Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Θεολόγου κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2403/21, 15/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2403/21 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν.
- xxx Θεολόγου
- xxx Wesaim
- xxx Marchev Κατηγορούμενοι ---------------- Ημερομηνία: 15 Ιουλίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για κατηγορούμενο 1: κα Σ. Αδάμου Για κατηγορούμενο 2: κ. Α. Αναστασίου Για κατηγορούμενο 3: κ. Κ. Σιαηλής Κατηγορούμενοι παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η (Δοθείσα αυθημερόν) Οι κατηγορούμενοι 1-3 κατηγορούνται ότι στις 27.3.21 συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να κατέχουν διαρρηκτικά όργανα (1η κατηγορία), ότι τα κατείχαν (2η κατηγορία), ότι συνωμότησαν να διαπράξουν πλημμέλημα, δηλαδή να κατέχουν αντικείμενα για τα οποία υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι ήταν κλοπιμαία (3η κατηγορία) και ότι τα κατείχαν (4η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 3 αθωώθηκε σε κατηγορία διάρρηξης κατοικίας στο εκ πρώτης όψεως στάδιο (5η κατηγορία). Κατέθεσαν οι Αστ. xxxx (ΜΚ1), Αστ. xxx (ΜΚ2) και Α/Αστ. xxxx (ΜΚ3). Η μαρτυρία λήφθηκε υπόψη στο σύνολό της, έστω κι αν δεν γίνεται ρητή αναφορά. Μπορεί να συνοψισθεί ως εξής: Η ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 1). Ανέκρινε προφορικά τον κατηγορούμενο
- Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 4). Στις 27.3.21 και ώρα 00:05 ήταν σε μηχανοκίνητη περιπολία. Αντιλήφθηκε ένα όχημα στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι. Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος 1, συνοδηγός ο κατηγορούμενος 2 και επιβάτης ο κατηγορούμενος
- Μετά από έρευνα στο όχημα (σχετική είναι η ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ημερ. 10.6.21) εντοπίστηκε στο πίσω κάθισμα ένας κομμένος καταλύτης οχήματος BMW, η κλοπή των οποίων το τελευταίο διάστημα παρουσιάζει έξαρση. Οι κατηγορούμενοι δεν έδωσαν ικανοποιητικές εξηγήσεις. Τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο και δεν απάντησαν. Πίσω από το κάθισμα του οδηγού στο πάτωμα εντοπίστηκε ένας υδραυλικός κρίκος και ένα ηλεκτρικό τραπανάκι. Οι κατηγορούμενοι δεν έδωσαν ικανοποιητικές εξηγήσεις. Κάτω από το κάθισμα του οδηγού εντοπίστηκε μια πένσα, ένα φανάρι, ένας χαρτοκόπτης και ένα κατσαβίδι. Τους πληροφόρησε ότι είναι διαρρηκτικά εργαλεία και δεν απάντησαν. Στο καπό του οχήματος εντοπίστηκε μια μπλε τσάντα ώμου η οποία περιείχε ένα κρίκο οχήματος, ένα ηλεκτρικό εργαλείο κοπής μετάλλων, τέσσερις καινούριες λεπίδες κοπής μετάλλου με το κουτί τους και ένα ζευγάρι γάντια. Ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι ανήκουν στον κατηγορούμενο
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν έδωσαν ικανοποιητικές απαντήσεις. Στο πισινό καπό εντοπίστηκε μια πράσινη τσάντα ώμου που περιείχε ένα ζευγάρι γάντια, ένα κλειδί τύπου καστάνια, μια θήκη γυαλιών η οποία περιείχε ένα μικρό κλειδί τύπου καστάνια και 15 πίππες διάφορων μεγεθών, επτά κλειδιά μηχανικού, ένα ηλεκτρικό σμυρίλιο και ένα καταλύτη οχήματος με σήμα Mercedes. Αφού τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο ο κατηγορούμενος 1 απάντησε ότι ανήκουν στον κατηγορούμενο
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν έδωσαν ικανοποιητικές απαντήσεις. Στο καπό του οχήματος εντοπίστηκε ένας κρίκος οχημάτων βαριού τύπου με δύο σιδερένιες χειρολαβές. Τους επέστησε την προσοχή τους στο νόμο και δεν απάντησαν. Λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 5). Διευκρίνισε ότι, όταν ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι οι τσάντες είναι του κατηγορούμενου 2 και 3 αντίστοιχα, οι τελευταίοι παρέμειναν σιωπηλοί. Για τον ίδιο αυτό δεν αποτελεί ικανοποιητική εξήγηση. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας κρίκος για να αλλάξει ένα λάστιχο κάποιος ανεξαρτήτως της μάρκας του οχήματος. Δεν είναι κάτι το επιλήψιμο, πρόσθεσε. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 6). Είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Κατέθεσε κατάλογο τεκμηρίων (Τεκμήριο 7). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έγινε έρευνα για κατά πόσον τα αντικείμενα έχουν κλαπεί, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η κατηγορία τέθηκε επειδή δεν έδωσαν επαρκείς εξηγήσεις. Θέση του ήταν ότι τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στο όχημα «ήταν φανερό» ότι δεν ήταν για να αλλάξουν λάστιχο. Διαχώρισε τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν σε διαρρηκτικά εργαλεία και περιουσία που υπήρχε εύλογη υπόνοια ότι ήταν κλοπιμαία, ανάλογα με το είδος τους και τη θέση που βρίσκονταν. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση στις κατηγορίες 1-
- Οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία. Ο κατηγορούμενος 1 συμφώνησε με τα όσα ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 9). Σ' αυτή αναφέρει οι κατηγορούμενοι 2 και 3 πήγαν να τον βοηθήσουν να επιδιορθώσουν το όχημα και να αλλάξει το λάστιχο. Αγόρασε τους δύο καταλύτες από κάποιον στη γειτονιά του που μαζεύει παλιοσίδερα. Τα κλειδιά μηχανικού, τα γάντια, οι λεπίδες, η πένσα, ο κόπτης, το φανάρι και ο κρίκος χρησίμευαν για να επιδιορθώσουν το όχημα (άλλαζε τις σούστες). Το σημείο όπου εντοπίστηκαν απέχει 70 μέτρα από το σπίτι του. Αρνήθηκε ότι τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν στο όχημά του είναι κλοπιμαία. Η πένσα, το φανάρι, το κατσαβίδι και ο χαρτοκόπτης ήταν στο όχημά του γιατί είχε αλλάξει θερμοστάτη του οχήματος και ήταν χρήσιμα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα εργαλεία στις τσάντες δεν ανήκουν στους κατηγορούμενους 2 και
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 άσκησαν το δικαίωμα της σιωπής. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Οι ΜΚ1, ΜΚ2 και ΜΚ3 μου έκαναν καλή εντύπωση. Επεξήγησαν τις ενέργειές τους ως αστυνομικοί. Απαντούσαν με πληρότητα και συνοχή. Ουδεμία τάση υπερβολής ή παραπλάνησης διαπιστώθηκε. Η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους. Ιδιαίτερη αναφορά σ' αυτή γίνεται όπου κρίνεται σκόπιμο. Η μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 παρουσιάζει αδυναμίες. Στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 9) με το περιεχόμενο της οποίας συμφώνησε, ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 πήγαν να τον βοηθήσουν να αλλάξει το λάστιχο του οχήματος. Αντίθετα, αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είχε συναντηθεί με τους κατηγορούμενους 2 και 3 δύο ώρες περίπου πριν τους εντοπίσει η αστυνομία επειδή ο κατηγορούμενος 2 έπρεπε να φύγει από το σπίτι του γιατί είχε προβλήματα με τη γυναίκα του. Περαιτέρω, στην κατάθεσή του ρωτήθηκε για ποιο λόγο το σμιρίλιο και ο κόπτης σίδερων ήταν σε τσάντες. Απάντησε ότι δεν ξέρει (Τεκμήριο 9, απάντηση 7). Στην κυρίως εξέταση ανέφερε ότι η μια τσάντα ανήκει στον κατηγορούμενο 2 και η άλλη τσάντα στον κατηγορούμενο
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα εργαλεία που εντοπίστηκαν στις τσάντες δεν ανήκουν στους κατηγορούμενους 2 και
- Σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του ανέφερε ότι είχε ζητήσει από τους κατηγορούμενους 2 και 3 εργαλεία για να επιδιορθώσει το όχημα και αυτοί του έδωσαν τις τσάντες. Οι παλινδρομήσεις και οι αδυναμίες στη μαρτυρία του είναι σε τέτοια έκταση και βαθμό που δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να βασιστεί σ' αυτή. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι όταν εντόπισε το όχημα κατέγραψε πρόχειρα τα πάντα για να μπορέσει μετά να τα μεταφέρει στην κατάθεσή του. Οι σημειώσεις του δεν παρουσιάστηκαν. Δεν διαπιστώνεται δυσμενής επηρεασμός της υπεράσπισης. Ό,τι κατέγραψε πρόχειρα, σύμφωνα με τον ίδιο, τα μετέφερε στην κατάθεσή του. Το γεγονός ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 κατά την έρευνα στο όχημα, όταν συνελήφθησαν αργότερα δυνάμει δικαστικού εντάλματος (Έγγραφο Δ) και στις καταθέσεις τους άσκησαν το δικαίωμα της σιωπής δεν μπορεί να καταλογιστεί σε βάρος τους (Ανδρέου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 107/16, ημερ. 27.9.16). Οι καταθέσεις τους (Τεκμήρια 8 και 10) κατατέθηκαν για περιορισμένο σκοπό, δηλαδή ως προς τη λήψη της. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτές (Άνθιμου v. Αστυνομίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 56). Στη βάση των παραδεκτών γεγονότων, των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: οι κατηγορούμενοι 1-3 εντοπίστηκαν στις 27.3.21 και ώρα 00:05 μέσα σε ακινητοποιημένο όχημα σε δρόμο. Στη θέση του οδηγού ήταν ο κατηγορούμενος 1, στη θέση του συνοδηγού ο κατηγορούμενος 2 και στο πίσω κάθισμα ο κατηγορούμενος
- Εντοπίστηκε στο πίσω κάθισμα ένας κομμένος καταλύτης οχήματος, η κλοπή των οποίων το τελευταίο διάστημα παρουσιάζει έξαρση. Πίσω από το κάθισμα του οδηγού στο πάτωμα εντοπίστηκε ένας υδραυλικός κρίκος και ένα ηλεκτρικό τραπανάκι. Κάτω από το κάθισμα του οδηγού εντοπίστηκε μια πένσα, ένα φανάρι, ένας χαρτοκόπτης και ένα κατσαβίδι. Τους πληροφόρησε ότι είναι διαρρηκτικά εργαλεία και δεν απάντησαν. Στο καπό του οχήματος εντοπίστηκε μια μπλε τσάντα ώμου η οποία περιείχε ένα κρίκο οχήματος, ένα ηλεκτρικό εργαλείο κοπής μετάλλων, τέσσερις καινούριες λεπίδες κοπής μετάλλου με το κουτί τους και ένα ζευγάρι γάντια. Ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι ανήκουν στον κατηγορούμενο
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν απάντησαν. Στο πισινό καπό εντοπίστηκε μια πράσινη τσάντα ώμου που περιείχε ένα ζευγάρι γάντια, ένα κλειδί τύπου καστάνια, μια θήκη γυαλιών η οποία περιείχε ένα μικρό κλειδί τύπου καστάνια και 15 πίππες διάφορων μεγεθών, επτά κλειδιά μηχανικού, ένα ηλεκτρικό σμυρίλιο και ένα καταλύτη οχήματος. Ο κατηγορούμενος 1 είπε ότι ανήκουν στον κατηγορούμενο
- Οι κατηγορούμενοι 2 και 3 δεν απάντησαν. Στο καπό του οχήματος εντοπίστηκε ένας κρίκος οχημάτων βαριού τύπου με δύο σιδερένιες χειρολαβές. Τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο και δεν απάντησαν. Λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 5). Προκύπτει από τις τελικές αγορεύσεις των δύο πλευρών το κοινό αποδεκτό γεγονός ότι το όχημα χρειάστηκε να μεταφερθεί με ρυμουλκό από το σημείο. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Ακόμη κι όταν η εκδοχή του κατηγορούμενου έχει απορριφθεί (Νταντινάκη v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 3/19, ημερ. 29.3.21). Η 1η και 3η κατηγορία βασίζονται στα άρθρα 371 και 372, Κεφ. 154 αντίστοιχα. Όποιος συνωμοτεί με άλλο να διαπράξει αδίκημα είναι ένοχος. Η ύπαρξη συμφωνίας εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Κολιάς v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 106/15, ημερ. 17.5.18). Οι πράξεις δύο ή περισσότερων προσώπων, αν και μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία, δεν αποδεικνύουν άνευ ετέρου εκ των προτέρων συνομωσία. Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε στην προκειμένη περίπτωση που να αποδεικνύει ότι οι κατηγορούμενοι συμφώνησαν μεταξύ τους να διαπράξουν αδίκημα. Στην πρόσφατη απόφαση Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 187/19, ημερ. 15.10.20 λέχθηκε: «Το Κακουργιοδικείο, ορθά αντικρίζοντας τη νομική διάσταση του αδικήματος της συνομωσίας, η ουσία του οποίου συνίσταται στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ προσώπων προς διάπραξη παράνομης πράξης, σημείωσε ότι η συνομωσία δεν θεωρείται δεδομένη λόγω της τυχόν διάπραξης των γενεσιουργών αδικημάτων. Ούτε βεβαίως και τυχόν καταδίκη επί των γενεσιουργών αδικημάτων οδηγεί, απαρέγκλιτα, σε καταδίκη αναφορικά με το αδίκημα της συνομωσίας. Η διαπίστωση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν καταδείχθηκε με σαφήνεια πώς, πότε και υπό ποίες συνθήκες, ο Εφεσείων συμφώνησε με τον Κ.1 προς διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων, οδήγησε στην αθώωση και απαλλαγή του από την κατηγορία της συνομωσίας. Η κατάληξη αυτή δεν συνιστούσε τροχοπέδη προς αξιολόγηση του συνόλου της μαρτυρίας, στην περίπτωσή μας των στοιχείων της περιστατικής, προκειμένου να οδηγηθεί το Κακουργιοδικείο σε συμπέρασμα ενοχής για τις υπόλοιπες κατηγορίες..». Για σκοπούς που θα διαφανούν στη συνέχεια, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσον έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της 4ης κατηγορίας. Όποιος κατέχει περιουσία για την οποία υπάρχουν εύλογες υποψίες ότι είναι κλοπιμαία είναι ένοχος, εκτός αν αποδείξει ότι την απέκτησε νόμιμα (άρθρο 309, Κεφ. 154). Η «εύλογη υπόνοια» αποδεικνύεται από τη μαρτυρία ως αντικειμενικό γεγονός (Narmania v. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 4/18 κ.ά., ημερ. 3.4.19), και όχι με την υποκειμενική κρίση οποιουδήποτε άλλου (Καριπίδης v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 237). Στο όχημα εντοπίστηκαν ένας κομμένος καταλύτης οχήματος, ένας υδραυλικός κρίκος, ένα ηλεκτρικό τραπανάκι, ένα κρίκος οχήματος, ένα ηλεκτρικό εργαλείο κοπής μετάλλων, τέσσερις καινούριες λεπίδες κοπής μετάλλου με το κουτί τους, δύο ζευγάρια γάντια, ένα κλειδί τύπου καστάνια, ένα μικρό κλειδί τύπου καστάνια και 15 πίππες διάφορων μεγεθών, επτά κλειδιά μηχανικού, ένα ηλεκτρικό σμυρίλιο, ένας καταλύτης οχήματος και ένας κρίκος οχημάτων βαριού τύπου με δύο σιδερένιες χειρολαβές (βλ. συνημμένο Πίνακα Α). Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσον η κατηγορούσα αρχή κατάφερε να αποδείξει ότι οι κατηγορούμενοι κατέχαν τα αντικείμενα αυτά υπό τέτοιες «ύποπτες» περιστάσεις ώστε εύλογα, εξ αντικειμένου, να δημιουργούνται υποψίες ότι είναι κλοπιμαία (Κλεάνθους v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 236/18, ημερ. 11.1.19). Μόνο τότε το βάρος μετατοπίζεται στον κατηγορούμενο να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι η περιουσία αποκτήθηκε νόμιμα. Οι κατηγορούμενοι εντοπίστηκαν στο όχημά τους στο πλάι του δρόμου. Η ώρα ήταν 00:05, μια ώρα μετά την απαγόρευση κυκλοφορίας που ίσχυε τότε λόγω της πανδημίας. Πέραν τούτου, δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία που να δημιουργεί αντικειμενικά και εύλογα υποψίες ότι τα αντικείμενα ήταν προϊόντα κλοπής. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει αν τα συγκεκριμένα αντικείμενα έχουν κλαπεί ή αν υπάρχει καταγγελία ότι έχουν κλαπεί. Ο ΜΚ3 με ειλικρίνεια ανέφερε ότι έγιναν έρευνες για να διαπιστωθεί κατά πόσον τα αντικείμενα αυτά είχαν κλαπεί, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Πρόσθεσε ότι η κατηγορία για παράνομη κατοχή περιουσίας τέθηκε γιατί δεν έδωσαν επαρκείς εξηγήσεις. Με κάθε σεβασμό, επαναλαμβάνω ότι το βάρος είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει ότι υπάρχουν εύλογες υποψίες ότι τα αντικείμενα είναι κλοπιμαία. Μέχρι τότε, η υπεράσπιση δεν έχει να αποδείξει οτιδήποτε (Muneanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 459). Ούτε είναι επιτρεπτή η εξαγωγή συμπερασμάτων από τη σιωπή ενός ύποπτου (Hiscock v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 183/15, ημερ. 19.10.17). Το γεγονός ότι σύμφωνα με τον ΜΚ2 η κλοπή καταλυτών το τελευταίο διάστημα παρουσιάζει έξαρση δεν επαρκεί. Αυτό που εξετάζεται είναι αν για τα συγκεκριμένα αντικείμενα δημιουργούνται υποψίες ότι είναι κλοπιμαία, και όχι γενικά. Υποθέσεις, όσο εύλογες κι αν είναι, δεν είναι αρκετές (Κωνσταντίνου v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 79/19, ημερ. 27.4.21). Για σκοπούς πληρότητας σημειώνω ότι στην ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου 1 (Τεκμήριο 9) του υποβλήθηκε από τον ανακριτή ότι οι καταλύτες ήταν φρεσκοκομμένοι. Τέτοια μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε. Ούτε υποβλήθηκε στον κατηγορούμενο 1 για να του δοθεί η ευκαιρία να απαντήσει. Ομοίως, δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία τι σημασία έχει (αν έχει) ότι οι καταλύτες ήταν διαφορετικής μάρκας από το όχημα. Η 2η κατηγορία βασίζεται στο άρθρο 296(γ), Κεφ. 154. Η κατηγορούσα αρχή πρέπει να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία ότι οι κατηγορούμενοι 1-3 κατείχαν διαρρηκτικά όργανα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ακολούθως το βάρος μετατοπίζεται στην υπεράσπιση να αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων νόμιμη δικαιολογία για την κατοχή τους. Το όχημα εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας (άρθρο 4, Κεφ. 154). Στο όχημα εντοπίστηκαν μια πένσα, ένα φανάρι, ένας χαρτοκόπτης και ένα κατσαβίδι. Κάθε όργανο που είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για διάρρηξη, παρόλο που η συνήθης χρήση του είναι για νόμιμο σκοπό, εμπίπτει στις πρόνοιες του νόμου (Archbold, 35th ed., par. 1851). Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι διαρρηκτικά εργαλεία είναι τα εργαλεία που μπορούν να προσφέρουν βοήθεια σε κάποιον να διαπράξει διάρρηξη. Ο ΜΚ3 συμφώνησε με τη θέση της υπεράσπισης ότι σε κάθε όχημα είναι αναγκαίο να υπάρχει ένα φανάρι: «Βέβαια Εντιμότατε είναι ένα από τα απαραίτητα αντικείμενα. Σε συνδυασμό όμως με το τι εντοπίστηκε στο όχημά του στη συγκεκριμένη περίπτωση θα διαφωνήσω με την κυρία Αδάμου». Κληθείς από το Δικαστήριο να διευκρινίσει τι εννοεί, απάντησε: «Εννοώ τα αντικείμενα». Πρόσθεσε: «Αν ήταν μόνο το φανάρι θα συμφωνούσα με την κυρία Αδάμου, αλλά σύμφωνα με την κατάθεση του [ΜΚ2] και σε συνδυασμό με τα άλλα αντικείμενα το φανάρι ήταν για τη διάπραξη αδικημάτων. [.] Είναι η άποψη η δική μου, όμως το γεγονός αυτό το δικαιολογεί ο συνάδελφός μου που έκανε την έρευνα». Με κάθε σεβασμό, η διασύνδεση των εργαλείων ως διαρρηκτικά λόγω του εντοπισμού των υπόλοιπων αντικειμένων είναι, στην προκειμένη περίπτωση, αβάσιμη. Ιδιαίτερα όταν δεν διαπιστώνεται οποιαδήποτε εύλογη υπόνοια ότι τα αντικείμενα ήταν κλοπιμαία. Όταν υποβλήθηκε στον ΜΚ3 ότι η πένσα και το κατσαβίδι ήταν αναγκαία για τυχόν έκτακτη βλάβη του οχήματος, απάντησε ότι αυτή είναι η θέση της υπεράσπισης. Του υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε το ίδιο πράγμα στην κατάθεσή του. Απάντησε: «Σύμφωνα με τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο όχημά του και η ώρα που βρέθηκαν, η εξήγηση αυτή που έδωσε στη συγκεκριμένη απάντηση απλώς ήταν μία δικαιολογία για την κατοχή τους». Με κάθε σεβασμό, πρόκειται για τη θέση του μάρτυρα, η οποία δεν υποστηρίζεται από σχετική μαρτυρία. Τέλος, του υποβλήθηκε ότι ούτε ο χαρτοκόπτης είναι διαρρηκτικό εργαλείο. Απάντησε: «.ως αστυνομία έχουμε αντίθετη άποψη για το συγκεκριμένο εργαλείο σε συνδυασμό με κάποια άλλα εργαλεία και τη θέση που βρέθηκε το συγκεκριμένο αντικείμενο». Με κάθε σεβασμό, πρόκειται για μια γενική και αόριστη θέση. Ουδεμία επεξήγηση δόθηκε πώς και με ποια άλλα εργαλεία συνδέεται. Ούτε τι σημασία έχει ότι εντοπίστηκε κάτω από κάθισμα του οδηγού. Εν ολίγοις, πρόκειται για εργαλεία, κάποια από τα οποία σύμφωνα με τον ΜΚ3 «απαραίτητα» και «αναγκαία για έκτακτη ανάγκη» σε ένα όχημα. Δεν αποδείχθηκε με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για διαρρηκτικούς σκοπούς (Archbold (ανωτέρω)). Εναπόκειτο στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι όχι μόνο αξιόπιστη αλλά και σαφής η οποία να περιλαμβάνει γεγονότα που να επιτρέπουν στο Δικαστήριο να προβεί σε ασφαλή ευρήματα αναφορικά με όλα τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν την κατηγορία (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Μαρτυρία που υστερεί σε σαφήνεια είναι ανεπαρκής για να στηρίξει καταδίκη σε ποινικό αδίκημα. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, σημειώνω τα ακόλουθα: Όλα τα αντικείμενα εντοπίστηκαν στο όχημα που ανήκει στον κατηγορούμενο 1, σύμφωνα με τον ίδιο, αν και δεν είναι εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης. Η παρουσία των κατηγορούμενων 2 και 3 στο όχημα δεν είναι αρκετό για να στοιχειοθετηθεί κατοχή από αυτούς (άρθρο 2, Κεφ. 154, Hiscock (ανωτέρω))). Πέραν της γνώσης, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι υφίσταται «κοινή κατοχή». Ουδεμία σχετική μαρτυρία προσκομίστηκε. Το κατηγορητήριο περιέχει το άρθρο 20, Κεφ. 154. Δεν διατυπώνεται στις λεπτομέρειες άλλος τρόπος τέλεσης των αδικημάτων. Ούτε η κατηγορούσα αρχή επικαλέστηκε κάτι τέτοιο. Το Δικαστήριο δεν υποχρεούται να εξετάζει κάθε μέθοδο συμμετοχής του άρθρου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Το γεγονός ότι η εκδοχή του κατηγορούμενου 1 δεν έγινε αποδεκτή δεν θα μπορούσε να διαφοροποιήσει την κατάληξη του Δικαστηρίου. Όπως λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Στυλιανού v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 240/18, ημερ. 25.2.21: «Δεν απαιτείται η εκδοχή του κατηγορούμενου να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο ως αληθινή. Αρκεί, στο τέλος, να παραμένει από το σύνολο της μαρτυρίας, έστω και αν προέρχεται από την κατηγορούσα αρχή (R. v. Bullard [1957] A.C. 63), εύλογη, έστω και υποβόσκουσα, αμφιβολία». Η κατηγορούσα αρχή απότυχε να αποδείξει πέραν από κάθε λογική αμφιβολία τις κατηγορίες. Οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο