Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Γεωργίου, Υπόθ. αρ.: 19824/17, 26/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B10 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ. Υπόθ. αρ.: 19824/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού εναντίον XXXXXXXX Γεωργίου Κατηγορούμενης Ημερομηνία: 26 Ιανουαρίου 2021 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Αναστασίου Για την Κατηγορούμενη: κ. Κωμοδρόμος Κατηγορούμενη παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια της παρούσας δίωξης, η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες για τα αδικήματα της κοινής επίθεσης και της απειλής. Συγκεκριμένα κατηγορείται ότι στις 11.4.17, στη Λεμεσό, επιτέθηκε παράνομα κατά της ΧΧΧΧΧ Θεοδωρίδου, κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (πρώτη κατηγορία) και ότι την ίδια ημέρα, προκάλεσε τρόμο στην ΧΧΧΧΧ Θεοδωρίδου απειλώντας την με βία, δηλαδή την απείλησε με τη φράση «Θα σε σκοτώσω, δεν σου είπα να μη βάζεις τίποτε στο πεζοδρόμιο;», κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Κεφ. 154 (δεύτερη κατηγορία). Η Κατηγορούμενη αρνήθηκε ενοχή. Παραδεκτά γεγονότα Κατά την ακροαματική διαδικασία, εγκρίθηκαν ως παραδεκτά:
- Τα όσα αναφέρονται στην κατάθεση της Γ/Αστ. ΧΧΧΧ Μιχαήλ (Τεκμήριο 6), και συγκεκριμένα ότι στις 21:10 της 12.4.17 παρέλαβε από την ΧΧΧΧ Θεοδωρίδου ένα μαύρο μεγάφωνο μάρκας SONY το οποίο παρέδωσε στις 13.4.17 στον Αστ. ΧΧΧΧΧΧΧ Πετάση.
- Το πιο πάνω αναφερόμενο μεγάφωνο είναι το Τεκμήριο
- Η ΧΧΧΧΧΧΧ Γεωργίου (δηλαδή η Κατηγορούμενη) είναι το ίδιο πρόσωπο με την ΧΧΧΧΧΧΧ Γεωργίου (που είναι το όνομα που αναγράφεται στο δελτίο ταυτότητας της). Μαρτυρία Στο Δικαστήριο κατέθεσαν τρεις συνολικά μάρτυρες. Για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία έδωσαν οι Αστ., ΧΧΧΧΧΧΧ Πετάσης (ΜΚ1) και ΧΧΧΧΧΧΧΧ Θεοδωρίδου (ΜΚ2). Για την πλευρά της Κατηγορούμενης και αφού κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση της, κατέθεσε ενόρκως η ίδια. Κατατέθηκαν επίσης διάφορα τεκμήρια (Τεκμήρια 1 έως 6). Μαρτυρία Αστ XXXXX, Μάριου Πετάση (ΜΚ1) Ο Αστ. ΧΧΧΧΧ Πετάσης (ΜΚ1) υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του την κατάθεση του Τεκμήριο
- Ανέφερε ότι στα πλαίσια της διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, στις 13.4.17 παρέλαβε από τη Γ/Αστ ΧΧΧΧΧ Μιχαήλ, ένα μαύρο μεγάφωνο μάρκας SONY το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Στις 19.4.17 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη (την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 2) και ακολούθως την κατηγόρησε γραπτώς για τα δύο αδικήματα που αντιμετωπίζει στα πλαίσια της παρούσας και αυτή απάντησε «Εν παραδέχομαι τίποτε» (κατέθεσε τη γραπτή κατηγορία ως Τεκμήριο 3). Ανέφερε επίσης ότι η ΜΚ2 στην κατάθεση της είχε αναφέρει πως η Κατηγορούμενη ονομάζεται ΧΧΧΧΧ Αδάμου, αλλά από εξετάσεις που έγιναν διαπίστωσαν ότι ο πατέρας της ονομαζόταν ΧΧΧΧΧ και ότι το όνομα της Κατηγορούμενης είναι αυτό που φαίνεται στο κατηγορητήριο. Αντεξετασθείς ανέφερε πως πριν τη λήψη της ανακριτικής κατάθεσης επέστησε την προσοχή της Κατηγορούμενης στον Νόμο εφαρμόζοντας τον Δικαστικό Κανόνα αρ.
- Μαρτυρία ΧΧΧΧΧΧ Θεοδωρίδου (ΜΚ2) Η ΧΧΧΧΧ Θεοδωρίδου (ΜΚ2) υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 5). Στην κατάθεση της ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη διαμένει σε οικία πλησίον της δικής της και ότι στο παρελθόν έκαναν παρέα αλλά για κάποιους λόγους σταμάτησαν. Στις 11.4.17, περί τις 16:30 είχε βγάλει (με τη βοήθεια δύο νεαρών που περνούσαν από τον δρόμο τους οποίους δεν γνώριζε) έξω από την είσοδο του σπιτιού της, πάνω στο πεζοδρόμιο, μία τηλεόραση για να την παραλάβουν κάποιοι στους οποίους τη χάρισε, αφού η ίδια θα μετακόμιζε σε άλλο σπίτι. Η Κατηγορούμενη καθόταν έξω στην αυλή της και μόλις είδε την τηλεόραση μπήκε στην αυλή του σπιτιού της ΜΚ2 και ξεκίνησε να την χτυπά με γροθιές στα χέρια και στο στήθος και να της λέει «Θα σε σκοτώσω, δεν σου είπα να μην βάζεις τίποτε στο πεζοδρόμιο; Με ενοχλεί να βλέπω τα πράγματα σου από τη θέση που κάθομαι». Ακολούθως η Κατηγορούμενη πήρε το μεγάφωνο της τηλεόρασης που βρισκόταν στο πεζοδρόμιο και ξεκίνησε να χτυπά τη ΜΚ2 με αυτό και την έτρεχε «ξοπίσω» φωνάζοντας της ότι θα την σκοτώσει. Ενώ η ΜΚ2 έτρεχε, έπεσε στο έδαφος και κτύπησε στο κεφάλι και στην πλάτη. Φώναζε «βοήθεια» και η Κατηγορούμενη έφυγε. Οι δύο νεαροί που τη βοήθησαν με τη μεταφορά της τηλεόρασης είχαν φύγει μόλις ξεκίνησε η Κατηγορούμενη να την χτυπά. Η ΜΚ2 τηλεφώνησε στην Αστυνομία και αφού την επισκέφθηκαν δύο αστυνομικοί μετέβη στο Νοσοκομείο για εξέταση. Παρέδωσε επίσης το μεγάφωνο με το οποίο την χτύπησε η Κατηγορούμενη. Η ΜΚ2 αναγνώρισε την Κατηγορούμενη ως το πρόσωπο που της επιτέθηκε και αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 4 ως το αντικείμενο με το οποίο την χτύπησε. Αντεξετάσθηκε σε σχέση με τους λόγους για τους οποίους σταμάτησε να κάνει παρέα με την Κατηγορούμενη, για τις σχέσεις μεταξύ των δύο γενικότερα, καθώς και ως προς το τι διημείφθη κατά τη θέση της την ημέρα του επίδικου περιστατικού. Μαρτυρία Κατηγορούμενης Η Κατηγορούμενη αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία σχετικά με το επίδικο συμβάν και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Στην κατάθεση της ανέφερε πως η ΜΚ2 είναι γειτόνισσα της τα τελευταία 40 χρόνια και ότι υπάρχουν πολλά προβλήματα μεταξύ τους. Όσον αφορά το επίδικο συμβάν, είπε ότι η ΜΚ2 καθάριζε το σπίτι της και έβαζε όλα τα πράγματα της μπροστά από το σπίτι της Κατηγορούμενης. Η ίδια στεκόταν στο κάγκελο και ζήτησε από τη ΜΚ2 να μετακινήσει τα πράγματα, αλλά η ΜΚ2 έτρεξε προς εκείνη επιθετικά. Η Κατηγορούμενη δεν έδωσε σημασία και ξεκίνησε για να μπει στο σπίτι της. Έτσι η ΜΚ2 ξεκίνησε να επιστρέφει σπίτι της φωνάζοντας, και ενώ περπατούσε έπεσε χάμω μόνη της και άρχισε να φωνάζει ότι η Κατηγορούμενη την χτύπησε. Υποστήριξε ότι η ίδια ούτε άγγιξε τη ΜΚ2 ούτε της είπε τίποτα. Ανέφερε επίσης πως πιστεύει ότι η ΜΚ2 προέβη στην καταγγελία επειδή κατηγορούσε την Κατηγορούμενη ότι διατηρούσε σχέσεις με τον σύζυγο της ΜΚ2 και ότι την έκλεβε. Δεν αναγνώρισε το μεγάφωνο Τεκμήριο 4 και είπε ότι το θεωρεί βαρύ αντικείμενο το οποίο δεν μπορεί να σηκώσει, επειδή πονά τα χέρια και τον σπόνδυλο της. Αντεξετάστηκε σε σχέση με τα προβλήματα που κατά τη θέση της είχε με τη ΜΚ2, καθώς και σε σχέση με τις θέσεις που προέβαλε ως προς τα όσα επισυνέβησαν στις 11.4.
- Αγορεύσεις Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι θέσεις και οι εισηγήσεις τους έχουν μελετηθεί προσεκτικά και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, αναφορά δε σε αυτές θα γίνει πιο κάτω και στον βαθμό που χρειάζεται. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά την ακρόαση είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και τη μαρτυρία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων έχοντας κατά νου και καθοδηγούμενη από τις παγίως νομολογηθείσες αρχές αξιολόγησης της μαρτυρίας (βλ., μεταξύ άλλων, C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273, 1280 - 1281, Χατζηγεωργίου ν. Δημοκρατίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 174, Swepco Construction Ltd v. Επίσημου Παραλήπτη κ.α., Πολ. Έφ. 195/09, ημερ. 30.5.14, Μαρκίτσης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 23/15, ημερ. 21.4.16, σελ. 12 και 13, Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 612, 629, Kadis v. Nicolaou
(1986)1 C.L.R. 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1(A) Α.Α.Δ. 454 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Ο ΜΚ1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Αναφέρθηκε στις ενέργειες στις οποίες ο ίδιος προέβη σε σχέση με τη διερεύνηση των επίδικων αδικημάτων. Η μαρτυρία του σε σχέση με αυτές δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση και σε κάθε περίπτωση ουδόλως κλονίστηκε μέσα από τη σύντομη αντεξέταση του. Συνεπώς η μαρτυρία του γίνεται στην ολότητα της αποδεκτή. Η εντύπωση που η ΜΚ2 άφησε στο Δικαστήριο ήταν γενικά καλή. Δεν έλειπαν, σημειώνω, κάποιες υπερβολές και μικροαντιφάσεις από τη μαρτυρία της στις οποίες θα αναφερθώ πιο κάτω, πλην όμως η μαρτυρία της ως προς το τι ακριβώς διεμείφθη κατά το επίδικο περιστατικό ήταν συνεπής και καθαρή και δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση της. Δεν παραγνωρίζω κατ' αρχάς ότι οι σχέσεις μεταξύ της ΜΚ2 και της Κατηγορούμενης δεν ήταν καλές κατά τον χρόνο του επίδικου συμβάντος, αφού η ΜΚ2 θεωρεί πως ενώ η οικογένεια της ευεργέτησε την Κατηγορούμενη, η Κατηγορούμενη είχε κλέψει κάποια αντικείμενα από την οικία της στο παρελθόν, γεγονός που όπως είπε κατήγγειλε και στην Αστυνομία και το οποίο της προκάλεσε πικρία, πόνο και απογοήτευση όπως ανέφερε χαρακτηριστικά. Από την άλλη πλευρά όμως δεν έχω πειστεί ότι η πιο πάνω πεποίθηση της ΜΚ2 και η πικρία που ένιωσε ένεκα αυτής ώθησαν τη ΜΚ2 στο να επινοήσει το επίμαχο συμβάν και να το καταγγείλει στην Αστυνομία, αφού έχοντας παρακολουθήσει τη ΜΚ2 με προσοχή σχημάτισα την ισχυρή εντύπωση ότι αυτή περιέγραφε στο Δικαστήριο πράγματα που πράγματι είχε βιώσει. Όσον δε αφορά στην υποβολή της Υπεράσπισης ότι η ΜΚ2 προέβη στην καταγγελία επειδή θεωρούσε πως η Κατηγορούμενη διατηρούσε δεσμό με τον αποβιώσαντα σύζυγο της ΜΚ2, πρέπει να πω πως η αντίδραση της ΜΚ2 σε αυτή την υποβολή ήταν κατά τη γνώμη μου αυθόρμητη και ειλικρινής και πραγματικά θίχτηκε από τη θέση που προβλήθηκε αφού θεώρησε πως προσβάλλει τη μνήμη του συζύγου της ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα. Η ΜΚ2 απαντώντας ερώτηση που της υποβλήθηκε ως προς το ποιοι ήταν οι λόγοι που σταμάτησε να κάνει παρέα με την Κατηγορούμενη, πράγματι προέβη σε μακροσκελή περιγραφή της σχέσης της με την Κατηγορούμενη και τη φθίνουσα πορεία αυτής, αναφερόμενη και σε περιστατικό στο οποίο η Κατηγορούμενη φέρεται να την χτύπησε με σιδερένια καρέκλα όταν η ΜΚ2 επιχείρησε να την αντιμετωπίσει για την ισχυριζόμενη κλοπή. Δεν συμφωνώ όμως με τον ευπαίδευτο συνήγορο Υπεράσπισης ότι η ΜΚ2 παρέπεμπε στη μαρτυρία της σε γεγονότα ασύνδετα χρονικά που δεν είναι στην κατάθεση της, καθότι η ΜΚ2 αναφερόμενη στα πιο πάνω προσπαθούσε να εξηγήσει τους λόγους που σταμάτησε να κάνει παρέα με την Κατηγορούμενη όπως είχε ερωτηθεί και δεν αναφερόταν στο επίδικο περιστατικό στο οποίο ευλόγως περιορίστηκε η κατάθεση της. Η ΜΚ2 ανέφερε πως στις 11.4.17 έβγαλε έξω από το σπίτι της μία τηλεόραση, την οποία άφησε στο πεζοδρόμο έξω από τα κάγκελα της οικίας της. Δεν παραγνωρίζω και εδώ, σημειώνω, πως η μαρτυρία της ως προς το τι προηγήθηκε του επίμαχου συμβάντος και ως προς την ακριβή ώρα που αυτό έλαβε χώραν είχε κάποιες μικροαντιφάσεις. Συγκεκριμένα, ενώ στην κατάθεση της ανέφερε πως οι δύο νεαροί που τη βοήθησαν να βγάλει την τηλεόραση έξω της ήταν άγνωστοι, στη μαρτυρία της είπε πως γνώριζε τον ένα εκ των δύο, και ενώ στην κατάθεση της είπε πως έβγαλε έξω την τηλεόραση στις 16:30, στη μαρτυρία της είπε πως αυτό έγινε το πρωί ή σε άλλο σημείο περί τις 14:
- Οι πιο πάνω αντιφάσεις όμως, είναι, κρίνω επουσιώδεις με την Κατηγορούμενη να έχει παραδεχθεί σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης της ότι η ΜΚ2 έβγαλε έξω από το σπίτι της μία τηλεόραση και ότι όταν η Κατηγορούμενη είδε την τηλεόραση ζήτησε από τη ΜΚ2 να τη μετακινήσει. Συνεπώς η ουσία της μαρτυρίας της ΜΚ2 ως προς το γεγονός που αποτέλεσε έναυσμα για την επίμαχη καταλογιζόμενη στην Κατηγορούμενη αξιόποινη συμπεριφορά που είναι η μεταφορά της τηλεόρασης στο πεζοδρόμιο έξω από την οικία της και η απαρέσκεια της Κατηγορούμενης για την ενέργεια αυτή, δεν επηρεάζεται από τις πιο πάνω, επουσιώδεις αντιφάσεις, και γίνεται αποδεκτή. Η ΜΚ2 εξιστόρησε ακολούθως με σταθερότητα τα όσα συνέβηκαν κατά το επίδικο περιστατικό. Είπε συγκεκριμένα ότι η Κατηγορούμενη βρισκόταν στην αυλή της οικίας της όταν είδε την τηλεόραση στο πεζοδρόμιο. Τότε αμέσως κινήθηκε τρέχοντας προς το σημείο στο οποίο βρισκόταν η τηλεόραση και ζήτησε από τη ΜΚ2 να τη μετακινήσει. Η ΜΚ2 αρνήθηκε, και τότε η Κατηγορούμενη ξεκίνησε να της φωνάζει ότι θα την σκοτώσει (γεγονός που φόβισε τη ΜΚ2 αφού την είχε ακούσει στο παρελθόν να απειλεί μέλος της οικογένειας της ότι θα το σφάξει) και την χτύπησε στα χέρια και στο στέρνο αρχικά με τα χέρια της και ακολούθως με το μεγάφωνο της τηλεόρασης. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι δεν συμφωνώ με τον κ. Κωμοδρόμο πως η ΜΚ2 περιέπεσε σε ουσιαστική αντίφαση αναφέροντας από τη μια πως η Κατηγορούμενη βρισκόταν σε απόσταση 4 - 7 μέτρων από αυτήν και από την άλλη ότι την χτυπούσε. Αυτό που η ΜΚ2 ανέφερε ήταν πως μεταξύ του σημείου στο οποίο εκείνη αρχικά βρισκόταν και του σημείου που η Κατηγορούμενη αρχικά βρισκόταν, υπάρχει μια μικρή απόσταση, αφού τις χώριζε ο δρόμος. Όταν δε η Κατηγορούμενη αντιλήφθηκε τη ΜΚ2 να βάζει την τηλεόραση στο πεζοδρόμιο, όπως η ΜΚ2 ξεκαθάρισε και επανέλαβε περισσότερες από μία φορές στη μαρτυρία της, η Κατηγορούμενη αμέσως διένυσε τη μικρή απόσταση που τις χώριζε, πήγε στο σημείο που βρισκόταν η τηλεόραση και άρπαξε το μεγάφωνο, ξεκινώντας να χτυπά τη ΜΚ
- Η ΜΚ2, τρομοκρατήθηκε και ξεκίνησε να τρέχει, έπεσε όμως στο έδαφος και χτύπησε στο κεφάλι και στην πλάτη. Την είδε τότε η οικιακή βοηθός της μητέρας της και προσέτρεξε για να τη βοηθήσει, η δε Κατηγορούμενη έφυγε. Η ΜΚ2 παρέμεινε σταθερή στην πιο πάνω εκδοχή της. Με γλαφυρότητα και παραστατικότητα περιέγραψε τόσο τα χτυπήματα που δέχτηκε όσο και τα συναισθήματα που ένιωσε την ώρα του συμβάντος και δεν περιέπεσε σε σχέση με τα ανωτέρω σε οποιεσδήποτε ουσιαστικές αντιφάσεις, ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία της. Είναι δε ενδεικτικό της ειλικρίνειας της το γεγονός ότι παραδέχθηκε πως είναι μόνη της που έπεσε στο έδαφος και τραυματίστηκε, χωρίς να προσπαθήσει να αποδώσει τα τραύματα της - σοβαρά ή μη - στην Κατηγορούμενη, που είναι κάτι που θα έκανε κάποιος που αποφάσιζε εκδικητικά, κατά την εκδοχή της Υπεράσπισης, να προβεί σε ψευδή καταγγελία. Στη βάση των ανωτέρω, κρίνω τη ΜΚ2 αξιόπιστη μάρτυρα και αποδέχομαι τη μαρτυρία της που σχετίζεται με τα επίδικα γεγονότα. Σε αντίθεση με τη ΜΚ2, η εντύπωση που η Κατηγορούμενη άφησε στο Δικαστήριο δεν είναι ικανοποιητική. Η μαρτυρία της έβριθε από ανακολουθίες, αντιφάσεις και παλινδρομήσεις και χαρακτηριζόταν από έλλειψη συνοχής και συνέπειας. Η Κατηγορούμενη ερωτηθείσα για τα προβλήματα που ανέφερε στην κατάθεση της ότι είχε με τη ΜΚ2, αρχικά αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η ΜΚ2 έφερε αρκετούς γάτους στη γειτονιά, ότι την βρίζει και ότι κορνάρει έξω από το σπίτι της. Στη συνέχεια όμως, μεταβάλλοντας τη θέση της, είπε πως τα πιο πάνω προβλήματα προέκυψαν πρόσφατα και ότι τα προβλήματα που υπήρχαν κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ότι η ΜΚ2 την κατηγορούσε ότι διατηρούσε σχέση με τον σύζυγο της και ότι την έκλεβε. Ακολούθως δε, ανακάλεσε και αυτή τη θέση της και είπε ότι οι πιο πάνω κατηγορίες από μέρους της ΜΚ2 εκτοξεύθηκαν και αυτές πρόσφατα και δη μετά τον θάνατο του συζύγου της ΜΚ2 προ δύο μηνών περίπου, λέγοντας ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο (11.4.17) δεν είχε προβλήματα με τη ΜΚ2 και ότι οι σχέσεις τους ήταν μια χαρά. Στη συνέχεια ανακάλεσε και πάλι και είπε πως την ημέρα που έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία (που είναι, σημειώνω, η 19.4.17) ήταν νευριασμένη επειδή η ΜΚ2 την κατηγορούσε πως είχε σχέση με τον σύζυγο της και την έβρισε. Υποστήριξε επίσης πως έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία την ημέρα που έλαβαν χώρα τα επίμαχα γεγονότα λέγοντας «εφύαμε που δαμέ τζαι επήαμε στην Αστυνομία τζαι έφκηκα εγώ τζαι έμπηκε τούτη». Όμως, η κατάθεση της ΜΚ2 δεν δόθηκε την ημέρα που έγινε το επίδικο περιστατικό, ούτε και την ημέρα που έδωσε κατάθεση η Κατηγορούμενη στην Αστυνομία. Συγκεκριμένα το περιστατικό έγινε στις 11.4.17, η ΜΚ2 έδωσε κατάθεση στις 12.4.17 και η Κατηγορούμενη στις 19.4.
- Συγκεχυμένη και αντιφατική ήταν η μαρτυρία της και ως προς το πού βρισκόταν η ίδια κατά την έναρξη του επίμαχου περιστατικού, αφού στην αρχή της αντεξέτασης της είπε πως είχε πάει στον «μπακάλη» και επέστρεφε, στη συνέχεια είπε πως την ώρα που ζήτησε από τη ΜΚ2 να μετακινήσει την τηλεόραση βρισκόταν σπίτι της και ξάπλωνε επειδή είχε υποβληθεί σε εγχείριση στον σπόνδυλο. Ενώ ανέφερε τόσο στην κυρίως εξέταση της όσο και στην αρχή της αντεξέτασης της ότι δεν θυμόταν τι είδους πράγματα έβγαλε η ΜΚ2 στο πεζοδρόμιο, στη συνέχεια της αντεξέτασης της είπε ότι βλέποντας τη ΜΚ2 την επίδικη μέρα της είπε «μη διανοηθείς να βάλεις τα ποσκούπιδα δαμέ τζαι βρωμούν τζαι εν μπορούμε να κάτσουμε», σε υποβολή δε ότι δεν είναι σκουπίδια που έβγαλε η ΜΚ2 αλλά μία τηλεόραση, είπε «όχι, εν σκουπίδια», για να παραδεχθεί στη συνέχεια ότι δεν θυμάται αν η ΜΚ2 έβγαλε σκουπίδια και ότι θυμόταν πως έβγαλε μία τηλεόραση την οποία άφησε στο πεζοδρόμιο. Ως προς την εξέλιξη των πραγμάτων, αρχικά είπε ότι βλέποντας τη ΜΚ2 δεν είπε τίποτα, αλλά έφυγε και μπήκε στο σπίτι της. Όταν της επιστήθηκε η προσοχή στο γεγονός ότι στην κατάθεση της είπε πως ζήτησε από τη ΜΚ2 «να τα φύει», ανέφερε ότι είπε στη ΜΚ2 «κόρη ΧΧΧΧΧ μεν τα βάλλεις δαμέ γιατί βρωμούν τζαι καθούμαστε δαμέ. Εν έχουμε άλλη είσοδο να μπούμε» και ότι μετά μπήκε στο σπίτι της και έληξε το επεισόδιο. Όταν της επιστήθηκε και πάλι η προσοχή στο γεγονός ότι στην κατάθεση της ανέφερε πως η ΜΚ2 έτρεξε προς το μέρος της επιθετικά, είπε ότι έτσι έγινε και ότι η ΜΚ2 της φώναζε ότι έχει δεσμό με τον σύζυγο της και ότι είναι κλέφτρα. Στη συνέχεια, όπως είπε, η ίδια (η Κατηγορούμενη) γύρισε και μπήκε μέσα στο σπίτι της και άκουγε τη ΜΚ2 που φώναζε, λέγοντας πως δεν ξέρει αν η ΜΚ2 έπεσε κάτω μόνη της ή όχι και ότι δεν άκουσε τη ΜΚ2 να φωνάζει πως την χτύπησε η Κατηγορούμενη. Όμως και επ' αυτού του σημείου υπάρχει ουσιαστική διάσταση με την κατάθεση της στην οποία είπε πως η ΜΚ2 πήγαινε προς το σπίτι της φωνάζοντας, έπεσε κάτω μόνη της, και φώναζε ότι την χτύπησε η Κατηγορούμενη. Αρνούμενη δε και στη συνέχεια της αντεξέτασης της ότι είδε τη ΜΚ2 να πέφτει κάτω «μόνη της», είπε πως αυτό το έλεγαν οι άλλοι που ήταν εκεί, θέση που και πάλι έρχεται σε αντίθεση με τα όσα προέβαλε κατά την κυρίως εξέταση της όταν είπε ότι στο περιστατικό ήταν παρούσες μόνο εκείνη και η ΜΚ
- Προκύπτει από τα πιο πάνω, πως έχει δίκαιο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ότι η Κατηγορούμενη άλλα είπε στην κατάθεση της στην Αστυνομία, άλλα στην κυρίως εξέταση της και άλλα κατά την αντεξέταση της, διαπίστωση η οποία κλονίζει καίρια την εκδοχή της Κατηγορούμενης και αφαιρεί κάθε υπόβαθρο αξιοπιστίας της. Οι πιο πάνω ουσιαστικές αντιφάσεις δεν μπορεί, κρίνω, να αποδοθούν είτε στο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη δεν είναι μορφωμένη, είτε στο γεγονός ότι εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Δικαστήριο, το δε γεγονός ότι πράγματι δεν παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση της ότι επιτέθηκε στη ΜΚ2 ή ότι την απείλησε (επειδή περί παραδοχής θα επρόκειτο), δεν μπορεί να οδηγήσει στην αποδοχή της μαρτυρίας της, αφού οι αντιφάσεις, παλινδρομήσεις και διακυμάνσεις στην εκδοχή της ως προς τα γεγονότα που περιέβαλλαν το επίμαχο περιστατικό οι οποίες συνοψίστηκαν πιο πάνω, δεν επιτρέπουν την αποδοχή της μαρτυρίας της. Ευρήματα Η ΧΧΧΧΧ Θεοδωρίδου (ΜΚ2) και η Κατηγορούμενη είναι γειτόνισσες και στο παρελθόν είχαν καλές σχέσεις οι οποίες όμως διασαλεύτηκαν σε χρόνο πριν το επίδικο συμβάν. Στις 11.4.17, η ΜΚ2 είχε βγάλει έξω από την είσοδο του σπιτιού της, πάνω στο πεζοδρόμιο, μία τηλεόραση για να την παραλάβουν κάποιοι στους οποίους τη χάρισε, αφού η ίδια θα μετακόμιζε σε άλλο σπίτι. Η Κατηγορούμενη καθόταν έξω στην αυλή της και μόλις είδε την τηλεόραση κινήθηκε τρέχοντας προς το σημείο στο οποίο βρισκόταν η τηλεόραση και ζητούσε από τη ΜΚ2 να τη μετακινήσει. Η ΜΚ2 αρνήθηκε και η Κατηγορούμενη ξεκίνησε να της φωνάζει ότι θα την σκοτώσει και «δεν σου είπα να μη βάζεις τίποτε στο πεζοδρόμιο;». Ξεκίνησε παράλληλα να την χτυπά αρχικά με τα χέρια της στα χέρια και στο στέρνο και ακολούθως πήρε το μεγάφωνο της τηλεόρασης που βρισκόταν στο πεζοδρόμιο και άρχισε να χτυπά τη ΜΚ2 με αυτό. Η ΜΚ2 τρομοκρατήθηκε και ξεκίνησε να τρέχει και ενώ έτρεχε, έπεσε στο έδαφος και κτύπησε πίσω στο κεφάλι και στην πλάτη. Φώναζε «βοήθεια» και η Κατηγορούμενη έφυγε. Η οικιακή βοηθός της μητέρας της είδε τη ΜΚ2 και πήγε να τη βοηθήσει. Η ΜΚ2 τηλεφώνησε στην Αστυνομία και μετέβη στο Νοσοκομείο για εξέταση. Στις 12.4.17, η ΜΚ2 έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο 5). Επίσης παρέδωσε στη Γ/Αστ. ΧΧΧΧΧ Μιχαήλ, ένα μαύρο μεγάφωνο μάρκας SONY (Τεκμήριο 4) το οποίο η τελευταία παρέδωσε στις 13.4.17 στον Αστ. ΧΧΧΧΧ Πετάση (ΜΚ1). Στις 19.4.17 ο ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη αφού επέστησε την προσοχή της στον Νόμο εφαρμόζοντας τον Δικαστικό Κανόνα αρ. 2 (Τεκμήριο 2) και ακολούθως την κατηγόρησε γραπτώς για τα δύο αδικήματα που αντιμετωπίζει στα πλαίσια της παρούσας. Η Κατηγορούμενη απάντησε «Εν παραδέχομαι τίποτε» (Τεκμήριο 3). Νομική πτυχή Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Woolmighton v. D.P.P. [1935] AC 462, Charitonos a.o. v. The Republic
(1971)2 C.L.R. 40). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, στις 11.4.17 η Κατηγορούμενη επιτέθηκε παράνομα κατά της ΧΧΧΧΧ Θεοδωρίδου (ΜΚ2). Το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, επί του οποίου ερείδεται η πρώτη κατηγορία, προνοεί τα εξής: «242. Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.» Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna
(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από άλλο πρόσωπο χωρίς συγκατάθεση. Επίθεση μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να αγγίζει το άλλο πρόσωπο. Πρέπει όμως να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη για να στοιχειοθετηθεί η επίθεση όπως μια απειλή ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή (βλ. Fagan v. Metropolitan Police Commissioner
(1968)3 All E.R 442 και το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003, παρ. Β2.5, σελ. 162). Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο (mens rea) της επίθεσης, σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας σε βάρος του θύματος. Απαγορεύει τη χρήση βίας ή την εκδήλωση πρόθεσης για τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα - παρανόμως - (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, παρά το ότι συνειδητοποιεί την ύπαρξη του, προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974). Έχοντας υπόψη τις προαναφερθείσες αρχές, καταλήγω ότι η ενέργεια της Κατηγορούμενης να κτυπήσει την παραπονούμενη (ΜΚ2) αρχικά με τα χέρια της και ακολούθως με το μεγάφωνο της τηλεόρασης, αναμφίβολα συνιστά επίθεση. Η όλη δε συμπεριφορά της Κατηγορούμενης, τόσο πριν (και η συναφής εκστόμιση των φράσεων που καταγράφονται στα ευρήματα), όσο και κατά τη διάρκεια των πιο πάνω πράξεων, οδηγεί κατά την κρίση μου περαιτέρω, αναμφίβολα στο συμπέρασμα, ότι η Κατηγορούμενη είχε και την αναγκαία πρόθεση να διαπράξει την προαναφερόμενη επίθεση εναντίον της παραπονούμενης, η οποία σίγουρα δεν συγκατατέθηκε με οποιοδήποτε τρόπο σε αυτήν. Συνεπώς οι ενέργειες της Κατηγορούμενης σίγουρα έγιναν παράνομα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας, στις 11.4.17 η Κατηγορούμενη προκάλεσε στη ΜΚ2 τρόμο απειλώντας την με βία, δηλαδή την απείλησε με τη φράση «Θα σε σκοτώσω, δεν σου είπα να μη βάζεις τίποτε στο πεζοδρόμιο;». Το άρθρο 91Α του Κεφ. 154 στο οποίο βασίζεται η δεύτερη κατηγορία προβλέπει τα εξής: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)έτη.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: (α) Η απειλή χρήσης βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. (β) Η εξ αυτής πρόκληση στον παραπονούμενο τρόμου ή ανησυχίας. Όσον αφορά στο δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, σημειώνω πως σύμφωνα με το «Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας» του Γ. Μπαμπινιώτη, «τρόμος» κατά μία ερμηνεία (την πρώτη) είναι το ισχυρό και αιφνίδιο αίσθημα φόβου και πανικού, ενώ κατά τη δεύτερη ερμηνεία της λέξης σημαίνει πρόσωπο ή πράγμα που εμπνέει φόβο, που φοβίζει ή τρομοκρατεί. (Βλ. και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 189/19, ημερ. 20.10.20) Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, κρίνω ότι η φράση που εκστομίστηκε από την Κατηγορούμενη και δη η φράση «θα σε σκοτώσω» χωρίς αμφιβολία συνιστά απειλή για διάπραξη παράνομης πράξης και συνεπώς το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος πληρούται. Η φράση μπορούσε αντικειμενικά να προκαλέσει φόβο στον μέσο λογικό άνθρωπο και η παραπονούμενη, όπως είπε και έγινε αποδεκτό, πράγματι τρομοκρατήθηκε. Σε απόλυτη δε συνάφεια με το συναίσθημα που ένωσε, ξεκίνησε να τρέχει, προέβη δε αμέσως μετά το περιστατικό σε καταγγελία στην Αστυνομία. Εν τέλει είναι η κρίση μου ότι η φράση που εκστόμισε η Κατηγορούμενη, υπό το πλέγμα των συνθηκών της υπόθεσης, προκάλεσε τρόμο στη ΜΚ2 ο οποίος έγινε εντονότερος με την ταυτόχρονη επίθεση που διαπραττόταν εις βάρος της. Συνεπώς, καταλήγω πως και το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος πληρούται. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την ενοχή της Κατηγορούμενης στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και η Κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη κατηγορία. (Υπ) .............................. Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο