Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Miklusova, Αρ. Υπόθεσης: 1001/21, 9/6/2021

Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Miklusova, Αρ. Υπόθεσης: 1001/21, 9/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1001/21 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. xxx Miklusova Κατηγορούμενη ---------------- Ημερομηνία: 9 Ιουνίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Ν. Χατζηκωνσταντίνου Για κατηγορούμενη: κ. Α. Μιχαήλ Κατηγορούμενη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι στις 7.2.18-12.2.18 συνωμότησε με τον J.O.I. να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή απάτη σχετιζόμενη με ηλεκτρονικό υπολογιστή (1η κατηγορία), με πρόθεση και χωρίς δικαίωμα και με σκοπό την καταδολίευση προκάλεσε απώλεια στην περιουσία άλλου προσώπου με επέμβαση στη λειτουργία ενός συστήματος υπολογιστή με σκοπό να επιφέρει οικονομικό όφελος στον εαυτό της ή σε άλλο πρόσωπο, δηλαδή έστειλε μήνυμα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην παραπονούμενη εταιρεία με οδηγίες για πληρωμή τιμολογίου για το ποσό των €14.670, ποσό το οποίο προοριζόταν να κατατεθεί στο λογαριασμό της (2η κατηγορία), συνωμότησε με τον J.O.I. να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (3η κατηγορία), ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι το ποσό των €14.670 αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος απόκτησε και κατείχε το ποσό αυτό (4η κατηγορία), συνωμότησε με τον J.O.I. να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή εξασφάλιση χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις (5η κατηγορία) και με ψευδείς παραστάσεις και με σκοπό την καταδολίευση αποπειράθηκε να αποσπάσει από την παραπονούμενη εταιρεία το ποσό των €17.300 (6η κατηγορία). Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση παραδεκτών γεγονότων (Έγγραφα Α-Η): η κατηγορούμενη συνελήφθη στη Βιέννη μετά από εκτέλεση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Αφού της επιστήθηκε η προσοχή της στο νόμο απάντησε: «I didn' t do anything and I have never been in Cyprus» (Έγγραφα Α και Β). Κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν (Έγγραφο Στ). Ουδεμία κατάθεση έγινε στο λογαριασμό της εκτός από το μισθό της (Έγγραφο Ε). Κατά τη διάρκεια εργασίας της δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ηλεκτρονικές συσκευές (Έγγραφο Ζ). Τον Αύγουστο του 2017 τα προσωπικά της αντικείμενα κλάπηκαν (Έγγραφο Η). Η κατάθεση της κατατέθηκε ως προς τη λήψη της (Έγγραφα Γ και Δ). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να συνδέει την κατηγορούμενη με τα αδικήματα. Η κατηγορούσα αρχή εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. Το εκ πρώτης όψεως στάδιο είναι ένα θεμελιακό στάδιο που προστατεύει τον κατηγορούμενο από τον εξαναγκασμό να δώσει μαρτυρία για λόγους που δεν άπτονται στην καλώς νοούμενη απονομή της δικαιοσύνης (E.C. Fresh Meat Ltd v. Γεωργίου, Ποινική Έφεση 43/17, ημερ. 5.12.18). Η απαλλαγή ενός κατηγορούμενου είναι δυνατή αν ελλείπει συστατικό στοιχείο του αδικήματος ή η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι αναξιόπιστη σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σ' αυτή για καταδίκη (Αστυνομία v. Σέλλα κ.ά., Ποινική Έφεση 136/19, ημερ. 9.7.20). Η μαρτυρία κρίνεται στην όψη της. Κριτήριο είναι κατά πόσον σε περίπτωση που ο κατηγορούμενος δεν δώσει ικανοποιητική εξήγηση το Δικαστήριο θα μπορούσε λογικά να τον βρει ένοχο (Γενικός Εισαγγελέας v. Λιλλητού, Ποινική Έφεση 194/20, ημερ, 17.5.21). Η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι έστειλε μήνυμα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην παραπονούμενη εταιρεία με οδηγίες για πληρωμή τιμολογίου (2η κατηγορία).[1] Τέτοια μαρτυρία δεν υπάρχει. Εφόσον δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για το γενεσιουργό αδίκημα, συμπαρασύρεται και η κατηγορία που αφορά νομιμοποίηση εσόδων από παράνομη δραστηριότητα (4η κατηγορία).[2] Ούτε υπάρχει μαρτυρία ότι προέβη σε ψευδή παράσταση ή έστω σε κάποια παράσταση (6η κατηγορία).[3] Τέλος, δεν υπάρχει μαρτυρία ότι συμφώνησε με τρίτο πρόσωπο να διαπράξει αδίκημα (1η, 3η και 5η κατηγορία).[4] Εν ολίγοις, ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να καταδεικνύει ότι η κατηγορούμενη εμπλέκεται στα αδικήματα. Η κατάθεση της κατηγορούμενης κατατέθηκε για περιορισμένο σκοπό, δηλαδή ως προς τη λήψη της (Έγγραφο Δ). Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτή (Άνθιμου v. Αστυνομίας