Δημοκρατίας ν. Σωφρονίου, Υπόθεση αρ.: 1200/2021, 28/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2021:14 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 1200/2021 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας αρχής Και ΧΧΧ Σωφρονίου Κατηγορουμένου ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 28/4/2021 Για την κατηγορούσα αρχή: κα Ο. Σοφοκλέους Για τον κατηγορούμενο: κ. Δ. Λοχίας Κατηγορούμενος: παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, με δική του παραδοχή, έχει βρεθεί ένοχος στις κατηγορίες της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα, κοκαΐνης, συνολικού βάρους 497,5 γραμμαρίων (κατηγορίες 4 και 6, αντίστοιχα), στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και συγκεκριμένα, κάνναβης, συνολικού βάρους 13,77 γραμμαρίων (κατηγορία 5), και τέλος, στις κατηγορίες της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και του καπνίσματος φυτού κάνναβης (κατηγορίες 7 και 8, αντίστοιχα). Αριθμός άλλων κατηγοριών που αντιμετώπιζε, ανεστάλησαν από το Γενικό Εισαγγελέα, με αποτέλεσμα ν' απαλλαγεί σ' αυτές. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τα διαπραχθέντα αδικήματα, ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, είναι τα εξής: Μετά από πληροφορία που κατείχε η Αστυνομία ότι στις 6/2/2021, συγκεκριμένο πρόσωπο θα προμήθευε μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης σε άγνωστο πρόσωπο, το οποίο θα μετέβαινε στο σημείο παραλαβής των ναρκωτικών με μοτοσυκλέτα, τύπου scooter, μεγάλου κυβισμού, χρώματος μαύρου, την ίδια μέρα, περί τις 17:00, μέλη της ΥΚΑΝ Αρχηγείου εγκαταστάθηκαν στις 16:20 περιμετρικά της οικίας του συγκεκριμένου προσώπου στη Λεμεσό. Περί τις 16:45, το πρόσωπο του οποίου το σπίτι ήταν υπό παρακολούθηση, επιβιβάστηκε σε αυτοκίνητο που βρισκόταν έξω από αυτό, ως συνοδηγός, και η παρακολούθηση συνεχίστηκε μέχρι που το αυτοκίνητο σταμάτησε σε συγκεκριμένο σημείο πίσω από πρακτορείο στοιχημάτων, που βρίσκεται επί της οδού Φραγκλίνου Ρούσβελτ στο Ζακάκι. Στο ίδιο σημείο θεάθηκαν και άλλα αυτοκίνητα, κάποια ήταν ήδη σταθμευμένα και άλλα εισέρχονταν στον ίδιο χώρο. Επίσης, άτομα συγγενικά του προσώπου που αφορούσε η πληροφορία, περιφέρονταν επί της Φραγκλίνου Ρούσβελτ. Γύρω στις 17:15, μοτοσυκλέτα, τύπου scooter, μεγάλου κυβισμού, χρώματος μαύρου, της οποίας ο οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος φορούσε κράνος και είχε μαύρο σακίδιο πλάτης στους ώμους, θεάθηκε να κατευθύνεται από τα φώτα τροχαίας του νέου λιμανιού, επί της Φραγκλίνου Ρούσβελτ, προς τον κυκλικό κόμβο του My Mall Λεμεσού. Στη στροφή, πριν το πρακτορείο έστριψε αριστερά, ως η πορεία του, ενώ μετά από δυο-τρία λεπτά επέστρεψε και στάθμευσε στο χώρο που βρισκόταν το υπό παρακολούθηση πρόσωπο. Μετά από ένα λεπτό, ο κατηγορούμενος αναχώρησε από το μέρος, έχοντας, πλέον, το σακίδιο πλάτης μπροστά στο στήθος του αντί στους ώμους. Η Αστυνομία παρακολούθησε τον κατηγορούμενο για δέκα λεπτά κι όταν αυτός στάθμευσε σε χωμάτινο χώρο στάθμευσης στη γωνία των οδών Λαέρτη με Ελευθερίας στον Ύψωνα, με τοποθέτηση αστυνομικών φάρων επί των οχημάτων της, προσπάθησε να ανακόψει τον κατηγορούμενο. Αυτός, μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας, άφησε τη μοτοσυκλέτα και τράπηκε σε φυγή, με μέλη της ΥΚΑΝ να τον καταδιώκουν. Κατά την καταδίωξη, ο κατηγορούμενος εισήλθε στις αυλές δύο κατοικιών που βρίσκονται στην οδό Ελευθερίας. Στη συνέχεια θεάθηκε να ρίχνει το μαύρο σακίδιο σε πλακόστρωτο δρόμο που οδηγούσε σε αδιέξοδο, μπροστά από την οικία ΧΧΧ στην οδό Πανδώρας. Ο κατηγορούμενος ανακόπηκε από την Αστυνομία, 10 μέτρα πιο κάτω από το σημείο στο οποίο πέταξε το σακίδιο. Ακολούθως, αφού οδηγήθηκε στο σημείο που βρισκόταν το μαύρο σακίδιο, το οποίο του υποδείχθηκε, όταν του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Εν δικό μου ρε φίλε». Στη μπροστινή μικρή θήκη του σακιδίου, στην παρουσία του κατηγορούμενου, βρέθηκε μια νάιλον διαφανής συσκευασία, εντός της οποίας υπήρχε ξηρή φυτική ύλη κάνναβης και μια ζυγαριά ακριβείας με ίχνη κάνναβης. Σε σχετική επίστηση που έγινε, ανέφερε: «Εν δική μου, είμαι χρήστης». Στη βάση των γεγονότων αυτών, ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για αυτόφωρο αδίκημα και του επιστήθηκε, εκ νέου, η προσοχή στο Νόμο, χωρίς να δώσει οποιαδήποτε απάντηση. Στη συνέχεια της έρευνας, στη μεγάλη θήκη της τσάντας, βρέθηκε μια νάιλον διαφανής συσκευασία, εντός της οποίας υπήρχε άσπρη συμπαγής ουσία, που έμοιαζε με κοκαΐνη. Στη σχετική επίστηση που του έγινε, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Εν άσπρη, εν εν δική μου». Στην έρευνα που ακολούθησε σε άλλα σημεία της τσάντας, αλλά και σε σωματικό έλεγχο του κατηγορούμενου, εντοπίστηκαν κινητά τηλέφωνα, τέσσερα γάντια μιας χρήσης, άλλες μικροποσότητες κάνναβης και €930, μετρητά. Όλα τα ανευρεθέντα παραλήφθηκαν ως τεκμήρια. Ο κατηγορούμενος στις σχετικές επιστήσεις που του γίνονταν, απαντούσε πως ήταν δικά του. Το σύνολο της κάνναβης που είχε στην κατοχή του, ήταν 13,77 γραμμάρια και το σύνολο της κοκαΐνης, 497,5 γραμμάρια. Ο κατηγορούμενος, την ίδια ημέρα, στις 23:00, στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, συνελήφθηκε εκ νέου μετά από εκτέλεση δικαστικού εντάλματος σύλληψης. Αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε: «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Επίσης, πληροφορήθηκε γραπτώς για τα δικαιώματά του και υπέγραψε σχετικό έντυπο δικαιωμάτων. Σε ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε μεταξύ των ωρών 23:15 - 23:35, αρνήθηκε να δώσει απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, εκτός εάν μιλούσε πρώτα με το δικηγόρο του. Την 7/2/2021, ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, όπου εναντίον του εκδόθηκε διάταγμα προσωποκράτησης οκτώ ημερών. Σε δεύτερη ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε, στις 10/2/2021, ομολόγησε τη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει. Ο κατηγορούμενος, ως αναφέρθηκε, τελεί υπό κράτηση από την 6/2/2021 και είναι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, με την εμπεριστατωμένη αγόρευση του, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, λάβει υπόψη του την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου και τη συνεπακόλουθη μεταμέλειά του, υποστηρίζοντας ότι δικαιούται σε ουσιαστική έκπτωση στην ποινή, παρά την επ' αυτοφώρω σύλληψή του. Ζήτησε ακόμα όπως συνυπολογιστεί η συνεργασία του με τις αστυνομικές αρχές, καθώς επίσης και το ότι προέβη σε θεληματική κατάθεση και συγκατατέθηκε στη λήψη παρειακών επιχρισμάτων για σκοπούς διενέργειας εξέτασης γενετικού υλικού. Προς επίρρωση δε της θέσης του περί συνεργασίας του κατηγορούμενου με τις αστυνομικές αρχές, παρέπεμψε το Δικαστήριο στο περιεχόμενο της θεληματικής κατάθεσής του, υποδεικνύοντας ότι τα αδικήματα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και του καπνίσματος φυτού κάνναβης (κατηγορίες 7 και 8, αντίστοιχα), ήταν άγνωστα στην αστυνομία και η μόνη μαρτυρία που τα υποστηρίζει αφορά στις σχετικές παραδοχές του κατηγορούμενου στην εν λόγω θεληματική του κατάθεση. Ως προς τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος, ο συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε όπως συνυπολογιστεί ο περιορισμένος ρόλος του τελευταίου, καθώς επίσης και οι προσωπικές του συνθήκες κατά τον ουσιώδη χρόνο, οι οποίες τον οδήγησαν στην απόφαση να διαπράξει τα αδικήματα. Προς τούτο ανέφερε ότι ο ρόλος του κατηγορούμενου ήταν απλά να παραλάβει τα ναρκωτικά από ένα συγκεκριμένο σημείο και να τα παραδώσει σε ένα άλλο και ότι η ενέργεια του αυτή έγινε στη βάση του γεγονότος ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή, ήταν άνεργος, εξαρτημένος, τόσο στην κάνναβη όσο και στην κοκαΐνη και υποχρεωμένος στον προμηθευτή του, ο οποίος σε προηγούμενο χρόνο αποδέχτηκε να τον προμηθεύσει με ναρκωτικά επί πιστώσει, υπό την αίρεση ότι μελλοντικά θα έπρεπε να τον εξυπηρετήσει εκεί που θα το χρειαζόταν. Είναι στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, σύμφωνα πάντα με το συνήγορο του κατηγορούμενου, που, όταν ο προμηθευτής του, του ζήτησε να προβεί στη συγκεκριμένη μεταφορά, και σε αντάλλαγμα να του καταβάλει μικρή χρηματική αμοιβή και να τον προμηθεύσει και με μερικά γραμμάρια κάνναβης, αποδέχτηκε να διαπράξει τα σχετικά αδικήματα. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε ακόμα να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου, ηλικία η οποία, στη προκειμένη περίπτωση, καθιστά τον αναμορφωτικό σκοπό της ποινής ουσιαστικότερο από την περίπτωση που επιβάλλεται ποινή σε πρόσωπο μεγαλύτερης ηλικίας. Προς τούτο, παρέπεμψε το Δικαστήριο σε σχετικές αυθεντίες. Ζήτησε ακόμα, να συνυπολογιστεί το γεγονός, ότι, στη βάση των όσων περιβάλλουν την υπό εξέταση υπόθεση, αρκετά από τα ελαφρυντικά που προνοούνται στο άρθρο 30
(4)(β) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου (Ν.29/1977), τυγχάνουν εφαρμογής. Στη βάση του γεγονότος ότι ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων τελούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών, ο συνήγορός του ζήτησε από το Δικαστήριο, όπως, το γεγονός αυτό ληφθεί υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, κατά αναλογία των περιπτώσεων της μέθης, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Ζητήθηκε, ακόμα, όπως, υπόψη, ληφθεί και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος, μετά τον εγκλεισμό του στις φυλακές, έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα «Δανάη», με σκοπό να απεξαρτηθεί από τις ναρκωτικές ουσίες, και ότι καθ' όλο το χρονικό διάστημα που τελεί υπό κράτηση, επιδεικνύει καλή συμπεριφορά, παρουσιάζοντας προς τούτο σχετικά πιστοποιητικά που εκδόθηκαν από λειτουργούς του τμήματος φυλακών. Στη βάση δε της προσπάθειας απεξάρτησης, ζήτησε από το Δικαστήριο, όπως εφαρμόσει τα όσα αναφέρθηκαν στη σχετική, με το ζήτημα, νομολογία, παραπέμποντας σχετικά σε συγκεκριμένες αποφάσεις. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου, στη βάση των όσων αναφέρθηκαν στην υπόθεση Kyriakides v. The Republic
(1983)2 C.L.R. 94, ζήτησε όπως αναγνωριστεί και κατά συνέπεια συνυπολογιστεί ότι στην προκειμένη περίπτωση, η αστυνομία ικανοποιήθηκε απλά με τη σύλληψη του κατηγορουμένου και δεν επιδίωξε να ερευνήσει και να συλλάβει τα πρόσωπα για τα οποία ενεργούσε ο κατηγορούμενος, παρά το γεγονός ότι είχε υπό το συνεχή έλεγχο και παρακολούθηση, τόσο το σημείο παραλαβής των ναρκωτικών όσο και τον κατηγορούμενο κατά τις μετέπειτα κινήσεις του. Προς τούτο, ισχυρίστηκε - και δεν αμφισβητήθηκε από την κατηγορούσα αρχή -, ότι οι όποιες ενέργειες έγιναν προς ανεύρεση του προμηθευτή, έλαβαν χώρα σε μεταγενέστερη, της ημέρας διάπραξης των αδικημάτων του κατηγορητηρίου, μέρα και ότι η μόνη μαρτυρία που προέκυψε, στη βάση της οποίας καταχωρίστηκε υπόθεση εναντίον τρίτου προσώπου, αφορούσε σε πιθανή σύνδεση του γενετικού του υλικού με γενετικό υλικό που απομονώθηκε από την εξωτερική πλευρά της τσάντας που μετέφερε ο κατηγορούμενος. Υπέδειξε, συναφώς, ότι, αν η αστυνομία, κατά τον ουσιώδη χρόνο της παράδοσης των ναρκωτικών προέβαινε σε ελέγχους στο σημείο που βρισκόταν το πρόσωπο που κατά την αστυνομία ήταν ο προμηθευτής και ανέκρινε τα εκεί παρευρισκόμενα πρόσωπα, θα μπορούσε να έχει ιδίαν αντίληψη των λόγων της εκεί παρουσίας τους και δεν θα βρισκόταν στη δυσμενή θέση, που βρέθηκε, να μην μπορεί να καταρρίψει τις σχετικές δικαιολογίες που ανέφεραν τούτα, όταν, σε μεταγενέστερο της επίδικης μέρας, χρόνο, τους λήφθηκαν καταθέσεις. Συναφώς πάντα με το υπό συζήτηση θέμα, ο συνήγορος του κατηγορούμενου υπέδειξε ότι δεν αφέθηκε ο τελευταίος να παραδώσει τα ναρκωτικά στο πρόσωπο για το οποίο προορίζονταν, ούτε και του προτάθηκε όπως λάβει μέρος σε ελεγχόμενη παράδοσή τους στο πρόσωπο αυτό. Ήταν, στη βάση των ανωτέρω, η επί του προκειμένου θέση του συνηγόρου του κατηγορούμενου, ότι η αστυνομία δεν έδειξε το αναγκαίο ενδιαφέρον για έλεγχο και σύλληψη του προμηθευτή, αλλά και του τελικού παραλήπτη των ναρκωτικών και αρκέστηκε απλά στο να συλλάβει τον κατηγορούμενο, παρά τον εμφανή περιορισμένο ρόλο του στην όλη επιχείρηση. Ο συνήγορος υπεράσπισης ζήτησε ακόμα, όπως, μετριαστικά για τον κατηγορούμενο, ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τα ναρκωτικά, στη βάση της στενής παρακολούθησης από τα μέλη της ΥΚΑΝ, δεν ήταν δυνατό να καταλήξουν στην αγορά και, προς υποστήριξη της θέσης του αυτής, παρέπεμψε το Δικαστήριο στις υποθέσεις Καλαβαζίδης ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 540 και Hady Haggag ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 52. Ειδικότερα, για τις θέσεις του αυτές και τα όσα αναφέρθηκαν στις δύο μόλις πιο πάνω αποφάσεις, ο συνήγορος του κατηγορούμενου διευκρίνισε ότι εκείνο που ζητά από το Δικαστήριο να ληφθεί υπόψη, υπέρ του κατηγορούμενου, είναι το γεγονός, ότι στη βάση του πλήρους ελέγχου της όλης επιχείρησης από την αστυνομία, ήταν αδύνατη η κυκλοφορία των ναρκωτικών στην αγορά, καθιστώντας έτσι την υπόθεση ολιγότερο σοβαρή, απ' ό,τι θα ήταν υπό άλλες περιστάσεις. Τέλος, ο συνήγορος του κατηγορούμενου ζήτησε όπως το Δικαστήριο κατά τη λήψη της απόφασής του ως προς το ύψος της ποινής που θα επιβάλει στον τελευταίο, συνυπολογίσει και τις πρόνοιες του άρθρου 5
(3)του περί Αποκαταστάσεως Καταδικασθέντων Νόμου Ν.70/1981, υπό την έννοια ότι στη βάση των ρηθέντων προνοιών είναι δυνατή η αποκατάσταση προσώπου που καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης από 2-4 έτη, μετά από διάταγμα του Δικαστηρίου, κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται μετά παρέλευση 8 ετών από την καταδίκη του, ενώ για ποινή που υπερβαίνει της περιόδου αυτής δεν είναι δυνατή η αποκατάστασή του. Προς υποστήριξη της θέσης του αυτής, τόνισε το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου και τη μεγάλη πιθανότητα αναμόρφωσής του, στη βάση της προσδοκίας που θα δημιουργηθεί σ' αυτόν, ότι μελλοντικά θα είναι δυνατή η αποκατάστασή του. Για σκοπούς πληρότητας και μόνο, σημειώνουμε ότι η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, σε σχέση με τους ισχυρισμούς του συνηγόρου του κατηγορούμενου, ως προς τον τρόπο δράσης της αστυνομίας κατά την επίδικη μέρα, αποδέχτηκε ότι, όντως, την ημέρα εκείνη, οι έρευνες περιορίστηκαν μόνο προς τον κατηγορούμενο, πλην όμως ανέφερε ότι σε μεταγενέστερη μέρα έγινε έρευνα και στο σημείο που φέρεται να έγινε η παράδοση των ναρκωτικών, αλλά και στα πρόσωπα που ήταν παρόντα στο συγκεκριμένο σημείο και ότι στη βάση του μαρτυρικού υλικού που προέκυψε, καταχωρίστηκε υπόθεση εναντίον του προσώπου που, κατά την αστυνομία, ήταν ο προμηθευτής του κατηγορούμενου. Έχουμε θέσει ενώπιον μας όλα όσα έχει αναφέρει ο συνήγορος για σκοπούς μετριασμού της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά, εκεί που ήθελε κριθεί αναγκαίο. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, με σκοπό την προμήθειά του σε άλλο πρόσωπο (κατηγορία 6), είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται και η σοβαρότητα των λοιπών αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, για τα οποία, ο Νομοθέτης, εκεί που δεν προβλέπει, επίσης, φυλάκιση διά βίου, προέβλεψε πολυετείς ποινές φυλάκισης. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μπορεί να αποτυπωθεί ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς, λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B110, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018 «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. επίσης Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B114, Ποιν. Έφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018 και την εντελώς πρόσφατη υπόθεση XXX Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021). Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης των αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν την διάθεση ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα, σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστά την επιβολή αποτρεπτικών ποινών επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα, που είναι πιο ευάλωτα, από τον κίνδυνο αυτό (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B130, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019). Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βεβαίως υπόψη οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος, αλλά και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής. Προεξάρχουσας όμως σημασίας είναι η αποτροπή προς το σκοπό προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει παροχή περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι, όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια, αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B469, Ποιν. Έφ. 235/13, ημερ. 5.10.2016, Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Παρά το γεγονός ότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης δεν παρουσιάζουν σημεία κάμψης, αλλά, αντίθετα, έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Έτσι, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξε ο κατηγορούμενος. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:D183, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017). Οι παραπάνω αρχές, επαναβεβαιώνονται και στην υπόθεση XXX Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Στην υπόθεση Sikaf Youssef Nehmed Allah ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 467, στον εφεσείοντα, μετά από παραδοχή επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή 587,3412 γραμμαρίων κοκαΐνης. Ο εφεσείων ήταν χρήστης ναρκωτικών και μετέφερε στο σώμα του την κοκαΐνη από το Λίβανο για να την παραδώσει σε τρίτο πρόσωπο έναντι αμοιβής σε κοκαΐνη, αξίας $5.000, την οποία θα χρησιμοποιούσε ο ίδιος. Κατ' έφεση, η ποινή αυτή χαρακτηρίστηκε επιεικής. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Marcos Alexander Dos Santos
(2005)2 Α.Α.Δ. 297, στον εφεσίβλητο, ο οποίος παραδέχθηκε την κατηγορία της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα, 1.021 γραμμαρίων κοκαΐνης καθώς και την κατηγορία της κατοχής του με σκοπό την προμήθειά του σε τρίτο πρόσωπο, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 ετών, σε κάθε κατηγορία, οι οποίες αυξήθηκαν κατ' έφεση, σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 9 ετών. Ο εφεσίβλητος ενήργησε σκόπιμα, εν ψυχρώ και προγραμματισμένα με μοναδικό κίνητρο το δικό του οικονομικό όφελος. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Mehmet Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377, στον εφεσίβλητο, μετά από παραδοχή επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής ηρωίνης βάρους 391,25 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθειά της σε άλλους. Κατ' έφεση, η ποινή αυτή κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε σε ποινή φυλάκισης 8 ετών. Δεν διέλαθε της προσοχής μας ότι η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε ηρωίνη, πλην όμως, πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α. Στην Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 96, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών, οι οποίες επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, στις κατηγορίες της κατοχής ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Α (189.20 γραμμάρια κοκαΐνης) με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα και της προμήθειας ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β (4 κιλά και 96.1575 γραμμάρια κάνναβης), αντίστοιχα, κατ' έφεση, χαρακτηρίστηκαν μεν αυστηρές, αλλά, όχι έκδηλα υπερβολικές ώστε να δικαιολογείται παρέμβαση του Εφετείου για μείωσή τους. Στην Chucri ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 388, ο εφεσείων, άτομο νεαρής ηλικίας και με λευκό ποινικό μητρώο, παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 62 σκευασμάτων που περιείχαν κοκαΐνη, βάρους 130.2612 γραμμαρίων, τα οποία μετέφερε στο στομάχι του από το Λίβανο για να τα πωλήσει σε δύο πρόσωπα στη Λεμεσό. Πρωτόδικα, για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, του είχαν επιβληθεί συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών, οι οποίες επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Στην Βενιζέλου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 59, στον εφεσείοντα, ο οποίος κρίθηκε ένοχος μετά από ακρόαση, στις κατηγορίες της εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια 1.045,06 γραμμαρίων κοκαΐνης (κατηγορίες 4, 5 και 6, αντίστοιχα) και δεν ήταν ο ιθύνων νους, σε αντίθεση με τον πρώην συγκατηγορούμενό του, ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών, στις κατηγορίες 4 και 6 και 8 ετών, στην κατηγορία 5, οι οποίες, ωστόσο, κατ' έφεση μειώθηκαν στα 10 έτη, στις κατηγορίες 4 και 6 και στα 6 έτη, στην κατηγορία 5, λόγω σφάλματος αρχής του Κακουργιοδικείου το οποίο θεώρησε τη μη παραδοχή του εφεσείοντα, ως επιβαρυντικό παράγοντα. Στην Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 231, ποινή φυλάκισης 9 ετών που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα, ο οποίος, μετά από ακροαματική διαδικασία κρίθηκε ένοχος για εισαγωγή 389,36 γραμμαρίων κοκαΐνης και κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια σε τρίτους, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου, πατέρας δυο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 9 και 10 ετών, αντίστοιχα και δεν αποκόμισε όφελος από τη διάπραξη των αδικημάτων. Η σύνδεσή του με τα αδικήματα έγινε με ανεύρεση του γενετικού υλικού του στο εσωτερικό της φόδρας της τσάντας που τοποθετήθηκαν τα ναρκωτικά. Ο εφεσείοντας συμμετείχε στην τοποθέτηση των ναρκωτικών στην τσάντα που βρέθηκε στην κατοχή άλλου προσώπου που συνταξίδεψε με τον ίδιο. Στην Marius ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/14, ημερ. 27.5.2015, στον κατηγορούμενο, ηλικίας 23 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, 4 χρόνων, για το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος και 11 χρόνων, για τα αδικήματα της εισαγωγής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικού φαρμάκου τάξεως Α και συγκεκριμένα, 883,4463 γραμμαρίων κοκαΐνης, τα οποία ο κατηγορούμενος εισήγαγε στην Κύπρο, αεροπορικώς, από τις Βρυξέλες, στις 30.4.14, με οδηγίες να τα παραδώσει σε άλλο, άγνωστό του πρόσωπο. Προβλήθηκε κατ' έφεση, ότι το Δικαστήριο δεν έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στους ελαφρυντικούς παράγοντες και στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν μόλις 23 ετών, ορφανός από πατέρα και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη χώρα του (Ρουμανία), λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η οικογένειά του μετά το θάνατο του πατέρα του και τη δημιουργία νέας οικογένειας από τη μητέρα του. Το Εφετείο, απέρριψε την έφεση, με την επισήμανση ότι, η 11ετής ποινή φυλάκισης ήταν αρκετά αυστηρή, αλλά, όχι σε τέτοιο βαθμό που θα μπορούσε αντικειμενικά να χαρακτηριστεί έκδηλα υπερβολική. Στην Valdez ν. Δημοκρατίας κ.ά., ECLI:CY:AD:2017:B57, Ποιν. Εφ. 144/2016 και 145/2016, ημερ. 21.2.2017, οι εφεσείοντες, μετά από παραδοχή, κρίθηκαν ένοχοι, μεταξύ άλλων και στις κατηγορίες της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, ήτοι, κοκαΐνης βάρους 160 γραμμαρίων και της παράνομης κατοχής του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Οι εφεσείοντες λειτούργησαν ως μεταφορείς της κοκαΐνης, έναντι αμοιβής. Οι συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 ετών που τους επιβλήθηκαν στις πιο πάνω κατηγορίες, επικυρώθηκαν κατ' έφεση. Τέλος, στην Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B477, Ποιν. Εφ. 191/2016, ημερ. 6.11.2018, ο εφεσείοντας καταδικάστηκε, μετά από ακροαματική διαδικασία, μεταξύ άλλων, στην κατηγορία της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α, δηλαδή κοκαΐνης, συνολικού βάρους 438,9 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Βαρύνετο με δύο προηγούμενες καταδίκες, για παρόμοιας φύσης αδικήματα και ήταν προστάτης πέντε παιδιών. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, του επέβαλε ποινή φυλάκισης 10 ετών στην πιο πάνω κατηγορία και επιπρόσθετα προέβηκε σε ενεργοποίηση 4 μηνών της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης που του είχε επιβληθεί από άλλο Δικαστήριο και θα ήταν διαδοχική της ποινής της υπό κρίση υπόθεσης. Η έφεση κατά της ποινής απορρίφθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτή, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλιέται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του κατηγορούμενου είναι άμεση και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία, μέσω της αγόρευσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές ή προϋποθέσεις (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Μολονότι ο κατηγορούμενος καταλήφθηκε επ' αυτοφώρω να διαπράττει τα πλέον σοβαρά αδικήματα που αντιμετωπίζει, εντούτοις, η παραδοχή του και πάλι είναι καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας (βλ. τη XXX Χαραλάμπους, ανωτέρω). Η παραδοχή του κατηγορούμενου έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Bαρύτητα, επίσης, δίνουμε και στη συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία επιμαρτυρείται από το γεγονός ότι προέβη σε θεληματική κατάθεση, ομολογώντας τα διαπραχθέντα αδικήματα, για τα οποία συνελήφθη επ' αυτοφώρω και περαιτέρω αποκαλύπτοντας τη διάπραξη από μέρους του των αδικημάτων της 7ης και 8ης κατηγορίας, για τα οποία η αστυνομία δεν είχε καμία μαρτυρία. Η σπουδαιότητα και αξία αυτού του ελαφρυντικού στοιχείου, είναι αυτονόητη, δεδομένου του οφέλους που αποκομίζουν οι ανακριτικές αρχές, ως αποτέλεσμα της επί του προκειμένου στάσης του κατηγορούμενου στο επίπονο και πολύπλοκο έργο τους για πλήρη διαλεύκανση εγκληματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών. Η σημαντικότητα του ρόλου που διαδραματίζει η στάση του κατηγορούμενου επί του προκειμένου, αντανακλάται και από το γεγονός, ότι, η αποδεδειγμένη μεταμέλεια του, η οποία, μεταξύ άλλων, επιμαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές και η προθυμία του να υποβληθεί σε θεραπεία για απεξάρτηση, σύμφωνα με το άρθρο 30
(4)(β)(v) του Νόμου, αποτελεί παράγοντα τον οποίο το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, ως καθιστών το αδίκημα λιγότερο σοβαρό. Φυσικά, στην προκειμένη περίπτωση, μολονότι αυτό το ελαφρυντικό στοιχείο, θα έχει ως αποτέλεσμα την ανάλογη έκπτωση στην ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, την ίδια ώρα, δεν παραγνωρίζουμε, ότι αυτός, αν και δεν ήταν ο ιθύνων νους στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής, εντούτοις, συνέδραμε με το δευτερεύοντα ρόλο που διαδραμάτισε - και μάλιστα, αν δεν συλλαμβανόταν, με το αζημίωτο - στην προσπάθεια διάδοσης των ναρκωτικών και του ολέθρου που επιφέρει αυτή, όντας σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Dos Santos
(2005)2 A.A.Δ. 297). Επιπρόσθετα, λαμβάνουμε υπόψη, ως ελαφρυντικό, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου σε συνδυασμό με την ηλικία του, η οποία τον καθιστά νεαρό πρόσωπο, παράγοντας, που στην προκειμένη περίπτωση επιτρέπει επιεικέστερη αντιμετώπιση, αλλά και τις προσωπικές του συνθήκες. Επαναλαμβάνουμε, ωστόσο, ότι, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών, που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635 και Αbe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει την θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στη βάση των μόλις πιο πάνω νομολογιακών αρχών, στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις διάφορες προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και επαγγελματικές συνθήκες του κατηγορουμένου, όπως αυτές αναδύονται από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε, και ως αυτές έχουν εκτεθεί από το συνήγορό του. Ο κατηγορούμενος είναι άγαμος, ηλικίας 23 χρόνων. Είναι ένα από τα πέντε τέκνα της οικογένειας και πριν τη σύλληψή του διέμενε με τους γονείς του και τρία από τα αδέλφια του, στην πατρική οικία. Η μητέρα του υπήρξε αρκετές φορές θύμα σωματικής βίας από τον πατέρα του, ο οποίος παρουσιάζει πρόβλημα αλκοολισμού. Ο κατηγορούμενος φοίτησε στο σύστημα μαθητείας και στους κλάδους μηχανολογίας και μαγειρικής σε τεχνική σχολή, ωστόσο, χωρίς να ολοκληρώσει τη φοίτησή του. Λόγω δυπροσάρμοστης συμπεριφοράς απαλλάχτηκε από την υποχρεωτική θητεία του στην Εθνική Φρουρά. Πριν καταστεί άνεργος και για διάστημα περίπου 3 ετών, εργαζόταν σε ιδιωτικές εταιρείες ταχείας μεταφοράς. Από την ηλικία των 15 ετών κατέστη χρήστης κάνναβης και από τα 17 του έτη, χρήστης κοκαΐνης, ουσίες στις οποίες, κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, αλλά και σήμερα είναι εξαρτημένος. Ως σημειώθηκε ανωτέρω, μετά τον εγκλεισμό του στις κεντρικές φυλακές ως υπόδικος, ο κατηγορούμενος εντάχθηκε στο πρόγραμμα απεξάρτησης «Δανάη». Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών, εξάρτησης ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα. Aν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα απέληγε σε οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής αρχής, αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου. Εν πάση περιπτώσει, είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών και άλλων προβλημάτων (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, Μακρή ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 15 και Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει πάντα η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και τη διασπορά του θανάτου. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα συνειδητά, κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφονται σε άλλο σημείο, πιο πάνω, με σκοπό την αποκόμιση χρημάτων και μικρής ποσότητας κάνναβης για δική του χρήση. Εν ολίγοις, αντί να αναζητήσει βοήθεια και στήριξη για το πρόβλημα εξάρτησης που αντιμετώπιζε, κατέφυγε στο έγκλημα και την παρανομία και δη, με την μορφή που αυτό συνέβη. Λαμβάνουμε υπόψη, ότι η δράση του περιορίζεται σε αυτό το μεμονωμένο περιστατικό και ότι δεν πρόκειται για οργανωμένο έμπορο. Ωστόσο, στην κατοχή του βρέθηκε μεγάλη ποσότητα κοκαΐνης (497,5 γραμμάρια). Προς όφελος του κατηγορούμενου, επιπλέον, λαμβάνουμε υπόψη και την προσπάθεια που καταβάλλει για να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, εντασσόμενος στο πρόγραμμα «Δανάη» των Φυλακών. Και αυτό, κατά το συνήγορό του, επειδή, αντιλαμβανόμενος το λάθος του έχει πρόθεση να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να αναμορφωθεί και να μπορεί να επανενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Επικροτούμε ένα τέτοιο εγχείρημα εκ μέρους του, τον ενθαρρύνουμε σ' αυτό και μάλιστα αναγνωρίζουμε ότι κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι. Εν πάση περιπτώσει, εάν ο κατηγορούμενος καταφέρει να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά, ο πρώτος που θα ωφεληθεί θα είναι ο ίδιος. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Επιπρόσθετα, προς όφελος του κατηγορούμενου, κατά την επιμέτρηση της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη ότι συντρέχουν εκείνα τα στοιχεία που έχουν αναφερθεί από το συνήγορο του, τα οποία καθιστούν το αδίκημα λιγότερο σοβαρό, όπως αυτά καθορίζονται στο άρθρο 30
(4)(β) του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Επίσης, λαμβάνουμε υπόψη, μετριαστικά για τον κατηγορούμενο, τόσο το γεγονός ότι στη βάση του ελέγχου που τηρούσε η ΥΚΑΝ στην όλη επιχείρηση, τα ναρκωτικά δεν θα κατέληγαν στην αγορά όσο και το γεγονός ότι η αστυνομία έδρασε με πρώτιστο μέλημα να συλλάβει τον ίδιο, χωρίς να επιδείξει την ίδια σπουδή, τουλάχιστον κατά την επίδικη μέρα, για να καταστεί δυνατή η σύλληψη, είτε του προσώπου που τον προμήθευσε είτε του προσώπου που ήταν ο τελικός παραλήπτης της κατασχεθείσας κοκαΐνης. Και τούτο, στη βάση των όσων αναφέρθηκαν στις υποθέσεις Kyriakides, Καλαβαζίδης και Haggag, ανωτέρω. Μετριαστικά για τον κατηγορούμενο συνυπολογίζουμε και το γεγονός ότι διέπραξε τα αδικήματα της κατοχής (κατηγορίες 4, 5 και 6), σε χρόνο που τελούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, χωρίς, ωστόσο, να μας διαφεύγει ότι, ως χρόνιος χρήστης, γνώριζε ότι, βασική επίπτωση της χρήσης ναρκωτικών είναι και η μείωση των αναστολών και των αντιστάσεων, οι οποίες, υπό διαύγεια πνεύματος, ενδεχομένως να αποτελούσαν τροχοπέδη στη διάπραξη των αδικημάτων κατοχής. Τέλος, αναφορικά με την εισήγηση του συνηγόρου του κατηγορούμενου ότι το Δικαστήριο, για σκοπούς απόφανσης ως προς το ύψος της ποινής που θα επιβάλει, θα πρέπει να συνυπολογίσει και τις πρόνοιες του άρθρου 5
(3)του Περί Αποκαταστάσεως Καταδικασθέντων Νόμου (Ν. 70/1981), ώστε να επιβάλει μέγιστη ποινή, ουχί μεγαλύτερη των τεσσάρων ετών φυλάκισης, για να μπορεί ο κατηγορούμενος, μελλοντικά, να αιτηθεί την αποκατάστασή του, με κάθε σεβασμό, η εισήγηση δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Το Δικαστήριο, προτού επιβάλει ποινή σ' ένα κατηγορούμενο, προσμετρά όλους τους σχετικούς παράγοντες, στη βάση των καθιερωμένων αρχών και όχι αφηρημένα ή στη βάση ενδεχόμενης μελλοντικής αποκατάστασής του. Στην υπό εξέταση περίπτωση, κατά την επιμέτρηση της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη, μεταξύ άλλων, και τους ελαφρυντικούς παράγοντες του κατηγορουμένου, όπως τους έχουμε εκθέσει σε προηγούμενο στάδιο της απόφασής μας, ως επίσης και τη διάσταση των επιδιώξεων της επιβαλλόμενης ποινής, η οποία, πέραν από την τιμωρία, έχει ανάγκη τήρησης και του στοιχείου της αναμόρφωσης και όχι την τιμωρία για χάριν της τιμωρίας (βλ. Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 376 και Γεωργίου κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Εφ. 27/2016, ημερ.19.7.2016). Έχει νομολογηθεί ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 A.A.Δ 377). Ο κατηγορούμενος εδώ, κατείχε την αναφερόμενη, ανωτέρω, ποσότητα κοκαΐνης, με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Η ποσότητα που κατείχε, σε συνδυασμό και με το είδος της ναρκωτικής ουσίας (κοκαΐνης), η οποία κατατάσσεται στα πλέον σκληρά ναρκωτικά, καθιστά την υπόθεση αρκετά σοβαρή, παρά την όποια εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 30
(4)(β) του σχετικού Νόμου. Δεν έχουμε αμφιβολία, ότι, κατ' αρχήν, η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και τη σημαντική ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Α, αλλά και την έστω μικρή ποσότητα των ναρκωτικών τάξεως Β, που ο κατηγορούμενος κατείχε, καθηκόντως, λαμβάνουμε υπόψη, όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στα πλαίσια εξατομίκευσης της ποινής και γενικά, οτιδήποτε έχει αναφερθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο του ή έχει τεθεί ενώπιον μας και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος - υπό το φως και του συνόλου των γεγονότων που τα περιβάλλουν - και τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή, αναμφίβολα θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου, ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα του επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε: (i) στην κατηγορία 4 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α), καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα της εμπεριέχονται στα γεγονότα της σοβαρότερης, κατηγορίας 6 (βλ. Χασσάν κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 742), (
- ii)στην κατηγορία 5 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β), φυλάκιση 4 μηνών, (iii) στην κατηγορία 6 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια), φυλάκιση 6 ετών, (
- iv)στην κατηγορία 7 (χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α), φυλάκιση 4 μηνών και, (
- v)στην κατηγορία 8 (κάπνισμα φυτού κάνναβης), φυλάκιση 2 μηνών. Οι πιο πάνω ποινές, να συντρέχουν και μειώνονται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα, από την 15.2.2021, όταν και παραπέμφθηκε σε δίκη στο Κακουργιοδικείο. Τα τεκμήρια, να παραμείνουν στην κατοχή της αστυνομίας. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο