Αστυνομικός Διευθυντής ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. SHARIF κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2776/21, 13/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2776/21 Αστυνομικός Διευθυντής ΛΑΡΝΑΚΑΣ v.
- XXX SHARIF
- XXX FAAL
- XXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 13 Απριλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Ο κ.Γ. Χατζηιωάννου με την κα Ξ. Ξενοφώντος. Για τους Κατηγορουμένους 1 & 2: Ο κ.Χρ. Φλώρου για τον κ.Λ. Λυσάνδρου. Για τον Κατηγορούμενο 3: Ο κ.Γ. Πολυχρόνης. Κατηγορούμενοι 1 & 2: Απόντες. Κατηγορούμενος 3: Παρών. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν συνολικά 14 κατηγορίες ως ακολούθως: Οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 αντιμετωπίζουν με κοινές κατηγορίες: Το αδίκημα της συνωμοσίας για την διάπραξη κακουργήματος δηλαδή της προμήθειας ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β (1η Κατηγορία), το αδίκημα της συνωμοσίας για την διάπραξη κακουργήματος δηλαδή της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β (2η Κατηγορία), το αδίκημα της συνωμοσίας για την διάπραξη κακουργήματος δηλαδή της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (3η Κατηγορία), το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ δηλαδή 985.4 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (4η Κατηγορία) και το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ δηλαδή 985.4 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (5η Κατηγορία). Ο 1ος Κατηγορούμενος: Το αδίκημα της παράνομης προμήθειας στον 3ο Κατηγορούμενο ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ δηλαδή 985.4 γραμμάρια φυτού κάνναβης (6η Κατηγορία), του αδικήματος των απερίσκεπτων και αμελών πράξεων κατά την διάρκεια οδήγησης του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής XXX (8η Κατηγορία), και του αδικήματος της επίθεσης κατά οργάνου τηρήσεως της τάξεως κατά τη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του (10η Κατηγορία). Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν με κοινές κατηγορίες: Το αδίκημα της συνωμοσίας για την διάπραξη κακουργήματος δηλαδή της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (11η Κατηγορία), της συνωμοσίας για την διάπραξη κακουργήματος δηλαδή στην παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (12η Κατηγορία), της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ δηλαδή 18.900 περίπου γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (13η Κατηγορία) και τέλος του αδικήματος της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ δηλαδή 18.900 περίπου γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη με σκοπό να τα προμηθεύσουν σε άλλα πρόσωπα (14η Κατηγορία). Ο 3ος Κατηγορούμενος: Το αδίκημα της παράνομης προμήθειας ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β' δηλαδή 985.4 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (7η Κατηγορία) και το αδίκημα των απερίσκεπτων και αμελών πράξεων κατά την διάρκεια οδήγησης του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής XXX (9η Κατηγορία), Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν σε απευθείας δίκη στο Κακουργιοδικείο, το οποίο θα συνέλθει σε συνεδρία στη Λεμεσό στις 10.05.2021 και ώρα 9:00 π.μ.. Να σημειωθεί ότι κατά την διαδικασία στις 12.04.2021 παρόν στο Δικαστήριο ήταν μόνο ο Κατηγορούμενος 3 αφού οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 βρίσκονται υπό περιορισμό ο μεν Κατηγορούμενος 2 ως επιβεβαιωμένο κρούσμα κορονοϊού και ο δε Κατηγορούμενος 1 ως επαφή επιβεβαιωμένου κρούσματος ήτοι του Κατηγορούμενου
- Ο ευπαίδευτος συνήγορος τους δήλωσε ότι δεν έφερε ένσταση η διαδικασία να διεξαχθεί στην απουσία τους. Μετά την εξέλιξη αυτή, η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε αίτημα όπως το Δικαστήριο διατάξει την κράτηση των κατηγορουμένων μέχρι την έναρξη της δίκης τους στο Κακουργιοδικείο. Το αίτημα αυτό προσέκρουσε στην ένσταση μόνο του συνηγόρου του Κατηγορούμενου 3 ενώ ο συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 2 δεν έφερε ένσταση επιφύλαξε όμως το δικαίωμα των πελατών του να το εγείρει σε κατοπινό στάδιο. Προς υποστήριξη του αιτήματός της η Κατηγορούσα Αρχή επικεντρώθηκε σε επιχειρηματολογία που αφορούσε μόνο τον Κατηγορούμενο
- Ουσιαστικά η επιχειρηματολογία αυτή βασίστηκε στον κίνδυνο μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο καθώς και τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Σε σχέση με τον κίνδυνο μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο ήταν η επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι στη βάση της σοβαρότητας των αδικημάτων που περιλαμβάνονται στο Κατηγορητήριο και την ενδεχόμενη πολυετή φυλάκιση που δύναται να του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης καθώς και την πιθανότητα καταδίκης για την οποία υπάρχει ορατό ενδεχόμενο λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία των Αστυφυλάκων XXX, XXX, XXX, XXX, XXX, XXX καθώς και την έκθεση του Κρατικού Χημείου (σχετικό το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1) υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτός να φυγοδικήσει και να μην προσέλθει στο Δικαστήριο. Στρεφόμενος προς τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων από μέρους του Κατηγορούμενου 3 παρέδωσε προς το Δικαστήριο αντίγραφο του ποινικού μητρώου αυτού το οποίο αυτούσιο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 στην διαδικασία. Σε αυτό γίνεται αναφορά στην ποινική υπόθεση του Ε.Δ. Λάρνακας με αριθμό 11701/16 και η οποία αφορούσε αδικήματα της περιόδου Μαΐου 2016 και για τα οποία ο Κατηγορούμενος 3 στις 31.01.2019 του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 7 μηνών στην κατηγορία προμήθειας κοκαΐνης σε άλλο πρόσωπο, 9 μηνών στην προμήθεια από άλλο πρόσωπο κοκαΐνης και τέλος 9 μηνών στο αδίκημα της κατοχής κοκαΐνης. Εισήγηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο έχει ροπή στην διάπραξη αδικημάτων λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκεται αντιμέτωπος με τέτοια αδικήματα. Τέλος σε σχέση με τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 3 σημείωσε ότι πρόκειτο για 34 χρόνο άγαμο και άτεκνο πρόσωπο το οποίο διαμένει με την μητέρα του και τον πατριό του σε ιδιόκτητη κατοικία και λήπτη δημοσίου βοηθήματος συνεπώς ήταν η θέση του εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής ότι το ενδεχόμενο διαφυγής του δεν θα μπορούσε να αποκλεισθεί. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 3, στη δική του αγόρευση επιχειρηματολογώντας για την ένσταση του Κατηγορουμένου 3 στην κράτηση του υποστήριξε τους λόγους για τους οποίους, κατά την άποψή του, ο Κατηγορούμενος 3 θα πρέπει να αφεθεί ελεύθερος, με περιοριστικούς όρους, μέχρι την ημερομηνία της δίκης του, οι οποίοι συνοπτικά έχουν ως ακολούθως: - Παρά το ότι αναγνώρισε ότι πρόκειται για σοβαρή υπόθεση και ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης σημείωσε ότι δεν είναι οι μόνοι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στην απόφαση του Δικαστηρίου κατά πόσον υπό κατηγορία πρόσωπο θα παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τη δίκη. - Ο κανόνας είναι ότι υπάρχει τεκμήριο υπέρ της ανθρώπινης ελευθερίας. - Οι πιο σοβαρές κατηγορίες του κατηγορητηρίου (κατηγορίες 11 έως 14) για τα 18.900 γραμμάρια φυτού κάνναβης αφορούν μόνο τους Κατηγορούμενους 1 και 2 και όχι τον Κατηγορούμενο 3 ο οποίος εμπλέκεται στην υπόθεση μόνο σε σχέση με την ποσότητα των 985.4 γραμμαρίων φυτού κάνναβης ενώ η απόδειξη της υπόθεσης για τους Κατηγορούμενους 1 και 2 θα είναι πολύπλοκή με συνολικά 32 μάρτυρες κάτι το οποίο δεν συμβαίνει με τον πελάτη του. - Ακόμα και σε περίπτωση που ο Κατηγορούμενος 3 παραδεχθεί τις κατηγορίες που αυτός αντιμετωπίζει τότε με βάση την νομολογία η ενδεχόμενη ποινή που δυνατό να του επιβληθεί θα είναι στην ουσία τέτοιας περιόδου όση και η περίοδος που κληθεί να διανύσει ως υπόδικος μέχρι και την ολοκλήρωση της εναντίον του υπόθεσης πάντοτε ως σημείωσε λαμβάνοντας υπόψη τον πραγματικό χρόνο έκτισης ποινής στις Κεντρικές Φυλακές και στην ουσία θα είναι ωσάν ο Κατηγορούμενος 3 τελώντας υπό κράτηση θα κληθεί να εκτίσει την ποινή που ενδεχόμενα να του επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης. - Η σοβαρή κατάσταση της υγείας του Κατηγορούμενου 3 ο οποίος έχει υποστεί σοβαρό κάταγμα στον αυχένα καθώς και κάταγμα στον 7ο σπόνδυλο είναι τέτοια που απαιτεί συνεχή παρακολούθηση και ενδεχόμενα χειρουργική επέμβαση στο προσεχές μέλλον και θα ταλαιπωρηθεί σε μεγάλο βαθμό σε περίπτωση που διαταχθεί να παραμείνει υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές. - Οι προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 3 που πρόκειται για Κύπριο Υπήκοο σε αντίθεση με τους Κατηγορούμενους 1 και 2 που πρόκειται για αλλοδαπούς είναι τέτοιες που είναι εξαρτώμενος στην ουσία από την Κυπριακή Δημοκρατία τον οποίο και συντηρεί ως λήπτη δημοσίου βοηθήματος και το οποίο ενδεχόμενα να απωλέσει σε περίπτωση που αυτός εγκαταλείψει με οποιοδήποτε τρόπο την χώρα. Ολοκληρώνοντας την αγόρευσή του εισηγήθηκε την απόλυση του Κατηγορουμένου 3 με όρους οι οποίοι μπορούν να εξασφαλίσουν την παρουσία του στο Δικαστήριο και εισηγήθηκε μάλιστα τους ακόλουθους:
(1)Να υπογράφει εγγύηση μέσω μέχρι και δύο αξιόχρεων εγγυητών για το ποσό των €100.000 και
(2)Να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα και
(3)Το όνομα του πελάτη του να αναγραφεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων η έξοδος από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας απαγορεύεται (Stop List) και
(4)Να παρουσιάζεται στον Αστυνομικό Σταθμό Κιτίου της Επαρχίας Λάρνακας καθημερινά ακόμα και δύο φορές την ημέρα μεταξύ οποιασδήποτε ώρας διατάξει το Δικαστήριο. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν από αμφότερες τις πλευρές και έχω μελετήσει επισταμένως τη σχετική Νομολογία, στην οποία αναφέρθησαν αμφότεροι οι συνήγοροι, τόσο του Κατηγορούμενου 3, όσο και της Κατηγορούσας Αρχής. Επίσης το Δικαστήριο σημειώνει και την πρόθεση του να εξετάσει και το κατά πόσον δικαιολογείται να εκδοθεί διαταγή για την κράτηση και των Κατηγορουμένων 1 και 2 μέχρι την δίκη παρά την απουσία ένστασης από την πλευρά του ευπαίδευτου συνηγόρου τους καθότι το ζήτημα άπτεται του Συνταγματικού δικαιώματος της ελευθερίας και θα πρέπει και να αιτιολογηθεί και να κριθεί δικαστικά ότι λόγος ή λόγοι για την έκδοση τέτοιας διαταγής δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης των κατηγορουμένων μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στο οποίο έχουν ήδη παραπεμφθεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας αυτής, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα και στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020 καθώς και στην Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και είναι οι ακόλουθοι:
- Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
- Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
- Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Στη Θεοδωρίδη κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα αυξημένο είναι και το κίνητρο του υποδίκου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Οικονομίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.΄Εφ. 7514, ημερ. 05.11.2003, επισημαίνεται ότι η σοβαρότητα του αδικήματος ήταν αυταπόδεικτη από τη στιγμή που για ένα από τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται προβλέπεται φυλάκιση δια βίου. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους συνιστούν οι μακρόχρονες αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις δια βίου ποινές φυλάκισης που προβλέπονται ιδίως στον Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος Ν. 29/1977αναφορικά με την παράνομη κατοχή, προμήθεια καθώς και προμήθεια προς τρίτους ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β αδικήματα με τα οποία βρίσκονται αντιμέτωποι οι Κατηγορούμενοι. Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα), αξιοπιστίας της μαρτυρίας, αντιφάσεων κτλ εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι κατηγορουμένου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχουν παραπεμφθεί οι κατηγορούμενοι σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπως αυτό παρουσιάζεται στις καταθέσεις (Τεκμήριο 1). Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής, κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα και μόνο καταδίκης των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 στις κατηγορίες που θα αντιμετωπίζουν χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Ιδιαίτερα η προσοχή του Δικαστηρίου στράφηκε στις καταθέσεις των Αστυφυλάκων XXX, XXX, XXX, XXX, XXX, XXX καθώς και την έκθεση του Κρατικού Χημείου (Κυανούν 20) οι οποίοι ήταν και άμεσα εμπλεκόμενα πρόσωπα στην παρακολούθηση και στην συνέχεια καταδίωξη και ανακοπή των κατηγορουμένων οι οποίοι όταν εν τέλει ανακόπηκαν στην Επαρχία Λάρνακας εντοπίστηκαν στην κατοχή τους και συγκεκριμένα στα οχήματα με αριθμούς εγγραφής XXX και XXX στα οποία επέβαιναν οι επίδικες ποσότητες ναρκωτικών που αποτελούν αντικείμενο του Κατηγορητηρίου. Επίσης και από τις ίδιες μαρτυρίες προκύπτει και η πιθανότητα καταδίκης των Κατηγορουμένων και σε σχέση με τις κατηγορίες που αφορούν τις απερίσκεπτες και αμελείς πράξεις καθώς και της επίθεσης κατά οργάνου τηρήσεως της τάξεως κατά την δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του. Πρόκειται ουσιαστικά για άμεση μαρτυρία η οποία θα προταχθεί από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής προς στοιχειοθέτηση των εναντίον των Κατηγορουμένων προσαπτόμενων Κατηγοριών. Επαναλαμβάνω λοιπόν, ότι στη βάση αυτού του υλικού θεωρώ ότι η μαρτυρία που εμπλέκει τους Κατηγορούμενους στις επίδικες κατηγορίες είναι επαρκής για να πιθανολογήσει καταδίκη.[1] Σε περίπτωση καταδίκης, με βάση τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και ανάλογα βεβαίως με τις ιδιαίτερες συνθήκες ενός έκαστου των Κατηγορουμένων, αναμένεται η επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Επομένως συντρέχει και αυτός ο παράγοντας που προσδιορίζει τον κίνδυνο της φυγοδικίας. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω, υπογραμμίζω ότι η πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη δεν πρέπει να εκτιμάται μόνο με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και τις ποινές. Στην Κρίνος Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι όμως επίσης νομολογημένο πως σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης και την επιβληθησόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή, χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Σημειώνω και την απόφαση Μιχάλης Α. Ψύλλας ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 201/2007, ημερ. 28.8.2007, όπου επαναλήφθηκε ότι η αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων δεν είναι αρκετή και πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και άλλες παράμετροι. Στην Χ"Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η Νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς ότι η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης, αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο κατά την εξέταση των πιο πάνω είναι, μεταξύ άλλων, εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με τη χώρα στην οποία διώκεται, καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Σιδερένος κ.α., Ποιν. Εφ. 73-76/2008, ημερ. 23.4.2008, λέχθηκε ότι οι προσωπικές συνθήκες εξετάζονται με αναφορά στο σχετικό κριτήριο, κατά πόσο δηλαδή οι συνθήκες αυτές ανατρέπουν τη σκέψη στον κατηγορούμενο να μην εμφανιστεί στο δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες που του προσάπτονται. Δεν εξετάζονται οι προσωπικές συνθήκες με σκοπό να επιδειχθεί επιείκεια στον κατηγορούμενο, απαλλάσσοντάς τον από την ταλαιπωρία της προφυλάκισης. Οι πιο πάνω παράγοντες πρέπει να συνεκτιμώνται ανάμεσα στα άλλα και με τον παράγοντα της παρακώλυσης στην ετοιμασία της υπεράσπισης λόγω της κράτησης (Savva & Another (No.2) v. Police
(1997)2 C.L.R. 292), αλλά και με τον χρόνο κράτησης (Χ''Δημητρίου ανωτέρω). Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από τη Νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες, όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου, έστω και αν είναι δυσμενείς, δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Στην παρούσα υπόθεση μόνο ο Κατηγορούμενος 3 είναι Κύπριος πολίτης της Δημοκρατίας αφού οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατάγονται από το Ιράν. Ο Κατηγορούμενος 3 όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω είναι 34 ετών άγαμος και άτεκνος, διαμένει με την μητέρα του και τον πατριό του και είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος. Είναι προφανές ότι ο Κατηγορούμενος 3 ο οποίος έχει και ένσταση στην κράτηση του διαθέτει δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία όπου βρίσκεται η οικογένεια του και δεν αναφέρθηκαν οποιεσδήποτε άλλες σχέσεις ή δεσμοί του με άλλη χώρα. Το γεγονός και μόνο ότι έχει ισχυρούς δεσμούς με τη Κύπρο δεν θα μπορούσε από μόνο του να έχει καταλυτική σημασία λαμβανομένου υπόψη και όλων των περιστάσεων της υπόθεσης. Στην Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «..είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται.» Σε σχέση δε με τους Κατηγορούμενους 1 και 2 κρίνω υπό τις περιστάσεις από την στιγμή που δεν πρόκειται για Κύπριους Υπήκοους αλλά έχουν την καταγωγή τους από το Ιράν ενέχει και για αυτούς ο κίνδυνος αυτοί να διαφύγουν της δίκης τους. Με βάση τα όσα ανωτέρω προανέφερα σε συνδυασμό με το μαρτυρικό υλικό κρίνω ότι τόσο οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αλλά και ο Κατηγορούμενος 3 έχουν με βάση τα πιο πάνω κίνητρο και ενέχει ο κίνδυνος αυτοί να διαφύγουν της δίκης τους. Επίσης σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 3 και έχοντας υπόψη ότι αυτός επιβαρύνεται ήδη με μια προηγούμενη καταδίκη αναφορικά με την κατοχή και προμήθεια κοκαΐνης αδικήματα στα οποία του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης είναι ικανοποιητικό για να δημιουργηθεί ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα από μέρος του διάπραξης άλλων αδικημάτων σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές πράξεις παράνομες του Κατηγορούμενου 3, θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση τα δεδομένα τα οποία μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν και αυτό τον παράγοντα. Τα όσα έχουν λεχθεί μάλιστα από τον Δικαστή Ιωαννίδη στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης Αρ. 195/2020 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας, ημερ. 23.12.2020 είναι απόλυτα σχετικά. Στη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, επαναλαμβάνεται ότι η πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος είναι δυνατό να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, αφού κάθε παράγων εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Μάλιστα, με αναφορά στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, λέχθηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η Νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης αδικημάτων, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη Νομολογία. Συνοψίζοντας, αυτό που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου (Φενερίδης
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 46 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 113/15 (Σχ. με 115/15) απόφαση ημερ. 02.06.2015). Συνεπώς, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι Κατηγορούμενοι με αναφορά στο εύρημα περί ορατής πιθανότητας καταδίκης, της σοβαρότητας των αδικημάτων καθώς και των ποινών που ενδεχόμενα να τους επιβληθούν σε συνδυασμό βέβαια και με τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές τους συνθήκες, είναι πιθανόν να προσπαθήσουν να διαφύγουν από τα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχοντας κατά νου όλα όσα προαναφέρω στην παρούσα απόφαση και συνεκτιμώντας τα αντικειμενικά δεδομένα, με την έννοια πως αυτά άπτονται της σοβαρότητας των κατηγοριών και της εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση καταδίκης στη βάση του μαρτυρικού υλικού και τα υποκειμενικά δεδομένα, και προσμετρώντας αυτά ανάλογα με τη βαρύτητα της ύπαρξης κινδύνου να μην παρουσιαστούν οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 στη δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, κρίνω ότι υπάρχει ο κίνδυνος αυτός. Επίσης σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 3 κρίνω ότι επιπρόσθετα με τον ποιο πάνω λόγο σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος υπάρχει σοβαρός κίνδυνος διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τον κανόνα ότι δεν είναι απαραίτητο να συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την κράτηση ενός κατηγορούμενου, χωρίς ταυτόχρονα να παραβλέπω ότι το χρονικό διάστημα του ενός περίπου μηνός μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και την κράτηση των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 μέχρι τη δίκη τους, αφού βρίσκω ότι η ατομική τους ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημόσιου συμφέροντος. Αναφορά κρίνω ότι θα πρέπει ακόμα να γίνει και στους όρους που εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου 3 προς εξασφάλιση της εμφάνισής του στη δίκη, που όμως κρίνω ότι δεν είναι τόσο ισχυροί και τέτοιοι που θα απέτρεπαν τον Κατηγορούμενο 3 να αποφύγει τη δίκη του για να μην αντιμετωπίσει στην περίπτωση καταδίκης του, ποινές φυλάκισης που επιβάλλονται σε αυτού του είδους τα αδικήματα. Οι δε ανησυχίες του κ. Πολυχρόνη για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει ο πελάτης του δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν με οποιοδήποτε τρόπο την απόφαση του Δικαστηρίου αφού ούτως η άλλως κάθε αναγκαία και απαιτούμενη ιατροφαρμακευτική φροντίδα και περίθαλψή θα του παρασχεθεί δικαιωματικά πάντα κατά την διάρκεια της κράτησης του. Κατά συνέπεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση των Κατηγορούμενων 1, 2 και 3 μέχρι τις 10/05/2021 που είναι ορισμένη η παρούσα υπόθεση για εκδίκαση ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στη Λεμεσό. (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Κουννάς v Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο