Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Πιλαβίδης, Αρ. Υπόθεσης: 704/17, 25/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 704/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. xxx Πιλαβίδης Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 25 Φεβρουαρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Ν. Χατζηκωνσταντίνου Για κατηγορούμενο: κ. Κ. Κωμοδρόμος Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος[1], κλοπής[2] και εισόδου σε περιουσία με σκοπό τη διάπραξη ποινικού αδικήματος[3] (1η - 3η κατηγορία αντίστοιχα). Προς απόδειξη των κατηγοριών κατέθεσαν ο Π.Σ. (ΜΚ1), ο Αστ. xxxx (ΜΚ2), ο Ε/Αστ. xxxx (ΜΚ3) και η Αστ. xxxx (ΜΚ4). Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 1). Είναι μέτοχος και διευθυντής στην εταιρεία xxx. Τα φορτηγά της εταιρείας είναι σταθμευμένα σε ανοιχτό ιδιόκτητο χώρο. Στις 9.4.16 και περί ώρα 19:30 οδηγούσε προς το σπίτι του. Αντιλήφθηκε όχημα τύπου βαν να είναι σταθμευμένο σε απόσταση τριών μέτρων από τα φορτηγά. Οι πόρτες του οχήματος ήταν ανοικτές. Είδε τον κατηγορούμενο να τοποθετεί χαλκοσωλήνες στο όχημα. Πλησίασε, ρωτώντας τον τι κάνει εκεί. Ο κατηγορούμενος απάντησε ότι κάτι έπαθε το όχημά του και προσπαθεί να το επιδιορθώσει. Τότε είδε δεύτερο άτομο να έρχεται από τα φορτηγά. Τον ρώτησε τι έκανε κοντά στα φορτηγά. Αυτός απάντησε ότι «πήγε να κατουρήσει» (sic). Όταν τον πλησίασε, αντιλήφθηκε ότι μύριζε έντονα πετρέλαιο. Τότε κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τον άρπαξε από το μπράτσο και κατευθύνθηκαν προς τα φορτηγά. Εκεί είδε ότι τα ντεπόζιτα ανεφοδιασμού καυσίμων σε δύο φορτηγά ήταν ανοιχτά. Δίπλα υπήρχαν δύο πλαστικά ντεπόζιτα και κομμάτι λάστιχου νερού. Το ένα πλαστικό ντεπόζιτο ήταν γεμάτο πετρέλαιο. Αμέσως ειδοποίησε την αστυνομία. Αυτός που κρατούσε από το μπράτσο διέφυγε. Ο κατηγορούμενος έτρεξε να μπει βιαστικά στο όχημά του. Λόγω της βιασύνης του κτύπησε το κεφάλι του στην πόρτα του οχήματος. Τότε ο ΜΚ1 τον σταμάτησε και άρπαξε τα κλειδιά μέχρι την άφιξη της αστυνομίας. Ο χώρος στάθμευσης είναι πίσω από πρατήριο καυσίμων. Δεν υπάρχει πρόσβαση στο χώρο από το πρατήριο. Διερωτήθηκε γιατί το όχημα του κατηγορούμενου να είναι σταθμευμένο σε ιδιωτικό χώρο δίπλα από τα φορτηγά και όχι τυχαία στο δρόμο. Τόνισε ότι το όχημα δεν ήταν σταθμευμένο πρόχειρα στο χώρο αλλά ήταν πίσω από τοίχο, σε σημείο που δεν ήταν εμφανές από το δρόμο. Ήταν «στοχευμένα» σταθμευμένο, ανέφερε, και έβλεπε προς το δρόμο. Ήταν απόγευμα. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 2). Είναι ο εξεταστής. Συνέλαβε τον κατηγορούμενο. Αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, απάντησε: «Τίποτε, τι να πω». Ο κατηγορούμενος δεν συνεργάστηκε με την αστυνομία και δεν έδωσε πλήρη στοιχεία του προσώπου που ήταν μαζί του. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 3). Βρισκόταν σε περιπολία όταν έλαβε μήνυμα να μεταβεί στη σκηνή. Εκεί ήταν ο ΜΚ1 και ο κατηγορούμενος. Η ΜΚ4 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 4). Παρέλαβε από τη σκηνή τα τεκμήρια. Έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο ο οποίος έδωσε ελλιπείς πληροφορίες για το πρόσωπο που ήταν μαζί του. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 5). Έφυγε από το σπίτι του για να πάει σε πρατήριο βενζίνης. Στο δρόμο είδε τυχαία ένα γνωστό του που ονομάζεται «George και είναι από τη Γεωργία ενώ στην Κύπρο απ' ότι γνωρίζει τον φωνάζουν Κώστα» (στο εξής «ο George»). Του φώναξε να δει τι κάνει γιατί πέρασε καιρός από την τελευταία φορά που τον είδε. Ο George του ζήτησε να τον μεταφέρει κάπου. Καθοδόν σταμάτησαν στο πρατήριο βενζίνης. Κατέβηκαν και οι δύο από το όχημα. Ο κατηγορούμενος έβαλε πετρέλαιο στο όχημα, φούσκωσε τα λάστιχα και άρχισε να καθαρίζει τα τζάμια. Σε κάποια στιγμή φώναξε στον George όμως δεν ανταποκρίθηκε. Άρχισε να τον ψάχνει. Είδε ότι βρισκόταν βόρεια του πρατηρίου κοντά σε κάποια φορτηγά. Ο George του ζήτησε να οδηγήσει μέχρι εκεί. Δεν του είπε το λόγο. Οδήγησε το όχημα πίσω από το πρατήριο. Στάθμευσε στο δημόσιο δρόμο. Τότε ο George του ζήτησε ένα πλαστικό δοχείο νερού που είχε ο κατηγορούμενος στο όχημα. Ο κατηγορούμενος του το έδωσε. Έμεινε έξω από το όχημα και περίμενε, ρωτώντας τον τι πάει να κάνει. Ενώ περίμενε, έβγαλε από το όχημα μια χαλκοσωλήνα και την έφτιαχνε. Τότε ήρθε κάποιος και άρχισε να του φωνάζει. Ο κατηγορούμενος φοβήθηκε επειδή ο άνθρωπος αυτός ήταν με το σκύλο του και μπήκε στο όχημα. Είδε έναν άλλο να τρέχει τον George χωρίς να ξέρει τι έγινε. Δεν ήξερε ότι ο George πήγε εκεί για να κλέψει πετρέλαιο, ούτε τον είδε. Δεν γνωρίζει που βρήκε το δεύτερο δοχείο και το λάστιχο του νερού. Αντιμετωπίζει προβλήματα με τη μνήμη του (Τεκμήρια 6 και 7). Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε στις ερωτήσεις με αμεσότητα. Ουδεμία τάση υπεκφυγής διαπιστώθηκε. Παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του. Η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε. Οι ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ4 μου έκαναν καλή εντύπωση. Περιέγραψαν τις ενέργειες τους ως αστυνομικοί με αναφορά σε σχετικά τεκμήρια. Ουδεμία μεροληπτική διάθεση ή προσπάθεια παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία των ΜΚ1-ΜΚ
- Η μαρτυρία του κατηγορούμενου παρουσιάζει αδυναμίες. Θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο κατηγορούμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο, εργαζόταν και δεν είχε λόγο να κλέψει πετρέλαιο. Η θέση αυτή υποβλήθηκε στους ΜΚ1 και ΜΚ
- Οι υποβολές όμως είναι αντίθετες με τη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Στην κατάθεσή του, την οποία υιοθέτησε για σκοπούς κυρίως εξέτασης, αναφέρει ότι δεν εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Η διαπίστωση αυτή αποτελεί στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας του κατηγορούμενου. Σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Γεωργίου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 214/19, ημερ. 10.2.
- Πέραν τούτου, ανέφερε αντεξεταζόμενος ότι ο George του ζήτησε το πλαστικό δοχείο νερού μόλις μπήκε στο όχημά του. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι του το ζήτησε όταν κατέβηκαν στο πρατήριο βενζίνης. Αντίθετα στην κατάθεσή του αναφέρει ότι μετά που ο ίδιος οδήγησε το όχημά του από το πρατήριο προς το χώρο στάθμευσης. Οι παλινδρομήσεις είναι εμφανείς. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Εκτενέστερη αναφορά σ' αυτή γίνεται σε μεταγενέστερο σημείο της παρούσας. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Ο ΜΚ1 ανέφερε στην κατάθεσή του ότι όταν πλησίασε τον κατηγορούμενο και τον ρώτησε τι κάνει εκεί, ο τελευταίος του απάντησε ότι «κάτι έπαθε» το όχημά του και προσπαθεί να το διορθώσει. Η υπεράσπιση δεν αντεξέτασε τον ΜΚ1 σχετικά με τον ισχυρισμό αυτό (Γ.Α. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 178/17, ημερ. 24.10.18). Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να προσδώσει βαρύτητα σ' αυτό. Σχετική είναι η πρόσφατη απόφαση Σ.Α.Χ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 71/20, ημερ. 28.1.
- Θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν αντιλήφθηκε τις πράξεις του George λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει. Συγκεκριμένα, υποβλήθηκε στον ΜΚ1: «Ο κατηγορούμενος κατά τις 25.5.11 είχε σοβαρό ατύχημα και στην ουσία επηρεάστηκε το κεφάλι του από τα χτυπήματα και επηρεάστηκε και η μνήμη του, με αποτέλεσμα ο κατηγορούμενος να μην μπορεί να αντιληφθεί κάποια πράγματα όσο και αν φαίνεται, ας μου επιτραπεί η έκφραση, "σενάριο επιστημονικής φαντασίας"». Η υποβολή αυτή παρέμεινε «χωρίς σάρκα και οστά». Ουδεμία (αξιόπιστη) μαρτυρία προσκομίστηκε προς τούτο. Η μοναδική μαρτυρία προκύπτει από το δισέλιδο παραπεμπτικό ακτινολογικών εξετάσεων, ημερ. 15.6.11 (Τεκμήριο 7) στο οποίο αναγράφεται απλώς «κάκωση κεφαλής». Στη βάση των παραδεκτών γεγονότων και της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: Ο ΜΚ1 είναι μέτοχος και διευθυντής στην εταιρεία xxxx. Στο χώρο που στεγάζονται τα γραφεία της εταιρείας υπάρχουν σταθμευμένα φορτηγά σε ιδιόκτητο ανοιχτό χώρο. Ο χώρος στάθμευσης βρίσκεται πίσω από πρατήριο καυσίμων. Στις 9.4.16 και περί ώρα 19:30 οδηγούσε προς το σπίτι του. Ήταν απόγευμα. Αντιλήφθηκε ένα όχημα τύπου βαν να είναι σταθμευμένο σε απόσταση τριών μέτρων από τα φορτηγά. Δεν ήταν σταθμευμένο στο δημόσιο δρόμο. Ήταν πίσω από τοίχο, σε σημείο που δεν ήταν εμφανές από το δρόμο. Οι πόρτες του ήταν ανοικτές. Ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να τοποθετήσει χαλκοσωλήνες μέσα στο όχημα. Ο ΜΚ1 πλησίασε και τον ρώτησε τι κάνει εκεί. Ο κατηγορούμενος απάντησε ότι κάτι έπαθε το όχημά του και προσπαθεί να το επιδιορθώσει. Δεύτερο άτομο ερχόταν προς το μέρος τους από τα φορτηγά. Ο ΜΚ1 τον ρώτησε τι έκανε κοντά στα φορτηγά και αυτός του είπε ότι «πήγε να κατουρήσει» (sic). Όταν ο ΜΚ1 διαπίστωσε ότι μύριζε έντονα πετρέλαιο, κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Τον άρπαξε από το μπράτσο και κατευθύνθηκαν προς τα φορτηγά. Τα ντεπόζιτα ανεφοδιασμού καυσίμων σε δύο φορτηγά ήταν ανοιχτά. Δίπλα υπήρχαν δύο πλαστικά ντεπόζιτα και κομμάτι λάστιχου νερού. Το ένα πλαστικό ντεπόζιτο ήταν γεμάτο πετρέλαιο. Αμέσως ειδοποίησε την αστυνομία. Αυτός που κρατούσε ο ΜΚ1 διέφυγε. Ο κατηγορούμενος έτρεξε να μπει βιαστικά στο όχημά του. Λόγω της βιασύνης του κτύπησε το κεφάλι του στην πόρτα του οχήματος. Τότε ο ΜΚ1 τον σταμάτησε και άρπαξε τα κλειδιά. Έφθασε η αστυνομία στη σκηνή. Ο κατηγορούμενος συνελήφθη. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο απάντησε: «Τίποτε, τι να πω». Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Η 1η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 371, Κεφ.
- Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει κακούργημα είναι ένοχος. Η ύπαρξη συμφωνίας εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Κολιάς v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 106/15, ημερ. 17.5.18). Οι πράξεις δύο προσώπων, αν και μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία, δεν αποδεικνύουν άνευ ετέρου εκ των προτέρων συνομωσία. Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε στην προκειμένη περίπτωση που να αποδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος συμφώνησε με τρίτο πρόσωπο να διαπράξουν κακούργημα. Στην πρόσφατη απόφαση Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 187/19, ημερ. 15.10.20 λέχθηκε: «Το Κακουργιοδικείο, ορθά αντικρίζοντας τη νομική διάσταση του αδικήματος της συνομωσίας, η ουσία του οποίου συνίσταται στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ προσώπων προς διάπραξη παράνομης πράξης, σημείωσε ότι η συνομωσία δεν θεωρείται δεδομένη λόγω της τυχόν διάπραξης των γενεσιουργών αδικημάτων. Ούτε βεβαίως και τυχόν καταδίκη επί των γενεσιουργών αδικημάτων οδηγεί, απαρέγκλιτα, σε καταδίκη αναφορικά με το αδίκημα της συνομωσίας. Η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν καταδείχθηκε με σαφήνεια πώς, πότε και υπό ποίες συνθήκες, ο Εφεσείων συμφώνησε με τον Κ.1 προς διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων, οδήγησε στην αθώωση και απαλλαγή του από την κατηγορία της συνομωσίας. Η κατάληξη αυτή δεν συνιστούσε τροχοπέδη προς αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας, στην περίπτωσή μας των στοιχείων της περιστατικής, προκειμένου να οδηγηθεί το Κακουργιοδικείο σε συμπέρασμα ενοχής για τις υπόλοιπες κατηγορίες..» Η 2η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο
- Συνοπτικά τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι η λήψη περιουσίας χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, χωρίς δικαίωμα απόκτησης και με πρόθεση αποστέρησης τελεσιδίκως της περιουσίας αυτής (Κουλέρμου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 179/15, ημερ. 20.7.18, Ανδρονίκου v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 486). Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε ότι στις 9.4.16 στη Λεμεσό κλάπηκαν δέκα λίτρα πετρέλαιο, αξίας €11, ιδιοκτησίας του ΜΚ
- Παραμένει να εξεταστεί κατά πόσον ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. Η κατηγορούσα αρχή βασίστηκε σε περιστατική μαρτυρία για να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου. Οι αρχές είναι γνωστές (Χρίστου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 46/17, ημερ. 19.7.19, Plesca v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 20/16, ημερ 18.1.18, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 96/16, ημερ. 28.11.17) Συνοψίστηκαν στην πρόσφατη απόφαση Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 187/19, ημερ. 15.10.20: «Όπως η πάγια νομολογιακή γραμμή διαφωτίζει, η περιστατική μαρτυρία πρέπει να αξιολογείται στο σύνολό της, σωρευτικά και όχι αποσπασματικά. Η δε ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας και σε επίπεδο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θα πρέπει, τα σκόρπια μέρη της περιστατικής μαρτυρίας να έχουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώνουν, με αδιαμφισβήτητη πειστικότητα, την καταδίκη». Η μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου προκύπτει από: (α) το όχημά του ήταν σταθμευμένο, όχι στο δημόσιο δρόμο ως ο ισχυρισμός του, αλλά εντός του ιδιωτικού χώρου στάθμευσης. Ήταν σε σημείο όπου δεν ήταν εμφανές από το δρόμο και έβλεπε «στοχευμένα», ως ο χαρακτηρισμός του ΜΚ1, προς το δρόμο, (β) το όχημα ήταν σταθμευμένο δίπλα από τα φορτηγά σε απόσταση τριών μέτρων. Παρόλο που δεν υπάρχει φωτισμός στο χώρο, ήταν απόγευμα. Διερωτάται κανείς πως θα μπορούσε, υπό τις περιστάσεις, ο κατηγορούμενος να στέκεται έξω από το όχημά του και εντούτοις να μην αντιληφθεί, ως ο ισχυρισμός του, οτιδήποτε, (γ) η εκδοχή του ότι μετέβηκε στο σημείο όταν έψαχνε τον George δεν επεξηγεί -ως θέμα κοινής λογικής- ότι το όχημά του εντοπίστηκε στον ιδιωτικό χώρο, με τις πόρτες ανοικτές και τον ίδιο να στέκεται έξω απ' αυτό απασχολούμενος με χαλκοσωλήνες, (δ) ο κατηγορούμενος προσπάθησε να δικαιολογήσει την παρουσία του στο χώρο αναφέροντας στον ΜΚ1 ότι «κάτι έπαθε» το όχημά του και προσπαθούσε να το επιδιορθώσει. Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό αυτό του κατηγορούμενου, (ε) το ένα πλαστικό ντεπόζιτο που χρησιμοποιήθηκε για να τοποθετηθεί το πετρέλαιο άνηκε στον κατηγορούμενο, σύμφωνα με τις υποβολές της υπεράσπισης. Ο κατηγορούμενος προέβαλε διαφορετικούς ισχυρισμούς για το πότε έδωσε το ντεπόζιτο στον George, και (στ) ο κατηγορούμενος προσπάθησε βιαστικά να διαφύγει μετά την άφιξη του ΜΚ
- Ουδεμία λογική επεξήγηση δόθηκε για ποιο λόγο φοβήθηκε σε βαθμό που επιχείρησε να διαφύγει. Αντίθετα, ο ισχυρισμός του, ως αναφέρεται στην κατάθεσή του, ότι φοβήθηκε γιατί εκεί υπήρχε σκύλος δεν τέθηκε στον ΜΚ1 κατά την αντεξέτασή του με σκοπό να τοποθετηθεί. Τα στοιχεία αυτά τεκμηριώνουν ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε τα περιστατικά που στοιχειοθετούν το αδίκημα (Φανιέρος v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 104). Η εκδοχή του, ότι δεν αντιλήφθηκε τι έκανε το πρόσωπο που ήταν μαζί του, υπό τις περιστάσεις, δεν είναι λογικοφανής. Ούτε μπορεί να δημιουργήσει αμφιβολία ως προς τη συμμετοχή του στο αδίκημα. Τα γεγονότα συμβαδίζουν με την ενοχή του και δεν συμβιβάζονται με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα (Προκοπίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 228/17, ημερ. 21.2.19). Όποιος συμμετέχει στη διάπραξη ποινικού αδικήματος μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός (άρθρο 20(β)). Δεν είναι απαραίτητο να διατυπώνεται στο κατηγορητήριο η συμμετοχή του ως συναυτουργού (Halavins v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 152/18, ημερ. 8.5.18). Η μη αναφορά στο άρθρο 20 δε συνιστά παρατυπία που έχει επιπτώσεις στο κύρος της κατηγορίας (Γενικός Εισαγγελέας v. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Σε κάθε περίπτωση, δεν διαπιστώνεται να επηρεάστηκε ο κατηγορούμενος. Ούτε τέθηκε θέμα επηρεασμού από την υπεράσπιση. Η 3η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 280. Όποιος εισέρχεται σε περιουσία που είναι στην κατοχή άλλου, με σκοπό διάπραξης ποινικού αδικήματος είναι ένοχος (Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 493, Κυριάκου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 354). Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε ότι ο χώρος ανήκει στην xxxx. Η είσοδος του κατηγορούμενου στο χώρο προκύπτει από τη μαρτυρία του ΜΚ1. Προκύπτει και από τη θέση της υπεράσπισης η οποία ήταν ότι η είσοδος έγινε επειδή ο κατηγορούμενος έψαχνε το πρόσωπο που ήταν μαζί του. Η εκδοχή του κατηγορούμενου απορρίφθηκε. Η περιστατική μαρτυρία τεκμηριώνει ότι εισήλθε στην περιουσία με σκοπό να διαπράξει το αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Τέλος, θέση της υπεράσπισης ήταν ότι, ανεξαρτήτως αν αποδείχθηκαν ή όχι τα αδικήματα, ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αθωωθεί καθότι η αστυνομία εξέτασε την υπόθεση πλημμελώς. Με κάθε σεβασμό, δεν διαπιστώνεται οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός του κατηγορούμενου. Θα μπορούσε, αν υπήρχαν βοηθητικά γι' αυτόν στοιχεία, να τα παρουσιάσει ο ίδιος (Αχιλλέως v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 327/18, ημερ. 29.9.20). Αναφορικά με τη θέση ότι δεν λήφθηκαν φωτογραφίες από τη σκηνή, η αστυνομία δεν είχε θετική υποχρέωση να το πράξει (Γενικός Εισαγγελέας v. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133). Οι μάρτυρες και ο κατηγορούμενος είχαν την ευκαιρία να περιγράψουν τον χώρο στη δια ζώσης μαρτυρία τους. Όπως και έπραξαν. Σε σχέση με τις ενέργειες για εντοπισμό του άλλου προσώπου, σύμφωνα με τους ΜΚ2 και ΜΚ4, ο κατηγορούμενος -με τον οποίο ήταν γνωστοί ως ο ισχυρισμός του- έδωσε ελλιπή στοιχεία. Η κατ' ισχυρισμό παράλειψη της αστυνομίας να συλλέξει δακτυλικά αποτυπώματα από τα τεκμήρια δεν υποβλήθηκε στον εξεταστή της υπόθεσης ΜΚ
- Τα συστατικά στοιχεία της 1η κατηγορίας δεν αποδείχθηκαν. Ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Η κατηγορούσα αρχή απόδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 2 και
- Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρα 20, 255 και 371, Κεφ. 154 [2] Άρθρα 255 και 262, Κεφ. 154 [3] Άρθρο 280, Κεφ. 154 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο