MARIA A. VASILIOU ENTERPRISES LTD κ.α. ν. BARZETACO MANAGEMENT LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1987/2021, 23/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B70 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1987/2021
- MARIA A. VASILIOU ENTERPRISES LTD
- ΧΧΧ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ v.
- BARZETACO MANAGEMENT LTD
- ΧΧΧ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 23 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Παραπονούμενους - Αιτητές: Η κα Ε. Χατζηστερκώτη & κ. Χ. Χατζηστερκώτης για Χριστόφορο Χατζηστερκώτη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για τους Κατηγορούμενους - Καθ' ων η Αίτηση: Ο κ. Κ. Διαμιανός για Markides, Markides & Co. LLC Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή - Ιστορικό Υπόθεσης: Οι Παραπονούμενοι ιδιοκτήτες ως διατείνονται του υποστατικού (τριώροφης δισκοθήκης) που ευρίσκεται ανεγειρόμενο εντός του τεμαχίου νυν ΧΧΧ (παλαιού ΧΧ), Φ/Σχ. νυν Χ/Χ-ΧΧ-ΧΧ (παλαιού Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ), Τμήμα ΧΧ, αρ. εγγραφής Χ/ΧΧ, στο Δήμο Αγίας Νάπας, Εντός του Χωριού της Επαρχίας Αμμοχώστου στις 12.03.2021 καταχώρησαν εναντίον των Κατηγορουμένων (νομικού προσώπου ενοικιάστριας του επίδικου υποστατικού και της διευθύντριας αυτής) την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο ιδιωτική ποινική υπόθεση με την οποία τους καταλογίζουν κατηγορίες που διέπονται από τις νομοθετικές πρόνοιες του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 (κατηγορίες 1 έως 10) και του Περί Δήμων Νόμου Ν. 111/85(κατηγορίες 11 έως 15). Στις 21.07.2021 οι Παραπονούμενοι προχώρησαν στην καταχώρηση μονομερής αίτηση με την οποία αιτούντο την έκδοση των ακόλουθων προσωρινών διαταγμάτων εναντίον του Κατηγορούμενου - Καθ' ου η Αίτηση:
- Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Καθ ων η αίτηση 1 και 2 / Κατηγορούμενοι 1 και 2, υπάλληλοι, αντιπρόσωποι, υπηρέτες, διευθυντές της Κατηγορούμενης 1 και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί στο όνομα και/ή για λογαριασμό τους και/ή βάσει οδηγιών τους όπως αναστείλουν πάσης φύσεως οικοδομικές και κατασκευαστικές εργασίες ή άλλες εργασίες αναφορικά με την ανέγερση οικοδομών επί του τεμαχίου νυν ΧΧ (παλαιού ΧΧ), Φ/Σχ. νυν Χ/Χ-ΧΧ-ΧΧ (παλαιού Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ), Τμήμα ΧΧ, αρ. εγγραφής Χ/ΧΧ, στο Δήμο Αγίας Νάπας, Εντός του Χωριού, Επαρχίας Αμμοχώστου, οι οποίες εργασίες (προσθηκομετατροπές) γίνονται κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής που εκδόθηκε από την αρμόδια αρχή ήτοι το Δήμο Αγίας Νάπας (αριθμός φακέλου ΧΧ/ΧΧ) Αρ. Άδειας ΧΧ ημερομηνία 24/11/2013 μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον άνω αριθμόν και τίτλο υπόθεσης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
- Παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα που να απαγορεύει στους Καθ ων η αίτηση 1 και 2 / Κατηγορούμενους 1 και 2, υπάλληλους, αντιπρόσωπους, υπηρέτες, διευθυντές της Κατηγορούμενης 1 και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο που ενεργεί στο όνομα και/ή για λογαριασμό τους και/ή βάσει οδηγιών τους, να λειτουργούν το υπαίθριο μπαράκι, το οποίο σύμφωνα με τα εγκριμένα σχέδια αποτελεί την ταράτσα / reception της δισκοθήκης με το όνομα <<ΧΧ>> πρώην <<ΧΧ>> μετατρέποντας την χρήση αυτής και/ή προέβηκαν σε αλλαγή χρήσης από ταράτσα / reception, χώρος που εισέρχονται οι πελάτες στην δισκοθήκη, σε υπαίθριο μπαράκι που βρίσκεται επί του τεμαχίου νυν ΧΧ (παλαιού ΧΧ), Φ/Σχ. νυν Χ/Χ-ΧΧ-ΧΧ (παλαιού Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ), Τμήμα ΧΧ, αρ. εγγραφής Χ/ΧΧ, στο Δήμο Αγίας Νάπας, Εντός του Χωριού, Επαρχίας Αμμοχώστου, χωρίς να εξασφαλίζουν εκ των προτέρων άδεια από την αρμόδια αρχή, μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον άνω αριθμόν και τίτλο υπόθεσης ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο (κάτω από άλλη σύνθεση) επιλήφθηκε της αίτησης στις 22.07.2021 και αφού μελέτησε αυτήν προχώρησε στην έκδοση (μονομερώς) του απαγορευτικού διατάγματος της παραγράφου 1 του αιτητικού της αίτησης με την πιο κάτω τροποποιημένη του μορφή: Εκδίδεται απαγορευτικό διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι καθ ων η αίτηση / κατηγορούμενοι 1 και 2 όπως αναστείλουν πάσης φύσεως οικοδομικές και κατασκευαστικές εργασίες ή άλλες εργασίες αναφορικά με την ανέγερση οικοδομών επί του τεμαχίου νυν ΧΧ (παλαιού ΧΧ), Φ/Σχ. νυν Χ/Χ-ΧΧ-ΧΧ (παλαιού Φ/Σχ. ΧΧ/ΧΧ), Τμήμα ΧΧ, αρ. εγγραφής Χ/ΧΧ, στο Δήμο Αγίας Νάπας, Εντός του Χωριού, Επαρχίας Αμμοχώστου, μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Η υπογραφή εγγύησης από μέρους των Παραπονουμένων - Αιτητών ύψους €10.000 τέθηκε από το Δικαστήριο ως όρος για την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος και προχώρησε και διέταξε όπως το διάταγμα οριστεί επιστρεπτέο στις 30.07.2021 ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκαν και για επίδοση τα υπόλοιπα αιτητικά της μονομερούς αίτησης για τα οποία το Δικαστήριο δεν προχώρησε στην έκδοση τους στα πλαίσια της μονομερούς διαδικασίας. Όταν το προσωρινό διάταγμα επιδόθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση συμπεριλαμβανομένης και της αίτησης στα πλαίσια της οποίας αυτό εκδόθηκε εμφανίστηκαν στην διαδικασία και ζήτησαν χρόνο να καταχωρήσουν ένσταση την οποία και καταχώρησαν στις 30.08.
- Η Αίτηση για Αντεξέταση του Ενόρκως Δηλούντα ημερομηνίας 06.09.2021: Με την υπό κρίση αίτηση (ημερομηνίας 06.09.2021) οι Παραπονούμενοι - Αιτητές ζητούν την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα που υποστηρίζει την ένσταση των Κατηγορουμένων - Καθ ων η Αίτηση που καταχωρήθηκε στις 30.08.2021 με τους τελευταίους να ενίστανται στο αίτημα αυτό. Σύμφωνα με την αίτηση, η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα επιδιώκεται αναφορικά με τα ακόλουθα: Α) με το περιεχόμενο της παραγράφου 6Γ και τους ισχυρισμούς ότι δεν υπάρχει και δεν λειτουργεί υπαίθριο μπαρ στο χώρο που βρίσκεται η υποδοχή του υποστατικού σε συνδυασμό με το τεκμήριο 6 που ο ίδιος ο ενόρκως δηλών έχει προσκομίσει, Β). αναφορικά με το περιεχόμενο της παραγράφου 8Α και 8Ε ότι έχει αρχίσει η λειτουργία του υποστατικούς τις 2/7/2021 και ότι έχουν εκδοθεί όλες οι άδειες παραπέμποντας στα τεκμήρια 4-6 ενώ το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6 αναφέρεται ότι έγινε επιθεώρηση πυροπροστασίας μόνο για το ισόγειο και όχι για τους άλλους χώρους και ότι εάν χρησιμοποιηθούν οποιοιδήποτε άλλοι χώροι εκτός από του ισογείου χώρου τότε το παρόν πιστοποιητικό καταλληλότητας θα παύσει να ισχύει. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση της κας Βασιλείου που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση αυτή ως τυγχάνει νομικής συμβουλής και ως πιστεύει είναι σημαντικό να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα το οποίο σκοπό έχει να βοηθήσει το Δικαστήριο στο έργο του που είναι η ανεύρεση της αλήθειας και η σωστή απονομή της δικαιοσύνης. Ως σημειώνει τα θέματα για τα οποία σκοπείται η αντεξέταση είναι συγκεκριμένα με αποκλειστικό σκοπό να εξυπηρετήσουν τις άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και με τον τρόπο αυτό να υποβοηθηθεί το Δικαστήριο όταν θα αποφασίζει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Επιπρόσθετα αυτή εκφράζει την θέση ότι ο ενόρκως δηλών παραπλανεί και προσπαθεί να αποπροσανατολίσει το Δικαστήριο μέσα από την θέση του ότι δεν λειτουργεί υπαίθριο μπαράκι και ότι ολόκληρο το υποστατικό (δισκοθήκη) έχει αρχίσει να λειτουργεί από τις 2.7.2021 αφού εκδόθηκαν όλες οι άδειες ενώ από το τεκμήριο 6 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του Θεοφάνους δεν προκύπτει ή επιβεβαιώνεται αυτή η θέση, η οποία και χρήζει διευκρίνησης αφού στο τεκμήριο 6 αναφέρεται μόνο για το ισόγειο χώρο και ότι τα υπόλοιπα μέρη της οικοδομής θα παραμείνουν κλειστά και ότι δεν έγινε επιθεώρηση τους ενώ αν χρησιμοποιηθούν το πιστοποιητικό καταλληλότητας θα παύσει να ισχύει. Τέλος τονίζει πως δεν ζητείται η αντεξέταση του για τον λόγο ότι υπάρχει διαφωνία μεταξύ των διαδίκων ή για τον σκοπό μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας του αλλά ζητείται λόγω της ιδιαίτερης περίστασης που αναφέρθηκε πιο πάνω ήτοι η διαφορετική θέση και εκδοχή που προβάλλει ο ενόρκως δηλών Θεοφάνους ήτοι ότι δεν λειτουργεί υπαίθριο μπαρ και ότι άρχισε η λειτουργία του υποστατικού την 2.7.2021 (δισκοθήκη, ισόγειος χώρος και δύο υπόγειοι ορόφοι) σε σχέση με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6 που αναφέρει ότι έγινε επιθεώρηση μόνο του ισογείου και οι άλλοι υπόγειοι όροφοι του υποστατικού θα πρέπει να παραμείνουν κλειστοί και θα πρέπει ο ίδιος να τα διευκρινίσει. Η ένσταση των Κατηγορουμένων - Καθ ων η Αίτηση που καταχωρήθηκε στις 16.09.2021 η οποία να σημειωθεί δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση αλλά από τα γεγονότα ως εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και στο σώμα της ένστασης περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τους ακόλουθους λόγους ένστασης: Ότι στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έχουν καταδειχθεί εξαιρετικές περιστάσεις για την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης, ότι οι αιτητές επιδιώκουν την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα που υποστηρίζει την ένσταση στα προσωρινά διατάγματα μόνο με σκοπό την διερεύνηση και/ή εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων που αποτελούν μέρος της ουσίας της υπόθεσης και της διαφοράς των διαδίκων, ότι η επιδιωκόμενη αντεξέταση επιχειρεί να δημιουργήσει αντιπαράθεση γεγονότων απαράδεκτη στα πλαίσια διαδικασιών για εκδίκαση μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων και ενδιάμεσων προσωρινών / απαγορευτικών διαταγμάτων, ότι η επιδιωκόμενη αντεξέταση επιχειρείται σε σχέση με περιεχόμενο εγγράφου το οποίο δεν συνέταξε ο ενόρκως δηλών και εν πάση περιπτώσει με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα επιδιώκεται να κλονιστεί η αξιοπιστία του μάρτυρα πράγμα ανεπίτρεπτο στο στάδιο τούτο αφού το ζήτημα για το οποίο επιδιώκεται η αντεξέταση αφορά την ουσία της Ποινικής Υπόθεσης. Νομική Πτυχή Η Δ.39 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίζεται η υπό κρίση αίτηση, παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντος. Σχετικά παραπέμπω στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Λ. Μήλου και Π. Χατζηλοίζου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 280 και στο ακόλουθο απόσπασμα: «. η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, θ.1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418-419 παρ. 878).» Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β)Α.Α.Δ. 1453, με βάση την εν λόγω δικονομική πρόνοια ο ενόρκως δηλών υπόκειται σε αντεξέταση εφόσον το Δικαστήριο κρίνει τούτο αναγκαίο ή κατόπιν αίτησης του αντιδίκου. Χρήσιμη καθοδήγηση προσφέρει επίσης η υπόθεση Aναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1Γ Α.Α.Δ.1660, η οποία βεβαίως αφορούσε αντεξέταση επί ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την ένσταση σε αίτηση Habeas Corpus, στην οποία λέχθηκε ότι άδεια αντεξέτασης επί των ενόρκων δηλώσεων δίδεται πολύ σπάνια και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και ότι η αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση εντάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η υπόθεση Κούππα v. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά.
(2014)1Β Α.Α.Δ. 1665, η οποία αφορούσε αίτηση για προσωρινό διάταγμα και απασχόλησε και το θέμα της αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι διαφωτιστικό: «Θεωρούμε την πιο πάνω προσέγγιση του ευπαίδευτου Δικαστή λανθασμένη. Αφενός γιατί σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου και, αφετέρου, η αναφορά που γίνεται για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα της εφεσίβλητης 1 για τεκμηρίωση του κατεπείγοντος είναι τουλάχιστο ατυχής. Το κατεπείγον, πρέπει να τεκμηριώνεται εξ υπαρχής και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου Lira
(2001)1 Α.Α.Δ. 1220) είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1 Α.Α.Δ. 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70-71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων. Σ' ότι δε αφορά τη δυνατότατη που παρέχεται από τη Δ.48 θ.4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο».» Όπως επισημαίνεται στην πιο πάνω υπόθεση Κούππα v. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά. (ανωτέρω) αλλά και στις υποθέσεις Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Milton Investment Co Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd
(2014)1A Α.Α.Δ. 731, σε ενδιάμεσες αιτήσεις για προσωρινά διατάγματα το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος που ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με απόφαση επί της ουσίας της αγωγής. Στην υπόθεση Recnex Trading Ltd v. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ
(2014)1A Α.Α.Δ. 866, αναφέρθηκε ότι ζητήματα αμφισβητούμενα θα πρέπει να αφήνονται να ακουστούν κατά την εκδίκαση της ουσίας ενώ το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα τα οποία δυνατόν να αποβούν βλαπτικά για τα δικαιώματα των διαδίκων. Οι σημαντικοί παράμετροι εντός των οποίων θα πρέπει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια είναι, όπως συνάγεται από τη νομολογία, το είδος της αίτησης και, κυρίως, κατά πόσο η αντεξέταση θα είναι προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης υπό την έννοια ότι θα συμβάλει στην αποκρυστάλλωση και διασαφήνιση των ζητημάτων που θα πρέπει να αποφασισθούν στην διαδικασία στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η ένορκος δήλωση επί της οποίας ζητείται η αντεξέταση του καταθέτη της. Με δεδομένη την αρχή που εισάγει η Δ.48 Κ.2 ότι η διαδικασία σε ενδιάμεσες αιτήσεις διεξάγεται στη βάση της μαρτυρίας που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ και εκεί όπου εξυπηρετούνται οι άμεσες ανάγκες της ενδιάμεσης διαδικασίας και όχι επί θέματος για το οποίο υπάρχει διαφωνία ή αμφισβήτηση μεταξύ των διαδίκων ή απλά προς το σκοπό της μείωσης της γενικότερης αξιοπιστίας ενός διαδίκου ή της ενίσχυσης της αξιοπιστίας άλλου. Το βάρος για την ικανοποίηση του Δικαστηρίου για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του στην έγκριση του αιτούμενου διατάγματος βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή, ο οποίος και οφείλει να παραθέσει ικανοποιητικούς προς τούτο λόγους. Ακροαματική Διαδικασία: Κατά την ημέρα που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων με τις εισηγήσεις τους υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου που έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένα τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Διαπιστώσεις & Συμπεράσματα Δικαστηρίου: Έχοντας υπόψιν όλα τα πιο πάνω προχωρώ στην εξέταση της παρούσας υπόθεσης. Όπως έχει προαναφερθεί αντικείμενο της παρούσας αίτησης αποτελεί η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα για τους Καθ' ων η αίτηση που υποστηρίζει την ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης που καταχωρήθηκε στις 30.08.2021 στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 21.07.2021 που καταχώρησαν οι Αιτητές και αιτούνταν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η εν λόγω αίτηση δεν έχει ακόμα εξεταστεί εις αναμονή της ολοκλήρωσης της παρούσας διαδικασίας. Η ένορκη δήλωση, σε σχέση με την οποία οι Αιτητές, με την υπό κρίση αίτηση ζητούν διάταγμα αντεξέτασης, το σχετικό μέρος της εν λόγω ένορκης δήλωσης, κατά βάση περικλείει ισχυρισμούς γεγονότων που αφορούν στην ουσία την υπερασπιστική τους γραμμή στην κυρίως υπόθεση και την οποία στην ουσία προβάλλουν μέσω της ένστασης τους και για την απόρριψη της αίτησης για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Το γεγονός ότι εν λόγω ισχυρισμοί προβάλλονται από τους Κατηγορούμενους - Καθ ων η Αίτηση για σκοπούς αντίκρουσης των αντίστοιχων ισχυρισμών των Παραπονουμένων - Αιτητών οι οποίοι οδήγησαν στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος το οποίο οι τελευταίοι εξασφάλισαν μονομερώς, με κανένα τρόπο και για κανένα λόγο ή σκοπό μπορεί να μεταβάλει τη διαδικασία εκδίκασης της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος, σε δίκη επί της ουσίας της ποινικής υπόθεσης. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 είναι καλά γνωστό, ότι περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο που διέπει την εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Οι αρχές που διέπουν το θέμα έχουν τύχει εκτεταμένης ανάλυσης και ερμηνείας σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βλέπε μεταξύ άλλων Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015, AK International UK Ltd v. Πλοίου «Νaime S» (Αρ.2)
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1456, Κύριλλου ν. Λάμπρου
(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1528 και Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 225, από την οποία και τ' ακόλουθο απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό του Νόμου έχει εξετασθεί επανειλημμένα από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σωρεία υποθέσεων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις είναι:
(1)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση,
(2)Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και
(3)Η πιθανότητα να υποστεί ο ενάγων ανεπανόρθωτη ζημιά. Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Odysseos, στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα (Βλ. επίσης την υπόθεση Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ"Bασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152). Πρέπει να τονίσουμε πως τα Δικαστήρια εκδίδουν τέτοια διατάγματα με φειδώ.» Σύμφωνα με την Κύριλλου (ανωτέρω): «Σε αιτήσεις για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων ο αιτητής πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 για να δημιουργηθεί το υπόβαθρο πάνω στο οποίο το Δικαστήριο στην ενάσκηση της διακριτικής του ευχέρειας θα προχωρήσει να αποφασίσει υπέρ ή εναντίον της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος. Πρέπει να τονισθεί σε αυτό το στάδιο ότι το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε βάθος την προσφερόμενη μαρτυρία για να προβεί σε αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και δεν καταλήγει σε ευρήματα γεγονότων εκτός μόνο για την εξακρίβωση εκείνων των αναγκαίων στοιχείων τα οποία θεωρούνται απαραίτητα για τη θεμελίωση των κριτηρίων του άρθρου 32». Σύμφωνα με την Odysseos (ανωτέρω επίσης), σε σχέση με την πρώτη προϋπόθεση, το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την ακρόαση, δεν υπάρχει λόγος να ερμηνευθεί ότι εξυπακούει οτιδήποτε περισσότερο από την αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης, με βάση τη δύναμη των εγγράφων προτάσεων· με αναφορά στη δεύτερη προϋπόθεση, η έννοια της πιθανότητας επιτυχίας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων» που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον αιτητή να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση, όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Κυτάλα κ.ά. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 253, η διακρίβωση επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, ενώ στη Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1(Β) Α.Α.Δ 788 υπενθυμίζεται ότι γενικά η διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για εξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων. Ομοίως και στη Γρηγορίου (ανωτέρω επίσης) από την οποία και το ακόλουθο απόσπασμα: «Το Δικαστήριο, κατά την εκδίκαση αίτησης για προσωρινό διάταγμα, πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης». Είναι φανερό ότι οι Παραπονούμενοι - Αιτητές, κατά παράβαση όλων των παραπάνω αρχών, μέσω του αιτούμενου διατάγματος επιχειρούν να μετατρέψουν την διαδικασία εκδίκασης της αίτησής τους η οποία οδήγησε στην έκδοση του προσωρινού διατάγματος σε διαδικασία ακρόασης της κυρίως υπόθεσης. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά το αίτημά τους να τους επιτραπεί η αντεξέταση του κ Θεοφάνους επί των θεμάτων που επιθυμούν αφού οι ισχυρισμοί του σε σχέση με τους οποίους ζητούν να τον αντεξετάσουν, αφορούν στην ουσία της υπόθεσης. Το τι θα πρέπει να αποδείξουν οι Παραπονούμενοι - Αιτητές προκειμένου το προσωρινό διάταγμα που μονομερώς έχουν εξασφαλίσει να οριστικοποιηθεί καθώς επίσης και να εξασφαλίσουν την έκδοση και του διατάγματος της παραγράφου
(2)του αιτητικού της αίτησης που ορίστηκε για επίδοση έχει ήδη αναφερθεί με αναφορά σε νομολογία. Δεν είναι της ώρας να κρίνω κατά πόσο στη βάση του συνόλου της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου θα το πετύχουν ή εάν το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Αυτό που σίγουρα μπορεί να λεχθεί από τώρα είναι ότι οι Παραπονούμενοι - Αιτητές, εκτός του ότι δε νομιμοποιούνται να ζητούν να τους επιτραπεί να χρησιμοποιήσουν τη διαδικασία εκδίκασης προσωρινού διατάγματος, για σκοπούς εξαγωγής οριστικών συμπερασμάτων γεγονότων σε σχέση με τα επίδικα θέματα της ουσίας της υπόθεσης τους, επιπλέον, το θεωρώ και εντελώς αχρείαστο και μη αναγκαίο αυτό που επιδιώκουν, για σκοπούς εκδίκασης της αίτησής τους ημερομηνίας 21.07.2021. Θα πρέπει ακόμα να υπενθυμιστεί ότι σε καμιά περίπτωση το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται παρεμπίπτουσας διαδικασίας, δεν προβαίνει σε γενικότερες αξιολογήσεις της αξιοπιστίας μαρτύρων ή της δοθείσας μαρτυρίας και σίγουρα δεν προβαίνει σε τελεσίδικα ευρήματα ή συμπεράσματα επί αμφισβητουμένων θεμάτων που σχετίζονται με το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο μιας αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, για να καταλήξω από τη μελέτη όλων των αποφάσεων που αναφέρονται στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου να επιτρέψει την αντεξέταση επί του περιεχομένου ένορκης δήλωσης, η βασική αρχή που προκύπτει είναι ότι, κάτι τέτοιο, μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να επιτραπεί, πράγμα που δεν διαπιστώνω να υπάρχει στην παρούσα περίπτωση. Το αίτημα για αντεξέταση το οποίο μάλιστα υποστηρίζεται ότι γίνεται για σκοπούς διευκρινήσεων και αυτό αφορά είτε την λειτουργία η μη στο χώρο της υποδοχής της δισκοθήκης του υποστατικού υπαίθριου μπαρ και σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 6 που στην ουσία επιδιώκεται η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα και πάλι με σκοπό να προωθηθεί το ίδιο ζήτημα που οι αιτητές υποστηρίζουν ότι δηλαδή στο συγκεκριμένο χώρο της υποδοχής λειτουργεί υπαίθριο μπαρ ζήτημα το οποίο δέχεται την ρητή άρνηση των Καθ ων η Αίτηση και στο τέλος της ημέρας καθίσταται επίδικο και αφορά την ουσία της κυρίως υπόθεσης, κρίνω ότι είναι ζητήματα ουσίας για τα οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί σε αυτό το στάδιο να τα εξετάσει και να προβεί σε σχετικά ουσιαστικά ευρήματα. Το πώς θα προβάλουν την ένσταση τους οι Κατηγορούμενοι - Καθ' ων η Αίτηση σε διαδικασία έκδοσης προσωρινού διατάγματος είναι κάτι που αφορά τους ίδιους και δεν δικαιολογείται η αντεξέταση τους για να διαπιστωθεί κατά πόσο ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα τα όσα αναφέρουν. Επαναλαμβάνω ότι είναι οι Αιτητές (εν προκειμένω οι Παραπονούμενοι) που πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι συντρέχουν σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 και για τα λοιπά κριτήρια προκειμένου να μονιμοποιηθούν και/ή εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Στις δε περιπτώσεις, όπου η ενδιάμεση διαδικαστική διαδικασία αφορά την έκδοση προσωρινού διατάγματος, η διατύπωση αμφισβητουμένων θέσεων από τους διάδικους μέσα από τις ένορκες δηλώσεις τους δεν οδηγεί εκ προοιμίου σε έγκριση αιτήματος αντεξέτασης, υπό τον μανδύα του ισχυρισμού περί ανάγκης διευκρίνισης, εικασιών, ισχυρισμών, συμπερασμάτων, καθώς και το να ελεγχθούν αναφορές του Ενόρκως Δηλούντα και να αμφισβητηθούν τα όσα λέει αυτός. Τούτο επειδή δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο, η προσπάθεια να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων οι θέσεις των διαδίκων βασίζονται. (Parico Aluminium Designs Ltd v Muskita Aluminium Co Ltd και άλλοι
(2002), 1 Α.Α.Δ. 2015.) Το Δικαστήριο δεν θα επιχειρήσει να επιλύσει διιστάμενες θέσεις των μερών. Αυτά είναι θέματα που θα απασχολήσουν το Δικαστήριο, το οποίο θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Γενικότερα θεωρώ χρήσιμο να σημειωθεί ότι κατά την κρίση του Δικαστηρίου, δεν υπάρχει κίνδυνος να θεωρηθεί ότι δεν αμφισβητούνται οι θέσεις του ενόρκως δηλούντα, καθότι, έργο του Δικαστηρίου, δεν θα είναι η εξακρίβωση της αλήθειας επί των αμφισβητούμενων εκδοχών αλλά θα περιοριστεί στην εξέταση κριτηρίων και προϋποθέσεων που άπτονται της κρίσης κατά πόσο (α) το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς θα πρέπει ή όχι να συνεχίσει να βρίσκεται σε ισχύ και (β) κατά πόσον το επιδιωκόμενο προς έκδοση στην παράγραφο
(2)της αίτησης αιτούμενο διάταγμα θα εκδοθεί. Σε τελευταία ανάλυση το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι εκδοχές των μερών έχουν διατυπωθεί και συνάμα διαμορφωθεί μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα, σε συνάρτηση με τα επισυνημμένα σε αυτές διάφορα έγγραφα ενώ παράλληλα υπάρχει επαρκές μαρτυρικό υλικό προερχόμενο από τις ένορκες δηλώσεις που θα το βοηθήσουν να διεκπεραιώσει την αποστολή του. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αίτηση ημερομηνίας 06.09.2021 απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα αυτής να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης ημερομηνίας 21.07.2021. (Υπ.) .......................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο