Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. ΛΟΙΖΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 7423/18, 12/3/2021

(4)(α) και 72 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 και Άρθρο 19 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 ο Κατηγορούμενος στις 15/02/21 και πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δήλωσε παραδοχή (2η κατηγορία). Η 1η κατηγορία αυτή ήταν το αποτέλεσμα εξέτασης από την Αστυνομία τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβη στη συμβολή της οδού Αγίας Ειρήνης με την συμβολή της οδού Αμμοχώστου στην Απαισιά της Επαρχίας Λεμεσού. Ενεχόμενα οχήματα ήταν η μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου και το όχημα που οδηγούσε ο ΜΚ

1. Η Κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τέσσερις μάρτυρες Κατηγορίας. Τον Λοχία XXXX Σάββα (ΜΚ1), Α/Αστ. XXXX Αγησιλάου(ΜΚ2), τον XXXXXX Υπερμάχου (ΜΚ3) και τέλος τον Υπαστυνόμο XXXXX Καφά (ΜΚ4) . ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο παραπονούμενος της παρούσας υπόθεσης (ΜΚ3) κρίθηκε ένοχος στην ποινική υπόθεση 7422/18 κατόπιν δικής του παραδοχής για την κατηγορία της αμελούς οδήγησης και του επιβλήθηκε πρόστιμο 450 ευρώ και 3 βαθμοί ποινής. Επίσης δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα οι καταθέσεις του XXXXXX Λοιζίδη (Τεκμήριο 9),του XXXXXXX Φειδία (Τεκμήριο 10),του Αστ.XXXX Ιωάννου (Τεκμήριο 11) και του Μιχάλη XXXXXX (Τεκμήριο 12). ΜΑΡΤΥΡΙΑ Η προσαχθείσα μαρτυρία στα κύρια σημεία της μπορεί να συνοψισθεί ως εξής : Ως πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ο Λοχ.XXXX XXXXX Σάββα (ΜΚ1) ο οποίος είναι και ο εξεταστής του επίδικου δυστυχήματος. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΚ1 ανέφερε ότι εργάζεται στην Τροχαία Λεμεσού και διερευνά τροχαία δυστυχήματα από το έτος
2. Αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 1) και την υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Αναφερόμενος στις ενέργειες που προέβηκε κατά την διερεύνηση του δυστυχήματος αναφέρθηκε στις φωτογραφίες που έλαβε και απεικονίζουν την σκηνή του δυστυχήματος καθώς και τα δύο ενεχόμενα οχήματα (Τεκμήριο 4). Ο ΜΚ1 κατά την κυρίως εξέταση του κατέθεσε το έντυπο ζημιών του οχήματος του ΜΚ3 (Τεκμήριο 2) και το έντυπο ζημιών της μοτοσικλέτας του Κατηγορούμενου (Τεκμήριου 3). Εξήγησε περαιτέρω ότι η οδός Αμμοχώστου είναι ασφαλτοστρωμένη πάροδος υποδεικνύοντας την στο Τεκμήριο 4 και πιο συγκεκριμένα στις φωτογραφίες 7 μέχρι
3. Επίσης ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι πριν το σημείο που επεσυνέβη το τροχαίο δυστύχημα και με βάση την πορεία που κινούνταν τα δύο ενεχόμενα οχήματα εντός της οδού Αγίας Ειρήνης, δηλαδή από τα νότια προς τα βόρεια, υπάρχει ελαφριά στροφή προς τα αριστερά η οποία έχει μεγάλο μήκος. Ο ΜΚ1 μάλιστα υπέδειξε την πιο πάνω στροφή του δρόμου στις φωτογραφίες 1-5 του Τεκμηρίου
4. Ανέφερε ακόμα ότι η οδός Αγίας Ειρήνης διαχωρίζεται με άσπρη συνεχόμενη γραμμή, επεξηγώντας μάλιστα την σημασία της, ότι δηλαδή απαγορεύεται στα οχήματα που κινούνται στον δρόμο να περάσουν πάνω από αυτή ή να την υπερβούν. Σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ο μπροστινός δεξιός δείχτης του οχήματος του ΜΚ3 δεν λειτουργούσε κατά τον χρόνο που τον έλεγξε, συμπληρώνοντας όμως ότι υπήρχε και δεύτερος δείχτης πάνω από το δεξιό φτερό του οχήματος του ΜΚ3 ο οποίος λειτουργούσε κανονικά, υποδεικνύοντας τον μάλιστα στην φωτογραφία 15 του Τεκμηρίου
5. Κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ1 ερωτήθηκε τόσο για την εμπειρία του όσο και για τα προσόντα του. Απαντώντας σε ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης υποστήριξε ότι μέχρι σήμερα έχει διερευνήσει χιλιάδες τροχαία δυστυχήματα και έχει προβεί σε ετοιμασία πολλών σχεδιαγραμμάτων κάτι το οποίο εμπίπτει ανάμεσα στα καθήκοντα που έχει αναλάβει. Περαιτέρω ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι η μέγιστη ορατότητα που μπορεί να έχει κάποιος οδηγός από την στροφή του δρόμου εάν κινείται με βόρεια πορεία στην οδό Αγίας Ειρήνης προς την πάροδο της οδού Αμμοχώστου είναι 90 μέτρα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 σε σχέση με το σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 5) εξήγησε τις πορείες των δυο ενεχόμενων οχημάτων όπως έχουν σημειωθεί σε αυτά με τα γράμματα Α και Β καθώς και το σημείο σύγκρουσης του σώματος του Κατηγορούμενου πάνω στο όχημα του ΜΚ3 (σημείο Χ1 επί του Τεκμηρίου 5). Περαιτέρω ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι η μέση της οδού, εννοώντας το μέσο του ανοίγματος της οδού Αμμοχώστου βρίσκεται στο σημείο που έθεσε με την μέτρηση 28.
6. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 εκείνο το σημείο του δρόμου είναι το ορθό για να επιχειρήσει κάποιος οδηγός να στρίψει το όχημα του για να εισέλθει στην πάροδο και όχι να στρίψει προηγουμένως. Ήταν ακόμα η θέση του ΜΚ1 ότι αν το όχημα του ΜΚ3 επιχειρήσε να στρίψει στα από τα 18.5 μέτρα η πιο πάνω ενέργεια σίγουρα δεν ήταν ορθή. Ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε όμως ότι στο σχεδιάγραφημα (Τεκμήριο 5) δεν υπάρχει ακριβής μέτρηση που να καταδεικνύει το σημείο που άλλαξε πορεία το όχημα του ΜΚ
7. Σε σχέση με την ταχύτητα που κινούνταν τα δύο ενεχόμενα οχήματα ο ΜΚ1 ανέφερε ότι δεν υπήρχαν στην σκηνή του δυστυχήματος τα απαιτούμενα δεδομένα, όπως για παράδειγμα ίχνη τροχοπέδησης ή πλαγιολίσθησης για να μπορεί να γίνει έλεγχος και να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα . Σίγουρα όμως όπως ανέφερε η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας του Κατηγορούμενου ήταν μεγαλύτερη από του οχήματος του ΜΚ
8. Κατά το στάδιο των υποβολών των θέσεων της υπεράσπισης ο ΜΚ1 συμφώνησε ότι με δεδομένο ότι δεν ερχόταν οποιοδήποτε εξ αντιθέτου όχημα σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου η ενέργεια του να προσπεράσει κατά την δεδομένη χρονική στιγμή ήτο ασφαλής. Επίσης ο ΜΚ1 συμφώνησε με την υπεράσπιση ότι αν πράγματι ο ΜΚ3 δεν έστριβε το όχημα του για να εισέλθει στην οδό Αμμοχώστου δεν θα λάμβανε χώρα το επίδικο τροχαίο δυστύχημα. Από την άλλη όμως ανέφερε ότι μέρος ευθύνης βαρύνει και τον Κατηγορούμενο ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας για να προσπεράσει ενώ αυτό απαγορευόταν αφού υπήρχε άσπρη συνεχόμενη γραμμή. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως δεύτερο μάρτυρα για να καταθέσει τον Α/Αστ ΧΧΧΧ Δ. Αγησιλάου της Τροχαίας Λεμεσού (ΜΚ2). Κατά την κυρίως εξέταση του ζήτησε και κατέθεσε την κατάθεση του (Τεκμήριο 6), την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Περαιτέρω πρόσθεσε, ότι όταν αφίχθηκε στην σκηνή του δυστυχήματος ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 7) το οποίο υπέγραψε μόνο ο άλλος ενεχόμενος οδηγός αφού ο Κατηγορούμενος κατά την δεδομένη χρονική στιγμή, δεν βρισκόταν παρών στην σκηνή του δυστυχήματος διότι ήταν τραυματισμένος και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Επίσης ο ΜΚ2 ανέφερε ότι με βάση το πρόχειρο σχέδιο ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο το οποίο και αναγνώρισε (Τεκμήριο 5) υιοθετώντας όλα τα μέτρα και σημεία που έθεσε σε αυτό. Ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι σε σχέση με τις πορείες των δύο ενεχόμενων οχημάτων αυτές τέθηκαν επί των σχεδίων με βάση την μαρτυρία άλλων παρευρισκόμενων προσώπων που ήταν στην σκηνή του δυστυχήματος. Εξάλλου όπως ανέφερε ο ΜΚ2 και οι δύο ενεχόμενοι οδηγοί συμφώνησαν με τις πορείες που τέθηκαν επί του τελικού σχεδιαγραφήματος. Αναφορικά με το όριο ταχύτητας της οδού Αγίας Ειρήνης, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι αυτό ανέρχεται στα 60 χιλιόμετρα ανά ώρα ενώ η ορατότητα που υπάρχει με βόρεια κατεύθυνση μέχρι το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε ο Κατηγορούμενος (Χ1 επί του Τεκμηρίου 5) είναι στα 90 μέτρα. Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης που υποδείχθηκε από τον ΜΚ3, ο ΜΚ2 δεν συμφώνησε, εξηγώντας ότι στο σημείο Β4 που έθεσε επί του Τεκμηρίου 5 υπάρχουν τριψίματα στην άσφαλτο τα οποία προκλήθηκαν από τις μπότες που φορούσε ο Κατηγορούμενος οι οποίες περιείχαν σίδερο. Επίσης σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης που υποδείχθηκε από τον Κατηγορούμενο (Χ1 επί του Τεκμηρίου 5) ο ΜΚ2 συμφώνησε, υπό την επιφύλαξη ότι πιθανόν η σύγκρουση να έγινε κάποια απόσταση λίγο πιο μπροστά, αλλά σίγουρα σύμφωνα με τον ΜΚ2 στο συγκεκριμένο σημείο έλαβε χώρα η πτώση της μοτοσυκλέτας αφού ως αποτέλεσμα, υπήρχε στο οδόστρωμα μαύρισμα από το ελαστικό (σημείο Β1 επί του Τεκμηρίου 5) και κόκκινη μπογιά στην άσφαλτο που άφησε η μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου. Επίσης πρόσθεσε ότι το σημείο σύγκρουσης Χ1 δεν υπήρχαν ευρήματα που να καταδεικνύουν επακριβώς ότι εκεί επήλθε η σύγκρουση. Ο ΜΚ2 πρόσθεσε ότι το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται 1 περίπου μέτρο πιο πίσω περίπου από το σημείο Β4 με νότια κατεύθυνση. Ο ΜΚ2 ανέφερε ακόμα ότι τόσο η μοτοσυκλέτα όσο και ο Κατηγορούμενος χτύπησαν επί του οχήματος του ΜΚ3 με αποτέλεσμα να θρυμματιστεί το πίσω δεξιό γυαλί του οχήματος του. Τέλος , σε σχέση με την πορεία που ακολούθησε το όχημα του ΜΚ3 κατά την στιγμή που έστριβε στην οδό Αμμοχώστου ο ΜΚ2 τόνισε ότι αυτό δεν έστριψε διενεργώντας κλίση 90 μοιρών αλλά έστριψε πριν το μέσο του δρόμου δηλαδή στα 2.10 μέτρα σύμφωνα με το πλάτος της οδού Αμμοχώστου αντί στα 2.50 που είναι η μέση του δρόμου αφού το ολικό πλάτος του δρόμου ανέρχεται στα 5 μέτρα. Κατά την αντεξέταση του, ο ΜΚ2 αναγνώρισε από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4 τόσο τα ενεχόμενα οχήματα όσο και την σκηνή του δυστυχήματος. Συμφώνησε μάλιστα με την θέση της υπεράσπισης ότι πράγματι το όχημα του ΜΚ3 δεν έφτασε στο μέσο της οδού Αμμοχώστου για να επιχειρήσει να στρίψει αλλά έστριψε προηγουμένως. Επίσης ο ΜΚ2 συμφώνησε, ότι ο Κατηγορούμενος σίγουρα ενώ κινείτο με την μοτοσυκλέτα του στην οδό Αγίας Ειρήνης πριν το σημείο Β1 επί του Τεκμηρίου 5 αντιλήφθηκε την ύπαρξη κινδύνου και για αυτό τον λόγο προέβηκε σε ενέργεια για να αποτραπεί η σύγκρουση, δηλαδή εφαρμόζοντας τα φρένα του. Σε σχέση με την ταχύτητα που κινούνταν τα δύο οχήματα, ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι δεν υπήρχε κανένα εύρημα στην σκηνή που να έδινε την δυνατότητα για να υπολογιστεί. Συμφώνησε όμως με την θέση της υπεράσπισης, ότι σίγουρα η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας του Κατηγορούμενου ήταν μεγαλύτερη από του άλλου ενεχόμενου οχήματος, αφού το τελευταίο ελάττωσε για να στρίψει στην πάροδο. Αποτέλεσε βασική θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ2, ότι επειδή υπήρχε η ορατότητα των 90 μέτρων και ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με μεγαλύτερη ταχύτητα από τον ΜΚ3 αλλά και επειδή κατά την δεδομένη χρονική στιγμή δεν ερχόταν οποιοδήποτε όχημα εξ αντιθέτου, η ενέργεια του Κατηγορούμενου να προσπεράσει δεν ήταν σε καμία περίπτωση λανθασμένη. Ο ΜΚ2 απαντώντας στην πιο πάνω υποβολή, διαφώνησε με την θέση της υπεράσπισης αναφέροντας κατηγορηματικά ότι ο Κατηγορούμενος από την στιγμή της ύπαρξης άσπρης συνεχόμενης γραμμής δεν έπρεπε να την παραβιάσει γιατί αν δεν την παραβίαζε δεν θα επερχόταν και η σύγκρουση των δύο οχημάτων. Επισήμανε επίσης ο ΜΚ2 κατά την αντεξέταση του συμφωνώντας με την θέση της υπεράσπισης ότι στο συγκεκριμένο σημείο δεν υπήρχε πινακίδα που να προειδοποιούσε για το στρίψιμο που υπήρχε δεξιά αλλά και ότι η πάροδος της οδού Αμμοχώστου δεν ήταν σε καμία περίπτωση ορατή από τα 90 μέτρα του δρόμου αλλά σύμφωνα με τον ΜΚ2 ήταν ορατή στα 30-50 μέτρα. Κλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή και κατέθεσε ως ΜΚ3 ο ΧΧΧΧΧΧ Υπερμάχου ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο οδηγός του διπλακάμπινου οχήματος το οποίο συγκρούστηκε με την μοτοσυκλέτα του Κατηγορούμενου. Κατά την κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το τροχαίο δυστύχημα τονίζοντας αρκετές φορές ότι δεν έχει οτιδήποτε προσωπικό με τον Κατηγορούμενο. Μάλιστα αναφερόμενος στον τρόπο που επεσυνέβη το δυστύχημα, ο ίδιος παραδέχτηκε ότι έστριψε παράνομα για να εισέλθει με το όχημα του στην οδό Αμμοχώστου, αφού απαγορευόταν η στροφή προς τα δεξιά για τα οχήματα που κινούνταν με βόρεια κατεύθυνση στην οδό Αγίας Ειρήνης. Διευκρίνισε ακόμα ότι η οδός Αμμοχώστου οδηγεί προς το σπίτι του και ότι επί σειρά πολλών ετών δεν μπορούσε να στρίψει δεξιά για να μεταβεί σε αυτό, κάτι που δεν ισχύει σήμερα αφού η στροφή προς τα δεξιά επιτρέπεται. Κατά την κυρίως εξέταση του,υποστήριξε με σθεναρότητα ότι 45 μέτρα πριν την πάροδο, έθεσε σε λειτουργία τον δεξιό δείχτη του αυτοκινήτου του, υποδεικνύοντας έτσι την πρόθεση του να στρίψει στην οδό Αμμοχώστου. Μάλιστα ανέφερε ότι το όχημα του το έλεγξε και η Αστυνομία η οποία διαπίστωσε ότι ο δεξιός δείχτης του οχήματος του λειτουργούσε κανονικά. Ο ΜΚ3 στην φωτογραφία 10 του Τεκμηρίου 4 υπέδειξε το σημείο όπου άρχισε να στρίβει το όχημα του για να εισέλθει στην οδό Αμμοχώστου αναφέροντας ότι κατά τον εν λόγω χρόνο άκουσε από πίσω του δυνατό θόρυβο και μετά επήλθε η σύγκρουση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 αμφισβητήθηκε έντονα για τον ισχυρισμό που προέβαλε κατά την κυρίως εξέταση του, ότι δηλαδή από απόσταση 45 μέτρων εφάρμοσε τον δείχτη του οχήματος του για να στρίψει δεξιά. Του υποβλήθηκε από την υπεράσπιση ότι ουδέποτε έπραξε κάτι τέτοιο και ότι ο πιο πάνω ισχυρισμός αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις του. Ο ΜΚ3 δεν αποδέχτηκε την θέση της υπεράσπισης και επέμεινε στον πιο πάνω ισχυρισμό. Αναφορικά με την ταχύτητα που κινείτο ο ΜΚ3 διευκρίνισε ότι αρχικά κινείτο με 45 χιλιόμετρα ανά ώρα ενώ κατά την ώρα που έστριβε ελάττωσε ταχύτητα ή οποία έφτανε τα 30 χιλιόμετρα. Σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης ο ΜΚ3 ισχυρίστηκε ότι το δυστύχημα επεσυνέβη εντός της οδού Αμμοχώστου και πιο συγκεκριμένα στο σημείο που βρίσκεται ακινητοποιημένο το όχημα του στην φωτογραφία 12 του Τεκμηρίου
9. Τέλος σε σχέση με το πόσες μοτοσικλέτες προσπέρασαν το όχημα του πριν επιχειρήσει να στρίψει στην οδό Αμμοχώστου ο ΜΚ3 ισχυρίστηκε ότι αφού τον πέρασε μια μοτοσικλέτα μετά ακολούθησαν και κάποιες άλλες χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια τον αριθμό τους. Σε υποβολή της υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε την τρίτη μοτοσυκλέτα στην σειρά, ο ΜΚ3 συμφώνησε με την πιο πάνω θέση. Τέλος, κλήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για να καταθέσει ο Υπαστυνόμος ΧΧΧΧΧΧ Καφάς (ΜΚ4). Κατά την κυρίως εξέταση του ο μάρτυρας αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση του ως μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο 13). Επίσης ο ΜΚ4 αναγνώρισε την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον Κατηγορούμενο (Τεκμήριο 14), το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 7) στο οποίο όπως διευκρίνισε σημείωσε το σημείο σύγκρουσης που του υπέδειξε ο Κατηγορούμενος με το γράμμα Χ
10. Τέλος αναγνώρισε την σκηνή του δυστυχήματος μέσα από τις φωτογραφίες που του υποδείχθηκαν στο Τεκμήριο
11. Ο ΜΚ4 κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι επισκέφθηκε την σκηνή του επίδικου δυστυχήματος εφόσον ήταν ο υπεύθυνος του κλάδου διερεύνησης τροχαίων δυστυχημάτων αλλά και ένεκα του ότι επρόκειτο για ένα σοβαρό τροχαίο δυστύχημα. Ο ΜΚ4 αναφέρθηκε στις ενέργειες που έλαβε μέρος κατά την διερεύνηση του δυστυχήματος οι οποίες επικεντρώθηκαν κυρίως στην λήψη της ανακριτικής κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο. Σε σχέση με την σκηνή του δυστυχήματος ο ΜΚ4 αντεξεταζόμενος αφού το υποδείχθηκε το Τεκμήριο 4 (φωτογραφίες της σκηνής του δυστυχήματος) ανέφερε ότι στην φωτογραφία 2 δεν είναι ευδιάκριτη η πάροδος που υπάρχει στην δεξιά πλευρά του δρόμου, δηλαδή η οδός Αμμοχώστου. Όσον αφορά τις εκδορές- τριψίματα που υπάρχουν στον δρόμο και διακρίνονται στις φωτογραφίες 9 και 10 του Τεκμηρίου 4, ο ΜΚ4 συμφώνησε με την θέση της υπεράσπισης ότι πρόκειται για τριψίματα που αφέθηκαν από την μοτοσικλέτα του Κατηγορούμενου. Σε σχέση με ερώτηση που τέθηκε αναφορικά με την ορατότητα που υπάρχει από την πάροδο της οδού Αμμοχώστου με βόρεια κατεύθυνση, ο ΜΚ4 απάντησε ότι αυτή περιορίζεται στα 30 με 40 μέτρα. Αποτέλεσε επίσης θέση του ΜΚ4 κατά την αντεξέταση του, ότι η ταχύτητα των δύο ενεχόμενων οχημάτων παρόλο που δεν έγινε κατορθωτό να διαπιστωθεί, εντούτοις με βάση τις μαρτυρίες που υπήρχαν σίγουρα ήταν μεγαλύτερη από την ταχύτητα που κινείτο κατά τον επίδικο χρόνο το όχημα του ΜΚ
12. Επίσης ο ΜΚ4 συμφώνησε ότι το όχημα του ΜΚ3 δεν έφτασε στην μέση του δρόμου , δηλαδή σε σημείο 90 μοιρών, για να στρίψει στην πάροδο αλλά επιχείρησε να στρίψει και έστριψε πολύ προηγουμένως. Κατά το στάδιο της υποβολής των θέσεων της υπεράσπισης τέθηκε στον ΜΚ4 ότι ο Κατηγορούμενος με βάση τα δεδομένα που υπήρχαν κατά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή, ότι δηλαδή δεν ερχόταν εξ' αντιθέτου όχημα, ότι το όχημα του κινείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα από του ΜΚ3 και ότι υπήρχε ορατότητα στον δρόμο, ορθά θεώρησε ότι μπορούσε να προσπεράσει με ασφάλεια. Ο ΜΚ4 συμφώνησε με την πιο πάνω θέση αναφέροντας ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος με βάση αυτά τα δεδομένα ενήργησε με ασφάλεια. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. O Κατηγορούμενoς κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Πέραν της δικής του μαρτυρίας δεν κάλεσε οποιοδήποτε άλλο μάρτυρα προς υπεράσπιση του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Από την αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος παρόλο που πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δήλωσε παραδοχή σε ότι αφορά την διάπραξη του αδικήματος της 2ης κατηγορίας, εντούτοις κατά την αντεξέταση του, επέμεινε στους βασικούς ισχυρισμούς του, ότι δηλαδή ο ίδιος κατά τον επίδικο χρόνο ενώ επιχείρησε να προσπεράσει με την μοτοσικλέτα του το όχημα που οδηγούσε ο ΜΚ3, παρά την ύπαρξη της άσπρης συνεχούς γραμμής στον δρόμο, έπραξε ότι ήταν αναγκαίο και δυνατό υπό τις περιστάσεις για να επιχειρήσει να προσπεράσει το άλλο ενεχόμενο όχημα με ασφάλεια. Επίσης αντεξεταζόμενος, ενώ ερωτήθηκε αρκετές φορές από την Κατηγορούσα αρχή για να υποδείξει είτε επί του σχεδιαγραφήματος (Τεκμήριο 5) είτε επί των φωτογραφιών (Τεκμήριο 4) το σημείο του δρόμου που επιχείρησε να προσπεράσει το όχημα του ΜΚ3 ή την απόσταση που βρισκόταν με την μοτοσικλέτα του πίσω από το όχημα του ΜΚ3 ή ακόμα για πόσα μέτρα διάνυσε ενώ βρισκόταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, ο ίδιος ανέφερε ότι δεν μπορούσε να πράξει κάτι τέτοιο γιατί δεν θυμόταν αλλά και ούτε μπορούσε να υποδείξει με πλήρη ακρίβεια στο σχέδιο η στις φωτογραφίες το ότι του ζητήθηκε. Όπως ανέφερε μάλιστα όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν μπορούσε να προσδιορίσει με ασφάλεια τις αποστάσεις και να τις υποδείξει επακριβώς. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος προέβαλε την θέση ότι και οι ίδιοι οι Αστυνομικοί που εξέταζαν το δυστύχημα δυσκολεύτηκαν να το διερευνήσουν και αυτό το αντιλήφθηκε από τις ερωτήσεις που του έθεσαν κατά την λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης. Μάλιστα ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος έδωσε τις απαραίτητες πληροφορίες στους ανακριτές για να μπορέσουν να διερευνήσουν σωστά το δυστύχημα. Αποτέλεσε βασική θέση του Κατηγορούμενου κατά την αντεξέταση του ότι ο ΜΚ3 του οποίου το όχημα προπορευόταν της μοτοσικλέτας του, δεν έθεσε τον δείχτη του οχήματος του σε λειτουργία με αποτέλεσμα να μην προειδοποιήσει για την πρόθεση του να στρίψει δεξιά για να εισέλθει στην οδό Αμμοχώστου. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ευθύνεται για το δυστύχημα αποδίδοντας αποκλειστική ευθύνη στην ενέργεια του ΜΚ3 να στρίψει παράνομα δεξιά ενώ απαγορευόταν η στροφή. Επίσης υποστήριξε ότι ο οδηγός του προπορευόμενου οχήματος, δηλαδή ο ΜΚ3, δεν έπραξε καμία ενέργεια για να αντιληφθεί την ύπαρξη της μοτοσικλέτας που τον ακολουθούσε προτού στρίψει υποστηρίζοντας με σθεναρότητα ότι ούτε το καθρεφτάκι του έλεγξε αλλά ούτε και τον δείχτη του έθεσε σε λειτουργία. Σε ερώτηση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής αν ο ίδιος γνωρίζει την σημασία της άσπρης συνεχόμενης γραμμής, ο Κατηγορούμενος απάντησε καταφατικά, αλλά υποστήριξε ότι παρά την ύπαρξη της στο συγκεκριμένο σημείο, υπάρχει άπλετη ορατότητα στους οδηγούς, προβάλλοντας κατηγορηματικά την θέση ότι αποτελεί παράλειψη της αρμόδιας Αρχής η μη ύπαρξη είτε σηματοδότησης του δρόμου είτε προειδοποιητικής πινακίδας για την ύπαρξη της παρόδου στην δεξιά πλευρά του δρόμου, με βάση την πορεία που ακολουθούσε η μοτοσικλέτα του κατά τον επίδικο χρόνο. Ανέφερε μάλιστα ο Κατηγορούμενος, ότι επειδή είναι αστυνομικός στο επάγγελμα τα τελευταία 40 χρόνια και επειδή στην καριέρα του έτυχε να εξετάσει και τροχαία δυστυχήματα χαρακτήρισε τον εαυτό του ως ένα έμπειρο οδηγό μοτοσικλέτας εξηγώντας ότι υπηρέτησε και για πολλά χρόνια στην Αστυνομία οδηγώντας υπηρεσιακή μοτοσικλέτα. Τέλος, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι από τον συγκεκριμένο δρόμο, δηλαδή την οδό Αγίας Ειρήνης, έχει περάσει εκατοντάδες φορές στο παρελθόν αφού συνηθίζει τις Κυριακές να πηγαίνει εκδρομές με την μοτοσικλέτα του. Βλέποντας παράλληλα την φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 4 επεσήμανε ότι ούτε η πάροδος που υπάρχει στα δεξιά του δρόμου είναι ορατή αλλά ούτε και οποιαδήποτε προειδοποιητική σήμανση. Όσον αφορά την συγκεκριμένη πάροδο ο Κατηγορούμενος βλέποντας τις φωτογραφίες 6,7 και 8 του Τεκμηρίου 4 υποστήριξε ακόμα ότι η οδός Αμμοχώστου δεν είναι ορατή λόγω της ανομοιογένειας του εδάφους στο συγκεκριμένο σημείο η οποία αποκρύπτει την πάροδο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Η μαρτυρία του εξεταστή του δυστυχήματος ΜΚ1 δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση σε κανένα σημείο της. Οι φωτογραφίες που έλαβε κατά την διερεύνηση του επίδικου τροχαίου αποτελούν αδιαμφισβήτητη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο ΜΚ1 κλήθηκε να απαντήσει ουσιαστικά σε διευκρινιστικές ερωτήσεις της υπεράσπισης που τέθηκαν σε σχέση με την διερεύνηση αλλά και τον εντοπισμό των ευρημάτων στην σκηνή του δυστυχήματος. Γενικά ο ΜΚ1 μου έδωσε την εικόνα ενός αντικειμενικού, αμερόληπτου και ανεξάρτητου εξεταστή του δυστυχήματος και επομένως αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως προς όλα τα σημεία της περιλαμβανομένων και των ευρημάτων που σημειώθηκαν επί του Τεκμηρίου

1. Ειδικότερα αποδέχομαι την μαρτυρία του σε σχέση με το σημείο σύγκρουσης των δύο ενεχόμενων οχημάτων όπως αυτό διασαφηνίστηκε μέσα από την αντεξέταση του η οποία επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία του ΜΚ2, την ορατότητα των 90 μέτρων που υπάρχει για τα οχήματα που κινούνται στην οδό Αγίας Ειρήνης με βόρεια κατεύθυνση από την στροφή του πιο πάνω δρόμου μέχρι και το σημείο που βρίσκεται η πάροδος της οδού Αμμοχώστου αλλά και τις ενδεικτικές πορείες των οχημάτων που σημειώθηκαν με το γράμμα Α και Β επί του σχεδιαγραφήματος(Τεκμήριο 5).Επαναλαμβάνεται ότι η πιο πάνω μαρτυρία του ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Περαιτέρω αποδέχομαι την θέση του ΜΚ1 ότι κατά τον χρόνο που έλεγξε τον μπροστινό δεξιό δείχτη του οχήματος του ΜΚ3 αυτός δεν λειτουργούσε κανονικά, αλλά λειτουργούσε ο δείχτης που ήταν πάνω από το φτερό του δεξιού τροχού του οχήματος του. Σε ότι αφορά τις πορείες των δύο ενεχόμενων οχημάτων αποδέχομαι την θέση του ότι τα τόξα που τέθηκαν επί του τελικού σχεδιαγραφήματος (Τεκμήριο 5) είναι ενδεικτικά της πορείας που ακολούθησαν τα ενεχόμενα οχήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι αναφορικά με την πορεία του οχήματος του ΜΚ3 κατά την στιγμή που επιχείρησε να στρίψει στην οδό Αμμοχώστου, η πορεία που τέθηκε επί του Τεκμηρίου 5 (τελικού σχεδιαγραφήματος) υποστηρίζεται από τον ΜΚ3 ο οποίος ανέφερε και έδειξε στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4 ότι δεν επιχείρησε στροφή με κλίση 90 μοιρών αλλά έστριψε για να εισέλθει στην οδό Αμμοχώστου πολύ πιο πριν. Επίσης αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι η ταχύτητα με την οποία κινείτο η μοτοσικλέτα του Κατηγορούμενου ήταν μεγαλύτερη από την ταχύτητα του ΜΚ3 αφού και ο τελευταίος κατά την μαρτυρία του ανέφερε ότι ελάττωσε ταχύτητα κατά την στιγμή που επιχείρησε να προβεί σε στροφή προς τα δεξιά . Από την μαρτυρία του ΜΚ1 δεν μπορώ να αποδεχτώ την θέση του, ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου να επιχειρήσει να προσπεράσει το όχημα του ΜΚ3 κατά τον επίδικο χρόνο, λόγω του ότι δεν ερχόταν άλλο εξ' αντιθέτου όχημα ήτο ασφαλής. Καταρχήν ο πιο πάνω ισχυρισμός του μάρτυρα αποτελεί μαρτυρία γνώμης η οποία δεν είναι αποδεχτή. Εξάλλου η πιο πάνω θέση του ΜΚ1 δόθηκε από τον ίδιο χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η θέση του ΜΚ3, ότι δηλαδή κατά την στιγμή που επιχειρούσε να στρίψει στην οδό Αμμοχώστου είχε θέσει σε λειτουργία τον δεξιό δείχτη του οχήματος του προειδοποιώντας έτσι για την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Συν τοις άλλοις πρέπει να λεχθεί ότι ακόμα και αν ο ΜΚ3 δεν έθετε σε λειτουργία τον δείχτη του οχήματος του για να δείξει την πρόθεση ότι θα στρίψει δεξιά και πάλι αντικειμενικά δεν θα ήταν ασφαλές για τον Κατηγορούμενο να παραβιάσει την άσπρη συνεχή γραμμή για να επιχειρήσει να προσπεράσει, εφόσον αυτή τέθηκε από την Αρμόδια Αρχή για συγκεκριμένο σκοπό στον επίδικο δρόμο. Σημειώνεται ότι σε μεταγενέστερο στάδιο της μαρτυρίας του ο ΜΚ1 ανακάλεσε την πιο πάνω θέση του λέγοντας ότι μέρος της ευθύνης βαρύνει και τον Κατηγορούμενο αφού αυτός εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας για να προσπεράσει ενώ αυτό απαγορευόταν αφού υπήρχε άσπρη συνεχής γραμμή. Τέλος, ούτε η θέση του ΜΚ1 για το ποιος από τους δύο ενεχόμενους οδηγούς ευθύνεται για το δυστύχημα μπορεί να γίνει αποδεχτή. Το ζήτημα αυτό άπτεται της τελικής ετυμηγορίας του Δικαστηρίου. Για όλους τους πιο πάνω λόγους με εξαίρεση τα σημεία που ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του ΜΚ1 και συνεπώς την αποδέχομαι ως αξιόπιστη. Ο ΜΚ2 επίσης άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Από την μαρτυρία του δεν έχει προκύψει οποιαδήποτε ουσιώδης αντίφαση με την μαρτυρία του ΜΚ1 και ΜΚ4 οι οποίοι ήταν επίσης παρόντες στην σκηνή του δυστυχήματος και έλαβαν μέρος στην διερεύνηση της υπόθεσης. Αποδέχομαι από την μαρτυρία του ότι αυτός ετοίμασε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος και στην συνέχεια ετοίμασε συμμετρικό. Επίσης αποδέχομαι τα διάφορα σημεία και τις μετρήσεις που έθεσε σε αυτά. Σε σχέση με τις πορείες των δύο ενεχόμενων οχημάτων αποδέχομαι την θέση του ΜΚ2 ότι αυτές προέκυψαν από τις μαρτυρίες άλλων παρευρισκόμενων προσώπων που ήταν στην σκηνή του δυστυχήματος αλλά και από το γεγονός ότι τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και ο ΜΚ3 συμφώνησαν με τα σημεία και τις μετρήσεις των Τεκμηρίων 5 και
2. Αποδέχομαι επίσης την θέση του ΜΚ2 για το σημείο που βρίσκεται το σημείο σύγκρουσης των δύο ενεχόμενων οχημάτων αλλά και τα όσα ανέφερε σε σχέση με το σημείο Χ1 το οποίο υπέδειξε ο Κατηγορούμενος και στο οποίο δεν εντοπίστηκαν οποιαδήποτε ευρήματα για να συνάδουν με πιθανό σημείο σύγκρουσης. Επίσης αποδέχομαι ότι στο σημείο Χ που υπέδειξε ο ΜΚ3 δεν επεσυνέβη η σύγκρουση των δύο ενεχόμενων οχημάτων αφού συν τοις άλλοις ο Κατηγορούμενος είχε πρόθεση να ακολουθήσει ευθεία πορεία επί της οδού Αγίας Ειρήνης και όχι να στρίψει δεξιά εντός της οδού Αμμοχώστου. Επίσης αποδέχομαι την μαρτυρία του σε σχέση με τα ευρήματα που εντόπισε στην σκηνή του δυστυχήματος και δη τις εκδορές επί της ασφάλτου, το κόκκινο χρώμα που εναπόθεσε η μοτοσικλέτα του Κατηγορούμενου αλλά και το μαύρισμα από το ελαστικό της ως το σημείο που έλαβε χώρα η πτώση της μοτοσικλέτας του Κατηγορούμενου. Αποδέχομαι επίσης την θέση του ΜΚ2 ότι στην σκηνή του δυστυχήματος δεν υπήρχε προειδοποιητική πινακίδα για την ύπαρξη της παρόδου προς τα δεξιά σύμφωνα με την πορεία που κινείτο ο Κατηγορούμενος , και ότι ακόμα η πάροδος ήταν ορατή όχι από τα 90 μέτρα αλλά από απόσταση 30-50 μέτρων από το σημείο που αρχίζει η μεγάλη στροφή του δρόμου. Σημειώνεται ότι όλα τα σημεία και οι μετρήσεις που τέθηκαν τόσο στο πρόχειρο όσο και στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Ούτε η θέση του ΜΚ2 για το πού βρίσκεται το σημείο σύγκρουσης των δύο ενεχόμενων οχημάτων όπως αναφέρθηκε προηγουμένως και δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Η αντεξέταση του ΜΚ2 περιορίστηκε σε ερωτήσεις που αφορούσαν την ταχύτητα των δύο ενεχόμενων οχημάτων, την ορατότητα που υπάρχει στην σκηνή του δυστυχήματος αλλά και το σημείο που τελικά έστριψε για να εισέλθει στην οδό Αμμοχώστου το όχημα του ΜΚ
3. Όλες οι απαντήσεις που έδωσε ο ΜΚ2 ήταν σαφείς και εμπεριστατωμένες. Ο ΜΚ2 απαντούσε με αμεσότητα και σαφήνεια. Γενικά η εντύπωση που έδωσε στο Δικαστήριο ήταν ότι έλαβε μέρος στην διερεύνηση του επίδικου δυστυχήματος χωρίς να διακατέχεται από προκατάληψη είτε υπέρ είτε κατά του ενός ή του άλλου ενεχόμενου οδηγού. Αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΚ2 ως αξιόπιστη. Εξετάζοντας την μαρτυρία του ΜΚ3 ο οποίος είναι ο οδηγός του οχήματος με το οποίο συγκρούστηκε η μοτοσικλέτα του Κατηγορούμενου, διαπιστώνω ότι αυτή ήταν απόλυτα θετική, κατηγορηματική και ο ίδιος διηγήθηκε τα γεγονότα όπως τα αντιλήφθηκε κατά την στιγμή που επεσυνέβη το δυστύχημα. Ο ΜΚ3 ήταν ειλικρινής και δεν παρατήρησα να διακατέχεται από οποιοδήποτε κακόβουλο κίνητρο εναντίον του Κατηγορούμενου, αφού εξάλλου και κατά την δια ζώσης μαρτυρία του ο ίδιος παραδέχτηκε ότι πράγματι κατά τον επίδικο χρόνο έστριψε παράνομα στην οδό Αμμοχώστου παραθέτοντας με πλήρη λεπτομέρεια τους λόγους που το έπραξε. Επίσης η ειλικρίνεια του ΜΚ3 προκύπτει και από το γεγονός ότι ο ίδιος υπέδειξε σε φωτογραφία του Τεκμηρίου 4 χωρίς κανένα δισταγμό το σημείο του δρόμου που άρχισε να στρίβει το όχημα του και το οποίο βρισκόταν πολύ πιο πριν από το μέσο της παρόδου, δηλαδή της οδού Αμμοχώστου από το οποίο κανονικά θα έπρεπε να πραγματοποιήσει κλήση 90 μοιρών για να εισέλθει στην πάροδο. Ουσιαστικά η πιο πάνω θέση του ΜΚ3 επιβεβαιώνει τόσο την μαρτυρία του ΜΚ1 όσο και την μαρτυρία του ΜΚ2 σε σχέση με την πορεία που ακολούθησε το όχημα του, όπως αυτή σημειώθηκε επί του Τεκμηρίου 5 και πάντοτε κατά προσέγγιση με βάση τις μαρτυρίες που υπήρχαν από άλλα άτομα τα οποία βρίσκονταν στην σκηνή. Επίσης ο ΜΚ3 κατά την κυρίως εξέταση του εντελώς αυθόρμητα και χωρίς ίχνος δισταγμού παραδέχτηκε ότι στην ποινική υπόθεση που αντιμετώπισε ενώπιον του Δικαστηρίου, μετά που παραδέχτηκε ενοχή του επιβλήθηκε χρηματική ποινή για την αμέλεια που επέδειξε αναφορικά με την πρόκληση του επίδικου δυστυχήματος. Η μαρτυρία του ΜΚ3 δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Ο ΜΚ3 απαντούσε με αμεσότητα και φυσικότητα στις ερωτήσεις που του τέθηκαν από την υπεράσπιση και μάλιστα τόνισε ενώ αντεξεταζόταν, ότι δεν έχει οτιδήποτε εναντίον του Κατηγορούμενου. Δεν μπορώ όμως να αποδεχτώ από την μαρτυρία του ΜΚ3 την θέση του, ότι ο μπροστινός δείχτης του οχήματος του λειτουργούσε κανονικά επειδή όπως ανέφερε κατά την ώρα που εφάρμοσε τον δείχτη του, είδε από το ταμπλό του αυτοκινήτου ότι ο δείχτης δούλευε κανονικά. Από αυτό και μόνο το γεγονός δεν συνεπάγεται απαραίτητα ότι αναβόσβηνε και η λάμπα εξωτερικά του μπροστινού δεξιού δείχτη του αυτοκινήτου. Άλλωστε αποδέχτηκα από την μαρτυρία του ΜΚ1 την θέση του ότι αφού έλεγξε το όχημα του ΜΚ3 διαπίστωσε την πιο πάνω βλάβη. Συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχτώ την θέση του ΜΚ3 σε σχέση με αυτό το ζήτημα. Επίσης, εξετάζοντας την γραπτή κατάθεση του ΜΚ3 διαπιστώνω ότι υπάρχουν κάποιες ανακρίβειες σε σχέση πάντοτε με την δια ζώσης μαρτυρία του, οι οποίες θεωρώ όμως ότι δεν είναι τόσο ουσιώδεις ούτως ώστε να επιμολύνουν το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο είναι και το ουσιαστικό για την τελική κρίση της υπόθεσης. Οι ανακρίβειες του ΜΚ3 σχετίζονται με τον αριθμό των μοτοσικλετιστών που τον προσπέρασαν πριν επισυμβεί το δυστύχημα αλλά και η αναφορά στην κατάθεση του (Τεκμήριο 8) ότι ενώ οδηγούσε το όχημα του όταν έφτασε απέναντι από την οδό Αμμοχώστου άρχισε να στρίβει προς τα δεξιά . Η πιο πάνω θέση του ΜΚ3 δεν επιβεβαιώνεται από την δια ζώσης μαρτυρία του με την οποία αναίρεσε την κατάθεση του επί του σημείου τούτου και μάλιστα υπέδειξε σε φωτογραφία του Τεκμηρίου 4 το σημείο από το οποίο άρχισε να στρίβει κάτι το οποίο δεν συμφωνεί με την γραπτή του κατάθεση. Σημειώνεται δε, ότι και ο ίδιος ο ΜΚ3 κατά την δια ζώσης μαρτυρία του συμφώνησε με την υπεράσπιση ότι πράγματι δεν έστριψε αφού έφτασε ακριβώς απέναντι από την οδό Αμμοχώστου αλλά προηγουμένως. Αδιαμφισβήτητα, το πιο ουσιώδες σημείο για την κρίση της υπόθεσης που περιλαμβάνεται στην μαρτυρία του ΜΚ3 και αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση, αφορά στην θέση του κατά πόσο προειδοποίησε για την πρόθεση του να στρίψει δεξιά εντός της οδού Αμμοχώστου θέτοντας σε λειτουργία τον δεξιό δείχτη του οχήματος του προτού αρχίσει να πραγματοποιεί την στροφή. Ο ΜΚ3 υποστήριξε με σθεναρότητα κατά την δια ζώσης μαρτυρία του τα όσα καταγράφονται στην κατάθεση του αναφορικά με το πιο πάνω ζήτημα, χωρίς να υποπέσει σε καμία ουσιώδη αντίφαση. Επίσης ο ΜΚ3 πρόσθεσε κατόπιν ερωτήσεων που του τέθηκαν από την υπεράσπιση, ότι τον δείχτη του οχήματος του τον έθεσε σε εφαρμογή περί τα 45 μέτρα πριν να αρχίσει να στρίβει. Σε σχέση με τον πιο πάνω ισχυρισμό του ο ΜΚ3 παρόλο που αυτός δεν προβλήθηκε από τον ίδιο στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 8) και προβλήθηκε για πρώτη φορά κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, εντούτοις ήταν πειστικός και ο ίδιος δεν κλονίστηκε παρά την έντονη αμφισβήτηση που έτυχε από την υπεράσπιση, για αυτό και τον αποδέχομαι ως αληθινό. Γενικά η εικόνα που αποκόμισα από τον ΜΚ3 ήταν θετική. Εκτός από τα σημεία της μαρτυρίας του που ανάφερα ότι δεν μπορώ αποδεχτώ για τους λόγους που έχω εξηγήσει ανωτέρω, το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του είναι αποδεκτό. Σε σχέση με τον ΜΚ4 επίσης έχω αποκομίσει από την όλη παρουσία του στο Δικαστήριο θετική εντύπωση. Αν και η μαρτυρία του ήταν τυπική φύσεως και περιορίστηκε στις ενέργειες που προέβηκε ο ίδιος κατά την παρουσία του στην σκηνή του δυστυχήματος εντούτοις τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο δεν παρουσιάζουν καμία απολύτως αντίφαση με τα όσα ανέφερε και στην κατάθεση του (Τεκμήριο 13). Αποδέχομαι από την μαρτυρία του ΜΚ4 την θέση του ότι μετά το σημείο που βρίσκεται η πάροδος με την οδό Αμμοχώστου υπάρχει ορατότητα 30 - 40 μέτρα προς τα βόρεια. Επίσης αποδέχομαι τις θέσεις του ΜΚ4 ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με μεγαλύτερη ταχύτητα από τον ΜΚ3, ότι κατά την στιγμή που επεσυνέβη το δυστύχημα δεν ερχόταν οποιοδήποτε εξ' αντιθέτου όχημα αλλά και ότι ο ΜΚ3 δεν έστριψε με ορθόδοξο τρόπο εντός της οδού Αμμοχώστου δηλαδή επιχειρώντας στροφή με κλίση 90 μοιρών από το μέσο της παρόδου. Αυτό όμως που δεν μπορώ να αποδεχτώ από την μαρτυρία του ΜΚ4 είναι την γνώμη του ότι με βάση τα δεδομένα που υπήρχαν κατά τον επίδικο χρόνο, η ενέργεια του Κατηγορούμενου να επιχειρήσει να προσπεράσει το όχημα του ΜΚ3 ήταν ασφαλής. Η μαρτυρία γνώμης δεν είναι αποδεχτή εκτός από συγκεκριμένες εξαιρέσεις οι οποίες δεν υφίστανται στην παρούσα περίπτωση. Ο ΜΚ4 κατέθεσε μόνο ως μάρτυρας γεγονότων τα οποία και περιήλθαν στην αντίληψη του. Σημειώνεται δε ότι ο ΜΚ4, ο οποίος υπηρετεί και ως Υπαστυνόμος στην Αστυνομική Δύναμη Κύπρου, θα έπρεπε απαραιτήτως να γνωρίζει ότι εφόσον έχει τεθεί από την αρμόδια Αρχή στον συγκεκριμένο δρόμο άσπρη συνεχής γραμμή το προσπέρασμα απαγορεύεται. Περαιτέρω τονίζεται ότι ο ΜΚ4 απάντησε αγνοώντας την βασική θέση του ΜΚ3 ότι πριν επιχειρήσει να στρίψει εφάρμοσε κανονικά τον δεξιό δείχτη του οχήματος του. Εκτός από τα πιο πάνω σημεία η υπόλοιπη μαρτυρία του ΜΚ4 είναι αποδεχτή. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος δεν άφησε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Συγκεκριμένα κατά την διάρκεια της δια ζώσης μαρτυρίας του και πιο συγκεκριμένα ενώ αντεξεταζόταν, απαντούσε επιλεκτικά μόνο στις ερωτήσεις που ήθελε ενώ στις ερωτήσεις που πίστευε ότι ήταν ενάντια στα συμφέροντα του και έτειναν να τον ενοχοποιήσουν απέφευγε να δώσει οποιεσδήποτε εξηγήσεις. Συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος δεν απάντησε όταν του ζητήθηκε από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής να καθορίσει είτε το σημείο του δρόμου που επιχείρησε να προσπεράσει το όχημα του ΜΚ3 το οποίο προπορευόταν από την μοτοσυκλέτα του, είτε να καθορίσει την απόσταση που βρισκόταν ο ίδιος ενώ επέβαινε πάνω στην μοτοσικλέτα του σε σχέση με το σημείο που βρισκόταν μπροστά του και κινείτο εντός του δρόμου το όχημα του ΜΚ3 είτε τέλος να καθορίσει την απόσταση που διάνυσε στον δρόμο οδηγώντας την μοτοσικλέτα του εντός του αντίθετου ρεύματος κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία που ακολουθούσε ενώ επιχειρούσε να προσπεράσει. Μάλιστα όταν του ζητήθηκε να υποδείξει είτε στις φωτογραφίες (Τεκμήριο 4) είτε στο τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 5) τα πιο πάνω ζητούμενα, ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε να το πράξει και ισχυρίστηκε ότι ακόμα και αν επισκεφτεί την σκηνή του δυστυχήματος σήμερα δεν θα μπορέσει να υποδείξει οτιδήποτε από τα πιο πάνω σημεία που του ζητήθηκε γιατί δεν θυμάται. Ο λόγος μάλιστα που ανέφερε ότι δεν θυμάται για να καθορίσει τις πιο πάνω αποστάσεις, είναι επειδή ως οδηγός μοτοσικλέτας κατά την στιγμή που προέκυψε ο κίνδυνος και πριν προκληθεί το δυστύχημα βρισκόταν σε αμυντική στάση και σε εγρήγορση με αποτέλεσμα όλα να συμβούν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Παρατηρώντας τον Κατηγορούμενο να καταθέτει από το ειδώλιο του μάρτυρα πρέπει να αναφέρω ότι δεν μου ανέτρεψε την πεποίθηση ότι κατέθεσε την αλήθεια και αναφορικά με αυτό το σημείο. Επιπρόσθετα επί του προκειμένου ζητήματος δημιουργείται το ερώτημα στο Δικαστήριο, πως από την μια ο Κατηγορούμενος όπως ανέφερε και στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 14), μπορούσε να υποδείξει το σημείο σύγκρουσης Χ1 επί του Τεκμηρίου 5 και μάλιστα να υπογράψει το τελευταίο ως ορθό υιοθετώντας όλα τα σημεία πλην του σημείου Χ, τις μετρήσεις και τα ευρήματα που τέθηκαν επί αυτού, ενώ από την άλλη δεν θυμότανε να απαντήσει σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οδηγούσε και τις αποστάσεις που κρατούσε πριν επέλθει η σύγκρουση. Πιο συγκεκριμένα ο Κατηγορούμενος ανέφερε κατά την αντεξέταση του, ότι οι αστυνομικοί που διερευνούσαν το επίδικο δυστύχημα δυσκολεύτηκαν να κατανοήσουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτό επεσυνέβη, και ότι ο ίδιος τους παρείχε και τους διαφώτισε με όλες τις αναγκαίες πληροφορίες που χρειάζονταν για να το διερευνήσουν. Μα και στην γραπτή του κατάθεση διαπιστώνεται και πάλι ότι ο Κατηγορούμενος απέφευγε να δώσει εξηγήσεις για τις αποστάσεις που αφορούσαν τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος, κάτι το οποίο επαναλαμβάνει στην δια ζώσης μαρτυρία του. Από τα πιο πάνω συνάγεται δίχως άλλο ότι ο Κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του δεν είναι καθόλου πειστική και ο Κατηγορούμενος μέσα από τις απαντήσεις του προσπαθούσε να αποκρύψει τις πραγματικές συνθήκες που προκάλεσαν το δυστύχημα για να αποποιηθεί κάθε ευθύνης. Σχετική είναι και η προσπάθεια του Κατηγορούμενου να πείσει ότι στις φωτογραφίες 7 και 8 του Τεκμηρίου 4 δεν διακρίνεται η πάροδος. Ο ισχυρισμός του δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού από τις πιο πάνω φωτογραφίες διακρίνεται η ύπαρξη της παρόδου. Ο Κατηγορούμενος κατέβαλλε κάθε δυνατή προσπάθεια για να υποστηρίξει ότι η οδός Αμμοχώστου δεν ήταν διακριτή. Επίσης μη αποδεχτός είναι και ο ισχυρισμός του ότι ο ΜΚ3 δεν έθεσε σε λειτουργία τον δείχτη του οχήματος του για να στρίψει δεξιά στην πάροδο. Ο Κατηγορούμενος προέβαλε τον πιο πάνω ισχυρισμό για να απαλλαγεί από ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος. Η δε θέση του Κατηγορούμενου ότι είναι έμπειρος οδηγός και μάλιστα ότι υπηρέτησε και σε τμήμα της Αστυνομίας που οδηγούσε υπηρεσιακή μοτοσικλέτα προβλήθηκε με μοναδικό σκοπό για να πείσει ότι έπραξε ότι ήταν αναγκαίο και δυνατό υπό τις περιστάσεις για να προσπεράσει το όχημα του ΜΚ3 με ασφάλεια. Αλλά ακόμα και έτσι να ήταν τα πράγματα ο Κατηγορούμενος παραγνωρίζει παντελώς ότι βρισκόταν σε ένα ανηφορικό δρόμο με μεγάλη στροφή στον οποίο υπήρχε χαραγμένη συνεχής άσπρη γραμμή η οποία τέθηκε εκεί για κάποιο συγκεκριμένο λόγο τον οποίο ο Κατηγορούμενος αψήφησε. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η μαρτυρία του Κατηγορούμενου απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης αλλά και των παραδεκτών γεγονότων που έχουν δηλωθεί, τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου: Στις 05/03/17 και περί ώρα 0740 το πρωί ο Κατηγορούμενος οδηγούσε την μοτοσικλέτα του στην οδό Αγίας Ειρήνης στην Απαισιά της Επαρχίας Λεμεσού με βόρεια κατεύθυνση, και κινείτο στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του. Ο ΜΚ3 κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο οδηγούσε το διπλοκάμπινο όχημα του έχοντας ως συνεπιβάτες, τον γιό του και ακόμα ένα πρόσωπο. Ο ΜΚ3 οδηγούσε στον εν λόγω δρόμο με βόρεια κατεύθυνση τηρώντας την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας και προπορευόταν από την μοτοσικλέτα του Κατηγορούμενου. Σε κάποιο σημείο της οδού Αγίας Ειρήνης και δη σε απόσταση 45 μέτρων πριν την συμβολή της με την οδό Αμμοχώστου, ο ΜΚ3 έθεσε σε λειτουργία τον δεξιό δείχτη του οχήματος του υποδεικνύοντας έτσι την πρόθεση του να εισέλθει εντός της οδού Αμμοχώστου η οποία βρισκόταν στα δεξιά του δρόμου σύμφωνα με την πορεία του. Ο ΜΚ3 άρχισε να στρίβει το όχημα του προς τα δεξιά με διαγώνια πορεία και πριν φτάσει απέναντι από το μέσο της παρόδου της οδού Αμμοχώστου ώστε να πραγματοποιήσει στροφή με κλίση 90 μοιρών. Ο Κατηγορούμενος ο οποίος βρισκόταν πιο πίσω από το όχημα του ΜΚ3 και κινείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα από αυτό, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας παραβιάζοντας την άσπρη συνεχή γραμμή με σκοπό να τον προσπεράσει. Ο Κατηγορούμενος όταν αντιλήφθηκε να βρίσκεται μπροστά του το όχημα του ΜΚ3, εφάρμοσε απότομα τα φρένα του με αποτέλεσμα η μοτοσικλέτα του να ανατραπεί και ο ίδιος να χτυπήσει με το σώμα του πάνω στην δεξιά πλευρά του οχήματος του ΜΚ3 .Η σύγκρουση έλαβε χώρα επί της οδού Αγίας Ειρήνης και πριν την πάροδο σύμφωνα με την πορεία των ενεχομένων οχημάτων. Τα δύο ενεχόμενα οχήματα υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές ενώ ο Κατηγορούμενος τραυματίστηκε πολύ σοβαρά και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο όπου και κρατήθηκε για νοσηλεία. Ο καιρός ήταν αίθριος και ο δρόμος ήταν στεγνός, ασφάλτινος και σε καλή κατάσταση .Η οδός Αγίας Ειρήνης είναι δρόμος διπλής κυκλοφορίας με μια λωρίδα για κάθε κατεύθυνση. Οι δύο πορείες διαχωρίζονται στο οδόστρωμα από άσπρη συνεχή γραμμή. Στο σημείο που έγινε το δυστύχημα δεν υπάρχει προειδοποιητική πινακίδα για την ύπαρξη της παρόδου, δηλαδή της οδού Αμμοχώστου. Η ορατότητα από εκεί που αρχίζει η στροφή της οδού Αγίας Ειρήνης μέχρι και την πάροδο της οδού Αμμοχώστου είναι 90 μέτρα. Η οδός Αγίας Ειρήνης είναι δρόμος ελαφρά ανηφορικός προς τα βόρεια. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο, ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Βίττη ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 31, στη σελ. 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Derek Knell v. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police

(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police

(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια ( βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Π.Ε. Αρ. 217/09, Ημερομηνίας 7 Οκτωβρίου 2011). Αποτελεί επίσης καλώς θεμελιωμένη αρχή ότι η ταχύτητα από μόνη της δεν είναι αρκετή για να οδηγήσει σε συμπέρασμα για αμέλεια (Βλ. Demou v. Constantinou and Another

(1979)1 C.L.R. 21, Ioakim v. Soteriades

(1984)1 C.L.R. 175, Alexandrou v. Gamble

(1974)1 C.L.R. 5, Βρυωνίδη v. Σωφρονίου, Πολιτική Έφεση 9479/23.9.97). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια ( βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Π.Ε. Αρ. 217/09, Ημερομηνίας 7 Οκτωβρίου 2011). Επίσης, αν το δυστύχημα συνδέεται ευθέως με απόφραξη του δρόμου και η απόφραξη αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που προκάλεσαν το δυστύχημα τότε αποδίδεται ευθύνη για το αδίκημα της αμέλειας (βλ. Ξιπτέρα ν. Κυπριανού

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1696). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών και των ευρημάτων του Δικαστηρίου, καθώς και των παραδεχτών γεγονότων, εκείνο που προκύπτει είναι ότι η Κατηγορούσα αρχή απέδειξε την υπόθεση της πέραν κάθε λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος παραβιάζοντας την άσπρη συνεχή γραμμή του δρόμου και περνώντας πάνω από αυτή εισήλθε στο αντίθετo ρεύμα κυκλοφορίας με σκοπό να επιχειρήσει να προσπεράσει το όχημα του ΜΚ3 ενώ αυτό επιχειρούσε στροφή δεξιά και είχε δείξει την πρόθεση του να στρίψει δεξιά θέτοντας σε λειτουργία τον δείχτη του 45 μέτρα πριν αρχίσει να στρίβει. Η πιο πάνω οδική συμπεριφορά του Κατηγορούμενου καταδεικνύει αμέλεια και αποτελεί τη γενεσιουργό αιτία του δυστυχήματος και συνδέεται άμεσα με την πρόκληση του. Δεδομένων όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 1η κατηγορία. Aπλά και μόνο για σκοπούς πληρότητας της υπόθεσης, σχετικά με την υποβολή παραπόνου εκ μέρους της υπεράσπισης για την μη παρουσίαση αλλά και οπισθογράφηση στο κατηγορητήριο προσώπων που έδωσαν καταθέσεις κατά την διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται την πιο πάνω θέση καθότι ως γνωστό σε συνοπτική δίκη ως ήταν και η παρούσα, η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει τέτοιου είδους υποχρέωση. (Υπ.) ............ Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο