← Κύπρος

ΜΥΛΩΝΑ ν. ΑΖΑ, Αρ. Υπόθεσης: 16425/2017, 3/12/2021

ΜΥΛΩΝΑ ν. ΑΖΑ, Αρ. Υπόθεσης: 16425/2017, 3/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B232 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16425/2017 Μεταξύ: XXXXX ΜΥΛΩΝΑ Παραπονούμενη εναντίον XXXXX ΑΖΑ Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 3.12.2021 Για την Παραπονούμενη: κ. Ρ. Σχίζας Για τον Κατηγορούμενο: κα Α. Κλαΐδη Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.11.2017 καταχωρήθηκε το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης με την πιο κάτω κατηγορία την οποία κρίνω ότι είναι αναγκαίο να μεταφέρω αυτολεξεί για σκοπούς καλύτερης κατανόησης των θεμάτων τα οποία πραγματεύεται η παρούσα απόφαση: ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Πρώτη Κατηγορία Ο κατηγορούμενος ενώ κηρύχθηκε σε πτώχευση στην αίτηση με αριθμό XXXXX/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ανέλαβε χρέος/υποχρέωση και εξασφάλισε πίστωση βάση ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 2, 117(α)(β) και 118(α)(β) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5 και άρθρο 29 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

  1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ενώ την 10/6/2009 εξεδόθη διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του στην αίτηση 758/2008 Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εκηρύχθη σε πτώχευση στις 20/1/2015 και το απέκρυψε στην παραπονούμενη. Ενώ εξεδόθη την 13/11/2009 διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του κατηγορούμενου στην υπ' αρ. XXXXX/09 αίτηση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Ενώ στις 26/4/2010 εξεδόθη διάταγμα παραλαβής στην αίτηση 23/10 του Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ενοικίαζε διαμέρισμα και πλήρωνε αρχικά το ενοίκιο με καταθέσεις στον τραπεζιτικό λογαριασμό της παραπονούμενης από τον ίδιο, κοινόχρηστα, τέλη σκυβάλων μέχρι το έτος 2014 και έκτοτε οφείλει ενοίκια μέχρι 1/5/2016 ήτοι €11.360= δια την πληρωμή των οποίων εξεδόθη διάταγμα εξώσεως και απόφαση πληρωμής στις 9/6/2016 στην υπ' αρ. XXXXX/2016 Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας η οποία δεόντως του επεδόθη χωρίς να αποκαλύψει στην παραπονούμενη ότι ήταν πτωχεύσας και δεν έχει αποκατασταθεί μέχρι σήμερα. Προς απόδειξη της υπόθεσής της η παραπονούμενη εταιρεία κάλεσε 3 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Μαραγκάκη η οποία εργάζεται στο Τμήμα Πτωχεύσεων του Ε.Δ. Λευκωσίας. Ισχυρίστηκε ότι της ζητήθηκε να παρουσιάσει τον φάκελο της αίτησης πτώχευσης 737/2009 τον οποίο όμως παρά τις προσπάθειές της δεν κατέστη δυνατό να εντοπίσει για να τον παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την επιστολή των δικηγόρων της παραπονούμενης με την οποία της είχε ζητηθεί να παρουσιάσει την ως άνω αίτηση. Η Μ.Κ.1 δεν αντεξετάστηκε. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο κ. Στέλιος Ευτυχίου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι λειτουργός στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη. Ισχυρίστηκε ότι έχει στην κατοχή του τον φάκελο που αφορά τον κατηγορούμενο και κατέθεσε ως τεκμήριο 2 το διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 10.6.2009 το οποίο είχε εκδοθεί στην αίτηση XXXXX/2008 του Ε.Δ. Λεμεσού. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 3 αντίγραφο της αίτησης ημερομηνίας 14.1.2015 η οποία κατατέθηκε στα πλαίσια της ως άνω αίτησης 758/
  2. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στον φάκελο που αφορά τον κατηγορούμενο υπήρχε διάταγμα παραλαβής ημερομηνίας 12.2.2010 που είχε εκδοθεί στην αίτηση XXXXX/2009 του Ε.Δ. Λεμεσού το οποίο ακυρώθηκε στις 26.10.2016 και το διάταγμα ημερομηνίας 13.11.2009 που είχε εκδοθεί στην αίτηση XXXXX/2009 του Ε.Δ. Λευκωσίας το οποίο ακυρώθηκε στις 26.4.2018 και το διάταγμα ημερομηνίας 26.4.2010 που είχε εκδοθεί στην αίτηση XXXXX/2010 του Ε.Δ. Λευκωσίας το οποίο ακυρώθηκε στις 3.11.
  3. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι η αίτηση ημερομηνίας 14.1.2015, τεκμήριο 3, είχε ως αποτέλεσμα να διορισθεί ο Επίσημος Παραλήπτης ως διαχειριστής της περιουσίας του κατηγορούμενου και ο τελευταίος να κηρυχθεί σε πτώχευση. Στη συνέχεια ο μάρτυρας συμφώνησε με υποβολές της δικηγόρου του κατηγορούμενου ότι ουδέποτε εκδόθηκε διάταγμα πτώχευσης εναντίον του κατηγορούμενου στις άλλες 2 αιτήσεις στις οποίες είχε αναφερθεί. Η παραπονούμενη ήταν η Μ.Κ.3 η οποία κατέθεσε γραπτή της δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής της η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Ισχυρίστηκε ότι ενοικίασε στον κατηγορούμενο το διαμέρισμα αρ. XXXXX στην οδό XXXXX 5 στην Έγκωμη για περίοδο 2 ετών από τις 4.9.2007 έως τις 3.9.
  4. Αντίγραφο του σχετικού ενοικιαστηρίου εγγράφου κατέθεσε ως τεκμήριο
  5. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος στη συνέχεια παρέμεινε στο εν λόγω διαμέρισμα μέχρι τις 10.7.2016 και πως εναντίον του εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή με αριθμό XXXXX/2016 του Ε.Δ. Λευκωσίας για το ποσό των €11.360,00 που αφορούσε δεδουλευμένα ενοίκια μέχρι την 1.5.2016 και ενδιάμεσες οφειλές μέχρι τις 10.7.2016 που εγκατέλειψε το ως άνω διαμέρισμα. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης ημερομηνίας 9.6.2016 κατέθεσε ως τεκμήριο
  6. Στις 24.5.2016 καταχώρησε αίτηση στο Τμήμα του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και διαπίστωσε ότι στις 10.6.2009 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του κατηγορούμενου στην αίτηση XXXXX/2008 του Ε.Δ. Λεμεσού και κηρύχθηκε σε πτώχευση στις 20.1.2015 χωρίς να της το αποκαλύψει. Διαπίστωσε επίσης ότι στις 13.11.2009 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του κατηγορούμενου στην αίτηση XXXXX/2009 του Ε.Δ. Λευκωσίας και ότι στις 26.4.2010 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής στην αίτηση XXXXX/2010 του Ε.Δ. Λευκωσίας. Αντίγραφο των σχετικών εντύπως με τις ως άνω πληροφορίες κατέθεσε ως τεκμήρια 9, 10 και 11 αντίστοιχα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος σε διάφορες ημερομηνίες είτε προσωπικά είτε μέσω της τότε δικηγόρου του κατέθεσε στον λογαριασμό της διάφορα ποσά και κατέθεσε τα σχετικά έγγραφα ως τεκμήρια 12 και
  7. Ειδικότερα ισχυρίστηκε ότι μέσω της δικηγόρου του κατέθεσε στον λογαριασμό της στις 20.1.2015 το ποσό των €3.
  8. Ισχυρίστηκε τέλος ότι το οφειλόμενο σήμερα ποσό υπερβαίνει τις €15.
  9. Κατά την αντεξέτασή της η παραπονούμενη ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία ενοικιάσεως φέρει ημερομηνία 4.7.2007 και συμφώνησε με υποβολή της δικηγόρου του κατηγορούμενου πως ένας από τους ουσιώδεις όρους της συμφωνίας είναι το θέμα της πληρωμής του ενοικίου το οποίο συμφωνήθηκε να είναι προπληρωτέο για κάθε μήνα που διαρκούσε η ενοικίαση. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου ούτως ώστε να υποχρεώνεται να προβάλει την υπεράσπισή του και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματά του αυτός επέλεξε να τηρήσει σιωπή και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Στη συνέχεια η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Ο κ. Σχίζας εισηγήθηκε ότι από τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε αποδείχθηκε ότι ο κατηγορούμενος τελούσε υπό πτώχευση κατά τον χρόνο που κατέβαλλε στην παραπονούμενη το ποσό των €3.000 ως ενοίκια χωρίς να της αποκαλύψει ότι εναντίον του είχαν εκδοθεί διατάγματα παραλαβής της περιουσίας του και κηρύχθηκε σε πτώχευση. Η κα Κλαΐδη από την άλλη πλευρά εισηγήθηκε ότι το κατηγορητήριο της υπόθεσης είναι ελαττωματικό αφού η μοναδική επίδικη κατηγορία που περιλαμβάνει πάσχει από πολλαπλότητα επειδή στην Έκθεση Αδικήματός της αναφέρονται μαζί τα άρθρα 117(α)(β) και 118(α)(β) του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5 τα οποία προβλέπουν 4 διαφορετικά αδικήματα. Εισηγήθηκε πως λόγω τούτο ο κατηγορούμενος αδυνατούσε να γνωρίζει την υπόθεση την οποία θα αντιμετώπιζε κατά τη δίκη. Εισηγήθηκε επίσης ότι η επίδικη υπόθεση πρέπει να απορριφθεί και για τον επιπλέον λόγο ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία της εξασφάλισης πίστωσης αφού η μη καταβολή των ενοικίων δεν συνιστά πίστωση και επειδή περαιτέρω δεν αποδείχθηκε ούτε η έκδοση διατάγματος πτώχευσης αναφορικά με τον κατηγορούμενο. Έχω μελετήσει με προσοχή τις θέσεις των δικηγόρων των διαδίκων τις έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου κρίνεται αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην Έκθεση Αδικήματος της μοναδικής επίδικης κατηγορίας αναγράφονται τα άρθρα 117 και 118 του περί Πτώχευσης Νόμου, Κεφ. 5 τα οποία πριν την τροποποίηση που επήλθε με τον Ν.61(Ι)/2015 είχαν ως εξής: Εξασφάλιση πίστωσης από πτωχεύσαντες που δεν αποκαταστάθηκαν
  10. Όταν πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε- (α) είτε μόνος είτε από κοινού με άλλο πρόσωπο εξασφαλίζει πίστωση στην έκταση των δέκα λιρών ή πέραν των δέκα λιρών από πρόσωπο χωρίς να πληροφορήσει το πρόσωπο εκείνο ότι είναι πτωχεύσας που δεν αποκαταστάθηκε ή (β) επιδίδεται σε εμπόριο ή διεξάγει εργασίες με άλλο όνομα από εκείνο με βάση το οποίο κηρύχτηκε σε πτώχευση χωρίς να αποκαλύψει σε όλα τα πρόσωπα με τα οποία συναλλάσσεται επαγγελματικά το όνομα με βάση το οποίο κηρύχτηκε σε πτώχευση, είναι ένοχος αδικήματος και με καταδίκη του υπόκειται σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. Απάτες από πτωχεύσαντες
  11. Αν πρόσωπο το οποίο κηρύχτηκε σε πτώχευση ή αναφορικά με την περιουσία του οποίου εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής: (α) με την ανάληψη χρέους ή υποχρέωσης, εξασφάλισε πίστωση βάσει ψευδών παραστάσεων ή με άλλη απάτη (β) με πρόθεση καταδολίευσης των πιστωτών του ή οποιουδήποτε από αυτούς διενήργησε ή προκάλεσε τη διενέργεια δωρεάς, παράδοσης ή μεταβίβασης ή επιβάρυνσης επί της περιουσίας του (γ) . είναι ένοχο αδικήματος και με την καταδίκη του υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας, Ποινική Έφεση Αρ. 89/2016, ημερομηνίας 16.3.2020, αποφασίστηκε ότι θέμα ελαττωματικότητας του κατηγορητηρίου μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της δίκης παρόλο που είναι επιθυμητό να εγείρεται σε αρχικό στάδιό της. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην ως άνω υπόθεση αποφάσισε ότι το λεκτικό του κατηγορητηρίου ήταν τόσο ασαφές και ακατανόητο, σε βαθμό που δεν μπορούσε να γίνει λόγος ότι ο εφεσείων πληροφορήθηκε σε καταληπτή υπ' αυτού γλώσσα τη φύση και τους λόγους των κατηγοριών που αντιμετώπιζε και ως εκ τούτου είχε παραβιαστεί το δικαίωμα που έχει δυνάμει του Άρθρου 12.5 (α) του Συντάγματος. Στη συνέχεια παραμερίστηκε η πρωτόδικη απόφαση και ο κατηγορούμενος αθωώθηκε. Στην υπόθεση Πετεινού ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 84/2016, ημερομηνίας 3.4.2018, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το θέμα της ελαττωματικότητας ενός κατηγορητηρίου: «Ο τρόπος σύνταξης του κατηγορητηρίου εν γένει, αλλά και ο διαχωρισμός των κατηγοριών με τρόπο που να μην αποδίδεται κατηγορία η οποία να εμπεριέχει περισσότερα του ενός αδικήματος (διπλότητα ή πολλαπλότητα των κατηγοριών) είναι άκρως σημαντικό θέμα αφού ακριβώς αφορά την αρχή ότι η υπεράσπιση πρέπει να γνωρίζει την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει κατά τη δίκη. Αυτό δεν είναι θέμα τύπου αλλά ουσίας που αφορά και το δίκαιο της δίκης. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα Γ. Μ. Πική, Ποινική Δικονομία στην Κύπρο, Δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση του Criminal Procedure In Cyprus, σελ.103 αναφέρονται τα εξής: «Ο κανόνας κατά της διπλότητας ή πολλαπλότητας κατηγοριών έχει χαρακτηριστεί ως στοιχειώδης μη συμμόρφωση προς τις πρόνοιες του οποίου καθιστά την κατηγορία ελαττωματική, δυνάμενη να οδηγήσει σε ακύρωση καταδίκης, όπου η Υπεράσπιση επηρεάστηκε δυσμενώς εκ του γεγονότος.» Για το θέμα εν γένει της σύνταξης και ελαττωματικότητας του κατηγορητηρίου, χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει το Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2004, σελ.1292 κ.επ. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω νομολογία καθώς επίσης, αφενός, την Έκθεση Αδικήματος στην οποία αναγράφονται 2 διαφορετικά ποινικά αδικήματα, το καθένα από τα οποία διαπράττεται με 2 διαφορετικούς τρόπους και έχει διαφορετικά συστατικά στοιχεία, και, αφετέρου, τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της επίδικης κατηγορίας στις οποίες γίνεται αναφορά σε 3 διαφορετικές αιτήσεις πτώχευσης κρίνω ότι το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης είναι ελαττωματικό λόγω πολλαπλότητας σε σημείο που να καθιστά την κατηγορία ελαττωματική. Κρίνω ότι τα πιο πάνω δημιούργησαν ασάφεια και σύγχυση στον κατηγορούμενος ως προς το ποιο αδίκημα αντιμετωπίζει και παραβιάζουν το δικαίωμα του κατηγορούμενου να τύχει δίκαιης δίκης αφού δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί για ποιο από τα εν λόγω ποινικά αδικήματα κατηγορείται. Λόγω των πιο πάνω ο κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.