Δημοκρατία ν. Ashik κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 3738/20, 16/6/2021

(2), 24, 30, 31, 31Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πιο πάνω κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 με τον κατηγορούμενο 2 σε άγνωστη ημερομηνία για την Κατηγορούσα Αρχή μεταξύ της 01.01.2020 και της 03.04.2020, στη Λεμεσό, συνωμότησαν με τους A. Dogan και O. Dogan να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι κάνναβη, βάρους 11 κιλών και 934,2 γραμμαρίων, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 3). - Παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β κατά παράβαση των άρθρων 5, 6 και 20, του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας (Μέρος Ι), 6

(2), 24, 30, 31 και 31Α και του Τρίτου Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας αυτής, οι κατηγορούμενοι 1 και 2 την 03.04.2020 στη Λεμεσό, μαζί με τους A. Dogan και O. Dogan, είχαν στην κατοχή τους 11 κιλά και 934,2 γραμμάρια κάνναβη χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 4). - Συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 20 και 371 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3, Μέρος Ι, ΙΙ του Πρώτου και του Τρίτου Πίνακα και των άρθρων 6

(3), 30, 31, 31Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πιο πάνω κατηγορίας, ο κατηγορούμενος 1 με τον κατηγορούμενο 2 σε άγνωστη ημερομηνία για την Κατηγορούσα Αρχή μεταξύ της 01.01.2020 και της 03.04.2020, συνωμότησαν μαζί με τους A. Dogan και O. Dogan να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή, παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι κάνναβη, βάρους 11 κιλών και 934,2 γραμμαρίων με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 5). - Παράνομη κατοχή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, κατά παράβαση των άρθρων 5, 6 και 20, του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και των άρθρων 2, 3, Πρώτος Πίνακας (Μέρος Ι), 6

(3), 24, 30, 31 και 31Α και του Τρίτου Πίνακα του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 όπως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της πιο πάνω κατηγορίας, την 03.04.2020 ο κατηγορούμενος 1, ο κατηγορούμενος 2, μαζί με τους A. Dogan και O. Dogan, είχαν στην κατοχή τους ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, ήτοι 11 κιλά και 934,2 γραμμάρια κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (κατηγορία 6). Τα γεγονότα της υπόθεσης παρατίθενται στη συνέχεια αυτολεξεί όπως αυτά έχουν κατατεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή σε γραπτό κείμενο με τα οποία συμφώνησε και η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου

1. «Στις 03/04/2020 και ώρα 12.00 ο Λοχ. XXXXX XXXXX Δημητρίου ΜΚ1 κατόπιν πληροφορίας μετέβηκε στην αποθήκη της εταιρείας ταχυμεταφορών με την ονομασία «ACS Courier» που βρίσκεται στην οδό Αγίας Φυλάξεως στη Λεμεσό, όπου στην παρουσία του διευθυντή της εν λόγω εταιρείας XXX Κασκάνη ΜΚ3, διενήργησε έλεγχο σε δύο χαρτοκιβώτια που στο καθένα υπήρχαν από δύο νάυλον διαφανή σακούλια με βαλβίδα και μέσα σε αυτά υπήρχαν 12 συσκευασίες με ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Τα δύο χαρτοκιβώτια έφεραν αριθμούς αποστολής 5322221ΧΧΧ και 5322206ΧΧΧ. Σε ζύγιση που διενεργήθηκε, διαπιστώθηκε ότι και οι 12 συσκευασίες μαζί ήταν μικτού βάρους 13 κιλών και 350 γραμμαρίων περίπου. Επίσης εντός του ενός χαρτοκιβωτίου εντοπίστηκε και ένα τεμάχιο χαρτονιού. Από περαιτέρω εξετάσεις που έγιναν τα εν λόγω χαρτοκιβώτια αφίχθηκαν στην Κύπρο από την Ελλάδα και σ' αυτά αναγραφόταν ως αποστολέας NUTRITIONCLUB, οδός Βυζαντίου ΧΧΧ, Χαϊδάρι τηλ. 6942773ΧΧΧ και παραλήπτης το όνομα BESMARI οδός Ισμέτ ΧΧΧ αρ. ΧΧΧ Τ.Κ. XXXXX Λεμεσός τηλ. 96408ΧΧΧ. Τα εν λόγω στοιχεία αναγράφονταν πάνω και στα δυο χαρτοκιβώτια. Ενόψει των πιο πάνω διευθετήθηκε η διενέργεια ελεγχόμενης παράδοσης και τα εν λόγω ναρκωτικά φωτογραφήθηκαν από τον Α/Αστ. XXXXX XXXXX Παναγίδη ΜΚ2 και αντικαταστάθηκαν από τον ΜΚ1 με ομοιώματα. Στις 03/04/2020 και ώρα 13:16 ο Αστ. XXXXX XXXXX Χαραλάμπους ΜΚ4 παρέλαβε τα δύο χαρτοκιβώτια με τα ομοιώματα από τον ΜΚ1 και μαζί με τον Αστ. XXXXX XXXXX Μιχαήλ ΜΚ5 μετέβηκαν με όχημα της εταιρείας «ACS» στην οδό που αναγραφόταν πάνω στα κιβώτια με σκοπό την παράδοση τους. Σημειώνεται ότι οι ΜΚ4 και ΜΚ5 ενεργούσαν ως υπό κάλυψη αστυνομικοί. Όταν προσέγγισαν την πιο πάνω οδό ο ΜΚ4 επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον αρ. τηλεφώνου που αναγραφόταν στο κιβώτιο ως τηλέφωνο παραλήπτη στο τηλ. XXXXX49 και συνομίλησε με άντρα ο οποίος του εξήγησε για το σημείο που βρισκόταν για την παράδοση. Με την άφιξη των ΜΚ4 και ΜΚ5 στο μέρος η ώρα 14:22 εντοπίσθηκε ο κατηγορούμενος 1 μαζί με τον A. Dogan (καταζητούμενος 1) τον οποίο ο ΜΚ4 αναγνώρισε καθότι είναι πρόσωπο γνωστό στην ΥΚΑΝ από προηγούμενες υποθέσεις. Σημειώνεται ότι η περιοχή είχε τεθεί υπό παρακολούθηση και από άλλα μέλη της ΥΚΑΝ μεταξύ των οποίων και ο Α/Αστ. XXXXX XXXXX Θεοδοσίου ΜΚ
2. Εκεί ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε στον ΜΚ4 ότι ήταν ο παραλήπτης των χαρτοκιβωτίων. Ακολούθως ο ΜΚ4 τους ενημέρωσε ότι για την παραλαβή των χαρτοκιβωτίων θα έπρεπε ο παραλήπτης να γράψει το όνομα του ολογράφως και να υπογράψει και ο κατηγορούμενος 1 υπέγραψε για την παραλαβή. Ο A. Dogan έγραψε το όνομα τρίτου προσώπου ήτοι ΧΧΧ Πεσμαρί στο έντυπο παράδοσης καθότι δεν γνώριζε να γράφει όπως ανάφερε. Στη συνέχεια ο ΜΚ4 ζήτησε τη βοήθεια του ΜΚ5 για την παράδοση. Ο ΜΚ4 παρέδωσε το ένα χάρτινο κιβώτιο με τα ναρκωτικά στον κατηγορούμενο 1 και ο ΜΚ5 έδωσε το δεύτερο χάρτινο κιβώτιο με ναρκωτικά στον A. Dogan. Αφού παρέλαβαν τα χάρτινα κιβώτια, ο ΜΚ4 αποκάλυψε την ιδιότητα του και ακινητοποίησε τον κατηγορούμενο
3. Ακολούθως η ώρα 14:24 ο ΜΚ4 συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 για αυτόφωρο αδίκημα, ενώ ο A. Dogan τράπηκε σε φυγή χωρίς να γίνει κατορθωτή η σύλληψη του παρά την καταδίωξη του από τον ΜΚ
4. Σημειώνεται ότι κατά την δίωξη του καταζητούμενου A. Dogan του έπεσε ένα κινητό τηλέφωνο που κρατούσε το οποίο περιείχε δύο κάρτες sim και παραλήφθηκε ως τεκμήριο από τον ΜΚ
5. Τη στιγμή της άφιξης των ΜΚ4 και ΜΚ5, άλλα μέλη της ΥΚΑΝ που είχαν θέσει υπό παρακολούθηση την περιοχή, εντόπισαν δύο πρόσωπα να στέκονται σε κοντινή απόσταση από το σημείο παράδοσης, ο ένας αριστερά και ο άλλος δεξιά του δρόμου και να συμπεριφέρονται ύποπτα και με τρόπο που έδειχνε ότι επιτηρούσαν το μέρος. Επιπλέον την στιγμή της αποκάλυψης της ιδιότητας των ΜΚ4 και ΜΚ5 τα δύο πιο πάνω πρόσωπα τράπηκαν σε φυγή. Την ίδια ώρα ο Α/Αστ. 479 XXXXX Θεοδοσίου ΜΚ6 καταδίωξε και ανέκοψε τον ένα απ' αυτούς που όπως διαπιστώθηκε επρόκειτο για τον κατηγορούμενο 2, ενώ το άλλο πρόσωπο καταδιώχθηκε από άλλα μέλη της ΥΚΑΝ αλλά δεν κατέστη δυνατή η ανακοπή. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα το 4ο πρόσωπο είναι ο O. Dogan (καταζητούμενος 2). Την ίδια ημέρα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μαζί με τα τεκμήρια που παραλήφθηκαν από τη σκηνή, οδηγήθηκαν από τον ΜΚ4 και άλλα μέλη της ΥΚΑΝ στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού όπου εκεί και ώρα 15:00 παραδόθηκαν στον Αστ. XXXXX XXXXX Σαββίδη ΜΚ8 ο οποίος ανέλαβε το χειρισμό των τεκμηρίων. Τα τεκμήρια δε παραδόθηκαν από τον ΜΚ1 στον ΜΚ8 η ώρα 14:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού. Την ίδια ημέρα και ώρα 16:26 ο ΜΚ20 με τη βοήθεια της διερμηνέα της τουρκικής γλώσσας ΧΧΧ Σακκά ΜΚ7 έδωσε στον κατηγορούμενο 1 γραπτώς τα δικαιώματα του ως κρατούμενου και τα οποία υπέγραψε στην παρουσία του. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 16:45 - 17:15 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο ΜΚ8 με τη βοήθεια της ΜΚ7 και στην παρουσία του ΜΚ4 και των κατηγορουμένων 1 και 2 αφού εξήγησε τη διαδικασία σφράγισης, συσκεύασε και σφράγισε τα τεκμήρια τα οποία υπέγραψε τόσο ο ΜΚ8 όσο και οι κατηγορούμενοι. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 17:40 - 20:00 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο ΜΚ20 με τη βοήθεια της ΜΚ7 έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 ανακριτική κατάθεση, αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο. Στην ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε μεταξύ άλλων ότι με τους καταζητούμενους είναι ξαδέρφια και ότι ο καταζητούμενος 1 του είπε ότι περίμενε να έρθει κάτι που είχαν παραγγείλει. Για τη συμμετοχή του ο κατηγορούμενος 1 θα λάμβανε το ποσό των €200 μετά που θα ολοκληρωνόταν η παράδοση Περαιτέρω ανάφερε ότι οι καταζητούμενοι ασχολούνταν με τη διακίνηση ναρκωτικών και επίσης ότι ο καταζητούμενος 1 είναι επικίνδυνο άτομο και τον φοβάται. Επιπλέον ανέφερε την εμπλοκή του στην υπόθεση και ότι ο καταζητούμενος 1 του είχε πει να παρουσιαστεί ως ΧΧΧ Πεσμαρί κατά την παράδοση των κιβωτίων που περίμενε από την εταιρεία ταχυμεταφορών ACS courier και παραδέχτηκε ότι υπέγραψε ως παραλήπτης των κιβωτίων. Ανάφερε επίσης την παρουσία του καταζητούμενου 2 ότι στεκόταν πιο κάτω από τη σημείο που βρισκόταν εκείνος και ο καταζητούμενος 1 και πρόσεχε αν έρθει η Αστυνομία. Επίσης ανάφερε ότι στο σπίτι του καταζητούμενου 1 πρόσεξε να μπαινοβγαίνουν διάφορα άτομα για να αγοράσουν ναρκωτικά. Τόνισε δε ότι οι καταζητούμενοι 1 και 2 είχαν οργανώσει το σχέδιο της εισαγωγής των ναρκωτικών. Την ίδια ημέρα και ώρα 20:10 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο ΜΚ20 συνέλαβε τον Κατηγορούμενο 1 κατόπιν δικαστικού εντάλματος αφού προηγουμένως του εξήγησε το λόγο της σύλληψης του με τη βοήθεια της ΜΚ
6. Ακολούθως και ώρα 20:15 ο ΜΚ20 με τη βοήθεια της ΜΚ7 έδωσε στον κατηγορούμενο 1 το έντυπο δικαιωμάτων του ως κρατούμενος το οποίο και υπέγραψε. Στη συνέχεια και ώρα 20:48 κατόπιν οδηγιών του Λοχ. XXXXX, ο ΜΚ8 έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης, τα παρειακά του επιχρίσματα και με τη βοήθεια της ΜΚ7 αφού του εξήγησε τη διαδικασία σφράγισης, τα συσκεύασε και τα σφράγισε. Έπειτα και ώρα 20:52 κατόπιν οδηγιών του Λοχ. XXXXX, ο ΜΚ8, έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης τα δακτυλικά του αποτυπώματα. Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 1 μεταφέρθηκε στα κρατητήρια της ΑΔΕ Λεμεσού και μέλη της ΥΚΑΝ Λεμεσού διενήργησαν έρευνα στις οικίες των κατηγορουμένων 1 και 2 χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε. Στις 04/04/2020 οι κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού το οποίο διέταξε την προσωποκράτηση τους για περίοδο 8 ημερών με σκοπό τη διευκόλυνση των αστυνομικών ανακρίσεων. Στις 06/04/2020 ο ΜΚ8 μετέβηκε στην ΥΠΕΓΕ στον κλάδο αποτυπωμάτων όπου παρέδωσε στις 14:18 στον Υπαστ. Ν. Νικολάου ΜΚ10 τα τεκμήρια. Την ίδια ημέρα ο ΜΚ8 μετέβηκε στο Ινστιτούτο Νευρολογίας στη Λευκωσία όπου η ώρα 14:50 παρέδωσε τα τεκμήρια στην ΧΧΧ Πασιαρδή ΜΚ11 για σκοπούς εξέτασης τους. Στις 07/04/2020 και μεταξύ των ωρών 09:45 - 10:20 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού ο ΜΚ20 με τη βοήθεια της ΜΚ7 έλαβε από τον κατηγορούμενο 1 νέα ανακριτική κατάθεση, αφού προηγουμένως του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο νόμο. Κατά τη 2η ανακριτική του κατάθεση ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε ότι αποφάσισε να ξεκαθαρίσει το ρόλο του στην υπόθεση. Παραδέχτηκε ότι γνώριζε το περιεχόμενο των κιβωτίων ότι επρόκειτο για ναρκωτικά και συγκεκριμένα χόρτο, δηλαδή κάνναβη. Επανέλαβε την ανάμειξη του σύμφωνα με τα όσα του είχε πει ο καταζητούμενος 1 ήτοι να παρουσιαστεί στον υπάλληλο της εταιρείας μεταφορών ως ο παραλήπτης των κιβωτίων με το όνομα ΧΧΧ Πεσμαρί και να υπογράψει. Για τη συμμετοχή του θα λάμβανε το ποσό των €200 μετά που θα ολοκληρωνόταν η παράδοση. Ανάφερε επιπλέον ότι τα ναρκωτικά δεν ήταν δικά του και ότι το έκανε για τα λεφτά. Επίσης την ίδια ημέρα ο ΜΚ8 μετέβηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όπου εξασφάλισε διάταγμα κατακράτησης των τεκμηρίων. Στις 09/04/2020 η Αστ. XXXXX ΧΧΧ Γεωργίου ΜΚ13 μετέβηκε στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας στη Λευκωσία όπου η ώρα 11:45 παρέλαβε από την ΧΧΧ Στρίμπλευ ΜΚ12 τα τεκμήρια. Την ίδια ημέρα η ΜΚ13 μετέβηκε στο Γενικό Χημείο του Κράτους όπου εκεί η ώρα 12:45 παρέδωσε στην ΧΧΧ Ευσταθίου ΜΚ14 τα τεκμήρια για σκοπούς εξέτασης τους. Ακολούθως την ίδια ημέρα και ώρα 15:00 στα γραφεία της ΥΚΑΝ η ΜΚ13 παρέδωσε τα τεκμήρια στον ΜΚ8 ο οποίος τα έθεσε υπό την ασφαλή του φύλαξη. Στις 10/04/2020 ο ΜΚ8 εξασφάλισε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διάταγμα τηλεπικοινωνιακών δεδομένων όλων των αριθμών κλήσεων που αφορούσαν την παρούσα υπόθεση. Την ίδια ημέρα τα διατάγματα τηλεπικοινωνιακών δεδομένων παραδόθηκαν στους παρόχους CYTA, EPIC και PRIMETEL χωρίς ωστόσο να βρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Στις 12/04/2020 οι κατηγορούμενοι παρουσιάστηκαν εκ νέου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού όπου διατάχθηκε η ανανέωση της κράτησης τους για περίοδο 4 ημερών. Στις 13/04/2020 και ώρα 14:25 στο Γενικό Χημείο του κράτους ο Αστ. XXXXX XXXXX Κωνσταντίνου ΜΚ16 παρέλαβε από την ΧΧΧ Κωνσταντίνου ΜΚ15 τα τεκμήρια τα οποία έτυχαν των απαραίτητων εξετάσεων. Την ίδια ημέρα και ώρα 16:30 στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λεμεσού, ο ΜΚ16 τα παρέδωσε στον ΜΚ8 ο οποίος τα έθεσε υπό την ασφαλή του φύλαξη. Στις 14/04/2020 ο ΜΚ8 μετέβηκε στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνής Εγκλήματος στη Λευκωσία όπου η ώρα 10:20 παρέδωσε στον Λοχ. XXXXX XXXXX Νεοφύτου ΜΚ17 τα περιτυλίγματα των τεκμηρίων για σκοπούς εξέτασης τους. Την ίδια ημέρα και ώρα 12:25 στο Εργαστήριο Διερεύνησης Σκηνής Εγκλήματος ο ΜΚ8 παρέλαβε από τον ΜΚ17 τα τεκμήρια που έτυχαν επιστημονικής εξέτασης. Την ίδια ημέρα ο ΜΚ8 μετέβηκε στο Τμήμα Τεχνολογικής Ανάπτυξης όπου η ώρα 12:30 παρέδωσε στον Αστ. XXXXX XXXXX Σιαλή ΜΚ18 τα τεκμήρια για σκοπούς εξέτασης. Σύμφωνα με την έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους το σύνολο των ναρκωτικών που βρέθηκαν ήταν 11 κιλά και 9342 γραμμάρια τετραυδροκανναβινόλης η οποία είναι συστατικό της κάνναβης και ρητίνης κάνναβης.» Λέχθηκε επίσης από την Κατηγορούσα Αρχή ότι ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η ευπαίδευτη συνήγορος υπεράσπισης προέβηκε σε εμπεριστατωμένη αγόρευση με παραπομπή σε νομολογία, το περιεχόμενο της οποίας μελετήσαμε με προσοχή στα πλαίσια διεκπεραίωσης του έργου μας για επιβολή στον κατηγορούμενο 1 των κατάλληλων ποινών σε ότι αφορά το είδος αλλά και το ύψος τους. Συγκεκριμένα η κυρία Αδάμου κάλεσε το δικαστήριο να λάβει τα πιο κάτω ως μετριαστικούς παράγοντες:

(1)Το λευκό ποινικό μητρώο του πελάτη της.

(2)Την παραδοχή του κατηγορουμένου στο δικαστήριο.

(3)Το ότι ο κατηγορούμενος αισθάνεται άσχημα για την υπόθεση αυτή.

(4)Το ότι ο πελάτης της πρόκειται για νεαρό παραβάτη (ηλικίας 21 ετών όταν διέπραξε τα αδικήματα) που υπήρξε θύμα εκμετάλλευσης και έχει παρασυρθεί από δύο επιτήδειους (καταζητούμενοι 1 και 2), οι οποίοι συμμετείχαν και αυτοί μαζί με τον κατηγορούμενο στην ίδια παράνομη επιχείρηση αλλά κατάφεραν να διαφύγουν και έκτοτε καταζητούνται.

(5)Το ότι ο πελάτης της δεν γνώριζε την ακριβή ποσότητα κάνναβης που υπήρχε στις συσκευασίες (γνώριζε όμως ότι ήταν μεγάλη ποσότητα).

(6)Το ότι ο ρόλος του κατηγορουμένου στην υπόθεση αυτή ήταν περιορισμένος, εξ' ου και δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό του στις συσκευασίες καθώς επίσης επικοινωνία μέσα από τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που να τον συνδέει με άλλο άτομο.

(7)Τις προσωπικές-οικογενειακές-οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου, οι οποίες περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που η υπεράσπιση έχει υιοθετήσει και η κατηγορούσα αρχή δεν έχει αμφισβητήσει. Επικαλούμενη τα πιο πάνω, η συνήγορος υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως ένας συνηθισμένος έμπορας ναρκωτικών αλλά ως ένα νεαρό πρόσωπο που υπέπεσε σε σφάλμα, για το οποίο πληρώνει ακριβό τίμημα με τον εγκλεισμό του στη φυλακή. Παράλληλα κάλεσε το δικαστήριο όπως η ποινή που θα του επιβληθεί να είναι διαφοροποιημένη από αυτή που έχει ήδη επιβληθεί στον συγκατηγορούμενο του, αφού ο τελευταίος ήταν ηλικίας 35 ετών, χρήστης ναρκωτικών ουσιών και με πλήρη συνείδηση των πράξεων του, ενώ ο πελάτης της είναι νεαρός και υπήρξε θύμα εκμετάλλευσης από άλλους επιδεικνύοντας νεανική ανωριμότητα. Με βάση αυτό το σκεπτικό η κυρία Αδάμου ανέφερε ότι η ποινή που θα επιβληθεί στον πελάτη της θα πρέπει να είναι αναμορφωτική για τον ίδιο και όχι τιμωρητική. Αναφορικά με τις προσωπικές-οικογενειακές-οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου έχει ετοιμαστεί σχετική έκθεση από το γραφείο ευημερίας το περιεχόμενο της οποίας παραθέτουμε . «Ο αναφερόμενος ηλικίας 22 ετών σήμερα είναι το 3ο παιδί πολυμελούς οικογένειας Τουρκοκυπριακής καταγωγής. Όταν ο ίδιος ήταν σε πολύ μικρή ηλικίας, η οικογένειας του ήρθε από το κατεχόμενο Βαρώσι στις ελεύθερες περιοχές και εγκαταστάθηκαν στη Λεμεσό, Ο πατέρας του τότε απασχολείτο ως πωλητής αυτοκινήτων και η μητέρα του ήταν οικοκυρά. Λόγω προβλημάτων που αντιμετώπιζαν στις διαπροσωπικές τους σχέσεις, οι γονείς του αναφερόμενου ήρθαν σε οριστική διάσταση πριν 6-7 χρόνια περίπου. Συγκεκριμένα, αναφέρει, ο πατέρας του ασκούσε βία σε όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. Η μητέρα του και τα 7 παιδιά της οικογένειας επέστρεψαν στο Βαρώσι, ενώ αργότερα ακολούθησε και ο πατέρας του. Ο ίδιος διέκοψε κάθε επαφή με τον πατέρα του μετά των χωρισμό των γονιών του. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τα λεγόμενα του, τη φύλαξη και φροντίδα του μικρότερου από τα αδέλφια τους, σήμερα 13ων ετών, έχει έκτοτε αναλάβει η κυβέρνηση του ψευδοκράτους, λόγω αδυναμιών της μητέρας να ανταποκριθεί στις αυξημένες του ανάγκες, καθότι αντιμετωπίζει αναπτυξιακά προβλήματα. Ο αναφερόμενος φοίτησε μέχρι την Α΄ τάξη Γυμνάσιου στη Λεμεσό και, όταν επέστρεψε στο Βαρώσι, έκτισε στρατιωτική θητεία για ενάμιση χρόνο. Μετά την αποστράτευση του, εργάστηκε σε διάφορα συνεργεία ελαστικών στα κατεχόμενα και στη Λεμεσό. Τους τελευταίους 2.5 μήνες περίπου πριν τη σύλληψη του, φιλοξενείτο από τον ένα εκ των μεγαλύτερων αδελφών του, ο οποίος διαμένει μόνιμα στη Λεμεσό με την οικογένεια του. Μετά την αποφυλάκιση του, αναφέρει, στόχος του είναι να εγκατασταθεί κι αυτός στη Λεμεσό και μόλις είναι έτοιμος να ανταπεξέλθει οικονομικά, να αναλάβει ο ίδιος τη φύλαξη του και φροντίδα του 13χρονου αδελφού του. Ο αναφερόμενος δήλωσε ότι παρουσιάζει άσθμα και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή όποτε χρειάζεται. Όπως αναφέρει, ουδέποτε προέβη σε χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών ή παρουσίασε άλλη παραβατική συμπεριφορά.» Σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση, δηλώνεται πως ο κατηγορούμενος δεν διαθέτει εισοδήματα, αποταμιεύσεις, ακίνητη και κινητή περιουσία, αλλά ούτε έχει και χρέη. Το αδίκημα κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια αυτού σε άλλα πρόσωπα (4η κατηγορία) είναι ένα από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, και αυτό αντανακλάται από την προβλεπόμενη από τον Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου ενώ όσον αφορά το αδίκημα της συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος των κατηγοριών 3 και 5, προβλέπεται ποινή φυλάκισης 7 ετών. Η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή είναι ενδεικτική της έκτασης της σοβαρότητας ενός αδικήματος και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248, Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Βεβαίως, τα Δικαστήρια δεν βασίζονται μόνο στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου και τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων, αφού η εξατομίκευση της ποινής «αποτελεί συνθετικό στοιχείο του παρονομαστή της τιμωρίας» (Salaryand ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 541). Θα πρέπει εδώ να επαναλάβουμε ότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά παρουσιάζουν έξαρση στην Κύπρο και σε τέτοια περίπτωση το στοιχείο της αποτροπής για προστασία του κοινωνικού συνόλου υπερτερεί έντονα. Στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100 λέχθηκαν τα ακόλουθα στις σελίδες 109 και 110 για τη μάστιγα των ναρκωτικών: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα. Η αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων αυτής της μορφής, αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, που για την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων, και για το αδίκημα της κατοχής ιδίας φύσεως, με σκοπό την προμήθεια προς τρίτα πρόσωπα, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση δια βίου. Αυτό καταδεικνύει την αγωνία της κοινωνίας και την αποδοκιμασία του κοινωνικού συνόλου για αδικήματα αυτής της μορφής. Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας αυτής των ναρκωτικών. Βλ. Hadavand v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359». Στην υπόθεση Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577, λέχθηκε πως η αυξητική τάση του εγκλήματος θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τα Δικαστήρια, δηλαδή με την ανύψωση των ποινών. (Βλέπε επίσης Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Όπως έχει νομολογηθεί, κάθε υπόθεση θα πρέπει να κρίνεται στη βάση των δικών της πραγματικών περιστατικών, ενώ κατά το στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, απαιτείται εξατομίκευση της, κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος, σε συνδυασμό με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Διατηρούμε βέβαια κατά νου ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, δε θα πρέπει να εξουδετερώνει την αποτρεπτικότητα της ή να καθιστά αναποτελεσματική την εφαρμογή του Νόμου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγόρου

(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Όσον αφορά στις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων δεν διαπιστώνουμε να υπάρχει ουσιώδης διαφορά μεταξύ του ρόλου του κατηγορούμενου 1 και του συγκατηγορούμενου του. Ο πρώτος κατηγορούμενος μαζί με κάποιο άλλο πρόσωπο (καταζητούμενος 1) παρέλαβαν τα ναρκωτικά (ένα πακέτο ο καθένας) ενώ ο δεύτερος κατηγορούμενος επιτηρούσε το μέρος που θα γινόταν η παράδοση τους διευκολύνοντας την κοινή επιχείρηση (στην οποία συμμετείχαν και άλλα πρόσωπα) που στήθηκε για την παραλαβή τους. Με άλλα λόγια και οι δύο κατηγορούμενοι σκοπό είχαν με τις ενέργειες και τη συμπεριφορά τους να βοηθήσουν ώστε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών να προμηθευτεί σε τρίτο πρόσωπο με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Λαμβάνουμε υπόψη μας ότι ο κατηγορούμενος 1 (όπως και ο κατηγορούμενος 2) δεν αποκόμισε οποιοδήποτε οικονομικό όφελος από αυτή την παράνομη δραστηριότητα και ότι αυτός παρασύρθηκε από τρίτα πρόσωπα τα οποία διέφυγαν της σύλληψης και έκτοτε καταζητούνται. Επίσης λαμβάνουμε υπόψη ότι ο πρώτος κατηγορούμενος 1 δεν είχε οποιαδήποτε άλλη ανάμιξη με τα ναρκωτικά. Όμως οφείλουμε να τονίσουμε, δυστυχώς, για άλλη μια φορά, πως δεν είναι τυχαίο που οι έμποροι ναρκωτικών επιλέγουν για την εισαγωγή ή μεταφορά ναρκωτικών άτομα αδύναμα ή με συγκεκριμένα προβλήματα. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην υπόθεση Ghοli v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 30, 33: «Τα δικαστήρια της Κύπρου, όπως και σχεδόν κάθε πολιτισμένης χώρας, επιβάλλουν ποινές προορισμένες να αποθαρρύνουν την εισαγωγή, κατοχή και διάθεση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά πλήττουν και συχνά ανεπανόρθωτα είναι μάλιστα που πλήττουν την υλική και ηθική ευημερία του ανθρώπου. Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται και από το ύψος τους, αποτελεί το κύριο γνώρισμα τους. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων σε αυτού του είδους των υποθέσεων λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει τη θέση της. Αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας: βλ. Παυλίδης και Άλλος ν. Αστυνομίας Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, ημερομηνίας 15 Ιουλίου 1996. Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου.» (Η υπογράμμιση γίνεται από το Κακουργιοδικείο) Ούτε αγνοούμε ότι «η εγκληματικότητα του προμηθευτή ναρκωτικών και του διαμεσολαβητή για τη διάθεσή τους δεν διαφέρει. Κοινός είναι ο σκοπός και κοινό το αντικείμενο. Σκοπός είναι η μόλυνση της κοινωνίας και αντικείμενο το κέρδος» (Salaryand (πιο πάνω). Στην Rafael Alexis Valdez κ.α. ν. Δημοκρατίας Ποινικές Εφέσεις 144/2016 και 145/2016, απόφαση ημερομηνίας 21.2.2017, λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι οι μεταφορείς των ναρκωτικών αποτελούν ένα σημαντικό κρίκο στην αλυσίδα διακίνησης και διασποράς τους στη χώρα μας. Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 31.05.2019 στην Αναστασιάδης και Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, όπου λέχθηκε ότι: «. ούτε μπορεί να παραγνωριστεί ο ρόλος του εφεσείοντα ως μεταφορέα στην ουσία των ναρκωτικών ουσιών, από την άποψη ότι δέχθηκε να διακινήσει τον Σ. ο οποίος εν γνώσει του μετέφερε ναρκωτικά που είχε στην κατοχή του.» Σε ότι αφορά τον ρόλο του κατηγορούμενου 1 δεχόμαστε ότι αυτός δεν ήταν ο ιθύνων νους της όλης επιχείρησης και ότι ο ρόλος του περιορίστηκε στο να παραλάβει τα ναρκωτικά. Από την άλλη βέβαια δεν μας διαφύγει ότι αυτός ο ρόλος του ήταν καθοριστικός και αναγκαίος στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσεως που ο κατηγορούμενος διέπραξε. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατό, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Στην Mallouk v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 711, λέχθηκε ότι η πρόθεση κέρδους αυτοκαθορίζει τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Το είδος, η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Στην εν λόγω υπόθεση επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών για κατοχή 237,20 γρ. ηρωίνης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτα πρόσωπα παρόλο που λήφθηκε υπόψη, ανάμεσα σε άλλα, η παραδοχή του εφεσείοντα αμέσως μετά τη σύλληψή του και η μετέπειτα συνεργασία του με την Αστυνομία για την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης καθώς και άλλων υποθέσεων που ενδιέφεραν την Αστυνομία. Στην Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466, επιβλήθηκε σε κατηγορούμενο ο οποίος κατά το χρόνο της έφεσης ήταν ηλικίας 25 ετών, ποινή φυλάκισης έξι ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο 1,5 σχεδόν κιλών κάνναβης. Η έφεση κατά της ποινής που καταχώρισε ο κατηγορούμενος απορρίφθηκε. Στην Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 448 το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε οκταετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του Εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. (Τρία από τα μέλη της οικογένειας του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες). Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών αντίστοιχα. Το Εφετείο απορρίπτοντας την έφεση του κατηγορούμενου ανέφερε ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Η ποινή που επέβαλε το κακουργιοδικείο είναι μεν αυστηρή, αλλά μέσα στα πλαίσια των ποινών που εγκρίνονται για τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα, και δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε συνεχώς τα ίδια αναφορικά με τη σοβαρότητα αυτών των αδικημάτων.» Στην Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν σε εισαγωγή 23.805 κιλών κάνναβης και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της ίδιας ποσότητας σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκε 15ετής ποινή φυλάκισης. Στη σελίδα 223 της απόφασης διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Έχει κατ' επανάληψη επιβεβαιωθεί από τη νομολογία ότι πρέπει να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα όταν αυτές σχετίζονται με την εισαγωγή και πρόθεση προμήθειας σε τρίτα πρόσωπα. Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας v. Sak

(2005)2 ΑΑΔ 377, η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό κατοχής των ναρκωτικών. Οκταετής φυλάκιση είχε επικυρωθεί στην Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 276, σε παραδοχή για κατοχή σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης σε 26χρονο αλλοδαπό, ο οποίος είχε ζητήσει πολιτικό άσυλο, αναλαμβάνοντας όμως στο μεταξύ εγκληματική δραστηριότητα. Πρόσφατα, στη Μαυρικίου v. Αστυνομίας

(2007)2 ΑΑΔ 359, επικυρώθηκε 12ετής φυλάκιση σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6341.3376 γρ. κάνναβης, ενώ στην Ιωάννου v. Δημοκρατίας

(2007)2 ΑΑΔ 484, επικυρώθηκε 16ετής ποινή φυλάκισης σε 43χρονο λευκού ποινικού μητρώου για κατοχή σχεδόν 24 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, παρόλο που κρίθηκε αυστηρή.» (Να σημειωθεί ότι η υπόθεση Μαυρικίου ήταν μη παραδοχή). Το Εφετείο αποφάσισε να μειώσει την 15ετή ποινή φυλάκισης με το σκεπτικό ότι το λευκό ποινικό μητρώο του εφεσείοντα και οι προσωπικές συνθήκες του θα μπορούσαν να «βαρύνουν περισσότερο στη σκέψη του Κακουργιοδικείου επιβάλλοντας ελαφρώς χαμηλότερη ποινή που θα λογιζόταν ως δικαιότερο μέτρο στην ολότητα των περιστάσεων της υπόθεσης». Μείωσε την ποινή σε 13 χρόνια για το αδίκημα της κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Σε σχέση με το αδίκημα της εισαγωγής των ναρκωτικών ήταν η θέση του ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να τύχει ιδιαίτερα αυστηρότερης ποινής έναντι του πρώην συγκατηγορούμενου 1, στον οποίο είχε επιβληθεί 11ετής ποινή φυλάκισης, ο οποίος παρά το πολύ νεαρότερο της ηλικίας του ήταν στην πράξη ο μεταφορέας των ναρκωτικών στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, μείωσε και την ποινή για την εισαγωγή σε 11 χρόνια. Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478, ο κατηγορούμενος κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στο αεροδρόμιο Λάρνακας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 6.453,34 κιλά ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, μείωσε την ποινή σε 12 έτη τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου ακόμα περισσότερο. Στην Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή 2.985,10 γρ. κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής αναφερόταν στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον κατηγορούμενο για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή φυλάκισης των 6 ετών δεν εξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή. Στην Ευριπίδου ν. Δημοκρατίας

(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 392, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια αυτού σε τρίτα πρόσωπα. Τα ναρκωτικά ήταν 2 κιλά και 818.77 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 ετών, είχε παραδεχτεί την κατηγορία, ήταν λευκού ποινικού μητρώου και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα. Στην Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 17/2016, ημερομηνίας 22.5.2017, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια αυτού σε τρίτα πρόσωπα. Τα ναρκωτικά ήταν 2 κιλά και 7,5 γραμμάρια φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος, ηλικίας 43 ετών, ήταν νυμφευμένος και πατέρας τριών κοριτσιών, ηλικίας 21, 20 και 16 ετών αντίστοιχα. Το μικρότερο του παιδί αντιμετώπιζε πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας ενώ και ο ίδιος είχε σωματική αναπηρία αφού έχασε μέρος του αριστερού του πέλματος σε κυνηγετικό ατύχημα και χρησιμοποιούσε τεχνητό μέλος. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Στην Ismen Bora ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 79/2017, απόφαση ημερομηνίας 13.3.2018, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια. Τα ναρκωτικά ήταν 2.028,3 γραμμάρια κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Ο κατηγορούμενος ηλικίας 27 ετών, ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Λήφθηκε επίσης προς όφελος του και η περιορισμένης μορφής συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές. Βαρύτητα δίδουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου 1, χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε το στάδιο που αυτή έχει γίνει, μετά δηλαδή την έναρξη της ακρόασης. Ακόμη και στο σημείο που ο κατηγορούμενος 1 προέβη σε παραδοχή, του πιστώνεται, ως ελαφρυντικό στοιχείο που προσμετρά υπέρ του. Νοείται βέβαια πως χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν ακόμα πιο στενά. Επιπρόσθετα επισημαίνουμε και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθηκε από την αστυνομία την στιγμή που είχε στην κατοχή του τα ναρκωτικά πράγμα που περιόριζε τα περιθώρια άρνησης από τον ίδιο της εμπλοκής του. Ακόμη λαμβάνουμε υπόψη τις δύσκολες προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου 1, οι οποίες περιγράφονται πιο πάνω. Οι δύσκολες αυτές συνθήκες του κατηγορούμενου, φαίνεται να τον κατέστησαν ευάλωτο με αποτέλεσμα αποδεχτεί με ιδιαίτερη ευκολία, σε συνδυασμό και με το νεαρό της ηλικίας του, να συμμετάσχει στην παραλαβή και διακίνηση των ναρκωτικών έναντι αμοιβής. Βέβαια στις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου 1 αποδίδουμε την ανάλογη βαρύτητα έχοντας κατά νου και τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Γιαννάκη Δημητρίου Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382, όπου αποφασίστηκε ότι «... οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου και τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζονται κατά την επιμέτρηση της ποινής. Σε σοβαρά όμως αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής, οι παράγοντες αυτοί είναι ήσσονος σημασίας. Προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας. (Βλέπε: Alarsan v. Δημοκρατίας

(1996)2 ΑΑΔ 11, Ψύλλας ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 430, Κλεοβούλου, Αργυρού (πιο πάνω))». Ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα αποδίδουμε στο νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου 1 αφού όταν διέπραξε τα αδικήματα ήταν ηλικίας 21 ετών περίπου. Ανέκαθεν το νεαρό της ηλικίας ενός κατηγορουμένου αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί μετριαστικό παράγοντα. Ο νεαρός κατηγορούμενος δεν πρέπει να μένει με την εντύπωση ότι η κοινωνία τον έχει ξεγράψει από τους κόλπους της (Hamdaz v. The Republic

(1988)2 C.L.R. 201, Savvides v. The Republic

(1988)2 C.L.R. 51). Αντιμετωπίζεται με περισσότερη επιείκεια από το Δικαστήριο δίνοντας του τη δυνατότητα να αναμορφώσει την παραβατική του συμπεριφορά και να γίνει χρήσιμος πολίτης της πολιτείας (Charalambous and Another v. The Police

(1981)2 C.L.R. 182). Όταν δε υπάρχει ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από τη σοβαρή εγκληματική δραστηριότητα του νεαρού κατηγορουμένου, η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας του είναι αναπόφευκτη (Menelaou and Others v. The Republic

(1971)2 C.L.R. 146). Στην προκειμένη περίπτωση λάβαμε πολύ σοβαρά υπόψη μας το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου

1. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 1 αναμφίβολα αποτελεί μετριαστικό παράγοντα το οποίο και λαμβάνουμε υπόψη. Είναι νομολογημένο πως ένας κατηγορούμενος με λευκό ποινικό μητρώο δικαιούται να τύχει της επιείκειας του Δικαστηρίου. Δεν έχουμε αμφιβολία ότι η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως σε περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών τα οποία επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου έχουν οριακή σημασία. Στα πλαίσια διατήρησης της αρχής της ισότητας, έχουμε λάβει υπόψη και το ύψος της ποινής που ήδη επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 2 του οποίου ο ρόλος δεν διαφέρει από αυτό του κατηγορούμενου
2. Για το θέμα αυτό παραπέμπουμε στην πρόσφατη απόφαση Αναστασιάδης (πιο πάνω) όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «. Η ανισότητα στις ποινές ώστε να είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για παραβίαση της αρχής της ισότητας πρέπει να είναι τέτοια ώστε να παρουσιάζεται κατά αντικειμενικό τρόπο ως εκδήλως προβληματική, (Ayvazian v. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 224). Η ανομοιότητα πρέπει να προβάλλει αβίαστα, (Koukos v. Police

(1986)2 C.L.R. 1). Η αρχή της ίσης μεταχείρισης δεν εξισούται με αριθμητική εξίσωση των ποινών, (Ευαγόρου ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 593). Ούτε κατ΄ ανάγκην ταυτίζεται με μεγάλες διαφοροποιήσεις στο ύψος κάθε ποινής. Το κριτήριο δεν είναι τι ενδεχομένως θα επέβαλλε, όπως προηγουμένως έχει αναφερθεί, άλλο Δικαστήριο ή το ίδιο το Εφετείο, αλλά κατά πόσο η επέμβαση του Εφετείου είναι αναγκαία ώστε να αποκατασταθεί η φαινομενική αδικία. Δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε παραβίαση της αρχής της ισότητας, ούτε μπορεί να παραγνωριστεί ο ρόλος του εφεσείοντα ως μεταφορέα στην ουσία των ναρκωτικών ουσιών, από την άποψη ότι δέχθηκε να διακινήσει τον Σ. ο οποίος εν γνώσει του μετέφερε ναρκωτικά που είχε στην κατοχή του.» Στη Γερμανός κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 525 το Εφετείο έκρινε ότι η ποινή που επιβλήθηκε πρωτόδικα στους δύο συγκατηγορουμένους, δεν θα έπρεπε να ήταν διαφορετική. Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση: «Έχουμε την άποψη ότι τελικά η ποινή η οποία θα έπρεπε να επιβληθεί στους δύο εφεσείοντες δεν εδικαιολογείτο να ήταν αυστηρότερη για τον παρόντα εφεσείοντα. Παρόλον ότι η ποινική ευθύνη και των δύο αυτών συγκατηγορουμένων ήταν νομικά η ίδια, εν τούτοις, ο λιγότερο ενεργός ρόλος τον οποίο διαδραμάτισε ο εφεσείων - κατηγορούμενος 1, στο όλο σκηνικό του βιασμού κατά το οποίο ο ίδιος απέσχε της διάπραξης αυτού καθ΄ αυτού του αδικήματος, ήταν ένας παράγοντας που θα μπορούσε να προσμετρήσει αναλογικά, σε σχέση με την ποινή που επιβαλλόταν στον άλλο αυτουργό του αδικήματος. Από την άλλη, στην περίπτωση του καθ΄αυτού αυτουργού - εφεσείοντα στην Έφεση αρ. 218/2011, υπήρχαν οι πιο έντονοι προσωπικοί, οικογενειακοί παράγοντες που μπορούσαν να ληφθούν υπόψη. Επομένως, τελικά η επιβληθείσα ποινή στους δύο αυτούς συγκατηγορούμενους - εφεσείοντες δε θεωρούμε ότι θα έπρεπε να ήταν διαφορετική, εις βάρος του εφεσείοντα στην παρούσα έφεση. Επομένως, θα την μειώσουμε ανάλογα.» Όπως λέχθηκε πιο πάνω, ο ρόλος του κατηγορούμενου 1 δεν διαφέρει από αυτό του κατηγορούμενου

1. Αυτό που διαφέρει όμως είναι ο χρόνος που προέβη σε παραδοχή ο κατηγορούμενος 1 σε σχέση με το χρονικό σημείο που παραδέχτηκε ο δεύτερος κατηγορούμενος. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε τις ίδιες κατηγορίες πριν από την έναρξη της ακρόασης και η παραδοχή του ήταν άμεση και εξέφρασε την πρόσθεση του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Διαφορά υπάρχει επίσης και στην μεταξύ τους ηλικία, ο πρώτος κατηγορούμενος πιστώνεται με το ελαφρυντικό αυτό αφού είναι πολύ πιο νεαρός σε ηλικία. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ηλικίας 21 ενώ ο κατηγορούμενους 2 μεγαλύτερης ηλικίας αφού ήταν τότε 35 ετών. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρούμε ότι δεν μπορεί να υπάρξει διαφοροποίηση στην ποινή που θα τους επιβληθεί σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά που έχουμε καθορίσει και αποδεχτεί για τον καθένα τους ξεχωριστά. Εξετάσαμε όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, συμπεριλαμβανομένων των μετριαστικών παραγόντων που εκθέσαμε πιο πάνω. Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους παράγοντες κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή αναπόφευκτα, είναι αυτή της φυλάκισης. Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1 τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 3: ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην κατηγορία 6: ποινή φυλάκισης 6 ετών Στην κατηγορία 4 δεν επιβάλλεται ποινή, αφού βασίζεται στα ίδια γεγονότα με την κατηγορία 6, όπου επιβλήθηκε ποινή. Στην κατηγορία 5 δεν επιβάλλεται ποινή, αφού επιβλήθηκε ποινή στο ουσιαστικό αδίκημα. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 να συντρέχουν και μειώνονται κατά το χρονικό διάστημα που βρίσκεται υπό κράτηση, δηλαδή από 03.04.
2. Τα έξοδα της Κατηγορούσας Αρχής εκ ποσού €160,00 να καταβληθούν από την Δημοκρατία. Τα τεκμήρια να παραμείνουν στην κατοχή της Αστυνομίας. (Υπ.) ............... Α.Ν. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Κ. Κουνίδου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Γ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο