είναι Βιοτεχνική Αγλαντζιάς 48, στην Αγλαντζιά. Στις 19.6.2017 ο Δήμος Αγλαντζιάς απέστειλε με το ταχυδρομείο στον ως άνω συνεταιρισμό ειδοποίηση επιβολής τελών με αριθμό τιμολογίου

1. Η ειδοποίηση αφορούσε το ετήσιο δικαίωμα άσκησης επιχείρισης ποσού €95,00 και το δικαίωμα διατήρησης/χρήσης επαγγελματικού υποστατικού ποσού €50,
2. Σύμφωνα με την ειδοποίηση τα ως άνω ποσά ήταν πληρωτέα μέχρι τις 31.10.
3. Τα εν λόγω ποσά δεν πληρώθηκαν και ο Δήμος απέστειλε νέο τιμολόγιο ημερομηνίας 23.1.2018 με το οποίο χρεώθηκε προσεπιβάρυνση ποσοστού 10% επί των ως άνω ποσών. Το νέο συνολικό ποσό των €159,50 ήταν πληρωτέο μέχρι τις 16.3.
4. Οι ειδοποιήσεις επιβολής των ως άνω τελών, τεκμήρια 1 και 2 περιήλθαν εις γνώση του κατηγορούμενου ο οποίος δεν άσκησε προσφυγή εντός 75 ημερών από τις ημερομηνίες που οι ως άνω ειδοποιήσεις περιήλθαν εις γνώση του. Τα ως άνω ποσά μέχρι σήμερα δεν έχουν καταβληθεί. Κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση αφορά περίπτωση αξιόποινης παράλειψης καταβολής φορολογίας και κατά προέκταση, εκτελεστής διοικητικής πράξης, υποκείμενης σε αναθεώρηση δυνάμει του άρθρου 146.1 του Συντάγματος. Η εγκυρότητά της θα μπορούσε να προσβληθεί, τον επίδικο χρόνο, μόνο με προσφυγή στο αρμόδιο Διοικητικό Δικαστήριο. Κάτι τέτοιο δεν έλαβε χώρα και το ανέκκλητο της φορολογίας είχε ως μόνο παρεπόμενο την είσπραξή της, αφού είχε ήδη παριέλθει σε γνώση του κατηγορούμενου και είχε παρέλθει ο χρόνος για την προσβολή της ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη μου τα ως άνω συμπεράσματά μου κρίνω ότι η μαρτυρία που προσκόμισε η κατηγορούσα αρχή επαρκεί για να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας αφού οι σχετικές ειδοποιήσεις επιβολής τελών άδειας λειτουργίας επαγγελματικού υποστατικού και επαγγελματικής άδειας για το έτος 2017 περιήλθαν εις γνώση του (Χριστοδούλου ν. Έπαρχος Λεμεσού) και αυτός παρέλειψε να τα καταβάλει. Κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει ότι η υποχρέωση του κατηγορούμενου να καταβάλει τη φορολογία σε σχέση με τις ως άνω ειδοποιήσεις επιβολής τελών κατέστη ανέκκλητη και συνακόλουθα ότι η παράλειψή του να καταβάλει τη σχετική φορολογία είναι αξιόποινη. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και τις 2 κατηγορίες και συνακόλουθα ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές. (Υπ.) ............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο