Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Τσίκκου, Αρ. Υπόθεσης: 5862/17, 18/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 5862/17 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. xxx Τσίκκου Κατηγορούμενος ---------------- Ημερομηνία: 18 Μαρτίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κ. Γ. Αργυρού με κα Α. Χαμπή Για κατηγορούμενο: κ. Ν. Καλλής Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι διέρρηξε κτίριο και διέπραξε κακούργημα βάσει του άρθρου 294(α), Κεφ. 154 (1η κατηγορία). Στις 19.9.10 και ώρα 04:05 διαρρήχθηκαν τα γραφεία εταιρείας και κλάπηκαν €4.310 από συρτάρι γραφείου (Έγγραφα Α και Β για την αλήθεια τους). Προς απόδειξη της κατηγορίας κατέθεσαν η Αστ. xxxx (ΜΚ1), ο Α/Αστ. xxx (ΜΚ2) και ο Δρ. Μ.Κ. (ΜΚ3). Η μαρτυρία τους μπορεί να συνοψισθεί ως εξής: Η ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 1). Η κύρια είσοδος παραβιάστηκε με αιχμηρό εργαλείο. Ακριβώς έξω από την παραβιασθείσα είσοδο υπήρχε αθλητική τσάντα, η οποία περιείχε μια μάτσα και ένα κατσαβίδι (Τεκμήριο 4), και ένας σιδερένιος λοστός (Τεκμήριο 5). Ο δράστης/δράστες αφαίρεσαν τον πίνακα του συστήματος συναγερμού προσπαθώντας να τον απενεργοποιήσουν. Εντοπίστηκε σε ερμαράκι στο χώρο υποδοχής. Από την πείρα της η μάτσα, το κατσαβίδι και ο σιδερένιος λοστός που εντοπίστηκαν δίπλα από την είσοδο σχετίζονται με τη διάρρηξη αφού η είσοδος παραβιάστηκε με αιχμηρά εργαλεία και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να αφαιρεθεί ο πίνακας του συστήματος συναγερμού. Παραλήφθηκαν δείγματα (Τεκμήρια 6-12), τα οποία στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις (Τεκμήριο 2). Λίγους μήνες αργότερα λήφθηκε πληροφορία ότι στη διάρρηξη ενέχεται ο κατηγορούμενος. Συνελήφθη το 2014, λόγω απουσίας του στο εξωτερικό, και λήφθηκαν τα παρειακά του επιχρίσματα (Τεκμήριο 3). Ο ΜΚ2 υιοθέτησε τις καταθέσεις του (Τεκμήρια 13 και 14). Φωτογράφισε τη σκηνή (Τεκμήριο 15). Δεν εντοπίστηκαν δακτυλικά αποτυπώματα. Από την πείρα του φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε αιχμηρό όργανο για να διαρρηχθεί η είσοδος, πολύ πιθανόν ο σιδερένιος λοστός που εντοπίστηκε δίπλα από την είσοδο (Τεκμήριο 5). Ο ΜΚ3 είναι ο Διευθυντής του Εργαστήριου Δικανικής Γενετικής στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (Τεκμήριο 16). Στα τεκμήρια από τη σκηνή εντοπίστηκε γενετικό υλικό (Τεκμήριο 17). Το 2014 λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα από τον κατηγορούμενο. Οι εξετάσεις κατέδειξαν ότι είναι δότης στο γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σε κάποια από τα τεκμήρια (Τεκμήριο 18). Στο κατσαβίδι εντοπίστηκε γενετικό υλικό το οποίο ταυτίζεται μ' αυτό του κατηγορούμενου. Στο σιδερένιο λοστό (πρώτο μισό μέρος) εντοπίστηκε γενετικό υλικό που είναι περίπου 4.5 εκατομμύρια φορές πιο πιθανό να προέρχεται από τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα, παρά από τρία άγνωστα άτομα. Είναι δότης μικτού, δηλαδή πέραν του ενός ατόμου, γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στην εσωτερική πλευρά της τσάντας και στο σιδερένιο λοστό (δεύτερο μισό μέρος). Στον πίνακα του συστήματος συναγερμού που αφαιρέθηκε εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό το οποίο είναι περίπου 6.700 φορές πιο πιθανό να προέρχεται από τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα, παρά από τρία άγνωστα άτομα. Δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει πότε εναποτέθηκε το γενετικό υλικό στα τεκμήρια. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής. Δεν πρόσφερε άλλη μαρτυρία. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Οι ΜΚ1 και ΜΚ2 μου έκαναν καλή εντύπωση. Επεξήγησαν λεπτομερώς τις ενέργειές τους. Απαντούσαν στις ερωτήσεις με αμεσότητα. Παρέπεμψαν σε σχετικά τεκμήρια. Ουδεμία προσπάθεια παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους. Ο ΜΚ3 κλήθηκε ως εμπειρογνώμονας. Τα προσόντα και η εμπειρία του δεν αμφισβητήθηκαν. Καθήκον ενός εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα (Ρ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 253/17, ημερ. 28.2.19). Οι εκθέσεις (Τεκμήρια 17 και 18) και οι δια ζώσης απαντήσεις του ήταν πλήρως αιτιολογημένες. Θεωρώ ότι επιχείρησε να μεταφέρει στο Δικαστήριο τα συμπεράσματά του με τρόπο αντικειμενικό και επαγγελματισμό. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία του. Ο κατηγορούμενος ανακρινόμενος απαντούσε: «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο» (Τεκμήρια 19 και 20). Κάθε ύποπτος έχει το δικαίωμα της σιωπής. Το γεγονός ότι δεν πρόβαλε την εκδοχή του δεν μπορεί να καταλογιστεί σε βάρος του (Ανδρέου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 107/16, ημερ. 27.9.16). Στη βάση των παραδεκτών γεγονότων, των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: Στις 19.9.10 (04:05) ήχησε ο συναγερμός στα γραφεία εταιρείας στο δεύτερο όροφο στη Λεμεσό. Κλάπηκαν €4.310 από συρτάρι (Έγγραφα Β και Γ για την αλήθεια τους). Η είσοδος παραβιάστηκε με αιχμηρό εργαλείο. Ακριβώς έξω από την είσοδο που παραβιάστηκε εντοπίστηκε μια αθλητική τσάντα, μέσα στην οποία υπήρχε μια μάτσα και ένα κατσαβίδι (Τεκμήριο 4), και ένας σιδερένιος λοστός (Τεκμήριο 5). Εντός του χώρου ο δράστης/δράστες αφαίρεσαν τον πίνακα συστήματος συναγερμού. Εντοπίστηκε πίσω από τον πάγκο του χώρου υποδοχής. Λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 15). Δεν εντοπίστηκαν δακτυλικά αποτυπώματα. Δείγματα γενετικού υλικού (Τεκμήρια 4-12) στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις (Έγγραφα Α, Δ, Ε, Στ και Ζ για την αλήθεια τους). Εντοπίστηκε γενετικό υλικό (Τεκμήριο 17). Τον Μάρτιο 2011 λήφθηκε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος εμπλέκεται στη διάρρηξη. Η προσαγωγή του δεν ήταν εφικτή αμέσως καθότι απουσίαζε στο εξωτερικό. Συνελήφθη τον Οκτώβριο
- Ανακρινόμενος απαντούσε: «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο» (Τεκμήρια 19 και 20). Λήφθηκαν παρειακά επιχρίσματα με τη γραπτή συγκατάθεσή του (Έγγραφο Ε για την αλήθεια του). Τα αποτελέσματα (Τεκμήριο 18) κατέδειξαν ότι: (α) το γενετικό υλικό στη χειρολαβή του κατσαβιδιού ταυτίζεται με το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου, (β) το γενετικό υλικό στο σιδερένιο λοστό (πρώτο μισό μέρος) είναι περίπου 4.5 εκατομμύρια φορές πιο πιθανό να προέρχεται από τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα, παρά από τρία άγνωστα άτομα, (γ) είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στην εσωτερική πλευρά της τσάντας, (δ) είναι δότης μέρους του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο δεύτερο μισό μέρος του σιδερένιου λοστού, και (ε) το γενετικό υλικό στον πίνακα συστήματος συναγερμού που αφαιρέθηκε είναι περίπου 6.700 φορές πιο πιθανό να προέρχεται από τον κατηγορούμενο και δύο άγνωστα άτομα, παρά από τρία άγνωστα άτομα. Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί πότε εναποτέθηκε το γενετικό υλικό στα τεκμήρια. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 294(α), Κεφ.
- Όποιος προβαίνει σε διάρρηξη και εισέρχεται σε γραφείο και διαπράττει κακούργημα σε αυτό είναι ένοχος. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι στις 19.9.10 (04:05) διαρρήχθηκαν τα γραφεία εταιρείας στη Λεμεσό και διαπράχθηκε κακούργημα, δηλαδή κλάπηκαν €4.
- Η κατηγορούσα αρχή βασίστηκε σε περιστατική μαρτυρία για να αποδείξει την ενοχή του κατηγορούμενου. Οι αρχές είναι γνωστές.[1] Συνοψίστηκαν στην πρόσφατη απόφαση Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 187/19, ημερ. 15.10.20: «Όπως η πάγια νομολογιακή γραμμή διαφωτίζει, η περιστατική μαρτυρία πρέπει να αξιολογείται στο σύνολό της, σωρευτικά και όχι αποσπασματικά. Η δε ενοχή του κατηγορούμενου πρέπει να προκύπτει από τη σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας και σε επίπεδο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θα πρέπει, τα σκόρπια μέρη της περιστατικής μαρτυρίας να έχουν τέτοια συνεκτικότητα που να εδραιώνουν, με αδιαμφισβήτητη πειστικότητα, την καταδίκη». Η μαρτυρία γενετικού υλικού συνιστά επιστημονική μαρτυρία. Αξιολογείται αναλόγως των γεγονότων της κάθε υπόθεσης (Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 51/12, ημερ. 22.10.13, Vedat v. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 1). Αποτελεί περιστατική μαρτυρία η οποία μπορεί από μόνη της σε κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή (Plesca v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 20/16, ημερ. 18.1.18). Η είσοδος παραβιάστηκε με αιχμηρό όργανο. Ακριβώς έξω από την είσοδο εντοπίστηκε μια αθλητική τσάντα, μια μάτσα, ένα κατσαβίδι και ένας σιδερένιος λοστός. Γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εντοπίστηκε στη τσάντα, στο κατσαβίδι και στο σιδερένιο λοστό. Γενετικό υλικό του κατηγορούμενου εντοπίστηκε και μέσα στο χώρο στον πίνακα του συστήματος συναγερμού. Πίνακας ο οποίος αφαιρέθηκε από τον δράστη/δράστες και εντοπίστηκε πίσω από τον πάγκο υποδοχής. Η εκδοχή του κατηγορούμενου ήταν ότι το γενετικό του υλικό μεταφέρθηκε στη σκηνή από τρίτους. Διατυπώθηκε από τον συνήγορό του ως εξής: «Νομίζω ότι δεν έχω αμφισβητήσει την ύπαρξη του γενετικού υλικού του κατηγορουμένου στα τεκμήρια. Εμένα η γραμμή μου είναι εντελώς διαφορετική, ότι η μεταφορά, ο εντοπισμός γενετικού υλικού του κατηγορούμενου σε σημεία της σκηνής, έγινε με μεταφορά από τρίτους». Ο ΜΚ3 ρωτήθηκε από την υπεράσπιση αν θα μπορούσε να ισχύει κάτι τέτοιο. Απάντησε ότι, με βάση τις νέες κατευθυντήριες γραμμές που δόθηκαν το 2020 από τη Διεθνή Εταιρεία Δικανικής Γενετικής, για να τοποθετηθεί θα πρέπει να του δοθούν περισσότερες λεπτομέρειες από την υπεράσπιση ως προς το πότε ο κατηγορούμενος άγγιξε για τελευταία φορά τη τσάντα, τα εργαλεία και τη συσκευή συναγερμού μέσα στα γραφεία. Το γενετικό υλικό κατακερματίζεται όσο περνά ο χρόνος από την εναπόθεσή του σε κάποια επιφάνεια. Αν η τσάντα ήταν στην κατοχή του κατηγορούμενου δύο μέρες πριν τη διάρρηξη τότε θα μπορούσε να παραμείνει εκεί το γενετικό υλικό. Αν ήταν πέραν των δύο, τριών ή τεσσάρων εβδομάδων τότε δεν θα παρατηρείτο η πληρότητα των γενετικών προφίλ που παρατηρήθηκε στα τεκμήρια που εντοπίστηκαν και δεν θα ανέγραφε στην έκθεσή του ότι ο κατηγορούμενος είναι δότης. Το γενετικό προφίλ που εντοπίστηκε παρουσίαζε σχεδόν όλα τα γενετικά χαρακτηριστικά του γενετικού προφίλ του κατηγορούμενου. Επομένως δεν μπορεί, κατέληξε, να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι υπήρχε κατακερματισμός. Σε κάθε περίπτωση οι λεπτομέρειες που ζήτησε ο ΜΚ3 για να τοποθετηθεί στην ερώτηση της υπεράσπισης ούτε δόθηκαν, ούτε υποβλήθηκαν στον ΜΚ3. Το σενάριο αυτό έμεινε στη σφαίρα της εικασίας (Γενικός Εισαγγελέας v. Νικολάου
(2010)2 Α.Α.Δ. 525). Στην πρόσφατη απόφαση Guruli v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 263/17, ημερ. 22.5.20 επαναλήφθηκε ότι: «.ένα Δικαστήριο οφείλει να εξετάζει τη μαρτυρία στην ολότητά της και να την αξιολογεί με λογική προσέγγιση και στα πλαίσια της κοινής, ανθρώπινης, εμπειρίας. Δεν είναι υποχρεωμένο να εξετάζει και να αξιολογεί διαζευκτικές εκδοχές ή πιθανότητες που όχι μόνο δεν στοιχειοθετούνται, αλλά που ούτε καν μπορούν να προβληθούν στην απουσία μαρτυρικού υλικού. Οι όποιες διαζευκτικές πιθανότητες θα πρέπει να είναι τέτοιες, που να εξάγονται εύλογα από την ολότητα της μαρτυρίας που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου». Το νομικό βάρος απόδειξης (legal burden of proof) της εμπλοκής του κατηγορούμενου ήταν επί της κατηγορούσας αρχής, η οποία υπό τις περιστάσεις το έχει αποσείσει (Sbaih v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 188/14, ημερ. 17.7.15). Το αποδεικτικό βάρος (evidential burden of proof) μετατοπίστηκε στον κατηγορούμενο (Προκοπίου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 228/17, ημερ. 21.2.19, Ζωδιάτη v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 236/17, ημερ. 9.7.19). Δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία -ως είχε δικαίωμα- η οποία θα δημιουργούσε εύλογες αμφιβολίες περί της εμπλοκής του (Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Χριστοφόρου v. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 250). Εν ολίγοις, η ανεύρεση γενετικού υλικού του κατηγορούμενου τόσο στα εργαλεία δίπλα από την παραβιασθείσα είσοδο όσο και εντός του χώρου στον πίνακα του συστήματος συναγερμού, και μάλιστα με αυτά τα γενετικά χαρακτηριστικά, οδηγεί στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ενοχής του. Το συλλογικό αποτέλεσμα δεν συμβιβάζεται με άλλο λογικό συμπέρασμα (Προκοπίου (ανωτέρω)). Τέλος, σε σχέση με τις επιμέρους θέσεις της υπεράσπισης σημειώνω τα εξής: Πρώτο, ο μη εντοπισμός γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο συρτάρι από το οποίο κλάπηκε το χρηματικό ποσό δεν επάγεται άνευ ετέρου τη μη ανάμειξή του (Χρυσάνθου v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 221). Δεύτερο, η υπεράσπιση επικαλέστηκε απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου στην οποία ο κατηγορούμενος (στην παρούσα υπόθεση) αθωώθηκε. Περιορίζομαι να αναφέρω ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά. Τρίτο, θέση της υπεράσπισης ήταν ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπόθεσης. Σύμφωνα με την ΜΚ1 η προσαγωγή του κατηγορούμενου δεν ήταν αμέσως δυνατή επειδή απουσίαζε στο εξωτερικό. Η καθυστέρηση δεν συνιστά από μόνη της στοιχείο αποφασιστικό για την αθώωση ενός κατηγορούμενου (Πουμπούρης v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 1). Δεν εξειδικεύθηκε από την υπεράσπιση πως επηρεάστηκε ο κατηγορούμενος. Τέταρτο, η υπεράσπιση υποστήριξε ότι το Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την υπόθεση επειδή απουσιάζει η συγκατάθεση του Γενικού Εισαγγελέα για συνοπτική εκδίκαση του αδικήματος της κλοπής βάσει του άρθρου
- Με κάθε σεβασμό η θέση αυτή δεν ευσταθεί. Γραπτή συγκατάθεση υπάρχει για το αδίκημα της διάρρηξης και διάπραξης κακουργήματος βάσει άρθρου 294(α). Αυτή είναι η μόνη συγκατάθεση που απαιτείτο για σκοπούς της παρούσας. Σχετική είναι η πολύ πρόσφατη απόφαση Κονναρή v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 184/19, ημερ. 1.3.
- Η κατηγορούσα αρχή απόδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία. Ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Χρίστου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 46/17, ημερ. 19.7.19, Plesca v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 20/16, ημερ 18.1.18, Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 96/16, ημερ. 28.11.17 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο