ΔΗΜΟΣ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 20013/19, 6/12/2021

(1)(β), 3

(2)(α) και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/87. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο 1 ότι κατά η περί τις αρχές του 2015 και/ή σε προγενέστερο χρόνο, υπό την ιδιότητα του ως μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής ΧΧ - ΧΧ, παράνομα και χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Γερμασόγειας, ανέχθηκε και/ή επέτρεψε την προσθήκη μεταλλικής κατασκευής στο τεμάχιο ΧΧ, Σχ, Χ-ΧΧ-ΧΧ, Τμήμα Χ που αποτελείται από συγκρότημα Πολυκατοικιών με την ονομασία ΧΧ, ΧΧ και ΧΧ, η οποία βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. Δεύτερη Κατηγορία Ανοχή όπως ανεγερθεί παράνομη μεταλλική περίφραξη χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β), 3

(2)(α) και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/87. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος καταλογίζεται στον Κατηγορούμενο 2 ότι κατά η περί τις αρχές του 2015 και/ή σε προγενέστερο χρόνο, υπό την ιδιότητα του ως μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής ΧΧ - ΧΧ, παράνομα και χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Γερμασόγειας, ανέχθηκε και/ή επέτρεψε την προσθήκη μεταλλικής κατασκευής στο τεμάχιο ΧΧ, Σχ, Χ-ΧΧ-ΧΧ, Τμήμα Χ που αποτελείται από συγκρότημα Πολυκατοικιών με την ονομασία ΧΧ, ΧΧ και ΧΧ, η οποία βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. Ενόψει της απάντησης μη παραδοχής των Κατηγορούμενων στις κατηγορίες που ένας έκαστος εξ αυτών αντιμετωπίζουν η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία παρουσιάστηκε από τον κ. ΧΧ Αθάνατο (ΜΚ1) την κα. ΧΧ XXXXX Πετρίδου (ΜΚ2) την κα. ΧΧ Τσάνου (ΜΚ3) και τον κ. ΧΧ Μαρκίδη (ΜΚ4). Στις 27.10.2021 το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του κάλεσε τους Κατηγορούμενους σε απολογία και αυτοί επέλεξαν μετά που τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους όπως δοθεί μαρτυρία μόνο από τον Κατηγορούμενο 1 ενώ ο Κατηγορούμενος 2 προχώρησε σε Ανώμοτη Δήλωση. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχήν, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας[1]. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Αγαπίου v. Παναγιώτου

(1988)1 Α.Α.Δ. 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)2 Α.Α.Δ. 207 και Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Η Μαρτυρία: Πρώτος μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε ο κ. ΧΧ Αθάνατος ο οποίος υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Πρόκειται στην ουσία για τον Δημοτικό Μηχανικό του Δήμου Γερμασόγειας από το 1998 με καθήκοντα μεταξύ άλλων την μελέτη αιτήσεων για έκδοση αδειών οικοδομής, εξέταση παραπόνων για ανέγερση οικοδομών χωρίς άδεια, την λήψη φωτογραφιών και την ετοιμασία εκθέσεων. Από το Τμήμα το οποίο μάλιστα προΐσταται εκδίδονται όλες οι άδειες οικοδομής και διεξάγονται όλοι οι ελέγχοι με σκοπό να διαπιστωθεί αν η εκάστοτε οικοδομή είναι η όχι σύμφωνη με την σχετική άδεια που εξασφάλισε. Στρεφόμενος προς την υπό εξέταση υπόθεση ανέφερε ότι κατά το έτος 2015 ο Δήμος έλαβε παράπονο από ιδιοκτήτη διαμερίσματος το οποίο εντάσσεται στο συγκρότημα πολυκατοικιών που βρίσκεται στο Δήμο Γερμασόγειας και συγκεκριμένα στην οδό ΧΧ, αρ. ΧΧ, ΧΧ στον Ποταμό Γερμασόγειας και το οποίο αποτελείται από 3 πολυκατοικίες οι οποίες συμπεριλαμβάνονται σε ένα τίτλο ιδιοκτησίας τον οποίο και κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 μαζί με σχετικό σχέδιο που παρουσιάζονται τα τρία κτίρια σημειώνοντας πώς αναφορικά με τους εξωτερικούς χώρους αυτών είναι κοινόχρηστοι για όλους τους ιδιοκτήτες. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το παράπονο που υποβλήθηκε αφορούσε την ανέγερση μεταλλικής κατασκευής στον εξωτερικό χώρο του εν λόγο συγκροτήματος και μετά από επιτόπια επίσκεψη του ιδίου διαπίστωσε πως επί του εξωτερικού κοινόχρηστου χώρου του συγκροτήματος των πολυκατοικιών ανεγέρθηκε περιμετρικά μεταλλική περίφραξη στερεωμένη επί του εδάφους η οποία περικλείει και οριοθετεί ολόκληρο το συγκρότημα πολυκατοικιών και για την οποία δεν έχει εξασφαλιστεί οποιαδήποτε άδεια οικοδομής. Προς το σκοπό υποστήριξης των θέσεων του κατάθεσε σχετικό φωτογραφικό υλικό (Τεκμήριο 3(Α) & 3(Β)) στο οποίο δεικνύεται η περίφραξη για την οποία έκανε αναφορά. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του αναφέρθηκε επίσης στην επιστολογραφία που ετοιμάστηκε και αποστάλθηκε από πλευράς του Δήμου Γερμασόγειας αρχικά προς όλες τις διαχειριστικές επιτροπές του κτιριακού συγκροτήματος ημερομηνίας 15.05.2015 (Τεκμήριο 4) καθώς και στην συνέχεια μόνο προς την Διαχειριστική Επιτροπή του κτιριακού συγκροτήματος με την ονομασία ΧΧ με επιστολή ημερομηνίας 21.11.2016 (Τεκμήριο 6) και επιστολή ημερομηνίας 08.02.2018 (Τεκμήριο 8) και οι οποίες είχαν αποσταλεί σε συνέχεια γραπτών παραπόνων που είχαν υποβληθεί μέσω του δικηγορικού γραφείου Ν. Πιριλίδης & Συνεργάτες (Τεκμήρια 5 & 7). Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας δεν γνώριζε για να απαντήσει για το ποιος είναι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου το οποίο περιγράφεται εις το Τεκμήριο 2 και εντός του οποίου έχουν ανεγερθεί οι 3 πολυκατοικίες ούτε και προς πιο πρόσωπο εκδόθηκαν οι άδειες οικοδομής της ανάπτυξης. Ως ο μάρτυρας ανέφερε αντεξεταζόμενος ο Δήμος δεν γνώριζε ποιος προχώρησε στην ανέγερση της μεταλλικής κατασκευής στον εξωτερικό χώρο του συγκροτήματος ούτε αν πράγματι ήταν οι Κατηγορούμενοι που ανέχθηκαν ή επέτρεψαν την ανέγερση της. Μάλιστα σημείωσε πως ο Δήμος κατέληξε στην προώθηση της ποινικής υπόθεσης εναντίον των συγκεκριμένων προσώπων στη βάση αποκλειστικά και μόνο του περιεχομένου του Τεκμηρίου 7 δηλαδή της επιστολής του δικηγορικού γραφείου N. Πιριλίδης & Συνεργάτες η οποία αποστάλθηκε στον Δήμο και κατονόμαζε τους Κατηγορούμενους ως τα πρόσωπα που έδωσαν τις οδηγίες για την κατασκευή της και με την οποία μάλιστα ενημερωνόταν η Δημοτική Αρχή για συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία ήταν διατεθειμένα να προσέλθουν στο Δικαστήριο με σκοπό να δώσουν μαρτυρία. Ο Δήμος απέστειλε τις επιστολές αρχικά προς όλες τις Διαχειριστικές Επιτροπές του κτιριακού συγκροτήματος που είναι με βάση το νόμο το αρμόδιο όργανο για να βάλει τάξη στον χώρο και στην συνέχεια και με βάση την ενημέρωση που έλαβαν από το γραφείο Πιριλίδη απέστειλαν επιστολές μόνο προς συγκεκριμένη διαχειριστική επιτροπή και τους Κατηγορούμενους. Ερωτούμενος σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 ανέφερε ότι πρόκειται για κτίρια οριζόντια διαχωρισμένα με τo κτίριο που περιγράφεται στο σχέδιο με το γράμμα C να αφορά το ΧΧ, το κτίριο που περιγράφεται στο σχέδιο με το γράμμα B να αφορά το ΧΧ και τέλος το κτίριο που περιγράφεται στο σχέδιο με το γράμμα A να αφορά το ΧΧ. O ίδιος δεν γνώριζε να απαντήσει αν η αναφορά στο σχέδιο του Τεκμηρίου 2 ήτοι NEW FENCE συμπεριλαμβανόταν η όχι στις άδειες οικοδομής του συγκροτήματος άλλα ήταν σίγουρος ότι τα όσα παρουσιάζονται επί του Τεκμηρίου 3(Α) & 3(Β) δηλαδή την μεταλλική περίφραξη δεν έχουν εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια. Ο μάρτυρας δεν θυμόταν για το πότε ακριβώς προέβηκε στην επιτόπια επίσκεψη ούτε και για το πότε προχώρησε στην λήψη των φωτογραφιών που κατέθεσε στην διαδικασία. Σε σχέση με την ύπαρξη των Διαχειριστικών Επιτροπών ανέφερε πώς κατά τον χρόνο υποβολής των παραπόνων υπήρχαν τρείς διαχειριστικές επιτροπές ενώ μετά το έτος 2018 που ετοίμασε το σημείωμα του δεν γνώριζε αν πλέον υπάρχει μία Διαχειριστική Επιτροπή. Συμφώνησε όμως με την θέση που του υποβλήθηκε πως κατά τον χρόνο που οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται αυτοί ήταν μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής με αρκετά άλλα πρόσωπα. Σημείωσε επιπρόσθετα πως γνωρίζει τον Κατηγορούμενο 1 αφού πρόκειται για πιλότο των Κυπριακών Αερογραμμών με τον μάρτυρα να συμφωνεί ότι κατά το έτος 2015 την μεγαλύτερη περίοδο αυτός βρισκόταν στο Λονδίνο αντί στην Λεμεσό. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε η κα Πετρίδου η οποία υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 9) ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Πρόκειται για την συνιδιοκτήτρια του διαμερίσματος με αριθμό 3 το οποίο βρίσκεται στον 1ο όροφο της πολυκατοικίας ΧΧ η οποία εντάσσεται στο συγκρότημα πολυκατοικιών που βρίσκεται στον Δήμο Γερμασόγειας στην οδό ΧΧ, αρ. ΧΧ, ΧΧ το οποίο απέκτησε από κληροδοσία μαζί με την αδελφή της με την οποία είναι συνιδιοκτήτρια. Κατά το έτος 2015 ως ανέφερε ανεγέρθηκε στον εξωτερικό κοινόχρηστο χώρο του συγκροτήματος χωρίς την συγκατάθεση της αλλά και εξ όσων γνωρίζει και χωρίς την συγκατάθεση άλλων ιδιοκτητών διαμερισμάτων του ΧΧ κατασκευάστηκε και τοποθετήθηκε μεταλλική περίφραξη στερεωμένη σε τσιμεντένιο θεμέλιο επί του εδάφους. Λόγω της ανέγερσης αυτής αποκόπηκε ως αναφέρει η ελεύθερη διακίνηση των ενοίκων της πολυκατοικίας ΧΧ προς ορισμένους σημαντικούς κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος καθώς επίσης και περιορίζει την ελεύθερη διακίνηση γύρω από το ΧΧ και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια των κατοίκων του συγκροτήματος καθώς σε περίπτωση πυρκαγιάς δεν μπορεί να υπάρχει άμεση και απρόσκοπτη πρόσβαση από πυροσβεστικό όχημα στους επηρεαζόμενους κοινόχρηστους χώρους και ιδιαίτερα στην νότια όψη του ΧΧ. Σύμφωνα με την μάρτυρα από τις συζητήσεις που είχε με άλλους ιδιοκτήτες έμαθε ότι η ανέγερση αυτή έγινε με πρωτοβουλία των Κατηγορουμένων εξού και κατά το έτος 2017 ζήτησε συνάντηση με τον Κατηγορούμενο 2 η οποία έγινε μαζί με την XXXXX Γεωργίου που ήταν εκπρόσωπος ιδιοκτήτη στην πολυκατοικία ΧΧ και του ζήτησε να αφαιρέσει την περίφραξη αίτημα το οποίο απέρριψε καθώς όπως της εξήγησε δεν επιθυμούσε να έχει πρόσβαση στην εν λόγω περιοχή κανένας εκτός από τους διαμένοντες της πολυκατοικίας ΧΧ. Τέλος κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 αριθμό αδειών που έλαβε από τον Δήμο Γερμασόγειας και αιτήθηκε όπως αφαιρεθεί άμεσα η περίφραξη η οποία εμποδίζει το δικαίωμα της σε ελεύθερη διακίνηση στους κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος. Αντεξεταζόμενη επιβεβαίωσε ότι η ίδια δεν διέμενε ούτε και διαμένει στο διαμέρισμα ιδιοκτησίας της εξηγώντας μάλιστα πως πριν το έτος 2015 ήταν ακατοίκητο με αποτέλεσμα κατά το έτος 2015 να αποφασίσει με την αδελφή της όπως προχωρήσει σε ανακαίνιση του όπως και έπραξαν. Μάλιστα σε σχετική ερώτηση για το πώς η ίδια αντιλήφθηκε την ανέγερση της συγκεκριμένης περίφραξης αφού δεν κατοικεί στον συγκεκριμένο χώρο ανέφερε πώς αυτή ανεγέρθηκε κατά το έτος 2015 όταν και η ίδια προχωρούσε στην ανακαίνιση του δικού της διαμερίσματος και περιήλθε στην προσοχή της και η κατασκευή της περίφραξης. Ερωτήθηκε επίσης για το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 για το οποίο ανέφερε ότι το εξασφάλισε κατά το έτος 2017 από το Δήμο Γερμασόγειας σε συνέχεια αίτησης που υπέβαλε συμφωνώντας όμως ότι τα έγγραφα αυτά ενδεχόμενα να μην είναι πλήρης και να συνοδεύονται και από άλλα έγγραφα και σχέδια τα οποία δεν έχει λόγω της παρέλευσης των ετών από το 2017 που τα έλαβε και δεν γνώριζε για ποιο λόγο αυτές οι άδειες δεν είχαν κατατεθεί από τον Δημοτικό Μηχανικό ο οποίος ήδη είχε καταθέσει στην υπόθεση. Τον κατηγορούμενο 1 ουδέποτε γνώριζε μέχρι και σήμερα ενώ τον κατηγορούμενο 2 ως ανέφερε τον γνώρισε την ημέρα της συνάντησης τους και δεν τον ξαναείδε ούτε και τον γνωρίζει προσωπικά. Η ίδια ως σημείωσε ενημερώθηκε από την δικηγόρο του Δήμου Γερμασόγειας για την ύπαρξη της υπό εξέλιξης υπόθεσης και ερωτήθηκε κατά πόσον επιθυμούσε να δώσει μαρτυρία. Σύμφωνα με την μάρτυρα η συγκεκριμένη περίφραξη δεν της εμποδίζει τον χώρο στάθμευσης της με αριθμό 30 αλλά στην βάση της ιδιοκτησίας της έχει δικαίωμα πρόσβασης προς την θάλασσα στην κοινόκτητη περιοχή του συγκροτήματος η οποία της αποκόπηκε, στην ελεύθερη διακίνηση γύρω από την πολυκατοικία της και στην ασφάλεια του διαμερίσματος της καθότι πλέον η πρόσβαση της πυροσβεστικής είναι αδύνατη. Οι 3 πολυκατοικίες γνωστές με την ονομασία ΧΧ, ΧΧ και ΧΧ και οι οποίες ως συμφώνησε έχουν η κάθε μία την δική της διαχειριστή επιτροπή αποτελούν το συγκρότημα γνωστό ως ΧΧ και στο οποίο υπάρχουν ως ανέφερε κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι χώροι για όλο το συγκρότημα και κατ επέκταση δικαίωμα χρήσης από όλους τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων. Το ΧΧ σε σχέση με τις άλλες δύο πολυκατοικίες είναι στο μέσο ενώ η πολυκατοικία με την ονομασία ΧΧ βρίσκεται προς τη θάλασσα ενώ η πολυκατοικία με την ονομασία ΧΧ βρίσκεται στο δρόμο δηλαδή στο βόρειο τμήμα του τεμαχίου. Η ίδια σημείωσε πως με την περίφραξη που έχει ανεγερθεί δεν έχει αποκλειστεί η πρόσβαση της προς την θάλασσα αλλά της έχει αποκοπεί η ελεύθερη πρόσβαση στους κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους οι οποίοι βρίσκονται πλέον μέσα από το κιγκλίδωμα που στην ουσία πρόκειται για την νότια πλευρά του ΧΧ η οποία είναι κοινόκτητη αφού και η μάρτυρας δικαιούται σε μερίδιο ύψους 1,77% επί της κοινόκτητης ιδιοκτησίας που αφορά το σύνολο του συγκροτήματος και όχι μόνο την περιοχή γύρω από την πολυκατοικία ΧΧ που βρίσκεται το διαμέρισμα της. Στον συγκεκριμένο περίκλειστο με την περίφραξη χώρο ως σημείωσε υπάρχει άμμος και πρόκειται για μέρος της παραλίας και πλέον η ίδια δεν μπορεί να πάρει την πετσέτα της και να πάει για ηλιοθεραπεία μπροστά από το ΧΧ δηλαδή τη νότια περιοχή του συγκροτήματος που ευρίσκεται μπροστά από την πολυκατοικία ΧΧ παρά το γεγονός ότι αυτή είναι κοινόκτητη και κοινόχρηστη. Τέλος επανέλαβε την θέση ότι σύμφωνα με συνομιλίες που είχε με άλλους ενοίκους ότι οι εργασίες αυτές έγιναν με πρωτοβουλία των κατηγορουμένων Τρίτη Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ3) παρουσιάστηκε η κα Τσάνου η οποία υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 12) ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Πρόκειται για την ιδιοκτήτρια του ισόγειου διαμερίσματος αρ. 2 που ευρίσκεται στην πολυκατοικία ΧΧ οι γονείς της οποίας δημιούργησαν το συγκρότημα πολυκατοικιών γνωστό με το όνομα ΧΧ το οποίο αποτελείται από την πολυκατοικία ΧΧ, ΧΧ και ΧΧ. Ως αναφέρει από το 1975 που κτίστηκαν οι πολυκατοικίες από τον πατέρα της η πρόσβαση όλων των ιδιοκτητών στην παραλία όπου και υπάρχει κοινόχρηστος χώρος γινόταν ελεύθερα και απρόσκοπτα είτε δια μέσου του κοινόχρηστου χώρου μεταξύ των πολυκατοικιών ΧΧ και ΧΧ και στην συνέχεια είτε από την ανατολική ή από την δυτική μεριά του συγκροτήματος ή από υποκείμενο δρόμο στα δυτικά του συγκροτήματος στον οποίο και οι τρείς πολυκατοικίες έχουν δικαίωμα διαβάσεως και στην συνέχεια είτε από την ανατολική ή από την δυτική μεριά του συγκροτήματος. Σύμφωνα με την μάρτυρα όταν η ίδια έγινε ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος υπήρχαν ήδη προβλήματα με τους κατηγορούμενους καθότι ως την είχε πληροφορήσει η μητέρα της ΧΧ Τσάνου αποφάσιζαν για όλα τα θέματα της πολυκατοικίας ΧΧ αλλά και για θέματα που αφορούσαν τους κοινόχρηστους / κοινόκτητους χώρους του συγκροτήματος χωρίς την συμμετοχή ή συναίνεση των υπόλοιπων ιδιοκτητών του συγκροτήματος. Μεταξύ άλλων ως διατείνεται αποφάσισαν για την τοποθέτηση κάγκελων περιμετρικά του ΧΧ περιλαμβανομένου του κοινόκτητου και κοινόχρηστου χώρου μεταξύ των πολυκατοικιών ΧΧ και ΧΧ με αποτέλεσμα να απαγορευτεί στους υπόλοιπους ενοίκους του συγκροτήματος πλην των ενοίκων του ΧΧ να έχουν πρόσβαση και να διέρχονται δια των κοινόχρηστων χώρων προς την παραλία και να έχουν χρήση των κοινόκτητων χώρων όπως αυτόν στον παραλιακό μέτωπο του συγκροτήματος. Στις 29/05/2013 ο αδελφός της μάρτυρος και τότε ιδιοκτήτης διαμερίσματος στην πολυκατοικία ΧΧ έλαβε email από την εταιρεία GMD PROTEAS ENTERPRISES LTD οι οποίοι δρούσαν εκ μέρους των Κατηγορουμένων στο οποίο φαίνεται ότι η διαχειριστική επιτροπή του ΧΧ ζήτησε από την εταιρεία να προωθηθεί το σχετικό email στους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων της πολυκατοικίας ΧΧ (Τεκμήριο 14) καθότι σε αυτό φαίνονταν λεπτομερώς οι εργασίες που θα εκτελούντο με ειδική μνεία αναφορικά με την μεταλλική περίφραξη. Το έγγραφο αυτό παραδόθηκε από τον αδελφό της στην μητέρα της και η τελευταία το παρέδωσε στην μάρτυρα. Επιπρόσθετα ως ανέφερε η μάρτυρας σε συνεδρία κάποιων εκ των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας ΧΧΧ που έγινε στις 13/09/2014 η οποία επιμαρτυρείται από τα πρακτικά που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση (στην συνέχεια έγινε Τεκμήριο 23 στην δίκη) και τα οποία φαίνεται να υπογράφονται από τους Κατηγορούμενους φαίνεται αυτοί να είχαν απόλυτο έλεγχο και προχωρούσαν σε ενέργειες και αποφασίστηκαν μεταξύ άλλων και θέματα που αφορούσαν την αλλαγή πρόσβασης στην παραλία και θέματα αδειών για τα κατασκευαστικά έργα. Σύμφωνα με τα εν λόγω πρακτικά υπήρξε κατηγορία από ιδιοκτήτρια αναφορικά με την αδειοδότηση των κατασκευαστικών έργων αλλά ο κατηγορούμενος 2 βεβαίωσε τους παρευρισκόμενους ότι υπήρχαν όλες οι σχετικές άδειες. Τα πρακτικά αυτά τα έλαβε η μητέρα της αρχές του 2016 και τα έδωσε στην συνέχεια στην μάρτυρα και την αδελφή της. Ως σημειώνει η ανάμειξη του κατηγορούμενου 1 διαφαίνεται και από την επιστολή εταιρείας η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο Β προς αναγνώριση η οποία απευθυνόταν στον ίδιο με την οποία του εξέφραζε την πρόθεση για την πώληση του διαμερίσματος με αριθμό 28 νοουμένου ότι γινόταν πλήρης ανακαίνιση των κοινόχρηστων χώρων για την οποία μάλιστα ήταν έτοιμη να συνδράμει αυτοβούλως στην καταβολή συγκεκριμένου ποσού. Επανέλαβε την θέση ότι η απόφαση που πάρθηκε λόγω της ανάμειξης των Κατηγορουμένων έχει ως αποτέλεσμα να μην είναι εφικτή ούτε η πρόσβαση των ενοίκων των πολυκατοικιών ΧΧ και ΧΧ σε κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος αλλά ούτε και η πρόσβαση στην παραλία μέσω αυτών των χώρων ή μέσω της δυτικής οδού που είναι κεκτημένο δικαίωμα των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων του συγκροτήματος αλλά και η πιο εύκολη και συχνή δίοδος. Τα εν λόγω κάγκελα στερούν επίσης στους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας ΧΧ την άμεση και εύκολη πρόσβαση στο υπόγειο της πολυκατοικίας ενώ η ενέργεια της ανέγερσης της μεταλλικής περίφραξης έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό άμεσης και απρόσκοπτης πρόσβασης σε σημαντικούς κοινόχρηστους χώρους και ιδιαίτερα στην νότια όψη του ΧΧ. Η ίδια δεν αποδέχθηκε πρόταση του κατηγορούμενου 2 να της δώσει κλειδί για να έχει πρόσβαση μέσω καγκελόπορτας στους εσώκλειστους κοινόχρηστους χώρους η οποία υπάρχει στην βόρια πλευρά της παράνομης περίφραξης που είναι η πολυκατοικία ΧΧ νοουμένου ότι δεν θα το έλεγε σε κανένα ενώ κατέθεσε ως Τεκμήριο Γ προς αναγνώριση emails τα οποία ανταλλάχθηκαν από τον κατηγορούμενο 2 με την κα. Γεωργίου εκπρόσωπο ιδιοκτήτη στην πολυκατοικία ΧΧ τα οποία δεν απαντήθηκαν και σύμφωνα με την μάρτυρα φαίνεται η ανάμειξη του κατηγορούμενου

1. Τέλος ως Τεκμήριο 16 κατέθεσε αλληλογραφία που αντάλλαξε η ίδια με τον κατηγορούμενο 2 κατά τον Ιούλιο του 2018 στην οποία ως αναφέρει δείχνει καθαρά για ποιο λόγο επέτρεψε την ανέγερση της μεταλλικής περίφραξης και απαγορεύθηκε η πρόσβαση στους κοινόχρηστους χώρους. Αντεξεταζόμενη ερωτήθηκε κατά πόσον οι γονείς της είχαν προβλήματα με τους κατηγορούμενους με αυτήν να επιβεβαιώνει ότι είχαν διαφωνίες με σχεδόν όλους τους ιδιοκτήτες της πολυκατοικίας ΧΧ διότι η ίδια είδε επιστολές που ανταλλάχθηκαν μεταξύ ιδιοκτητών και του κατηγορούμενου 1 και της εταιρείας Protea και επιπρόσθετα είχε ενημέρωση και για γεγονότα που συνέβαιναν τόσο από την μητέρα της όσο και από την αδελφή της. Η ίδια τόνισε πως βρίσκεται σήμερα στο δικαστήριο γιατί έχουν καταπατηθεί τα δικαιώματα της με την ανέγερση των παράνομων και παράτυπων κάγκελων. Σε υπόδειξη του Τεκμηρίου 11 η μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό φαίνεται να είναι άδεια οικοδομής της οικοδομής ΧΧ αλλά δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει ποια είναι η πολυκατοικία Α, Β ή Γ που αναφέρεται στο περιεχόμενο της 3ης σελίδας του Τεκμηρίου 11 σε σχέση πάντοτε με τις πολυκατοικίες ΧΧ, ΧΧ και ΧΧ. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η μαρτυρία της βασίζεται σε εξ ακοής μαρτυρία και παρέπεμψε στα έγγραφα και επιστολές που έχουν κατατεθεί και έχουν ανταλλαχθεί και από την ίδια. Προβλήθηκε στην μάρτυρα και η θέση ότι η μητέρα της δεν πλήρωνε τα κοινόχρηστα θέση την οποία δεν αποδέχθηκε προσθέτοντας ότι αυτό που αρνείτο να πληρώσει ήτο ένα επιπλέον ποσό που ζητούσαν οι κατηγορούμενοι για τροποποιήσεις στην πολυκατοικία. Σύμφωνα με την μάρτυρα οι κατηγορούμενοι κατά τον Νοέμβριο του 2015 είχαν αποστείλει επιστολές προς όλους τους ιδιοκτήτες ότι σε 6 ημέρες θα τοποθετούνταν τα κάγκελα και θα αποκλειόταν η πολυκατοικία ΧΧ και σε ερώτηση κατά πόσον η ίδια τους έχει δει να δίδουν οδηγίες σε κτίστες να κτίζουν και να τοποθετούν κάγκελα η ΜΚ3 απάντησε πως έχει δει την επιστολή που στάλθηκε για το θέμα αυτό σε όλους τους ιδιοκτήτες αναφορικά με την τοποθέτηση των κάγκελων, πως έχει δει τα πρακτικά που αναφέρονται στην τοποθέτηση των κάγκελων, τις επιμετρήσεις που αναφέρονται σε αυτά και είναι σε θέση να το γνωρίζει. Η ίδια ως ανέφερε δεν γνώριζε αν έδωσαν οδηγίες στον α ή β άνθρωπο να τα κάμει αλλά γνωρίζει ως επανέλαβε ότι υπήρχαν οι αποφάσεις να εκτελεστούν και αυτές τις αποφάσεις τις είχαν πάρει οι κατηγορούμενοι. Η μάρτυρας ερωτήθηκε σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 17 ήτοι φωτογραφίας συγκεκριμένου χώρου που παρουσιάζεται και στο Τεκμήριο
2. Πρόκειται ως ανέφερε για χώρους στάθμευσης από τους ιδιοκτήτες διαμερισμάτων της πολυκατοικίας ΧΧ χωρίς όμως ο ενδιάμεσος χώρος να αποτελεί αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων της συγκεκριμένης πολυκατοικίας ούτε και οι προσβάσεις δεξιά και αριστερά οι οποίες και έχουν αποκλειστεί. Η ίδια σε ερώτηση κατά πόσον κλήθηκε να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για τα κιγκλιδώματα καθώς και για την διαμόρφωση του χώρου μπροστά από το ΧΧ ανέφερε πως δεν πλήρωσε αφού ουδέποτε της ζητήθηκε και ουδέποτε την κάλεσαν είτε αυτήν είτε τους ιδιοκτήτες των υπόλοιπων πολυκατοικιών για να παρθεί απόφαση για θέματα διαμόρφωσης, ανακαίνισης ή για οποιοδήποτε άλλο θέμα που αφορά τις κοινόχρηστες και κοινόκτητες περιοχές. Μάλιστα ως σημείωσε ο κατηγορούμενος 2 σε συνομιλία που είχε μαζί του τον Ιούλιο του 2016 της ανέφερε ότι θα έπρεπε να πληρώσει για να μπορεί να περάσει στις κοινόχρηστες περιοχές νοουμένου ότι θα έπαιρνε μόνο αυτή το κλειδί και δεν θα το έλεγε σε άλλο ιδιοκτήτη. Η μάρτυρας αρνήθηκε την θέση ότι διαμαρτύρεται σήμερα παρά το γεγονός ότι δεν έχει κληθεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για την διαμόρφωση του χώρου μπροστά από την πολυκατοικία ΧΧ καθώς και για την περίφραξη του σημειώνοντας ότι αυτό έγινε παράνομα, χωρίς άδειες και χωρίς την έγκριση των ιδιοκτητών των πολυκατοικιών του συγκροτήματος δηλαδή έχουν βάλει κάγκελα και αποκλείσει κοινόχρηστο και κοινόκτητο χώρο. Τέλος σε σχέση με το Τεκμήριο 19 που υποδείχθηκε στην μάρτυρα και ότι πρόκειται για την περίφραξη στο μπροστινό μέρος της θάλασσας και η οποία έχει άδεια η μάρτυρας ανέφερε πως δεν γνωρίζει τι αφορά το σχέδιο που της έχει υποδειχθεί και δεν γράφει ότι πρόκειται για περίφραξη αφού αναφέρετε σε τσιμεντόπλακες και γρασίδι. Τέταρτος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ4) παρουσιάστηκε ο κ. Μαρκίδης Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας Μιχαήλ Θεοδοσίου Λτδ η οποία είναι ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος με αριθμό 22 στην πολυκατοικία ΧΧ. Σύμφωνα με τον ΜΚ4 στις 13.09.2014 ο ίδιος συμμετείχε σε επαναληπτική Γενική Συνέλευση με Πρόεδρο τον Κατηγορούμενο 1 στην οποία παρουσιάστηκε τόσο ο Αρχιτέκτονας όσο και ο Εργολάβος που θα αναλάμβαναν την ανακαίνιση του κτηρίου και στην οποία μάλιστα παρουσιάστηκε η Οικονομική Κατάσταση του κτιρίου. Ο Κατηγορούμενος 1 ως ανέφερε ο μάρτυρας τους ενημέρωσε για την ανακαίνιση καθώς και για την αντικατάσταση του Πολιτικού Μηχανικού - Επιμετρητή με άλλο, την λήψη συνολικά 16 προσφορών από τις οποίες επιλέχθηκε η πιο φτηνή. Επιπρόσθετα σύμφωνα με τον μάρτυρα κατά την διάρκεια της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης είχαν ενημερωθεί από τον Κατηγορούμενο 2 για κάποια καταγγελία που είχε γίνει στο Δήμο Γερμασόγειας ότι υπήρχαν παρανομίες στις εργασίες όμως ως είχαν ενημερωθεί κατά την διάρκεια της συνέλευσης από τον Κατηγορούμενο 2 παρουσιάστηκαν οι σχετικές άδειες στον Δήμο και τους επέτρεψε να προχωρήσουν με τις εργασίες αυτές. Τέλος σύμφωνα με τον μάρτυρα επειδή ο ίδιος συμμετείχε στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση την 13.09.2014 κατά την οποία ενημερώθηκε για την ανακαίνιση, γνωρίζει ως ανέφερε ότι αυτή έγινε επειδή το επέτρεψαν οι κατηγορούμενοι οι οποίοι είχαν και τον έλεγχο της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης αφού πρόκειται και για τα πρόσωπα τα οποία υπέγραφαν τα σχετικά πρακτικά σύμφωνα και με το Τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι και ο ίδιος είχε ψηφίσει υπέρ της διενέργειας της ανακαίνισης και ερωτούμενος τότε για ποιο λόγο βρίσκεται σήμερα ενώπιον Δικαστηρίου για να καταθέτει εναντίον των Κατηγορούμενων απάντησε πώς το πράττει έτσι ώστε να τιμωρηθούν σε περίπτωση που έχουν γίνει παράνομες εργασίες. Επιβεβαίωσε επίσης ότι η εταιρεία του είχε καθυστερήσει την καταβολή των κοινοχρήστων με αποτέλεσμα αυτά να καταβληθούν εν τέλει μετά που η Διαχειριστική Επιτροπή του Συγκροτήματος ΧΧ καταχώρησε εναντίον της ιδιοκτήτριας εταιρείας αγωγή. Ο ίδιος ανέφερε ότι οι εργασίες ανακαίνισης έγιναν γύρω στο 2014 και είχαν μεγάλη χρονική διάρκεια ενώ σε ερώτηση γιατί έρχεται σήμερα στο Δικαστήριο ο ίδιος ανέφερε ότι τώρα κλήθηκε και παρουσιάστηκε αφού δεν γνώριζε πότε είχε καταχωρηθεί η υπόθεση. Τέλος ο ίδιος δήλωσε πως δεν αφορά τον ίδιο για το κατά πόσον οι Κατηγορούμενοι φέρουν ευθύνη για τα όσα τους καταλογίζονται αφού αυτό θα πρέπει να κριθεί από το Δικαστήριο. Για την Υπεράσπιση κατέθεσε ο Κατηγορούμενος 1 ο οποίος υιοθέτησε, δυνάμει του άρθρου 25 του περί Απόδειξης Νόμου Κεφ. 9, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, γραπτή δήλωση (Τεκμήριο 25) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει πως καθ όλον τον ουσιώδη για την υπόθεση χρόνο εργαζόταν στο εξωτερικό ως Πιλότος Επιβατικών Αεροπλάνων με έδρα το Λονδίνο. Ισχυρίζεται πως η ανέγερση και των 3 πολυκατοικιών με την ονομασία ΧΧ, ΧΧ & ΧΧ στην Γερμασόγεια ως ξεχωριστές μονάδες έγινε σύμφωνα με τα εγκριμένα σχέδια Χ-ΧΧ & ΧΧ του Φακέλου ΧΧ/ΧΧ όπως νόμιμα έγινε και η περίφραξη που φαίνεται στο Τεκμήριο 11 το οποίο όπως υποστηρίζει συμπληρώνεται από το Τεκμήριο 19 το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του υποστηρίζοντας μάλιστα την θέση πως σκόπιμα ο ΜΚ1 και η ΜΚ2 δεν το παρουσίασαν στο Δικαστήριο σε μια προσπάθεια τους να το παραπλανήσουν. Ο ίδιος αρνήθηκε και απόρριψε τον ισχυρισμό ότι υπήρξε ποτέ μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ ούτε ότι υπήρξε ποτέ μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ. Επιπρόσθετα αρνήθηκε και το γεγονός ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Κατηγορούμενος 2 ανέχθηκαν και/ή επέτρεψαν την προσθήκη μεταλλικής κατασκευής στο τεμάχιο ΧΧ, Σχ: Χ-ΧΧ-ΧΧ, Τμήμα Χ όπως τους καταλογίζεται με το κατηγορητήριο. Εκφράζει μάλιστα τον προβληματισμό του γιατί κατηγορούνται μόνο αυτοί και όχι και όλοι οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων των πολυκατοικιών αλλά και οι Διαχειριστικές τους Επιτροπές εκφράζοντας μάλιστα την θέση ότι κανείς εκ των μαρτύρων κατηγορίας δεν τον αναγνώρισε ενώπιον του Δικαστηρίου ούτε και ο ίδιος συναντήθηκε ποτέ με τις ΜΚ2 και ΜΚ
4. Εκφράζει μάλιστα την απορία ποια ποινική ευθύνη μπορεί να έχει ο ίδιος επειδή στις 13.09.2017 προέδρευσε της Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης της Πολυκατοικίας ΧΧ, ενώ επανέλαβε την θέση ότι ουδέποτε υπήρξε μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ όπως τον κατηγορούν ούτε και ήταν Πρόεδρος Διαχειριστικής Επιτροπής κατά τον επίδικο χρόνο. Όφειλαν ως υποστήριξε οι Κατήγοροι να καλέσουν το Κτηματολόγιο να δώσει μαρτυρία ότι ο ίδιος είναι ιδιοκτήτης διαμερίσματος πράγματα το οποίο δεν έχουν πράξει με αποτέλεσμα να μην στοιχειοθετείται το αδίκημα με το οποίο κατηγορείται. Τέλος υποστήριξε την θέση ότι την όποια ευθύνη σύμφωνα με την νομολογία φέρει η Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας και όχι τα μέλη της παραπέμποντας μάλιστα στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 25 και νομολογία. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 και για την θέση που υποστήριξε ότι αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου 11 αναφέροντας πως αυτό τους είχε δοθεί κατά το έτος 2011 -2012 από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Γερμασόγειας όταν η Γενική Συνέλευση ψήφισε υπέρ της εκτέλεσης των δουλειών και εργασιών. Ερωτούμενος επιπρόσθετα σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 και τι αναγράφεται εντός του σχεδίου και περιμετρικά αυτού ανέφερε πως αναγράφεται η λέξη αυλή που ανήκει μπροστά στο ΧΧ, επίσης δίπλα του υπάρχει ένα σχέδιο της πισίνας το χορτάρι που πρέπει να μπει, τα boundaries ως χαρακτηριστικά ανέφερε που έπρεπε να μπει που ήταν το fencing και οι τσιμετόπλακες δηλαδή μικρό τοιχάκι που ήταν τα τέλια πάνω. Συμφώνησε σε ερώτηση της δικηγόρου του Κατηγόρου πως στο Τεκμήριο 19 δεν αναγράφεται πουθενά η μεταλλική περίφραξη και σημείωσε πως ο ίδιος δεν είναι τεχνικός για να το γνωρίζει. Το μόνο που γνώριζε ήταν πως αυτό ήταν μέρος του σχεδίου που εγκρίθηκε πριν από 50 χρόνια από την Αρμόδια Αρχή. Επέμενε πως για την μεταλλική περίφραξη υπήρχε και υπάρχει άδεια και μάλιστα στο Τεκμήριο 19 παρουσιάζονται το boundaries και το τσιμεντομπλόκ που ήταν κάτω και είχε fencing από πάνω ενώ σε υποβολή ότι το Τεκμήριο 11 δεν έχει σχέση με το Τεκμήριο 19 ανέφερε πως για να μπορέσει να απαντήσει στην ερώτηση αυτή θα πρέπει να το μελετήσει παρόλο που ανέφερε πως πιστεύει πως έχουν σχέση. Κατά την επανεξέταση του ανέφερε πώς το Τεκμήριο 19 είναι αναπόσπαστο μέρος του Τεκμηρίου 11 αφού φέρει το ίδιο reference number δηλαδή τον αριθμό Β59/72 που παρουσιάζεται στην σφραγίδα του. O Kατηγορούμενος 2 προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση και συγκεκριμένα ανέφερε τα ακόλουθα: ''Δηλώνω ότι δεν είμαι ιδιοκτήτης οποιουδήποτε διαμερίσματος σε καμιά από τις 3 Πολυκατοικίες'' Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες κατηγορίας και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη όλους εκείνους τους παράγοντες και παραμέτρους που συνιστούν μέτρο κρίσης για την αξιολόγηση ενός μάρτυρα ως έχουν καθιερωθεί μέσα από την νομολογία, (βλ. Ζεβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Ο ΜΚ1 έδωσε θετική εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο κατά την δια ζώσης κατάθεση του στην διαδικασία. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που είπε είτε στον τρόπο που κατέθεσε από τα οποία να διαφαίνεται πρόθεση εκ μέρους του να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων για να βοηθήσει την υπόθεση των παραπονούμενων. Τουναντίον, θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει το τί πραγματικά περιήλθε στην αντίληψή του ως εκ της θέσης και των καθηκόντων του υπό την ιδιότητα του ως Δημοτικός Μηχανικός του Δήμου Γερμασόγειας και από έγγραφα που είχε στην κατοχή του. Θεωρώ ότι ήταν σε τέτοιο βαθμό ειλικρινής που δεν δίστασε να παραδεχθεί ευθαρσώς πως δεν γνώριζε συγκεκριμένα γεγονότα για τα οποία ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση του. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του. Αυτό βεβαίως που σημειώνεται είναι ότι σε σχέση με τα όσα καταλογίζονται στους Κατηγορούμενους και την δική τους εμπλοκή στα αδικήματα η μαρτυρία του ΜΚ1 δεν ήταν με οποιοδήποτε τρόπο διαφωτιστική αφού ως με ειλικρίνεια ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ο Δήμος Γερμασόγειας προχώρησε στην καταχώρηση της υπό εξέταση ποινικής υπόθεσης εναντίον των συγκεκριμένων Κατηγορουμένων μετά από αριθμό καταγγελιών και παραπόνων που έλαβε από δικηγορικό γραφείο το οποίο και τους κατονόμαζε. Ο Δήμος δεν γνώριζε ως ο μάρτυρας ανέφερε ούτε ποιος είχε προχωρήσει στην ανέγερση της επίδικης μεταλλικής περίφραξης ούτε βεβαίως αν ήταν οι Κατηγορούμενοι που ανέχθηκαν ή επέτρεψαν την ανέγερση αυτής. Επιβεβαίωσε όμως ότι η συγκεκριμένη μεταλλική περίφραξη που έχει τοποθετηθεί και την οποία περίγραψε δεν έχει εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια οικοδομής από τον Δήμο Γερμασόγειας. Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα και σε σχέση με τις Μάρτυρες Κατηγορίας 2 & 3 (ΜΚ2 & ΜΚ3). Αμφότερες κατέθεσαν με ευθύτητα και πειστικότητα σε σχέση με γεγονότα που οι ίδιες είχαν προσωπική εμπλοκή ενώ εκεί και όπου παρέθεταν εξ ακοής μαρτυρία έδιναν και εξήγηση για το πώς η μαρτυρία αυτή είτε προφορική είτε έγγραφη περιήλθε στην δική τους γνώση ή κατοχή. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που ανέφεραν είτε στον τρόπο που κατέθεταν που να είναι ικανό να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι ήταν διατεθειμένες να εμφανιστούν στο Δικαστήριο και να παραποιήσουν την αλήθεια. Πρόκειτο στην ουσία για επηρεαζόμενα πρόσωπα για τους λόγους που έχουν με λεπτομέρεια επεξηγήσει από την τοποθέτηση της μεταλλικής περίφραξης και τα οποία προσήλθαν στο Δικαστήριο για να παραθέσουν τα γεγονότα όπως τα έχουν ζήσει ή πληροφορηθεί. Συνεπώς, αποδέχομαι την μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων στην ολότητά της ως αληθή και αξιόπιστη και ανταποκρινόμενη στην πραγματικότητα αφού η μαρτυρία τους δεν έχει σε καμιά περίπτωση κλονιστεί από την αντεξέταση ούτε και έχω εντοπίσει οποιεσδήποτε αλλότριες προθέσεις και κίνητρα να διακατέχουν την μαρτυρία τους. Τέλος στρεφόμενος προς τον ΜΚ4 δεν έχω οποιοδήποτε λόγο να μην αποδεχθώ την μαρτυρία του. Ήταν το πρόσωπο που είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 23 (πρώην Τεκμήριο Α προς αναγνώριση) το περιεχόμενο του οποίου μάλιστα δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό ενοχοποιητικό για τους Κατηγορούμενους σε συνδυασμό και με το Τεκμήριο 14 το περιεχόμενο του οποίου επίσης δεν έχει αμφισβητηθεί και περιλαμβάνει μάλιστα στην λίστα των περιγραφόμενων εργασιών και την επίδικη μεταλλική περίφραξη. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το περιεχόμενο του εν λόγω Τεκμηρίου (Τεκμήριο 23) αποτελεί στην ουσία τα πρακτικά συνεδρία της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 13.09.2014 της Πολυκατοικίας ΧΧ που ο ίδιος παρευρέθηκε τα οποία μάλιστα υπογράφονται από αμφότερους τους Κατηγορούμενους ως Μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής και με τα οποία λήφθηκε απόφαση για ανάθεση των εργασιών ανακαίνισης της πολυκατοικίας ΧΧ σε συγκεκριμένο εργολάβο. Το γεγονός ότι εναντίον της εταιρείας του μάρτυρα είχε καταχωρηθεί αγωγή που αφορούσε αξίωση για οφειλές κοινοχρήστων και ότι ενδεχόμενα τα κίνητρα του μάρτυρα να ήταν αλλότρια κατά την παρουσία του στην διαδικασία για σκοπούς παράθεσης μαρτυρίας προς υποστήριξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής απορρίπτεται από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο βεβαίως εξέτασε την μαρτυρία του ΜΚ4 με ιδιαίτερη περισυλλογή και επιφύλαξη λαμβάνοντας υπόψη και το ζήτημα τούτο όμως δεν διαπιστώνει οτιδήποτε στην μαρτυρία του που να περιλαμβάνει αλλότριες προθέσεις και κίνητρα. Απεναντίας ο ίδιος ο μάρτυρας επιβεβαίωσε με ειλικρίνεια ότι ήταν λόγω καθυστέρησης της δικής του εταιρείας να καταβάλει τις οφειλές των κοινοχρήστων για οικονομικούς κυρίους λόγους που στην ουσία καταχωρήθηκε η συγκεκριμένη αγωγή όμως εν τέλει διευθετήθηκαν και αποπληρώθηκαν έστω και μετά την καταχώρηση της. Στρεφόμενος προς την μαρτυρία του Κατηγορούμενο 1 δηλώνω εξ αρχής ότι με εξαίρεση την μαρτυρία αυτού που αφορά την ύπαρξη των 3 πολυκατοικιών εντός των επίδικων ακινήτων και τις ονομασίες μίας έκαστης εξ αυτών αλλά και το γεγονός ότι ο ίδιος δεν διετέλεσε μέλος των διαχειριστικών επιτροπών των πολυκατοικιών ΧΧ και ΧΧ δεν θα δεχτώ το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του καθότι σε σχέση με αυτό το Δικαστήριο έλαβε την εντύπωση και εικόνα ότι δεν προσήλθε στο Δικαστήριο να παρουσιάσει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης αλλά αυτά τα οποία βόλευαν την εκδοχή του δηλαδή ότι δεν εμπλέκεται ο ίδιος ή ο Κατηγορούμενος 2 στα όσα τους καταλογίζουν και εξηγώ: Καταρχάς ενώ παραδέχεται ότι στις 13.09.2014 προέδρευσε της Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης της Πολυκατοικίας ΧΧ πράγμα το οποίο επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 23 δηλαδή τα πρακτικά που τηρήθηκαν κατά την συγκεκριμένη συνεδρία και δεν έχουν αμφισβητηθεί αποκρύβει το γεγονός ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Κατηγορούμενος 2 ήταν μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ. Μάλιστα η ιδιότητα τους αυτή δηλαδή των μελών της συγκεκριμένης διαχειριστικής επιτροπής προκύπτει με ασφάλεια από την σελίδα 5 των εν λόγω πρακτικών που έχουν τηρηθεί και τα οποία φέρουν τόσο την υπογραφή του ιδίου όσο και του Κατηγορούμενου 2 ως μέλη της διαχειριστικής επιτροπής. Ο ίδιος εντέχνως θα έλεγα αναφέρεται μόνο στο γεγονός ότι ο ίδιος ουδέποτε υπήρξε μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ ως τον κατηγορούν θεωρώντας προφανώς ότι ενδεχόμενα η λανθασμένη αναγραφή της εν λόγω διαχειριστικής επιτροπής θα του αποφέρει όφελος αποκρύβοντας όμως να αποκαλύψει την ιδιότητα του ιδίου και του κατηγορούμενου 2 ως μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ ιδιότητα η οποία προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 23 το οποίο μάλιστα δεν έχουν αμφισβητήσει. Επιπρόσθετα προβάλει άρνηση τόσο για τον ίδιο όσο και για λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 ότι αυτοί ανέχθηκαν ή επέτρεψαν την προσθήκη μεταλλικής κατασκευής στο τεμάχιο 38 όπως τους καταλογίζεται στο Κατηγορητήριο παραγνωρίζοντας όμως πως και πάλι στα πρακτικά που τηρήθηκαν κατά την συνεδρία των 13.09.2014 την οποία Προέδρευε ο Κατηγορούμενος 1 αλλά και υπέγραψαν και τα τηρηθέντα πρακτικά ως παρευρισκόμενα μέλη της διαχειριστικής επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ ότι στην συνεδρία αυτή είχε προταθεί, παρουσιαστεί και επιλεγεί από τους παρευρισκόμενους συμπεριλαμβανομένων και των Κατηγορουμένων ο εργολάβος που θα αναλάμβανε την εκτέλεση των εργασιών της ανακαίνισης της Πολυκατοικίας ΧΧ εργασίες οι οποίες σύμφωνα και με το Τεκμήριο 14 το περιεχόμενου του οποίου δεν έχει αμφισβητηθεί περιλάμβανε και τις εργασίες τοποθέτησης μεταλλικής περίφραξης και καγκελόπορτων περιμετρικά του ΧΧ. Τέλος στρεφόμενος στα όσα υποστήριξε σε σχέση με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 και ότι αυτό αποτελεί στην ουσία νομιμοποίηση της μεταλλικής περίφραξης ήταν ξεκάθαρο ότι αυτό που επιδιώχθηκε ήταν να πειστεί το Δικαστήριο με τις αναφορές του ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 αποτελεί στην ουσία την άδεια της επίδικης μεταλλικής περίφραξης θέση την οποία όμως δεν αποδέχομαι. Καταρχάς σημειώνω πως πουθενά στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 δεν γίνετε αναφορά στην ύπαρξη μεταλλικής περίφραξης παρά μόνο στην ύπαρξη αυλής, πισίνας, χώρου με χορτάρι και αναφορά σε τσιμεντόπλακες. Η ερμηνεία που προσπάθησε ο Κατηγορούμενος 1 να δώσει του εγγράφου αυτού συνδεόμενο με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 σε σχέση πάντοτε με το ζήτημα ότι αποτελεί την άδεια για την μεταλλική περίφραξη δεν προκύπτει από το περιεχόμενο κανενός εκ των δύο εγγράφων. Στο Τεκμήριο 11 καμία αναφορά για μεταλλική περίφραξη δεν περιλαμβάνεται ούτε βεβαίως στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19. Η θέση του Κατηγορούμενου ότι στις τσιμεντόπλακες υπάρχει από πάνω μεταλλική περίφραξη είναι παντελώς αυθαίρετη και δεν υποστηρίζεται από τα έγγραφα αυτά. Αξιοσημείωτο πως το έγγραφο αυτό παρουσιάστηκε για πρώτη φορά κατά το τέλος της αντεξέτασης της ΜΚ3 και όχι νωρίτερα και ιδίως προς τον ΜΚ1 τον Δημοτικό Μηχανικό του Δήμου προς αντίκρουση των ισχυρισμών του ότι για την επίδικη μεταλλική περίφραξη δεν έχει εκδοθεί καμία άδεια οικοδομής από τον Δήμο Γερμασόγειας. Μάλιστα όταν παρουσιάστηκε στην ΜΚ3 κατά το τέλος της αντεξέτασης της το Τεκμήριο 19, της υποβλήθηκε η θέση από την πλευρά της υπεράσπισης πως το συγκεκριμένο έγγραφο αφορά την περίφραξη του μπροστινού μέρους της θάλασσας που ευρίσκεται μπροστά από την Πολυκατοικία ΧΧ και τίποτε παραπάνω ενώ υπενθυμίζεται πως η πλευρά του Δήμου Γερμασόγειας παρουσιάζοντας την υπόθεση της προώθησε μαρτυρία που αφορά την κατασκευή και τοποθέτηση μεταλλικής περίφραξης τόσο περιμετρικά της Πολυκατοικίας ΧΧ όσο και στο μπροστινό τμήμα που βλέπει προς την θάλασσα. Η προσπάθεια να ερμηνευθεί το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 19 ως άδεια για την μεταλλική περίφραξη δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι θα οδηγούσε σε αυθαίρετα συμπεράσματα και κατάληξη τα οποία δεν προκύπτουν από το περιεχόμενο των κατατεθειμένων στο Δικαστήριο εγγράφων αλλά από την θέση και μόνο που εξέφρασε ο Κατηγορούμενος 1 στην δική του μαρτυρία που αποτελούσε μια ύστατη προσπάθεια να αποφύγει τα όσα κολάσιμα του καταλογίζονται. Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 υπενθυμίζεται ότι αυτός προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση. Η επιλογή ενός Κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δεν δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 129). Η ανώμοτη δήλωση όπως και η σιωπή, σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση, δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (Themistocleous v. The Police

(1981)2 CLR 200 και Anastassiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξετάζεται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (Onisiforou v. The Police

(1987)2 C.L.R. 261). Δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή την κατάρριψη γεγονότων. Ωστόσο, μπορεί από το περιεχόμενό της να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η αξία της είναι πειστική παρά αποδεικτική (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 96/16 ημερ. 28.11.17 και Ευθυμίου και Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 191/2016 ημεερ.06.11.18). Στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 22 αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα σχετικά: «Υπενθυμίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι (συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα) αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα τους. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.» Ευρήματα: Αφού έλαβα υπόψη μου την αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπόθεση: Εντός δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας και συγκεκριμένα στην οδό ΧΧ, αρ. ΧΧ, ΧΧ στον Ποταμό Γερμασόγειας βρίσκονται ανεγειρόμενες στην σειρά από το 1975 3 πολυκατοικίες οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στον τίτλο ιδιοκτησίας με αριθμό τεμαχίου ΧΧ, Φ/Σχ. Χ/Χ-ΧΧ-ΧΧ, Τμήμα Χ, Τοποθεσία ΧΧ και ανεγέρθηκαν από την εταιρεία PHILIPPA ESTATES LTD τα διαμερίσματα των οποίων στην συνέχεια πωλήθηκαν σε διάφορα φυσικά και νομικά πρόσωπα με έκαστη οικιστική μονάδα να κατέχει σήμερα ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας. Οι πολυκατοικίες αυτές αποτελούν μέρος του κτιριακού συγκροτήματος γνωστού με την ονομασία ΧΧ που βρίσκεται επί της παραλιακής ακτής και απαρτίζεται από την πολυκατοικία ΧΧ Χ και Χ η οποία είναι μία πολυκατοικία με δύο εισόδους και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του συγκροτήματος επί της οδού ΧΧ, την πολυκατοικία ΧΧ που βρίσκεται επί της παραλίας και την πολυκατοικία ΧΧ η οποία βρίσκεται ενδιάμεσα των πολυκατοικιών ΧΧ και ΧΧ. Οι εξωτερικοί χώροι του συγκροτήματος είναι κοινόχρηστοι και κοινόκτητοι για όλους τους ιδιοκτήτες του συγκροτήματος με εξαίρεση τους χώρους στάθμευσης που αφορούν αποκλειστικά δικαιώματα χρήσης για κάθε συγκεκριμένο διαμέρισμα ως καθορίζεται ρητά στον τίτλο ιδιοκτησίας έκαστου ιδιοκτήτη. Μάλιστα το μερίδιο επί της κοινόκτητης ιδιοκτησίας για ένα έκαστο ιδιοκτήτη καθορίζεται ρητά σε ποσοστό επί της εκατόν (%) στον τίτλο ιδιοκτησίας του. Οι κοινόχρηστοι αυτοί χώροι επιτρέπουν σε οποιοδήποτε ιδιοκτήτη διαμερίσματος να κινηθεί ελεύθερα στους κοινόχρηστους χώρους μεταξύ των 3 πολυκατοικιών είτε περιμετρικά είτε μεταξύ τους (ενδιάμεσα) καθώς επίσης μέσω των κοινόχρηστων χώρων αυτών μπορούν να έχουν οι ιδιοκτήτες και πρόσβαση προς το παραλιακό μέτωπο. Στις 13.09.2014 σε Γενική Συνέλευση των ιδιοκτητών της Πολυκατοικίας με την ονομασία XXXXX αποφασίστηκε κατά πλειοψηφία η διενέργεια εργασιών ανακαίνισης της Πολυκατοικίας ΧΧ που εφάπτεται επί της παραλίας. Στα πλαίσια της Συνέλευσης αυτής οι ιδιοκτήτες ή αντιπρόσωποι των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων που παρευρέθηκαν της Πολυκατοικίας ΧΧ ενημερώθηκαν από τον Κατηγορούμενο 1 για τον Αρχιτέκτονα της Ανακαίνισης καθώς και για τον Εργολάβο που θα αναλάμβανε αυτή. Επίσης ο Κατηγορούμενος 2 ενημέρωσε τους παρευρισκόμενους ότι δεν υπήρχε πρόβλημα με τις άδειες για σκοπούς έναρξης των εργασιών ανακαίνισης. Της Γενικής Συνέλευσης Προέδρευε ο Κατηγορούμενος 1 ενώ τα πρακτικά αυτής υπογράφονταν από αμφότερους τους Κατηγορούμενους 1 & 2 ως παρευρισκόμενα μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής (σχετικό το Τεκμήριο 23). Παρά το γεγονός ότι μέρος των εργασιών ανακαίνισης αφορούσαν την εκτέλεση εργασιών και στους κοινόκτητους χώρους του συγκροτήματος ΧΧ δεν καλέστηκαν οι ιδιοκτήτες των Πολυκατοικιών ΧΧ και XXXXX να συμμετέχουν στην λήψη τέτοιων αποφάσεων ούτε και τους ζητήθηκαν οι δικές τους απόψεις. Είχε προηγηθεί η αποστολή από μέρους της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ επιστολών προς αριθμό ιδιοκτητών των διαμερισμάτων της Πολυκατοικίας που είχαν ζητήσει λεπτομέρειες του τι θα περιλάμβαναν οι εργασίες ανακαίνισης με την Διαχειριστική Επιτροπή να αποστέλλει σε αυτούς λεπτομερή κατάλογο συνταγμένο στην Αγγλική Γλώσσα της περιγραφόμενης προς εκτέλεση εργασίας (σχετικό το Τεκμήριο 14) η οποία περιλάμβανε μεταξύ άλλων και τις εργασίες για την κατασκευή και τοποθέτηση μεταλλικής περίφραξης περιμετρικά της Πολυκατοικίας ΧΧ. Οι Εργασίες Ανακαίνισης ξεκίνησαν και ολοκληρώθηκαν κατά το έτος 2015 με οδηγίες και εντολές της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ στην οποία μέλη ήταν μεταξύ άλλων και οι κατηγορούμενοι, προς τον εργολάβο σε συνέχεια εξασφάλισης θετικής απόφασης της πλειοψηφίας των ιδιοκτητών των διαμερισμάτων της εν λόγω Πολυκατοικίας κατά την πιο πάνω αναφερόμενη Γενική Συνέλευση και μεταξύ άλλων περιλάμβαναν και την κατασκευή και τοποθέτηση μεταλλικής περίφραξης που τοποθετήθηκε στον εξωτερικό χώρο της Πολυκατοικίας ΧΧ και συγκεκριμένα περιμετρικά της συγκεκριμένης πολυκατοικίας σε κάποια σημεία της οποίας υπάρχουν και μεταλλικές καγκελόπορτες οι οποίες είναι κλειδωμένες αφού επιτρέπουν πρόσβαση στους περίκλειστους από την μεταλλική περίφραξη χώρους μόνο στους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας ΧΧ και ταυτόχρονα αποκλείουν τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες του συγκροτήματος ΧΧ δηλαδή τους ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων των Πολυκατοικιών ΧΧ και ΧΧ από το να έχουν πρόσβαση και να χρησιμοποιούν τους χώρους αυτούς. Η μεταλλική περίφραξη που τοποθετήθηκε περιμετρικά του εξωτερικού χώρου της Πολυκατοικίας ΧΧ συμπεριλαμβανομένων και των καγκελόπορτών που η περίφραξη αυτή περιλαμβάνει και είναι μόνιμα προσαρτημένη στο έδαφος δεν έχει εξασφαλίσει μέχρι και σήμερα οποιαδήποτε άδεια οικοδομής από τον Δήμο Γερμασόγειας ως την Αρμόδια Οικία Αρχή. Η τοποθέτηση μάλιστα της περίφραξης αυτής εμποδίζει το σύνολο των ιδιοκτητών του κτιριακού συγκροτήματος ΧΧ να κινούνται ελεύθερα και απρόσκοπτα στους κοινόχρηστους χώρους τους συγκροτήματος. Νομική Πτυχή: Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (βλέπε Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου (βλέπε πιο πάνω), επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Όπως έχει προαναφερθεί οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται για το ότι ανέχθηκαν και επέτρεψαν τη διάπραξη του αδικήματος της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι από το Δήμο Γερμασόγειας. Το άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο αποτελεί το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας αυτής, προσδιορίζει την έννοια της 'οικοδομής' ως: "οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο." Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή είτε από σίδερο ή άλλη ύλη και (β) που περικλείει ή οροθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Η υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή προτού ανεγείρει οικοδομή αναγνωρίζεται και καθορίζεται από το άρθρο 3

(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο διατυπώνονται τα εξής: "3.-

(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται - .................. (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή. ................. χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή................................." Από το λεκτικό του άρθρου 3

(1)β) συνάγεται, ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Η ανέγερση οικοδομής ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή, και
2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο, και
3. Η ανέγερση αυτή να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας οικοδομής από την αρμόδια αρχή. Επιπρόσθετα σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 που τιτλοφορείται Ποινικά αδικήματα και ποινές αναφέρονται τα εξής: 20.-

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· ........ διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 υποδείχθηκε πως το κατά πόσο μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E.R. 587). Στην υπόθεση εκείνη οι εφεσείοντες κατασκεύασαν μεταλλικές βάσεις τις οποίες στερέωσαν στην οροφή με βίδες. Επί των βάσεων στερέωσαν το προκατασκευασμένο δωμάτιο εντός του οποίου τοποθέτησαν τον εξοπλισμό. Επειδή το δωμάτιο που δημιουργήθηκε περικλείει και οριοθετεί χώρο κρίθηκε ότι βρισκόταν εντός της έννοιας της 'οικοδομής' που καθορίζει το άρθρο 2 του Κεφ.96. Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί δεν συνιστούσε ουσιώδες στοιχείο. Σημασία επίσης δεν είχε ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα. Στηνυπόθεση South Wales Aluminium Co Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E R 587, για την οποίαν έγινε αναφορά πιο πάνω, o Δικαστής Atkinson αναφερόμενος στους όρους «οικοδομή» και «κατασκεύασμα» - building και structure αντίστοιχα - ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ". I suppose it means something which is constructed in the way of being built up as is a building; it is in the nature of a building. It seems to me it is not in the nature of a building, or a structure analogous to a building, unless it is something which you can say quite fairly has been built up. I do not think that is the only guide or the only test, but, roughly, I think that must be the main guide; how has it got there? Is it something which you can fairly say has been built up? I do not think it depends at all on whether it is fixed to the ground. That may be a relevant consideration." Σε ελεύθερη μετάφραση: "υποθέτω σημαίνει κάτι το οποίο κατασκευάζεται κατά την διαδικασία της ανέγερσής του, όπως μια οικοδομή έχει χαρακτήρα οικοδομής. Μου φαίνεται ότι (ένα κατασκεύασμα) δεν έχει χαρακτήρα οικοδομής ή δεν είναι ανάλογο μιας οικοδομής εκτός αν είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί. Δεν είμαι της άποψης ότι αυτή είναι η μόνη καθοδήγηση ή το μόνο κριτήριο, χοντρικά, όμως, πιστεύω ότι αυτό πρέπει να είναι το κύριο κριτήριο, πώς, δηλαδή (η κατασκευή), κατέληξε εδώ (που βρίσκεται). Είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί; Δεν νομίζω (η απάντηση) να εξαρτάται ολωσδιόλου από το αν κατά πόσο αυτή είναι στερεωμένη στο έδαφος. Αυτό μπορεί να αποτελεί σχετική παράμετρο." Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τοποθέτηση πασσάλου, η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αναμφίβολα αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.96 καθότι περικλείει και οριοθετεί χώρο. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη πως το γεγονός ότι δεν κατοικεί κανείς μέσα στο χώρο που δημιουργείται από την κατασκευή είναι άνευ σημασίας επειδή οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων αλλά σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό το οποίο περικλείει ή οροθετεί ή σκοπό έχει να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Επίσης στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "The word "construction" used in this context has the same meaning as the word "structure" and the meaning of that word was fully discussed in The London County Council v. Tann, [1954] 1 All E.R. 389. For a structure to be a building within the meaning of Chapter 96, it must be one which is used for a purpose for which a building is ordinarily used and for a purpose for which the erection of a building is usually required or at least desirable. A structure enclosing or delimiting or intending to enclose or delimit any land or space is a building." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Η λέξη "οικοδομή" με την έννοια που χρησιμοποιείται έχει την ίδια έννοια όπως και η λέξη "κατασκεύασμα" και η έννοια της λέξης αυτής συζητήθηκε πλήρως στην υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389. Για να είναι ένα κατασκεύασμα οικοδομή εντός της έννοιας του Κεφ. 96 πρέπει να είναι τέτοιο, ώστε να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς για τους οποίους μια οικοδομή υπό κανονικές συνθήκες ανεγείρεται και για τους σκοπούς για τους οποίους η ανέγερση μιας οικοδομής συνήθως απαιτείται ή είναι τουλάχιστον επιθυμητή. Ένα κατασκεύασμα το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή σκοπεύει να οριοθετεί ή να περικλείει οποιαδήποτε γη ή χώρο είναι οικοδομή." Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης 'οικοδομής' σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 γίνεται και στη Municipality of Nicosia v. Solomonides and another

(1984)2 CLR 451 με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση αυτή επισημαίνεται ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως 'οικοδομή' μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια την οποία έχει σκοπό να ρυθμίζει ο Νόμος αυτός. Στη Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 γίνεται αναφορά και στην The London County Council v. Tann [1954] 1 All E.R. 389 όπου λέχθηκε ότι για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατασκευή (stucture) αποτελεί οικοδομή πρέπει να έχει τη μορφή οικοδομής 'building' και το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το σκοπό για τον οποίο η κατασκευή ανεγέρθη. Για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια ώστε να χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο μια οικοδομή συνήθως χρησιμοποιείται και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή, η ανέγερση μιας οικοδομής. Στην αγγλική υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση The Mayor etc. of Nicosia Town v. Keravnos 20 CLR (II) 51, ο Δικαστής Parker ανέφερε ότι για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν μια συγκεκριμένη κατασκευή έχει τον χαρακτήρα οικοδομής θα πρέπει να προστρέξει στην ούτω καλούμενη 'πρόθεση της κατασκευής' και να θέσει στον εαυτό του το εξής ερώτημα. "ως άνθρωποι του κόσμου τούτου μπορούμε να πούμε ότι αυτό το πράγμα, για να χρησιμοποιούμε και ουδέτερες εκφράσεις, είναι κατασκευή με χαρακτήρα οικοδομής;" Επίσης, στην αγγλική υπόθεση London County Council v. Pearce

(1892)2 QB 109 οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι ήταν οικοδόμοι, ανήγειραν ξύλινο κατασκεύασμα, το οποίο τοποθέτησαν στο μπροστινό μέρος της επιχείρησής τους στην οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν διεξάγονταν οποιεσδήποτε οικοδομικές εργασίες. Η οροφή της κατασκευής ήταν από αλουμίνιο και είχε διαστάσεις 8Χ6 (πόδια) και ύψος 10 πόδια. Χρησιμοποιείτο δε ως γραφείο. Ήταν επανδρωμένο με τραπέζι, το οποίο χρησιμοποιείτο ως γραφείο και είχε ένα μικρό παράθυρο από το οποίο πληρωνόταν το προσωπικό. Στηριζόταν δε σε σιδερένιους τροχούς και μετακινείτο. Ο Δικαστής Vaughan Williams αποφάσισε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν επρόκειτο περί οικοδομής. Το κύριο χαρακτηριστικό της κατασκευής αυτής, το οποίο και αποτέλεσε την βάση του σκεπτικού τόσο της πρωτόδικης όσο και της κατ' έφεση απόφασης, ήταν ότι προορισμός της ήταν η τοποθέτησή της κάθε φορά και σε ξεχωριστό μέρος όποτε αυτό χρειαζόταν ή κρινόταν απαραίτητο (made for the purpose of locomotion and for erection in any place where it might be required). Βεβαίως το Αγγλικό Εφετείο τόνισε, ότι δεν δικαιούται κάποιος να ξεφεύγει από την Νομοθεσία με το να ανεγείρει σε τροχούς αυτό που ο ίδιος προτίθεται να είναι μια οικοδομή και ακολούθως να επικαλείται ότι η κατασκευή αυτή δεν εμπίπτει εντός της έννοιας του Νόμου για τον λόγο ότι κυλά πάνω σε τροχούς. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο πρέπει να αντλεί καθοδήγηση από την 'πρόθεση της κατασκευής', ήτοι τον σκοπό για τον οποίο αυτή κατασκευάστηκε ή ανεγέρθηκε. Αυτό που στην πιο πάνω υπόθεση βάρυνε στην κρίση της δικαστικής απόφασης ήταν ότι η κατασκευή εκείνη κατασκευάστηκε με σκοπό να μπορεί να μετακινείται από την μια οικοδομή στην άλλη, όπως οι περιστάσεις απαιτούσαν, δηλαδή, να μην είναι μια μόνιμη κατασκευή. Από τα δε λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Έπαρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ 384 συνάγεται ότι ο σκοπός του Κεφ.96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Οι Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες γραπτές τους εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[2] Υπαγωγή ευρημάτων επί της νομικής πτυχής: Συνεπώς τα ερωτήματα που καλείται να εξετάσει το παρόν δικαστήριο δεν είναι άλλα από τα ακόλουθα: Α) Κατά πόσον η μεταλλική περίφραξη που ανεγέρθηκε κατά το έτος 2015 περιμετρικά της Πολυκατοικίας ΧΧ εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής όπως αυτή προσδιορίζεται στη σφαίρα του άρθρου 2 του Κεφ.96. Β) Κατά πόσο για τη συγκεκριμένη κατασκευή της μεταλλικής περίφραξης απαιτείται προηγουμένως η έκδοση άδειας από το Δήμο Γερμασόγειας ως οι πρόνοιες του άρθρου 3

(1)του Κεφ.96. Γ) Κατά πόσον οι Κατηγορούμενοι ανέχθηκαν και/ή επέτρεψαν την κατασκευή της μεταλλικής περίφραξης υπό την ιδιότητα τους ως μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ. Προς απάντηση των πιο πάνω ερωτημάτων και αφού έχω λάβει υπόψη μου την σχετική επί του θέματος νομοθεσία, νομολογία, την αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα καταλήγω ότι η μεταλλική περίφραξη που κατασκευάστηκε και τοποθετήθηκε περιμετρικά του εξωτερικού χώρου της Πολυκατοικίας ΧΧ και η οποία σε κάποια σημεία της έχει και μεταλλικές καγκελόπορτες και είναι μόνιμα προσαρτημένη στο έδαφος εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής και για την κατασκευή και τοποθέτηση της οποίας από το 2015 μέχρι και σήμερα δεν έχει εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή ήτοι στην υπό εξέταση περίπτωση τον Δήμο Γερμασόγειας παρά το ότι πριν την ανέγερση αυτής τέτοια άδεια θα έπρεπε να είχε εξασφαλιστεί. Επιπρόσθετα έχω ικανοποιηθεί από τα ευρήματα μου ότι αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι ως Μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής κατά το έτος 2014 και 2015 της Πολυκατοικίας με την ονομασία ΧΧ όχι μόνο έχουν ανεχθεί αλλά και έχουν επιτρέψει στον εργολάβο που ανέλαβε τις εργασίες ανακαίνισης της συγκεκριμένης πολυκατοικίας όπως μεταξύ άλλων εργασιών προχωρήσει στην κατασκευή και τοποθέτηση της εν λόγω μεταλλικής περίφραξης. Σημειώνω πως για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος του άρθρου 3

(1)β) του Κεφ. 96 δεν απαιτείται οι κατηγορούμενοι να είναι ιδιοκτήτες διαμερισμάτων της συγκεκριμένης πολυκατοικίας ως ήταν και η εισήγηση της υπεράσπισης δηλαδή το ζήτημα αυτό της ιδιοκτησίας να αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Ο νόμος αναφέρεται γενικά σε ..κανένα πρόσωπο συνεπώς δεν απαιτείται ως μέρος των συστατικών στοιχείων του αδικήματος ο Κατηγορούμενος να έχει συγκεκριμένη ιδιότητα και το αδίκημα μπορεί να διαπραχθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατά τον επίδικο για τις κατηγορίες χρόνο ήταν μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ και συγκεκριμένα κατά τα έτη 2014 και 2015 και με τις ενέργειες τους όχι μόνο ανέχθηκαν αλλά και επέτρεψαν την ανέγερση της επίδικης μεταλλικής περίφραξης από τον εργολάβο που ανέλαβε μεταξύ άλλων και την εκτέλεση της εργασίας αυτής συνεπώς προκύπτει με ασφάλεια και στον απαιτούμενο για τις ποινικές υποθέσεις βαθμό ότι τα αδικήματα έχουν διαπραχθεί από τους Κατηγορούμενους. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω η Ανώμοτη Δήλωση στην οποία προέβηκε ο Κατηγορούμενος 2 δεν διαφοροποιεί με οποιοδήποτε τρόπο την κατάληξη του Δικαστηρίου αφού το μόνο που ανέφερε σε αυτήν είναι ότι ο ίδιος δεν είναι ιδιοκτήτης οποιουδήποτε διαμερίσματος στην Πολυκατοικία. Για το ζήτημα αυτό σχετική αναφορά γίνεται από το Δικαστήριο ανωτέρω. Το γεγονός ότι στις λεπτομέρειες της πρώτης και δεύτερης κατηγορίας γίνεται αναφορά για ένα έκαστο κατηγορούμενο στην ιδιότητα του μέλους της Διαχειριστής Επιτροπής ΧΧ - ΧΧ αντί της Διαχειριστικής Επιτροπής ΧΧ όπως εν τέλει αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου σε συνέχεια και της αποδεκτής μαρτυρίας σημειώνω πως κάτι τέτοιο δεν αποτελεί λόγο για την αθώωση αυτών. Ούτως η άλλως το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία να προχωρήσει σε τροποποίηση των λεπτομερειών της 1ης και 2ης Κατηγορίας ακόμα και μετά το τέλος της δικής[3] έτσι ώστε το περιεχόμενο αυτών να συνάδει με την προσκομισθείσα μαρτυρία η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο καθώς και με τα ευρήματα που διέπουν την υπόθεση. Σχετικός με το θέμα αυτό είναι και ο χειρισμός του Ανωτάτου Δικαστηρίου που έγινε στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης Αρ. 85/19 ημερομηνίας 30.06.2021 μεταξύ NIKOΣ ΓΛΥΚΥΣ G.N.S. TelemaN LTD v ΛΑΡΤΙΔΗ Συνεπώς έχοντας κατά νου τα ανωτέρω εκδίδω τέτοια διαταγή με την οποία τροποποιούνται οι λεπτομέρειες τόσο της 1ης όσο και της 2ης Κατηγορίας με την απάλειψη της αναφοράς Διαχειριστικής Επιτροπής ΧΧ - ΧΧ και την αντικατάσταση του με την αναφορά Διαχειριστικής Επιτροπής ΧΧ. Οι τροποποιημένες κατηγορίες στη νέα τους μορφή αποτυπώνονται στο τέλος της παρούσας απόφασης. Τέλος θα ήταν παράλειψη του Δικαστηρίου να μην σχολιάσει και το ακόλουθο ζήτημα που φαίνεται να προκύπτει από την υπό εξέταση υπόθεση. Παρά το γεγονός ότι τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται σε ένα κατηγορητήριο με το οποίο τους καταλογίζεται η διάπραξη ποινικών αδικημάτων αποτελεί καθαρά και μόνο απόφαση του Κατήγορου καλό θα ήταν κατά το στάδιο διερεύνησης μιας υπόθεσης να γίνεται προσπάθεια εντοπισμού και δίωξης του συνόλου των εμπλεκομένων προσώπων και όχι επιλεκτικά ορισμένων. Αυτό γιατί ως ενδεχόμενα προκύπτει και απο την εξέταση της υπό κρίση υπόθεσης μέλη της Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολυκατοικίας ΧΧ κατά τον επίδικο χρόνο ήτοι για τα έτη 2014 και 2015 ενδεχόμενα να ήταν και άλλα πρόσωπα, δηλαδή πέραν των προσώπων που αντιμετωπίζουν σήμερα την υπό εξέταση υπόθεση και οι οποίοι θα μπορούσαν και αυτοί να αντιμετώπιζαν παρόμοιες ή αντίστοιχες κατηγορίες. Πέραν τούτου και οι ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων της εν λόγω πολυκατοικίας που ψήφισαν υπέρ της εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών για τις οποίες δεν είχαν εξασφαλιστεί οι απαιτούμενες άδειες ενδεχόμενα να έφεραν και αυτοί τις δικές τους ευθύνες εκεί και όπου βεβαίως θα μπορούσαν να στοιχειοθετηθούν. Αυτό αναφέρεται έτσι ώστε να μην δημιουργείται και ένα αίσθημα αδικίας στους εμπλεκόμενους ότι δηλαδή αυτοί τυγχάνουν άνισης μεταχείρισης σε σχέση πάντοτε με άλλα πρόσωπα τα οποία ενδεχομένως να εμπλέκονταν επίσης στην διάπραξη παρόμοιων ή αντίστοιχων αδικημάτων. Κατάληξη: Για όλους τους πιο πάνω λόγους οι κατηγορούμενοι κρίνονται ένοχοι ο καθένας στην κατηγορία που αντιμετωπίζει που υπό το φως της μαρτυρίας που δόθηκε επί του κατηγορητηρίου αυτό τροποποιείται ως ακολούθως: Πρώτη Κατηγορία Ανοχή όπως ανεγερθεί παράνομη μεταλλική περίφραξη χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β), 3

(2)(α) και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/87. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο Κατηγορούμενος 1 κατά η περί τις αρχές του 2015 και/ή σε προγενέστερο χρόνο, υπό την ιδιότητα του ως μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής ΧΧ, παράνομα και χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Γερμασόγειας, ανέχθηκε και/ή επέτρεψε την προσθήκη μεταλλικής κατασκευής στο τεμάχιο ΧΧ, Σχ, Χ-ΧΧ-ΧΧ, Τμήμα Χ που αποτελείται από συγκρότημα Πολυκατοικιών με την ονομασία ΧΧ, ΧΧ και ΧΧ, η οποία βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. Δεύτερη Κατηγορία Ανοχή όπως ανεγερθεί παράνομη μεταλλική περίφραξη χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(β), 3

(2)(α) και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 και του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/87. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο Κατηγορούμενος 2 κατά η περί τις αρχές του 2015 και/ή σε προγενέστερο χρόνο, υπό την ιδιότητα του ως μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής ΧΧ, παράνομα και χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Γερμασόγειας, ανέχθηκε και/ή επέτρεψε την προσθήκη μεταλλικής κατασκευής στο τεμάχιο ΧΧ, Σχ, Χ-ΧΧ-ΧΧ, Τμήμα Χ που αποτελείται από συγκρότημα Πολυκατοικιών με την ονομασία ΧΧ, ΧΧ και ΧΧ, η οποία βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Γερμασόγειας. (Υπ.) ....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462. [2] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 [3] Άρθρο 85

(4)Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 155 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο