ΕΠΑΡΧΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ν. ΑΓΑΘΟΚΛΗ, Αρ. Υπόθεσης: 5148/19, 10/9/2021

(1)(ε) και (στ), 20

(1), 20

(5)και 3(α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 ως έχει τούτο τροποποιηθεί με το Νόμο 24/78. Σημειώνεται πως στις 04.06.2021 έγινε με τη σύμφωνη γνώμη και της εκπροσώπου του Κατηγορούμενου τροποποίηση από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής της νομικής βάσης της Κατηγορίας έτσι ώστε αυτή πλέον να διαλαμβάνει τα ακόλουθα: Παρακοή Δικαστικού διατάγματος του Δικαστηρίου εκδοθέντος δυνάμει του Άρθρου 2, 3

(1)(ε) και (στ), 20

(1)και (3α) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου του Κεφαλαίου 96 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα κατά παράβαση του Άρθρου 20

(5)του ιδίου Νόμου και του Άρθρου 42 του Περί Δικαστηρίου Νόμου. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο ότι από τις 08.10.2014 και μέχρι σήμερα εσκεμμένα ή εξ αμελείας παρέλειψε και εξακολουθεί να παραλείπει να υπακούσει και/ή συμμορφωθεί με διάταγμα που εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στις 08.08.2014 με δύο

(2)μήνες αναστολή η οποία έληξε στις 08.10.2014 στη ποινική υπόθεση με αριθμό XX/XX διατάττον την κατεδάφιση της περίφραξης και τοίχου αντιστήριξης που ανήγειρε ο Κατηγορούμενος εντός του Τεμαχίου XX, Φ./Σχ. XX στο χωριό XX της Επαρχίας Λεμεσού εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Λεμεσού, εκτός εάν εξασφάλιζε τη σχετική άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή, την οποία δεν απόκτησε μέχρι σήμερα. Ενόψει της απάντησης μη παραδοχής του Κατηγορούμενο στην κατηγορία που αυτός αντιμετώπιζε η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία παρουσιάστηκε από την κα XX Δημητρίου (ΜΚ1) και τον κ.XX Περικλέους (ΜΚ2). Σημειώνεται ότι ο φάκελος της Ποινικής Υπόθεσης Ε.Δ. Λεμεσού XX/XX κατατέθηκε εξ συμφώνου ως Τεκμήριο 1 κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας στις 08.03.2021. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο έκρινε στις 24.06.2021 ότι η υπό της Κατηγορούσας Αρχής προσαχθείσα μαρτυρία κατέδειξε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και τον κάλεσε σε απολογία προχωρώντας σε επεξήγηση των δικαιωμάτων που αυτός μπορούσε να ασκήσει με τον Κατηγορούμενο εν τέλει να επιλέγει να δώσει ένορκη μαρτυρία και να καλεί ως Μάρτυρες Υπεράσπισης την κα XX Χατζηγιάννη (ΜΥ1), τον κ.XX Περικλή (MY2) και την κα XX Αβραμίδου (ΜΥ3). Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχήν, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας[1]. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Αγαπίου v. Παναγιώτου

(1988)1 Α.Α.Δ. 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)2 Α.Α.Δ. 207 και Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Η Μαρτυρία: Πρώτος μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε η κα XX Δημητρίου η οποία υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 2) ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Σε αυτήν αναφέρει ότι εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού με καθήκοντα βοηθού Επαρχιακού Επόπτη από τις 02.10.2014 και μέσα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της είναι υπεύθυνη και για την κοινότητα της Απαισιάς. Τα καθήκοντα της περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τον έλεγχο για παράνομες οικοδομές οι οποίες ανεγέρθηκαν ή ανεγείρονται όπως και ο έλεγχος κάθε νέας οικοδομής που ανεγείρεται στα πλαίσια έκδοσης των σχετικών αδειών. Για την υπό εξέταση υπόθεση έχει προσωπική γνώση ως ανέφερε και επιπρόσθετα άντλησε πληροφορίες και από διάφορους φακέλους που την φορούν. Προέβηκε σε αναφορικά του ιστορικού έκδοσης του διατάγματος ημερομηνίας 08.08.2014 εναντίον του Κατηγορούμενου αναφορικά με το τεμάχιο XX στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης XX/XX και με το οποίο διατάχθηκε να κατεδαφίσει την περίφραξη και τον τοίχο αντιστήριξης τον οποίο ανέγειρε εντός αυτού. Σύμφωνα με την ΜΚ1 μετά από προσωπικές της επισκέψεις στο τεμάχιο XX ο Κατηγορούμενος παρά την παρέλευση της δίμηνης αναστολής από τις 08.10.2012 αλλά μέχρι και σήμερα και παρά τις σχετικές επιστολές που του αποστάλθηκαν από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού ημερομηνίας 16.03.2015 και 20.08.2018 (Τεκμήρια 3 & 4) αυτός παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτό και ποιο συγκεκριμένα τόσο ο τοίχος αντιστήριξης όσο και η περίφραξη που έχει ανεγείρει εξακολουθούν να υφίστανται εντός του τεμαχίου του με αποτέλεσμα εναντίον του να καταχωρηθεί η υπό εξέταση ποινική υπόθεση για παρακοή διατάγματος του Δικαστηρίου μετά που η ίδια προχώρησε στην ετοιμασία της σχετικής Έκθεσης Πταίσματος ημερομηνίας 20.02.2019 την οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο 5 η οποία ετοιμάστηκε σε συνέχεια επίσκεψης της στο επίδικο τεμάχιο στις 19.02.2019 μαζί με τον συνάδελφο της Τεχνικό της Επαρχιακής Διοίκησης κ.XX Περικλέους. Ως ανέφερε η ίδια επισκέφθηκε το εν λόγω τεμάχιο πολλές φορές και μάλιστα στις 05.03.2021 προέβηκε και στη λήψη φωτογραφίας την οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο 6 όπως έπραξε και στις 03.06.2021 λαμβάνοντας επίσης φωτογραφικό υλικό (Τεκμήριο 7 (Α) & (Β)) υλικό στο οποίο φαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει συμμορφωθεί δηλαδή να κατεδαφίσει την περίφραξη και τον τοίχο αντιστήριξης και εξέφρασε την θέση ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει σκοπό να συμμορφωθεί και είναι από πρόθεση και έχοντας πλήρη επίγνωση που συνεχίζει να παρακούει το διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον του. Τέλος αναφέρθηκε σε διαβήματα στα οποία προέβηκε ο Κατηγορούμενος για νομιμοποίηση των παρανομιών του που αφορά την περίφραξη και τον τοίχο αντιστήριξης δηλαδή στην αίτηση που υπέβαλε στην Πολεοδομική Αρχή στις 18.11.2015 την οποία και κατάθεσε ως Τεκμήριο 9 η οποία όμως απορρίφθηκε με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξασφαλίσει τη σχετική άδεια και κατ επέκταση και το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης καθ ότι παρέβηκε τους όρους της άδειας που είχε και ως εκ τούτου δεν μπορούν να νομιμοποιηθούν οι παρανομίες του. Συγκεκριμένα ως ανέφερε ο Κατηγορούμενος ανέγειρε περίφραξη το ύψος της οποίας υπερβαίνει σημαντικά το 1,20μ. και δεν τήρησε την γραμμή ρυμοτομίας επεμβαίνοντας σε προτεινόμενο δημόσιο δρόμο αφού χωροθέτησε τον τοίχο του σε διαφορετικό χώρο από τον εγγεγραμμένο. Αντεξεταζόμενη ερωτήθηκε για τα προσόντα τα οποία αυτή κατέχει απαντώντας ότι είναι πτυχιούχος νομικός και εξετάζει παράπονα και καταγγελίες και προβαίνει στην ετοιμασία εκθέσεων για προώθηση λήψης δικαστικών μέτρων όπου αυτό απαιτείται. Για την υπό εξέταση υπόθεση ως ανέφερε οι φακέλοι αδειών οικοδομής δεν αφορούν το διάταγμα παρακοής γιατί δεν υπήρχε ποτέ συμμόρφωση του Κατηγορούμενου σε αυτό και η προώθηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο έγινε για παρακοή λαμβάνοντας υπόψη το διάταγμα, τις ημερομηνίες που παρήλθαν, τις προειδοποιητικές επιστολές που στάλθηκαν και την απουσία συμμόρφωσης του Κατηγορούμενου και η ίδια δεν είχε υπόψη της ως ανέφερε το περιεχόμενο των φακέλων των αδειών οικοδομής του τεμαχίου και παρέπεμψε για το ζήτημα όπως ερωτηθεί ο Αρμόδιο Τεχνικό της Επαρχιακής Διοίκησης. Μάλιστα ως σημείωσε όταν πήγε επί τόπου πήρε μαζί της το διάταγμα του Δικαστηρίου στο οποίο αναφέρεται ότι θα έπρεπε να είχε κατεδαφιστεί ο τοίχος αντιστήριξης. Σε υποβολή ότι το διάταγμα έθετε ως βασική προϋπόθεση να εξεταστεί τι ενέργειες έκανε ο Κατηγορούμενος για να εξασφαλίσει Άδεια Οικοδομής η ΜΚ1 απάντησε ότι η δική της αρμοδιότητα μετά τις 02.10.2014 που ανέλαβε καθήκοντα στην Επαρχιακή Διοίκηση ήταν μόνο να δει κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε ή όχι συμμορφωθεί με το διάταγμα που είχε εκδοθεί εναντίον του θέση την οποία επανέλαβε και σε νέα υποβολή της δικηγόρου του Κατηγορούμενου ότι δεν είχε προβεί σε ορθή εξέταση της υπόθεσης με βάση τα όσα αναφέρονται στο διάταγμα και τα στοιχεία των φακέλων των αδειών σημειώνοντας ότι δεν ήταν δική της δουλειά να εξετάσει αν είχε ορθά εκδοθεί το διάταγμα από το Δικαστήριο. Σε ερώτηση κατά πόσον στην έκθεση πταίσματος που ετοίμασε για την υπό εξέταση υπόθεση τον Φεβρουάριο του 2019 έπρεπε να λάβει υπόψη της την αίτηση που ο Κατηγορούμενος υπέβαλε το 2015 για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας η μάρτυρας σημείωσε ότι πράγματι κατά τον χρόνο ετοιμασίας της η Πολεοδομική Αρχή δεν τους είχε ενημερώσει για την υποβολή της αίτησης αυτής όμως εν πάση περιπτώσει όπως σημείωσε το ζήτημα δεν διαφοροποιείτε με οποιοδήποτε τρόπο από την στιγμή που η συγκεκριμένη αίτηση είχε απορριφθεί και ο κατηγορούμενος όφειλε να συμμορφωθεί με το εναντίον του εκδοθεισομένο διάταγμα αφού ο τοίχος αντιστήριξης βρισκόταν σε λάθος χώρο και έπρεπε να κατεδαφιστεί. Υπήρξε όπως σημείωσε παραβίαση των όρων των αδειών αφού στις άδειες οικοδομής υπήρχαν όροι που καθόριζαν το ύψος του τοίχου και το χώρο που θα ανεγείρετο που δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το 1,20μ. και θα έπρεπε να ανεγερθεί σε συγκεκριμένο χώρο για τα θέματα αυτά όμως παρέπεμψε στις απαντήσεις που θα δώσει ο Τεχνικός της Επαρχιακής Διοίκησης αφού πέραν από το ύψος του τοίχου υπάρχουν και αποφάσεις από το Κτηματολόγιο ότι αυτός δεν βρίσκεται στην ορθή θέση. Επίσης επιβεβαίωσε ότι κατά τις επιτόπιες επισκέψεις της ίδιας στο επίδικο τεμάχιο ο Κατηγορούμενος δεν ενημερώθηκε να βρίσκεται εκεί αφού τέτοια υποχρέωση δεν υφίσταται ως σημείωσε η μάρτυρας ενώ ερωτηθείσα για το ποιος της είχε δώσει οδηγίες για να πάει επιτόπου ή κατά πόσον είχε υποβληθεί οποιοδήποτε παράπονο η ΜΚ1 επανέλαβε την θέση ότι στα πλαίσια των καθηκόντων της όταν ανέλαβε την συγκεκριμένη υπόθεση το διάταγμα είχε ήδη εκδοθεί και όφειλε να ελέγξει κατά πόσον υπήρχε η όχι συμμόρφωση με αυτό όταν ο φάκελος ήρθε κοντά της όχι όμως μετά από παράπονο. Μάλιστα η εμπλοκή της ίδιας αφορούσε όχι μόνο τις επιτόπιες επισκέψεις αλλά και την αποστολή των δύο προειδοποιητικών επιστολών προς τον Κατηγορούμενο καθώς και την ετοιμασία της έκθεσης πταίσματος από την στιγμή που δεν είχε συμμορφωθεί για να προωθηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο ενώ ο φάκελος που είχε αναλάβει αφορούσε την δικαστική διαδικασία στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα και δεν είχε μέσα οποιοδήποτε παράπονο ούτε πρόσεξε η μάρτυρας να υπάρχει στα έγγραφα του φακέλου οποιαδήποτε άλλη νομική δυσκολία που αφορούσε την υπόθεση επαναλαμβάνοντας ότι η δική της εμπλοκή αφορούσε μόνο το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε ή όχι συμμορφωθεί με το εκδοθεισομένο διάταγμα και τίποτα παραπάνω. Η ίδια δεν γνώριζε για το πότε ο τοίχος είχε κτιστεί και παρέπεμψε στην μαρτυρία του Τεχνικού της Επαρχιακής Διοίκησης που θα ακολουθήσει αφού στην ίδια είχε έρθει μόνο το διάταγμα για να ελέγξει τη συμμόρφωση με αυτό ούτε και γνώριζε οτιδήποτε αφορούσε την ποινική υπόθεση XX/XX αφού η ΜΚ1 μόλις στις 02.10.2014 έπιασε δουλειά στην Επαρχιακή Διοίκηση και το διάταγμα είχε ήδη εκδοθεί και επανέλαβε την θέση ότι κοντά της δεν ήρθαν τα στοιχεία και οι φάκελοι που αφορούσαν την υπόθεση του 2012 αφού δεν χρειάζονταν για σκοπούς ελέγχου συμμόρφωσης με το διάταγμα. Σε ερώτηση για το ζήτημα της ρυμοτομίας η μάρτυρας παρέπεμψε στους Αρμόδιους Υπαλλήλους που θα κλητευθούν ή το Τμήμα Πολεοδομίας ενώ ερωτούμενη για την διαδικασία που ακολουθείτε μετά την ολοκλήρωση της επί τόπου επίσκεψης και την επιθεώρηση που γίνεται ανέφερε ότι ετοιμάζεται η έκθεση και υποβάλλεται για λήψη περαιτέρω οδηγιών έτσι ώστε να προωθηθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο. Μάλιστα στην υπό εξέταση υπόθεση ανέφερε ότι στις 19.02.2019 είχε επισκεφθεί επί τόπου το ακίνητο μαζί με τον συνάδελφο της κ.Περικλέους που είναι ο Τεχνικός της Επαρχιακής Διοίκησης αρμόδιος για την έκδοση των αδειών. Σε σχέση με το τεμάχιο XX ο Κατηγορούμενος πράγματι όπως ανέφερε έκανε διάφορα διαβήματα για την νομιμοποίηση των παρανομιών υποβάλλοντας Πολεοδομική Αίτηση για εξασφάλιση άδειας η οποία όμως απορρίφθηκε για τους λόγους που αναγράφονται στην Γνωστοποίηση Αρνήσεως Χορηγήσεως Πολεοδομικής Άδειας. Σε υποβολή ότι δε εξέτασε σωστά τα δεδομένα των φακέλων της υπόθεσης και ότι είναι λανθασμένη η εισήγηση της ως καταγράφεται στο Τεκμήριο 5 η ΜΚ1 υποστήριξε την θέση ότι η έκθεση πταίσματος ορθά προωθήθηκε στο Δικαστήριο από την στιγμή που ο Κατηγορούμενος δεν είχε μέχρι και σήμερα συμμορφωθεί. Επιπρόσθετα η μάρτυρας δεν γνώριζε αν ο Κατηγορούμενος είχε παραχωρήσει ή όχι συγκατάθεση για παραχώρηση μέρος του τεμαχίου του για ρυμοτομία για να γίνει δρόμος στην περιοχή αφού αρμόδιο για τις ρυμοτομίες είναι το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας αλλά εξέφρασε την θέση ότι δεν αφορά την υπό εξέταση υπόθεση. Δεν γνώριζε επίσης ούτε αν έγινε εξωτερική οριοθέτηση του τεμαχίου. Μάλιστα σε ερώτηση κατά πόσον σε τέτοιου είδους υποθέσεις πριν προχωρήσουν σε υπόθεση παρακοής συνηθίζουν να προσπαθούν να βρουν οποιαδήποτε λύση και κατά πόσον κάλεσαν τον Κατηγορούμενο για εξεύρεση τέτοιας λύσης η μάρτυρας απάντησε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Κατηγορούμενος δεν μπορεί να εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης όποτε οι ίδιοι δεν μπορούν να παρέμβουν και να κάνουν οτιδήποτε άλλο. Τέλος σε νέα ερώτηση κατά πόσον γνώριζε αν στους φακέλους που εξέτασε υπήρχε αλληλογραφία των δικηγόρων του Κατηγορούμενου αφού η υπόθεση είχε ξεκινήσει από το 2007 η ΜΚ1 επανέλαβε εκ νέου την θέση ότι η δική της αρμοδιότητα ήταν μόνο να εξετάσει κατά πόσον υπήρχε η όχι συμμόρφωση με το διάταγμα και όχι κατά πόσον ορθά ή λανθασμένα αυτό είχε εκδοθεί. Διαφώνησε μάλιστα κάθετα σε υποβολή ότι έχει κάνει την δουλειά της και την εισήγηση της πρόχειρα και θα έπρεπε να λάβει υπόψη της αυτή την αλληλογραφία η οποία αφορούσε πολύ σοβαρά θέματα. Η ίδια δεν γνώριζε αν στους εν λόγο φακέλους υπήρχε ή όχι αλληλογραφία για εισήγηση μετακίνησης του δρόμου και διαφώνησε με την υποβολή ότι η συμπεριφορά της Επαρχιακής Διοίκησης ήταν καταχρηστική. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε ο κ.XX Περικλέους ο οποίος ανέφερε ότι σε σχέση με το επίδικο τεμάχιο έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής στις 02.02.2012 την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο 12 και αφορούσε την ανέγερση περίφραξης με τέλι διχτυωτό για όλο το τεμάχιο συμπεριλαμβανομένου και του μέρους αυτού που εφάπτεται με το οδικό δίκτυο. Μάλιστα κατά την έκδοση της άδειας αυτής τέθηκαν όροι και ένας από αυτούς τους όρους αφορούσε το ύψος της περίφραξης το οποίο προνοούσε ότι θα ήταν 1,20μ. από το οδικό δίκτυο και με τα υπόλοιπα σύνορα του ακινήτου 2,10μ. μιλώντας πάντοτε σε σχέση με το ύψος. Επίσης ένας ουσιώδης όρος που έχει τεθεί ως σημείωσε είναι αναφορικά με την ρυμοτομία η οποία τέθηκε με σκοπό την διαπλάτυνση του υφιστάμενου χωματόδρομου. Συνεπώς ως ανέφερε η συγκεκριμένη άδεια οικοδομής από την στιγμή που είχε εκδοθεί και περιλάμβανε συγκεκριμένους όρους αυτοί θα έπρεπε να είχαν τηρηθεί. Ερωτούμενος κατά πόσον έχουν τηρηθεί οι όροι που περιλήφθηκαν στην εν λόγο άδεια ανάφερε ότι σε σχέση με την ρυμοτομία που έχει τεθεί σύμφωνα και με τις διαπιστώσεις του Κτηματολογίου διαφάνηκε ότι μέρος του περιτοιχίσματος κατά μήκος του οδικού δικτύου επεμβαίνει στη γραμμή ρυμοτομίας δηλαδή στη διαπλάτυνση του δρόμου. Σε σχέση δε με το ύψος της περίφραξης κατά μήκος του οδικού δικτύου αλλά και το είδος της περίφραξης που έχει κατασκευαστεί αντί δηλαδή να γίνει περίφραξη με τέλι διχτυωτό έγινε με τοίχο από μπετόν ύψους πέραν του 1,20μ. που προνοούσε η άδεια οικοδομής. Για την υπόθεση που καταθέτει σήμερα στο Δικαστήριο γνωρίζει ότι έχει εκδοθεί διάταγμα που αφορούσε την κατεδάφιση του τοίχου αντιστήριξης που επέμβαινε στον υπό δημιουργία δρόμο. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 στις 19.02.2019 προέβηκε σε επιτόπια έρευνα μαζί με την συνάδελφο του κα XX Δημητρίου και διαπίστωσε ότι ο συγκεκριμένος τοίχος δεν έχει κατεδαφιστεί ούτε και έχει υπάρξει ως γνωρίζει συμμόρφωση μέχρι και σήμερα αφού ο τοίχος υπάρχει εκεί. Καταληκτικά ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος έχει, εξ όσων γνωρίζει, αποταθεί στο Τμήμα Πολεοδομίας για σκοπούς εξασφάλισης Πολεοδομικής Άδειας αναφορικά με τον τοίχο αντιστήριξης την οποία όμως αίτηση η Πολεοδομία έχει απορρίψει για κάποιους λόγους με αποτέλεσμα από την στιγμή που δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί η μόνη επιλογή είναι να κατεδαφιστεί ο τοίχος κατά μήκος του οδικού δικτύου αφού μόνο αυτό το κομμάτι επεμβαίνει και όχι όλος ο τοίχος του τεμαχίου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι απόφοιτος Τεχνικής Σχολής και κατέχει την θέση του Τεχνικού στην Επαρχιακή Διοίκηση όσον αφορά τεχνικά θέματα στον κλάδο αδειών οικοδομών από το 1985 με καθήκοντα τον έλεγχο έκδοσης αδειών οικοδομής, διαχωρισμών οικοπέδων, παραπόνων και γενικά ότι αφορά τεχνικά θέματα. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο τον οποίο και αναγνώρισε στην αίθουσα του Δικαστηρίου ανέφερε ότι πρόκειται για πρόσωπο το οποίο γνωρίζει αφού διαμένει σε γειτονικό χωριό από αυτό που διαμένει μόνιμα ο μάρτυρας και μάλιστα αυτός τυγχάνει να είναι και συγγενής του αλλά ουδέποτε ήρθε κοντά του να τον συμβουλευτεί για το ζήτημα εξασφάλισης άδειας, αλλά από τον φάκελο της υπόθεσης διαφαίνεται ότι αυτός προέβηκε σε κάποιες ενέργειες για να εκδοθεί πολεοδομική άδεια από το Τμήμα Πολεοδομίας η οποία όμως έχει απορριφθεί για κάποιους λόγους. Διευκρίνισε μάλιστα ότι όσον αφορά την έκδοση άδειας οικοδομής ότι όταν το ύψος της περίφραξης είναι πέραν των 2,10μ. απαιτείται η έκδοση πολεοδομικής άδειας και μετά η έκδοση άδειας οικοδομής από το γραφείο του Επάρχου και ο λόγος που ο κατηγορούμενος αποτάθηκε στην Πολεοδομία για έκδοση άδειας ήταν γιατί αυτός ήταν πέραν του κανονικού ύψους και η οποία απορρίφθηκε από το Τμήμα Πολεοδομίας. Σε σχέση με το Τεκμήριο 12 το οποίο του υποδείχθηκε δηλαδή την άδεια οικοδομής με αριθμό XX/XX ανέφερε ότι πρόκειται για άδεια για περίφραξη με τέλι αφού αυτό προκύπτει και από τα εγκεκριμένα σχέδια τα οποία είχαν υποβληθεί από τον Κατηγορούμενο μαζί με την αίτηση η οποία εξετάστηκε και στα πλαίσια αυτής εκδόθηκε η άδεια οικοδομής. Ο μάρτυρας δεν συμφώνησε όμως σε υποβολή ότι στο εγκριμένο σχέδιο στο οποίο περιγράφεται η περίφραξη περιγράφεται και τοίχος αντιστήριξης με σχετική μελέτη. Ο ίδιος παρά το γεγονός ότι μετέβηκε επί τόπου δεν ήταν σε θέση να αναφέρει πόση ήταν η επέμβαση που είναι μέσα στον δρόμο κάτι για το οποίο ως ανέφερε αρμόδιο είναι το Τμήμα Κτηματολογίου. Σε σχέση όμως με την περίφραξη που βρίσκεται κατά μήκος του οδικού δικτύου και η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1,20μ. σε αντίθεση με τα υπόλοιπα σύνορα που μπορεί να γίνει μέχρι και ύψος 2,10μ. σύμφωνα με το Τεκμήριο 12 επί τόπου έχει κατασκευαστεί τοίχος αντιστήριξης πέραν του 1,20μ. κατά μήκος του οδικού συνόρου με ύψος περί τα 4,50 με 5,00 μέτρα. Σε ερώτηση δε κατά πόσον η κατεδάφιση του συγκεκριμένου τοίχου θα δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα στο τεμάχιο λόγω της ύπαρξης υψομετρικής διαφοράς αυτού ανέφερε ότι θα δημιουργήσει πρόβλημα στα κτηνοτροφικά υποστατικά που βρίσκονται εντός αυτού αφού η αυλή θα χαθεί. Οι ίδιοι σαν υπηρεσία σε τέτοιες περιπτώσεις δηλαδή όπου υποβάλλεται αίτηση και υπάρχει υψομετρική διαφορά έχουν υποχρέωση να τηρήσουν την νομοθεσία και δεν δίνουν στον αιτητή οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική λύση σημειώνοντας μάλιστα ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ήταν το πρόσωπο που υπέβαλε από μόνος του σχέδια περίφραξης με τέλι χωρίς τα σχέδια αυτά να δείχνουν οποιεσδήποτε υψομετρικές διαφορές ή οτιδήποτε άλλο που να δικαιολογούν οποιαδήποτε άλλη κατασκευή και η Επαρχιακή Διοίκηση του έγκρινε την άδεια τίθοντας συγκεκριμένους όρους. Ερωτούμενος σε σχέση με την Αίτηση για έκδοση Πολεοδομικής Άδειας αναφορικά με τον προτιθέμενο τοίχο αντιστήριξης την οποία υπέβαλε ο Κατηγορούμενος ο ΜΚ2 επιβεβαίωσε ότι γνωρίζει ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε αυτή την ενέργεια και ότι η συγκεκριμένη αίτηση έχει απορριφθεί από το Τμήμα Πολεοδομίας και η Επαρχιακή Διοίκηση έχει ενημερωθεί για το ζήτημα όταν της κοινοποιήθηκε η άρνηση χορήγησης της και δεν τους έχουν κοινοποιήσει οτιδήποτε άλλο ούτε και γνώριζε για το χρόνο που χρειάζεται το Τμήμα Πολεοδομίας για να εξετάσει μια τέτοια αίτηση. Ο ίδιος δεν ήταν σε θέση να απαντήσει αν ο συγκεκριμένος τοίχος είναι χτισμένος στην γραμμή ρυμοτομίας ή όχι και παρέπεμψε στο Κτηματολόγιο όμως συμπληρωματικά σημείωσε ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 16 που πρόκειται για επιστολή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού μαζί με συνοδευτικά έγγραφα φαίνεται ότι ο συγκεκριμένος τοίχος επεμβαίνει στην γραμμή ρυμοτομίας. Ο ίδιος δεν γνωρίζει ούτε και είναι αρμόδιος ως ανέφερε για τον σχεδιασμό που υπάρχει για την διάνοιξη δρόμου ούτε και κατά πόσον ο Κατηγορούμενος έδωσε με συγκατάθεση μέρος του τεμαχίου του για να γίνει ο δρόμος αφού αρμόδιο είναι το γραφείο χωρητικών οδών της Επαρχιακής Διοίκησης. Ερωτούμενος κατά πόσον είναι υπόψη του ότι για να ληφθεί απόφαση στην υπό εξέταση υπόθεση θα έπρεπε να συντονιστούν με το γραφείο χωρητικών οδών ο μάρτυρας απάντησε ότι υπήρχε συντονισμός όταν εκδόθηκε η άδεια γιατί η ρυμοτομία που τέθηκε είναι με βάση την υφιστάμενη γραμμή του δρόμου, δηλαδή αυτού που χωρομετρήθηκε από το Κτηματολόγιο και φαινόταν με αμυδρή γραμμή. Δεν ήταν ούτε στα υπόψη του κατά πόσον στα πλαίσια προσπάθειας για εξεύρεση λύσης για τον συγκεκριμένο τοίχο είχε γίνει εισήγηση από τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου Απαισιάς για μετατόπιση του δρόμου. Στην κατοχή του είχε τον φάκελο της άδειας οικοδομής XX/XX (Τεκμήριο 13) ο οποίος περιλάμβανε τόσο την άδεια με τα σφραγισμένα σχέδια όσο και την αίτηση που ο Κατηγορούμενος είχε υποβάλει και αφορούσε αίτηση για κτηνοτροφικά υποστατικά. Σε ερώτηση κατά πόσον στα σχέδια που ευρίσκονται επισυναπτόμενα στην εν λόγω άδεια (Τεκμήρια 14 (Α) & (Β)) παρουσιάζεται οποιοσδήποτε σχεδιασμός τοίχου αντιστήριξης ανέφερε αρχικά ότι δεν φαίνεται να υπάρχει αλλά στην συνέχεια σε παράκληση της δικηγόρου υπεράσπισης να κοιτάξει καλύτερα ανέφερε ότι φαίνεται να υπάρχει σχέδιο το οποίο χαρακτήρισε ως τυπικό σημειώνοντας ότι τέθηκε όρος για το ύψος του συγκεκριμένου τοίχου που θα εφαπτόταν του οδικού δικτύου και ότι αυτός δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το 1,20μ.. Παρέπεμψε μάλιστα στον όρο 14 της συγκεκριμένης άδειας (Τεκμήριο 13) στην οποία γίνεται αναφορά σε περίφραγμα διευκρινίζοντας σε σχετικές ερωτήσεις ότι πρόκειται για την περίφραξη του τεμαχίου είτε με τέλι είτε με τοίχο σημειώνοντας μάλιστα ότι ο τοίχος αντιστήριξης κατά μήκος του οδικού δικτύου θεωρείται και αυτός περίφραξη του τεμαχίου. Σε ερώτηση τότε τι αφορά η άδεια οικοδομής του 2012 (Τεκμήριο 12) ο μάρτυρας απάντησε ότι το 2012 ο Κατηγορούμενος εξασφάλισε άδεια οικοδομής για περίφραξη μόνο με τέλι. Αντιπαραβάλλοντας την άδεια οικοδομής του 2007 ανέφερε ότι αυτή περιλάμβανε τυπικά σχέδια και αφορούσε περίφραξη του τεμαχίου με τοίχο και η Επαρχιακή Διοίκηση έγκρινε τα σχέδια αυτά αλλά έβαλε όρο γιατί τα σχέδια δεν έδειχναν το ύψος του τοίχου όπως αυτός να μην υπερβαίνει το 1,20μ. και επί τόπου έγινε τοίχος 4,50μ.. Αναφερόμενος στον όρο τυπικά σχέδια στον οποίο έκανε αναφορά ανέφερε ότι όταν υποβλήθηκαν τα σχέδια για την άδεια του 2007 σε αυτά εκτός του ότι δεν αναφερόταν οποιοδήποτε ύψος και το οποίο καθόρισε η Επαρχιακή Διοίκηση με βάση την νομοθεσία σε αυτά τα σχέδια φαίνονταν μόνο οι διανομές του σιδήρου και το πάχος του τοίχου και όχι οτιδήποτε άλλο. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε πότε ο Κατηγορούμενος ανέγειρε τον συγκεκριμένο τοίχο και δεν αμφισβήτησε το ενδεχόμενο αυτός να κτίστηκε μόλις του δόθηκε η άδεια του

1. Στον μάρτυρα έγινε από την δικηγόρο υπεράσπισης παραπομπή στον όρο 5 της άδειας οικοδομής του 2007 (Τεκμήριο 13) καθώς και στο Τεκμήριο 15 δηλαδή το επίσημο κτηματικό σχέδιο της άδειας και του ζητήθηκε να προσδιορίσει με βάση το σχέδιο αυτό πόση είναι η επέμβαση του υφιστάμενου τοίχου σε σχέση με τον δρόμο με τον ΜΚ2 να επαναλαμβάνει ότι το ζήτημα αυτό αφορά το Τμήμα Κτηματολογίου όμως με βάση το περιεχόμενο της επιστολής του Κτηματολογίου Τεκμήριο 16 που απευθύνεται προς τον Έπαρχο Λεμεσού φαίνεται ότι υπάρχει επέμβαση χωρίς όμως ο ίδιος να μπορεί να την περιγράψει αν αυτή είναι σημαντική ή όχι γιατί δεν είναι αρμόδιος να το κρίνει. Ο ίδιος δεν γνώριζε αν η ρυμοτομία είχε δημοσιευθεί η την διαδικασία που έγινε γιατί το τμήμα του δεν είναι αρμόδιο, ο ίδιος επανέλαβε πως η ρυμοτομία της άδειας οικοδομής βασίστηκε με βάση την αμυδρή γραμμή, δηλαδή τον υπό εγγραφή δρόμο. Υπήρχε ως ανέφερε αποτύπωση από το Κτηματολόγιο που φαίνεται πάνω στο Κτηματολογικό Σχέδιο και σύμφωνα με την πορεία αυτή τέθηκε και η ρυμοτομία. Ο ίδιος επιβεβαίωσε ότι στις 19.02.2019 μετέβηκε επί τόπου με την συνάδελφο του κα Δημητρίου και διαπίστωσε ότι ο τοίχος δεν είχε χαλαστεί. Στην συνέχεια όταν επέστρεψε στο γραφείο του προχώρησε στην ετοιμασία σημειώματος το οποίο και υπέγραψε και επιβεβαίωνε ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμμόρφωση. Κατά τις επιτόπιες επισκέψεις από το 2015 η υπόθεση ως ανέφερε είχε τελειώσει και πήγαιναν για το ζήτημα της παρακοής αφού ο τοίχος δεν είχε χαλαστεί παρά το γεγονός ότι το διάταγμα ανέφερε ότι ο τοίχος και η περίφραξη έπρεπε να είχε κατεδαφιστεί εκτός αν εξασφαλιστεί άδεια. Ο ίδιος ως ανέφερε δεν ήταν αρμόδιος να απαντήσει στην υποβολή ότι η αρμόδια αρχή δεν πρέπει να ταλαιπωρεί τον δημότη και ο ίδιος το μόνο που έκανε ήταν να προβεί με την συνάδελφο του σε επιτόπια έρευνα στην οποία διαπίστωσε ότι δεν έγινε η κατεδάφιση και δεν εξετάζουν αν μπορεί η όχι να βρεθεί εναλλακτική λύση στο πρόβλημα. Ερωτούμενος όμως στη βάση της δικής του εμπειρίας κατά πόσον υπάρχει εναλλακτικός τρόπος να καλυφτεί η υψομετρική διαφορά που υπάρχει επιτόπου και η επικινδυνότητα και κατά πόσον μπορεί να υπάρξει άλλη εναλλακτική λύση εκτός από την κατεδάφιση του τοίχου ο ΜΚ2 ανέφερε ότι υπάρχει υψομετρική διαφορά μεταξύ του υφιστάμενου δρόμου και της υφιστάμενης μάντρας. Σε τέτοιες περιπτώσεις που εκδίδουν άδεια μπορεί να γίνει τοίχος κλιμακωτής διάταξης, δηλαδή 1,20μ. στην αρχή του δρόμου και στην συνέχεια να πάει προς τα μέσα 1,50μ. που αναφέρει ο κανονισμός και ο άλλος τοίχος να βγει πάνω. Οι ίδιοι δεν το έχουν αναφέρει στον Κατηγορούμενο γιατί ο ίδιος αποτάθηκε στο Τμήμα Πολεοδομίας που είναι η αρμόδια αρχή για να του εκδώσει πολεοδομική άδεια. Ακόμα και κλιμακωτά να πήγαινε ο σχεδιασμός του τοίχου και πάλι ως σημείωσε ο μάρτυρας ο Κατηγορούμενος θα έπρεπε και πάλι να αποταθεί στην Πολεοδομία για εξέταση της αίτησης του. Παρά το γεγονός ότι συμφώνησε ότι ενδεχόμενη μετατόπιση του δρόμου θα μπορούσε να αποτελούσε λύση επανέλαβε πως από την στιγμή που υπάρχει η υφιστάμενη θέση του δρόμου δηλαδή αυτού που φαινόταν με αμυδρά γραμμή σύμφωνα με το Κτηματολόγιο η Επαρχιακή Διοίκηση αυτή την πορεία έβαλε ως ρυμοτομία. Σε νέα ερώτηση κατά πόσον από τον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου του Κατηγορούμενου έχει αφαιρεθεί η ρυμοτομία ο ΜΚ2 ανατρέχοντας στους τίτλους του 2007 και 2012 που είχε στον κατοχή του ανέφερε ότι δεν φαίνεται να έγινε οποιαδήποτε αφαίρεση. Ο ίδιος επανέλαβε την θέση ότι δεν γνώριζε αν το Κοινοτικό Συμβούλιο Απαισιάς αποφάσισε την μετατόπιση του δρόμου, ούτε και ήταν αρμόδιος να απαντήσει για τα ζητήματα διάνοιξης δρόμων παραπέμποντας για ακόμα μια φορά στο γραφείο χωρητικών αδειών σημειώνοντας όμως πώς αν ο δρόμος είναι ήδη αποτυπωμένος και δείχνεται στα σχέδια το γραφείο του βασίζεται στην πορεία του δρόμου ως φαίνεται στα σχέδια. Στην υπό εξέταση περίπτωση παραπέμποντας στο χωρομετρικό σχέδιο (Τεκμήριο 15) σημείωσε ότι αποτυπώθηκε ο δρόμος και φαίνεται με αμυδρά γραμμή και δεν έχουν μπει πιο μέσα από την αμυδρά γραμμή. Αναφέρθηκε μάλιστα στην εμπλοκή του Κτηματολογίου και του Τμήματος Χωρητικών Οδών αναφορικά με την διαδικασία εγγραφής του δρόμου επαναλαμβάνοντας όμως πως στην υπό εξέταση υπόθεση υπήρχε ήδη η αποτύπωση του δρόμου. Ο ίδιος τόνισε ότι για το αίτημα μετατόπισης του δρόμου ο ίδιος δεν είναι ενήμερος ούτε και έχει κάτι υπόψη του συμπεριλαμβανομένου κατά πόσον για το ζήτημα τούτο ανταλλάχθηκε οποιαδήποτε αλληλογραφία. Σε ερώτηση αν χαλαστεί από τον κατηγορούμενο ο τοίχος που βρίσκεται εκεί τι κίνδυνος υπάρχει επανέλαβε ότι υπάρχει ο κίνδυνος που σχετίζεται με την προστασία της αυλής της μάντρας και δεν συνδέεται με τη στατικότητα των υποστατικών της μάντρας αφού αυτά είναι πιο πίσω. Ο ίδιος ως μη μηχανικός δεν μπορεί να προσδιορίσει το είδος του κινδύνου όμως σημείωσε πως αν κατεδαφιστεί ο υφιστάμενος τοίχος και εξασφαλιστεί άδεια από την Πολεοδομία για δεύτερο τοίχο κλιμακωτής διάταξης προς τα μέσα τότε θα στηριχθεί η αυλή του. Σε ερώτηση κατά πόσον στην αίτηση για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας του τοίχου το 2015 και κατά πόσον σε αυτή υπάρχει οποιαδήποτε μελέτη για το θέμα του τοίχου ανέφερε πως η Επαρχιακή Διοίκηση δεν διατηρεί οποιοδήποτε φάκελο και δεν γνωρίζει ενώ στην αίτηση του 2012 που εκδόθηκε άδεια οικοδομής από την Επαρχιακή Διοίκηση αυτή σημείωσε ότι αφορούσε μόνο περίφραξη του τεμαχίου με τέλι διχτυωτό μόνο και δεν υπάρχει μελέτη για τον τοίχο αντιστήριξης. Μάλιστα σε ερώτηση της ευπαίδευτης συνηγόρου του Κατηγορούμενου ποια η λογική από την στιγμή που έχει κτισμένο τοίχο αντιστήριξης να κάνει άλλο σχέδιο και να αιτηθεί άλλη άδεια με περίφραξη με τέλι ο ΜΚ2 ανέφερε ότι η λογική είναι θέμα του Αιτητή και επιβεβαίωσε ότι η περίφραξη και στη μία και στην άλλη περίπτωση αφορούσε όλο το τεμάχιο. Μάλιστα σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου για το ζήτημα των δύο φακέλων περίφραξης των αδειών (του 2007 και του 2012) ο μάρτυρας ανέφερε ότι η νέα άδεια του 2012 προνοούσε την αντικατάσταση των σχεδίων της άδειας του 2007 με περίφραξη από τέλι σύμφωνα με την άδεια του 2012 αφού αυτό υπέβαλε ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ο οποίος και παρουσιαζόταν ως Αιτητής στις συγκεκριμένες άδειες οικοδομής. Τέλος στον μάρτυρα υποδείχθηκε αριθμός φωτογραφιών τις οποίες παρά το γεγονός ότι δεν έβγαλε ο ίδιος αναγνώρισε ότι παρουσιάζουν την σημερινή επί τόπου κατάσταση του τεμαχίου και της φάρμας του Κατηγορούμενου και κατατέθηκαν στην διαδικασία ως Τεκμήριο 17 Α, Β, Γ, Δ σημειώνοντας ότι επί τόπου υπάρχει τόσο περίφραξη από τέλι όσο και τοίχος αντιστήριξης. Η άδεια του 2012 επανέλαβε αφορούσε περίφραξη ολόκληρου του τεμαχίου με τέλι διχτυωτό και μεταλλικούς στύλους που θα στερεώνονταν σε λάκκους από μπετόν και με την έγκριση της αυτή έχει αντικαταστήσει την προηγούμενη άδεια του 2007 αφού ζητήθηκε από πλευράς Κατηγορούμενου νέα άδεια και υποβλήθηκε νέα αίτηση με νέα δεδομένα από πλευράς του. Ο Κατηγορούμενος υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 18) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει ότι πρόκειται για τον ιδιοκτήτη του επίδικου ακινήτου κτηνοτρόφο στο επάγγελμα τα τελευταία 35 χρόνια εντός του οποίου διατηρεί μάντρα με αιγοπρόβατα και στο οποίο έχτισε τοίχο αντιστήριξης και περίφραξης, όμως παρά τις προσπάθειες του προς τις Αρμόδιες Αρχές και παρά και τους τρόπους που εισηγήθηκε δεν κατάφερε να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής μέχρι και σήμερα θεωρώντας μάλιστα ότι υπό τις περιστάσεις είναι αντικειμενικά αδύνατον αυτή να εκδοθεί. Σε σχέση με το επίδικο τεμάχιο αναφέρει ότι ολόκληρο έχει κλίση με μεγάλη υψομετρική διαφορά μάλιστα με την μεγαλύτερη κλίση να ευρίσκεται στην πλευρά που χτίστηκε ο τοίχος. Πριν την ανέγερση του τοίχου υπήρχαν βαρέλια που διαβρώθηκαν και πήραν επικίνδυνη κλίση προς τον δρόμο. Η δε περίφραξη της μάντρας αποτελείται από μεταλλικό τέλι και στύλους σε κάποιο μέρος, ενώ στα σημεία που υπάρχει υψομετρική διαφορά έχτισε τοίχο αντιστήριξης τον οποίο και ανέγειρε περί το 2007 αμέσως μετά που εκδόθηκε η άδεια οικοδομής XX/XX ημερ. 03.10.2007 αφού ήταν με την εντύπωση ότι έγινε η μελέτη για τον τοίχο αντιστήριξης λαμβάνοντας υπόψη και την υψομετρική διαφορά ενώ εκ των υστέρων αντιλήφθηκε ότι ενώ μέρος της άδειας ήταν η μελέτη και τα σχέδια για τον τοίχο αντιστήριξης δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά και δεν λήφθηκε υπόψη η επί τόπου πραγματική ύπαρξη της υψομετρικής διαφοράς. Ο δε τοίχος αντιστήριξης ως σημειώνει είναι απαραίτητος για να μην πέφτουν τα χώματα και για να προστατευτεί η περιουσία του από κλοπές. Ο Κατηγορούμενος ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση κατεδάφισης του τοίχου αντιστήριξης και της περίφραξης τότε η αυλή της μάντρας θα χαθεί και θα παρουσιαστεί σοβαρό πρόβλημα, αφού θα διαφεύγουν τα ζώα, θα τρέχουν τα λύματα, τα κόπρανα και οι σκόνες και θα υπάρχει κίνδυνος για τους περαστικούς. Σημειώνει επιπρόσθετα ότι άδεια οικοδομής δεν μπορεί να εξασφαλίσει αφού ο τοίχος είναι χτισμένος σε γραμμή ρυμοτομίας για ένα δρόμο που δεν έχει προωθηθεί εδώ και 15 χρόνια και δεν εξετάστηκε ούτε το αίτημα του για μετατόπιση του δρόμου. Εκφράζει την θέση ότι σε καμιά περίπτωση η παρακοή αυτή δεν έγινε εσκεμμένα ή από αμέλεια του ιδίου, αφού παρά τις προσπάθειες που κατέβαλε και τις ενέργειες φαίνεται να υπάρχει πραγματική αδυναμία συμμόρφωσης του με το εκδοθέν διάταγμα με τον ίδιο να αναφέρει τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε από το 2006 για την εξεύρεση λύσης. Μέρος των ενεργειών αυτών ως ανέφερε ήταν το 2006 που έδωσε γραπτή συγκατάθεση (Τεκμήριο 19) για την παραχώρηση 562 τ.μ. από το τεμάχιο του στο δημόσιο δρόμο, οι ενέργειες για την εξασφάλιση της άδειας οικοδομής με αρ. XX/XX για την οποία προχώρησε σε διορισμό μελετητή για την κατασκευή τοίχου αντιστήριξης υποβάλλοντας σχετικά σχέδια στα οποία όμως εκ των υστέρων αντιλήφθηκε ότι δεν γινόταν υπόδειξη στην εκδοθείσα άδεια για την υψομετρική διαφορά του τεμαχίου ούτε και ήρθε επί τόπου οποιοσδήποτε υπάλληλος της Επαρχιακής Διοίκησης για να εγείρει το θέμα αυτό και να έβρισκαν εναλλακτικές λύσεις στο πρόβλημα που υπάρχει εκεί ούτε όταν έγινε η περίφραξη είχε πληροφόρηση ή γνώση ότι επενέβαινε στο δημόσιο δρόμο ή στη γραμμή ρυμοτομίας αφού ήταν με την εντύπωση ότι τον κατασκεύασε μέσα στα όρια του τεμαχίου του και ο τοίχος που ανεγέρθηκε έγινε αναγκαστικά στο ύψος που ήταν το έδαφος της μάντρας εις αντικατάσταση των βαρελιών που είχαν διαβρωθεί. Επιπρόσθετα αναφορά έκανε και στην άδεια οικοδομής που έλαβε το 2012 ήτοι την άδεια οικοδομής με αριθμό XX/XX για την περίφραξη με τέλι και μεταλλικούς στύλους. Σε σχέση μάλιστα με την υπό εξέταση ποινική υπόθεση που εκκρεμεί εναντίον του έναυσμα αυτής αποτέλεσε υποβολή καταγγελίας εναντίον του στην Επαρχιακή Διοίκηση από ιδιοκτήτρια γειτονικών τεμαχίων τα τεμάχια της οποίας θα επηρεάζονταν σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος του για μετατόπιση του δρόμου καθώς σε τέτοια περίπτωση θα έπρεπε να αφαιρεθεί μέρος και από τα γειτονικά τεμάχια προς όφελος του προτεινόμενου δημόσιου δρόμου και όχι μόνο από το τεμάχιο του Κατηγορούμενου και ήταν το πρόσωπο που ασκούσε πιέσεις για την δίωξη του Κατηγορούμενου με σκοπό να χαλαστεί ο τοίχος αντιστήριξης. Ο ίδιος δεν μπορούσε να εξασφαλίσει πολεοδομική άδεια ή άδεια οικοδομής γιατί ο τοίχος αντιστήριξης ήταν χτισμένος σε γραμμή ρυμοτομίας και τον συμβούλεψαν όπως υποβάλει αίτημα για μετατόπιση του δρόμου και σε περίπτωση έγκρισης τότε να αιτηθεί πολεοδομική άδεια. Μάλιστα αναφέρθηκε και στις ενέργειες αλλά και αλληλογραφία με το Κοινοτικό Συμβούλιο Απαισιάς που έλαβαν χώρα για την προώθηση του αιτήματος του για μετατόπιση του δρόμου με αποτέλεσμα το Κοινοτικό Συμβούλιο XX εν τέλει ομόφωνα να αποφασίσει όπως ο αγροτικός δρόμος να μην ξεπερνά τα 7,00μ. σε πλάτος ώστε να μην επηρεάζεται δυσμενώς το τεμάχιο του χωρίς όμως μέχρι και σήμερα να λάβει οποιαδήποτε απάντηση από τις αρμόδιες αρχές στο αίτημα του ή αυτό να προωθηθεί προς εξέταση με αποτέλεσμα παρά τον χρόνο αναμονής του περί τα δύο έτη χωρίς να λάβει καμία απάντηση αποφάσισε την υποβολή Αίτησης στην Πολεοδομία για να λάβει Πολεοδομική Άδεια η οποία όμως απορρίφθηκε. Περαιτέρω αναφορά έκανε και στην εξασφάλιση στις 15.05.2013 από την Επαρχιακή Διοίκηση Μερικού Πιστοποιητικού Τελικής Εγκρίσεως στο οποίο γίνεται αναφορά ότι το περιτοίχισμα κατά μήκος του οδικού συνόρου επεμβαίνει στη γραμμή ρυμοτομίας καθώς επίσης και σε επιστολογραφία του τότε δικηγόρου του με την Επαρχιακή Διοίκηση στην οποία γινόταν αναφορά στην απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου XX για περιορισμό του πλάτους του προτεινόμενου δρόμου καθώς και στην υπό προώθηση αίτηση για εξωτερική οριοθέτηση και συνοριακή διαφορά χωρίς όμως να λάβει οποιαδήποτε απάντηση. Το δε πιστοποιητικό εξωτερικής οριοθέτησης του τεμαχίου του εκδόθηκε στις 06.10.2017 από το Κτηματολόγιο Λεμεσού και σε ενημέρωση που έλαβε από το Κτηματολόγιο αναφορικά με την τροποποίηση της όδευσης τμήματος του δρόμου θα έπρεπε να λαμβάνετο και η έγκριση του Επάρχου η οποία μέχρι και σήμερα δεν έχει δοθεί είτε γιατί το Γραφείο Επάρχου αρνείται είτε αμελεί ή ολιγωρεί να το πράξει ούτε και έχει ως ο Κατηγορούμενος του καταλογίζει την πρόθεση ή διάθεση να τον βοηθήσει να λύσει το υφιστάμενο πρόβλημα. Τέλος εξέφρασε την δυσαρέσκεια του για τον τρόπο που η αίτηση του για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας αντιμετωπίστηκε από το Τμήμα Πολεοδομίας η οποία αφορούσε τον τοίχο αντιστήριξης και η οποία εν τέλει απορρίφθηκε χωρίς να του προτείνουν εναλλακτικές λύσεις για να εξασφαλίσει σχετική άδεια με αποτέλεσμα να επιδεικνύεται αδιαφορία και αμέλεια στο πρόβλημα που υπάρχει σήμερα επί τόπου με τον ίδιο να θεωρεί ότι ταλαιπωρείται χωρίς λόγο γιατί είναι πραγματικά αδύνατον να εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια οικοδομής. Επανέλαβε την θέση ότι επί τόπου στο τεμάχιο του υπάρχει υψομετρική διαφορά και ο τοίχος αντιστήριξης είναι απαραίτητος για την ασφάλεια της μάντρας και την ασφαλή διέλευση των περαστικών. Είναι δε χτισμένος από μπετόν και ύψος περίπου 4,00μ. όσο είναι και το υφιστάμενο ύψος του εδάφους της μάντρας και σε περίπτωση κατεδάφισης του τοίχου αντιστήριξης ή μέρος αυτού που επεμβαίνει στην ρυμοτομία θα δημιουργηθεί ως ισχυρίστηκε μεγάλο πρόβλημα λόγω των υψομετρικών διαφορών στη στατικότητα των κτιρίων και υπάρχει κίνδυνος να δημιουργηθεί πρόβλημα στα κτηνοτροφικά υποστατικά της μάντρας που στηρίζονται πάνω στον τοίχο με αποτέλεσμα ο ίδιος να αισθάνεται σήμερα πραγματικά απελπισμένος με την κατάσταση αυτή και το πρόβλημα που αντιμετωπίζει και με τις αρμόδιες αρχές να μην έχουν καμία διάθεση και θέληση να τον βοηθήσουν να επιλύσει το πρόβλημα. Αποτελεί ισχυρισμό το κατηγορούμενου ότι αυτός αδυνατεί να συμμορφωθεί με το διάταγμα για λόγους πέραν από τον έλεγχο του και ούτε και έχει ουδεμία πρόθεση να καταστρατηγήσει το διάταγμα. Αντεξεταζόμενος συμφώνησε ότι ο ίδιος στις 08.08.2014 ήταν παρών στο Δικαστήριο και παραδέχθηκε ότι χρησιμοποιούσε οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και στην παρουσία του εκδόθηκε διάταγμα το οποίο τον διέταζε να κατεδαφίσει την περίφραξη και τοίχο αντιστήριξης χωρίς όμως αυτός να έχει συμμορφωθεί μέχρι σήμερα. Σε ερώτηση γιατί δεν έχει συμμορφωθεί ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι αυτό είναι πέραν των δυνατοτήτων του καθότι στον τοίχο αντιστήριξης στηρίζονται τα κτηνοτροφικά του υποστατικά για τα οποία χρεώθηκε πολλά χρήματα για να τα κάμει και δεν μπορεί να δώσει άλλα λεφτά για να τα χαλάσει και μαζί και όλη του την δουλεία. Σε περαιτέρω ερώτηση του δικηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής να διευκρινίσει δηλαδή κατά πόσον ο λόγος που δεν τα έχει κατεδαφίσει είναι οικονομικός συμφώνησε και ανέφερε ότι είναι σαν να κατεδαφίζει την δουλειά του αφού πάνω στον τοίχο αντιστήριξης είναι κτισμένα τα κτηνοτροφικά υποστατικά του αναγνωρίζοντας μάλιστα ότι τόσο ο τοίχος αντιστήριξης όσο και η περίφραξη που αφορά το διάταγμα είναι παράνομα και ο λόγος που οι Αρμόδιες Υπηρεσίες δεν προχωρούν να νομιμοποιήσουν τις παρανομίες αυτές είναι γιατί δεν τηρήθηκαν οι όροι των αδειών που εκδόθηκαν μεταξύ άλλων λόγω του ότι το ύψος του τοίχου αντιστήριξης είναι πέραν του 1,20μ. παραβιάζοντας τον σχετικό όρο της άδειας. Ο ίδιος δεν συμφώνησε στην θέση του δικηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο τοίχος που έχει κτιστεί επεμβαίνει στην ρυμοτομία και ανέφερε ότι στην θέση που βρισκόταν ο τοίχος υπήρχαν για 35 χρόνια βαρέλια μεταλλικά 3 ή 4 μέτρα στο ύψος και μπορεί και 100 μέτρα στο μάκρος περίπου με τον ίδιο να αναφέρει ότι το μόνο που έχει κάνει είναι να αντικαταστήσει τα βαρέλια τα οποία είχαν πάρει κλίση προς το δρόμο με τον τοίχο αντιστήριξης όταν εξασφάλισε άδεια οικοδομής αφού πάνω στα σχέδια της άδειας ως ισχυρίστηκε υπήρχε τοίχος αντιστήριξης τον οποίο θεώρησε καλό ότι έπρεπε να τον κάμει. Ερωτηθείς για την τύχη της αίτησης που υπέβαλε στις 18.11.15 για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας ανέφερε ότι του απάντησαν αρνητικά και τον ενημέρωσαν ότι δεν μπορεί να την εξασφαλίσει ενώ σε υποβολή ότι το ύψος του τοίχου υπερβαίνει το 1,20μ. σε αντίθεση με τους όρους της άδειας οικοδομή ανέφερε ότι η αίτηση η δεύτερη ήταν για να κάνει τον τοίχο με ύψος 1,20μ. μπροστά από τον τοίχο τον ψηλό. Δηλαδή ως το αντιλαμβάνεται ο ίδιος μπροστά από τον τοίχο τον ψηλό θα έπρεπε να υπάρχει άλλος πιο χαμηλός τοίχος εξού και προχώρησε με την αίτηση του
2. Ο ίδιος αποδέχτηκε υποβολή ότι ο λόγος απόρριψης της αίτησης του ήταν διότι δεν τήρησε την ρυμοτομία σημειώνοντας πως ο ίδιος έφερε χωρομέτρη να του υποδείξει το χωράφι του ο οποίος όμως δεν του έδειξε σωστά και ενδεχόμενα να μην ήταν ούτε και ο πλέον ειδικός ο συγκεκριμένος χωρομέτρης τον οποίο και χρησιμοποίησε. Σε νέα ερώτηση κατά πόσον ο τοίχος θα έπρεπε να ήταν κτισμένος με δικτυωτό τέλι ως ο όρος της άδειας οικοδομής του 2012 επιβεβαίωσε ότι πράγματι η άδεια οικοδομής του 2012 αφορά περίφραξη με τέλι με τον ίδιο να εκτελεί την περίφραξη σε ποσοστό 95% με τέλι και το υπόλοιπο 5% που αποτελεί την αυλή της μάντρας η τοποθέτηση του τελιού ήταν αδύνατη να συγκρατήσει τα αιγοπρόβατα του συνεπώς τοποθέτησε σχάρα για να μην βγαίνουν τα ζώα έξω, ούτε και να μπαίνουν μέσα κλέφτες. Ανέφερε επιπρόσθετα ότι ο τοίχος που είναι με μπετόν αφορά την άδεια οικοδομής του 2007 ενώ η άδεια οικοδομής του 2012 αφορά περίφραξη με τέλι πακλαβωτό. Ερωτηθείς για το ποια είναι η πρόθεση του σήμερα ο Κατηγορούμενος ανέφερε πως μακάρι να μπορούσε να συμμορφωθεί με το διάταγμα να μην ταλαιπωρεί τόσο κόσμο, την οικογένεια του και να αποφύγει και τα έξοδα όμως βρίσκεται σε αδιέξοδο αφού δεν μπορεί να τον κατεδαφίζει αφού είναι σαν να κατεδαφίζει την δουλειά του. Ο λόγος που δεν συμμορφώνεται δεν είναι γιατί έτσι του κάπνισε ή για γινάτι αλλά είναι αδύνατο αφού μιλά για τοίχο αντιστήριξης που στηρίζονται τα υποστατικά του, ούτε και είναι πρόθεση του ως και πάλι ανέφερε να διατηρεί παρανομίες και να ταλαιπωρεί κανένα τόσα χρόνια. Τέλος σε ερώτηση αν ηθελημένα δεν προχωρεί σε κατεδάφιση του τοίχου και της περίφραξης για οικονομικούς λόγους ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι, ναι, είναι πέραν των δυνατοτήτων του. Η Μάρτυρας Υπεράσπισης 1 (ΜΥ1) Κτηματολογικός Λειτουργός Α' Τάξης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λεμεσού ασχολείται στον τομέα εγγραφής δρόμων είτε με απαλλοτρίωση είτε με δωρεάν παραχώρηση και είχε στην κατοχή της τον φάκελο XX/XX σε αντίθεση με τον φάκελο XX/XX που είναι ογκώδες ως ανέφερε και δεν τον είχε μαζί της. Προχώρησε σε επεξήγηση της διαδικασίας που ακολουθείτε για την εγγραφή ενός δρόμου με την εμπλοκή της εκάστοτε Αρμόδιας Αρχής. Σε σχέση με το περιεχόμενο του φακέλου XX/XX αυτή ανέφερε ότι σε αυτόν δεν υπάρχει επιστολή για εγγραφή του δρόμου που να έγινε από το Γραφείο Επάρχου αλλά γραπτό αίτημα του τελευταίου (Τεκμήριο 23) το οποίο υποβλήθηκε μετά από παράπονο για να προβούν σε χωρομετρική εργασία σε συγκεκριμένα τεμάχια. Σε σχέση με το τεμάχιο XX ανέφερε ότι ο ιδιοκτήτης του δια του Τεκμηρίου 19 έδωσε την συγκατάθεση του για δωρεάν παραχώρηση έκτασης αυτού την οποία όμως ανακάλεσε στις 04.03.2013 ενώ δεν υπήρχε συγκατάθεση για το γειτονικό τεμάχιο XX. Σε σχέση μάλιστα με την επέμβαση του τοίχου αντιστήριξης στον προτεινόμενο προς εγγραφή δρόμο αυτή σημείωσε πως την έχουν υπολογίσει και καλύπτει έκταση 65τ.μ ενώ στο γραφείο της δεν έχει υποβληθεί οποιοδήποτε αίτημα για τροποποίηση της θέσης του δρόμου. Τέλος επιβεβαίωσε ότι για το τεμάχιο έχει ολοκληρωθεί εξωτερική οριοθέτηση την οποία ζήτησε ο ιδιοκτήτης του ακινήτου και για αυτήν υπάρχει ο φάκελος XX/XX οριοθέτηση η οποία έγινε από ιδιώτη αρμόδιο χωρομέτρη που διόρισε ο κατηγορούμενος. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι το Τμήμα της δεν γνώριζε για την ύπαρξη του διατάγματος εναντίον του Κατηγορούμενου και ούτε τους αφορά αφού το Κτηματολόγιο δεν εμπλέκεται. Σε σχέση με την έκδοση του πιστοποιητικού μη εξουσιοδοτημένων εργασιών ανέφερε ότι αυτό εκδόθηκε από το Γραφείο Επάρχου και κοινοποιήθηκε στο Κτηματολόγιο με αίτημα όπως καταχωρηθεί ως εμπόδιο στο επίδικο ακίνητο ενώ η ίδια ως δήλωσε δεν γνώριζε οτιδήποτε σε σχέση με την παρακοή του διατάγματος. Ο Μάρτυρας Υπεράσπισης 2 (ΜΥ2) ήταν ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Απαισιάς και γνώριζε τον Κατηγορούμενο αφού επρόκειτο για κάτοικο της Κοινότητας XX. Αναφερόμενος στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Κοινότητες μεταξύ άλλων και η δική του στην διαδικασία εγγραφής των αγροτικών δρόμων σημείωσε ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε διά απαλλοτρίωσης των τεμαχίων που επηρεάζονται, είτε διά της εξασφάλισης συγκατάθεσης των ιδιοκτητών για παραχώρηση μέρος του ακινήτου τους που πολλές φορές δεν την δίνουν, είτε την δίνουν αλλά στην συνέχεια την ανακαλούν. Σε σχέση μάλιστα με την προσπάθεια διάνοιξης και εγγραφής του δρόμου που εφάπτεται του τεμαχίου XX ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου ανέφερε ότι η διαδικασία ξεκίνησε από το 1991 από την προηγούμενη Τοπική Αρχή χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει ολοκληρωθεί παρά και τις δικές του προσπάθειες. Μάλιστα ως σημείωσε ο Κατηγορούμενος ως ιδιοκτήτης του τεμαχίου XX προχώρησε και υπέγραψε συγκατάθεση για παραχώρηση 563τ.μ. από το τεμάχιο του το οποίο εφάπτεται σε μονοπάτι ενώ ο ιδιοκτήτης του απέναντι τεμαχίου ήτοι του τεμαχίου XX παρά το γεγονός ότι του ζητήθηκε να παραχωρήσει μόλις 5τ.μ. δεν έδωσε την δική του συγκατάθεση όπως δεν την είχαν δώσει και άλλοι ιδιοκτήτες με αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατή η εγγραφή του δρόμου ενώ δεν υπήρχε όπως τόνισε η οικονομική δυνατότητα να προωθηθεί από μέρους της Κοινότητας διαδικασία απαλλοτρίωσης. Ο ίδιος εξ όσων γνώριζε αναφορικά με το τεμάχιο του Κατηγορούμενου είχαν εξασφαλιστεί όλες οι απαιτούμενες άδειες για την κτηνοτροφική μονάδα που ευρίσκεται εντός αυτού όμως επειδή έγινε καταγγελία στην Επαρχιακή Διοίκηση ότι ο Κατηγορούμενος δεν εφάρμοσε τους όρους της άδειας η Επαρχιακή Διοίκηση προχώρησε σε καταγγελία του στο Δικαστήριο, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να αναιρέσει την υπογραφή του για την παραχώρηση των 563τ.μ. λόγω της εξέλιξης αυτής. Περαιτέρω αίτημα του Κατηγορούμενου για μετατόπιση του δρόμου εξετάστηκε και λήφθηκε θετική απόφαση από το Κοινοτικό Συμβούλιο απόφαση την οποία κοινοποίησαν και στο Γραφείο Επάρχου χωρίς όμως να λάβουν οποιαδήποτε απάντηση. Εξέφρασε μάλιστα την άποψη ότι ενδεχόμενα η μετατόπιση του δρόμου θα βοηθούσε στην επίλυση του προβλήματος του Κατηγορούμενου χωρίς όμως να είναι αρμόδιος ο ίδιος για κάτι τέτοιο. Τέλος σημείωσε σε σχετική ερώτηση ότι δεν είναι μέσα στα σχέδια της Κοινότητας η προώθηση απαλλοτριώσεων αφού έχουν άλλες προτεραιότητες για την κατασκευή δύο μεγάλων έργων χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο αυτό να γίνει στο μέλλον. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι γνωρίζουν πως στο Δικαστήριο εναντίον του Κατηγορούμενου έχει ξεκινήσει διαδικασία που αφορά την κατεδάφιση του τοίχου ενώ στο τεμάχιο XX έχει μεταβεί επανειλημμένως εντός του οποίου υπάρχουν κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, περίφραξη καθώς και τοίχος στο σημείο του δρόμου. Επανεξεταζόμενος περίγραψε το τεμάχιο του Κατηγορούμενου και εξέφρασε την άποψη ότι το ύψος του τοίχου πιθανόν να προστατεύει από την διάβρωση όταν βρέχει ή την μετατόπιση πραγμάτων. Η Μάρτυρας Υπεράσπισης 3 (ΜΥ3) Τεχνικός Μηχανικός του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως τoυ Επαρχιακού Γραφείου Λεμεσού ανέφερε ότι ασχολείται με την μελέτη Πολεοδομικών Αιτήσεων και είχε μαζί της τον φάκελο της Πολεοδομικής Αίτησης XX/XX που αφορά τον Κατηγορούμενο. Σε υπόδειξη του Τεκμηρίου 9 αναγνώρισε πως τα έγγραφα αυτά περιλαμβάνονται στον συγκεκριμένο φάκελο σημειώνοντας πώς για την μελέτη του δεν χρειάστηκε να γίνει οποιαδήποτε διαβούλευση με την Επαρχιακή Διοίκηση παρά μόνο με την έκδοση της απόφασης άρνησης χορήγησης της Πολεοδομικής άδειας αυτή κοινοποιήθηκε και στο γραφείο του Επάρχου. Ερωτούμενη σε σχέση με τους λόγους άρνησης χορήγησης της άδειας αυτή προχώρησε στην κατάθεση ως Τεκμήριο 27 της παραγράφου 10.5.1.7 της Δήλωσης Πολιτικής και ανέφερε πώς από την στιγμή που υπήρχε σοβαρός λόγος για την άρνηση της χορήγησης της άδειας και που αφορούσε το υψόμετρο του τοίχου που είχε ανεγερθεί το Τμήμα της δεν προχώρησε στην εξέταση άλλων λόγων π.χ. αυτού που αναφέρεται για τον επηρεασμό της ρυμοτομίας για τον οποίο γνώση άντλησαν από το Πιστοποιητικό μη Εξουσιοδοτημένων Εργασιών. Αναφερόμενη στην αίτηση για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας που ο Κατηγορούμενος υπέβαλε και αφορούσε την αίτηση για εξασφάλιση άδειας για περίφραξη και τοίχο αντιστήριξης ύψους 4 μέτρων ο οποίος ήδη είχε ανεγερθεί ανέφερε πως αυτή συνοδευόταν όταν υποβλήθηκε από την άδεια οικοδομής του τεμαχίου του 2007 την οποία αναγνώρισε ως το Τεκμήριο 13 σημειώνοντας πως στα υποβληθέντα σχέδια δεν γινόταν οποιαδήποτε αναφορά στα υψόμετρα του τεμαχίου. Ανέφερε πως σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εκεί όπου υπάρχουν ειδικές συνθήκες με βάση την παράγραφο 10.5.1.7 του Τεκμηρίου 27 δύναται να προτείνονται τοίχοι αντιστήριξης με ύψος που να ξεπερνά τα 2,00μ. όμως σε τέτοια περίπτωση η Πολεοδομική Αρχή πριν την λήψη σχετικής απόφασης συμβουλεύεται την Ειδική Επιτροπή Άσκησης Αισθητικού Ελέγχου. Τέλος σημείωσε πως δεν ήταν το πρόσωπο που εξέτασε την συγκεκριμένη πολεοδομική αίτηση ούτε και μετέβηκε επί τόπου στο επίδικο τεμάχιο ούτε και γνωρίζει αν υποβλήθηκε οποιοδήποτε παράπονο ενώ για την ύπαρξη των δύο αδειών οικοδομής του 2007 και του 2012 ανέφερε ότι αυτές ενδεχόμενα να μελετήθηκαν και εκδόθηκαν από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού χωρίς την ανάγκη προηγούμενης έκδοσης πολεοδομικής άδειας με βάση τις πρόνοιες του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου. Η μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Αγορεύσεις των Μερών: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις εισηγήσεις τους υποστηρίζοντας με αυτές ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Ο κ.Βασιλείου υποστήριξε την θέση πως το μόνο επίδικο ζήτημα στην υπό εξέταση υπόθεση είναι το κατά πόσον έχει αποδειχθεί εναντίον του Κατηγορούμενου ηθελημένη παρακοή του Δικαστικού Διατάγματος αφού τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία του αδικήματος δεν αμφισβητούνται. Είναι η θέση του ότι ως έχει προκύψει από την τεθείσα μαρτυρία ο Κατηγορούμενος όχι μόνο δεν έχει συμμορφωθεί στα όσα το Διάταγμα περιλάμβανε αλλά παρά το γεγονός ότι προέβηκε σε προσπάθειες να μονιμοποιήσει τις παρανομίες του και παρά το γεγονός ότι αυτό δεν κατέστει δυνατό και γνωρίζει πλέον πως αυτές δεν δύναται να τύχουν οποιασδήποτε νομιμοποίησης ηθελημένα αυτός συνεχίζει να παρακούει τις πρόνοιες του διατάγματος. Η κα Χρίστου από την άλλη εισηγήθηκε μέσω της δικής της εμπεριστατωμένης αγόρευσης ότι δεν έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το αδίκημα που ο πελάτης της αντιμετωπίζει λόγω της απουσίας του νοητικού στοιχείου του αδικήματος δηλαδή το στοιχείο της ηθελημένης ανυπακοής. Η βάση της επιχειρηματολογίας της βασίζεται κυρίως στο γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος έπραξε όσες ενέργειες θα μπορούσε να τροχοδρομήσει για να καταφέρει να εξασφαλίσει τις απαραίτητες άδειες για τον τοίχο αντιστήριξης όμως κάτι τέτοιο δεν κατέστει δυνατό με αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε αδιέξοδο καταλογίζοντας μάλιστα ευθύνη για την κατάσταση αυτή στην μη προώθηση των αιτημάτων του ή την έλλειψη επικοινωνίας και συντονισμού των εμπλεκομένων αρχών και υπηρεσιών με αποτέλεσμα να κρίνει ότι δεν θα προχωρήσει στην κατεδάφιση του αφού κάτι τέτοιο θα κατέστρεφε την μάντρα του και κατά συνέπεια την ζήση του. Μάλιστα επικαλέστηκε οικονομική αδυναμία δηλαδή την έλλειψη χρημάτων για να τον χαλάσει και να τον ξαναχτίσει πιο χαμηλά ή κλιμακωτά. Τέλος για τους λόγους που με λεπτομέρεια εξηγεί στη αγόρευση της υποστηρίζει πως ο πελάτης της ένας φιλήσυχος και νομοταγής οικογενειάρχης αισθάνεται ότι ευρίσκεται σε πραγματικό αδιέξοδο γιατί έκανε ότι αντιλαμβανόταν ως δυνατό για να εξασφαλίσει την απαιτούμενη άδεια οικοδομής και φαίνεται ότι δεν μπορεί να την αποκτήσει αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έχει επιδείξει ηθελημένη ανυπακοή. Αξιολόγηση & Ευρήματα: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Αμφότεροι οι μάρτυρες κατηγορίας άφησαν θετική εικόνα στο Δικαστήριο. Διέκρινα μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης ότι οι μάρτυρες δεν ήταν προκατειλημμένοι ούτε και επεδίωκαν πάση θυσία την καταδίκη του Κατηγορούμενου απεναντίας προσήλθαν στο Δικαστήριο για να παρουσιάσουν τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Αμφότεροι οι μάρτυρες απαντούσαν με ευθύτητα, αμεσότητα και με πηγαίο τρόπο και το Δικαστήριο δεν έχει διακρίνει οποιαδήποτε προσπάθεια τους να βοηθήσουν την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής προσφεύγοντας στην υπερβολή, στην ασάφεια ή στο ψεύδος. Δεν έχουν περιπέσει σε αντιφάσεις, η αξιοπιστία τους δεν κλονίστηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης, παρέθεσαν μάλιστα με σαφήνεια και πληρότητα όσα γεγονότα περιήλθαν στην γνώση τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους και αποκάλυπταν την πηγή των γνώσεων τους όταν αυτό δεν ήταν προϊόν της άμεσης εμπλοκής τους. Ένας έκαστος εξ αυτών ανέφερε την δική του εμπλοκή στην υπόθεση που αφορούσε κατά κύριο τον έλεγχο κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε προχωρήσει σε συμμόρφωση με τα όσα διατασσόταν να πράξει με το διάταγμα ημερομηνίας 08.08.

1. Προς το σκοπό αυτό αμφότεροι είχαν μεταβεί στο επίδικο τεμάχιο και επιβεβαίωσαν ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε προχωρήσει στην κατεδάφιση του τοίχου αντιστήριξης και της περίφραξης που είχε κατασκευαστεί κατά μήκος του οδικού συνόρου παρά τις πρόνοιες του διατάγματος. Ο συγκεκριμένος τοίχος και περίφραξη σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να αδειοδοτηθεί από την στιγμή που η κατασκευή του έλαβε χώρα εντός της γραμμής ρυμοτομίας αλλά και το ύψος αυτού υπερέβαινε το 1,20μ. που είχε καθοριστεί ως το ανώτατο ύψος. Ήταν δε στα υπόψη τους ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου να αποταθεί στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας για τον συγκεκριμένο τοίχο μετά την έκδοση του διατάγματος είχε απορριφθεί. Το γεγονός ότι η ΜΚ1 κατά την αντεξέταση της δεν γνώριζε για τις ενέργειες ή αλληλογραφία που έλαβαν χώρα από πλευράς Κατηγορούμενου για την ενδεχόμενη μετακίνηση του υφιστάμενου δρόμου, περιορισμό του πλάτους του ή αλλαγή της ρυμοτομίας δεν θεωρώ ότι είναι τέτοιοι που να επηρεάζουν την αξιοπιστία της. Ούτως ή άλλως η ΜΚ1 ήταν σαφής ότι η ίδια όταν ανέλαβε τον χειρισμό του φακέλου ήταν μετά τις 02.10.2014 που είχε αναλάβει καθήκοντα Βοηθού Επαρχιακού Επόπτη και το επίδικο διάταγμα είχε ήδη εκδοθεί εναντίον του Κατηγορούμενου και η μόνη της δουλειά ήταν να ελέγξει στα πλαίσια των καθηκόντων της αν ο Κατηγορούμενος είχε ή όχι συμμορφωθεί με τα όσα διατασσόταν να πράξει με το διάταγμα ημερομηνίας 08.08.
2. Ούτε βεβαίως είμαι διατεθειμένος να δεχθώ τις θέσεις της υπεράσπισης ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας δεν έκανε ορθά την δουλειά της με το να μην μελετήσει τα γεγονότα που αφορούσαν τα κατά καιρούς αιτήματα του Κατηγορούμενου από την στιγμή που το ζήτημα ήταν απλό και δεν ήταν άλλο από το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε ή όχι εξασφαλίσει άδεια οικοδομής για τις κατασκευές που αποτελούσαν αντικείμενο του διατάγματος ημερομηνίας 08.08.2014 πράγμα που δεν είχε πράξει αλλά και δεν είχε συμμορφωθεί μέχρι και σήμερα ούτε και με τις πρόνοιες αυτού. Όσον αφορά τον ΜΚ2 Τεχνικό στην Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού η μαρτυρία του ήταν σαφής και αφορούσε το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος όχι μόνο δεν είχε συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του διατάγματος ημερομηνίας 08.08.2014 αλλά και οι προσπάθειες του για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας δεν καρποφόρησαν ούτε ως ανέφερε υπάρχει δυνατότητα νομιμοποίησης της υφιστάμενης κατάστασης ως έχει αφού τόσο το ύψος του τοίχους που έχει κατασκευαστεί που είναι πέραν του 1,20μ. ως προνοούσαν οι άδειες του 2007 και του 2012 όσο και η κατασκευή αυτού εντός της γραμμής ρυμοτομίας αποτελούν εμπόδια στην οποιαδήποτε νομιμοποίηση του δίδοντας μάλιστα και ως μοναδική λύση στο πρόβλημα την κατεδάφιση του και την ανέγερση μετά την εξασφάλιση των αναγκαίων αδειών τοίχου κλιμακωτής διάταξης ξεκινώντας από ύψος 1,20μ. από το οδικό σύνορο και προχωρώντας κλιμακωτά προς το εσωτερικό του τεμαχίου. Η δε θέσεις της υπεράσπισης ως υποβλήθηκαν στον μάρτυρα ότι η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού είχε υποχρέωση να εξεύρει λύση για το πρόβλημα του Κατηγορούμενου δεν έγιναν ορθά αποδεκτές από τον μάρτυρα ο οποίος ξεκαθάρισε ότι η αρμόδια υπηρεσία καμία υποχρέωση ή καθήκον έχει να έρθει σε επικοινωνία με τον Κατηγορούμενο για εξεύρεση λύσης πριν την προώθηση της υπόθεσης στο Δικαστήριο αφού ο Κατηγορούμενος είχε στους ώμους του συγκεκριμένη υποχρέωση η οποία δεν ήταν άλλη από το να συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του διατάγματος που εκδόθηκε εναντίον του πράγμα το οποίο και παρέλειψε να πράξει. Συνεπώς για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω το Δικαστήριο αποδέχεται το σύνολο της μαρτυρίας των Μαρτύρων Κατηγορίας ως αξιόπιστο αφού σε καμιά περίπτωση η αξιοπιστία των μαρτύρων αυτών δεν έχει πληγεί. Ο Κατηγορούμενος από την άλλη δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, και η κατάληξη μου αυτή προέκυψε μέσα από προσεκτική μελέτη τόσο των όσων ο ίδιος ανέφερε κατά την μαρτυρία του όσο και από την συνολική συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από υπερβολές, αντιφάσεις και μπορώ να πω ότι ήταν επιτηδευμένη και προορισμένη να ενισχύσει τις θέσεις και ισχυρισμούς του και όχι την αλήθεια. Η εντύπωση που ήθελε να δώσει στο Δικαστήριο ήταν ότι αυτός ήταν το θύμα της όλης υπόθεσης και το πρόσωπο το οποίο αδικείται από τις διάφορες Κρατικές Υπηρεσίες παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι είναι από δικές του πράξεις και ενέργειες που έχει βρεθεί στην σημερινή κατάσταση. Χαρακτηριστική της στάσης αυτής που ο Κατηγορούμενος κράτησε είναι και η αναφορά του κατά την κυρίως εξέταση του πολλάκις ότι έχει δημιουργηθεί για τον ίδιο μια κατάσταση ταλαιπωρίας και αδιεξόδου λόγω ισχυριζόμενης αδιαφορίας και αμέλειας των Κυβερνητικών Υπηρεσιών στο πρόβλημα του και για το οποίο δεν του βρίσκουν λύση παραγνωρίζοντας ή έστω αδιαφορώντας για το γεγονός ότι ο ίδιος προέβηκε σε παράνομες κατασκευαστικές εργασίες εντός του τεμαχίου του ανεγείροντας τοίχο αντιστήριξης μάλιστα κατά παράβαση των όρων των εκδοθεισομένων αδειών τις οποίες άδειες ο ίδιος αποτάθηκε και έλαβε κατά περιόδους από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Οι οικοδομές μάλιστα αυτές όπως και ο ίδιος εν τέλει αναγνωρίζει στην γραπτή του δήλωση (Τεκμήριο 18) είναι αδύνατον να τύχουν οποιασδήποτε νομιμοποίησης και παρά το γεγονός τούτο και ενώ θα έπρεπε να είχε συμμορφωθεί χωρίς όμως να το πράξει με τις πρόνοιες του διατάγματος κατεδάφισης ως η μοναδική οδός που του απέμενε ακόμα και μετά που είχε απορριφθεί και η αίτηση την οποία υπέβαλε για εξασφάλιση Πολεοδομικής Άδειας για τον συγκεκριμένο τοίχο αντιστήριξης ο ίδιος περιορίζεται στο να δηλώνει ευθαρσώς ότι ''η αδιαφορία και η έλλειψη συντονισμού των υπηρεσιών οδήγησαν φυσικά σε πραγματική αδυναμία συμμόρφωσης μου''[2] ωσάν να είχαν υποχρέωση οι Αρμόδιες Κρατικές Υπηρεσίες να ενεργήσουν κατά τρόπο παράνομο και αυθαίρετο για να νομιμοποιήσουν πράγμα αδύνατο υπό τις περιστάσεις τις παρανομίες του Κατηγορούμενου εντός του τεμαχίου 433 γιατί ο ίδιος ετσιθελικά επέλεξε να ενεργήσει με αυτό τον τρόπο. Ήταν έκδηλη η προσπάθεια του αγωνιωδώς θα μπορούσα μάλιστα να το χαρακτήριζα να αποστασιοποιηθεί από την οποιαδήποτε ευθύνη και να πείσει μέσω των θέσεων του ότι για την κατάσταση αδιεξόδου την οποία βρίσκεται τα τελευταία χρόνια ευθύνη έχουν άλλοι παρά ο ίδιος. Το Δικαστήριο με εξαίρεση τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα δεν είναι διατεθειμένο να δώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου και την οποία απορρίπτει ως αναξιόπιστη μεταξύ άλλων και για τους λόγους που αναφέρονται κατωτέρω. Ενώ ο ίδιος ο Κατηγορούμενος ανέφερε ότι υπέβαλε αίτηση και σχετικά σχέδια κατά το έτος 2007 για την εξασφάλιση άδειας οικοδομής μεταξύ άλλων και για περίφραξη από τοίχο και αμέσως μετά την εξασφάλιση της προχώρησε στην ανέγερση του τοίχου που εφάπτεται του οδικού συνόρου αυτός κατά παράβαση των όρων της εν λόγω άδειας και ενώ του καθορίστηκε με συγκεκριμένο όρο ρητός περιορισμός στο μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος του τοίχου που θα μπορούσε να ανεγείρει και θα εφαπτόταν κατά μήκος του οδικού συνόρου ήτοι 1,20μ. προχώρησε και ανέγειρε τοίχο ύψους 4 μέτρων περίπου προβάλλοντας ως δικαιολογία την θέση ότι ήταν της εντύπωσης ότι στα σχέδια και μελέτες και γενικά στα έγγραφα της άδειας περιλαμβανόταν δήθεν σχετική μελέτη για τον τοίχο αντιστήριξης η οποία θα ελάμβανε υπόψη και την υφιστάμενη υψομετρική διαφορά ρίχνοντας για ακόμα μία φορά ευθύνη για το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε από πλευράς Επαρχιακής Διοίκησης η οποία είχε υποχρέωση να λάβει υπόψη την επί τόπου υφιστάμενη υψομετρική διαφορά κάτι το οποίο όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκε από τον ΜΚ2 ο οποίος είχε στην κατοχή του τον φάκελο της άδειας XX/XX αλλά επιβεβαιώθηκε ότι τα σχέδια που υπέβαλε ο Κατηγορούμενος (Τεκμήριο 14Α) ήταν απλά τυπικά δηλαδή παρουσίαζαν μόνο τις διανομές του σιδήρου και το πάχος του προτεινόμενου τοίχου χωρίς όμως να καθορίζουν οποιοδήποτε ύψος του τοίχου ούτε περιλάμβαναν οποιαδήποτε αναφορά ή καταγραφή σε υψόμετρα εδάφους. Παρά τα πιο πάνω ευθύνη για την κατάσταση αυτή έριξε και πάλι σε τρίτους. Ο Κατηγορούμενος πέραν των γενικών του αυτών αναφορών του τύπου ΄΄ήμουν με την εντύπωση ότι.΄΄[3] καμία μαρτυρία δεν παρουσίασε έγγραφη ή δια ζώσης που να επιβεβαιώνει ότι ο ίδιος υπέβαλε τέτοια μελέτη ή τέτοια σχέδια που να υποστήριζαν την εκδοχή του δηλαδή λάμβαναν υπόψη την υφιστάμενη κατάσταση με το υψόμετρο εδάφους κάτι για το οποίο ούτε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14Α επιβεβαίωνε την εκδοχή του και μάλιστα οι όροι του της άδειας οικοδομής XX/XX (Τεκμήριο 13) ήταν σαφείς σε σχέση με το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος τους οποίους και ο Κατηγορούμενος αποφάσισε να αγνοήσει, να παρανομήσει προχωρώντας σε ανέγερση τοίχου ύψους 4 μέτρων περίπου ως ο ίδιος παραδέχεται έχοντας όμως σήμερα το παράπονο ρίχνοντας μάλιστα και την κατ ισχυρισμό ευθύνη στην Επαρχιακή Διοίκηση ότι δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά και δεν λήφθηκε υπόψη η επί τόπου πραγματική ύπαρξη της υψομετρικής διαφοράς. Επιπρόσθετα σε σχέση με την χωροθέτηση του τοίχου και της περίφραξης κατά μήκος του οδικού συνόρου ο οποίος κατασκευάστηκε μέσα στη γραμμή ρυμοτομίας ενώ κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε αρχικά ότι δεν ήταν εις γνώση του ότι αυτός ανεγέρθηκε εντός της γραμμής ρυμοτομίας αντεξεταζόμενος διαφοροποιήθηκε προβαίνοντας σε παραδοχή ότι ο χωρομέτρης στον οποίο ανέθεσε την εργασία δεν προέβηκε σε ορθή εργασία αφού δεν ήταν κατάλληλος να την εκτελέσει με αποτέλεσμα ο τοίχος να κατασκευαστεί πράγματι εντός της γραμμής ρυμοτομίας ρίχνοντας όμως και πάλι για την κατάσταση αυτή την ευθύνη σε άλλο πρόσωπο και όχι στον εαυτό του. Τέλος σε σχέση και με το ουσιαστικό ζήτημα που αφορά την υπό εξέταση υπόθεση του ισχυρισμού που προέβαλλε κατά την κυρίως εξέταση του περί πραγματικής αδυναμίας συμμόρφωσης του με το εκδοθέν διάταγμα υποστηρίζοντας την αδυναμία αυτή στο γεγονός ότι σε περίπτωση που προχωρήσει σε κατεδάφιση του τοίχου θα χαθεί η αυλή της μάντρας του και επί τόπου θα διαφεύγουν τα ζώα, θα τρέχουν τα λύματα, τα κόπρανα και οι σκόνες και θα υπάρχει κίνδυνος για τους περαστικούς αντεξεταζόμενος διαφοροποίησε την θέση αυτή που προέβαλλε αρχικά αναφέροντας πως ο λόγος που δεν κατεδαφίζει τον τοίχο είναι οικονομικός αφού ως χαρακτηριστικά ανέφερε είναι σαν να κατεδαφίζει την δουλειά του χωρίς αυτός να προβεί σε οποιαδήποτε αναφορά για θέματα ασφάλειας ή επικινδυνότητας ή μολύνσεων για τα οποία αναφέρθηκε κατά την κυρίως εξέταση του ούτε βεβαίως και παρουσίασε οποιαδήποτε επιστημονική ή τεχνική μαρτυρία για να υποστηρίξει τις θέσεις του αυτές. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του Κατηγορούμενου κατά την αντεξέταση του για τον λόγο που δεν συμμορφώνεται με το διάταγμα αναφέροντας τα εξής: «Α. Είναι πέραν των δυνατοτήτων μου να εφαρμόζω το διάταγμα δηλαδή να κατεδαφίσω τον τοίχο αντιστήριξης πάνω στον οποίο στηρίζονται τα κτηνοτροφικά υποστατικά μου, χρεώθηκα πολλά λεφτά να τον κάμω, δεν μπορώ να δώσω άλλα λεφτά για να τον χαλάσω και μαζί με όλη την δουλειά μου. Ε. Δηλαδή οι λόγοι που δεν κατεδαφίσεις είναι οικονομικοί; Α. Ναι, ναι, είναι σαν να κατεδαφίζω την δουλειά μου αφού πάνω στον τοίχο αντιστήριξης είναι κτισμένα τα κτηνοτροφικά υποστατικά.» Τέλος δεν μπορεί βεβαίως να μείνει ασχολίαστο και το γεγονός ότι κατά την μαρτυρία του Κατηγορούμενου ο ίδιος προέβαλλε προς υποστήριξη των θέσεων του το γεγονός ότι ο ίδιος οικειοθελώς προχώρησε στην δωρεά παραχώρηση έκτασης 563τ.μ. εκ του τεμαχίου του για την εγγραφή του δρόμου υπογράφοντας μάλιστα σχετική συγκατάθεση προς το σκοπό αυτό αποκρύβοντας όμως το γεγονός ότι σε μεταγενέστερο στάδιο όπως επιβεβαιώθηκε από την ΜΥ1 αυτός προχώρησε και την ανακάλεσε γεγονός το οποίο απέκρυψε κατά την δική του μαρτυρία. Δηλαδή ενώ μεγάλο μέρος της επιχειρηματολογίας του στηρίχτηκε στο ότι ενδεχόμενα η μετατόπιση και εγγραφή του δρόμου που εφάπτεται του τεμαχίου θα βοηθούσε στην έκδοση για τον ίδιο των αναγκαίων αδειών που αφορούν τον συγκεκριμένο τοίχο και περίφραξη εξού και προχώρησε στην υπογραφή της εν λόγο συγκατάθεσης για την παραχώρηση μέρος του ακινήτου του προς το σκοπό αυτό όλος παραδόξως στην συνέχεια αυτός προχώρησε στην ανάκληση της συγκατάθεσης αυτής γεγονός το οποίο και απέκρυψε κατά την παράθεση της δικής του μαρτυρίας και εντοπίστηκε μόνο με την κατάθεση της υπαλλήλου του Κτηματολογίου (ΜΥ1). Στρεφόμενος προς την μαρτυρία των ΜΥ1, ΜΥ2 και ΜΥ3 δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να μην αποδεχτώ την μαρτυρία τους αφού αυτή ούτως η άλλως ήταν μαρτυρία που απόρρεε από τους φακέλους και έγγραφα των Αρμόδιων Κυβερνητικών Τμημάτων και των θέσεων που αυτοί κατείχαν στα Τμήματα αυτά. Σε σχέση με την μαρτυρία του ΜΥ2 δηλαδή του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου Απαισιάς δεν έχω διαπιστώσει αυτός να προσήλθε στο Δικαστήριο να καταθέσει με σκοπό να ευνοήσει την πλευρά του Κατηγορούμενου απεναντίας προσπάθησε να δώσει στο Δικαστήριο την εικόνα των πραγματικών γεγονότων ιδίως αυτών που αφορούν την πολυετή προσπάθεια τόσο του ιδίου όσο και του Κοινοτικού Συμβουλίου γενικότερα να ολοκληρώσουν την εγγραφή του προτεινόμενου δρόμου. Ούτως η άλλως η μαρτυρία των προσώπων αυτών δεν έτυχε αμφισβήτησης από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής. Συνεπώς αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας των ΜΥ1, ΜΥ2 και ΜΥ
3. Λαμβάνοντας υπόψη την αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καθώς και τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπόθεση: Ο Κατηγορούμενος, κτηνοτρόφος στο επάγγελμα από τις 15.12.1997 μέχρι και σήμερα είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής XX, Φ/Σχ. XX, Τμήμα X, Τεμάχιο XX που ευρίσκεται στο χωριό XX της Επαρχίας Λεμεσού εντός του οποίου διατηρεί κτηνοτροφικά υποστατικά και μάντρα αιγοπροβάτων. (Σχετικά τα Τεκμήρια 10 & 11) Στις 30.11.2006 ο Κατηγορούμενος με Γραπτή του Συγκατάθεση στα πλαίσια των φακέλων: Φακ. Κτηματολογίου XX/XX και Φακ. Επάρχου XX/XX προχώρησε στην παραχώρηση συγκατάθεσης όπως έκτασης 563 τετραγωνικών μέτρων του τεμαχίου XX παραχωρηθεί στο δημόσιο δρόμο δωρεάν και στις 04.03.2013 προχώρησε και ανακάλεσε την συγκατάθεση του αυτή. (Σχετικό το Τεκμήριο 19) Στις 04.10.2007 ο Έπαρχος Λεμεσού μετά από αίτηση του Κατηγορούμενου προχώρησε στην έκδοση της άδειας οικοδομής XX Αρ. Φακέλου XX/XX που αφορούσε την προσθήκη αρμευτηρίου σε υφιστάμενα υποστατικά αιγοπροβάτων αναφορικά με το τεμάχιο XX και η οποία περιλάμβανε και την κατασκευή περιφράγματος (περίφραξης) του τεμαχίου με τοίχο για τον οποίο τα υποβληθέντα σχέδια παρουσίαζαν μόνο το πάχος του και τις διανομές του σιδήρου με αποτέλεσμα η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού να συμπεριλάβει ειδικό όρο στην εν λόγω άδεια κατά την έγκριση της αναφορικά με το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος αυτού. Σύμφωνα με τον όρο 14 της άδειας οικοδομής το περίφραγμα κατά μήκος του οδικού συνόρου και μέχρι απόστασης 3,00μ. από αυτά να μην υπερβαίνει σε ύψος τα 1,20μ. από τη στάθμη του συνεχόμενου εδάφους. Επίσης ότι το περίφραγμα δεν θα ξεπερνά σε ύψος τα 2,10μ. στα άλλα σύνορα του τεμαχίου από τη στάθμη του συνεχόμενου εδάφους. (Σχετικά τα Τεκμήρια 13, 14Α & 14Β, 15) Μετά την εξασφάλιση της άδειας οικοδομής XX Αρ. Φακέλου XX/XX ο Κατηγορούμενος προχώρησε στην κατασκευή τοίχου αντιστήριξης και περίφραξης κατά μήκος του οδικού συνόρου του τεμαχίου XX εις αντικατάσταση στοιβαγμένων μεταλλικών βαρελιών σε ύψος 4 μέτρων περίπου όσο δηλαδή είναι και το υφιστάμενο ύψος του εδάφους της μάντρας του κατά παράβαση του όρου που τέθηκε στην άδεια οικοδομής XX/XX δηλαδή να μην υπερβαίνει το 1,20μ. και επιπρόσθετα προχώρησε στην κατασκευή του συγκεκριμένου τοίχου κατά τρόπο που να επεμβαίνει στη γραμμή ρυμοτομίας δηλαδή στη διαπλάτυνση του υφιστάμενου δρόμου. Στις 02.02.2012 ο Έπαρχος Λεμεσού μετά από νέα αίτηση του Κατηγορούμενου προχώρησε στην έκδοση της άδειας οικοδομής XX Αρ. Φακέλου XX/XX που αφορούσε την κατασκευή περίφραξης του τεμαχίου XX με τέλι διχτυωτό και μεταλλικούς στύλους που θα στερεώνονταν σε λάκκους από μπετόν. Στην εν λόγω άδεια περιλαμβάνονταν ως Παράρτημα Α μεταξύ άλλων και οι ακόλουθοι όροι: «
4. Η ανάπτυξη να πραγματοποιηθεί στη θέση που δείχνεται στα εγκριμένα σχέδια.
5. Το μέρος του τεμαχίου που επηρεάζεται από ρυμοτομία και φαίνεται με κόκκινη γραμμή και κίτρινο χρώμα στο εγκριμένο σχέδιο, να παραχωρηθεί στο δημόσιο δρόμο, να αφαιρεθεί από τον τίτλο ιδιοκτησίας και να διαμορφωθεί χωματουργικά.
6. Η περίφραξη κατά μήκος του οδικού συνόρου και μέχρι απόστασης 3,00μ. από αυτό να μην υπερβαίνει σε ύψος τα 1,20μ. από τη στάθμη του συνεχόμενου εδάφους. Κατά τα άλλα το ύψος της να μην υπερβαίνει τα 2,10μ..» (Σχετικό το Τεκμήριο 12) Στις 28.09.2012 εναντίον του Κατηγορούμενου καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η ποινική υπόθεση XX/XX με Κατηγορούσα Αρχή τον Έπαρχο Λεμεσού με την οποία καταλογιζόταν στον Κατηγορούμενο η διάπραξη αδικημάτων κατά παράβαση των νομοθετικών προνοιών του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και οι οποίες κατηγορίες αφορούσαν οικοδομικές εργασίες εντός του τεμαχίου XX. Πιο συγκεκριμένα με την πρώτη κατηγορία καταλογιζόταν στον Κατηγορούμενο ότι κατά η περί την 13.07.12 στο χωριό Απαισιά της Επαρχίας Λεμεσού ανήγειρε και/ή επέτρεψε και/ή ανέχθηκε την ανέγερση περίφραξης εντός του Τεμαχίου XX του Φ./Σχ. XX/XX τοποθεσία XX του χωριού XX της Επαρχίας Λεμεσού κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής και δεν τήρησε επίσης τη γραμμή ρυμοτομίας επεμβαίνοντας σε προτεινόμενο δημόσιο δρόμο, άνευ άδειας οικοδομής υπό της αρμόδιας αρχής που είναι ο Έπαρχος Λεμεσού. Με την δεύτερη κατηγορία καταλογιζόταν στον κατηγορούμενο ότι κατά η περί την 13.07.2012 και μέχρι σήμερα, στο χωριό Απαισιά της Επαρχίας Λεμεσού κατέχει και χρησιμοποιεί και/ή επιτρέπει και/ή ανέχεται τη κατοχή και χρήση οικοδομής (κτηνοτροφικό υποστατικό), η οποία ευρίσκεται και είναι ανεγειρόμενη επί του ακινήτου με αρ. Τεμ. XX, Φ./Σχ. XX/XX τοποθεσία XX του χωριού XX της Επαρχίας Λεμεσού χωρίς πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως από την Αρμόδια Αρχή ήτοι τον Έπαρχο Λεμεσού. Η πρώτη κατηγορία αποσύρθηκε και ο Κατηγορούμενος απαλλάχθηκε και αθωώθηκε από αυτήν στις 16.05.
7. Σε σχέση με την δεύτερη κατηγορία την οποία ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε στις 08.08.2014 το Δικαστήριο στην παρουσία του και επιπρόσθετα από την ποινή υπογραφής εγγύησης ύψους €2.000 που του επέβαλε για να τηρεί τους Νόμους και Κανονισμούς για περίοδο δύο ετών έκδωσε εναντίον του και το ακόλουθο διάταγμα: ''Εκδίδεται διάταγμα κατεδάφισης και διατάσσεται ο κατηγορούμενος όπως κατεδαφίσει την περίφραξη και τοίχο αντιστήριξης που έχει ανεγείρει εντός του Τεμαχίου XX, Φ/Σχ. XX/XX στο χωριό XX της Επαρχίας Λεμεσού εντός 2 μηνών από σήμερα (08.08.2014) εκτός αν στο μεταξύ εξασφαλίσει τη σχετική άδεια οικοδομής από την Αρμόδια Αρχή." (Σχετικό το Τεκμήριο 1) Στις 15.05.2013 εκδόθηκε από τον Έπαρχο Λεμεσού μετά από Αίτηση του Κατηγορούμενου Πιστοποιητικό Μη Εξουσιοδοτημένων Εργασιών αναφορικά με το τεμάχιο XX και το έργο της ανέγερσης κτηνοτροφικών υποστατικών που έφερε αρ. φακέλου XX/XX και αρ. πιστοποιητικού XX/XX και μεταξύ άλλων αναφέρει τα ακόλουθα: «
8. Το παρόν αφορά μερικό Πιστοποιητικό Τελικής Έγκρισης για το οποίο δεν θα περιλαμβάνει το αρμευτήρι.
9. Δεν έχει αφαιρεθεί η ρυμοτομία που επηρεάζει το τεμάχιο.
10. Το κατασκευασθέν περιτοίχισμα κατά μήκος του οδικού συνόρου επεμβαίνει στην γραμμή ρυμοτομίας.» (Σχετικό το Τεκμήριο 9) Στις 23.07.2014 το Κοινοτικό Συμβούλιο XX διά του Προέδρου του ενημέρωνε τον Αναπληρωτή Έπαρχο Λεμεσού ότι το Κοινοτικό Συμβούλιο σε συνεδρίαση που έγινε στις 22.07.2014 με αρ. πρ.: XX/XX αποφάσισε ομόφωνα όπως η εγγραφή του δρόμου προχωρήσει με πλάτος 7,00μ.. (Σχετικό το Τεκμήριο 20(Α)) Στις 16.03.2015 και στις 20.08.2018 η Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού με επιστολές της προς τον Κατηγορούμενο αναφερόμενη στο διάταγμα που εκδόθηκε εναντίον του στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης XX/XX τον καλούσε σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του διατάγματος και τον προειδοποιούσε σε περίπτωση παράλειψης του για την λήψη νομικών μέτρων εναντίον του. (Σχετικά τα Τεκμήρια 3 & 4) Στις 16.11.2015 ο Κατηγορούμενος συμπλήρωσε και υπέγραψε αναφορικά με το τεμάχιο XX αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή με την οποία αιτήθηκε την έκδοση Πολεοδομικής Άδειας αναφορικά με την ανάπτυξη που είχε περιγραφή εντός της συγκεκριμένης αίτησης ως ''Τοίχος Αντιστήριξης'' και είχε ως αντικείμενο την αδειοδότηση περίφραξης και τοίχου αντιστήριξης ύψους 4,00 μέτρων. Στα υποβληθέντα σχέδια της αίτησης δεν περιλαμβάνονταν οποιαδήποτε υψόμετρα εδάφους. Η εν λόγω αίτηση παραλήφθηκε από την Πολεοδομική Αρχή στις 18.11.2015 και έλαβε τον αριθμό αιτήσεως XX και η οποία στις 09.12.2015 απορρίφθηκε για τους ακόλουθους λόγους άρνησης χορηγήσεως άδειας καθώς και σημειώσεις: «Ο προτεινόμενος τοίχος αντιστήριξης, ο οποίος έχει ήδη ανεγερθεί επιτόπου, δεν τηρεί τις προϋποθέσεις της παρ. 10.5.1.7 του Κεφ. 10 της Δήλωσης Πολιτικής όπου αναφέρεται ότι σε περίπτωση υφιστάμενων υψομετρικών διαφορών οι τοίχοι αντιστήριξης θα κατασκευάζονται με κλιμακωτή διάταξη (τύπου αναβαθμίδας) με περιορισμένο ύψος κατά το δυνατόν, που δεν θα ξεπερνά τα 2.00μ ανά βαθμίδα. Σημείωση: Ενόψη του πιο πάνω λόγου Άρνησης, η αίτηση δεν έχει μελετηθεί σε λεπτομέρεια και ενδέχεται να υπάρχουν και άλλες παρατηρήσεις σε σχέση με την προτεινόμενη ανάπτυξη (όπως την επέμβαση του περιτοιχίσματος στην γραμμή ρυμοτομίας κτλ).» (Σχετικό το Τεκμήριο 9) Σύμφωνα με την παράγραφο 10.5.1.7 της Δήλωσης Πολιτικής: «Σε περιπτώσεις υφιστάμενων υψομετρικών διαφορών, οι τοίχοι αντιστήριξης θα κατασκευάζονται με κλιμακωτή διάταξη (τύπου αναβαθμίδας), με περιορισμένο ύψος κατά το δυνατό, που δεν θα ξεπερνά τα 2,00μ. ανά βαθμίδα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που προτείνονται τοίχοι αντιστήριξης με μεγαλύτερο ύψος, οι οποίοι κρίνονται απαραίτητοι λόγω ειδικών συνθηκών (π.χ. μεγάλη υψομετρική διαφορά και μικρό μέγεθος τεμαχίου), η Πολεοδομική Αρχή πριν την λήψη σχετικής απόφασης θα συμβουλεύεται την Ειδική Επιτροπή Άσκησης Αισθητικού Ελέγχου.» (Σχετικό το Τεκμήριο 27) Στις 06.10.2017 το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού προχώρησε στην έκδοση πιστοποιητικού εξωτερικής οριοθέτησης αναφορικά με το τεμάχιο XX ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου διαδικασία την οποία ανέλαβε ιδιώτης εξουσιοδοτημένος χωρομέτρης για λογαριασμό του Κατηγορούμενου. (Σχετικό το Τεκμήριο 22) Στον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου XX με ημερομηνία έκδοσης 20.10.2015 αναφέρεται μεταξύ άλλων στις ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ και τα ακόλουθα: Απαγορεύεται η εκούσια μεταβίβαση ή/και υποθήκευση. Πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών ΑΡ. Π/ΚΟΥ XX/XX (ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΡΥΜΟΤΟΜΙΑΣ / ΤΟ ΠΕΡΙΤΟΙΧΙΣΜΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕ ΣΤΗΝ ΓΡΑΜΜΗ ΡΥΜΟΤΟΜΙΑΣ) (XX). (Σχετικό το Τεκμήριο 11) Ο Κατηγορούμενος μέχρι και σήμερα δεν έχει εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια οικοδομής για την νομιμοποίηση των οικοδομών που αποτελούσαν αντικείμενο του διατάγματος του Δικαστηρίου που εκδόθηκε εναντίον του στις 08.08.2014 στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης Ε.Δ. Λεμεσού XX/XX ούτε και έχει από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μέχρι και σήμερα προχωρήσει στην κατεδάφιση της περίφραξης και του τοίχου αντιστήριξης που έχει ανεγείρει εντός του τεμαχίου XX και ο οποίος τοίχος και περίφραξη εφάπτεται του οδικού δικτύου. Η δε κατά περιόδους προσπάθειες που κατέβαλε μέσω του ιδίου ή των δικηγόρων του προς την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού για εξέταση της εισήγησης του για αλλαγή της ρυμοτομίας και περιορισμό του πλάτους του προτεινόμενου δρόμου που συνορεύει με το τεμάχιο του και γενικά τη μετατόπιση του δρόμου δεν καρποφόρησαν μέχρι και σήμερα. (Σχετικά τα Τεκμήρια 20 & 21) Η εγγραφή του προτεινόμενου δρόμου που εφάπτεται του τεμαχίου ιδιοκτησίας του Κατηγορούμενου και επηρεάζει και πολλά άλλα ιδιωτικά τεμάχια δεν έχει μέχρι σήμερα ολοκληρωθεί καθότι δεν έχουν εξασφαλιστεί συγκαταθέσεις όλων των ιδιοκτητών για την δωρεά παραχώρηση έκτασης εκ των επηρεαζόμενων τεμαχίων συμπεριλαμβανομένου του Κατηγορούμενου ούτε και διαδικασία απαλλοτρίωσης έχει προωθηθεί. Νομική Πτυχή: Η νομική βάση που διέπει την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, είναι αυτή του άρθρου 20

(5)του Κεφ. 96: «Οποιοδήποτε πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε διάταγμα δυνάμει του εδαφίου

(3)ή (3Α), το οποίο δεν υπακούει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με τέτοιο διάταγμα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος ανεξάρτητα από το αν η ό αρμόδια αρχή προχώρησε στην εκτέλεση ή εκτέλεσε το διάταγμα αυτό, και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα λίρες ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής». Το άρθρο 20

(3)του Κεφ. 96, διαλαμβάνει τα εξής: «

(3)Επιπρόσθετα με οποιαδήποτε άλλη ποινή που καθορίζεται από το άρθρο αυτό, το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου καταδικάζεται πρόσωπο για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), δύναται να διατάξει- (α) όπως η οικοδομή ή οποιοδήποτε τμήμα αυτής, ανάλογα με την περίπτωση, σε σχέση με την οποία το ποινικό αδίκημα διαπράχθηκε, κατεδαφιστεί ή μετακινηθεί εντός τέτοιου χρόνου ως ήθελε καθοριστεί... (β) σε περίπτωση οικοδομής για την οποία δεν χορηγήθηκε το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10, ή όταν η συγκεκριμένη χρήση οικοδομής δεν είναι σύμφωνη με την εγκεκριμένη, με βάση τη σχετική άδεια, χρήση, τον τερματισμό της χρήσης της οικοδομής αυτής μέσα στην προθεσμία που καθορίζεται στο διάταγμα του Δικαστηρίου...». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως προκύπτουν από το λεκτικό του άρθρου 20

(5)του Κεφ. 96 είναι τα ακόλουθα: 1. Η ύπαρξη διατάγματος, που εκδόθηκε, δυνάμει των εδαφίων

(3)ή (3Α) του άρθρου 20 του Κεφ. 96 και

1. Η ανυπακοή ή η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα αυτό, του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται. Για να επιτύχει η Κατηγορούσα Αρχή την στοιχειοθέτηση του δεύτερου συστατικού στοιχείου του αδικήματος θα πρέπει να αποδείξει:
2. Ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε για την ύπαρξη του διατάγματος και
3. Ότι με πρόθεση το καταστρατήγησε, δηλ. να αποδείξει την ένοχη διάνοια του (mens rea). Στην Antonis Mouzouris and Another v. Xylophagou Plantations ltd

(1977)1 CLR 287, διασαφηνίστηκε ότι η επίδοση συντεταγμένου διατάγματος δικαστηρίου οπισθογραφημένου με προειδοποίηση για τις συνέπειες που ενέχει η παρακοή του, αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση κατηγορίας για παρακοή. Όμως στη Police v. Kyriakides

(1988)2 C.L.R. 172, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε σε νομικό ερώτημα ότι η επίδοση διατάγματος που εκδόθηκε στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας εναντίον προσώπου που ήταν παρών κατά την έκδοση του δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της απείθειας κατά νομίμων διαταγών κατά παράβαση του άρθρου 137 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με το Εφετείο τίποτα τέτοιο δεν υπαγορεύεται στον Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο, είτε στους δυνάμει του πιο πάνω Νόμου Κανονισμούς σε αντίθεση με ανυπακοή διαταγμάτων που εκδίδονται σε αστικές υποθέσεις όπου και σύμφωνα με την Διαταγή 42(Α), θ.2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας τέτοια διατάγματα πρέπει να έχουν την δέουσα οπισθογράφηση και να επιδίδονται στο πρόσωπο προς το οποίο απευθύνονται. Όπως αναφέρεται στην εν λόγω υπόθεση, αυτό εξηγεί και το ότι, κατά κανόνα, τα Δικαστήρια απαιτούν την παρουσία των κατηγορουμένων που κατηγορούνται για τη διάπραξη αδικημάτων κατά παράβαση νομοθετημάτων που εξουσιοδοτούν την έκδοση διαταγμάτων επιπρόσθετα όποιας άλλης ποινής. Συνεπώς η παρουσία του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο κατά το χρόνο έκδοσης του επίδικου διατάγματος θεωρείται ικανοποιητική γνώση του ιδίου για την ύπαρξη του διατάγματος. Βέβαια θα πρέπει να αναφερθεί εδώ ότι εν σχέση με την παρακοή ή την παράλειψη συμμόρφωσης δεν είναι αρκετό να αποδειχθεί απλά η παρακοή ή παράλειψη συμμόρφωσης, αλλά θα πρέπει περαιτέρω να αποδειχθεί και το ηθελημένο αυτής. Επί τούτου σχετικά είναι όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Δήμος Έγκωμης v. Πέτρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 70 η οποία αξίζει να σημειωθεί αφορούσε αδικήματα ίδια με αυτά που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος στην προκειμένη περίπτωση. Τα Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την Έφεση που ασκήθηκε εναντίον της αθωωτικής απόφασης που εξέδωσε το Πρωτόδικο Δικαστήριο κατέληξε ως εξής: «Στο σύγγραμμα The Law of Contempt - Borrie & Lowe, (σελ. 322), διαπιστώνεται η ύπαρξη βαθμού αβεβαιότητας ως προς την αναγκαιότητα απόδειξης του ηθελημένου της πράξης. Υιοθετείται η άποψη ότι κάποιος βαθμός υπαιτιότητας (fault) είναι απαραίτητος για τη στοιχειοθέτηση παρακοής διατάγματος δικαστηρίου. Στην περίπτωση, όμως, προστακτικών διαταγμάτων, με τα οποία επιβάλλεται θετική ενέργεια από το άτομο προς το οποίο απευθύνονται, η αδυναμία εκτέλεσης τους, όπως επισημαίνεται, συνιστούσε ανέκαθεν υπεράσπιση, με την επιφύλαξη ότι το βάρος απόδειξης της αδυναμίας φέρει το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η διαταγή - (βλ. A.G. v. Walthamstow Urban District Council, 1895, VOL. XI 189495,TLR,533. Lewis v. Pontypridd, Caerphilly, and Newport Railway Company, 1895, VOL. XI 1894-95, TLR, 203). Στην προκείμενη περίπτωση, η αδυναμία του εφεσίβλητου να συμμορφωθεί προς το διάταγμα διαπιστώνεται ως πραγματικό γεγονός. Πέραν τούτου, το στοιχείο του ηθελημένου της πράξης, με την έννοια της πρόκλησης εκείνου το οποίο απαγορεύει ο νόμος, δεν μπορεί, σε καμιά περίπτωση ποινικού αδικήματος, περιλαμβανομένων εκείνων τα οποία προσδιορίζει το Άρθρο 20

(5)του Κεφ. 96, να εξοβελισθεί. Σε συμφωνία με το πρωτόδικο Δικαστήριο, κρίνουμε ότι το στοιχείο του ηθελημένου, τόσο της παρακοής όσο και της μη συμμόρφωσης προς εκείνο το οποίο επιβάλλει το διάταγμα, αποτελούσε συστατικό στοιχείο και των δύο αδικημάτων. Στην απουσία του, ορθά διαπιστώθηκε ότι ο εφεσίβλητος δε διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία κατηγορήθηκε.» Επιπρόσθετα και στο σύγγραμμα των Borrie & Lowe: 'The Law of Contempt', 3η έκδ., σελ. 560 και 568, αναφέρεται πως στην περίπτωση προστακτικού διατάγματος, το πρόσωπο προς το οποίο αυτό απευθύνεται έχει υποχρέωση να εξεύρει τους κατάλληλους τρόπους για να συμμορφωθεί με το διάταγμα. Παρά το ότι δυνατόν να αποτελέσει υπεράσπιση η απόδειξη του ότι η συμμόρφωση προς το διάταγμα ήταν αδύνατη, είναι ο κατηγορούμενος που έχει το βάρος να αποδείξει την επικληθείσα αδυναμία («impossibility»). Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, να αναφέρω τέλος ότι με βάση τη Νομολογία για να είναι δυνατή η τιμωρία του κατηγορούμενου, το σχετικό διάταγμα θα πρέπει να διατυπώνεται με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια, ώστε να μην εμφιλοχωρεί οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ποιές πράξεις θα πρέπει να γίνουν ή απαγορεύονται ανάλογα και κάτω από ποια ιδιότητα (1. YUGOS FINANCE BV κ.α. v. HALEBAY HOLDINGS LIMITED, Π.Ε. 180/09, ημερ. 08/03/2013, Φρύνη Σπύρου Λτδ v. Οδοντοτεχνικού Εργαστηρίου Γ.Α. Βαριάνος Λτδ κ.α.

(2007)2 Α.Α.Δ. 151). Υπαγωγή των ευρημάτων επί της νομικής πτυχής & συμπεράσματα: Στην παρούσα υπόθεση, αυτό που καλείται ουσιαστικά το Δικαστήριο να αποφασίσει, είναι κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με αξιόπιστη και αποδεκτή μαρτυρία, το συστατικό στοιχείο του αδικήματος που αφορά την ηθελημένη παρακοή του Δικαστικού Διατάγματος από μέρος του Κατηγορούμενου. Τόσο η ύπαρξη του διατάγματος που εκδόθηκε εναντίον του Κατηγορούμενου με σαφές περιεχόμενο για το οποίο έλαβε γνώση αφού ήταν παρών στην δικαστική διαδικασία στις 08.08.2014 όσο και το γεγονός ότι αυτός μέχρι και σήμερα δεν έχει συμμορφωθεί με τις πρόνοιες του αλλά ούτε και έχει εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια οικοδομής αναφορικά με τον συγκεκριμένο τοίχο και περίφραξη προκύπτουν είτε από τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα είτε από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως αναγράφονται ανωτέρω. Πέραν των ανωτέρω αποτελεί και παραδοχή του ιδίου του Κατηγορούμενου ότι ο συγκεκριμένος τοίχος είναι παράνομος και δεν μπορεί να αδειοδοτηθεί αφού είναι χτισμένος σε γραμμή ρυμοτομίας αλλά και με ύψος περί τα 4 μέτρα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εξασφαλίσει οποιαδήποτε Πολεοδομική Άδεια ή Άδεια Οικοδομής συνεπώς η οποιαδήποτε τωρινή ή μελλοντική προσπάθεια νομιμοποίησης της υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων καθίσταται αδύνατη. Υπενθυμίζεται βεβαίως πως ο Κατηγορούμενος ήδη αποπειράθηκε υποβάλλοντας στις 18.11.2015 αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή για εξασφάλιση σχετικής άδειας η οποία και απορρίφθηκε χωρίς ο ίδιος έκτοτε και μέχρι σήμερα να προχωρεί σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Διατάγματος. Αξιοσημείωτο μάλιστα το γεγονός πως παρά την παρέλευση σημαντικής χρονικής περιόδου πριν την καταχώρηση της υπό εξέταση ποινικής υπόθεσης εναντίον του αλλά και μέχρι σήμερα ο Κατηγορούμενος προβάλει ως δικαιολογία για την κατ΄ ισχυρισμό αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης του με τις πρόνοιες του διατάγματος την απροθυμία ή αδιαφορία ή ακόμα και αμέλεια των εμπλεκομένων Κυβερνητικών Αρχών να τον βοηθήσουν για να εξεύρει λύση στο πρόβλημα του με αποτέλεσμα ο ίδιος να έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο και να υπόκειται σοβαρή ταλαιπωρία. Επιπρόσθετα ως αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης του δηλώνει όπως εν τέλει παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του το οικονομικό κόστος κατεδάφισης του τοίχου που θα επωμιστεί ο Κατηγορούμενος αλλά και οι δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις που θα έχει η κατεδάφιση του στην λειτουργία της μάντρας αιγοπροβάτων που διατηρεί εντός του επίδικου τεμαχίου. Σημειώνεται ότι η υπεράσπιση σε μεγάλο βαθμό επικεντρώθηκε σε θέματα που αφορούσαν τις ενέργειες που κατά καιρούς ο Κατηγορούμενος ή αντιπροσώποι του προέβαιναν για την μετατόπιση του εφαπτόμενου με το τεμάχιο του εγγεγραμμένου δρόμου, περιορισμό του πλάτους του ή περιορισμό της ρυμοτομίας έτσι ώστε σε περίπτωση που ήταν δυνατό να επιτευχθεί κάτι τέτοιο να υπήρχε η δυνατότητα ενδεχόμενα έκδοσης Πολεοδομικής Άδειας ή Άδειας Οικοδομής για τον επίδικο τοίχο αντιστήριξης και περίφραξης ο οποίος και εφάπτεται του δημόσιου δρόμου. Οι ενέργειες αυτές παρουσιάστηκαν από πλευράς υπεράσπισης για να καταδείξουν ότι από πλευράς Κατηγορούμενου ότι ήταν δυνατό από μέρους του να γίνει στην ουσία έγινε παραγνωρίζοντας όμως το σημαντικό για την υπό εξέταση υπόθεση στοιχείο ότι εν τέλει παρά τις πιο πάνω ενέργειες που πράγματι φαίνεται κατά διαστήματα να γίνονταν χωρίς όμως αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος από τα τέλη του 2015 που απορρίφθηκε και η τελευταία προσπάθεια του να εκδώσει Πολεοδομική Άδεια για τον τοίχο αδιαφόρησε παντελώς και τίποτα δεν έπραξε για να συμμορφωθεί με τα όσα προστακτικά διαταζόταν να πράξει με τις πρόνοιες του διατάγματος ημερομηνίας 08.08.2014 παρά και το γεγονός ότι ήταν αντιληπτό πλέον για τον ίδιο ότι η δυνατότητα νομιμοποίησης του ήταν αδύνατη ή η εξεύρεση άλλης λύσης. Αξιοσημείωτο μάλιστα και το γεγονός ότι ο ίδιος ο Κατηγορούμενος όπως εν τέλει αναφέρθηκε από την ΜΥ1 προχώρησε και ανακάλεσε ακόμα και την δική του συγκατάθεση για παραχώρηση μέρος του ακινήτου του για την εγγραφή του δρόμου ζήτημα το οποίο ο ίδιος απέκρυψε κατά την μαρτυρία του και απεναντίας το έθετε ως επιχειρηματολογία για να αναδείξει ότι ο ίδιος έπραξε όσα μπορούσε να πράξει για να προωθεί η διαδικασία εγγραφής του δρόμου που εφάπτεται του τεμαχίου του ενώ με την ανάκληση της συγκατάθεσης του από το τις 04.03.2013 και ο ίδιος εμπόδισε αλλά και εμποδίζει την ολοκλήρωση της εγγραφής του δρόμου. Απεναντίας ο ίδιος επέλεξε ηθελημένα να μην συμμορφωθεί με το Δικαστικό Διάταγμα και να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της υπό εξέταση υπόθεσης προσπαθώντας να αποποιηθεί των δικών του ευθυνών και να ρίξει την ευθύνη για την κατάσταση την οποία ευρίσκεται σε Κυβερνητικές Υπηρεσίες και στην κατ΄ ισχυρισμό οικονομική ζημιά την οποία και θα υποστεί σε περίπτωση κατεδάφισης του παράνομου τοίχου αντιστήριξης. Η δε ισχυρισμοί για την δημιουργία μιας κατ ισχυρισμό επικίνδυνης κατάστασης σε περίπτωση κατεδάφισης του τοίχου δεν υποστηρίχτηκαν από οποιαδήποτε αποδεκτή μαρτυρία ή έστω μαρτυρία ειδικών. Από τα πιο πάνω, εξάγεται βεβαίως ένα και μόνο συμπέρασμα, ήτοι ότι ο Κατηγορούμενος δεν είχε ούτε και έχει καμιά πρόθεση να συμμορφωθεί με το Δικαστικό Διάταγμα παρά και την πίστωση χρόνου που δόθηκε σε αυτόν από την Αρμόδια Αρχή. Δεν αποτελεί και δεν θα μπορούσε να αποτελέσει το οικονομικό κόστος ή οι δυσμενείς οικονομικές επιπτώσεις και ο επαγγελματικός επηρεασμός δικαιολογία για να μην υπάρχει συμμόρφωση με Δικαστικά Διατάγματα ιδίως τούτης της φύσεως διότι αυτό θα οδηγούσε στο άτοπο αλλά και επικίνδυνο φαινόμενο να είναι υπόχρεοι προς συμμόρφωση μόνο οι οικονομικά ευκατάστατοι ή όσοι δεν θα επηρεάζονταν οικονομικά από κάτι τέτοιο έξω δηλαδή από κάθε έννοια και πνεύμα Δικαίου και κατά παράβαση της αρχής της ισότητας και της ίσης μεταχείρισης. Ο νόμος στην παρούσα περίπτωση δεν έχει εισάγει ως νόμιμη υπεράσπιση τον οικονομικό επηρεασμό για να μην υπάρχει συμμόρφωση προς Δικαστικό Διάταγμα. Ούτε βεβαίως το γεγονός ότι οι Αρμόδιες Αρχές δεν ικανοποιούν τα αιτήματα ή τις επιθυμίες του Κατηγορούμενου μπορούν να θεωρηθούν δικαιολογία ή υπεράσπιση για τον Κατηγορούμενο να μην συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του Δικαστικού Διατάγματος. Είναι ξεκάθαρο μέσα από τα δεδομένα της υπόθεσης ότι ο επίδικος τοίχος αντιστήριξης και η περίφραξη που έχουν ανεγερθεί εντός του τεμαχίου XX εντός της γραμμής ρυμοτομίας και που εφάπτονται του δημόσιου δρόμου υπό τις παρούσες συνθήκες οι οποίες δεν έχουν ούτως ή άλλως διαφοροποιηθεί θα πρέπει να κατεδαφιστούν και δεν μπορούν να τύχουν οποιασδήποτε νομιμοποίησης είτε από την Πολεοδομική Αρχή είτε από την Επαρχιακή Διοίκηση Λεμεσού. Αν ο Κατηγορούμενος έχει οποιοδήποτε παράπονο για τον τρόπο που έτυχε χειρισμού η Πολεοδομική Αίτηση αρ.XX ή αν θεωρεί ότι η απόφαση απόρριψης της πάσχει θα έπρεπε να ενεργήσει με άλλα νομικά μέσα πράγμα το οποίο δεν έπραξε. Συνεπώς αποτελεί κατάληξη μου ότι ο Κατηγορούμενος ηθελημένα από τις 08.10.2014 μέχρι και σήμερα παρακούει και παραλείπει να συμμορφωθεί με το Δικαστικό Διάταγμα ημερομηνίας 08.08.2014 που εκδόθηκε εναντίον του στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης XX/XX του Ε.Δ. Λεμεσού διότι όπως αξιολογήθηκε και κρίθηκε η από μέρους του επίκληση της αδυναμίας (impossibility) στηριζόμενη στους λόγους που έχει προβάλει δεν έγιναν αποδεκτοί από το Δικαστήριο λόγω της απόρριψης της μαρτυρίας του ως αναξιόπιστης. Τονίζεται όμως και το γεγονός πως και σε περίπτωση όπου η μαρτυρία του Κατηγορούμενου γινόταν αποδεκτή για το ζήτημα αυτό οι λόγοι που αυτός προέβαλλε για την ισχυριζόμενη αδυναμία ένεκα της φύσης αυτών σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσαν και πάλι να γίνουν αποδεκτοί από το Δικαστήριο έτσι ώστε ο Κατηγορούμενος να απαλλαχθεί της ποινικής του ευθύνης αφού κάτι τέτοιο θα ήταν παντελώς εκτός της φιλοσοφίας και του πνεύματος του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και θα οδηγούσε σε απαλλαγή Κατηγορουμένων κατά τρόπο απαράδεκτο. Κατάληξη: Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω και με βάση τα πιο πάνω ευρήματα και συμπεράσματα, η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε και απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος όπως αυτά αναφέρθησαν πιο πάνω και ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462. [2] Παράγραφος 18 Τεκμηρίου 18 (Γραπτή Δήλωση Κατηγορούμενου). [3] Παράγραφος 3 Τεκμηρίου 18 Γραπτής Δήλωσης Κατηγορούμενου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο