ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. DOUKANARIS FARMING & CATTLE BREDDING COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 4215/2020, 12/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B220 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 4215/2020 Μεταξύ: ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ Κατηγορούσα Αρχή -ν-
- DOUKANARIS FARMING & CATTLE BREDDING COMPANY LIMITED
- XXXXX Παπασωζόμενος Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 12.11.2021 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Μακρίδου Για την Κατηγορούμενη 1: Καμία Εμφάνιση Κατηγορούμενος 2: Αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης που καταχωρήθηκε στις 22.1.2020 επίδικες είναι οι 2 πιο κάτω κατηγορίες τις οποίες μεταφέρω αυτούσιες: ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Πρώτη Κατηγορία Πρόκληση οχληρίας κατά παράβαση των άρθρων 153Α και 221 των Κανονισμών του Συμβουλίου Βελτιώσεως Στροβόλου και των άρθρων 4, 84, 87 και 140 του Ν.111/1985 ως ετροποποιήθη. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η Κατηγορούμενη 1 Εταιρεία, ιδιοκτήτρια του τεμαχίου XXXXX, τμήμα 5, Φ/Σχ 21/53Ε2, στην οδό/XXXXX, στο Στρόβολο, κατά/ή περί την 14/01/2019 και/ή μέχρι την καταχώρησης του παρόντος κατηγορητηρίου, προκάλεσε και/ή προκαλεί οχληρία με το να τοποθετεί ακάθαρτα σκυβαλοκιβώτια, σκύβαλα, άχρηστα υλικά και αντικείμενα στο δημόσιο δρόμο και/ή σε ανοικτό δημόσιο χώρο, με αποτέλεσμα να προκαλείται οχληρία στους περιοίκους και/ή να είναι επιβλαβές εις την δημόσια υγεία των κατοίκων και/ή να προκαλείται ακαλαισθησία και/ή αντίθεση προς την καλή εμφάνιση της περιοχής. Στην Κατηγορούμενη 1 δόθηκαν προφορικές ειδοποιήσεις στις 14/01/2019 και 17/10/2019 και γραπτή επιστολή στις 21/10/
- Η Κατηγορούμενη 1 παρέλειψε να συμμορφωθεί στην άρση της οχληρίας εντός της καθορισμένης στην ειδοποίηση προθεσμίας και να προβεί στην εκτέλεση μέτρων για άρση αυτής. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Δεύτερη Κατηγορία Συνδρομή στην πρόκληση οχληρίας κατά παράβαση των άρθρων 20(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, καθώς και των άρθρων 853 Α και 221 των Κανονισμών του Συμβουλίου Βελτιώσεως Στροβόλου και των άρθρων 4, 84, 87 και 140 του Ν.111/1985 ως ετροποποιήθη. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο Κατηγορούμενος 2 ενώ ήταν διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 Εταιρείας προκάλεσε και/ή προκαλεί οχληρία με το να συνδράμει στην τοποθέτηση ακάθαρτων σκυβαλοκιβωτίων, άχρηστων υλικών, σκυβάλων, άχρηστων υλικών και αντικειμένων στο δημόσιο δρόμο και/ή σε ανοικτό δημόσιο χώρο, με αποτέλεσμα να προκαλείται οχληρία στους περιοίκους και/ή να είναι επιβλαβές εις την δημόσια υγεία των κατοίκων και/ή να προκαλείται ακαλαισθησία και/ή αντίθεση προς την καλή εμφάνιση της περιοχής. Συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος 2 παρείχε συνδρομή στην τοποθέτηση των πιο πάνω ακαθαρσιών στην οδό XXXXX, στο Στρόβολο και συγκεκριμένα στο τεμάχιο XXXXX, τμήμα 5, Φ/Σχ 21/53Ε
- Στον Κατηγορούμενο 2 δόθηκαν προφορικές ειδοποιήσεις στις 14/01/2019 και 17/10/2019 και γραπτή επιστολή στις 21/10/
- Ο Κατηγορούμενος 2 παρέλειψε να συμμορφωθεί στην άρση της οχληρίας εντός της καθορισμένης στην ειδοποίηση προθεσμίας και να προβεί στην εκτέλεση μέτρων για άρση αυτής. Στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσης από τον παραπονούμενο Δήμο μαρτυρία έδωσε ο κ. XXXXX Σπυρίδης ο οποίος κατά την πολύ σύντομη κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στον Δήμο Στροβόλου ως επιθεωρητής. Ισχυρίστηκε ότι στις 14.1.2019 μίλησε με τον 2ο κατηγορούμενο τον οποίο επισκέφθηκε στην οδό XXXXX 1 που είναι ιδιοκτήτης. Παρατήρησε ότι εκεί υπήρχαν πράσινοι κάλαθοι εντός του δημόσιου δρόμου παρόλο που πολλές φορές είχαν κάνει παρατήρηση στον 2ο κατηγορούμενο να τους μετακινήσει και να τους μεταφέρει στον χώρο της περιουσίας του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι εκτός από τους καλάθους δίπλα στον χώρο πρασίνου από τους ενοικιαστές αιτητές ασύλου που έχει ο 2ος κατηγορούμενος, υπήρχαν καναπέδες, στρώματα και άλλα διάφορα άχρηστα αντικείμενα. Ισχυρίστηκε ότι είχαν προειδοποιήσει προφορικά τον 2ο κατηγορούμενο αρκετές φορές και στις 21.10.2019 του έδωσαν γραπτή ειδοποίηση με την οποία του ζητούσαν να μετακινηθούν οι κάλαθοι και να απομακρυνθούν τα άχρηστα αντικείμενα και να μεταφερθούν στον χώρο της περιουσίας του. Ισχυρίστηκε ότι σήμερα είναι στον χώρο της πολυκατοικίας και της περιουσίας του 2ου κατηγορούμενου. Ισχυρίστηκε τέλος ότι υπήρχε κίνδυνος για την ασφάλεια και των αυτοκινήτων επειδή οι κάλαθοι ήταν μέσα στον δρόμο. Κατά την αντεξέτασή του ο κ. Σπυρίδης σε ερώτηση του 2ου κατηγορουμένου κατά πόσο ευθύνεται ο ίδιος επειδή κάποιος ενοικιαστής του, αιτητής πολιτικού ασύλου, πέταξε κάποιο κρεβάτι απάντησε ότι εκείνος φέρει ευθύνη επειδή είναι ιδιοκτήτης. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ο 2ος κατηγορούμενος επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι η οχληρία προκλήθηκε από τους ενοικιαστές του και όχι από τον ίδιο καθώς επίσης ότι αυτός μετά που πληροφορήθηκε για την οχληρία μετακίνησε τα αντικείμενα που την προκαλούσαν. Ισχυρίστηκε ότι ο παραπονούμενος Δήμος του είχε υποσχεθεί ότι θα απέσυρε την υπόθεση αλλά δεν τήρησε την υπόσχεσή του. Κατά την αντεξέτασή του ο 2ος κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι στις 14.1.2019 οι καναπέδες δεν ήταν στον επίδικο χώρο, ούτε εκεί υπήρχαν ακάθαρτα σκυβαλοδοχεία, ούτε σκύβαλα ή άχρηστα αντικείμενα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κ. Σπυρίδης κατά την εκεί παρουσία του ζήτησε οι κάλαθοι να μεταφερθούν αλλού και αυτό τελικά έγινε. Η ακρόαση της υπόθεσης ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε στις 8.10.2021 και η απόφαση επιφυλάχθηκε να δοθεί στις 3.11.
- Εκείνη την ημέρα το Δικαστήριο έχοντας υπόψη του όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Δήμος Λευκωσίας ν. Νικολάου
(2008)2 Α.Α.Δ. 361, αναφορικά με τον ορθό τύπο εντύπου που πρέπει να χρησιμοποιείται σε υποθέσεις πρόκλησης οχληρίας, αυτεπάγγελτα έθεσε το εν λόγω θέμα υπόψη των διαδίκων και ζήτησε τις θέσεις τους. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν το κατά πόσο ορθώς χρησιμοποιήθηκε το ποινικό έντυπο αρ. 7 που προβλέπεται στο άρθρο 38 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 ή εάν έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί η αίτηση διά κλήσεως που προβλέπεται από τον Καν. 3 των Municipal Corporations (Nuisances) Rules Cap.252. Στην Παναρέτου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1707, τονίστηκε ότι η πορεία της διαδικασίας δεν είναι ιδιωτική υπόθεση των διαδίκων και η τήρηση των θεσμών δεν είναι θέμα επιλογής. Η επιλογή του κατηγορητηρίου είναι θέμα το οποίο σχετίζεται άμεσα με την έναρξη της ποινικής δίωξης προσώπου και πρέπει το κατηγορητήριο να συνάδει με τον καθορισμένο τύπο όπως άλλωστε απαιτείται από το άρθρο 38 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί υπόθεσης η οποία ξεκίνησε εσφαλμένα ή εκτός του θεσμοθετημένου πλαισίου. (Halsbury's Laws of England, 4th ed., vol. 1, para. 53-54 (Δήμος Λευκωσίας ν. Νικολάου, πιο πάνω). Η κα Μακρίδου εισηγήθηκε ότι το κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στον σωστό τύπο αφού βασίζεται στα άρθρα 153Α των Κανονισμών του Συμβουλίου Βελτιώσεως Στροβόλου και όχι στο άρθρο 91 του περί Δήμων Νόμου 111/
- Ο 2ος κατηγορούμενος είχε αντίθετη άποψη. Με την Κ.Δ.Π. 332/1951, ημερ. 27.6.1951, υιοθετήθηκαν από το τότε Συμβούλιο Βελτιώσεως Στροβόλου οι περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Κανονισμοί που είχαν εκδοθεί από το Συμβούλιο Βελτιώσεως Πεδουλά «The Villages (Administration and Improvement) Pedhoulas Bye-laws,
- 132/1951, ημερ. 14.3.1951». Σύμφωνα με τον Κ.153(α) «Every person occupying or using any premises within the improvement area shall keep always such premises in a thoroughly clean and sanitary condition». Ο ως άνω Κανονισμός περιέχεται στο Chapter 10 των ως άνω Κανονισμών με τίτλο «Special Sanitary Provisions for the hawking of certain Food-stuffs, etc». Σύμφωνα με τον Κ.221(a) «Save where any other provision is made in these bye-laws any breach of these bye-laws shall be punishable with a fine not exceeding £25». Έχοντας υπόψη μου τις λεπτομέρειες αδικήματος των επίδικων κατηγοριών κρίνω πως από αυτές προκύπτει ότι η κατηγορούσα αρχή επιδιώκει την τιμωρία των κατηγορουμένων και όχι την άρση της οχληρίας αφού ο παραπονούμενος Δήμος δεν επιδιώκει την έκδοση διατάγματος άρσης της οχληρίας αλλά την τιμωρία των κατηγορουμένων για την πρόκλησή της. Συνεπώς κρίνω ότι καλώς χρησιμοποιήθηκε το έντυπο κατηγορητήριο αρ.
- Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ. 246) «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας ήταν πάρα πολύ σύντομη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως ειλικρινή κρίνω όμως ότι αυτή δεν επαρκεί για να αποδείξει τα συστατικά στοιχεία ούτε τις λεπτομέρειες αδικήματος των επίδικων κατηγοριών. Στη μαρτυρία του δεν περιλαμβάνεται ισχυρισμός ότι είδε οποτεδήποτε τον 2ο κατηγορούμενο να τοποθετεί τα αντικείμενα που αναφέρονται στις λεπτομέρειες των επίδικων αδικημάτων στον δημόσιο δρόμο. Αντιθέτως τον ισχυρισμό του περί ευθύνης του 2ου κατηγορούμενου τον στήριξε απλώς στο ότι, κατά τον ίδιο, ο 2ος κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης της περιουσίας και άρα ευθύνεται για την προκληθείσα κατάσταση και όχι επειδή πράγματι τον είδε να προβαίνει ο ίδιος σε όσα του καταλογίζει. Ο εν λόγω ισχυρισμός του ότι ο 2ος κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου εν πάση περιπτώσει δεν είναι ούτε πειστικός αφού είναι αντίθετος με τις λεπτομέρειες των επίδικων κατηγοριών σύμφωνα με τις οποίες η 1η κατηγορούμενη παρουσιάζεται να είναι η ιδιοκτήτρια του τεμαχίου. Κρίνω ότι η μαρτυρία του όχι μόνο δεν επαρκεί για να αποδείξει στον απαιτούμενο για ποινική υπόθεση βαθμό ότι οποιοσδήποτε από τους κατηγορούμενους τοποθέτησε τα ακάθαρτα σκυβαλοκιβώτια, σκύβαλα, άχρηστα υλικά και αντικείμενα σε δημόσιο δρόμο αλλά από αυτή φαίνεται να δέχεται και ο ίδιος ότι είναι οι ενοικιαστές που τα τοποθέτησαν εκεί. Από τη μαρτυρία του 2ου κατηγορούμενου αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος μετέφερε με δικά του έξοδα σε πράσινα σημεία τα αντικείμενα που ήταν πεταγμένα εκτός των καλάθων στην οδό Αιγάλεω 1 στον Στρόβολο και ότι σήμερα οι κάλαθοι σκυβάλων δεν είναι τοποθετημένοι στον δημόσιο δρόμο. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι η μαρτυρία την οποία παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή δεν επαρκεί για να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις λεπτομέρειες αδικήματος των επίδικων κατηγοριών και συγκεκριμένα ότι η 1η κατηγορούμενη τοποθέτησε τα επίδικα σκύβαλα, τα άχρηστα υλικά και αντικείμενα στον δημόσιο δρόμο ούτε ότι ο 2ος κατηγορούμενος τη συνέδραμε με οποιοδήποτε τρόπο σε όσα της καταλογίζονται ότι έπραξε. Λόγω των πιο πάνω η 1η κατηγορούμενη αθωώνεται στην 1η κατηγορία και ο 2ος κατηγορούμενος στη 2η κατηγορία. (Υπ.) ............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο