Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. D.J. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 10778/20, 15/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10778/20 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν.
- D.J.
- Γ.Α.
- K.J. Κατηγορούμενοι ---------------- Ημερομηνία: 15 Ιουλίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για κατηγορούμενη 1: κα Α. Ιωάννου Για κατηγορούμενο 2: κ. Μ. Αποστολίδης Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται ότι στις 15.6.20-6.7.20 άσκησαν βία στον ανήλικο γιο τους προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη (1η κατηγορία) και ότι τον κακομεταχειρίζονταν και τον παραμελούσαν κατά τρόπο που πιθανόν να προκαλούσε σ' αυτόν ταλαιπωρία, πόνο ή τραυματισμό (2η κατηγορία). Η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται ότι στις 5.6.20 επιτέθηκε στην ΜΚ3 προκαλώντας της πραγματική σωματική και ψυχική βλάβη (3η και 4η κατηγορία) και ότι η επίθεση έγινε στην παρουσία του ανήλικου η οποία δυνατό να του προκάλεσε ψυχική βλάβη (5η κατηγορία). Οι κατηγορίες 6-12 εναντίον των κατηγορούμενων 1 και 3 με παραπονούμενη την ΜΚ12 διακόπηκαν από την κατηγορούσα αρχή μετά τη μαρτυρία της τελευταίας. Δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: (α) η ΜΚ3 στις 5.6.20 υπέστη εκδορές στην πρόσθια επιφάνεια λαιμού, μώλωπες στον αυχένα, υποδόριο οίδημα ινιακού οστού στο κεφάλι και απώλεια δέρματος δεξιού αγκώνα (Τεκμήριο 22), και (β) ο κατηγορούμενος 2 στις 4.7.20-6.7.20 ήταν υπό κράτηση. Προς απόδειξη των κατηγοριών κατέθεσαν οι Αστ. xxxx (ΜΚ1), Λ.Π. (ΜΚ2), Α.Π. (ΜΚ3), Δ.Θ. (ΜΚ4), N.N. (ΜΚ5), Αστ. xxx (ΜΚ6), Αστ. xxxx (ΜΚ7), Αστ. xxxx (ΜΚ8), Α.Π. (ΜΚ9), Ο.Ο. (ΜΚ10), Δρ Μ.Μ. (ΜΚ11), Α.Π. (ΜΚ12), Αστ. xxxx (ΜΚ13) και Ε.Δ. (ΜΚ14). Συνοψίζω τη μαρτυρία τους: O ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 1). Στις 6.7.20 (14:50) η κατηγορούμενη 1 ήταν στον αστυνομικό σταθμό με τον γιο της, 19 μηνών. Επειδή θα παρέμενε υπό κράτηση κλήθηκε η λειτουργός του γραφείου ευημερίας ΜΚ
- Η ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 6). Αναφέρθηκε σε κάποιο περιστατικό μεταξύ των κατηγορούμενων 1 και 3 και της ΜΚ12 (οι σχετικές κατηγορίες διακόπηκαν από την κατηγορούσα αρχή). Η ΜΚ3 υιοθέτησε τις καταθέσεις της (Τεκμήρια 7 και 8). Είναι η μητέρα του κατηγορούμενου 2, ο οποίος είναι 26 ετών. Διέμενε με τον ανήλικο από την 1.6.
- Στις 5.6.20 το πρωί επισκέφθηκαν τον κατηγορούμενο
- Ξαφνικά την άρπαξε από το λαιμό. Από το πουθενά εμφανίστηκε η κατηγορούμενη
- Ο κατηγορούμενος 2 άρχισε να την κτυπά και την έριξε στο έδαφος. Η κατηγορούμενη 1 την τραβούσε από τα μαλλιά. Άρχισε να φωνάζει. Την άκουσε η ΜΚ12 και τηλεφώνησε στον ΜΚ5, ο οποίος έφθασε μετά από λίγο. Τη στιγμή εκείνη ο κατηγορούμενος 2 ήταν από πάνω της κρατώντας ένα μαχαίρι στο λαιμό της. Η κατηγορούμενη 1 την κρατούσε από τα μαλλιά για να μείνει ακίνητη. Ο ΜΚ5 ζήτησε ευγενικά από τον κατηγορούμενο 2 να την αφήσει. Ο κατηγορούμενος 2 σταμάτησε. Η κατηγορούμενη 1 έτρεξε στο σαλόνι. Τραυματίστηκε στο μάτι, στα χείλη και βγήκαν τα μαλλιά της ως οι φωτογραφίες (Τεκμήριο 9). Ο ανήλικος ήταν παρών και έκλαιγε. Έκτοτε ο ανήλικος διέμενε με την κατηγορούμενη 1, 24 ετών, και την αδελφή της. Από τις 5.6.20 μέχρι τις 6.7.20 δεν τον ξαναείδε, δεν γνωρίζει τις συνθήκες διαβίωσής του, ούτε πώς έγιναν τα σημάδια. Η ΜΚ4 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 10). Είναι λειτουργός του γραφείου ευημερίας. Δεν γνωρίζει την οικογένεια. Τυχαία είδε στις 6.7.20 (16:00) στον αστυνομικό σταθμό σημάδια στον ανήλικο. Προέβη σε καταγγελία. Ο ΜΚ5 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 11). Είναι ο σύζυγος της ΜΚ
- Στις 5.6.20 πήγε στην οικία του κατηγορούμενου 2, μετά από τηλεφώνημα της ΜΚ
- Είδε την ΜΚ3 στο έδαφος, την κατηγορούμενη 1 να την κρατά από τα μαλλιά και τον κατηγορούμενο 2 από πάνω της κρατώντας ένα μαχαίρι. Κατάφερε να του πιάσει το μαχαίρι. Η κατηγορούμενη 1 άφησε την ΜΚ3 και πήγε στο σαλόνι. Παρών ήταν και ο ανήλικος ο οποίος έκλαιγε πάρα πολύ. Κατάγγειλαν το περιστατικό. Φωτογράφισε τα τραύματα της ΜΚ3 (Τεκμήριο 9). Δεν ξέρει κάτι για τα σημάδια στον ανήλικο. Ο ΜΚ6 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 12). Στις 6.7.20, μετά την καταγγελία της ΜΚ4, μετέφερε τον ανήλικο στο νοσοκομείο για να εξεταστεί. Ο ΜΚ7 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 13). Έλαβε δύο καταθέσεις από τον κατηγορούμενο 2 (Τεκμήρια 14 και 15). Η ΜΚ8 υιοθέτησε τις καταθέσεις της (Τεκμήρια 16, 17 και 20). Στις 5.6.20 η ΜΚ3 πήγε στο σταθμό στην κατάσταση που φαίνεται στις φωτογραφίες (Τεκμήριο 9). Είχε μώλωπες, χτυπημένα χείλη και έλειπε μέρος του τριχωτού της κεφαλής της. Η ΜΚ9 είναι ιατροδικαστής. Στις 6.7.20, περίπου η ώρα 21:00, εξέτασε τον ανήλικο με τους ΜΚ10 και ΜΚ
- Ετοίμασε ιατροδικαστική έκθεση (Τεκμήριο 4). Λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 2). Ο ανήλικος είχε πρόσφατα εκχυμωτικά εντυπώματα δακτύλων στο δεξιό μάγουλο, παλαιές εκχυμώσεις στο μέτωπο, πρόσφατη εκχύμωση στην αριστερή κογχική χώρα, μικροεκδορές με απόσπαση επιδερμίδας στο τριχωτό της κεφαλής, πρόσφατη εκχύμωση στην δεξιά καρπιαία χώρα, πρόσφατες μικροεκχυμώσεις κάτω από το πηγούνι και την κάτω γνάθο, πρόσφατες μικροεκδορές στο θώρακα και την κοιλιά, δερματίτιδα στην αριστερή πλάγια κοιλιακή χώρα, παλαιά διάχυτη εκχύμωση στην οσφυϊκή χώρα σε αποδρομή, πολλαπλές γραμμοειδείς εκδορές με εφελκίδα στην αριστερή πλάγια γλουτιαία και μηριαία χώρα, πολλαπλές παλαιές και πρόσφατες μικροεκδορές και εκχυμώσεις στα κάτω άκρα, δερματίτιδα στις γλουτιαίες περιοχές και παράτριμμα ανάμεσα στις γλουτιαίες χώρες και στοιχεία ελλιπούς υγιεινής και παραμέλησης. «Πρόσφατο» σημαίνει εντός 24 ωρών. Ο ΜΚ10 είναι ιατροδικαστής. Υιοθέτησε την ιατροδικαστική έκθεση και τις φωτογραφίες (Τεκμήρια 4 και 2 αντίστοιχα). Ο ΜΚ11 είναι παιδοχειρουργός. Ετοίμασε ιατρικό πιστοποιητικό (Τεκμήριο 5). Οι ΜΚ9 και ΜΚ10 κατέγραψαν τις διαπιστώσεις τους (Τεκμήριο 4). Οι εκχυμώσεις γενικά θεωρούνται «υποψία κακοποίησης» (Τεκμήριο 23). Του υποβλήθηκε ότι τα σημάδια, εκτός το παράτριμμα και τα σημάδια στο μάγουλο, είναι αυτοτραυματισμοί. Απάντησε: «Δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω, ούτε να το αποκλείσω». Η ΜΚ12 υιοθέτησε τις καταθέσεις της (Τεκμήρια 24 και 25). Είναι η μητέρα της ΜΚ3 και γιαγιά του κατηγορούμενου
- Στις 5.6.20 άκουσε την ΜΚ3 να φωνάζει και τον ανήλικο να κλαίει. Ειδοποίησε τον ΜΚ5, ο οποίος πήγε έφθασε μετά από λίγο. Η ΜΚ13 υιοθέτησε τις καταθέσεις της (Τεκμήρια 26 και 27). Στις 6.7.20 φωτογράφησε τον ανήλικο κατά την εξέτασή του (Τεκμήρια 2 και 28). Η ΜΚ14 υιοθέτησε την κατάθεσή της (Τεκμήριο 29). Ο ανήλικος πήγαινε στο νηπιαγωγείο της στις 11.6.20-18.6.
- Για δύο συνεχείς μέρες ερχόταν με τα ίδια ρούχα και μύριζε άσχημα. Τις επόμενες δύο μέρες ήταν πάλι με τα ίδια ρούχα και δεν μύριζε καλά. Πρόσεξε κάποια σημάδια, διαφορετικά από τα επίδικα (Τεκμήριο 28). Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία. Η κατηγορούμενη 1 υιοθέτησε τις καταθέσεις της (Τεκμήρια 3 και 18). Στις 5.6.20 ο κατηγορούμενος 2 της ζήτησε να πάει σπίτι του. Όταν πήγε εκεί, η ΜΚ3 την περίμενε έξω από το σπίτι και την άρπαξε από τα μαλλιά. Τα σημάδια στον ανήλικο προκλήθηκαν από τον ίδιο. Συμφώνησε με τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι στις 6.7.20 ο ανήλικος ήταν μαζί με κάποιον Κ.Κ. Ο κατηγορούμενος 2 προέβη σε ανώμοτη δήλωση: «Την 1.6.20 χώρισα με τη [κατηγορούμενη 1] τζιαι έπιασε το μωρό η μάμα μου τζιαι 5.6.20 έφερε μου το πίσω. Έπιασε το η [κατηγορούμενη 1] με την αδελφή της xxxx. Στις 29.6.20 ξεκίνησε στο xxx και επειδή δεν είχε κάπου να αφήσει το μωρό, συνεννοηθήκαμε να μου το φέρνει εμένα, με την προϋπόθεση να έχω πάντα κάποιο φίλο μου να προσέχει το μωρό λόγω της κατάστασής μου. Το μεσημέρι που έκαμνε διάλειμμα η [κατηγορούμενη 1] έρκετουν πάντα να αλλάξει το μωρό, να το ταΐσει τζιαι να το βάλει να τζοιμηθεί. Τζιαι πάαινε πίσω στη δουλειά της τζιαι κατά τις 6:00 το απόγευμα που σχόλανε τζιαι έρκετουν πίσω στο σπίτι μου, να παίξουμε ακόμα λιο με το μωρό τζιαι έπιανε το μωρό με την αδελφή της τζιαι επηέναν πίσω σπίτι τους. Στις 3.7.20 έγινε ένα περιστατικό με τη γιαγιά μου, στο οποίο συλλήφθηκα στις 4 και αφέθηκα ελεύθερος στις 6.7.20 το μεσημέρι και ήρθε ο φίλος μου ο Kxxxxx τζιαι έπιασε με που το Δικαστήριο με το μωρό τζιαι είχε σημάδια πας το μάγουλό του, το οποίο τον ρώτησα τι έπαθε το μωρό και μου είπε έτσι μου το έφεραν το πρωί η [κατηγορούμενη 1] με την αδελφή της. Αυτά.» Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Η αξιολόγηση γίνεται στη βάση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v. Ανδρέου, Πολιτική Έφεση 2/11, ημερ. 2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα (Χριστοφόρου ν. Γερμανού, Πολιτική Έφεση 247/13, ημερ. 7.4.20). Οι ΜΚ1-ΜΚ14 μου έκαναν καλή εντύπωση. Οι ΜΚ1, ΜΚ6, ΜΚ7, ΜΚ8 και ΜΚ13 ανέφεραν τις ενέργειές τους ως αστυνομικοί καταθέτοντας σχετικά τεκμήρια. Ουδεμία τάση παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε. Η ΜΚ2 με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν γνωρίζει κάτι για τις σχέσεις της οικογένειας. Η μαρτυρία της αφορούσε κατηγορίες που διακόπηκαν από την κατηγορούσα αρχή και συνεπώς δεν αποτελούν επίδικα θέματα (Hasan (ανωτέρω)). Η ΜΚ3 περιέγραψε με συνοχή το επεισόδιο στις 5.6.
- Οι τραυματισμοί της επιβεβαιώνονται από την ιατρική έκθεση και τις φωτογραφίες (Τεκμήρια 22 και 9 αντίστοιχα). Ήταν σταθερή στη θέση της ότι της επιτέθηκε και η κατηγορούμενη
- Εκεί όπου το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της είναι ως προς το ποιος την πάτησε στον αυχένα αφού δεν ήταν σίγουρη. Αυτό δεν επηρεάζει την αξιοπιστία της έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα της. Η ουσία της εκδοχής της παρέμεινε αναλλοίωτη. Με ειλικρίνεια ανέφερε ότι έκτοτε δεν ξαναείδε τον ανήλικο, ούτε γνωρίζει πώς προκλήθηκαν τα σημάδια. Η ΜΚ4 ανέφερε με αντικειμενικότητα ότι δεν γνωρίζει αν υπήρξε κακοποίηση και ότι είχε υποχρέωση να προβεί σε καταγγελία μόλις είδε τα σημάδια στον ανήλικο. Ο ΜΚ5 ανέφερε τι είδε στις 5.6.
- Οι απαντήσεις του ήταν αιτιολογημένες. Οι αναφορές του στα τραύματα της ΜΚ3 επιβεβαιώνονται από τις φωτογραφίες και την ιατρική έκθεση (Τεκμήρια 9 και 22 αντίστοιχα). Η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε. Οι ΜΚ9, ΜΚ10 και ΜΚ11 κλήθηκαν ως εμπειρογνώμονες. Τα προσόντα τους δεν αμφισβητήθηκαν. Καθήκον τους ήταν να εφοδιάσουν το Δικαστήριο με τέτοιες πληροφορίες ώστε να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα (Παύλου v. Ευθυμίου, Πολιτική Έφεση 33/14, ημερ. 23.6.21). Και οι τρεις απαντούσαν αιτιολογημένα επεξηγώντας λεπτομερώς τις διαπιστώσεις τους. Η ΜΚ12 ανέφερε τι αντιλήφθηκε στις 5.6.
- Ερωτηθείσα αν μίλησε με την ΜΚ3 μετά την επίθεση, με ειλικρίνεια και γνήσιο αυθορμητισμό απάντησε: «Ε αφού έβλεπα την έκλαιε η [ΜΚ3], έκλαια τζιαι εγώ, νάμπου ήταν να μιλήσουμε; Εκλαίαμε τζιαι οι θκυό μας». Ουδεμία τάση παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν είχε καλές σχέσεις με την κατηγορούμενη
- Η ΜΚ14 με ειλικρίνεια ανέφερε ότι η κατηγορούμενη 1 πριν εγγράψει τον ανήλικο στο νηπιαγωγείο έκανε ερωτήσεις όπως «οι μητέρες που νοιάζονται για τα παιδιά τους». Δεν διαπιστώθηκε τάση καταφυγής στο ψεύδος. Αποδέχομαι τη θέση της ότι ο ανήλικος για κάποιες μέρες πήγαινε στο νηπιαγωγείο με τα ίδια ρούχα και μύριζε άσχημα. Εκεί όπου το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της, χωρίς να επηρεάζεται η αξιοπιστία της, είναι στις αναφορές της για τα «σημάδια» που είδε. Ουδεμία σχετική ιατρική μαρτυρία παρουσιάστηκε τι σημάδια ήταν. Η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ήταν ίδια με τα επίδικα σημάδια (Τεκμήριο 28). Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία των ΜΚ1-ΜΚ
- Η μαρτυρία της κατηγορούμενης 1 παρουσιάζει αδυναμίες. Πρώτο, θέση της ήταν ότι στις 5.6.20 έφθασε στην οικία του κατηγορούμενου 2 μετά το επεισόδιο. Στην κατάθεσή της (Τεκμήριο 18), την οποία υιοθέτησε, αναφέρει ότι καθώς περπατούσε προς την οικία η ΜΚ3 την άρπαξε από τα μαλλιά. Αντίθετα, αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η ΜΚ3 προσπάθησε να την κυνηγήσει, όμως ήταν πολύ αργά γιατί πρόλαβε να μπει στο σπίτι. Αν η ΜΚ3 είχε την ευκαιρία να την αγγίξει, πρόσθεσε, θα το έκανε. Όταν της υποδείχθηκε η αντίφαση, ανέφερε ότι η κατάθεσή της είναι γραμμένη σε κακά αγγλικά ενώ τα δικά της είναι πολύ καλά. Σε άλλο σημείο ισχυρίστηκε ότι δεν έγραψε η ίδια την κατάθεσή της και ότι «πράγματα μπορεί να προστέθηκαν». Τέλος, αφού παραδέχθηκε ότι υπόγραψε την κατάθεσή της, ισχυρίστηκε ότι ίσως να είπε πράγματα σ' αυτή ενώ ήταν συγχυσμένη. Θεωρώ ότι προέβαλε τους διαφορετικούς αυτούς ισχυρισμούς για να δικαιολογήσει τις αντιφατικές εκδοχές της. Δεύτερο, θέση της ήταν ότι τα σημάδια στον ανήλικο είναι αυτοτραυματισμοί. Ερωτηθείσα πώς νομίζει ότι προκλήθηκαν τα εντυπώματα στο μάγουλο ανέφερε ότι κάποτε κτυπά με τα χέρια του το πρόσωπό του. Η θέση αυτή είναι αντίθετη με την ιατρική μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων οι οποίοι ανέφεραν ότι το σημάδι προκλήθηκε από χέρι ενήλικα, αποκλείοντας τον αυτοτραυματισμό. Τρίτο, αντεξεταζόμενη ισχυρίστηκε για πρώτη φορά ότι ο ανήλικος πήγαινε στη θάλασσα και πλενόταν πολλές φορές καθημερινά και ίσως αυτό να χειροτέρεψε το πρόβλημα στο δέρμα του. Ο ισχυρισμός της είναι αντίθετος με τη μαρτυρία της ΜΚ9 η οποία ανέφερε ότι ο ανήλικος δεν είχε κάνει μπάνιο τουλάχιστον τις προηγούμενες μέρες. Ούτε υποβλήθηκε στους εμπειρογνώμονες για να τους δοθεί η ευκαιρία να τοποθετηθούν (Κουππή v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 174/16, ημερ. 10.6.19). Τέταρτο, όταν η ΜΚ14 έδιδε μαρτυρία, της φώναξε: «Εσύ είσαι που κακοποιείς το μωρό». Στην αντεξέτασή της επανέλαβε ότι η ΜΚ14 λέει ψέματα επειδή εκείνη κακοποιούσε τον ανήλικο. Αντίθετα, στην επανεξέτασή της είπε ότι δεν είναι η θέση της ότι ο ανήλικος κακοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο. Οι αδυναμίες στη μαρτυρία της, ιδιαίτερα σε ουσιώδεις πτυχές, δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να βασιστεί σ' αυτή. Η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 2 εξετάζεται μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας (Κόλιας v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 106/15, ημερ. 17.5.18). Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ένα γεγονός (Χρίστου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 46/17, ημερ. 19.7.19). Η επιλογή του δεν αποτελεί επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129). Ο ισχυρισμός του ότι ο ανήλικος διέμενε με την ΜΚ3 μέχρι τις 5.6.20 επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία της ΜΚ3. Ο ισχυρισμός του ότι από τις 4.7.20 μέχρι τις 6.7.20 το μεσημέρι ήταν υπό κράτηση είναι παραδεκτό γεγονός. Ο ισχυρισμός του ότι στις 6.7.20 ο Kxxxxx του είπε ότι ο ανήλικος είχε σημάδια στο μάγουλο όταν η κατηγορούμενη 2 και η αδελφή της του τον παρέδωσαν δεν επιβεβαιώνεται από μαρτυρία. Συνεπώς δεν μπορεί να προσδοθεί αξία σ' αυτόν. Ούτε στις καταθέσεις του (Τεκμήρια 14, 15 και 21) μπορεί να προσδοθεί αξία αφού δεν υιοθετήθηκαν και δεν αντεξετάστηκε σχετικά (Petrov v. Αστυνομία, Ποινική Έφεση 162/20, ημερ. 8.6.21). Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Αντιπαραβάλλοντας τη μαρτυρία των ΜΚ9, ΜΚ10 και ΜΚ11, οι πλείστες θέσεις τους είναι κοινές, για παράδειγμα τα ιατρικά ευρήματα, ότι «πρόσφατο» εύρημα σημαίνει εντός 24 ωρών, ότι μια εκχύμωση δεν μπορεί να χρονολογηθεί επακριβώς και ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί οι εκδορές να προκλήθηκαν από τον ανήλικο. Διαφορά στη μαρτυρία τους εντοπίζεται στη μέγιστη διάρκεια μιας εκχύμωσης. Οι ΜΚ9 και ΜΚ10 ανέφεραν ότι είναι μέχρι 25 μέρες, ενώ ο ΜΚ11 μέχρι 15 μέρες, το πολύ τρεις εβδομάδες. Αποδέχομαι τη θέση των πρώτων οι οποίοι επικαλέστηκαν βιβλιογραφία. Ιδιαίτερη αναφορά στη μαρτυρία τους γίνεται σε μεταγενέστερο σημείο. Η υπεράσπιση κατέθεσε φωτογραφίες που λήφθηκαν μετά τις επίδικες ημερομηνίες (Τεκμήρια 30-32). Εισηγήθηκε ότι δείχνουν σημάδια ίδια με τα επίδικα. Δεν υπάρχει ιατρική μαρτυρία ότι πρόκειται για τα ίδια σημάδια. Αντίθετα, οι ΜΚ9 και ΜΚ10 ανέφεραν ότι έχουν διαφορετικό σχέδιο κάκωσης. Ουδεμία βαρύτητα μπορεί να δοθεί στο ανώνυμο τηλεφώνημα, σύμφωνα με τον ΜΚ1, ότι οι κατηγορούμενοι κακομεταχειρίζονταν τον ανήλικο. Πρόκειται για ένα γενικό ισχυρισμό από κάποιον άγνωστο, ο οποίος δεν μπορεί να αντεξεταστεί. Το παραπεμπτικό του ΓΕΣΥ παρέμεινε τεκμήριο προς αναγνώριση. Επομένως η μαρτυρία του παρέμεινε ανενεργή (Μελάς v. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Στη βάση των παραδεκτών γεγονότων και της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: ο κατηγορούμενος 2 είναι γιος της ΜΚ
- Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, αμφότεροι ενήλικες, έχουν ένα γιο, τότε 19 μηνών. Συζούσαν μέχρι τις αρχές Ιουνίου
- Έκτοτε η κατηγορούμενη 1 διέμενε με την αδελφή της. Στις 5.6.20 η ΜΚ3 με τον ανήλικο πήγαν στην οικία του κατηγορούμενου
- Ξαφνικά την άρπαξε από το λαιμό. Η ΜΚ3 δεν μπορούσε να αναπνεύσει και φοβήθηκε. Από το πουθενά εμφανίστηκε η κατηγορούμενη
- Ο κατηγορούμενος 2 άρχισε να την κτυπά και την έριξε στο έδαφος. Η κατηγορούμενη 1 την τραβούσε από τα μαλλιά. Η ΜΚ3 φώναζε για βοήθεια. Η ΜΚ12 άκουσε τις φωνές και ειδοποίησε τον ΜΚ
- Όταν ο ΜΚ5 εισήλθε στην οικία, η ΜΚ3 ήταν στο έδαφος, η κατηγορούμενη 1 την κρατούσε από τα μαλλιά για να μείνει ακίνητη και ο κατηγορούμενος 2 ήταν από πάνω της κρατώντας ένα μαχαίρι στο λαιμό της. Ο ΜΚ5 κατάφερε να τον αφοπλίσει. Η κατηγορούμενη 1 έτρεξε στο σαλόνι. Η ΜΚ3 έκλαιγε. Ο ΜΚ5 φωτογράφισε τους τραυματισμούς της (Τεκμήριο 9). Είχε μώλωπα στο μάτι, τα χείλη της τραυματίστηκαν και έλειπε μέρος του τριχωτού της κεφαλής. Υπέστη εκδορές στην πρόσθια επιφάνεια λαιμού, μώλωπες στον αυχένα, υποδόριο οίδημα ινιακού οστού στο κεφάλι και απώλεια δέρματος δεξιού αγκώνα (Τεκμήριο 22). Ο ανήλικος ήταν παρών και έκλαιγε πάρα πολύ. Έκτοτε διέμενε με την κατηγορούμενη 1 και την αδελφή της. Στις 11.6.20-18.6.20 ο ανήλικος πήγαινε νηπιαγωγείο. Κάποιες απ' αυτές τις μέρες (άγνωστο ποιες) ήταν με τα ίδια ρούχα και μύριζε άσχημα. Στις 4.7.20 ο κατηγορούμενος 2 ήταν υπό αστυνομική κράτηση μέχρι τις 6.7.
- Στις 6.7.20 η ΜΚ4 τυχαία είδε κάποια σημάδια στο πρόσωπο του ανήλικου. Εξετάστηκε περίπου στις 21:00 (Τεκμήριο 4). Διαπιστώθηκαν:
(1)πρόσφατα εκχυμωτικά εντυπώματα δακτύλων στο δεξιό μάγουλο,
(2)παλαιές εκχυμώσεις στο μέτωπο,
(3)πρόσφατη εκχύμωση στην αριστερή κογχική χώρα,
(4)μικροεκδορές με απόσπαση επιδερμίδας στο τριχωτό της κεφαλής,
(5)πρόσφατη εκχύμωση στην δεξιά καρπιαία χώρα,
(6)πρόσφατες μικροεκχυμώσεις κάτω από το πηγούνι και την κάτω γνάθο,
(7)πρόσφατες μικροεκδορές στο θώρακα και την κοιλιά,
(8)δερματίτιδα στην αριστερή πλάγια κοιλιακή χώρα,
(9)παλαιά διάχυτη εκχύμωση στην οσφυϊκή χώρα σε αποδρομή,
(10)πολλαπλές γραμμοειδείς εκδορές με εφελκίδα στην αριστερή πλάγια γλουτιαία και μηριαία χώρα,
(11)πολλαπλές παλαιές και πρόσφατες μικροεκδορές και εκχυμώσεις στα κάτω άκρα,
(12)δερματίτιδα στις γλουτιαίες περιοχές και παράτριμμα ανάμεσα στις γλουτιαίες χώρες και
(13)στοιχεία ελλιπούς υγιεινής και παραμέλησης. Πρόσφατα ευρήματα σημαίνει εντός 24 ωρών. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για παρακολούθηση για δύο μέρες. Λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήρια 2 και 28). Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής. Ακόμη κι αν απορριφθεί η μαρτυρία ενός κατηγορούμενου παραμένει το κρίσιμο ερώτημα κατά πόσον η υπόθεσή της είναι επαρκώς ισχυρή ώστε να οδηγήσει σε καταδίκη (Θεμιστοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 176/18, ημερ. 11.1.19). Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται ότι στις 15.6.20-6.7.20 άσκησαν βία στον ανήλικο γιο τους προκαλώντας του πραγματική βλάβη (1η κατηγορία). Όποιος ασκεί βία με την οποία προκαλείται σωματική βλάβη σε μέλος της οικογένειας είναι ένοχος (άρθρο 3
(1), Ν.119(Ι)/00). Εξετάζοντας την ιατρική μαρτυρία διαπιστώνεται ότι κάποια από τα ευρήματα δεν φαίνεται να «προκλήθηκαν» από κάποιον. Σύμφωνα με την ΜΚ9, οι μικροεκδορές και εκχυμώσεις στα κάτω άκρα (εύρημα αρ. 11) θα μπορούσαν να προκληθούν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού αφού είναι σημεία όπου συνήθως τραυματίζεται ένα παιδί. Οι μικροεκχυμώσεις κάτω από το πηγούνι (εύρημα αρ. 6) θα μπορούσαν να προκληθούν μετά από πτώση σε αντικείμενο με τέσσερα προεξέχοντα σημεία. Οι εκδορές στο τριχωτό της κεφαλής, στο θώρακα, στην κοιλιά και στην πλάγια γλουτιαία και μηριαία χώρα (ευρήματα αρ. 4, 7 και 10) θα μπορούσαν να προκληθούν από τα νύχια του αν είχε έντονο κνησμό λόγω της δερματίτιδας και μεγάλα νύχια. Όταν της υποβλήθηκε ότι όλες οι μικροεκδορές έγιναν με τα νύχια του, απάντησε ότι, χωρίς να είναι απόλυτο, δεν αποκλείεται. Σύμφωνα με τον ΜΚ11, τα νύχια του ανήλικου ήταν μεγάλα. Όταν του υποβλήθηκε ότι όλες οι εκδορές προκλήθηκαν μ' αυτά απάντησε: «Μπορεί. Δεν μπορώ να γνωρίζω». Ερωτηθείς αν οι τραυματισμοί στην κοιλιά θα μπορούσαν να προκληθούν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού απάντησε: «Ξέρω τι μου λέτε. Δεν μπορώ να το αποκλείσω». Οι εκχυμώσεις στον καρπό και στην πλάτη (ευρήματα αρ. 5 και 9) είναι άγνωστο πώς θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί. Οι εκχυμώσεις στο μέτωπο και στην κογχική χώρα (ευρήματα αρ. 2 και 3) προκλήθηκαν από πρόσκρουση σε αμβλύ αντικείμενο με λεία επιφάνεια. Άγνωστο κάτω από ποιες συνθήκες, αν δηλαδή ήταν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ή με άλλο τρόπο. Όταν του υποβλήθηκε ότι τα σημάδια, εκτός από τη δερματίτιδα και τα εντυπώματα στο μάγουλο, είναι αυτοτραυματισμοί, απάντησε: «Δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω, ούτε να το αποκλείσω». Συνεπώς, δεν αποδείχθηκε πέραν από κάθε λογική αμφιβολία ότι τα ευρήματα αρ. 2-7 και 9-11 προκλήθηκαν από κάποιον. Αναφορικά με τα εντυπώματα στο μάγουλο (εύρημα αρ. 1), οι εμπειρογνώμονες συμφωνούν ότι πρόκειται για χαστούκι από ενήλικα. Προκλήθηκαν εντός 24 ωρών από την εξέταση. Ο ανήλικος στις 6.7.20 διέμενε με την κατηγορούμενη 1 και την αδελφή της. Το πρωί εκείνης της μέρας ήταν για ώρες υπό τη φύλαξη κάποιου Κ.Κ. Η θέση αυτή υποβλήθηκε στην κατηγορούμενη 1 από την κατηγορούσα αρχή: E. Συμφωνείς μαζί μου ότι στις 6 Ιουλίου που είναι επίδικη ημερομηνία εσύ βρήκες το Kxxxxx όπως τον είπες και πήγες η ώρα 10:30 το πρωί, στις 6/7 που είναι επίδικη ημερομηνία και άφησες το μωρό ούλλη μέρα να το προσέχει; A. Όχι για όλη μέρα. Ο [κατηγορούμενος 2] ήταν υπό κράτηση [.] και μου είπε άφησε τον [ανήλικο] με το Kxxxxx και θα είμαι πίσω μέχρι το μεσημέρι. Άρα ήταν με το Kxxxxx για μερικές ώρες μόνο. Θέση την οποία η κατηγορούσα αρχή επανέλαβε στην αγόρευσή της: «δεν αμφισβητήθηκε ότι στις 6.7.20 [.] κάλεσε τον Κ.Κ. να της προσέχει το μωρό». Προκύπτει από τη μαρτυρία και τις θέσεις της κατηγορούσας αρχής ότι μέσα στο χρονικό πλαίσιο που προκλήθηκαν τα εντυπώματα ο ανήλικος ήταν με την κατηγορούμενη 1, την αδελφή της και κάποιον Κ.Κ. Αναδύεται επομένως αμφιβολία ως προς την ενοχή της κατηγορούμενης 1. Όπως λέχθηκε στην πρόσφατη απόφαση Στυλιανού v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 240/18, ημερ. 25.2.21: «δεν απαιτείται η εκδοχή του κατηγορούμενου να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο ως αληθινή. Αρκεί, στο τέλος, να παραμένει από το σύνολο της μαρτυρίας, έστω και αν προέρχεται από την κατηγορούσα αρχή (R. v. Bullard [1957] A.C. 63), εύλογη, έστω και υποβόσκουσα, αμφιβολία». Ο Κ.Κ., για άγνωστους λόγους, δεν κλήθηκε στο Δικαστήριο να δώσει μαρτυρία. Ενδεχομένως η μαρτυρία του να ήταν διαφωτιστική για τον ουσιώδη χρόνο. Η κατάθεσή του ήταν στην κατοχή της κατηγορούσας αρχής. Δεν κατατέθηκε. Αν και δεν κατατέθηκε, κάλεσε το Δικαστήριο να τη λάβει υπόψη στο στάδιο των αγορεύσεων. Πράγμα ανεπίτρεπτο (King' s Development Co Ltd v. Πηλέα
(2001)1 Α.Α.Δ. 733). Ο κατηγορούμενος 2 δεν θα μπορούσε να προκαλέσει τα εντυπώματα αφού μέσα στο χρονικό πλαίσιο που έγιναν ήταν υπό κράτηση. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται ότι στις 15.6.20-6.7.20 ενώ είχαν τη φροντίδα του ανήλικου τον κακομεταχειρίζονταν και τον παραμελούσαν κατά τρόπο που πιθανόν να προκαλείτο ταλαιπωρία, πόνος ή τραυματισμός (2η κατηγορία). Όποιος έχει τη φροντίδα παιδιού κάτω των δεκαέξι, εκ προθέσεως το κακοποιεί ή το αμελεί κατά τρόπο που ενδέχεται να του προκληθεί περιττή ταλαιπωρία ή βλάβη είναι ένοχος (άρθρο 54, Κεφ. 352). Η φράση «εκ προθέσεως» ("wilfully") αναφέρεται σε όλες τις εκφράσεις του αδικήματος (Νεάρχου v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 33, Petinos v. The Welfare Department (V24) 1 C.L.R. 242). Αν και το συστατικό αυτό στοιχείο απουσιάζει από το κατηγορητήριο, δεν προκλήθηκε αδικία στην υπεράσπιση. Ουδέποτε ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Επομένως δεν επηρεάζεται η διαδικασία. Μελετώντας την ιατρική μαρτυρία ο ανήλικος είχε δερματίτιδα στην πλάγια κοιλιακή χώρα και στους γλουτούς και παράτριμμα (σύγκαμα) ανάμεσα στους γλουτούς (ευρήματα αρ. 8, 12 και 13). Η δερματίτιδα, σύμφωνα με την ΜΚ9, είναι φλεγμονή λόγω ακαθαρσιών στην πάνα και ελλιπούς υγιεινής. Το παράτριμμα ήταν έντονο και διάχυτο. Δεν είχε κάνει μπάνιο τουλάχιστον τις προηγούμενες μέρες. Το παράτριμμα, σύμφωνα με τον ΜΚ11, σχετίζεται με την παραμονή στο δέρμα για πολλές ώρες υγρής επιφάνειας, όπως μια πάνα. Σ' αυτό συμβάλλει η πλημμελής καθαριότητα. Άρχισαν να εμφανίζονται σπυράκια και να εξαπλώνεται. Αυτό υποδηλώνει χρόνια έκθεση στα ούρα και σε υγρή πάνα. Η παραμέληση, σύμφωνα με τους ΜΚ9 και ΜΚ11, ήταν περισσότερο από 24 ώρες. Το γεγονός ότι ο ανήλικος δεν έκανε μπάνιο για μέρες, η χρόνια έκθεση στα ούρα, οι δερματικές αλλοιώσεις, η ένταση και η έκταση του παρατρίμματος δεικνύουν παραμέληση που ενδέχετο να του προκαλέσει περιττή ταλαιπωρία και πόνο. Η παραμέληση ήταν «τουλάχιστον τις προηγούμενες μέρες». Η κατηγορούμενη 1 διέμενε με τον ανήλικο τις τελευταίες μέρες εντός της επίδικης περιόδου και ήταν υπεύθυνη για τη φροντίδα του. Παραμέληση σε τέτοια έκταση έχει ως λογική και φυσική συνέπεια να προκληθεί ταλαιπωρία σ' αυτόν. Τεκμαίρεται ότι κάθε πρόσωπο έχει την πρόθεση να επιφέρει τις φυσικές συνέπειες των πράξεών του (Ανθία v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 404). Δεν υπάρχει (αξιόπιστη) μαρτυρία η οποία να ανατρέπει το τεκμήριο (Kyriacou v. The Welfare Office
(1961)1 C.L.R. 227). Ο κατηγορούμενος 2 δεν είχε τη φροντίδα του ανήλικου τις τελευταίες μέρες αφού ήταν υπό κράτηση. Εξάλλου, σύμφωνα με την ΜΚ3, η νόσος από την οποία πάσχει καθιστά αδύνατο να τον φροντίζει. Η κατηγορούσα αρχή επικαλέστηκε στην αγόρευσή της το άρθρο 20, Κεφ. 154. Δεν διατυπώνεται στις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου οποιοσδήποτε άλλος τρόπος τέλεσης του αδικήματος. To Δικαστήριο δεν υποχρεούται να εξετάζει κάθε μέθοδο συμμετοχής του άρθρου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Για τα υπόλοιπα ευρήματα (αρ. 1-7 και 9-11), δεν μπορεί να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα, όπως έχει ήδη επεξηγηθεί, ως προς το πώς προκλήθηκαν. Η οικογένεια παρακολουθείτο από λειτουργό του γραφείου ευημερίας από το
- Τον επικαλέστηκαν οι ΜΚ1, ΜΚ3, ΜΚ4 και ΜΚ
- Δεν έδωσε όμως μαρτυρία. Θα ήταν ο πλέον αρμόδιος να διαφωτίσει για τις συνθήκες διαβίωσης του ανήλικου. Ιδίως όταν οι κακώσεις, σύμφωνα με τον ΜΚ11, πρέπει να αξιολογούνται, όχι κατ' απομόνωση, αλλά μέσα απ' όλες τις συνθήκες (Τεκμήριο 23). Είναι άγνωστο γιατί ο εν λόγω λειτουργός δεν κλήθηκε. Η κατηγορούσα αρχή στην αγόρευσή της επικαλέστηκε κάποια περιστατικά που ανέφεραν οι ΜΚ3 και ΜΚ
- Η ΜΚ3 για παράδειγμα ανέφερε ότι η κατηγορούμενη 1 πήγαινε στο πάρκο με τον ανήλικο και ασχολείτο με το κινητό της, ότι κάποιος της είπε ότι έψαχνε ίδρυμα μέσω διαδικτύου για να δώσει τον ανήλικο και ότι το σπίτι της ήταν βρώμικο. Η ΜΚ12 για παράδειγμα ανέφερε ότι μια γειτόνισσα της είπε ότι ο ανήλικος ήταν μόνος του στο αυτοκίνητο και μια άλλη στο μπαλκόνι, ότι όταν ήταν 17 μηνών ήταν μόνος του στο δρόμο, ότι αρχές Ιουλίου ήταν στο αυτοκίνητο χωρίς πανί και ότι ήταν «ατημέλητο, άλουτο, ήταν χωρίς πανί πολλές φορές, χωρίς κάλτσες». Πρόκειται για γενικούς ισχυρισμούς είτε άγνωστης ημερομηνίας είτε δεν αφορούν την επίδικη περίοδο. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτούς χωρίς να επηρεάζεται η αξιοπιστία τους έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα τους. Η κατηγορούμενη 1 κατηγορείται ότι επιτέθηκε στην ΜΚ3 προκαλώντας της πραγματική σωματική βλάβη (3η κατηγορία). Μέλος της οικογένειας περιλαμβάνει, όπως εδώ, πρόσωπα που συζούσαν ως αντρόγυνο και τους γονείς τους (άρθρο 2). Λανθασμένα η ΜΚ3 χαρακτηρίζεται στο κατηγορητήριο ως «πεθερά». Αυτό όμως δεν επηρεάζει τη διαδικασία αφού δεν φαίνεται να προκλήθηκε αδικία στην υπεράσπιση. Στις 5.6.20 οι κατηγορούμενοι 1 και 2 επιτέθηκαν στην ΜΚ
- Η κατηγορούμενη 2 την τραβούσε από τα μαλλιά. Υπέστη απώλεια μέρους του τριχωτού της κεφαλής, μώλωπες και εκδορές, ήτοι πραγματική σωματική βλάβη (Αχτάρ v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 397). Δεν απαιτείται να αποδειχθεί κάθε ενέργεια των κατηγορούμενων ξεχωριστά. Οι συμμετέχοντες σε μια επίθεση είναι υπεύθυνοι για κάθε επί μέρους ενέργεια (Πουτζιουρής v. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 309). Τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας αποδείχθηκαν στον απαιτούμενο βαθμό. Δεν υπάρχει μαρτυρία ότι προκλήθηκε «ψυχική βλάβη» στην ΜΚ3 ή ότι η επίθεση δυνατόν να προκαλέσει «ψυχική βλάβη» στον ανήλικο (4η και 5η κατηγορία). Το γεγονός ότι η ΜΚ3 φοβήθηκε και έκλαιγε και ότι ο ανήλικος έκλαιγε πάρα πολύ δεν επαρκούν για να αποδειχθεί η ψυχική βλάβη. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να μετατραπεί σε εμπειρογνώμονα (Ν.Χ. v. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 503). Η κατηγορούσα αρχή απόδειξε πέραν από κάθε λογική αμφιβολία τη 2η και 3η κατηγορία εναντίον της κατηγορούμενης 1. Συνεπώς κρίνεται ένοχη. Οι υπόλοιπες κατηγορίες δεν αποδείχθηκαν στον απαιτούμενο βαθμό. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο