Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. XΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 3535/19, 15/7/2021

(1),19 και 20Α του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν.86/72όπως έχει τροποποιηθεί (1η κατηγορία) την οποία δεν παραδέχθηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της 1ης κατηγορίας, αυτό που αποδίδεται στον Κατηγορούμενο είναι ότι στις 23/07/18, στην οδό Ασκληπιού στην Λεμεσό οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXX 797 επικινδύνως για το κοινό. Προς απόδειξη της 1ης κατηγορίας κατέθεσε ο XXXXXX Οικονομίδης (ΜΚ1). Η Κατηγορούσα Αρχή με την υπεράσπιση συμφώνησαν περαιτέρω όπως κατατεθεί εκ συμφώνου η κατάθεση του Αστ XX. Αγαθοκλέους (Τεκμήριο 3). Σημειώνεται ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3 δηλώθηκε ότι αποτελεί παραδεκτό γεγονός ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Η μαρτυρία του ΜΚ1 αποτελεί ουσιώδη πτυχή για την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Ο ΜΚ1 αρχικά υιοθέτησε την κατάθεσή του ημερ. 24/07/18 (Τεκμήριο 1) η οποία κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του δυνάμει του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9 όπως τροποποιήθηκε. Αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο από το ειδώλιο του μάρτυρα και αναφέρθηκε στο περιστατικό που επεσυνέβη μεταξύ τους ακριβώς τους έξω από την κατοικία που διαμένει αλλά και την κατοικία του Κατηγορούμενου αφού τα δύο σπίτια συνορεύουν μεταξύ τους. Η οικεία τους βρίσκεται στην οδό Ασκληπιού στην Λεμεσό ενώ το επίδικο περιστατικό επεσυνέβη στις 23/07/18 και περί ώρα

1. Ο Κατηγορούμενος είναι θείος του ΜΚ1 και μεταξύ τους υπάρχουν αρκετές προστριβές. Κατά τον επίδικο χρόνο ο ΜΚ1 βρισκόταν έξω από την οικεία της θείας του και σύμφωνα με την εκδοχή που υποστήριξε, έπλενε το όχημα του το οποίο ήταν σταθμευμένο με την μπροστινή του πλευρά να έχει δυτική κατεύθυνση. Όπως εξήγησε, σε κάποια στιγμή ενώ ασχολείτο με το πλύσιμο του οχήματος του, αφίχθηκε με το δικό του όχημα ο Κατηγορούμενος έχοντας ως συνοδηγό την σύζυγο του, δηλαδή την θεία του ΜΚ
2. Όπως ισχυρίστηκε ο ΜΚ1, επειδή στον δρόμο υπήρχαν φύλα από τα δέντρα που είχαν πέσει αλλά και νερά αφού έπλενε το αυτοκίνητο του, ο Κατηγορούμενος θύμωσε όταν αντιλήφθηκε και αφού κατέβηκε από το όχημα του το οποίο είχε σταθμεύσει έχοντας διαγώνια κλίση προς τα αριστερά και η μπροστινή πλευρά του οχήματος έβλεπε προς τα βόρεια, άρχισε να του φωνάζει να καθαρίσει τα φύλα από τα δέντρα που είχαν πέσει στον δρόμο και ταυτόχρονα να τον βρίζει. Ο ΜΚ1 επίσης ισχυρίστηκε ότι ο Κατηγορούμενος άφησε το όχημα του ξεκινημένο και είχε την πόρτα του οδηγού ανοιχτή. Μάλιστα όπως υποστήριξε, η σύζυγος του Κατηγορούμενου που καθόταν ως συνοδηγός έλεγε στον Κατηγορούμενο να σταματήσει. Κατά την κυρίως εξέταση του, ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε ότι αρχικά είπε στον Κατηγορούμενο ότι δεν θα σκουπίσει τα φύλα που έπεσαν γιατί ο ίδιος δεν έχει δέντρο στο δικό του σπίτι και ενώ αμέσως μετά αναθεώρησε την απόφαση του αποφασίζοντας να τα σκουπίσει για να μην δώσει οποιαδήποτε συνέχεια στο περιστατικό, όταν πήρε την σκούπα λόγω του ότι ο Κατηγορούμενος συνέχιζε να τον βρίζει, μετάνιωσε και την άφησε στο πεζοδρόμιο συνεχίζοντας το πλύσιμο του αυτοκινήτου και συγκεκριμένα στο πίσω μέρος του. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, τότε ο Κατηγορούμενος του είπε ότι θα καλέσει την υδατοπρομήθεια και αφού επιβιβάστηκε εντός του αυτοκινήτου του αντιλήφθηκε το όχημα του Κατηγορούμενου να κατευθύνεται κατά πάνω του. Τότε ο ΜΚ1 κατευθύνθηκε προς την πλευρά που ήταν ο δρόμος για να τον αποφύγει με αποτέλεσμα να χτυπήσει ο δεξιός του αγκώνας στο αριστερό πίσω παράθυρο του οδηγού αφού το όχημα του Κατηγορούμενου είχε 4 πόρτες. Αποτέλεσε βασική θέση του ΜΚ1 ότι το όχημα του Κατηγορούμενου χωρίς να βάλει όπισθεν κινήθηκε κατά πάνω του διενεργώντας στροφή προς τα αριστερά. Τέλος σύμφωνα με τον ΜΚ1 το δικό του όχημα από το όχημα του Κατηγορούμενου είχε απόσταση περί τα 6 μέτρα. Κατά την αντεξέταση, υποδείχθηκε στον ΜΚ1 φωτοαντίγραφο χωρομετρικού σχεδίου (Τεκμήριο 2) στο οποίο αναγνώρισε τόσο την οικεία της θείας του στην οποία διέμενε και συντηρούσε (σημείο Χ1 επί του Τεκμηρίου 2) όσο και την οικεία του Κατηγορούμενου. Επίσης υπέδειξε το σημείο που ήταν παρκαρισμένο το όχημα του (σημείο Α επί του Τεκμηρίου 2), όσο και το όχημα του Κατηγορούμενου (σημείο Β επί του Τεκμηρίου 2). Ερωτώμενος ο ΜΚ1 από τον συνήγορο υπεράσπισης ποια πλευρά του οχήματος του Κατηγορούμενου ήταν προς το μέρος του κατά την στιγμή που το όχημα κινείτο κατά πάνω του ακολουθώντας δυτική πορεία αυτός ανέφερε ότι ήταν η αριστερή πλευρά. Ο ΜΚ1 περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι το όχημα του ήταν παρκαρισμένο με αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή ότι τα πίσω φώτα του οχήματος του έβλεπαν το μπροστινό μέρος του οχήματος του Κατηγορούμενου και συνεπώς η αριστερή πλευρά του οχήματος του έβλεπε προς τον δρόμο και όχι προς το πεζοδρόμιο. Στην συνέχεια ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι κατά την στιγμή που το όχημα του Κατηγορούμενου κινείτο κατά πάνω του, η δεξιά πλευρά του οχήματος του Κατηγορουμένου ήταν προς το μέρος του με αποτέλεσμα αυτός να κτυπήσει με τον δεξιό του αγκώνα στο παράθυρο που βρίσκεται στην μεριά του αυτοκινήτου που είναι η θέση του οδηγού. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 από την υπεράσπιση ότι τα όσα ανέφερε κατά την δια ζώσης μαρτυρία του αποτελούν ψεύδη. Ο ΜΚ1 απαντώντας στην πιο πάνω υποβολή, διευκρίνισε ότι κατά την στιγμή που το όχημα του Κατηγορουμένου κινείτο προς το μέρος του, αυτός βρισκόταν ανάμεσα στην αριστερή μεριά του σταθμευμένου οχήματος του και στην δεξιά πλευρά του οχήματος του Κατηγορούμενου. Επίσης επανέλαβε την θέση ότι κτύπησε στο αριστερό παράθυρο που βρίσκεται στην μεριά του οδηγού με τον δεξιό του αγκώνα. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να δώσει μαρτυρία ενόρκως. Πέραν της δικής του μαρτυρίας δεν πρόσφερε οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση του Κατηγορούμενου για το πώς εξελίχτηκαν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης έξω από το σπίτι του. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι αφού αφίχθηκε με το όχημα του στο επίδικο μέρος περί τις 1900 αντιλήφθηκε τον ΜΚ1 να βρίσκεται στο συγκεκριμένο σημείο στο οποίο υπήρχε λίμνη από νερά και ακαθαρσίες. Τότε αφού του απηύθυνε τον λόγο ερωτώντας τον γιατί υπάρχουν αυτές οι ακαθαρσίες και τα νερά, ο ΜΚ1 δεν του έδωσε καμία απάντηση. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος τον ξαναρώτησε για δεύτερη φορά επαναλαμβάνοντας του την ίδια ερώτηση και τότε ο ΜΚ1 του απάντησε εξυβρίζοντας τον. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο μετά την πιο πάνω λογομαχία που είχαν, ανέφερε στον ΜΚ1 ότι θα πάει στην υδατοπρομήθεια να τον καταγγείλει για τα νερά που έριξε στον δρόμο και στην συνέχεια αφού εισήλθε εντός του αυτοκινήτου του αφού το ξεκίνησε θα πήγαινε πρώτα στην υδατοπρομήθεια και μετά στην Αστυνομία. Ο Κατηγορούμενος συμφώνησε επίσης με το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 21/09/18 (Τεκμήριο 4) . Αποτέλεσε βασικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι ουδέποτε οδήγησε το όχημα του κατά πάνω του ΜΚ1 για να τον χτυπήσει, αλλά ότι ξεκίνησε για να φύγει ακολουθώντας κανονικά την πορεία του. Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος επέμεινε στην αρχική του θέση λέγοντας ότι δεν είχε καμία απολύτως πρόθεση να κτυπήσει τον ΜΚ1 με το αυτοκίνητο του και ότι την στιγμή που εκκίνησε για να φύγει πραγματοποίησε ελαφριά στροφή προς τα αριστερά για να ακολουθήσει δυτική πορεία. Μάλιστα επέμεινε στην θέση του, ότι ουδέποτε σταμάτησε το όχημα του με διαγώνια κλίση υποστηρίζοντας ότι το στάθμευσε παράλληλα από το πεζοδρόμιο του δρόμου, πίσω δηλαδή από το όχημα του ΜΚ1 και σε απόσταση περί τα δύο μέτρα. Αμέσως μετά το επίδικο περιστατικό ο Κατηγορούμενος αποδέχτηκε την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι μετέβηκε στην Αστυνομία μαζί με την θυγατέρα του χωρίς να πάρει μαζί του και την σύζυγο του. Επίσης αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγος του εξαιτίας των νερών που υπήρχαν στον δρόμο δεν μπορούσαν να κατεβούν από το αυτοκίνητο. Σύμφωνα με τον ίδιο η σύζυγος του τελικά κατέβηκε και πήγε στο σπίτι τους. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι το ίδιο έπραξε και αυτός, ότι δηλαδή κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, με πρόθεση να πάει προς το σπίτι του γιατί προηγουμένως βρισκόταν σε άλλη πόλη. Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι τελικά κατάφερε να κατεβεί από το αυτοκίνητο του απευθείας πάνω στο πεζοδρόμιο αφού είχε παρκάρει παράλληλα επειδή στον δρόμο υπήρχαν νερά. Ο Κατηγορούμενος υπέδειξε επίσης στο Τεκμήριο 2 την θέση που σταμάτησε το όχημα του κατά την στιγμή που έφτασε έξω από το σπίτι του, η οποία και διαφέρει από την θέση που ισχυρίστηκε και υπέδειξε επί του Τεκμηρίου 2 ο ΜΚ
3. Υποστήριξε επίσης ότι την ώρα που ξεκίνησε για να φύγει ο ΜΚ1 βρισκόταν στην πλευρά του δρόμου και δίπλα από το αυτοκίνητο του το οποίο ήταν σταθμευμένο και το έπλενε. Όσον αφορά τον ισχυρισμό που έδωσε στην κατάθεση του (Τεκμήριο 4) για το κτύπημα που άκουσε στο όχημα του κατά την στιγμή που εκκίνησε για να φύγει, ισχυρίστηκε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει αν αυτό έγινε είτε από την σκούπα που κρατούσε ο ΜΚ1 είτε από το χέρι του . ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης , τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν , την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαβρού v Χαραλάμπους 1996 1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd 1998 1 Α.Α.Δ 820). Επίσης έχει κριθεί νομολογικά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Ο ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Απαντούσε με αμεσότητα, σαφήνεια και χωρίς κανένα δισταγμό στις ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης και υποστήριξε με επάρκεια τους ισχυρισμούς του. Παρά το ότι η μαρτυρία του αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση εντούτοις ο μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του χωρίς να κλονιστεί. Η δια ζώσης μαρτυρία του συνάδει με το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Τεκμήριο 1) και σε καμία ουσιώδη αντίφαση δεν έχει υποπέσει. Άλλωστε η βασική θέση του ΜΚ1, ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος εκκίνησε το όχημα του και κινήθηκε κατά πάνω του με αποτέλεσμα να κτυπήσει χωρίς βέβαια να τραυματιστεί, με τον δεξιό αγκώνα του χεριού του πάνω στο παράθυρο του οχήματος του Κατηγορούμενου πίσω από την θέση του οδηγού δεν έχει διαφοροποιηθεί σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του. Όσον αφορά την θέση της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ1 κατά την μαρτυρία του προέβαλε αντιφατικούς ισχυρισμούς, ότι δηλαδή ενώ αρχικά ανέφερε ότι κτύπησε στην αριστερή πλευρά του οχήματος του Κατηγορούμενου στην συνέχεια διαφοροποίησε τον πιο πάνω ισχυρισμό αναφέροντας ότι είναι στην δεξιά πλευρά του οχήματος που κτύπησε, αλλά και ότι κατά την κυρίως εξέταση του προέβαλε ένα εντελώς διαφορετικό ισχυρισμό από τα όσα υποστήριξε κατά την αντεξέταση του σε σχέση με το ποια πλευρά του οχήματος του Κατηγορούμενου βρισκόταν προς το μέρος του κατά την στιγμή που το όχημα κινείτο κατά πάνω του, αφού εξέτασα την μαρτυρία του στο σύνολο της με ιδιαίτερη προσοχή, διαπίστωσα ,ότι ο ΜΚ1 ουδέποτε ανέφερε οτιδήποτε που να διαφέρει ουσιωδώς από τον ισχυρισμό που προέβαλε τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τα όσα διαδραματίστηκαν. Ο ΜΚ1 δίνοντας μια πλήρη περιγραφή των γεγονότων κατά την κυρίως εξέταση του, για τα όσα έλαβαν χώρα επεξήγησε με πλήρη λεπτομέρεια και σαφήνεια ότι κατά την στιγμή που πήγε προς την μεριά του δρόμου για να αποφύγει το όχημα του Κατηγορούμενου όταν κινήθηκε κατά πάνω του, γυρίζοντας το σώμα του κτύπησε ο δεξιός του αγκώνας στο αριστερό πίσω παράθυρο του οδηγού. Συνεπώς ο ΜΚ1 ουδέποτε ανέφερε ότι χτύπησε στην αριστερή πλευρά του οχήματος του Κατηγορούμενου αλλά στο αριστερό παράθυρο πίσω από την θέση του οδηγού. Τον ίδιο ισχυρισμό επανέλαβε και κατά την αντεξέταση του. Σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης κατά πόσο χτύπησε ο δεξιός του αγκώνας στο αριστερό μέρος του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου, ο ΜΚ1 επανέλαβε ότι δεν ανέφερε ότι κτύπησε στο αριστερό μέρος του αυτοκινήτου του Κατηγορούμενου αλλά στο αριστερό παράθυρο στη μεριά του οδηγού με τον δεξιό του αγκώνα. Δεν παραγνωρίζω την απάντηση που δόθηκε από τον ΜΚ1 σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης του, ότι η πλευρά του οχήματος του Κατηγορούμενου που βρισκόταν προς το μέρος του ενώ αυτό κινείτο κατά πάνω του με δυτική κατεύθυνση ήταν η αριστερή. Είναι πρόδηλο όμως ότι ο ΜΚ1 στο συγκεκριμένο σημείο εκ παραδρομής και από σύγχυση διατύπωσε αυτή την λανθασμένη θέση χωρίς βέβαια αυτό να αποτελεί ουσιαστικής μορφής αντίφαση η οποία να κλονίζει την αξιοπιστία του. Η ουσία της μαρτυρίας του ως προς τα πραγματικά γεγονότα παραμένει η ίδια. Εξάλλου η μαρτυρία ενός μάρτυρα δεν κρίνεται μικροσκοπικά. Αυτό που τελικά έχει σημασία είναι ότι η περιγραφή που έδωσε για τα όσα διαδραματίστηκαν κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο τόσο στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1) όσο και κατά την κυρίως εξέταση αλλά και στην αντεξέταση του, δεν υπέχει οποιαδήποτε ουσιώδη διαφορά. Εξάλλου έχω κατά νου ότι ο ΜΚ1 επεξήγησε με σαφήνεια ότι την ώρα που ερχόταν το όχημα του Κατηγορούμενου κατά πάνω του, το όχημα του βρισκόταν στην αριστερή του πλευρά ενώ το όχημα του Κατηγορούμενου προς τα δεξιά και συνεπώς ο ίδιος ήταν ανάμεσα στα δύο οχήματα. Καταληκτικά αναφέρω ότι αφού εξέτασα την μαρτυρία του ΜΚ1 στην ολότητα της και έχοντας υπόψη την καθόλα θετική εντύπωση και εικόνα που αποκόμισα από την παρουσία του στο Δικαστήριο, διαπίστωσα ότι η καταγγελία στην οποία προέβηκε εναντίον του Κατηγορούμενου ήτο ειλικρινής ως αποτέλεσμα του φόβου αλλά και του κινδύνου που κλήθηκε να αντιμετωπίσει για να προστατεύσει την σωματική του ακεραιότητα από την ενέργεια του Κατηγορούμενου να οδηγήσει το όχημα του καταπάνω του. Η μαρτυρία του ΜΚ1 κρίνεται ως αξιόπιστη και επομένως αποδεκτή. Είμαι σίγουρος ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και μπορώ συνεπώς να στηριχτώ στην μαρτυρία του με ασφάλεια. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατά την δια ζώσης μαρτυρία του απαντούσε εντελώς λακωνικά και χωρίς να δίνει σαφείς εξηγήσεις για τα όσα ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση του. Μάλιστα τόσο κατά την κυρίως εξέταση του όσο και κατά την αντεξέταση του πρόσθεσε στην μαρτυρία του για πρώτη φορά ότι την στιγμή που αποχώρησε από το επίδικο μέρος είχε πρόθεση να μεταβεί για να καταγγείλει τον ΜΚ1 και στην Αστυνομία εκτός από την υδατοπρομήθεια. Επιπλέον ο Κατηγορούμενος κατά την δια ζώσης μαρτυρία του ανέφερε ότι τόσο η σύζυγος του όσο και ο ίδιος κατέβηκαν από το αυτοκίνητο και ότι μάλιστα η σύζυγος του ενώ αρχικά δεν μπορούσε να κατεβεί εξαιτίας των νερών που υπήρχαν στον δρόμο εντούτοις τελικά κατέβηκε. Πουθενά στην γραπτή του κατάθεση ο Κατηγορούμενος δεν αναφέρθηκε σε ένα τέτοιο γεγονός. Αντιθέτως αυτό που προκύπτει μέσα από το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης είναι ότι ενώ αφίχθηκε στο σπίτι του και συνομίλησε με τον ΜΚ1 για τις ακαθαρσίες που υπήρχαν, αναχώρησε για να μεταβεί στην υδατοπρομήθεια να τον καταγγείλει. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στο Τεκμήριο 4 « τότε εγώ προχώρησα με το αυτοκίνητο μου και του είπα θα πάω να τον καταγγείλω». Επίσης ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι είχε σταθμεύσει το όχημα του παράλληλα με το πεζοδρόμιο και έχοντας στραμμένη την πρόσοψη του οχήματος του προς τα δυτικά έξω από την οικεία του και σε απόσταση 2 μέτρων από το όχημα του ΜΚ1, δηλαδή πίσω από αυτό. Από την άλλη όμως όταν κλήθηκε να τοποθετήσει το σημείο που βρισκόταν το όχημα του επί του Τεκμηρίου 2, ο Κατηγορούμενος τοποθέτησε το όχημα του σε αυτό με διαγώνια κλίση με την πρόσοψη του οχήματος να βλέπει προς τα βόρεια δηλαδή προς το σπίτι του. Επίσης σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης του αποδέχτηκε ότι το όχημα του ενώ ήταν σταθμευμένο έβλεπε μούτρα προς το σπίτι του και συνεπώς δεν ήταν ως αρχικά ανέφερε σταθμευμένο πίσω από το όχημα του ΜΚ1 με δυτική κατεύθυνση. Η μαρτυρία του Κατηγορούμενου ήταν γενικά συγκεχυμένη και καθόλου πειστική. Διαφοροποιούσε τις θέσεις του χωρίς να υπάρχει στις απαντήσεις του συνοχή. Εντύπωση προκαλεί η θέση του Κατηγορούμενου πως από την μια ισχυριζόταν ότι μεταξύ του οχήματος του και του οχήματος του ΜΚ1 υπήρχε μεγάλη απόσταση για να μπορέσει να στρίψει αριστερά και να φύγει για να μεταβεί στην υδατοπρομήθεια ενώ από την άλλη ο ίδιος ισχυριζόταν ότι η απόσταση που χώριζε τα δύο οχήματα ήταν μόνο 2 μέτρα και όχι 6 ως ισχυρίστηκε ο ΜΚ1. Με βάση τα όσα ανέφερα πιο πάνω θεωρώ ότι υπάρχουν ασάφειες στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου και δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να την αποδεχτώ ως αξιόπιστη. Η μαρτυρία του απορρίπτεται. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Την 23/07/18 και περί ώρα 1900 στην οδό Ασκληπιού στη Λεμεσό ο ΜΚ1 βρισκόταν μπροστά από την οικεία της θείας του στην οποία διέμενε και ασχολείτο με το πλύσιμο του οχήματος του το οποίο ήταν σταθμευμένο μπροστά από την πιο πάνω οικεία και πιο συγκεκριμένα στο σημείο Α επί του Τεκμηρίου 2. Το όχημα του ήταν σταθμευμένο με το μπροστινό του μέρος να έχει δυτική κατεύθυνση. Σε κάποια στιγμή αφίχθηκε ο Κατηγορούμενος ο οποίος είναι θείος του ΜΚ1 και διαμένει στην διπλανή οικεία με το όχημα του. Ο Κατηγορούμενος στάθμευσε το όχημα του διαγώνια ως το σημείο Β επί του Τεκμηρίου 2. Μεταξύ των οχημάτων του ΜΚ1 και του Κατηγορούμενου υπήρχε απόσταση περί τα 6 μέτρα. Ο Κατηγορούμενος είχε ως συνοδηγό την σύζυγο του. Ξαφνικά ο Κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει στον ΜΚ1 τόσο για τα νερά όσο και για τα φύλλα που υπήρχαν στον δρόμο και του ζητούσε να τα καθαρίσει. Ο ΜΚ1 είπε στον Κατηγορούμενο να σταματήσει να φωνάζει αλλά επειδή ο τελευταίος συνέχιζε, αποφάσισε να μην τα καθαρίσει και συνέχισε να πλένει το όχημα του στο πίσω αριστερό μέρος. Τότε ο Κατηγορούμενος ανέφερε στον ΜΚ1 ότι θα μεταβεί στην υδατοπρομήθεια για να τον καταγγείλει. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος εισήλθε εντός του αυτοκινήτου του και άρχισε να το οδηγεί απότομα κατά πάνω του ΜΚ1 . Επειδή ο ΜΚ1 αντιλήφθηκε ότι το όχημα του Κατηγορουμένου κινείτο κατά πάνω του, κατευθύνθηκε προς τον δρόμο και αφού γύρισε το σώμα του κτύπησε με τον δεξιό του αγκώνα στο παράθυρο που βρίσκεται πίσω από την θέση του οδηγού χωρίς όμως να τραυματιστεί. Σημειώνεται ότι το όχημα του Κατηγορούμενου ήταν όχημα με 4 πόρτες. Μετά από το πιο πάνω περιστατικό ο ΜΚ1 μετέβηκε στην Αστυνομία όπου και ανέφερε το τι είχε προηγηθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 7 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου, Ν. 86/72, το οποίο αναφέρει ότι όποιος οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα σε οδό αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό, λαμβανομένων υπ' όψιν όλων των περιστάσεων και ιδιαίτερα της φύσης, της κατάστασης και της χρήσης της οδού και του όγκου της τροχαίας που υπάρχει κατά τον δεδομένο χρόνο ή που εύλογα θα αναμενόταν να υπάρχει κατά τον εν λόγω χρόνο στην εν λόγω οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €2563 (Λ.Κ. 1500) ή και στις δύο αυτές ποινές. Το τι συνιστά επικίνδυνη οδήγηση έχει αποτελέσει αντικείμενο Νομολογίας. Έχει νομολογηθεί ότι η επικίνδυνη οδήγηση δεν εξομοιώνεται προς την οδήγηση χωρίς τη δέουσα επιμέλεια και φροντίδα (βλ. Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 115). Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση αυτή, στη μία περίπτωση αναζητείται κατά πόσο το επίπεδο της προσοχής και φροντίδας που επιδείχθηκε υπολείπεται εκείνου που αναμένεται από τον μέσο συνετό οδηγό, ενώ στην άλλη περίπτωση κατά πόσο η συγκεκριμένη πράξη ή συμπεριφορά είναι επικίνδυνη. Η δε απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί. Χρειάζεται επιπρόσθετα απόδειξη ότι την προκάλεσε κάποιο σφάλμα. Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας του ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης. Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μια αιτία. Τέτοιο σφάλμα, συχνά, μπορεί να αποδειχθεί επαρκώς, ως συμπέρασμα, από τα ίδια τα γεγονότα του περιστατικού (βλ. Πέτρου, Σάββα, Σαζός και Gosney). Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός

(2001)2 Α.Α.Δ. 18, απαιτείται τουλάχιστον απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού, ο οποίος έστω και στιγμιαία πέφτει κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού (βλ. R. v. Gosney

(1971)55 Crim. App. R. 502, Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 223). Η δε λέξη «επικίνδυνος» στη συνήθη της γραμματική έννοια σημαίνει αυτόν που εμπεριέχει κίνδυνο, φόβο ή απειλή για τους άλλους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ο Κατηγορούμενος επέδειξε επικίνδυνη συμπεριφορά κατά την οδήγηση του οχήματος του από την οποία κινδύνευσε ο ΜΚ1 ο οποίος αναγκάστηκε να μετακινηθεί προς τον δρόμο και να κτυπήσει τελικά με τον δεξιό αγκώνα του στο παράθυρο πίσω από την θέση του οδηγού χωρίς ευτυχώς να τραυματιστεί. Η οδήγηση του ήταν επικίνδυνη αφού ο Κατηγορούμενος οδήγησε το όχημα του κατά πάνω του ΜΚ1 . Η κατεύθυνση και η πορεία που είχε το όχημα του Κατηγορούμενου θα είχαν ως αποτέλεσμα να επιπέσει πάνω στον ΜΚ1 και να τον τραυματίσει αν αυτός δεν τον αντιλαμβανόταν και δεν μετακινείτο όπως έχει περιγράψει. Την ίδια στιγμή η συμπεριφορά του καταδεικνύει δίχως άλλο πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας του ικανού και έμπειρου οδηγού. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. (Υπ.) .......... Σ. Συμεού , Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο