Δημοκρατίας ν. Κουτσούλλα κ.α., Υπόθεση αρ.: 1004/2021, 5/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2021:11 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 1004/2021 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας Αρχής Και
- ΧΧΧ Κουτσούλλα
- ΧΧΧ Ιορδάνους
- ΧΧΧ Kουτσούλλα Κατηγορουμένων ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 5/4/2021 Για τη Δημοκρατία: κα Ο. Σοφοκλέους Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Λ. Νεοφύτου Για τον κατηγορούμενο 2: κ. Α. Κυπρίζογλου Π Ο Ι Ν Η (Αναφορικά με τους κατηγορούμενους 1 και 2) Ο κατηγορούμενος 1, με δική του παραδοχή, έχει βρεθεί ένοχος στην κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, με αναφορά στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β (κατηγορία 1), καθώς και στις κατηγορίες της κατοχής και της προμήθειας σε άλλο πρόσωπο του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου και συγκεκριμένα, κάνναβης, συνολικού βάρους 987, 2 γραμμαρίων (κατηγορίες 2 και 4). Ο κατηγορούμενος 2, με δική του επίσης παραδοχή, έχει βρεθεί ένοχος στη 2η κατηγορία - την οποία αντιμετωπίζει με τον κατηγορούμενο 1 -, στην κατηγορία της κατοχής, της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθειά της σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 3) και τέλος, στην κατηγορία της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος, με αναφορά στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (κατηγορία 10). Αριθμός άλλων κατηγοριών που αντιμετώπιζαν οι δυο κατηγορούμενοι, ανεστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα. Το ίδιο συνέβη και για το σύνολο των κατηγοριών που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος
- Τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, είναι τα εξής: Στις 12.1.2021, μετά από πληροφορία που είχε η Αστυνομία, ότι ο κατηγορούμενος 2 θα παραλάμβανε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών από την περιοχή της Επισκοπής, η οικία του καθώς και η ευρύτερη περιοχή της Επισκοπής τέθηκαν υπό διακριτική παρακολούθηση. Την ίδια μέρα και ώρα 12:40, εντοπίστηκε ο κατηγορούμενος 2 να οδηγεί το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ Χ09, μάρκας BMW, στον κεντρικό δρόμο Επισκοπής και τέθηκε υπό παρακολούθηση. Ακολούθως κινήθηκε σε διάφορα σημεία της περιοχής και περί τις 13:19 κατέληξε σε παράδρομο κάτω από την αερογέφυρα του δρόμου Λεμεσού - Καντού, δίπλα από το εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας, όπου βρίσκονταν σταθμευμένα κι άλλα αυτοκίνητα. Μετά από 3 - 4 λεπτά εισήλθε στο χώρο το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ Χ94, το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1, ο οποίος το στάθμευσε δίπλα από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου
- Ο πρώτος, αφού βγήκε από το αυτοκίνητό του, πήρε από το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του, ένα νάιλον σακούλι και το έδωσε στο δεύτερο από το παράθυρο του οδηγού. Συνεπεία των πιο πάνω, δόθηκε αμέσως σήμα όπως γίνει ανακοπή των κατηγορούμενων. Με την ανακοπή του κατηγορούμενου 2, πληροφορήθηκε για την πρόθεση της Αστυνομίας να ερευνήσει τον ίδιο και το αυτοκίνητό του. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο δεν απάντησε οτιδήποτε. Σε έρευνα του οχήματός του, που έγινε στις 13:25, ανευρέθηκε το σακούλι που προηγουμένως του είχε δώσει ο κατηγορούμενος
- Κατόπιν ελέγχου που έγινε σ' αυτό ανευρέθηκε πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης, η οποία σύμφωνα με την Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους ανέρχεται σε 987,2 γραμμάρια. Αφού υποδείχτηκε στον κατηγορούμενο 2 πως είχε την κατοχή του κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Έδωκεν μου το τούτος, για να το πάρω του Παντούρη στο Τραχώνι, για να πιάω 200 ευρώ», υποδεικνύοντας τον κατηγορούμενο 1, ως το πρόσωπο που του την έδωσε. Τα εν λόγω ναρκωτικά υποδείχτηκαν και στον κατηγορούμενο 1, ο οποίος ενημερώθηκε ότι επρόκειτο για κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται. Όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Ήταν να πιάσω εξακόσια ευρώ για τη μεταφορά του». Και οι δύο κατηγορούμενοι συνελήφθηκαν για αυτόφωρο αδίκημα. Αφού τους επιστήθηκε εκ νέου η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «εντάξει» και ο κατηγορούμενος 2 «εν έχω να πω τίποτα άλλο». Σε ανακριτική κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος 1, την ίδια μέρα, ανέφερε πως έλαβε οδηγίες από άγνωστο πρόσωπο να μεταφέρει ναρκωτικά στη Λεμεσό και να τα παραδώσει σε άγνωστο πρόσωπο που θα οδηγούσε αυτοκίνητο μάρκας BMW, το οποίο θα βρισκόταν παρά την αερογέφυρα Λεμεσού - Καντού, έναντι αμοιβής €600,
- Σε ανακριτική κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος 2, επίσης την ίδια μέρα, κατονόμασε το ΧΧΧ Παντούρη, ως το πρόσωπο που του έδωσε οδηγίες να παραλάβει ναρκωτικά από άγνωστο του πρόσωπο, που θα βρισκόταν παρά την αερογέφυρα Λεμεσού - Καντού έναντι αμοιβής του ποσού των €200,00 και στη συνέχεια θα τα μετέφερνε σε σημείο που θα του υποδείκνυε εκ νέου ο ΧΧΧ Παντούρης. Ο τελευταίος αναζητήθηκε από την Αστυνομία, χωρίς να εντοπιστεί και καταζητείται. Την ίδια, πάντοτε, μέρα και οι δυο κατηγορούμενοι συνελήφθηκαν με δικαστικά εντάλματα σύλληψης, στις 20:25 και 20:55, αντίστοιχα. Αφού τους εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψής τους και τους επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ο κατηγορούμενος 1 απάντησε «δεν είχα ιδέα τι εμετάφερνα» και ο κατηγορούμενος 2 «εντάξει». Την επομένη, 13.1.2021, οι κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, το οποίο εξέδωσε εναντίον τους διάταγμα προσωποκράτησης, για περίοδο 8 ημερών. Και οι δυο κατηγορούμενοι συνεργάστηκαν με την Αστυνομία. Ο κατηγορούμενος 1, υποδεικνύοντας σκηνές στην Πάφο και ομολογώντας τα αδικήματα που αντιμετωπίζει και σε ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε στις 16.1.
- Ο κατηγορούμενος 2, δίνοντας δεύτερη ανακριτική κατάθεση, στις 17.1.2021, επιβεβαιώνοντας τα όσα ανέφερε στην πρώτη του κατάθεση και απαντώντας σε νέες και διευκρινιστικές ερωτήσεις της Αστυνομίας. Και οι δυο κατηγορούμενοι, ως αναφέρθηκε, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1, με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του κάλεσε το Δικαστήριο, όπως για σκοπούς μετριασμού της ποινής λάβει υπόψη του την άμεση παραδοχή του, την έμπρακτη μεταμέλειά του, τη συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές και τον περιορισμένο βαθμό συμμετοχής του στη διάπραξη των αδικημάτων. Σε σχέση με το τελευταίο, όπως είπε, ο κατηγορούμενος ήταν ένας απλός διακινητής, μεταφορέας ναρκωτικών, του οποίου η συμμετοχή περιορίζεται στην εκτέλεση των εντολών που του έδωσε ο έμπορος ναρκωτικών, τον οποίο, εν τέλει κατονόμασε. Επιπρόσθετα, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του, την ηλικία του, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, τις επιπτώσεις στον ίδιο και στην οικογένειά του από την ποινή που θα του επιβληθεί και τέλος, την αλλαγή των προσωπικών του συνθηκών. Αναφορικά με τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, επισήμανε ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στη διάπραξή τους, ήταν η εξάρτησή του από τα ναρκωτικά, όντας χρήστης κάνναβης από τα 15 του χρόνια, επί καθημερινής βάσης, γεγονός το οποίο τον κατέστησε ευάλωτο, κάτι που ουσιαστικά εκμεταλλεύτηκε το πρόσωπο που του έκανε την πρόταση να διαπράξει τα αδικήματα, αφού γνώριζε ότι ο εθισμός του στην κάνναβη, ήταν και η αιτία να έχει ανάγκη τα χρήματα ώστε να μπορεί να εξασφαλίζει τη δόση του. Κατά το συνήγορο, πάντοτε, το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι εθισμένος χρήστης ναρκωτικών από την ηλικία των 15, αναγνωρίζεται τόσο από τη νομολογία όσο και από το άρθρο 30
(4)(β) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, ως στοιχείο που καθιστά τα διαπραχθέντα αδικήματα ως λιγότερο σοβαρά. Ο κατηγορούμενος, ως ανέφερε, αντιλαμβανόμενος το λάθος του έχει πρόθεση να αναμορφωθεί και να επανενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Σ' αυτό το πλαίσιο έχει ήδη αιτηθεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα «Δανάη», που προσφέρουν οι φυλακές, για απεξάρτηση. Περεταίρω ζήτησε να παρακολουθεί και μαθήματα ρωσικών. Εξίσου εμπεριστατωμένη ήταν και αντίστοιχη αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου 2, ο οποίος, κινούμενος περίπου στο ίδιο πλαίσιο με το συνάδελφό του, ζήτησε όπως ληφθούν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβληθεί στον πελάτη του, η άμεση παραδοχή του, το λευκό ποινικό του μητρώο, οι διάφορες προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του, η απόλυτη συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές για διαλεύκανση των αδικημάτων, δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση, στο γεγονός ότι κατονόμασε το όνομα του εμπόρου στον οποίο θα παρέδιδε την επίδικη ποσότητα ναρκωτικών, στοιχείο που έθεσε σε σοβαρό κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα και ασφάλεια του ίδιου και της οικογένειάς του. Και ο κατηγορούμενος 2, όπως και ο κατηγορούμενος 1, κατά το συνήγορο του πρώτου, πάντοτε, είχε απλώς ρόλο μεταφορέα διακινητή των ναρκωτικών και δεν ήταν έμπορος. Διέπραξε τα αδικήματα, αφού λόγω της πανδημίας, από τον Ιούλιο του 2020 που απολύθηκε από την εργασία του, είναι άνεργος, οπότε αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα και συνεπεία αυτού παρασύρθηκε από τον έμπορο, με αντίτιμο το ποσό των €200,00. Στην περίπτωσή του ελλείπουν όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν τα διαπραχθέντα αδικήματα ιδιαίτερα σοβαρά, κατά το άρθρο 30
(4)(α) του Νόμου, ενώ αντίθετα, ενυπάρχουν παράγοντες (τους οποίους έχει αναφέρει) που με βάση την υποπαράγραφο
(4)(β) του ίδιου άρθρου, τα καθιστούν λιγότερο σοβαρά. Έχουμε θέσει ενώπιον μας όλα όσα έχουν αναφέρει και οι δυο συνήγοροι για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβληθεί στους κατηγορούμενους, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά, εκεί που ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, με σκοπό την προμήθειά του σε άλλο πρόσωπο (3η κατηγορία), καθώς και το αδίκημα της προμήθειας του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου (4η κατηγορία) είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται και η σοβαρότητα του αδικήματος της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος που διέπραξαν και οι δυο κατηγορούμενοι, για το οποίο, ο Νομοθέτης προέβλεψε ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια και προκειμένου για κακούργημα που επισύρει κατά ανώτατο όριο ποινή, κατώτερη από τη φυλάκιση 7 χρόνων, τέτοια, κατώτερη ποινή. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, είτε ακόμη, προμήθειας σε άλλα πρόσωπα μπορεί να αποτυπωθεί ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς, λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B110, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018 «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. επίσης Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B114, Ποιν. Έφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018 και την εντελώς πρόσφατη υπόθεση XXX Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021). Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης των αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν την διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα, σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστά την επιβολή αποτρεπτικών ποινών επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα, που είναι πιο ευάλωτα, από τον κίνδυνο αυτό (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B130, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019). Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος, αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς το σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια, αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B469, Ποιν. Έφ. 235/13, ημερ. 5.10.2016, Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Παρά το γεγονός ότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης δεν παρουσιάζουν σημεία κάμψης, αλλά, αντίθετα, έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Έτσι, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:D183, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017). Οι παραπάνω αρχές, επαναβεβαιώνονται και στην υπόθεση XXX Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Στην Gholi ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 30, μετά από ακροαματική διαδικασία, επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 και 4 ετών, για τα αδικήματα της παράνομης εισαγωγής ρητίνης κάνναβης, βάρους 1,623 γραμμαρίων και της παράνομης κατοχής του ίδιου φαρμάκου. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές και επισήμανε, μεταξύ άλλων, ότι τα ναρκωτικά πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω), επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο, ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης 6 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, σχεδόν 1.5 κιλού κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που είχε καταχωρήσει ο κατηγορούμενος, απορρίφθηκε. Στην Soleimani v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδίκημα που αφορούσε σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο, σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(2007)2 Α.Α.Δ. 492, μετά από ακροαματική διαδικασία, επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, για τα αδικήματα της συνομωσίας και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, 733 γραμμαρίων κάνναβης, ποινές φυλάκισης, με μέγιστη τα 8 χρόνια, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Πιτσιλλίδης ν. Δημοκρατίας κ.ά.
(2009)2 Α.Α.Δ. 662, μετά από ακροαματική διαδικασία, για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής κοκαΐνης βάρους 17,3 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα και της παράνομης κατοχής φυτού κάνναβης, βάρους 326,14 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Κατσάπαου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 318, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μέγιστη τα 8 έτη. Η ανευρεθείσα ποσότητα ανερχόταν στο 1 κιλό και 481 γραμμάρια ξηρής φυτικής κάνναβης. Ειδικότερα, για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών και τέλος, για το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Η έφεση κατά των πιο πάνω ποινών, απορρίφθηκε. Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 746, ποινή φυλάκισης 6 ετών που επιβλήθηκε στο εφεσείοντα, μετά από παραδοχή, για τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β, ήτοι 688,2 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί ρητίνη και της κατοχής μέρους της πιο πάνω ποσότητας, δηλαδή 500 γραμμαρίων, με σκοπό την προμήθεια, μειώθηκε κατ' έφεση σε 5 χρόνια. Στην Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 163/2015, ημερ. 11.7.2016, ο κατηγορούμενος, με δική του παραδοχή βρέθηκε ένοχος στο αδίκημα της κατοχής 996,8 γραμμαρίων κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια σε άλλους, καθώς και της κατοχής 45,97 γραμμαρίων κάνναβης, από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4,5 ετών και 6 μηνών, αντίστοιχα, σε κάθε κατηγορία. Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή φυλάκισης στα 3,5 χρόνια. Τέλος, στην Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/2018, ημερ. 27.11.2019, μετά από παραδοχή, ποινή φυλάκισης 5 ετών που επιβλήθηκε στην κατηγορία της παράνομης κατοχής 1,415 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό της προμήθειά της σε τρίτο πρόσωπο, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή των κατηγορούμενων ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτή, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή των κατηγορουμένων είναι άμεση και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία, μέσω της αγόρευσης των ευπαιδεύτων συνηγόρων τους ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Μολονότι οι κατηγορούμενοι καταλήφθηκαν επ' αυτοφώρω να διαπράττουν τα πλέον σοβαρά αδικήματα (της προμήθειας της επίδικης ποσότητας ναρκωτικών και της κατοχής της με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο), εντούτοις, η παραδοχή τους και πάλι είναι καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας (βλ. τη XXX Χαραλάμπους, ανωτέρω). Η παραδοχή των κατηγορουμένων έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Ιδιαίτερα μεγάλη βαρύτητα επίσης δίνουμε και στη συνεργασία των κατηγορούμενων με την Αστυνομία, η οποία επιμαρτυρείται από τα εξής: ο κατηγορούμενος 1 υπόδειξε σκηνές στην Πάφο και ομολόγησε τα διαπραχθέντα αδικήματα και σε ανακριτική κατάθεση που του είχε ληφθεί, 4 μέρες μετά τη σύλληψή του. Ο κατηγορούμενος 2 έδωσε δεύτερη ανακριτική κατάθεση, 5 μέρες μετά τη σύλληψή του, με την οποία επιβεβαίωσε όσα είπε στην πρώτη του κατάθεση, ενώ απάντησε και σε νέες διευκρινιστικές ερωτήσεις της Αστυνομίας. Όμως, το πλέον σοβαρό στοιχείο συνεργασίας των κατηγορούμενων, που την ίδια ώρα αντανακλά και την έμπρακτη μεταμέλειά τους, είναι ότι κατονόμασαν τους δυο εμπόρους για τους οποίους ενεργούσαν στον ουσιώδη χρόνο. Ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε το πρόσωπο, με οδηγίες του οποίου ανέλαβε να παραδώσει τα ναρκωτικά στον κατηγορούμενο 2 και ο τελευταίος, το πρόσωπο στο οποίο θα τα παρέδιδε με τη σειρά του, το οποίο καταζητείται. Η σπουδαιότητα και αξία αυτού του ελαφρυντικού στοιχείου, είναι αυτονόητη, δεδομένων των εγγενών δυνητικών και πραγματικών κινδύνων που συνεπάγεται τέτοιου είδους συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές για τη ζωή των κατηγορούμενων και των μελών των οικογενειών τους καθώς και του οφέλους που αποκομίζουν οι ανακριτικές αρχές, ως αποτέλεσμα της επί του προκειμένου στάσης των κατηγορούμενων στο επίπονο και πολύπλοκο έργο τους για πλήρη διαλεύκανση εγκληματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ιδίως, για προσαγωγή των προσώπων που διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ενώπιον της δικαιοσύνης για να λογοδοτήσουν (βλ. Gani κ.ά. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 243, Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2015:B779, Ποιν. Έφ. 222/14, ημερ. 25.11.2015 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Το πόσο σημαντικό ρόλο διαδραματίζει η στάση των δυο κατηγορούμενων επί του προκειμένου, αντανακλάται και από το γεγονός, ότι, η αποδεδειγμένη μεταμέλεια του κατηγορούμενου, η οποία, μεταξύ άλλων, επιμαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές για δίωξη των προμηθευτών και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, σύμφωνα με το άρθρο 30
(4)(β)(v) του Νόμου, αποτελεί παράγοντα τον οποίο το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, ως καθιστών το αδίκημα λιγότερο σοβαρό. Φυσικά, στην προκειμένη περίπτωση, μολονότι αυτό το ελαφρυντικό στοιχείο, θα έχει ως αποτέλεσμα την ανάλογη έκπτωση στην ποινή που θα επιβληθεί στους δυο κατηγορούμενους, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε, ότι αυτοί, μολονότι δεν ήταν και οι ιθύνοντες νόες στη διάπραξη των αδικημάτων, εντούτοις, συνέδραμαν με το δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισαν - και μάλιστα, αν δεν συλλαμβάνονταν, με το αζημίωτο - στη διάδοση των ναρκωτικών και του ολέθρου που επιφέρει αυτή, όντες σημαντικοί κρίκοι στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Dos Santos
(2005)2 A.A.Δ. 297). Επιπρόσθετα, λαμβάνουμε υπόψη, ως ελαφρυντικό, το λευκό ποινικό μητρώο των κατηγορουμένων σε συνδυασμό με την ηλικία τους. Οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών, που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Αbe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει την θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις διάφορες προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και επαγγελματικές συνθήκες των κατηγορούμενων, όπως αυτές αναδύονται από τις δυο εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκαν ξεχωριστά για τον καθένα τους, είτε ακόμη, όπως έχουν εκτεθεί εκ μέρους των συνηγόρων τους. Αρχίζοντας από τον κατηγορούμενο 1 είναι ηλικίας 33 χρόνων, έγγαμος και πατέρας ενός ανηλίκου παιδιού, ηλικίας 3 ετών. Είναι το μεγαλύτερο παιδί πενταμελούς οικογένειας και οι γονείς του, το 2010 ήρθαν σε οριστική διάσταση, λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζαν στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Ο πατέρας του, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αγγλία από κύπριους γονείς, λόγω χρόνιας κατάχρησης αλκοόλ, αντιμετώπιζε προβλήματα στο συκώτι, με αποτέλεσμα να αποβιώσει το 2016 σε ηλικία 57 ετών. Η μητέρα του, ηλικίας 55 ετών, κατάγεται από την Πάφο και διαμένει στα Κονιά. Λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί να εργαστεί και συντηρείται οικονομικά από το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα (Ε.Ε.Ε.). Ο ίδιος, ο οποίος ανέκαθεν διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις, τόσο με τους γονείς του όσο και με τα τρία αδέλφια του, σε ηλικία 25 περίπου ετών συνήψε πρώτο γάμο με γυναίκα Γεωργιανής καταγωγής, μετά από σύντομη σχέση που διατηρούσαν. Λόγω προβλημάτων που αντιμετώπισαν στη σχέση τους, 6 μήνες αργότερα πήραν διαζύγιο. Το 2013, ο κατηγορούμενος γνώρισε τη δεύτερη σύζυγό του, ηλικίας 41 ετών από την Ουκρανία. Η τελευταία, από προηγούμενες σχέσεις της απόκτησε 2 παιδιά, ηλικίας 20 και 13 ετών, αντίστοιχα. Η σχέση του κατηγορούμενου με τη σύζυγό του, τα πρώτα χρόνια της γνωριμίας τους ήταν εξ αποστάσεως, καθότι έμεναν σε διαφορετικές χώρες. Ο κατηγορούμενος, την περίοδο 2013 - 2016 έμενε στην Αγγλία, στη συνέχεια, για ένα χρόνο, στη Μάλτα και ακολούθως, για ακόμη ένα χρόνο, στην Αυστραλία. Την ίδια περίοδο, η σύζυγός του έμενε στην Ουκρανία όπου μαζί με τον κατηγορούμενο τέλεσαν πολιτικό γάμο πριν από 3 χρόνια. Αρχές του 2018, οι δυο τους επέστρεψαν στην Κύπρο όπου γεννήθηκε ο γιος τους. Ο τελευταίος, το 2019 αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα υγείας και η οικογένεια μετέβηκε για κάποιους μήνες στην Ουκρανία. Με την επιστροφή τους στην Κύπρο, αντιμετώπιζαν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, λόγω ανεργίας του ζεύγους. Η σύζυγος του κατηγορούμενου δεν εργάζεται λόγω καρδιολογικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει και έχει αναλάβει την αποκλειστική φροντίδα του ανήλικου παιδιού τους, καθότι δεν έχουν άλλο υποστηρικτικό πλαίσιο. Οι σχέσεις της οικογένειας είναι αρμονικές. Ο κατηγορούμενος έκανε συστηματική χρήση κάνναβης από την ηλικία των 15 ετών, ισχυριζόμενος ότι το βοηθούσε να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του. Όπως δηλώνει, παραμένει καθαρός από ουσίες από τη σύλληψή του και έχει αιτηθεί συμμετοχή στο πρόγραμμα απεξάρτησης των Κεντρικών Φυλακών «ΔΑΝΑΗ». Αποφοίτησε από γυμνάσιο στην Πάφο και στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται σε οικοδομές και νυκτερινά μαγαζιά. Το 2006 κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά, όμως, 6 μήνες μετά πήρε αναστολή για να μπορέσει να συνεχίσει να εργάζεται. Μέχρι το 2008 εξακολουθούσε να εργάζεται σε οικοδομές και νυκτερινά μαγαζιά. Στη συνέχεια εργάστηκε για περίπου 4 χρόνια στο αεροδρόμιο Πάφου, όμως, το 2012 έχασε την εργασία του, λόγω των οικογενειακών προβλημάτων που αντιμετώπιζε με την πρώτη σύζυγό του. Τον Οκτώβρη του 2012 συνελήφθηκε για κατοχή κάνναβης και βρισκόταν υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές μέχρι και το Μάη του
- Μετά την αποφυλάκισή του μετακόμισε στην Αγγλία όπου παρέμεινε για 3 χρόνια και εργαζόταν ως υπεύθυνος σερβιτόρων σε διάφορους χώρους εστίασης. Στη συνέχεια εργάστηκε σε εστιατόρια στη Μάλτα για ένα χρόνο και ακολούθως, για ακόμη ένα χρόνο στην Αυστραλία. Από τις αρχές του 2018 έχει εγκατασταθεί μόνιμα στην Κύπρο, πλην κάποιων περιόδων που μετέβηκε οικογενειακώς στην Ουκρανία. Εργάστηκε περιστασιακά ως ελαιοχρωματιστής σε οικοδομές, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ουκρανία. Το 2020 δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει σταθερή εργασία, λόγω των περιοριστικών μέτρων κατά της εξάπλωσης του κορωνοϊού. Ο ίδιος και η σύζυγός του, δε διαθέτουν καθόλου κινητή ή ακίνητη περιουσία και γενικά οποιοδήποτε εισόδημα. Οι βασικές ανάγκες της οικογένειας, στην παρούσα φάση καλύπτονται από χρήματα τα οποία δανείζονται από συγγενικά τους πρόσωπα. Το μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται σε €450,00 και ο κατηγορούμενος οφείλει στις υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων το ποσό των €1.000,
- Προβληματίζεται για την ποινή που θα του επιβληθεί και για το πώς θα επηρεαστεί περαιτέρω η οικογένειά του. Όπως αναφέρει, διέπραξε τα αδικήματα σε μια δύσκολη περίοδο για την οικογένειά του, καθότι ο ίδιος και η σύζυγός του ήταν άνεργοι και αντιμετώπιζαν σοβαρές οικονομικές προκλήσεις. Με τη σειρά του, ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 26 χρόνων, έγγαμος και πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 8 ετών και 15 μηνών, αντίστοιχα. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε δυσλειτουργική οικογένεια από τη Λεμεσό. Οι γονείς του, λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζαν στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, χώρισαν το 1997 όταν ο ίδιος ήταν μόλις 3 ετών. Ο αδελφός του, ο οποίος, τότε ήταν βρέφος, παρέμεινε στη μητέρα του, ενώ ο ίδιος μεγάλωνε με τη μητρική γιαγιά μέχρι το θάνατό της, 10 χρόνια αργότερα, οπότε επέστρεψε στη σπίτι της μητέρας του. Ο πατέρας του συνήψε δεύτερο γάμο, από τον οποίο απόκτησε ακόμη 2 παιδιά και διαμένει οικογενειακώς στη Λεμεσό. Η μητέρα του είναι άνεργη, χρόνια χρήστης εξαρτησιογόνων ουσιών, γεγονός που την οδήγησε σε περαιτέρω παραβατική συμπεριφορά και σε καταδίκη της, επανειλημμένα, σε ποινές φυλάκισης. Μετά το χωρισμό της από τον πατέρα του κατηγορούμενου, απέκτησε ακόμη 2 παιδιά εκτός γάμου. Από αυτά, το μικρότερο, έχει τεθεί υπό τη νομική φροντίδα της Διευθύντριας Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας και τοποθετήθηκε σε ανάδοχη οικογένεια. Ο κατηγορούμενος δεν έχει σταθερή επαφή με οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του. Σε ηλικία 15 ετών γνώρισε τη σύζυγό του και έκτοτε διαμένουν μαζί. Ενώ τα πρώτα χρόνια της συμβίωσής τους είχαν τη στήριξη του πατέρα του και του μητρικού του παππού, όταν άρχισαν να εργάζονται, ανεξαρτητοποιήθηκαν. Η σύζυγός του, ηλικίας 28 ετών, κατάγεται από την Κυπερούντα και εργάζεται σε ξενοδοχείο στη Λεμεσό. Παντρεύτηκαν το 2015 και τα δυο παιδιά τους φοιτούν σε σχολεία στη Λεμεσό. Οι οικογενειακές τους σχέσεις είναι αρμονικές και η σύζυγος του κατηγορούμενου, τον επισκέπτεται τακτικά στις Κεντρικές Φυλακές και το στηρίζει όσο μπορεί. Τα παιδιά του γνωρίζουν ότι είναι κρατούμενος στις Κεντρικές Φυλακές και διατηρούν καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία. Ο κατηγορούμενος διέκοψε τη φοίτησή του στη Β' τάξη λυκείου. Σε ηλικία 17 ετών κατατάγηκε στην Εθνική Φρουρά, ωστόσο, 6 μήνες αργότερα, επειδή η σύζυγός του είχε μείνει έγκυος το πρώτο τους παιδί, πήρε αναστολή. Τότε άρχισε να εργάζεται εποχιακά ως υπεύθυνος για τις ξαπλώστρες και ομπρέλες σε παραλία στη Λεμεσό. Ασχολήθηκε με το εν λόγω επάγγελμα μέχρι και τα 24 του, όπου άρχισε να εργάζεται ως εξωτερικός πωλητής για το Σύνδεσμο Παντοπωλών Λεμεσού. Τον Ιούλιο του 2020 αποδεσμεύτηκε από την εργασία του, λόγω της πανδημίας. Έκτοτε είναι άνεργος και λάμβανε ανεργιακό επίδομα. Οι βασικές ανάγκες της οικογένειάς του καλύπτονται από την εργασία της συζύγου του, η οποία λαμβάνει μηνιαίο μισθό €1.000,
- Ούτε και αυτός διαθέτει κινητή ή ακίνητη περιουσία και προβληματίζεται για την ποινή που θα του επιβληθεί και για το πώς θα επηρεαστεί περαιτέρω η οικογένειά του. Όπως αναφέρει, διέπραξε τα αδικήματα σε μια δύσκολη περίοδο για την οικογένειά του, καθότι ο ίδιος δεν εργαζόταν και αντιμετώπιζαν με τη σύζυγό του σοβαρές οικονομικές προκλήσεις. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1, απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του, στο γεγονός ότι είναι εθισμένος χρήστης κάνναβης, επί καθημερινής βάσης, από την ηλικία των 15 ετών. Όπως είπε, η πρόταση από το πρόσωπο που τον προσέγγισε να εμπλακεί σ' αυτά, δεν ήταν τυχαία, αφού γνώριζε ότι ο εθισμός του στην κάνναβη ήταν η αιτία να έχει ανάγκη τα χρήματα ώστε να μπορεί να εξασφαλίζει τη δόση του. Ωστόσο, αντιλαμβανόμενος το λάθος του, έχει πρόθεση να αναμορφωθεί και να μπορεί να ενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Σ' αυτό το πλαίσιο, μεταξύ άλλων, έχει αιτηθεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα «Δανάη» που προσφέρουν οι φυλακές, για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Με τη σειρά του, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 2, απέδωσε τη διάπραξη των αδικημάτων εκ μέρους του, στη δυσκολία του να ξεφύγει από μια δύσκολη οικογενειακή κατάσταση πραγμάτων, την οποία βιώνει από την ηλικία των 3 ετών, η οποία περιλαμβάνει μητέρα, χρόνια χρήστη εξαρτησιογόνων ουσιών, πατέρα και μητέρα που τον εγκατέλειψαν από αυτή την ηλικία και μια πολύ συγκρουσιακή σχέση με την οικογένειά του. Επιπλέον είναι και το γεγονός, ότι από τον Ιούλιο του 2020 που απολύθηκε από την εργασία του, λόγω της πανδημίας, δεν μπορούσε να βρει εργασία. Υπάρχουν δυο ανήλικα παιδιά στο σπίτι, η σύζυγός του, η οποία εργάζεται ως ξενοδοχειακή υπάλληλος και λαμβάνει €1.000,00, κι αυτή, λόγω της πανδημίας δεν λαμβάνει το 100% του μισθού της, έτσι ο ίδιος, παρασύρθηκε από τον έμπορο ναρκωτικών για το αντίτιμο των €200,
- Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα. Aν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα ήταν η οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής, αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου. Εν πάση περιπτώσει είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών προβλημάτων (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, Μακρή ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 15 και Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει πάντα η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και τη διασπορά του θανάτου. Στην προκειμένη περίπτωση και οι δυο κατηγορούμενοι διέπραξαν τα αδικήματα συνειδητά, κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφονται σε άλλο σημείο, πιο πάνω, με σκοπό την αποκόμιση χρημάτων. Καθ' ομολογία τους, ο ένας θα λάμβανε το ποσό των €600,00 και ο άλλος των €200,00. Και οι δυο, για τα διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, όπως διαχρονικά η νομολογία κατά καιρούς ορίζει, θα έπρεπε να αναζητήσουν βοήθεια και στήριξη και όχι να καταφύγουν στο έγκλημα και την παρανομία και δη, με την μορφή που αυτό συνέβη. Λαμβάνουμε υπόψη ότι η δράση των κατηγορούμενων περιορίζεται σε αυτό το μεμονωμένο περιστατικό και ότι δεν κατατάσσονται στους οργανωμένους εμπόρους. Ωστόσο, στην κατοχή τους βρέθηκε σοβαρή ποσότητα κάνναβης (σχεδόν ένα κιλό, κατ' ακρίβεια, 987,2 γραμμάρια). Προς όφελος του κατηγορούμενου 1, επιπλέον, λαμβάνουμε υπόψη και την πρόθεσή του να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, εντασσόμενος στο πρόγραμμα «Δανάη» των Φυλακών. Και αυτό, κατά το συνήγορό του, επειδή, αντιλαμβανόμενος το λάθος του έχει πρόθεση να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να συμμορφωθεί και να μπορεί να επανενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Επικροτούμε ένα τέτοιο εγχείρημα εκ μέρους του, τον ενθαρρύνουμε σ' αυτό και μάλιστα αναγνωρίζουμε ότι κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι. Εν πάση περιπτώσει, εάν ο κατηγορούμενος καταφέρει να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, ο πρώτος που θα ωφεληθεί θα είναι ο ίδιος. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Επιπρόσθετα, προς όφελος και των δυο κατηγορούμενων, κατά την επιμέτρηση της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη ότι ελλείπουν όλα εκείνα τα στοιχεία που καθιστούν το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό, όπως αυτά καθορίζονται στο άρθρο 30
(4)(α) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου και ότι συντρέχουν εκείνα τα στοιχεία που έχουν αναφερθεί από τους συνηγόρους τους, τα οποία καθιστούν το αδίκημα λιγότερο σοβαρό, όπως αυτά καθορίζονται στο εδάφιο
(4)(β) του ίδιου άρθρου. Έχει νομολογηθεί ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 A.A.Δ 377). Οι κατηγορούμενοι εδώ, ο ένας προμήθευσε τον άλλο, με σκοπό ο τελευταίος, με τη σειρά του να προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, σχεδόν ένα κιλό κάνναβης. Μολονότι η κάνναβη αποτελεί ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, που δεν κατατάσσεται στα πλέον σκληρά ναρκωτικά, εντούτοις, η ποσότητα, δεν μπορεί να θεωρηθεί και αμελητέα. Απεναντίας είναι αρκετά σοβαρή. Δεν έχουμε αμφιβολία, ότι κατ' αρχήν, η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και τη σημαντική ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Β, που οι κατηγορούμενοι, ο ένας προμήθευσε τον άλλο, με σκοπό, ο δεύτερος να την προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο, καθηκόντως, λαμβάνουμε υπόψη, όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής και γενικά, οτιδήποτε έχει αναφερθεί από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των κατηγορούμενων ή έχει τεθεί ενώπιον μας και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. Αναφορικά τέλος με όσα ανάφεραν οι συνήγοροι των κατηγορούμενων, για τις επιπτώσεις στους ίδιους και την οικογένειά τους και ιδιαίτερα στα ανήλικα παιδιά τους, συνεπεία της ποινής που θα τους επιβληθεί, αυτές, παρότι δε μας αφήνουν αδιάφορους και ασφαλώς τις λαμβάνουμε υπόψη, εντούτοις, την ίδια ώρα έχουμε υπόψη μας τη νομολογιακή αρχή, ότι οι επιπτώσεις φυλάκισης στην οικογένεια ενός κατηγορουμένου συγκαταλέγονται μεταξύ των ελαφρυντικών περιστάσεων, πλην όμως δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328). Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξαν οι κατηγορούμενοι - υπό το φως και του συνόλου των γεγονότων που τα περιβάλλουν - και τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος των κατηγορούμενων, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή, αναμφίβολα θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος των κατηγορούμενων (ως εκτίθενται σε άλλο σημείο - πιο πάνω -), ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα τους επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Προτού καθορίσουμε το ύψος της ποινής που θα επιβάλουμε στους κατηγορούμενους, θα θέλαμε να εξηγήσουμε τους λόγους για τους οποίους, σε εφαρμογή της αρχής της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης (βλ. ΧΧΧ Αναστασιάδης ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B205, Ποιν. Έφ. 242/2018, ημερομηνίας 31.5.2019), θεωρούμε ότι η ποινή που θα επιβάλουμε στον κατηγορούμενο 1, για το σοβαρό αδίκημα της προμήθειας της επίδικης ποσότητας ναρκωτικών, μπορεί και θα πρέπει να είναι η ίδια με την ποινή που θα επιβάλουμε στον κατηγορούμενο 2, για το εξίσου σοβαρό αδίκημα της κατοχής της εν λόγω ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλο πρόσωπο. Με αναφορά στα γεγονότα που περιβάλλουν τα δυο αυτά αδικήματα, ουσιαστικά είναι ίδια ακριβώς. Ο κατηγορούμενος 1, ενεργώντας για λογαριασμό κάποιου άλλου, έναντι αμοιβής την οποία θα λάμβανε, προμήθευσε τα ναρκωτικά στον κατηγορούμενο 2, ο οποίος, με τη σειρά του, επίσης ενεργώντας για λογαριασμό συγκεκριμένου προσώπου, έναντι αμοιβής την οποία κι αυτός θα λάμβανε, θα τα προμήθευε στο εν λόγω πρόσωπο, μεταφέροντάς τα σε συγκεκριμένο σημείο που θα του υποδείκνυε. Απ' εκεί και πέρα, οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των δυο κατηγορούμενων και τα λοιπά ελαφρυντικά τους, προσομοιάζουν σε σημαντικό βαθμό. Το γεγονός ότι ο πρώτος είναι 33 ετών και ο δεύτερος 26, δεν διαφοροποιεί ουσιωδώς τα πράγματα. Και οι δυο είναι ενήλικοι, νέοι άνθρωποι και αρκετά ώριμοι για να έχουν συναίσθηση της σοβαρότητας των αδικημάτων που διέπραξαν και των επιπτώσεων που απορρέουν από αυτά. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε: Στον κατηγορούμενο 1: Στην κατηγορία 1 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος), καμία ποινή, καθότι η συνωμοσία υλοποιήθηκε και έτσι, ουσιαστικά, τα γεγονότα αυτής, εμπεριέχονται στα γεγονότα της σοβαρότερης, 4ης κατηγορίας (βλ. Χασσάν κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 742). Στην κατηγορία 2 (κατοχή), καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα της, ουσιαστικά περικλείονται στα γεγονότα της σοβαρότερης, 4ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην κατηγορία 4 (προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου), φυλάκιση 3½ ετών. Στον κατηγορούμενο 2: Στην κατηγορία 2 (κατοχή), καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα της, ουσιαστικά περικλείονται στα γεγονότα της σοβαρότερης, 3ης κατηγορίας, στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην κατηγορία 3 (κατοχή με σκοπό την προμήθεια), φυλάκιση 3 ½ ετών. Στη κατηγορία 10 (συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος), καμία ποινή, καθότι η συνωμοσία υλοποιήθηκε και έτσι, ουσιαστικά, τα γεγονότα αυτής, εμπεριέχονται στα γεγονότα της σοβαρότερης, 3ης κατηγορίας. Η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης και για τους δυο κατηγορούμενους, μειώνεται για το χρονικό διάστημα που αυτοί τελούσαν υπό κράτηση και συγκεκριμένα από την 21.1.2021. Τα τεκμήρια, να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο