Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Κουσιουμής κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11792/16, 3/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B78 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 11792/16 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν.
- xxx Κουσιουμής
- xxx Βοσκός Κατηγορούμενοι ---------------- Ημερομηνία: 3 Σεπτεμβρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κ. Γ. Αργυρού Για κατηγορούμενο 1: κ. Π. Χατζηπαναγιώτου Για κατηγορούμενο 2: κ. Β. Ακάμας Κατηγορούμενοι παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται ότι στις 28-29.3.14 συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα, δηλαδή να κατέχουν παράνομα ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Α' (1η κατηγορία), με σκοπό την προμήθεια (2η κατηγορία), ότι κατείχαν παράνομα 99,2402 γρ. κοκαΐνης (3η και 8η κατηγορία αντίστοιχα) και με σκοπό την προμήθεια (4η και 9η κατηγορία αντίστοιχα). Ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι στις 28-29.3.14 κατείχε παράνομα 0,1403 γρ. κοκαΐνης (5η κατηγορία) και ότι τον Μάρτιο 2014 χρησιμοποίησε παράνομα κοκαΐνη (6η κατηγορία) και κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (7η κατηγορία). Μεσούσης της ακροαματικής διαδικασίας ο κατηγορούμενος 1 παραδέχθηκε την 5η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε την 8η κατηγορία με την επιφύλαξη ως προς την ποσότητα της κοκαΐνης ως αυτή θα διαφανεί στην ακρόαση. Ως παραδεκτά γεγονότα (Έγγραφα Α-Γ και Ε-ΙΑ) δηλώθηκαν τα ακόλουθα: Στις 28.3.14 λήφθηκε πληροφορία ότι συγκεκριμένο όχημα θα διακινούσε ναρκωτικά. Εντοπίστηκε και τέθηκε υπό παρακολούθηση. Δέκα λεπτά μετά ανακόπηκε. Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος
- Συνοδηγός ο κατηγορούμενος
- Πληροφορήθηκαν το λόγο που ανακόπηκαν, ρωτήθηκαν αν έχουν στην κατοχή τους ναρκωτικά και τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο. Ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Ναι έχω κόκα, έτην δαμέ». Υπόδειξε ανάμεσα στα πόδια του πάνω στο κάθισμά του ένα νάιλον διαφανές σακούλι με άσπρη συμπαγή ουσία (Τεκμήριο 11). Ο κατηγορούμενος 1 δεν απάντησε. Στο όχημα εντοπίστηκαν μια τραπεζική απόδειξη παραλαβής χρημάτων για €5.958 από λογαριασμό του κατηγορούμενου 1, €11.000 σε μετρητά, μια επιστολή στο πίσω μέρος της οποίας αναγράφονται αριθμητικές πράξεις, τρεις σφραγισμένες σύριγγες και δύο κινητά τηλέφωνα. Στην κατοχή του κατηγορούμενου 1 εντοπίστηκαν τέσσερεις επιταγές για τα ποσά των €48,67, €51,23, €147,83 και €148,11, €220 σε μετρητά, ένα κινητό τηλέφωνο και σακούλι με κοκαΐνη (Τεκμήριο 8) για δική του χρήση. Είναι χρήστης ναρκωτικών τα τελευταία 16 χρόνια. Στην κατοχή του κατηγορούμενου 2 εντοπίστηκαν €140 σε μετρητά. Δεν εντοπίστηκε γενετικό υλικό των κατηγορούμενων ή αξιοποιήσιμο αποτύπωμα στο σακούλι που εντοπίστηκε στο κάθισμα του κατηγορούμενου 2 (Τεκμήριο 11). Λήφθηκαν φωτογραφίες (Τεκμήριο 4). Tα τεκμήρια διακινήθηκαν νομότυπα. Προς απόδειξη των κατηγοριών κατέθεσαν ο Αστ. xxx5 (ΜΚ1), η χημικός Μ.Α. (ΜΚ2) και ο Αστ. xxx7 (ΜΚ3). Συνοψίζω τη μαρτυρία τους: Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 1). Είναι ο εξεταστής της υπόθεσης. Μετά από διαδικασία δίκης εντός δίκης κατατέθηκε κατάλογος με τα αντικείμενα που εντοπίστηκαν (Τεκμήριο 2). Κατατέθηκε το σακούλι που εντοπίστηκε στο κάθισμα του κατηγορούμενου 2 (Τεκμήριο 11), η επιστολή στο πίσω μέρος της οποίας αναγράφονται αριθμητικές πράξεις (Τεκμήριο 3), η τραπεζική απόδειξη παραλαβής χρημάτων στο όνομα του κατηγορούμενου 1 (Τεκμήριο 9), οι τέσσερεις επιταγές (Τεκμήριο 10) και ένα κινητό τηλέφωνο (Τεκμήριο 12). Δεν έγιναν έρευνες ως προς την «κίνηση» του λογαριασμού του κατηγορούμενου 1 σχετικά με την απόδειξη παραλαβής χρημάτων (Τεκμήριο 9). Δεν γνωρίζει από που προήλθαν τα χρήματα που είχε στο λογαριασμό του. Δεν έγιναν έρευνες σχετικά με άλλους τραπεζικούς λογαριασμούς. Σχετικά με τις επιταγές (Τεκμήριο 10), ο εκδότης τους Χ.Π. προφορικά ισχυρίστηκε ότι τις έκδωσε χωρίς όνομα δικαιούχου και τις έδωσε στον Ε.Κ. Ο Χ.Π. δεν επιθυμούσε να προβεί σε κατάθεση. Ο Ε.Κ. δεν εντοπίστηκε για να ανακριθεί. Σε σχέση με τα χρήματα, δεν ελέγχθηκε ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 1 ότι προήλθαν από την Υπηρεσία Μέριμνας. Ο κατηγορούμενος 1 ισχυρίστηκε ότι τα μάζευε για τα δώσει στον εργολάβο Α.Α. για την αγορά ενός διαμερίσματος. Λήφθηκε κατάθεση από τον Α.Α. όμως δεν θυμάται το περιεχόμενό της. Ερωτηθείς αν έγιναν ενέργειες για να διαπιστωθεί τι σημαίνουν οι χειρόγραφες αριθμητικές πράξεις στο πίσω μέρος της επιστολής (Τεκμήριο 3) απάντησε ότι δεν υπήρχε κάτι να γίνει. Δεν έγιναν γραφολογικές εξετάσεις. Ερωτηθείς γιατί δεν έγιναν, απάντησε: «Δεν κάναμε». Ο ίδιος θεωρεί ότι σχετίζονται με ναρκωτικά. Όταν του υποβλήθηκε ότι προβαίνει σε εικασίες, απάντησε: «Όλα είναι πιθανά». Η ΜΚ2 είναι χημικός, προϊστάμενη του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας στο Γενικό Χημείο. Ασχολείται με αναλύσεις ναρκωτικών από το
- Ετοίμασε σχετική έκθεση (Τεκμήριο 13). Η ουσία στο κάθισμα του κατηγορούμενου 2 (Τεκμήριο 11) είναι κοκαΐνη η οποία περιλαμβάνεται στα φάρμακα τάξεως Α'. Σύμφωνα με τις εξετάσεις ποσοτικού προσδιορισμού, αποτελείται από 76,6% κοκαΐνη (Τεκμήριο 15). Η εξέταση ποσοτικού προσδιορισμού γίνεται για στατιστικούς σκοπούς. Είναι κάτι που γνωρίζει η αστυνομία. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε την κατάθεσή του (Τεκμήριο 17). Έλαβε μέρος στην ανακοπή. Ο κατηγορούμενος 2 του υπόδειξε «πάνω στο κάθισμα του συνοδηγού και ανάμεσα στα πόδια του» το σακούλι (Τεκμήριο 11). Ερωτηθείς τι εννοεί στην κατάθεσή του ότι, πριν την ανακοπή, οι κινήσεις του οχήματος θεωρήθηκαν ύποπτες, απάντησε ότι υπήρξαν αυξομειώσεις στην ταχύτητά του. Του ζητήθηκε να επεξηγήσει τι εννοεί. Απάντησε: «Δεν μπορώ να θυμάμαι τώρα την ταχύτητα, αλλά ήταν η αυξομείωσή του». Όταν του υποβλήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν έχει σχέση με τα ναρκωτικά απάντησε ότι το σακούλι ήταν «πάνω στα πόδια» του κατηγορούμενου
- Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Οι κατηγορούμενοι κλήθηκαν σε απολογία. Ο κατηγορούμενος 1 προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Ο κατηγορούμενος 2 τήρησε το δικαίωμα της σιωπής. Δεν πρόσφεραν άλλη μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος 1 στην ανώμοτη δήλωσή του υιοθέτησε την κατάθεσή του (Έγγραφο Δ ως προς τη λήψη της). Ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι ήταν για περίπατο με τον κατηγορούμενο 2 , ότι για κάποιο χρονικό διάστημα στη διαδρομή δεν ήταν μαζί, ότι το σακούλι που εντοπίστηκε στο κάθισμα του κατηγορούμενου 2 (Τεκμήριο 11) δεν είναι δικό του και ότι το αντιλήφθηκε όταν ο τελευταίος το υπόδειξε στην αστυνομία. Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 27/17, ημερ. 21.11.17, Brierley v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 476, Pal v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα (Χριστοφόρου ν. Γερμανού, Πολιτική Έφεση 247/13, ημερ. 7.4.20). Οι ΜΚ1 και ΜΚ3 μου έκαναν καλή εντύπωση. Επεξήγησαν λεπτομερώς τις ενέργειές τους. Οι πλείστες δηλώθηκαν εν τέλει ως παραδεκτά γεγονότα. Παρέπεμψαν σε σχετικά τεκμήρια. Ουδεμία προσπάθεια παραποίησης γεγονότων διαπιστώθηκε. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία τους. Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε σε τιμές πώλησης της κοκαΐνης. Αν και δεν είναι εμπειρογνώμονας, είναι μέλος της ΥΚΑΝ με πολυετή εμπειρία. Συνεπώς το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί τη θέση του (Ανδρέου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 209/20, ημερ. 20.7.21). Ο ΜΚ3 ανέφερε στην κυρίως εξέταση ότι είδε το σακούλι (Τεκμήριο 11) πάνω στο κάθισμα και «ανάμεσα στα πόδια» του κατηγορούμενου
- Αυτό δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός (Έγγραφα Α και Β). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ήταν «πάνω στα πόδια» του. Αποδέχομαι τη θέση ως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα. Έχοντας υπόψη τη συνολική εικόνα του δεν επηρεάζεται η αξιοπιστία του. Η ΜΚ2 κλήθηκε ως εμπειρογνώμονας. Τα προσόντα και η εμπειρία της δηλώθηκαν ως αποδεκτά. Καθήκον ενός εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε να μπορεί να εξαγάγει τα δικά του συμπεράσματα (Παύλου v. Ευθυμίου, Πολιτική Έφεση 33/14, ημερ. 23.6.21). Οι απαντήσεις της ήταν πλήρως αιτιολογημένες. Παρέπεμψε σε σχετικά τεκμήρια. Επιχείρησε να παρουσιάσει τα συμπεράσματά της αντικειμενικά και με επαγγελματισμό. Το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 2 υποστήριξε ότι «δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία αξιόπιστη και ικανή η οποία να αποδεικνύει την ορθή ποσότητα της κοκαΐνης στο Τεκμήριο 11 και συνεπώς η ποσότητα αυτή παραμένει άγνωστη». Η εξέταση του ποσοτικού προσδιορισμού (Τεκμήριο 15), εισηγήθηκε, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή επειδή δεν έγινε από την ΜΚ2, αλλά από συναδέλφους της. Η θέση αυτή δεν ευσταθεί. Οι εξετάσεις έγιναν «κάτω από την προσωπική επίβλεψη» της ΜΚ
- Η έκθεση και οι πίνακες αποτελεσμάτων κατατέθηκαν αυτούσιοι (Τεκμήρια 13 και 15). Το Δικαστήριο, υπό τις περιστάσεις, μπορεί να τους προσδώσει βαρύτητα (άρθρο 27, Κεφ. 9, Ανδρέου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 152). Εξάλλου, οι συνάδελφοι της ΜΚ2 κατονομάστηκαν. Η υπεράσπιση είχε κάθε δικαίωμα να ζητήσει να παρουσιαστούν για να αντεξεταστούν (Παρασκευάς v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 649, Ανδρέου (ανωτέρω)). Δεν το έπραξε. Εκεί όπου το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία της ΜΚ2, χωρίς να επηρεάζεται η αξιοπιστία της, είναι στην ετήσια έκθεση του ευρωπαϊκού παρατηρητηρίου για τα ναρκωτικά (Τεκμήριο 14). Σ' αυτή αναφέρονται γενικά οι τιμές καθαρότητας της κοκαΐνης και η τιμή πώλησής της. Συμφώνησε ότι για να υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα θα έπρεπε να αναφέρονται τα δεδομένα για την Κύπρο. Γίνεται αναφορά σε «ενδοτεταρτημοριακό εύρος». Με ειλικρίνεια ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τι σημαίνει αυτό. Υπό τις περιστάσεις τα στοιχεία της έκθεσης δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Η ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου 1 εξετάζεται μέσα από το σύνολο της μαρτυρίας (Κόλιας v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 106/15, ημερ. 17.5.18). Δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ένα γεγονός (Χρίστου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 46/17, ημερ. 19.7.19). Η επιλογή του να προβεί σε ανώμοτη δήλωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129). Ο ισχυρισμός ότι είναι χρήστης ναρκωτικών τα τελευταία 16 χρόνια επιβεβαιώνεται από τα παραδεκτά γεγονότα (Έγγραφο ΙΑ). Ο ισχυρισμός ότι ήταν ιδιοκτήτης μπυραρίας επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ΜΚ1. Ο ισχυρισμός ότι έκανε χρήση ναρκωτικών μια εβδομάδα πριν είναι δήλωση εναντίον συμφέροντος στην οποία μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα (Γαβριήλ v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 693). Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται σε μεταγενέστερο σημείο της απόφασης. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί, για παράδειγμα ότι το σακούλι (Τεκμήριο 11) δεν είναι δικό του, ότι στη διαδρομή για κάποιο διάστημα ακολούθησε διαφορετική πορεία από τον κατηγορούμενο 2 και ότι ο τελευταίος είναι χρήστης ναρκωτικών, δεν υποστηρίζονται από μαρτυρία. Συνεπώς δεν μπορεί να τους προσδοθεί βαρύτητα. Προτού καταγραφούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου, σημειώνω τα ακόλουθα: Θέση της υπεράσπισης για τον κατηγορούμενο 2 ήταν ότι η υπογραφή του στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 6) και στις υποδείξεις σκηνών (Τεκμήριο 7) είναι πλαστογραφημένη. Υπό τις περιστάσεις η θέση αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Ο ΜΚ1 ήταν παρών και ανέφερε ότι υπόγραψε ο κατηγορούμενος
- Ήταν περαιτέρω θέση της υπεράσπισης για τον κατηγορούμενο 2 ότι η εξέταση για τον ποσοτικό προσδιορισμό της κοκαΐνης δεν ήταν νόμιμη γιατί δεν ζητήθηκε άδεια από την αστυνομία. Με κάθε σεβασμό, η ΜΚ2 ανέφερε ότι η αστυνομία είναι ενήμερη ότι για σκοπούς στατιστικών ερευνών γίνεται σε διάφορες περιπτώσεις τέτοια εξέταση. Υπάρχει άδεια από την αστυνομία γενικά, δεν ζητείται για κάθε συγκεκριμένο δείγμα. Η άσκηση του δικαιώματος της σιωπής από τους κατηγορούμενους δεν μπορεί να καταλογιστεί σε βάρος τους (Ανδρέου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 107/16, ημερ. 27.9.16). Ούτε επιτρέπεται η εξαγωγή συμπερασμάτων από τη σιωπή ενός ύποπτου (Hiscock v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 183/15, ημερ. 19.10.17). Στη βάση των παραδεκτών γεγονότων, των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και της αξιόπιστης μαρτυρίας, τα ακόλουθα αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: στις 28.3.14 λήφθηκε πληροφορία ότι συγκεκριμένο όχημα θα διακινούσε ναρκωτικά. Εντοπίστηκε και δέκα λεπτά μετά ανακόπηκε. Οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος
- Συνοδηγός ο κατηγορούμενος
- Ρωτήθηκαν αν έχουν στην κατοχή τους ναρκωτικά και τους επιστήθηκε η προσοχή τους στο νόμο. Ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Ναι έχω κόκα, έτην δαμέ». Υπόδειξε ανάμεσα στα πόδια του πάνω στο κάθισμα ένα νάιλον διαφανές σακούλι με άσπρη συμπαγή ουσία, το οποίο περιείχε κοκαΐνη με ποσοστό καθαρότητας 76,6% (Τεκμήριο 11). Στο όχημα εντοπίστηκαν, μεταξύ άλλων, €11.000 σε μετρητά, μια τραπεζική απόδειξη παραλαβής χρημάτων για €5.958 από λογαριασμό του κατηγορούμενου 1 (Τεκμήριο 9), δύο κινητά τηλέφωνα, μια επιστολή στο πίσω μέρος της οποίας αναγράφονται διάφορες αριθμητικές πράξεις (Τεκμήριο 3), τρεις αχρησιμοποίητες σφραγισμένες σύριγγες που δεν περιείχαν ναρκωτικά και δύο κάρτες τηλεφώνου. Στο παντελόνι του κατηγορούμενου 1 εντοπίστηκαν τέσσερεις επιταγές (Τεκμήριο 10), ένα κινητό τηλέφωνο και €
- Στο σάκο του εντοπίστηκε σακουλάκι με 0,1403 γρ. κοκαΐνης (Τεκμήριο 8) για δική του χρήση. Είναι ιδιοκτήτης μπυραρίας και χρήστης ναρκωτικών τα τελευταία 16 χρόνια. Στο παντελόνι του κατηγορούμενου 2 εντοπίστηκαν €
- Τα τεκμήρια διακινήθηκαν νομότυπα. Το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής (Δημοκρατίας v. Περδίκη, Ποινική Έφεση 98/20, ημερ. 27.5.21). Οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι κατείχαν φάρμακο τάξεως Α', δηλαδή 99,2402 γρ. κοκαΐνης (άρθρο 6
(2), Ν.29/77). Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε την κατοχή της κοκαΐνης (8η κατηγορία) με επιφύλαξη ως προς την ακριβή ποσότητα. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι το σακούλι (Τεκμήριο 11) ήταν βάρους 99,2402 γρ. με ποσοστό καθαρότητας 76,6%, ήτοι 76,02 γρ. Το κύριο ερώτημα είναι κατά πόσον κατείχε την κοκαΐνη και ο κατηγορούμενος 1 (3η κατηγορία). Η «κατοχή» συντελείται με φυσική κατοχή ή με έλεγχο των ναρκωτικών (Πολυδώρου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 141/17, ημερ. 31.5.19). Η παρουσία ενός κατηγορούμενου στο όχημα δεν είναι αρκετό για να στοιχειοθετηθεί η κατοχή. Σε τέτοια περίπτωση θα πρέπει να αποδειχθούν η γνώση και η «κοινή κατοχή», δηλαδή έλεγχος επί των ναρκωτικών. Όπως λέχθηκε στην απόφαση Σοφοκλέους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 187/19, ημερ. 15.10.20: «Μας βρίσκει σύμφωνους η θέση ότι η γνώση δεν ταυτίζεται με κατοχή. Το γεγονός και μόνο ότι ένας κατηγορούμενος γνωρίζει ότι στο όχημα, με το οποίο διακινείται, κάποιο άλλο πρόσωπο κατέχει ναρκωτικά, δεν είναι αρκετό για να στοιχειοθετήσει κατοχή από τον ίδιο. Όπως είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο, στις περιπτώσεις αυτές θα πρέπει η κατηγορούσα αρχή να αποδείξει, πέραν της γνώσης, ότι υφίσταται «κοινή κατοχή» (joint possession). Κοινή θεωρείται η κατοχή όταν δύο ή περισσότερα πρόσωπα ασκούν, έκαστος, κάποιο βαθμό ελέγχου επί των ναρκωτικών. Κριτήριο ελέγχου συνιστά το κατά πόσο τα ναρκωτικά αποτελούν μια κοινή παρακαταθήκη (common pool), από την οποία όλοι οι εμπλεκόμενοι είχαν το δικαίωμα να προβούν σε ανάληψη κατά βούληση (R. v. Irala-Prevost [1965] Crim.L.R. 606, R. v. Searle [1971] Crim.L.R. 592, Σίβουνας ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 91, Hiscock v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφεση 183/15, ημερ. 19.10.17).» Η πληροφορία που λήφθηκε για διακίνηση ναρκωτικών αναφερόταν σε όχημα, όχι σε συγκεκριμένο πρόσωπο. Όταν το όχημα ανακόπηκε και οι κατηγορούμενοι ρωτήθηκαν αν έχουν στην κατοχή τους ναρκωτικά ο κατηγορούμενος 2 απάντησε: «Ναι έχω κόκα, έτην δαμέ». Τα ναρκωτικά εντοπίστηκαν ανάμεσα στα πόδια του πάνω στο κάθισμά του. Δεν υπάρχει (άμεση ή περιστατική) μαρτυρία που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο κατηγορούμενος 1 γνώριζε για την ύπαρξη των ναρκωτικών. Οι γενικές αναφορές στις κινήσεις του οχήματος ή σε αυξομειώσεις στην ταχύτητα όταν ήταν υπό διακριτική παρακολούθηση δεν μπορούν να αποτελέσουν βάση για την εξαγωγή συμπερασμάτων. Σε κάθε περίπτωση, επαναλαμβάνω ότι η γνώση ότι στο όχημα υπάρχουν ναρκωτικά δεν επαρκεί (Blackstone's Criminal Practice, 2012, para B19.18). Πέραν της γνώσης, είναι απαραίτητο να στοιχειοθετεί «κοινή κατοχή». Κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τη μαρτυρία. Γενετικό υλικό του κατηγορούμενου 1 ή αξιοποιήσιμο αποτύπωμα στο σακούλι δεν εντοπίστηκαν. Οι έρευνες σε υποστατικά του και σε άλλο όχημα δεν κατέδειξαν οτιδήποτε παράνομο. Γραφολογικές εξετάσεις για να διαπιστωθεί ποιος έγραψε τις αριθμητικές πράξεις (Τεκμήριο 3) δεν έγιναν. Η θέση ότι παρέπεμπαν σε γραμμάρια αποτελεί προσωπική εκτίμηση του ΜΚ1 που δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία. Οι τραπεζικοί λογαριασμοί δεν ελέγχθηκαν. Είναι άγνωστο από που προήλθαν τα χρήματα που είχε στο λογαριασμό του. Επομένως, η περιστατική μαρτυρία δεν μπορεί να οδηγήσει σε μοναδικό συμπέρασμα ενοχής στον απαιτούμενο βαθμό (Περδίκης (ανωτέρω)). Υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες κι αν είναι, δεν επιτρέπονται (Χ''Παπα v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 102/20, ημερ. 22.12.20). Σημειώνω για σκοπούς πληρότητας ότι οι καταθέσεις του κατηγορούμενου 2 (Τεκμήρια 5 και 6) κατατέθηκαν για περιορισμένο σκοπό, δηλ. ως προς τη λήψη τους. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σ' αυτές (Pritchard v. Μαυρομμάτη, Πολιτική Έφεση 56/14, ημερ. 16.3.21). Οι καταθέσεις του και οι υποδείξεις σκηνών δεν υιοθετήθηκαν από τον ίδιο, ούτε αντεξετάστηκε σχετικά (Petrov v. Αστυνομία, Ποινική Έφεση 162/20, ημερ. 8.6.21). Σε κάθε περίπτωση, η κατάθεση ενός κατηγορούμενου δεν μπορεί να αποτελέσει μαρτυρία εναντίον συγκατηγορούμενου. Οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι κατείχαν την κοκαΐνη με σκοπό την προμήθεια (άρθρο 6
(3)). Ο σκοπός της προμήθειας τεκμαίρεται όταν αποδειχθεί η κατοχή της πέραν της καθοριζόμενης ποσότητας στο άρθρο 30Α, Ν.29/77. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 (9η κατηγορία), η ποσότητα κοκαΐνης που κατείχε ως έχει διευκρινιστεί, υπερβαίνει την καθοριζόμενη ποσότητα. Επενεργεί το μαχητό τεκμήριο ότι την κατείχε με σκοπό την προμήθεια. Το τεκμήριο δεν έχει ανατραπεί (Παντελή v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 216/13, ημερ. 20.1.16). Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 (4η κατηγορία), ελλείπει το συστατικό στοιχείο της κατοχής. Ο κατηγορούμενος 1 κατηγορείται ότι τον Μάρτιο 2014 χρησιμοποίησε παράνομα κοκαΐνη και ότι «κάπνισε φυτό κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη» (άρθρο 10(α)). Στην ανώμοτη δήλωσή του ανέφερε ότι «έκανε χρήση κοκαΐνης και κάνναβης» μια βδομάδα πριν. Η παραδοχή ενός κατηγορούμενου θα πρέπει να είναι σαφής (Α.Κ. v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση 177/13, ημερ. 14.5.15). Η δήλωσή του ότι εντός του Μαρτίου 2014 έκανε χρήση κοκαΐνης είναι σαφής, έγινε ενώπιον Δικαστηρίου και επαρκεί για να στηρίξει από μόνη της καταδίκη (6η κατηγορία). Αντίθετα, η γενική δήλωσή του ότι την ίδια περίοδο έκανε «χρήση κάνναβης» δεν αντιστοιχεί στις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου. Συστατικά στοιχεία της κατηγορίας είναι το κάπνισμα φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (7η κατηγορία). Τέτοια παραδοχή (ή μαρτυρία) δεν υπάρχει. Εναπόκειτο στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι σαφής αναφορικά με όλα τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Μαρτυρία που υστερεί σε σαφήνεια είναι ανεπαρκής για να στηρίξει καταδίκη σε ποινικό αδίκημα. Τέλος, οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι συνωμότησαν να διαπράξουν κακούργημα (άρθρο 371, Κεφ. 154). Η ύπαρξη συμφωνίας εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης (Κολιάς v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 106/15, ημερ. 17.5.18). Οι πράξεις δύο προσώπων, αν και μπορούν να αποτελέσουν περιστατική μαρτυρία, δεν αποδεικνύουν άνευ ετέρου εκ των προτέρων συνομωσία. Ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να αποδεικνύει ότι οι κατηγορούμενοι συμφώνησαν μεταξύ τους να κατέχουν την κοκαΐνη (1η και 2η κατηγορία). Ούτε, υπό τις περιστάσεις, μπορεί να εξαχθεί ανάλογο συμπέρασμα (Σοφοκλέους (ανωτέρω)). Εν ολίγοις, η κατηγορούσα αρχή απόδειξε πέραν από κάθε λογική αμφιβολία την 6η κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου 1 και την 9η κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου 2 με τη διευκρίνιση ότι το ποσοστό καθαρότητας είναι 76,6%, ήτοι 76,02 γρ. Η διευκρίνηση ισχύει και για την 8η κατηγορία την οποία ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε. Δεν απαιτείται τροποποίηση καθότι περιλαμβάνεται στην ποσότητα που αναγράφεται στο κατηγορητήριο (άρθρο 85
(1), Κεφ. 155). Πριν ολοκληρώσω προχωρώ να εξετάσω τη θέση στην τελική αγόρευση του κατηγορούμενου 2 ότι δεν έτυχε δίκαιης δίκης. Η υπεράσπιση εισηγήθηκε ότι της αποστερήθηκε το δικαίωμα να εξετάσει την κοκαΐνη (Τεκμήριο 11) επειδή διαλύθηκαν για σκοπούς ανάλυσης περίπου 100 μιλιγραμμάρια. Με κάθε σεβασμό, πρόκειται για ομογενοποιημένο δείγμα, σύμφωνα με την ΜΚ2, και δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ των 100 μιλιγραμμαρίων που εξετάστηκαν και του υπόλοιπου Τεκμηρίου 11. Η μόνη διαφορά, πρόσθεσε, είναι ότι τώρα το ποσοστό κοκαΐνης θα διαφανεί μειωμένο και αυτό «θα είναι υπέρ των κατηγορούμενων». Η υπεράσπιση είχε κάθε ευκαιρία να ζητήσει να εξετάσει την κοκαΐνη. Ουδέποτε το ζήτησε. Η υπεράσπιση εισηγήθηκε περαιτέρω ότι, αν και η κατηγορούσα αρχή έμαθε για τον ποσοτικό προσδιορισμό δύο εβδομάδες πριν η ΜΚ2 παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, δεν ενημερώθηκε ώστε να προετοιμαστεί κατάλληλα και αποτελεσματικά. Με κάθε σεβασμό, η υπεράσπιση είχε την ευκαιρία να αντεξετάσει την ΜΚ2 σε σχέση με τον ποσοτικό προσδιορισμό. Η αντεξέταση ήταν εκτενής, ικανή και ουσιαστική. Ουδέποτε ζήτησε χρόνο για να προετοιμαστεί. Έχοντας υπόψη το σύνολο του πλαισίου της δίκης, δεν διαπιστώνεται παραβίαση της δίκαιης δίκης. Ο κατηγορούμενος 2 είχε κάθε εύλογη ευκαιρία να παρουσιάσει την υπόθεσή του χωρίς να έχει τεθεί σε μειονεκτική θέση (Δημοκρατία v. Σταυρινού, Ποινική Έφεση 266/18, ημερ. 8.4.20). Συνεπώς, ο κατηγορούμενος 1 κρίνεται ένοχος στην 6η κατηγορία. Ο κατηγορούμενος 2 κρίνεται ένοχος στην 9η κατηγορία με την ποσότητα που έχει διευκρινιστεί. Η 1η, 2η, 3η, 4η και 7η κατηγορία δεν αποδείχθηκαν πέραν από κάθε λογική αμφιβολία. Οι κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται. (Υπ.) ......... Χρ. Ε. Χατζηευτυχίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο