ΔΗΜΟΣ ΓΕΡΜΑΣΟΓΕΙΑΣ ν. P.C.C. INVESTMENTS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 24829/19, 6/12/2021

(1)και 20

(3)του Περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η κατηγορούμενη 3 εταιρεία από άγνωστη στην κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία μέχρι σήμερα, μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Γερμασόγειας, στην οδό ΧΧΧ, ΧΧΧ, επί του τεμ. ΧΧ, Σχ. Χ-ΧΧ-ΧΧ, τμήμα Χ, κατέχει οικοδομή στην πρόσοψη του υφιστάμενου καταστήματος με αριθμό 6, η οποία ενσωματώθηκε με αυτό ως επέκταση του, διαστάσεων 6μ x 6μ περίπου στεγασμένης και περίκλειστης από ευτελή υλικά, γυαλί και μεταλλικές δοκούς, χωρίς την εκ των προτέρων έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Γερμασόγειας. ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Δωδέκατη Κατηγορία Χρήση οικοδομής άνευ πιστοποιητικού εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των Άρθρων 2, 10

(1)και 20

(3)του Περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η κατηγορούμενη 3 εταιρεία από άγνωστη στην κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία μέχρι σήμερα, μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Γερμασόγειας, στην οδό ΧΧΧ, ΧΧΧ, επί του τεμ. Χ, Σχ. Χ-ΧΧ-ΧΧ, τμήμα Χ, χρησιμοποιεί οικοδομή στην πρόσοψη του υφιστάμενου καταστήματος με αριθμό 6, η οποία ενσωματώθηκε με αυτό ως επέκταση του, διαστάσεων 6μ x 6μ περίπου στεγασμένης και περίκλειστης από ευτελή υλικά, γυαλί και μεταλλικές δοκούς, χωρίς την εκ των προτέρων έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Γερμασόγειας. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής μαρτυρία παρουσιάστηκε από τον κ. ΧΧ Χριστοδούλου (ΜΚ1) και τον κ. ΧΧ Αθάνατο (ΜΚ2). Η Κατηγορούμενη 3 μετά την κλήση της σε απολογία κάλεσε ένα μάρτυρα προς υπεράσπιση της ήτοι την Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού κα. Στυλιανού (ΜΥ1). Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχήν, θα πρέπει να λεχθεί ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει το βάρος να αποδείξει την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας[1]. Ένας μάρτυρας μπορεί, επίσης, να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Αγαπίου v. Παναγιώτου

(1988)1 Α.Α.Δ. 263, Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη

(1995)2 Α.Α.Δ. 207 και Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Η Μαρτυρία: Πρώτος μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ1) παρουσιάστηκε ο κ. ΧΧΧ Χριστοδούλου εκτιμητής ακινήτων, πρώην Κατηγορούμενος 2 στην υπό εξέταση υπόθεση και ιδιοκτήτης της εταιρείας P.C.C. INVESTMENTS LTD πρώην Κατηγορούμενης

1. Ως ανέφερε η εταιρεία του είναι ιδιοκτήτρια από τις 11.06.2008 του καταστήματος αρ. 6 (σχετικό το Τεκμήριο 2 που κατέθεσε) που ευρίσκεται στο κτιριακό συγκρότημα με την ονομασία XX και φέρει αριθμό εγγραφής X/XX, Φ/Σχ. X/X-XX-XX, Τμήμα X, τεμάχιο ΕΠΙ X το οποίο αποτελείται από ισόγειο 80 τ.μ., μεσοπάτωμα 40 τ.μ. καθώς και ακάλυπτο χώρο που χαρακτηρίζεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ως αυλή με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης στο μπροστινό μέρος έκτασης 55 τ.μ. Μάλιστα ως σημείωσε όταν η εταιρεία του αγόρασε το συγκεκριμένο κατάστημα ήταν στην κατάσταση το οποίο αυτό ευρίσκεται και σήμερα δηλαδή πρόκειται για το κατάστημα αρ. 6 το οποίο στο Τεκμήριο 6 (πρώην Τεκμήριο Α προς αναγνώριση) φαίνεται να έχει απέξω την επιγραφή XX και είχε μέσα ως ενοικιαστή την εταιρεία MIKAEL TRADING COMPANY LTD και η οποία εξακολουθεί να το κατέχει και λειτουργεί μέχρι και σήμερα ως κατάστημα πώλησης ειδών σουβενίρ με συνεχή ενοικίαση. Ερωτούμενος για το που ακριβώς φτάνει η πρόσοψη του καταστήματος του σε σχέση με τον δρόμο ο μάρτυρας απάντησε ότι τόσο τότε που το απέκτησε όσο και τώρα το κατάστημα περιλαμβάνει όπως φαίνεται και στην φωτογραφία και τον ακάλυπτο χώρο της αυλής με τον ίδιο να αναγκάζεται να έρθει σε επαφή με τους ενοικιαστές του για να τους εκφράσει την ανησυχία του στο γεγονός ότι ο ακάλυπτος χώρος της αυλής 55 τ.μ. στην πρόσοψη του καταστήματος είχε καλυφθεί και χρησιμοποιείτο ως χώρος του καταστήματος με τον κ. XX Κουτσίδη διευθυντή της ενοικιάστριας εταιρείας να του αναφέρει ότι περί το 2006 υπήρχε υπόθεση εναντίον του για πιθανές παρανομίες επί του εν λόγω υποστατικού και τον είχε ενημερώσει ότι κέρδισε την εν λόγω υπόθεση συνεπώς ως ανέφερε δεν υπήρχε λόγος να ασχοληθεί περαιτέρω με το θέμα. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα επικεντρώθηκε επίσης στην αγορά των διαμερισμάτων του συγκεκριμένου οικοδομικού συγκροτήματος κατά το έτος 2018 από ξένο επενδυτή ο οποίος αποτάθηκε και ετοίμασε μελέτες ως προς την αξιοποίηση τόσο του κενού χώρου πίσω από τις υφιστάμενες οικοδομές όσο και του υφιστάμενου κτιρίου με σκοπό να ανεγείρει πολυώροφο κτίριο μεταφέροντας συντελεστή δόμησης, επενδυτής ο οποίος μάλιστα εξέφρασε και ενδιαφέρον και για την αγορά του καταστήματος αρ. 6 ιδιοκτησίας του μάρτυρα χωρίς όμως η οποιαδήποτε αγορά να προχωρήσει. Αναφορά επίσης έγινε και στο γεγονός ότι πρόταση του συγκεκριμένου επενδυτή ήταν να αποκατασταθούν με δικά του έξοδα και οι οποιεσδήποτε παρανομίες υπάρχουν κατά μήκος των καταστημάτων του συγκροτήματος. Ο ενοικιαστής του εξ όσων γνώριζε ζήτησε από τον επενδυτή κάποιο ποσό για αέρα για να αφήσει το ακίνητο με αποτέλεσμα ο επενδυτής να μην ενδιαφερθεί περαιτέρω για την αγορά. Ερωτούμενος σε σχέση με το περιεχόμενο της φωτογραφίας που του υποδείχθηκε ήτοι το Τεκμήριο 6 (πρώην Τεκμήριο Α προς αναγνώριση) σε σχέση με το δικό του κατάστημα ο μάρτυρας σημείωσε πως η νόμιμη πρόσοψη του δικού του καταστήματος θα έπρεπε να ήταν περίπου 8 μέτρα πιο πίσω από ότι βρίσκεται σήμερα, δηλαδή θα έπρεπε να ήταν στο κάτω μέρος των κολόνων των διαμερισμάτων που φαίνονται στην φωτογραφία και οι οποίες κατεβαίνουν κάθετα προς τα κάτω στο δικό του κατάστημα δηλαδή το ισόγειο όπου εκεί βρίσκεται το νόμιμο εμβαδό του ακινήτου. Ο ίδιος δεν γνώριζε επ ακριβώς από τη κατασκευάστηκε ο συγκεκριμένος χώρος της αυλής ο οποίος έχει κλείσει αφού μετακινήθηκε η προθήκη της βιτρίνας του καταστήματος αλλά φαίνεται να δημιουργήθηκε από υλικά έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας ενιαίος χώρος με αποτέλεσμα πλέον το κατάστημα να έχει συνολικό χώρο 135 τ.μ. Απέκλεισε το ενδεχόμενο αυτός ο χώρος να έκλεισε με οπλισμένο σκυρόδεμα. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι ο ίδιος δεν έχει οποιαδήποτε γνώση σε σχέση με το κατάστημα του και τους κατηγορούμενους 3,4 και 5 πριν τις 11/06/2008 που το αγόρασε αφού το μόνο που γνώριζε ήταν αυτό που το είχε αναφέρει ο κατηγορούμενος 4 ότι δηλαδή ο Δήμος Γερμασόγειας τον είχε πάρει δικαστήριο κατά το έτος 2006 και κατάφερε να κερδίσει την υπόθεση χωρίς να γνωρίζει οτιδήποτε άλλο. Παρουσίασε μάλιστα ως Τεκμήριο 3 την συγκατάθεση που ο ίδιος έδωσε μέσω της εταιρείας του προς την εταιρεία του επενδυτή που είχε αγοράσει τα διαμερίσματα του συγκροτήματος και με την οποία τον εξουσιοδοτούσε να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, άδεια αλλαγής χρήσης και πιστοποιητικό έγκρισης όπως και πολλά άλλα διευκρινίζοντας όμως ότι η εξουσιοδότηση αυτή αφορούσε το νέο ακίνητο για το οποίο επιθυμούσε να αναπτύξει και όχι το δικό του κατάστημα για το οποίο κατείχε ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας εξηγώντας πώς για να υπάρχει τέτοιος τίτλος υπήρχε και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης αφού χωρίς το πιστοποιητικό αυτό ξεχωριστός τίτλος δεν μπορεί να εκδοθεί. Ερωτούμενος τι σχέση έχουν τα ζητήματα του επενδυτή με την υπό εξέταση υπόθεση απάντησε πώς για να μπορέσει η εν λόγω εταιρεία να προχωρήσει στην ανάπτυξη του ακινήτου θα πρέπει να κατεδαφιστούν οι παρανομίες που εμπίπτουν στα καταστήματα του συγκροτήματος σημειώνοντας πώς τα πλείστα από αυτά έχουν ως κύρια παρανομία την επέκταση του χώρο τους στο χώρο της αυλής στο μπροστινό τους τμήμα. Παρά το γεγονός ότι συμφώνησε πως ο ίδιος δεν είχε στην κατοχή του οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που να επιβεβαιώνει τις παρανομίες αυτές ανέφερε πώς ως εκτιμητής ακινήτων με πείρα 30 ετών και έχοντας στην κατοχή του τίτλο ιδιοκτησίας ο οποίος αναγράφει ότι ο χώρος με αριθμό 84 είναι αυλή για την οποία διέθετε αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης δεν υπάρχει δικαίωμα η εν λόγω αυλή να γίνει μέρος του καταστήματος γιατί κάτι τέτοιο δεν συνάδει με τον τίτλο ιδιοκτησίας. Ξεκαθάρισε μάλιστα επανειλημμένως σε αριθμό ερωτήσεων που του έθεσε ο κ. Ιωάννου ότι το κατάστημα του με αριθμό 6 διαθέτει ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας δηλαδή για να εκδοθεί ο τίτλος αυτός κατά το χρόνο που είχε κτιστεί είχε εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και στην συνέχεια εκδόθηκε και ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας. Αν έγιναν παρανομίες μετά που εκδόθηκε ο ξεχωριστός τίτλος του καταστήματος δεν θα φαίνεται οτιδήποτε σε σχέση με αυτές στον τίτλο ιδιοκτησίας. Ο μάρτυρας δεν είχε γνώση για το πότε και από ποιόν έγιναν παράνομες πράξεις ούτε και είχε γνώση για το κατά πόσον οι κατηγορούμενοι 4 και 5 συμβούλεψαν την κατηγορούμενη 3 να κατέχει την συγκεκριμένη οικοδομή όμως σημείωσε πως ενοικιάστρια του καταστήματος του είναι η κατηγορούμενη 3 με διευθυντή τον κ. Κουτσίδη αλλά δεν έχει οποιοδήποτε ενοικιαστήριο έγγραφο όμως έχει τις αποδείξεις που εκδίδει για την καταβολή του ενοικίου. Ο ίδιος δεν γνώριζε για τον χρόνο που επιλέγηκε να αποσυρθεί η υπόθεση τόσο εναντίον του όσο και της εταιρείας του αλλά ανέφερε ότι αυτά που λέει σήμερα στο δικαστήριο θα ήταν τα ίδια αν ήταν και κατηγορούμενος στην υπόθεση. Επιβεβαίωσε πως ο ίδιος δεν προχώρησε στην λήψη οποιοδήποτε μέτρων ή έξωσης εναντίον του ενοικιαστή του για μετατροπές στο κτίριο αφού ως επανέλαβε είχε την διαβεβαίωση του διευθυντή της ενοικιάστριας εταιρείας πως τέτοια υπόθεση που καταχωρήθηκε από τον Δήμο Γερμασόγειας δεν είχε επιτυχή κατάληξη κατά το έτος 2006 και εν πάση περιπτώσει ως σημείωσε αφορούσε τον Δήμο Γερμασόγειας να προέβαινε σε υπόθεση εναντίον τους. Τέλος ο μάρτυρας αρνήθηκε αριθμό υποβολών ότι ο ίδιος γνώριζε και μίλησε τόσο με τον Δήμαρχο όσο και τον Δημοτικό Μηχανικό του Δήμου Γερμασόγειας και ότι η καταχώρηση της υπόθεσης έγινε σε συνεννόηση μαζί τους με σκοπό να αναγκάσουν την κατηγορούμενη 3 να εγκαταλείψει το ακίνητο παρά το γεγονός ότι πρόκειται για θέσμια ενοικιάστρια και να απωλέσει τα νόμιμα δικαιώματα της. Δεύτερος Μάρτυρας Κατηγορίας (ΜΚ2) παρουσιάστηκε ο Δημοτικός Μηχανικός και εκτελών χρέη και Δημοτικού Γραμματέα τα τελευταία 8 χρόνια του Δήμου Γερμασόγειας Γ. Αθάνατος. Μεταξύ των καθηκόντων του ως ανέφερε είναι η ευθύνη της εφαρμογής του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, η έκδοση και ο έλεγχος αδειών οικοδομής καθώς και ο έλεγχος ότι οι οικοδομές ανεγείρονται με βάση τις άδειες οικοδομής. Σε σχέση με το επίδικο ακίνητο ανέφερε ότι το γνωρίζει καθότι αυτό βρίσκεται εντός του Δήμου Γερμασόγειας και συγκεκριμένα στην οδό XX στον XX για το οποίο μάλιστα κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 και σχετικό κτηματικό σχέδιο στο οποίο υποδεικνύεται το τεμάχιο XX. Ο ίδιος ως ανέφερε επισκέφθηκε το συγκεκριμένο τεμάχιο στις 20.06.2019 καθώς και στις 22.10.2021 και έλαβε φωτογραφικό υλικό το οποίο και κατέθεσε στην διαδικασία ως Τεκμήριο
2. Επίσης φωτογραφικό υλικό που αποτελούσε το Τεκμήριο Α προς αναγνώριση επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για φωτογραφία που έβγαλε ο ίδιος και η οποία εν τέλει κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 στην διαδικασία φωτογραφικό υλικό το οποίο παρουσιάζει το επίδικο υποστατικό ήτοι το κατάστημα στο εξωτερικό μέρος του οποίου αναγράφονται οι λέξεις XX. Ερωτούμενος για το κατά πόσον υπάρχουν εκδοθεισομένες άδειες οικοδομής για το υποστατικό ανέφερε πως υπάρχουν διευκρινίζοντας όμως πως πρόκειται για άδειες που αφορούν το νόμιμο υποστατικό και τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήριο
3. Η αρχική άδεια ως σημείωσε με αριθμό XX είναι αυτή που εκδόθηκε τον Αύγουστο του 1985 και στην συνέχεια εκδόθηκε η άδεια XX με ημερομηνία έκδοσης την 13.09.1989 και που αφορούσε σε προσθηκομετατροπές και ποιο συγκεκριμένα σε ενοποίηση των δύο καταστημάτων σε ένα. Απαντώντας σε ερώτηση για το μέχρι που πρέπει να φτάνει το επίδικο κατάστημα σε σχέση πάντα με το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 ανέφερε πώς σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο του εν λόγω τεκμηρίου παρουσιάζεται με κίτρινη γραμμή η κατεδάφιση του τοίχου και η ενοποίηση του σε ένα κατάστημα ενώ ως σημείωσε ο χώρος μπροστά που παρουσιάζεται με τετραγωνάκια και ο οποίος φτάνει μέχρι την διπλή γραμμή που ξεκινά το πεζοδρόμιο πρέπει να είναι κενός ενώ στον συγκεκριμένο χώρο ανεγέρθηκε παράνομα υποστατικό από ευτελή υλικά για το οποίο αφορά η υπό εξέταση υπόθεση και το οποίο δεν έχει εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 ο χώρος που καλύφθηκε μπροστά από το νόμιμο υποστατικό ανέρχεται περίπου σε 7 μέτρα x 8 μέτρα δηλαδή αναφερόμενος στο Τεκμήριο 5 σημείωσε πως πρόκειται για την κόκκινη οροφή του καταστήματος με την ονομασία XX που πρόκειται για κόκκινους τσίγκους που αποτελούν την οροφή του παράνομου υποστατικού καθώς και μεταλλικές δοκούς και γυαλί ενώ η είσοδος αυτού θα έπρεπε να ήταν στην πρόσοψη του νόμιμου υποστατικού ως φαίνεται στις φωτογραφίες δηλαδή μέχρι το σημείο που το κτίριο παρουσιάζεται χαλασμένο σήμερα. Το συγκεκριμένο κατάστημα λειτουργεί ως διαπίστωσε και ο ίδιος ως κατάστημα Souvenir shop από την Κατηγορούμενη 3 για την οποία κατέθεσε αποτέλεσμα έρευνας του Εφόρου Εταιρειών ως Τεκμήριο
4. Μάλιστα ο Δήμος Γερμασόγειας μετά από αιτήσεις της Κατηγορούμενης 3 εκδίδει σχετικές άδειες λειτουργίας του συγκεκριμένου καταστήματος αντίγραφα των οποίων κατέθεσε στην διαδικασία ως Τεκμήριο 9 άδειες εκδοθεισομένες προς όφελος της Κατηγορούμενης 3 για το συγκεκριμένο κατάστημα το οποίο λειτουργεί με την ονομασία XX. Αντεξεταζόμενος επιβεβαίωσε ότι θυμάται το συγκεκριμένο υποστατικό να έχει τις παρανομίες που εκδικάζονται σήμερα από το Δικαστήριο από το έτος 1995 περίπου το οποίο είχε και συνεχίζει να έχει την σημερινή του μορφή. Σε ερώτηση γιατί ο ίδιος δεν έπραξε οτιδήποτε τα τελευταία 26 χρόνια για τις κατ ισχυρισμό παρανομίες ανέφερε πως τότε το κτίριο λειτουργούσε όλα μαζί και δεν είχαν γίνει τα χαλάσματα που υπάρχουν σήμερα ενώ στην συνέχεια όταν πληροφορήθηκαν ότι το κτίριο πάνω από τα καταστήματα έχει αγοραστεί από επενδυτή ο οποίος κατέθεσε και αίτηση στην Πολεοδομική Αρχή για να το ανακαινίσει αφού αποτελεί έκτρωμα ως έχει σήμερα ως χαρακτηριστικά το περιέγραψε για την Τουριστική Περιοχή του Δήμου ο Δήμος προχώρησε σε καταγγελίες όλων των καταστημάτων της πρόσοψης του κτιρίου έτσι ώστε να χαλαστούν οι παρανομίες και να μπορέσει να προχωρήσει η επιδιόρθωση του κτιρίου. Παρά τις επίμονες περί τούτου ερωτήσεις ο ίδιος δεν γνώριζε τα στοιχεία του συγκεκριμένου επενδυτή ούτε και του Αρχιτεκτονικού Γραφείου που τον εκπροσωπεί όμως επιβεβαίωσε ότι παράπονα για την κατάσταση του κτιρίου έγινε στην Δημοτική Αρχή τόσο από τον συγκεκριμένο επενδυτή όσο και από τους Αρχιτέκτονες του ενώ ως σημείωσε από το 1995 μέχρι και που απέκτησε το συγκεκριμένο κτίριο ο επενδυτής αυτός ο μάρτυρες δεν γνώριζε αν είχε γίνει κανένα άλλο παράπονο ενώ δεν θυμόταν αν για το ίδιο θέμα είχε καταχωρηθεί από τον Δήμο Γερμασόγειας και η ποινική υπόθεση XX/XX. Τέλος σημείωσε πως ο ίδιος δεν γνωρίζει από πότε η Κατηγορούμενη 3 κατέχει το επίδικο υποστατικό ούτε και γιατί η υπόθεση αποσύρθηκε εναντίον των Κατηγορούμενων 1 & 2 αρνούμενος όμως την υποβολή ότι η υπό εξέταση ποινική υπόθεση έχει καταχωρηθεί όχι για να αρθεί η παρανομία αλλά για αλλότριους σκοπούς. Μαρτυρία για την υπεράσπιση κλήθηκε και έδωσε η Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού κα. Στυλιανού (ΜΥ1) η οποία είχε στην κατοχή της και κατέθεσε έγγραφα που αφορούν την Ποινική Υπόθεση XX/XX. Στην ουσία επρόκειτο για αντίγραφα του Μητρώου του Κρατικού Αρχείου το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο 11 στο οποίο παρουσιάζεται ότι η συγκεκριμένη υπόθεση είχε καταχωρηθεί από τον Δήμο Γερμασόγειας εναντίον του XX Κουτσίδη υπόθεση η οποία απορρίφθηκε στις 08.09.2006 και ο κατηγορούμενος αθωώθηκε. Ως ανέφερε ο φάκελος δεν υπάρχει καθότι έχει καταστραφεί μετά από την πάροδο κάποιων χρόνων. Επιπρόσθετα είδε και αναγνώρισε την δικαστική απόφαση ημερομηνίας 08.09.2006 και το κατηγορητήριο αυτής τα οποία κατατέθηκαν στην διαδικασία ως Τεκμήριο 10 ότι αφορούν την ποινική υπόθεση XX/XX. Αντεξεταζόμενη ερωτήθηκε κατά πόσον στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 11 φαίνεται ποια ήταν η κατηγορία που αντιμετώπιζε ο κατηγορούμενος η μάρτυρες περιορίστηκε να αναφέρει πως από το περιεχόμενο του εγγράφου γίνεται μόνο αναφορά στο αδίκημα αυτό της ανέγερσης οικοδομής και το έτος
5. Αξιολόγηση Μαρτυρίας: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαβρού v.Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165). Την εικόνα ειλικρινούς και αξιόπιστου προσώπου σχημάτισα σε σχέση με τον ΜΚ1. Αυτός κατέθεσε με ευθύτητα και πειστικότητα σε σχέση με γεγονότα που ο ίδιος είχε προσωπική εμπλοκή και γνώση ενώ εκεί και όπου παρέθετε εξ ακοής μαρτυρία έδινε και εξήγηση για το πώς η μαρτυρία αυτή είτε προφορική είτε έγγραφη περιήλθε στην δική του γνώση ή κατοχή. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που ανέφερε είτε στον τρόπο που κατέθετε που να είναι ικανό να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι ήταν διατεθειμένος να εμφανιστεί στο Δικαστήριο και να παραποιήσει την αλήθεια. Επιπρόσθετα δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα η προθέσεις να διακατέχουν την μαρτυρία του συνεπώς αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του. Ο ΜΚ2 επίσης έδωσε θετική εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο κατά την δια ζώσης κατάθεση του στην διαδικασία. Δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε είτε σε αυτά που είπε είτε στον τρόπο που κατέθεσε από τα οποία να διαφαίνεται πρόθεση εκ μέρους του να παραποιήσει οποιοδήποτε μέρος των γεγονότων για να βοηθήσει την υπόθεση των παραπονούμενων. Τουναντίον, θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει το τί πραγματικά περιήλθε στην αντίληψή του ως εκ της θέσης και των καθηκόντων του υπό την ιδιότητα του ως Δημοτικός Μηχανικός του Δήμου Γερμασόγειας και από έγγραφα που είχε στην κατοχή του. Θεωρώ ότι ήταν σε τέτοιο βαθμό ειλικρινής που δεν δίστασε να παραδεχθεί ευθαρσώς πως δεν γνώριζε συγκεκριμένα γεγονότα για τα οποία ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση του. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του. Η μαρτυρία της ΜΥ1 ήταν καθαρά τυπικής φύσεως αφού περιορίστηκε μόνο να παρουσιάσει τα σχετικά με την Ποινική Υπόθεση XX/XX έγγραφα. Συνεπώς δεν έχω λόγο να μην αποδεχθώ την μαρτυρία της. Οι Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες τους προφορικές εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[2] Απλά είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι από την αγόρευση του ευπαίδευτου συνήγορου της κατηγορούμενης 3 διαπιστώθηκε πως εν τέλει δεν αμφισβητείτε το γεγονός πως η κατηγορούμενη 3 εταιρεία είναι αυτή που κατέχει και χρησιμοποιεί το επίδικο κατάστημα μάλιστα ως θέσμια ενοικιάστρια γεγονός που ούτως η άλλως συμφώνησε και ο ΜΚ1 σε σχετικές ερωτήσεις κατά την αντεξέταση του. Απεναντίας ήταν η θέση του κ. Ιωάννου πως η παρούσα ποινική υπόθεση καταχωρήθηκε εναντίον της με σκοπό την επιδίωξη έξωσης αυτής από το κατάστημα έτσι ώστε αυτή να απωλέσει όλα τα δικαιώματα της τα οποία προκύπτουν από τις πρόνοιες και την εφαρμογή του Περί Ενοικιοστασίου Νόμου. Νομική Πτυχή Αδικημάτων: Σύμφωνα με το Άρθρο 10

(1)του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 το οποίο τιτλοφορείται Πιστοποιητικό έγκρισης αναφέρονται τα εξής: 10.-

(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου. Επιπρόσθετα σύμφωνα με το Άρθρο 20 του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 που τιτλοφορείται Ποινικά αδικήματα και ποινές αναφέρονται τα εξής: 20.-

(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - ......... (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου

(1)του άρθρου 10∙ διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο

(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. Το άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96 μετά των συναφών τροποποιήσεων, το οποίο αποτελεί το ερμηνευτικό πλαίσιο της νομοθεσίας αυτής, προσδιορίζει την έννοια της 'οικοδομής' ως: "οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο." Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: (α) οποιαδήποτε κατασκευή είτε από σίδερο ή άλλη ύλη και (β) που περικλείει ή οροθετεί ή (γ) έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί (δ) οποιαδήποτε γη ή χώρο. Στην υπόθεση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου v. Δήμου Αγλαντζιάς

(2006)2 Α.Α.Δ. 291 υποδείχθηκε πως το κατά πόσο μια κατασκευή θεωρείται 'οικοδομή' ή όχι είναι θέμα πραγματικό. Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του όλα τα συναφή γεγονότα όπως το σχήμα και το μέγεθος της κατασκευής, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, ο τρόπος κατασκευής της οικοδομής, κατά πόσο είναι προσαρτημένη στη λοιπή οικοδομή, η σχέση της κατασκευής με τα υπόλοιπα κατασκευάσματα και τον τρόπο με τον οποίο θα γίνει χρήση της οικοδομής. Κανένας από τους πιο πάνω παράγοντες δεν είναι καθοριστικός αλλά όλοι μαζί βοηθούν στην απάντηση του τιθέμενου ερωτήματος (βλέπε South Wales Aluminium Co. Ltd. v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E.R. 587). Στην υπόθεση εκείνη οι εφεσείοντες κατασκεύασαν μεταλλικές βάσεις τις οποίες στερέωσαν στην οροφή με βίδες. Επί των βάσεων στερέωσαν το προκατασκευασμένο δωμάτιο εντός του οποίου τοποθέτησαν τον εξοπλισμό. Επειδή το δωμάτιο που δημιουργήθηκε περικλείει και οριοθετεί χώρο κρίθηκε ότι βρισκόταν εντός της έννοιας της 'οικοδομής' που καθορίζει το άρθρο 2 του Κεφ.96. Το γεγονός ότι μπορούσε εύκολα ή δύσκολα να αποσπαστεί δεν συνιστούσε ουσιώδες στοιχείο. Σημασία επίσης δεν είχε ούτε και η πρόθεση ή μη των εφεσειόντων να διατηρήσουν το συγκεκριμένο δωμάτιο μόνιμα ή για κάποιο χρονικό διάστημα. Στηνυπόθεση South Wales Aluminium Co Ltd v. Assessment Committee for the Neath Assessment Area

(1943)2 All E R 587, για την οποίαν έγινε αναφορά πιο πάνω, o Δικαστής Atkinson αναφερόμενος στους όρους «οικοδομή» και «κατασκεύασμα» - building και structure αντίστοιχα - ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ". I suppose it means something which is constructed in the way of being built up as is a building; it is in the nature of a building. It seems to me it is not in the nature of a building, or a structure analogous to a building, unless it is something which you can say quite fairly has been built up. I do not think that is the only guide or the only test, but, roughly, I think that must be the main guide; how has it got there? Is it something which you can fairly say has been built up? I do not think it depends at all on whether it is fixed to the ground. That may be a relevant consideration." Σε ελεύθερη μετάφραση: "υποθέτω σημαίνει κάτι το οποίο κατασκευάζεται κατά την διαδικασία της ανέγερσής του, όπως μια οικοδομή έχει χαρακτήρα οικοδομής. Μου φαίνεται ότι (ένα κατασκεύασμα) δεν έχει χαρακτήρα οικοδομής ή δεν είναι ανάλογο μιας οικοδομής εκτός αν είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί. Δεν είμαι της άποψης ότι αυτή είναι η μόνη καθοδήγηση ή το μόνο κριτήριο, χοντρικά, όμως, πιστεύω ότι αυτό πρέπει να είναι το κύριο κριτήριο, πώς, δηλαδή (η κατασκευή), κατέληξε εδώ (που βρίσκεται). Είναι κάτι για το οποίο μπορεί να λεχθεί ευθέως ότι έχει ανεγερθεί; Δεν νομίζω (η απάντηση) να εξαρτάται ολωσδιόλου από το αν κατά πόσο αυτή είναι στερεωμένη στο έδαφος. Αυτό μπορεί να αποτελεί σχετική παράμετρο." Περαιτέρω, στην υπόθεση Κυπριανού v. Δήμου Στροβόλου

(1992)2 Α.Α.Δ. 344 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η τοποθέτηση πασσάλου, η τοποθέτηση στέγης από τσίγκους, η στήριξη των τσίγκων στον απέναντι τοίχο και η δημιουργία ενός υπόστεγου για χρήση από το αυτοκίνητο αναμφίβολα αποτελεί οικοδομή εντός της έννοιας του άρθρου 2 του Κεφ.96 καθότι περικλείει και οριοθετεί χώρο. Στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ακόμη πως το γεγονός ότι δεν κατοικεί κανείς μέσα στο χώρο που δημιουργείται από την κατασκευή είναι άνευ σημασίας επειδή οικοδομή δεν σημαίνει απαραίτητα κατοικία ούτε και τόπο διαμονής ανθρώπων αλλά σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 οποιοδήποτε κατασκεύασμα από οποιοδήποτε υλικό το οποίο περικλείει ή οροθετεί ή σκοπό έχει να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Επίσης στην υπόθεση Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "The word "construction" used in this context has the same meaning as the word "structure" and the meaning of that word was fully discussed in The London County Council v. Tann, [1954] 1 All E.R. 389. For a structure to be a building within the meaning of Chapter 96, it must be one which is used for a purpose for which a building is ordinarily used and for a purpose for which the erection of a building is usually required or at least desirable. A structure enclosing or delimiting or intending to enclose or delimit any land or space is a building." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Η λέξη "οικοδομή" με την έννοια που χρησιμοποιείται έχει την ίδια έννοια όπως και η λέξη "κατασκεύασμα" και η έννοια της λέξης αυτής συζητήθηκε πλήρως στην υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389. Για να είναι ένα κατασκεύασμα οικοδομή εντός της έννοιας του Κεφ. 96 πρέπει να είναι τέτοιο, ώστε να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς για τους οποίους μια οικοδομή υπό κανονικές συνθήκες ανεγείρεται και για τους σκοπούς για τους οποίους η ανέγερση μιας οικοδομής συνήθως απαιτείται ή είναι τουλάχιστον επιθυμητή. Ένα κατασκεύασμα το οποίο περικλείει ή οριοθετεί ή σκοπεύει να οριοθετεί ή να περικλείει οποιαδήποτε γη ή χώρο είναι οικοδομή." Λεπτομερής ανάλυση της ερμηνείας της λέξης 'οικοδομής' σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ.96 γίνεται και στη Municipality of Nicosia v. Solomonides and another

(1984)2 CLR 451 με αναφορά σε σχετική αγγλική νομολογία. Στην υπόθεση αυτή επισημαίνεται ότι για να θεωρείται μια κατασκευή ως 'οικοδομή' μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια την οποία έχει σκοπό να ρυθμίζει ο Νόμος αυτός. Στη Tsiolis v. The District Officer Nicosia

(1982)2 C.L.R. 11 γίνεται αναφορά και στην The London County Council v. Tann [1954] 1 All E.R. 389 όπου λέχθηκε ότι για να αποφασισθεί κατά πόσο μια κατασκευή (stucture) αποτελεί οικοδομή πρέπει να έχει τη μορφή οικοδομής 'building' και το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει το σκοπό για τον οποίο η κατασκευή ανεγέρθη. Για να θεωρείται μια κατασκευή ως οικοδομή μέσα στην έννοια του άρθρου 2 του Κεφ.96 πρέπει να είναι τέτοια ώστε να χρησιμοποιείται για ένα σκοπό για τον οποίο μια οικοδομή συνήθως χρησιμοποιείται και για ένα σκοπό για τον οποίο συνήθως απαιτείται ή τουλάχιστον είναι επιθυμητή, η ανέγερση μιας οικοδομής. Στην αγγλική υπόθεση The London County Council v. Tann

(1954)1 All E R 389, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση The Mayor etc. of Nicosia Town v. Keravnos 20 CLR (II) 51, ο Δικαστής Parker ανέφερε ότι για να αποφασίσει το Δικαστήριο αν μια συγκεκριμένη κατασκευή έχει τον χαρακτήρα οικοδομής θα πρέπει να προστρέξει στην ούτω καλούμενη 'πρόθεση της κατασκευής' και να θέσει στον εαυτό του το εξής ερώτημα. "ως άνθρωποι του κόσμου τούτου μπορούμε να πούμε ότι αυτό το πράγμα, για να χρησιμοποιούμε και ουδέτερες εκφράσεις, είναι κατασκευή με χαρακτήρα οικοδομής;" Επίσης, στην αγγλική υπόθεση London County Council v. Pearce

(1892)2 QB 109 οι εφεσίβλητοι, οι οποίοι ήταν οικοδόμοι, ανήγειραν ξύλινο κατασκεύασμα, το οποίο τοποθέτησαν στο μπροστινό μέρος της επιχείρησής τους στην οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν διεξάγονταν οποιεσδήποτε οικοδομικές εργασίες. Η οροφή της κατασκευής ήταν από αλουμίνιο και είχε διαστάσεις 8Χ6 (πόδια) και ύψος 10 πόδια. Χρησιμοποιείτο δε ως γραφείο. Ήταν επανδρωμένο με τραπέζι, το οποίο χρησιμοποιείτο ως γραφείο και είχε ένα μικρό παράθυρο από το οποίο πληρωνόταν το προσωπικό. Στηριζόταν δε σε σιδερένιους τροχούς και μετακινείτο. Ο Δικαστής Vaughan Williams αποφάσισε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι δεν επρόκειτο περί οικοδομής. Το κύριο χαρακτηριστικό της κατασκευής αυτής, το οποίο και αποτέλεσε την βάση του σκεπτικού τόσο της πρωτόδικης όσο και της κατ' έφεση απόφασης, ήταν ότι προορισμός της ήταν η τοποθέτησή της κάθε φορά και σε ξεχωριστό μέρος όποτε αυτό χρειαζόταν ή κρινόταν απαραίτητο (made for the purpose of locomotion and for erection in any place where it might be required). Βεβαίως το Αγγλικό Εφετείο τόνισε, ότι δεν δικαιούται κάποιος να ξεφεύγει από την Νομοθεσία με το να ανεγείρει σε τροχούς αυτό που ο ίδιος προτίθεται να είναι μια οικοδομή και ακολούθως να επικαλείται ότι η κατασκευή αυτή δεν εμπίπτει εντός της έννοιας του Νόμου για τον λόγο ότι κυλά πάνω σε τροχούς. Σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο πρέπει να αντλεί καθοδήγηση από την 'πρόθεση της κατασκευής', ήτοι τον σκοπό για τον οποίο αυτή κατασκευάστηκε ή ανεγέρθηκε. Αυτό που στην πιο πάνω υπόθεση βάρυνε στην κρίση της δικαστικής απόφασης ήταν ότι η κατασκευή εκείνη κατασκευάστηκε με σκοπό να μπορεί να μετακινείται από την μια οικοδομή στην άλλη, όπως οι περιστάσεις απαιτούσαν, δηλαδή, να μην είναι μια μόνιμη κατασκευή. Από τα δε λεχθέντα στην υπόθεση Μηλιδώνη ν. Έπαρχου Λευκωσίας

(1998)2 Α.Α.Δ 384 συνάγεται ότι ο σκοπός του Κεφ.96 είναι η εξασφάλιση της ασφαλούς, από κατασκευαστικής άποψης, χρήσης των οικοδομών από τον άνθρωπο, η οποία επιτυγχάνεται με την προηγούμενη λήψη της συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής και έμμεσα με τη διαβεβαίωση, ότι η οικοδομή θα είναι ασφαλής για κατοχή και χρήση. Ευρήματα: Στον XX εντός Δημοτικών Ορίων του Δήμου Γερμασόγειας επί του κτιριακού συγκροτήματος XX στο οποίο αποτελεί μέρος βρίσκεται επί του ισογείου το κατάστημα με αριθμό 6 του οποίου από τις 11.06.2008 μέχρι και σήμερα απόλυτος ιδιοκτήτης είναι η ιδιωτική εταιρεία P.C.C. INVESTMENTS LIMITED (HE XX) με μοναδικό διευθυντή τον XX Χριστοδούλου. Για την ανέγερση του εν λόγω καταστήματος εκδόθηκε από τον Δήμο Γερμασόγειας προς την Mairoza Estates Ltd αρχικά η άδεια οικοδομής με αριθμό XX, Αρ. Φακέλου XX/XX που εκδόθηκε στις 10.08.1985 ενώ στην συνέχεια με την άδεια οικοδομής που αφορούσε σε προσθηκομετατροπές με αριθμό XX, Αρ. Φακέλου XX/XX που εκδόθηκε στις 13.09.1989 από τον Δήμο Γερμασόγειας προς την ίδια εταιρεία κατεδαφίστηκε ο διαχωριστικός τοίχος των τότε καταστημάτων 11 & 12 με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το νέο κατάστημα με αριθμό

1. Για το κατάστημα αυτό υπάρχει ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας και φέρει αριθμό εγγραφής X, Φ/Σχ. XX, Τμήμα X, Τεμάχιο ΕΠΙ XX και συνοδεύεται από τα σχετικά File Plans δηλαδή τα σχέδια πάνω στα οποία ο ξεχωριστός τίτλος βασίζεται και έχει εκδοθεί. Το κατάστημα αυτό αποτελείται στην ουσία από το ισόγειο κατάστημα εμβαδού 80 τ.μ., το μεσοπάτωμα εμβαδού 40 τ.μ. καθώς και από τον ανοικτό ακάλυπτο χώρο που βρίσκεται στην πρόσοψη του καταστήματος και χαρακτηρίζεται στον τίτλο ιδιοκτησίας ως αυλή αρ. 84 με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης εμβαδού 55 τ.μ. Κατά τον χρόνο αγοράς του διαμερίσματος από την εταιρεία P.C.C. INVESTMENTS LIMITED υπήρχε σε αυτό ενοικιαστής ήτοι η εταιρεία MIKAEL TRADING COMPANY LTD (κατηγορούμενη 3) στο οποίο λειτουργούσε κατάστημα πώλησης ειδών σουβενίρ (Souvenir shop) και η οποία το κατέχει και χρησιμοποιεί ως τέτοιο πριν από τις 11.06.2008 αλλά και μέχρι σήμερα ως θέσμια ενοικιάστρια και διατηρεί την επιχείρηση γνωστή με την ονομασία XX. Στον χώρο των 55 τ.μ. της αυλής αρ. 84 που αναφέρεται ανωτέρω έχει κατασκευαστεί από μεταλλικές δοκούς, γυαλί καθώς και μεταλλική οροφή από τσίγκους κόκκινου χρώματος κατασκευή η οποία έχει δημιουργήσει στεγασμένο και περίκλειστο χώρο διαστάσεων 7 x 8 μέτρων με αποτέλεσμα η πρόσοψη του καταστήματος να μετακινηθεί από την αρχική της θέση προς τα έξω και συγκεκριμένα στο εξωτερικό μέρος της αυλής που εφάπτεται επί του δημόσιου πεζοδρομίου. Αποτέλεσμα της επέκτασης αυτής είναι να έχει δημιουργηθεί ένας ενιαίος εσωτερικός χώρος στο ισόγειο συνολικού εμβαδού 135 τ.μ. (δηλαδή 80 τ.μ. του υφιστάμενου εσωτερικού ισόγειου χώρου του καταστήματος + 55 τ.μ. του χώρου της αυλής) ενώ ο συγκεκριμένος εσωτερικός χώρος θα έπρεπε να περιοριζόταν στα 80 τ.μ. Για την προέκταση αυτή καθώς και για την κατασκευή επί του χώρου της αυλής αρ. 84 στην πρόσοψη του καταστήματος 6 και που εφάπτεται του δημόσιου πεζοδρομίου δεν έχει εξασφαλιστεί οποιαδήποτε άδεια οικοδομής ούτε και έχει εκδοθεί σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης από τον Δήμο Γερμασόγειας ως την Αρμόδια Οικία Αρχή σε αντίθεση με το υπόλοιπο κατάστημα το οποίο καλύπτεται τόσο από πιστοποιητικό τελικής έγκρισης όσο και από τον ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας. Ο Δήμος Γερμασόγειας κατά το έτος 2005 προχώρησε στην καταχώρηση της ποινικής υπόθεσης XX/XX Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον του XX Κουτσίδη με την οποία του καταλόγιζε το αδίκημα της ανέγερσης οικοδομής χωρίς άδεια αναφορικά με επέκταση του καταστήματος XX με το δικαστήριο με αιτιολογημένη του απόφαση στις 08.09.2006 να αθωώνει τον κατηγορούμενο. Υπαγωγή ευρημάτων επί της νομικής πτυχής: Συνεπώς τα ερωτήματα που καλείται να εξετάσει το παρόν δικαστήριο δεν είναι άλλα από τα ακόλουθα: Α) Κατά πόσον η κατασκευή που έγινε εντός του χώρου των 55 τ.μ. της αυλής αρ. 84 του καταστήματος αρ. 6 εμπίπτει στην έννοια της οικοδομής όπως αυτή προσδιορίζεται στη σφαίρα του άρθρου 2 του Κεφ.
2. Β) Κατά πόσο για την συγκεκριμένη κατασκευή που έγινε στον συγκεκριμένο χώρο απαιτείται η έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης από την Αρμόδια Αρχή ήτοι τον Δήμο Γερμασόγειας Γ) Κατά πόσον η Κατηγορούμενη 3 είναι το πρόσωπο που κατέχει και χρησιμοποιεί οικοδομή άνευ πιστοποιητικού τελικής έγκρισης δηλαδή της κατασκευής που έγινε στον χώρο της αυλής αρ. 84 του καταστήματος αρ.
3. Προς απάντηση των πιο πάνω ερωτημάτων και αφού έχω λάβει υπόψη μου την σχετική επί του θέματος νομοθεσία, νομολογία, την αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα καταλήγω ότι το κατασκεύασμα που έγινε εντός του χώρου των 55 τ.μ. της αυλής αρ. 84 του καταστήματος αρ. 6 εμπίπτει στον όρο οικοδομή ένεκα του γεγονότος ότι η τοποθέτηση και κατασκευή έγινε κατά τρόπο μόνιμα προσαρτημένο και με υλικά τα οποία στο σύνολο τους περικλείουν και δημιουργούν εσωτερικό χώρο. Περαιτέρω αποτελεί ασφαλή κατάληξη μου ότι για τον συγκεκριμένη οικοδομή που αφορά τα συγκεκριμένα 55 τ.μ. όχι μόνο δεν έχει εξασφαλιστεί οποιαδήποτε άδεια οικοδομής αλλά ούτε και έχει εκδοθεί οποιοδήποτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Τέλος αποτελεί κατάληξη μου ότι η Κατηγορούμενη 3 ως θέσμια ενοικιάστρια κατέχει και χρησιμοποιεί μεταξύ άλλων και το συγκεκριμένο μέρος της οικοδομής δηλαδή αυτής που ευρίσκεται ανεγειρόμενη εντός του χώρου της αυλής αρ. 84 χωρίς αυτή (η οικοδομή) να κατέχει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η θέση του κ. Ιωάννου ότι η υπό εξέταση ποινική υπόθεση καταχωρήθηκε όχι μόνο με καθυστέρηση αλλά έχοντας ως αλλότρια κίνητρα δηλαδή στο να επιτευχθεί η έξωση της κατηγορούμενης 3 από το συγκεκριμένο κατάστημα έτσι ώστε να παρακαμφθούν τα όποια δικαιώματα αυτή αντλεί ως θέσμια ενοικιάστρια δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το δικαστήριο και εξηγώ: Αδικήματα τέτοιας φύσεως όπως και τα υπό εξέταση έχουν συνεχή φύση συνεπώς παρά το γεγονός ότι ως αναφέρθηκε και από τον ΜΚ2 υπήρχε γνώση για την ύπαρξη της παρανομίας εδώ και χρόνια ο Δήμος προχώρησε κατά το έτος 2005 στην καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον συγκεκριμένου προσώπου για το ίδιο υποστατικό η οποία και ολοκληρώθηκε ένα χρόνο αργότερα με αθωωτική απόφαση για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν. Στην συνέχεια νομικά μέτρα λήφθηκαν κατά το έτος 2019 και το αδίκημα φαίνεται τουλάχιστον από τα ευρήματα του Δικαστηρίου να διαπράττεται από την κατηγορούμενη 3 τουλάχιστον από το έτος 2008 που κατέστηκε ιδιοκτήτρια η εταιρεία του ΜΚ1 και μέχρι σήμερα κατά τρόπο συνεχή και επαναλαμβανόμενο αφού ως επιβεβαιώθηκε τουλάχιστον για την περίοδο αυτή δεν υπήρξε οποιαδήποτε μεταβολή η διαφοροποίηση στο συγκεκριμένο υποστατικό το οποίο είχε και συνεχίζει να έχει την ίδια μορφή και δομή από τότε μέχρι και σήμερα. Συνεπώς η όποια ανοχή υπέδειξε η Δημοτική Αρχή στην δίωξη των εμπλεκόμενων προσώπων δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για αθώωση της κατηγορούμενης 3 στις κατηγορίες που αυτή αντιμετωπίζει για τα αδικήματα τούτης της φύσεως. Το Δικαστήριο δεν μπορεί βεβαίως να παραγνωρίσει και το γεγονός ότι για όλη αυτή την χρονική περίοδο της ανοχής που επιδείχθηκε η Κατηγορούμενη 3 προσκομίστηκε όφελος αφού κατείχε, χρησιμοποιούσε και καρπείτο για σκοπούς της επιχείρησης της ένα επιπρόσθετο χώρο εμβαδού 55 τ.μ. ως εσωτερικό χώρο αντί για ανοικτό υπαίθριο. Επιπρόσθετα σε σχέση με τον ισχυρισμό περί αλλότριου σκοπού και την επιδίωξη μέσω της υπό εξέταση ποινικής υπόθεσης της έξωσης της κατηγορούμενης 3 από το συγκεκριμένο κατάστημα ούτε και αυτή η θέση γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο καθότι η καταδίκη της κατηγορούμενης 3 και ενδεχόμενα η έκδοση εναντίον της διατάγματος για κατεδάφιση του μέρους της οικοδομής για το οποίο δεν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και που αφορά την προσθήκη στην πρόσοψη του καταστήματος 6 δηλαδή του χώρου της υπαίθριας αυλής με αριθμό 84 και την επαναφορά της νομιμότητας δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι η κατηγορούμενη 3 θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το κατάστημα αφού θα μπορεί πολύ απλά να συνεχίσει να κατέχει και να χρησιμοποιεί αυτό για την επιχείρηση της περιορίζοντας βεβαίως την κατοχή και χρήση αυτής στο νόμιμο μέρος του καταστήματος δηλαδή των 80 τ.μ. του εσωτερικού ισογείου του καταστήματος και των 40 τ.μ. του μεσοπατώματος ενώ η αυλή με αριθμό 84 θα πρέπει κατά την επαναφορά της νομιμότητας να παραμείνει ανοικτός υπαίθριος χώρος με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του καταστήματος
4. Κατάληξη: Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Κατηγορούμενη 3 κρίνεται ένοχη στην 11η και 12η Κατηγορία που αντιμετωπίζει που υπό το φως της μαρτυρίας που δόθηκε επί του κατηγορητηρίου αυτό τροποποιείται ως ακολούθως: Εντέκατη Κατηγορία Κατοχή οικοδομής άνευ πιστοποιητικού εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των Άρθρων 2, 10

(1)και 20

(3)του Περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η κατηγορούμενη 3 εταιρεία από άγνωστη στην κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία μέχρι σήμερα, μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Γερμασόγειας, στην οδό XX, XX, επί του τεμ. XX, Σχ. XX, τμήμα X, κατέχει οικοδομή στην πρόσοψη του υφιστάμενου καταστήματος με αριθμό 6, η οποία ενσωματώθηκε με αυτό ως επέκταση του, διαστάσεων 7μ x 8μ περίπου στεγασμένης και περίκλειστης από ευτελή υλικά, γυαλί και μεταλλικές δοκούς, χωρίς την εκ των προτέρων έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Γερμασόγειας. Δωδέκατη Κατηγορία Χρήση οικοδομής άνευ πιστοποιητικού εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των Άρθρων 2, 10

(1)και 20

(3)του Περί Ρύθμισης Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, επί του περί Αυξήσεως των Χρηματικών Ποινών Νόμου 166/1987 ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Η κατηγορούμενη 3 εταιρεία από άγνωστη στην κατηγορούσα Αρχή ημερομηνία μέχρι σήμερα, μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Γερμασόγειας, στην οδό XX, XX, επί του τεμ. XX, Σχ. XX, τμήμα X, χρησιμοποιεί οικοδομή στην πρόσοψη του υφιστάμενου καταστήματος με αριθμό 6, η οποία ενσωματώθηκε με αυτό ως επέκταση του, διαστάσεων 7μ x 8μ περίπου στεγασμένης και περίκλειστης από ευτελή υλικά, γυαλί και μεταλλικές δοκούς, χωρίς την εκ των προτέρων έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Γερμασόγειας. (Υπ.) ....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462. [2] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο