ΑΣΣΙΚΑΛΛΗ ν. ΚΛΑΓΓΙΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 2020/2019, 30/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B230 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2020/2019 Μεταξύ: XXXXX ΑΣΣΙΚΑΛΛΗ Παραπονούμενου -v- XXXXX ΚΛΑΓΓΙΔΗ Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 30.11.2021 Για τον Παραπονούμενο: κα Ρ. Μάρκου Για την Κατηγορούμενη: κα Μ. Κέστωρος Κατηγορούμενη: Παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η κατηγορούμενη διώκεται για το αδίκημα της καταδολίευσης ως εξ αποφάσεως πιστωτής κατά παράβαση των άρθρων 2, 3
(1)(γ), 3
(2)και 4
(2)και
(3)του Νόμου 60(Ι)/2008 και των άρθρων 2 και 90 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
- Επίδικες είναι 10 ληξιπρόθεσμες και απαιτητές μηνιαίες δόσεις της περιόδου από την 1.9.2018 έως και την 1.6.2019, συνολικού ποσού €1.000,
- Οι δόσεις αυτές οφείλονται δυνάμει διατάγματος μηνιαίων δόσεων εκδοθέντος στις 30.5.2018 προς τον σκοπό εκτέλεσης της απόφασης η οποία εκδόθηκε στην αγωγή XXXXX/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η ακροαματική διαδικασία υπήρξε σύντομη. Ο παραπονούμενος κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Ισχυρίστηκε ότι υπέρ του και εναντίον της κατηγορούμενης εκδόθηκε δικαστική απόφαση για το ποσό των €20.500,00 με τόκο 2% από 2.6.2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον δικηγορικά έξοδα. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 14.11.2016 του Ε.Δ. Λευκωσίας η οποία εκδόθηκε στην αγωγή με αρ. XXXXXX/
- Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη διατάχθηκε να εξοφλήσει το ως άνω χρέος της διά μηνιαίων δόσεων εκ ποσού €100,00 η καθεμιά από την 1.9.2018 και κάθε αντίστοιχη ημέρα κάθε επομένου μηνός μέχρι εξοφλήσεως και κατέθεσε ως τεκμήριο 2 αντίγραφο του διατάγματος μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 30.5.2018 που εκδόθηκε στην ως άνω αγωγή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η κατηγορούμενη παρέλειψε να καταβάλει τις επίδικες δόσεις οι οποίες ήταν πληρωτέες την περίοδο από την 1.9.2018 μέχρι την 1.6.
- Κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή του ο παραπονούμενος ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε την οικονομική κατάσταση της κατηγορούμενης ούτε κατά τον χρόνο έκδοσης της απόφασης ούτε κατά τον χρόνο εκδίκασης της υπόθεσης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι αγνοεί κατά πόσο η κατηγορούμενη έχει μηνιαίο εισόδημα. Κατά την αντεξέτασή του δεν αμφισβητήθηκαν οι ισχυρισμοί του ότι υπέρ του και εναντίον της κατηγορούμενης εκδόθηκε η ως άνω δικαστική απόφαση ούτε η έκδοση του ως άνω διατάγματος μηνιαίων δόσεων ούτε η μη εξόφληση των επίδικων δόσεων. Η κατηγορούμενη όταν κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατά την κυρίως εξέτασή της κατέθεσε γραπτή της δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ισχυρίστηκε ότι εργαζόταν μέχρι το έτος 2017 και πως από την 1.6.2019 και για περίοδο 2 ετών λάμβανε το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (Ε.Ε.Ε.). Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 αντίγραφο ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1.2.2021 και ως τεκμήριο 4 αντίγραφο βεβαίωσης ημερομηνίας 8.3.2021 του Τμήματος Εργασίας στο οποίο μεταξύ άλλων βεβαιώνεται ότι την περίοδο από τις 4.5.2017 έως τις 8.3.2021 ήταν άνεργη. Ισχυρίστηκε επίσης ότι από την 1.8.2018 μέχρι την 1.6.2019 το μοναδικό της εισόδημα ήταν το μηνιαίο επίδομα που λάμβανε από την Υπηρεσία Μέριμνας Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων ύψους €216,00 το οποίο από την 1.1.2019 αυξήθηκε στα €238,
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι λαμβάνει ετήσιο επίδομα τέκνων €1.157,21 και πως από την 1.6.2019 μέχρι την 1.6.2021 λάμβανε από κοινού με τον εν διαστάσει σύζυγό της το ποσό των €913,00 ως Ε.Ε.Ε. Από την 1.7.2021 το ως άνω Ε.Ε.Ε. το λαμβάνει πλέον μόνο ο σύζυγός της και ανέρχεται σε €670,00 μηνιαίως. Κατά την αντεξέτασή της η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι κατά τον χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος μηνιαίων δόσεων ήταν άνεργη και ότι σήμερα αναζητά εργασία. Κατά το στάδιο των αγορεύσεων η κα Μάρκου εκ μέρους του παραπονούμενου εισηγήθηκε ότι η κατηγορούμενη απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε υπεράσπιση που προβλέπεται από τον επίδικο Νόμο. Εισηγήθηκε επίσης ότι η παράλειψη της κατηγορούμενης να αποταθεί στο Δικαστήριο για μείωση του ποσού του εκδοθέντος διατάγματος μηνιαίων δόσεων υποδηλώνει ότι η οικονομική της κατάσταση δεν μεταβλήθηκε αφού κατά τον χρόνο έκδοσής του ήταν άνεργη και παρά τούτο εν γνώσει της επέλεξε να συγκατατεθεί στην έκδοσή του. Η κα Κέστωρος εκ μέρους της κατηγορούμενης εισηγήθηκε ότι η οικονομική κατάσταση της κατηγορούμενης μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος μεταβλήθηκε προς το χειρότερο και κάλεσε το Δικαστήριο να την αθωώσει στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγραμμένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Η μαρτυρία του παραπονούμενου αναφορικά με την έκδοση της επίδικης δικαστικής απόφασης και του διατάγματος μηνιαίων δόσεων δεν αμφισβητήθηκε. Ομοίως δεν αμφισβητήθηκε ούτε ότι οι επίδικες 10 δόσεις συνολικού ποσού €1.000,00 εξακολουθούν να οφείλονται από την κατηγορούμενη προς αυτόν. Η μαρτυρία της κατηγορούμενης ήταν ειλικρινής και οι ισχυρισμοί της επιβεβαιώνονται και από τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ως τεκμήρια στη διαδικασία. Από τη βεβαίωση του Τμήματος Εργασίας, τεκμήριο 4, προκύπτει ότι τόσο κατά τον χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος μηνιαίων δόσεων όσο και κατά την επίδικη περίοδο η κατηγορούμενη ήταν άνεργη. Προκύπτει επίσης ότι από την 1.9.2018 έως την 1.6.2019 λάμβανε από την Υπηρεσία Μέριμνας Αποκατάστασης Εκτοπισθέντων μηνιαίο επίδομα το οποίο αρχικά ήταν ποσού €216,00 και το οποίο από την 1.1.2019 αυξήθηκε στα €238,
- Το εν λόγω ποσό γινόταν κατάθεση στον τραπεζικό της λογαριασμό, κατάσταση του οποίου κατέθεσε ως τεκμήριο
- Το άρθρο 3 του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου 60(Ι)/2008 προνοεί τα ακόλουθα: «
- Αδικήματα καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών:
(1)Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους: ..... (γ) παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημέρα πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεων χρέους με δόσης, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4.
(4)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου
(1)αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: ... (γ) προκειμένου περί κατηγορίας δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου
(1), ότι έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις ή ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σ' αυτόν». Στην υπόθεση Νικολάου v. CITI PRINCIPAL INVESTMETNS LTD, Ποινική Έφεση Αρ. 160/2014, ημερομηνίας 20.12.2016, αποφασίστηκε ότι η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος του άρθρου 3
(1)(γ) του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμου 60(Ι)/2008 στοιχειοθετείται με την προσαγωγή μαρτυρίας ότι ο κατηγορούμενος, α) είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης με πιστωτή τον παραπονούμενο, β) δεν έχει εξοφλήσει το χρέος του, γ) αποδέχθηκε να εξοφλήσει το χρέος του με μηνιαίες δόσεις και δ) παρέλειψε να καταβάλει οποιαδήποτε δόση κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο. Αποφασίστηκε επίσης ότι ο σχετικός Νόμος (άρθρο 3
(4)(γ)) προνοεί ότι εναπόκειται στον οφειλέτη να αποδείξει ότι «έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος». Στην υπόθεση Προδρόμου vs Τράπεζα Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Ποινική Έφεση Αρ. 25/12, ημερομηνίας 20.2.2014, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι το ζητούμενο σε υποθέσεις, όπως η επίδικη, δεν είναι το συνολικό ποσό του χρέους, κατά την ημερομηνία της ακρόασης, αλλά το κατά πόσο οι επίδικες δόσεις είχαν ή όχι καταβληθεί. Το μόνο που ενδιαφέρει είναι η διαπίστωση της παράλειψης καταβολής των δόσεων και το κατά πόσο ακόμα δεν είχαν πληρωθεί, κατά τον ουσιώδη χρόνο, και όχι το υπόλοιπο του εξ αποφάσεως χρέους. Στις περιπτώσεις αυτές το ουσιώδες δεν είναι η διακρίβωση του χρέους, εφόσον το χρέος προκύπτει από δικαστική απόφαση. Στην υπόθεση CITI PRINCIPAL INVESTMETNS LTD ν. Νικολάου, Ποινική Έφεση Αρ. 302/2015, ημερομηνίας 10.7.2018, λέχθηκε ότι η εξαίρεση στη γενική ποινικοποίηση της πράξης της μη εμπρόθεσμης καταβολής μιας δόσης από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη, σύμφωνα με διάταγμα του Δικαστηρίου, η οποία θεσπίστηκε με το άρθρο 3
(1)(γ) του Νόμου, θα πρέπει να αποδειχθεί, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, από τον ίδιο τον οφειλέτη - κατηγορούμενο. Αυτό, όχι μόνο συνάδει με την ορθή ερμηνεία του άρθρου 3
(1)(γ), αλλά είναι και δίκαιο, εφόσον, αν υπάρχει ή όχι οικονομική ή φυσική αδυναμία του πρωτοφειλέτη να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του, δυνάμει του διατάγματος του Δικαστηρίου, αυτό το γνωρίζει αποκλειστικά ο ίδιος ο οφειλέτης (Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λάρνακας v Πολυκολορ Οφφσετ Πριντινγκ Λτδ κ.α.
(1995)2 ΑΑΔ 88). Έχοντας υπόψη μου το λεκτικό του επίδικου Νόμου στο άρθρο 3
(1)(γ) κρίνω ότι το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να ικανοποιηθεί ότι αποδείχθηκε πως η μη καταβολή των δόσεων από κάποιον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη οφείλεται σε κάποιο άλλο λόγο εκτός από οικονομική ή φυσική αδυναμία του. Σε περίπτωση που η μη καταβολή των δόσεων οφείλεται πράγματι σε ένα από τους δύο ως άνω λόγους το αδίκημα δεν διαπράττεται και το Δικαστήριο αθωώνει τον οφειλέτη χωρίς να είναι αναγκαίο να εξετάσει κατά πόσο αποδείχθηκε οποιαδήποτε από τις υπερασπίσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3
(4)(γ) του επίδικου Νόμου. Δηλαδή σε περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι η μη καταβολή των μηνιαίων δόσεων οφείλεται σε οικονομική ή φυσική αδυναμία του εξ αποφάσεως οφειλέτη τον αθωώνει από την κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει και δεν προχωρά να εξετάσει εάν αποδείχθηκε κάποια από τις σχετικές υπερασπίσεις. Στην παρούσα υπόθεση το πρώτο θέμα το οποίο χρίζει απόφανσης είναι το κατά πόσο η μη καταβολή των επίδικων δόσεων από την κατηγορούμενη οφείλεται σε οικονομική ή φυσική της αδυναμία. Έχοντας υπόψη μου το γεγονός ότι η κατηγορούμενη κατά την περίοδο από τις 4.5.2017 έως τις 8.3.2021 ήταν άνεργη κρίνω πως η μη καταβολή των επίδικων δόσεων εκ μέρους της οφείλεται σε οικονομική της αδυναμία και όχι σε οποιοδήποτε άλλο λόγο. Συνεπώς κρίνω ότι δεν αποδείχθηκε η διάπραξη των επίδικου αδικήματος και ως εκ τούτου η κατηγορούμενη αθωώνεται στις κατηγορίες 1 έως 10 τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) .......... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο