Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Παναγίδη, Αρ. υπόθεσης.: 1165/17, 19/3/2021

(1),

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου του 2000, Ν.119(Ι)/2000, όπως τροποποιήθηκε (πρώτη κατηγορία). (β) Εσκεμμένα και παράνομα κατέστρεψε μία κοντομάνικη φανέλα μάρκας Gus Jeans Division, αξίας €15, περιουσία του XXXX Παναγίδη, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (δεύτερη κατηγορία). Παραδεκτά γεγονότα Κατά την ακροαματική διαδικασία, εγκρίθηκαν ως παραδεκτά τα εξής γεγονότα:

1. Το Τεκμήριο 4, από τις 20.10.16 οπότε και παραδόθηκε από τον ΜΚ1 στην Αστυνομία, διακινήθηκε ορθά χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα συνοχής του τεκμηρίου, μέχρι και τις 3.3.21 που κατατέθηκε στο Δικαστήριο.
2. Στις 20.8.16, ώρα 00:11, ο ΜΚ1 εξετάστηκε από τη Δρ. XXXXX Παναγιώτου, Γενικό Ιατρό στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, η οποία διαπίστωσε ότι ο ΜΚ1 έφερε εκδορές στον θώρακα, στο δεξί άνω άκρο και στον λαιμό. Όλα τα υπόλοιπα ήταν φυσιολογικά. Μαρτυρία Στο Δικαστήριο κατέθεσαν δύο μάρτυρες για την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής. Συγκεκριμένα μαρτυρία έδωσαν οι XXXX Παναγίδης (ΜΚ1), και Αστ. XXXX, XXXX Κωνσταντίνου (ΜΚ2), οι οποίοι κατέθεσαν διάφορα έγγραφα ως Τεκμήρια 1 έως
3. Η Κατηγορούμενη, αφού κλήθηκε να προβάλει την υπεράσπιση της, προέβη σε ανώμοτη δήλωση ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες Υπεράσπισης. Μαρτυρία XXXXX Παναγίδη Ο XXXX Παναγίδης (ΜΚ1) είναι ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση και υιοθέτησε, ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 20.8.16, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι τους τελευταίους έξι μήνες υπήρχαν προστριβές και εντάσεις μεταξύ του και της Κατηγορούμενης και αποφάσισαν να χωρίσουν. Στις 19.8.16, με αφορμή κάποιο έντυπο μεταβίβασης οχήματος, ξεκίνησε μία έντονη συζήτηση μεταξύ εκείνου και της Κατηγορούμενης. Ο ΜΚ1 βγήκε από το δωμάτιο και η Κατηγορούμενη τον ακολούθησε στις σκάλες που οδηγούν στο ισόγειο. Η συζήτηση συνεχιζόταν και ο ΜΚ1 της είπε ότι θα πάει στο δωμάτιο για να βρει το έντυπο μεταβίβασης. Τότε η Κατηγορούμενη εξαγριώθηκε και προσπάθησε να τον σταματήσει με αποτέλεσμα να σχίσει τη φανέλα του και να του προκαλέσει με τα χέρια της εκδορές και μώλωπες στον λαιμό, στο στήθος και στο δεξί του χέρι. Ακολούθως η Κατηγορούμενη η οποία βρισκόταν σε έξαλλη κατάσταση βγήκε από την οικία φωνάζοντας ότι θα καλέσει την Αστυνομία. Τηλεφώνησε και ο ίδιος στον επί καθήκοντι αστυνομικό του Αστυνομικού Σταθμού Καλού Χωριού ενημερώνοντας τον ότι η Κατηγορούμενη τον χτύπησε, ζητώντας την παρουσία της Αστυνομίας. Πράγματι μετά από λίγο στο μέρος μετέβη ο Αστ. XXXX, ο οποίος ενημερώθηκε για το τι είχε συμβεί και έδωσε και στους δύο έντυπα εξέτασης από το Γ.Ν. Λεμεσού. Ο ΜΚ1 μετέβη στη συνέχεια στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών όπου εξετάστηκε, έτυχαν περιποίησης τα τραύματα του και έφυγε από το Νοσοκομείο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω1 την ιατρική αναφορά που εκδόθηκε από ιατρό του Γ.Ν. Λεμεσού στις 20.8.
5. Στο στάδιο εκείνο δεν επιθυμούσε τη δίωξη της Κατηγορούμενης παρά μόνο να της γίνει παρατήρηση. Ανέφερε επίσης πως σε σχέση με το επίμαχο περιστατικό προέβη σε καταγγελία και η Κατηγορούμενη, και ο ίδιος έδωσε ανακριτική κατάθεση στις 20.10.16 την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 2, το περιεχόμενο της οποίας επίσης υιοθέτησε. Αρνήθηκε στα πλαίσια της κατάθεσης αυτής ότι άρπαξε την Κατηγορούμενη από τα μαλλιά ή ότι την κτύπησε και είπε ότι ενώ βρίσκονταν μέσα στο σπίτι και συζητούσαν για το έντυπο μεταβίβασης η Κατηγορούμενη του επιτέθηκε και τον χτύπησε σε διάφορα σημεία με τα χέρια της προκαλώντας του εκδορές, ενώ όταν κατευθύνθηκε από τις σκάλες προς τον πάνω όροφο της οικίας η Κατηγορούμενη που βρισκόταν πίσω του τον ακολούθησε και τον άρπαξε από τη φανέλα η οποία ήταν αξίας €15 και την έσκισε. Παρέδωσε τη σχισμένη φανέλα στην Αστυνομία, δηλώνοντας ότι πλέον είχε παράπονο από την Κατηγορούμενη. Αντεξετάστηκε ως προς τις σχέσεις του με την Κατηγορούμενη κατά τον επίδικο χρόνο και ως προς τα όσα επισυνέβησαν το επίμαχο βράδυ 19 έως 20 Αυγούστου του
6. Μαρτυρία Αστ. XXXX, XXXX Κωνσταντίνου Ο Αστ. XXXX (ΜΚ2) υιοθέτησε την κατάθεση του την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
7. Ανέφερε ότι στις 19.8.16, στις 23:25, του τηλεφώνησε ο ΜΚ1 και κατήγγειλε ότι κτυπήθηκε από την Κατηγορούμενη. Ο ΜΚ2 κατευθύνθηκε προς την οικία του ΜΚ1 και ενώ βρισκόταν καθοδόν, στις 23:32 έλαβε τηλεφώνημα και από την Κατηγορούμενη η οποία κατήγγειλε ότι κτυπήθηκε από τον ΜΚ
8. Ο ΜΚ2 μετέβη στην οικία και αναφέρθηκε στις αντίθετες εκδοχές που προέβαλαν οι ΜΚ1 και Κατηγορούμενη. Διαπίστωσε, όπως είπε, ότι ο ΜΚ1 φορούσε μια κοντομάνικη φανέλα η οποία ήταν σχισμένη δεξιά στον λαιμό και ότι υπήρχε ερυθρότητα στη δεξιά πλευρά του λαιμού του. Έδωσε ιατρικά έντυπα εξέτασης και στους δύο εμπλεκόμενους. Αναφέρθηκε επίσης στην άφιξη του μεγαλύτερου γιου της Κατηγορούμενης στην οικία και στο τι συνέβη μετά από αυτήν. Είπε περαιτέρω ότι περί τη 1:30 της 20.8.16 ο ΜΚ1 και η Κατηγορούμενη μετέβησαν στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού και έδωσαν αμφότεροι γραπτές καταθέσεις, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμούσαν την καταχώρηση ποινικών διώξεων. Τέλος ανέφερε ότι στις 21.10.16 ο Α/Λοχ. XXXXX του υπέδειξε μία φανέλα την οποία αναγνώρισε ως τη φανέλα που φορούσε ο ΜΚ1 στις 19.8.16, την οποία ο ΜΚ2 παρέλαβε ως τεκμήριο θέτοντας την υπό τη φύλαξη του και την οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 4, διευκρινίζοντας ότι η φανέλα βρισκόταν στην ίδια κατάσταση όταν τη φορούσε ο ΜΚ1 στις 19.8.
9. Ο ΜΚ2 αναγνώρισε το Τεκμήριο προς Αναγνώριση Ω1 ως το ιατρικό έντυπο που έδωσε στον ΜΚ1 το οποίο παρέλαβε ακολούθως συμπληρωμένο από το Γενικό Νοσοκομείο, και το κατέθεσε ως Τεκμήριο
10. Ως Τεκμήριο 6 κατέθεσε την κατάθεση που έλαβε από την Κατηγορούμενη στις 20.8.16 στις 2:10, ως Τεκμήριο 7 τη συμπληρωματική κατάθεση που έδωσε η Κατηγορούμενη στις 16.10.16 και ως Τεκμήριο 8 την ανακριτική κατάθεση που έδωσε η Κατηγορούμενη στις 28.10.
11. Τέλος, κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 τη γραπτή κατηγορία που απαγγέλθηκε στην Κατηγορούμενη στις 28.10.
12. Αντεξετάστηκε σε σχέση με το περιεχόμενο της κατάθεσης του και ειδικότερα ως προς το τι συνέβη όταν εκείνος μετέβη στην οικία του ΜΚ1 καθώς και ως προς τη διαδικασία που ακολουθήθηκε κατά τη διερεύνηση των παραπόνων. Ανώμοτη δήλωση Κατηγορούμενης Η Κατηγορούμενη αναφέρθηκε στον γάμο της με τον ΜΚ1 από τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά και στον οποίο επήλθε διάσταση τον Αύγουστο του
13. Από τότε δε μέχρι και σήμερα, το πρώην ανδρόγυνο βρίσκεται αντιμέτωπο στο Δικαστήριο, τόσο σε ποινικές υποθέσεις όσο και σε υποθέσεις στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Όσον αφορά στο επίμαχο περιστατικό, υποστήριξε ότι τα γεγονότα έγιναν όπως τα περιέγραψε στις τρεις καταθέσεις της που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας πως ο ΜΚ1 προκάλεσε μόνος του τις εκδορές στο σώμα του για να καταστήσει την καταγγελία του πειστική. Εκείνο το βράδυ αποφάσισε να μην επιμείνει στην καταγγελία της εναντίον του ΜΚ1 για το καλό των παιδιών τους αλλά και για να μην του προκαλέσει πρόβλημα στην εργασία του αφού είναι Αστυνομικός. Αποφάσισε να προωθήσει την καταγγελία της, όταν ο ΜΚ1 την εμπόδιζε από του να χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο της, την κατοχή του οποίου επανέκτησε όταν αποτάθηκε στο Οικογενειακό Δικαστήριο. Είπε επίσης ότι το επίμαχο βράδυ τηλεφώνησε στην Αστυνομία καλώντας τον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού, πλην όμως παραπέμφθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού εξ ου και πέρασε κάποιος χρόνος μέχρι να μιλήσει με τον αρμόδιο Αστυνομικό. Αγορεύσεις Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι θέσεις και οι εισηγήσεις τους έχουν μελετηθεί προσεκτικά και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο. Αξιολόγηση μαρτυρίας Κατά την ακρόαση είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με κάθε δυνατή προσοχή τους μάρτυρες και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την αξιοπιστία και τη μαρτυρία τους προς εξαγωγή των αναγκαίων ευρημάτων και συμπερασμάτων έχοντας κατά νου και καθοδηγούμενη από τις παγίως νομολογηθείσες αρχές αξιολόγησης της μαρτυρίας (βλ., μεταξύ άλλων, C & A Pelekanos Associates Limited ν. Πελεκάνου

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273, 1280 - 1281, Χατζηγεωργίου ν. Δημοκρατίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 174, Swepco Construction Ltd v. Επίσημου Παραλήπτη κ.α., Πολ. Έφ. 195/09, ημερ. 30.5.14, Μαρκίτσης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 23/15, ημερ. 21.4.16, σελ. 12 και 13, Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 612, 629, Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R. 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 454 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Η εντύπωση που ο ΜΚ1 άφησε στο Δικαστήριο δεν ήταν ικανοποιητική. Κατά την αντεξέταση του απέφευγε επιμελώς και κατ' επανάληψη να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν παραπέμποντας συνεχώς στα όσα αναφέρονται στις καταθέσεις του. Για να δώσω μερικά παραδείγματα, ερωτήθηκε ο ΜΚ1 αν το διάστημα πριν τις 20.8.16 είχε προστριβές με την Κατηγορούμενη και είπε «Αν το αναφέρω στην κατάθεση μου σωστά». Ερωτήθηκε αν μετά την υπογραφή του εντύπου μεταβίβασης η Κατηγορούμενη επέστρεψε στο δωμάτιο της για να κοιμηθεί και είπε «στις καταθέσεις μου αναφέρω τα γεγονότα πως διαδραματίστηκαν επ' ακριβώς». Ερωτήθηκε επίσης αν δέκα λεπτά μετά την υπογραφή του εντύπου πήγε στο δωμάτιο που βρισκόταν η Κατηγορούμενη και είπε «σύμφωνα με την κατάθεση μου να αναφέρω ότι πήγα στο δωμάτιο», ερωτηθείς δε αν δεν φοβήθηκε ότι θα τη ξυπνήσει είπε «σε σχέση με αυτά που αναφέρεστε, έχω απαντήσει στην κατάθεση μου τι έγινε» και όταν ερωτήθηκε αν όταν μπήκε στο δωμάτιο άναψε το φως, είπε «Δεν το αναφέρω αυτό στην κατάθεση μου σχετικά με το φως». Ερωτηθείς αν η Κατηγορούμενη του είχε επιτεθεί και στο παρελθόν είπε «Ό,τι έχω αναφέρει, το έχω αναφέρει στις καταθέσεις μου και στην Αστυνομία». Ερωτήθηκε αν η Κατηγορούμενη αρνήθηκε να του δείξει την κλήση στο κινητό της και είπε «Αν το αναφέρω στην κατάθεση μου, σωστά» και στη συνέχεια ερωτήθηκε αν η Κατηγορούμενη ξεκίνησε να φωνάζει και είπε «Αν είναι στην κατάθεση μου καταγεγραμμένο, σωστά». Ερωτήθηκε αν η Κατηγορούμενη κρατούσε τη τσάντα της όταν βγήκε από το δωμάτιο και είπε «Δεν θυμάμαι. Ό,τι έχω πει είναι στην κατάθεση μου», ερωτήθηκε αν η Κατηγορούμενη ξαναμπήκε στο σπίτι μετά που βγήκε από αυτό και είπε και πάλι «Το έχω περιγράψει στην κατάθεση μου». Ερωτήθηκε αν όταν έφευγε από το σπίτι είδε τη τσάντα της Κατηγορούμενης στο πάτωμα και είπε «Αν είναι καταγεγραμμένο στην κατάθεση μου και αν το λέει στην κατάθεση μου σωστά» και ερωτήθηκε επίσης αν η Κατηγορούμενη βρισκόταν στο οπτικό του πεδίο όταν βρήκε τη τσάντα της και είπε «Το πού ήταν η Κατηγορούμενη το έχω απαντήσει στην κατάθεσή μου». Ερωτήθηκε αν στις 19.8.16 η Κατηγορούμενη τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει και είπε «Ό,τι έχω πει είναι στις καταθέσεις μου σε σχέση με τις πράξεις στις οποίες προέβη». Ερωτήθηκε αν η Κατηγορούμενη του είπε ότι θα τον καταγγείλει και απάντησε «Αν το αναφέρω στην κατάθεση μου σωστά, αν δεν το αναφέρω δεν είναι σωστό». Ερωτήθηκε αν η Κατηγορούμενη τον ρώτησε αν γδάρτηκε μόνος του και είπε «Δεν έχω πει κάτι τέτοιο στην κατάθεση μου». Ερωτήθηκε αν είπε στην Κατηγορούμενη ότι δεν είχε στην κατοχή του τη τσάντα της και απάντησε «Ότι ανέφερα για την τσάντα είναι στην κατάθεση μου». Ερωτήθηκε αν η Κατηγορούμενη τον χτυπούσε και με τα δυο χέρια και είπε «Στην κατάθεση μου αναφέρω με τα χέρια της». Ερωτήθηκε αν η φανέλα του ήταν σχισμένη στην περιοχή του λαιμού δεξιά και είπε «Και αυτό το περιγράφω στην κατάθεση μου». Τονίζω πως οι πιο πάνω απαντήσεις αποτελούν μόνο μερικά παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο ο ΜΚ1 επέλεξε να απαντά στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν κατά την αντεξέταση του σε σχέση με το επίμαχο περιστατικό. Η ίδια δε εικόνα παρουσιάζεται και στις απαντήσεις του ΜΚ1 αναφορικά με τα τραύματα που κατ' ισχυρισμόν του τού προκάλεσε η Κατηγορούμενη, για τα οποία παρέπεμψε στην κατάθεση του και στην ιατρική αναφορά, χωρίς να είναι και πάλι σε θέση να περιγράψει αυτά χωρίς παραπομπή σε έγγραφα. Υπό το φως των ανωτέρω, δεν έχω πειστεί για την αξιοπιστία του ΜΚ1 αφού αυτός, πολύ βολικά, περιοριζόταν να απαντά σε ουσιώδη ζητήματα παραπέμποντας στην κατάθεση του ή στο ιατρικό έντυπο, αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να απαντήσει κατά την αντεξέταση του σε καίρια ερωτήματα ως προς την εξέλιξη των πραγμάτων το επίμαχο βράδυ, καθιστώντας έτσι αδύνατο τον έλεγχο της αξιοπιστίας του και δημιουργώντας συνάμα πολύ σοβαρά ερωτηματικά ως προς το κατά πόσον πράγματι βίωσε τα γεγονότα τα οποία περιέγραψε στις καταθέσεις του, αφού σε τέτοια περίπτωση θα ήταν σε θέση να τα επαναλάβει στο Δικαστήριο χωρίς να διστάζει και χωρίς υπεκφυγές. Η απροθυμία του ΜΚ1 να απαντήσει με ευθύτητα και αμεσότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν διαφάνηκε και από διάφορα άλλα σημεία της αντεξέτασης του κατά την οποία, πολλές φορές, δεν απαντούσε επί της ουσίας της ερώτησης δηλώνοντας ότι θεωρούσε την ερώτηση άσχετη (χωρίς, σημειώνω, να είχε εγερθεί ένσταση περί μη σχετικότητας της ερώτησης) ή και με άλλους τρόπους απέφευγε να δώσει μια σαφή και καθαρή απάντηση. Ερωτήθηκε, λόγου χάριν, αν πήρε πίσω το έντυπο μεταβίβασης του αυτοκινήτου τη νύχτα του επίδικου συμβάντος και απάντησε πως το αυτοκίνητο αποτελεί μέρος των περιουσιακών διαφορών του με την Κατηγορούμενη, χρειάστηκαν δε ακόμα κάποιες ερωτήσεις για να απαντήσει τελικά πως απ' ό,τι θυμάται, δεν το πήρε πίσω. Ερωτήθηκε επίσης αν έδωσε οδηγίες στους ασφαλιστές να μην ανανεώσουν την ασφάλεια του επίδικου αυτοκινήτου. Στην αρχή αρνήθηκε να απαντήσει λέγοντας πως αυτό «δεν αποτελεί μέρος αυτής της υπόθεσης», στη συνέχεια δε, σε επίμονες ερωτήσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης, είπε ότι δεν ξέρει τι είπαν οι ασφαλιστές στην Κατηγορούμενη ούτε ξέρει αν ο δικηγόρος του μεσολάβησε προς τους ασφαλιστές για μη ανανέωση της ασφάλειας. Ερωτηθείς δε στη συνέχεια αν αναγκάστηκε να ανανεώσει την ασφάλεια κατόπιν δικαστικού διατάγματος, απέφυγε και πάλι να απαντήσει λέγοντας ότι αυτό δεν έχει σχέση με τα επίδικα θέματα. Ερωτήθηκε αν ήταν η θέση του πως αρνούμενη η Κατηγορούμενη να του επιστρέψει τη φόρμα μεταβίβασης δεν του έδινε αρκετές εξηγήσεις και είπε πως η θέση του είναι ότι δεν του έδινε εξηγήσεις. Παραπέμφθηκε στην κατάθεση του όπου ανέφερε πως η Κατηγορούμενη δεν του έδινε «αρκετές» εξηγήσεις και είπε «εάν αναφέρω στην κατάθεση μου το αρκετές εξηγήσεις τότε συμφωνούμε». Ερωτηθείς αν του έδωσε κάποιες εξηγήσεις είπε πως το θέμα της μεταβίβασης του οχήματος δεν είναι επίδικο, αποφεύγοντας και πάλι να αναφέρει στο Δικαστήριο τι του είχε πει η Κατηγορούμενη κατά το επίμαχο επεισόδιο. Ερωτήθηκε επίσης ως προς τη συζήτηση που είχε με την Κατηγορούμενη για το έντυπο μεταβίβασης αλλά είπε ότι υπήρχε μία συζήτηση την οποία δεν θεωρεί σχετική με την υπόθεση. Ερωτήθηκε αν άκουγε τι έλεγε ο γιος της Κατηγορούμενης στην Κατηγορούμενη στο τηλεφώνημα που έγινε κατά τη διάρκεια του επίδικου περιστατικού. Αρχικά είπε ότι στην κατάθεση του δεν ανέφερε αν άκουσε τι λέχθηκε, και στη συνέχεια είπε πως όταν μιλά κάποιος στο τηλέφωνο υπάρχει το ενδεχόμενο να ακούσεις τον συνομιλητή του, συμπληρώνοντας πως δεν βλέπει πού αποσκοπεί η ερώτηση περί του αν άκουγε ή όχι τον γιο της Κατηγορούμενης, και ότι η ερώτηση δεν σχετίζεται με τον λόγο που είναι σήμερα ο ίδιος στο Δικαστήριο, αποφεύγοντας και πάλι να απαντήσει την πολύ απλή ερώτηση που του υποβλήθηκε. Όταν δε ερωτήθηκε αν άκουγε τι έλεγε η Κατηγορούμενη στο τηλέφωνο (αφού το τηλεφώνημα έγινε στην παρουσία του), είπε πως άκουγε αλλά δεν θυμόταν τι έλεγε, παραπέμποντας και πάλι στην κατάθεση του. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο ότι ούτε στην κατάθεση του ανέφερε τι έλεγε η Κατηγορούμενη στον γιο της στο τηλέφωνο, είπε «στην κατάθεση μου είπα αυτά τα οποία έχουν γραφτεί στην κατάθεση μου». Ερωτήθηκε επίσης αν πριν την άφιξη της Αστυνομίας η μητέρα του έβρισε την Κατηγορούμενη, αλλά δεν απάντησε λέγοντας πως αυτό είναι άσχετο με την παρούσα υπόθεση, ενώ όταν ερωτήθηκε αν η μητέρα του έβρισε τον γιο της Κατηγορούμενης όταν ο τελευταίος μετέβη στην οικία, είπε πως αυτό αποτελεί «εξ ακοής μαρτυρία». Ερωτήθηκε αν είχαν συμφωνήσει με την Κατηγορούμενη ότι εκείνη θα μετακόμιζε σε άλλο σπίτι με τα κοινά τους τέκνα και είπε ότι του το είχε αναφέρει σε συζήτηση που έκαναν, αφήνοντας με τον τρόπο αυτό να νοηθεί ότι επρόκειτο για μονομερή απόφαση εκείνης και δεν είναι παρά μόνο όταν παραπέμφθηκε στο σημείο της κατάθεσης του όπου είπε ότι τη μετακόμιση την «είχαν αποφασίσει», που δέχτηκε ότι το αποφάσισαν μαζί. Ερωτήθηκε περαιτέρω γιατί φύλαξε τη σχισμένη χαμηλής αξίας φανέλα και την παρέδωσε μετά από δύο μήνες στην Αστυνομία και απάντησε ότι το έπραξε με το ίδιο σκεπτικό που η Κατηγορούμενη έπραξε το ίδιο με τη τσάντα της. Αρνήθηκε ότι ο λόγος που φύλαξε τη φανέλα είναι για να μπορεί να επαναφέρει το παράπονο του αν η Κατηγορούμενη επανέφερε το δικό της, ούτε όμως έδωσε κάποια πειστική εξήγηση ως προς το γιατί φύλαξε μία σχισμένη φανέλα μικρής αξίας. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω και λαμβάνοντας υπόψη τη διάχυτη μέσα από τη μαρτυρία του δυστοκία του ΜΚ1 στο να απαντήσει με αμεσότητα, ευθύτητα και καθαρότητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, γεγονός που όπως προανέφερα εγείρει ερωτηματικά και ως προς την ειλικρίνεια του, κρίνω πως δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του ΜΚ1 για να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς το τι διημείφθη το επίμαχο βράδυ στην οικία του. Η εντύπωση που ο ΜΚ2 άφησε στο Δικαστήριο ήταν πάρα πολύ καλή. Ευθαρσώς δέχτηκε ότι ο ΜΚ1 έχει βαθμό ανώτερο του ιδίου στην Αστυνομική Δύναμη Κύπρου, πλην όμως δεν έχω διαπιστώσει να επηρέασε καθ' οιονδήποτε τρόπο το γεγονός αυτό τη μαρτυρία του. Απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του με αμεσότητα και παρέμεινε σταθερός στα όσα προέβαλε. Εξάλλου, η ουσία των όσων ο ΜΚ2 ανέφερε τόσο στην κατάθεση του όσο και προφορικά στο Δικαστήριο ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης δεν έτυχε ουσιαστικής αμφισβήτησης από την Υπεράσπιση και εν πάση περιπτώσει ουδόλως κλονίστηκαν οι θέσεις του κατά την αντεξέταση του. Κρίνω τον ΜΚ2 αξιόπιστο μάρτυρα και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Αξιολόγηση ανώμοτης δήλωσης της Κατηγορούμενης Η πλευρά της Κατηγορούμενης επέλεξε να μην παρουσιάσει μαρτυρία. Η Κατηγορούμενη προέβη σε ανώμοτη δήλωση, προβάλλοντας τους ισχυρισμούς που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Σημειώνεται συναφώς πως κάθε κατηγορούμενος κληθείς σε απολογία, δικαιούται να προβεί σε δήλωση ανωμοτί και η επιλογή αυτή της Κατηγορούμενης στην προκειμένη περίπτωση σίγουρα δεν προσφέρεται για εξαγωγή οιουδήποτε συμπεράσματος και, ιδίως, η επιλογή αυτή δεν πρέπει να συσχετίζεται με την ενοχή της (βλ. Archbold's Pleading, Evidence and Practice in Criminal Cases, 39th Ed., p.p. 353, 354, para 600, R. v. Pratt [1971] Crim. L.R. 234, R. v. Mutch [1973] 1 All ER 178, 181-182, Vrakas and Another v. The Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 C.L.R. 200, και Onisiforou v. The Police,

(1987)2 C.L.R. 261, Ιωάννου κ.α. ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Βεβαίως πρέπει παράλληλα να σημειωθεί πως οι ανώμοτες δηλώσεις κατηγορουμένων δεν αποτελούν μαρτυρία (Κοφτερός ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 83), ούτε και μπορούν να εξομοιωθούν με κανονική ένορκη μαρτυρία η οποία έχει υποβληθεί στη βάσανο της αντεξέτασης, και η αξία τους είναι μάλλον πειστική παρά αποδεικτική (Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 354, Λαζάρου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Ως προς τον τρόπο προσέγγισης ανώμοτων δηλώσεων κατηγορουμένων, παραπέμπω σε δύο σχετικά πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στην υπόθεση Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 91/14, ημερ. 22.6.16, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη σε εκτενή ανάλυση του τρόπου προσέγγισης τέτοιων δηλώσεων υπό το φως των διαχρονικών αρχών της κυπριακής και αγγλικής (πριν την κατάργηση του αντίστοιχου δικαιώματος στην Αγγλία) νομολογίας και στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 96/16 κ.α., ημερ. 28.11.

1. Έχοντας ακούσει την ανώμοτη δήλωση της Κατηγορούμενης κρίνω πως δεν μπορώ να αποδώσω ουσιαστική σημασία και βαρύτητα στα όσα ανέφερε σε σχέση με το επίμαχο περιστατικό, αφού τα όσα η Κατηγορούμενη ανέφερε στις καταθέσεις της στις οποίες παρέπεμψε ως προς το τι ακριβώς έλαβε χώραν μεταξύ εκείνης και του ΜΚ1 πριν την άφιξη της Αστυνομίας στην οικία, δεν υποστηρίζονται από οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή στα πλαίσια της παρούσας. Ευρήματα Το βράδυ της 19.8.16 προέκυψε διαφωνία μεταξύ του ΜΚ1 και της Κατηγορούμενης οι οποίοι κατά τον χρόνο εκείνο ήταν παντρεμένοι. Στις 19.8.16 και ώρα 23:25 ο ΜΚ1 τηλεφώνησε στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού και απάντησε ο Αστ. 2817 (ΜΚ2). Ο ΜΚ1 κατήγγειλε ότι κτυπήθηκε από την Κατηγορούμενη και ζήτησε την παρουσία της Αστυνομίας. Ο ΜΚ2 κατευθύνθηκε προς την οικία του ΜΚ1 και ενώ βρισκόταν καθοδόν, στις 23:32 έλαβε τηλεφώνημα και από την Κατηγορούμενη η οποία κατήγγειλε ότι κτυπήθηκε από τον ΜΚ1 και ζήτησε και εκείνη την παρουσία της Αστυνομίας. Ο ΜΚ2 μετέβη στην οικία και είδε τη μεν Κατηγορούμενη να περιμένει έξω στο πεζοδρόμιο, τον δε ΜΚ1 να εξέρχεται της οικίας. Ο ΜΚ1 του ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια έντονης διαλογικής συζήτησης εντός της οικίας σχετικά με τη συμπλήρωση ενός εντύπου μεταβίβασης αυτοκινήτου, η Κατηγορούμενη εξαγριώθηκε και τον τράβηξε από τη φανέλα που φορούσε σχίζοντας την, ενώ ταυτόχρονα τον έγδαρε στον λαιμό και στο σώμα. Ο ΜΚ1 φορούσε μία φανέλα που ήταν σχισμένη δεξιά στον λαιμό και υπήρχε ερυθρότητα στη δεξιά πλευρά του λαιμού του. Η Κατηγορούμενη ανέφερε στον ΜΚ2 ότι δεν χτύπησε τον ΜΚ1, αλλά αντίθετα αυτός την τράβηξε από τα μαλλιά έξω στην αυλή της οικίας τους σπρώχνοντας την πάνω στον τοίχο της αυλής όταν αυτή βγήκε έξω για να αποφύγει τη συζήτηση. Ο ΜΚ2 έδωσε ιατρικά έντυπα εξέτασης και στους δύο εμπλεκόμενους. Το ίδιο βράδυ ο ΜΚ1 εξετάστηκε από τη Δρ. XXXXX Παναγιώτου, Γενικό Ιατρό στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, η οποία διαπίστωσε ότι ο ΜΚ1 έφερε εκδορές στον θώρακα, στο δεξί άνω άκρο και στον λαιμό. Όλα τα υπόλοιπα ήταν φυσιολογικά (Τεκμήριο 5). Περί τη 1:30 της 20.8.16 ο ΜΚ1 και η Κατηγορούμενη μετέβησαν στον Αστυνομικό Σταθμό Καλού Χωριού και έδωσαν αμφότεροι γραπτές καταθέσεις, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμούσαν την καταχώρηση ποινικών διώξεων. Η κατάθεση που έδωσε ο ΜΚ1 είναι το Τεκμήριο 1 και η κατάθεση που έδωσε η Κατηγορούμενη είναι το Τεκμήριο
2. Στις 16.10.16 η Κατηγορούμενη έδωσε την κατάθεση Τεκμήριο 7, αναθεωρώντας την απόφαση της για μη άσκηση δίωξης εναντίον του ΜΚ1 σε σχέση με το επίμαχο συμβάν. Έτσι στις 20.10.16 ο ΜΚ1 έδωσε την ανακριτική κατάθεση Τεκμήριο 2, ζητώντας πλέον και ο ίδιος τη δίωξη της Κατηγορούμενης, παραδίδοντας στην Αστυνομία τη σχισμένη φανέλα, Τεκμήριο
3. Το παράπονο του ΜΚ1 οδήγησε στη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από την Κατηγορούμενη στις 28.10.16 (Τεκμήριο 8), στη γραπτή κατηγορία της (Τεκμήριο 9) και ακολούθως στην καταχώρηση της παρούσας. Νομική πτυχή Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (Woolmighton v. D.P.P. [1935] AC 462, Charitonos a.o. v. The Republic

(1971)2 C.L.R. 40). Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της Κατηγορούσας Αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πρώτης κατηγορίας, στις 19.8.16, η Κατηγορούμενη άσκησε βία στον εν διαστάσει σύζυγο της, XXXXX Παναγίδη (ΜΚ1), που προκάλεσε άμεσα πραγματική σωματική βλάβη σε αυτόν, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(1),

(4)του Νόμου 119(Ι)/2000. Το άρθρο 3

(1)του Νόμου 119(Ι)/2000 προνοεί τα εξής: «3.

(1)Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.» Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά, (β) Ενός μέλους της οικογένειας εναντίον άλλου μέλους της οικογένειας, (γ) Η οποία έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση σωματικής, σεξουαλικής ή ψυχικής βλάβης, περιλαμβανομένης της βίας που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του. Σύμφωνα δε με το άρθρο 2 του ίδιου Νόμου, «μέλος της οικογένειας» περιλαμβάνει άντρα και γυναίκα που (

1. i)έχουν συνάψει νόμιμο γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι ή (
2. ii)συζούν ή συζούσαν ως αντρόγυνο. Στη βάση των ευρημάτων του Δικαστηρίου, ο ΜΚ1 αποτελεί αναμφίβολα μέλος της οικογένειας της Κατηγορούμενης. Πέραν όμως τούτου, με την απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΚ1 ως αναξιόπιστης, δεν έχω καταλήξει σε ευρήματα τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε απόφαση ότι απεδείχθησαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Το γεγονός ότι πράγματι κατά την άφιξη του ΜΚ2 στην οικία του ΜΚ1 ο πρώτος διαπίστωσε ότι στο δεξί μέρος του λαιμού του ΜΚ1 υπήρχε ερυθρότητα και το γεγονός ότι στη συνέχεια κατά την εξέταση του ΜΚ1 από ιατρό στο Γ.Ν. Λεμεσού διαπιστώθηκε ότι αυτός έφερε εκδορές στον θώρακα, στο δεξί άνω άκρο και στον λαιμό, σίγουρα δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί πλήρωσης των εν λόγω συστατικών στοιχείων του αδικήματος, αφού ο τρόπος πρόκλησης των εν λόγω σωματικών βλαβών δεν έχει αποδειχθεί και κατ' επέκταση δεν έχει αποδειχθεί πως οι σωματικές βλάβες ήταν το αποτέλεσμα οποιασδήποτε πράξης της Κατηγορούμενης στρεφόμενης εναντίον του ΜΚ1. Καταλήγω συνεπώς πως η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει την ενοχή της Κατηγορούμενης στην πρώτη κατηγορία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της δεύτερης κατηγορίας, στις 19.8.16, η Κατηγορούμενη εσκεμμένα και παράνομα κατέστρεψε μία κοντομάνικη φανέλα μάρκας Gus Jeans Division, αξίας €15, περιουσία του ΜΚ1, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ. 154. Το εν λόγω άρθρο προβλέπει τα εξής: «324.-

(1)Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές: Νοείται ότι οι διατάξεις του άρθρου 8 του παρόντος Νόμου εφαρμόζονται σε ποινική δίωξη που ασκείται δυνάμει του άρθρου αυτού, νοουμένου ότι ο κατηγορούμενος αποδείξει με τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι η ισχυριζόμενη άσκηση ειλικρινούς αξίωσης δικαιώματος ήταν και εύλογη υπό τις περιστάσεις.» Από το λεκτικό του άρθρου αυτού συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: (α) Η καταστροφή ή πρόκληση ζημιάς σε περιουσία, (β) Η οποία να είναι (

1. i)εσκεμμένη και (
2. ii)παράνομη. Κατέστη εύρημα του Δικαστηρίου ότι όταν ο ΜΚ2 αφίχθη στην οικία του ΜΚ1 όπου και διημείφθη το επίμαχο περιστατικό, ο ΜΚ1 φορούσε μία φανέλα η οποία ήταν σχισμένη δεξιά στον λαιμό (Τεκμήριο 4). Όμως, ο τρόπος πρόκλησης της εν λόγω ζημιάς στη φανέλα δεν έχει καταδειχθεί με αξιόπιστη μαρτυρία και κατ' επέκταση δεν έχει αποδειχθεί στον βαθμό που απαιτείται ότι η ζημιά αυτή προκλήθηκε από την Κατηγορούμενη. Συνεπώς κρίνω πως η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει την ενοχή της Κατηγορούμενης ούτε στη δεύτερη κατηγορία. Κατάληξη Υπό το φως όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες εναντίον της Κατηγορούμενης στον βαθμό που απαιτείται. Η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται των κατηγοριών. (Υπ.) .............................. Μ. Θεοκλήτου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο