Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. X.X., Αρ. Υπόθεσης:19527/17, 8/12/2021

(7), 19 και 20 του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 ως έχει τροποποιηθεί (2η κατηγορία). Οι κατηγορίες ήταν το αποτέλεσμα εξέτασης από την Αστυνομία τροχαίου θανατηφόρου δυστυχήματος που επεσυνέβη στις 14/03/17 στην οδό ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ στη Λεμεσό της Επαρχίας Λεμεσού. Αυτό που αποδίδεται στο Κατηγορούμενο με την πρόσαψη των εναντίον του κατηγοριών, είναι ότι ενώ οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής ΧΧΧ ΧΧΧ λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης η συμπεριφοράς που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια και χωρίς πρόθεση επέφερε τον θάνατο του ανήλικου ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ τέως από την Λεμεσό (1η κατηγορία). Επίσης αποδίδεται στον Κατηγορούμενο ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο οδηγούσε το πιο πάνω όχημα, με ταχύτητα 91 ΧΑΩ αντί 50 που ήταν το επιτρεπόμενο από τον νόμο όριο (2η κατηγορία). Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε μάρτυρες, τον Αστ.ΧΧΧΧ Χ. ΧΧΧΧΧΧΧ (Μ.Κ.1), τον Α/Λοχία ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ (Μ.Κ.2), τον Αστ.ΧΧΧΧ Χ. ΧΧΧΧΧΧΧΧ (Μ.Κ.3) την νοσηλευτική λειτουργό ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧ (Μ.Κ.4), την ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ5). Επίσης κλήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή για να καταθέσουν ο Αστ.ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ6), η ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ η οποία ήταν αυτόπτης μάρτυρας στην σκηνή του δυστυχήματος (ΜΚ7), ο Αστ. ΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ8),ο ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ9), ο ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ10) και τέλος ο Α/Αστ. ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ11). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία και αφού του εξηγήθηκαν τα δικαιώματα του επέλεξε όπως προβεί σε ανόμωτη δήλωση. Κάλεσε προς υπεράσπιση του μόνο ένα μάρτυρα, δηλαδή τον ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΥ1). ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Με την σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής και της υπεράσπισης δηλώθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα η ιατροδικαστική Έκθεση της Ιατροδικαστού Δρ. ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ (Τεκμήριο17) καθώς και η βεβαίωση θανάτου του θύματος η οποία εκδόθηκε από την ιατρό Δρ. ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧ (Τεκμήριο 18). Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε επίσης ότι το παιδί που φαίνεται στο Τεκμήριο 23 ( DVD-Βίντεο) να περπατά επί του πεζοδρομίου του δρόμου πριν επισυμβεί το δυστύχημα φορώντας κίτρινη φανέλα, είναι το θύμα, δηλαδή ο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ ενώ το άλλο παιδί που περπατά μαζί του και τον συνοδεύει, είναι ο ξάδελφος του δηλαδή ο γιός της ΜΚ5 ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ. Δηλώθηκε επίσης ως παραδεκτό ότι η πιο πάνω πληροφορία λήφθηκε μετά από την προβολή του Τεκμηρίου

1. Περαιτέρω δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός, ότι το παιδί που φαίνεται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 24 είναι το ίδιο παιδί, δηλαδή το θύμα, στο οποίο διενήργησε την νεκροψία η Δρ. ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ και τα ευρήματα της καταγράφονται στην Ιατροδικαστική Έκθεση που ετοίμασε( Τεκμήριο 17). Παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε επίσης και η βεβαίωση θανάτου του θύματος (Τεκμήριο 18). Ως παραδεκτό γεγονός επίσης δηλώθηκε ότι η παραλαβή, η συσκευασία, η σφράγιση και η διακίνηση των Τεκμηρίων 21 (usb stick) και 23 (DVD-VIDEO) έγινε νόμιμα και νομότυπα χωρίς να περιέλθει οποιαδήποτε αλλοίωση ή παραβίαση πλην των αναγκαίων επιστημονικών εξετάσεων που αφορούν την παρούσα υπόθεση μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο. Τέλος αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι το Τεκμήριο 23 αποτελεί πιστό αντίγραφο του Τεκμηρίου
2. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Η προσαχθείσα μαρτυρία από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής έχει ως ακολούθως : Ως πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκε για να καταθέσει ο Αστ.ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ. Ο ΜΚ1 εργάζεται στον Κλάδο Διερεύνησης Τροχαίων δυστυχημάτων του Τμήματος Τροχαίας Λεμεσού. Είναι αστυνομικός φωτογράφος και σχεδιαστής σκηνών δυστυχημάτων. Επίσης είναι ειδικός στην εύρεση της ταχύτητας των οχημάτων από τα ίχνη τροχοπέδησης αλλά και τα ίχνη πλαγιολίσθησης. Στον κλάδο δυστυχημάτων εργάζεται από το 2002 και τα τελευταία 10 χρόνια ασχολείται με την διερεύνηση κυρίως σοβαρών τροχαίων δυστυχημάτων μεταξύ άλλων και θανατηφόρων δυστυχημάτων. Κατά την κυρίως εξέταση αναγνώρισε και υιοθέτησε την κατάθεση του ως ορθή και αληθινή (Τεκμήριο 1). Επίσης κατέθεσε σειρά τεκμηρίων μεταξύ των οποίων, το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2) το τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος που ετοιμάστηκε με βάση το πρόχειρο (Τεκμήριο 3), μια δέσμη από 57 φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν στην σκηνή του δυστυχήματος (Τεκμήριο 4) καθώς και την κατάθεση που λήφθηκε από την ΧΧΧΧΧΧ Κ. (Τεκμήριο 5). Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε στις ενέργειες που προέβηκε αμέσως μετά την άφιξη του στην σκηνή του δυστυχήματος. Συγκεκριμένα όπως εξήγησε ετοίμασε το πρόχειρο σχεδιαγράφημα της σκηνής και έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Επεξηγώντας το Τεκμήριο 2 διευκρίνισε ότι ενώ προκύπτει ότι τοποθέτησε σε αυτό αρχικά δύο σημεία σύγκρουσης, δηλαδή το Χ και το Χ1, εντούτοις στο ευρετήριο του σχεδίου επεξηγείται και καταγράφεται μόνο το σημείο σύγκρουσης με το γράμμα Χ. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 ο λόγος που προέκυψε αυτή η διαφοροποίηση, είναι λόγω του ότι μέχρι εκείνη την στιγμή δεν είχε εντοπιστεί το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που κατέγραψε τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος με αποτέλεσμα η αστυνομία να βασιστεί για την ετοιμασία του σχεδίου μόνο στα ευρήματα που εντοπίστηκαν στην σκηνή. Ενώ λοιπόν αρχικά σύμφωνα με τον ΜΚ1, είχε τοποθετηθεί το Χ ως σημείο σύγκρουσης στο Τεκμήριο 2 εντούτοις όταν εντοπίστηκε από την αστυνομία το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που κατέγραψε τις πραγματικές συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος διαπιστώθηκε ότι το πραγματικό σημείο σύγκρουσης του οχήματος του Κατηγορούμενου με το θύμα, δεν ήταν το σημείο Χ αλλά το σημείο Χ
3. Σημειώνεται ότι το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ήταν τοποθετημένο σε εκτελωνιστικό γραφείο επί της οδού ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ. Ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι το σημείο σύγκρουσης με το γράμμα Χ που καταγράφεται στο τελικό σχέδιο (Τεκμήριο 3 ), στο πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 2) εντοπίζεται ως σημείο σύγκρουσης με το γράμμα Χ
4. Επίσης ο ΜΚ1 επεξήγησε στο Δικαστήριο όλες τις μετρήσεις που έλαβε και στην συνέχεια τοποθέτησε επί του Τεκμηρίου
5. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του ΜΚ1, το πλάτος του δρόμου είναι σε κάποιο σημείο 8.30 μέτρα ενώ βορειότερα στενεύει και είναι 8.20 μέτρα. Όσον αφορά το σημείο σύγκρουσης αυτό απέχει 5.30 από την βασική γραμμή μέτρησης. Επίσης ο ΜΚ1 υπέδειξε διάφορα από τα σημεία που τοποθέτησε επί του πρόχειρου σχεδίου (Τεκμήριο 2) και στις φωτογραφίες που έλαβε (Τεκμήριο 4). Πιο συγκεκριμένα υπέδειξε το σημείο που έθεσε αναφορικά με την τελική θέση του οχήματος ΧΧΧ ΧΧΧ, το σημείο που βρισκόταν το όχημα του Κατηγορούμενου μετά που επέστρεψε στην σκηνή, τα ίχνη τριβής από το σώμα του θύματος, τις ζημίες στο όχημα του Κατηγορούμενου και διάφορα άλλα σημεία που έκρινε ο ίδιος σημαντικά για να αναφέρει. Είναι επίσης σημαντικό να λεχθεί ότι ο Κατηγορούμενος, σύμφωνα με τον ΜΚ1, συμφώνησε και υπέγραψε το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2). Η υπογραφή του σχεδίου όμως από τον Κατηγορούμενο πραγματοποιήθηκε πριν σημειωθούν κάποια από τα σημεία που εντοπίστηκαν αργότερα κατά την διενέργεια της αναπαράστασης του δυστυχήματος, όπως για παράδειγμα τα σημεία Α2, Α3, Χ1, Ζ, Ζ1,Η,Θ και Ι. Σε σχέση με την διαδικασία αναπαράστασης η οποία έλαβε χώρα στις 20/03/17, ο ΜΚ1 επεξήγησε την διαδικασία που ακολουθήθηκε. Πιο συγκεκριμένα διευκρίνισε ότι αυτός ήταν το πρόσωπο που οδηγούσε το όχημα του Κατηγορούμενου κατά την διενέργεια της αναπαράστασης, ενώ όπως ανέφερε κατά τον ίδιο χρόνο που οδηγούσε το όχημα του Κατηγορούμενου ακολουθούσε τις οδηγίες που λάμβανε από τον ΜΚ2 ο οποίος εκείνη την στιγμή βρισκόταν εντός του εκτελωνιστικού γραφείου παρακολουθώντας το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης αλλά και την ζωντανή εικόνα από την αναπαράσταση που λάμβανε χώρα. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, ο ΜΚ2 είχε στην κατοχή του το usb stick (Τεκμήριο 21) στο οποίο είχαν αντιγραφεί από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης οι πραγματικές συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος από την κάμερα του εκτελωνιστικού γραφείου που βρισκόταν επί του επίδικου δρόμου. Επίσης ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι ο ΜΚ2 ενώ βρισκόταν εντός του εκτελωνιστικού γραφείου, έχοντας στην κατοχή του ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή τοποθέτησε σε αυτόν το Τεκμήριο 21 παρακολουθώντας έτσι από την οθόνη του τόσο τις πραγματικές συνθήκες του πρόκλησης του δυστυχήματος που επεσυνέβη στις 14/03/17 όσο και την ζωντανή εικόνα που μεταδιδόταν από τις κάμερες του εκτελωνιστικού γραφείου κατά την στιγμή που διενεργείτο η αναπαράσταση. Σύμφωνα με τον μάρτυρα σκοπός της διενέργειας αναπαράστασης ήταν ο εντοπισμός δύο ουσιαστικών σημείων που αφορούσαν, πρώτον τον εντοπισμό της θέσης του οχήματος του Κατηγορούμενου κατά την στιγμή που αυτό εισέρχεται για πρώτη φορά στο πλάνο της κάμερας που κατέγραψε την σκηνή του δυστυχήματος και δεύτερον την ακριβής θέση που βρισκόταν το όχημα κατά την στιγμή που συγκρούστηκε με το θύμα. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 αφού έγινε κατορθωτό να εντοπιστούν τα δυο πιο πάνω σημεία μετά από οδηγίες του ΜΚ2 αυτός σταματούσε το όχημα του Κατηγορούμενου και ο ΜΚ11 ο οποίος ήταν επίσης παρών κατά την διενέργεια της αναπαράστασης και εκτός του οχήματος του Κατηγορούμενου, σημείωνε στο οδόστρωμα της οδού Κωστή Παλαμά με κιμωλία τα σημεία που εντοπίστηκαν. Μετά τον εντοπισμό των σημείων που βρισκόταν το όχημα του Κατηγορούμενου οι θέσεις αυτές σημειώθηκαν στον δρόμο με κιμωλία. Ταυτόχρονα τα σημεία μεταφέρθηκαν και επί των σχεδίων της σκηνής του δυστυχήματος με τα γράμματα Α2 και Α
6. Σύμφωνα με τις μετρήσεις που λήφθηκαν το μπροστινό σημείο του Α2 από το μπροστινό σημείο του Α3 απέχει 29.60 μέτρα. Ο ΜΚ1 επιπρόσθετα ανέφερε ότι στις 25/5/17 διενεργήθηκε και δεύτερη διαδικασία αναπαράστασης στην σκηνή του δυστυχήματος για να εντοπιστεί το ακριβές σημείο που βρισκόντουσαν τα δύο παιδιά πριν το θύμα αρχίσει να τρέχει στον δρόμο. Η διαδικασία αναπαράστασης διενεργήθηκε ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που έλαβε χώρα και στις 20/03/
7. Με τον ίδιο λοιπόν τρόπο ο ΜΚ2 μέσω του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης κατεύθυνε και πάλι τον ΜΚ11 να εντοπίσει το ακριβές σημείο που βρισκόντουσαν τα δύο παιδιά. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 για τον εντοπισμό του πιο πάνω σημείου κρίθηκε απολύτως αναγκαίο να συμμετέχει στην αναπαράσταση ένα παιδί παρόμοιας σωματικής διάπλασης και ύψους με τον συνοδό του θύματος. Περαιτέρω εντοπίστηκε και η ιδιοκτήτρια του οχήματος ΧΧΧ ΧΧΧ το οποίο κατά τον επίδικο χρόνο ήταν σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο της οδού Κωστή Παλαμά (Δ επί του Τεκμηρίου 3) και που σύμφωνα με τα πλάνα που κατέγραψε η κάμερα ασφαλείας του εκτελωνιστικού γραφείου πίσω από αυτό στέκονταν τα δύο παιδιά πριν το θύμα τρέξει στον δρόμο. Όπως εξηγήθηκε από τον ΜΚ1 ο λόγος που κρίθηκε αναγκαία τόσο η παρουσία του πιο πάνω οχήματος κατά την αναπαράσταση όσο και του παιδιού που είχε την ίδια σωματική διάπλαση και ύψος με τον συνοδό του θύματος ήταν επειδή όπως διαφάνηκε από τα πλάνα της καταγραφής του δυστυχήματος, το παιδί που συνόδευε το θύμα ήταν λίγο πιο ψιλός με αποτέλεσμα να διακρίνεται ξεκάθαρα το κεφάλι του την στιγμή που τα δύο παιδία βρίσκονταν πίσω από το σταθμευμένο όχημα ΧΧΧ ΧΧΧ. Έτσι και πάλι ο ΜΚ2 καθοδήγησε τον ΜΚ11 να τοποθετήσει το παιδί στο ακριβές σημείο που στεκόταν με το θύμα πριν τρέξει στον δρόμο και κτυπηθεί από το όχημα του Κατηγορούμενου. Το σημείο αυτό εντοπίστηκε και βρίσκεται επί του πεζοδρομίου και τοποθετήθηκε στην συνέχεια επί του Τεκμηρίου 3 με το γράμμα Ζ. Στην συνέχεια ο ΜΚ1 επεξήγησε διάφορες μετρήσεις που σημείωσε επί του Τεκμηρίου 3 διευκρινίζοντάς ότι η απόσταση από το σημείο Ζ που στέκονταν τα δύο παιδιά πριν το θύμα τρέξει στον δρόμο μέχρι το σημείο σύγκρουσης Χ απέχει με διαγώνια μέτρηση 6,35 μέτρα. Επίσης από το σημείο σύγκρουσης Χ μέχρι το σημείο Ζ3 όπου εντοπίστηκαν οι κηλίδες αίματος στο οδόστρωμα και είναι σύμφωνα με τον ΜΚ1 το σημείο στο οποίο κατέληξε το παιδί απέχει 13,80 μέτρα. Ο ΜΚ1 πρόσθεσε ότι το σημείο σύγκρουσης Χ είναι το ορθό σημείο σύγκρουσης όπως τοποθετήθηκε επί του Τεκμηρίου 3 γιατί αυτό προκύπτει τόσο από την αναπαράσταση που διενεργήθηκε όσο και από τα πλάνα που κατέγραψε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης κατά την επίδικη στιγμή του δυστυχήματος. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 επανέλαβε πολλές φορές ότι δεν είναι ο εξεταστής του επίδικου δυστυχήματος. Κατά την αντεξέταση του επανέλαβε ουσιαστικά τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά τόσο κατά την άφιξη του στην σκηνή αμέσως μετά το δυστύχημα όσο και κατά την διενέργεια των δυο αναπαραστάσεων. Ο ΜΚ1 αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση σε σχέση με τις μετρήσεις που λήφθηκαν κατά την διαδικασία των αναπαραστάσεων. Ο συνήγορός υπεράσπισης υπέβαλε στον ΜΚ1 την θέση, ότι οι ενέργειες στις οποίες αναφέρθηκε κατά την κυρίως εξέταση του ότι δηλαδή έλαβαν χώρα κατά την αναπαράσταση την 20/03/17 δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αφού δεν αναφέρονται στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 αλλά ούτε και αποτυπώθηκαν είτε σε φωτογραφίες είτε σε καταγραφή από κάμερα κάτι που θα επιβεβαίωνε ασφαλώς τα όσα υποστήριξε ότι έπραξε. Επίσης προβλήθηκε από την υπεράσπιση η θέση ότι όλες οι πιο πάνω αναφερόμενες παραλείψεις της αστυνομίας συνηγορούν στο ότι οι αναφορές του ΜΚ1 σε σχέση με τις ενέργειες που διενεργήθηκαν στην σκηνή αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του. Ο ΜΚ1 διαφώνησε και εξήγησε ότι παρόλο που δεν καταγράφονται οι ενέργειες του με πλήρη λεπτομέρεια στην γραπτή του κατάθεση εντούτοις όλα όσα είπε έγιναν και είναι αληθινά. Μάλιστα ο ΜΚ1 επανέλαβε πολλές φορές για ποιο σκοπό σημειώθηκαν στα σχέδια τα σημεία Α2 και Α3 καθώς και τον τρόπο που τοποθετήθηκαν αυτά. Σε σχέση με το σημείο Α2 ο ΜΚ1 διευκρίνισε ότι αυτό τέθηκε για να διαπιστωθεί η ταχύτητα που κινείτο το όχημα του Κατηγορούμενου. Σημειώνεται ότι κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, η υπεράσπιση ζήτησε και κατατέθηκαν διάφορα τεκμήρια όπως, οι φωτογραφίες που έχουν εκτυπωθεί από την καταγραφή του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης (Τεκμήριο 6), η κατάθεση του ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧ (Τεκμήριο 7) και η κατάθεση της ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ (Τεκμήριο 8). Σε σχέση με το Τεκμήριο 6, ο ΜΚ1 κλήθηκε από την υπεράσπιση να διευκρινίσει διάφορα ζητήματα σε σχέση με σημεία τα οποία προκύπτουν από τις φωτογραφίες, και αφορούν είτε την παρουσία των δύο παιδιών είτε των οχημάτων που βρίσκονταν κατά τον επίδικο χρόνο στην σκηνή του δυστυχήματος. Ερωτηθείς ο ΜΚ1 κατά πόσο έλαβε οποιεσδήποτε μετρήσεις σε σχέση με τα σημεία που του υποδείχθηκαν από την υπεράσπιση επί του Τεκμηρίου 6 αυτός ανέφερε ότι όσες μετρήσεις έγιναν από τον ίδιο καταγράφονται στα Τεκμήρια 2 και
8. Για τις υπόλοιπες μετρήσεις που ερωτήθηκε ανέφερε ότι δεν έγινε οποιαδήποτε ενέργεια καθότι δεν κρίθηκε απαραίτητο. Η υπεράσπιση επέμεινε στο κατά πόσο έγινε οποιαδήποτε αναπαράσταση για να διαπιστωθεί ο τρόπος και η ταχύτητα που είχε το θύμα κατά την στιγμή που έτρεξε στον δρόμο. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι εξ όσων γνωρίζει δεν έγινε κάτι τέτοιο. Αμφισβητήθηκε επίσης έντονα από την υπεράσπιση για την θέση τού, ότι οι καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν κατά την διενέργεια της αναπαράστασης στις 20/03/17 ήταν ακριβώς οι ίδιες με τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν όταν επεσυνέβη το δυστύχημα, δηλαδή στις 17/03/
9. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 ο καιρός ήταν αίθριος και ο δρόμος ήταν στεγνός. Συγκεκριμένα ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι παρόλο που ο ίδιος είχε εξετάσει χιλιάδες δυστυχήματα, την συγκεκριμένη υπόθεση την θυμάται επακριβώς γιατί πρόκειται για μια ιδιαίτερη περίπτωση επειδή το θύμα ήταν ένα ανήλικο παιδί. Ο ΜΚ1 κλήθηκε επίσης από την υπεράσπιση να απαντήσει στο ερώτημα κατά πόσο ο δεξιός στύλος του οχήματος του Κατηγορούμενου που ενώνει το ταμπλό με την οροφή εμποδίζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την ορατότητα του οδηγού. Ο ΜΚ1 απάντησε καταφατικά αλλά διευκρίνισε ότι ο συγκεκριμένος στύλος εμποδίζει κατά κάποιο τρόπο την ορατότητα ενός οδηγού προς τον πεζό μόνο όταν ο πεζός διασταυρώνει τον δρόμο κάθετα, δηλαδή από τα δεξιά προς τα αριστερά, και όχι όταν διασχίζει τον δρόμο διαγώνια όπως είχε συμβεί και στην παρούσα περίπτωση, όπου το θύμα έτρεξε στον δρόμο ακολουθώντας διαγώνια πορεία. Στην περίπτωση αυτή σύμφωνα με τον μάρτυρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Παραπέμποντας μάλιστα την υπεράσπιση στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 6 εξήγησε ότι παρόλο που δεν διαπιστώθηκε από την αρχή ότι το θύμα έτρεξε διαγώνια στον δρόμο, κατά την αναπαράσταση που διενεργήθηκε στις 25/5/17 προέκυψε ξεκάθαρα ότι η πορεία του θύματος ήταν διαγώνια. Η υπεράσπιση με βάση την πιο πάνω θέση που προβλήθηκε από τον ΜΚ1 αμφισβήτησε τόσο την πορεία που έτρεξε το θύμα όσο και τα σημεία Ζ και Ζ1 που έθεσε ο ΜΚ1 επί του Τεκμηρίου
10. Ο ΜΚ1 επέμεινε στην θέση του ότι τα εν λόγω σημεία τοποθετήθηκαν ορθά. Επίσης σε σχέση με την θέση του ΜΚ1 ότι το παιδί που συνόδευε το θύμα μετακίνησε το τελευταίο μετά την σύγκρουση στο σημείο που φαίνεται η μεγάλη κηλίδα αίματος στην φωτογραφία 16 του Τεκμηρίου 4 διευκρίνισε ότι παρόλο που αυτό το γεγονός δεν εκτυπώθηκε στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 6, εντούτοις αυτό εντοπίζεται από την καταγραφή του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης. Ως δεύτερο μάρτυρα κατηγορίας η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τον εξεταστή του δυστυχήματος Α/Λοχία ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ2). Ο ΜΚ2 κατέθεσε την κατάθεση του (Τεκμήριο 9) υιοθετώντας το περιεχόμενο της ως μέρος της κυρίως εξέτασης του δυνάμει του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9 ως έχει τροποποιηθεί. Αναγνώρισε επίσης τόσο το πρόχειρο όσο και το τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 2 και 3). Κατά την κυρίως εξέταση του, κατατέθηκαν διάφορα τεκμήρια μεταξύ των οποίων και ένα usb stick (Τεκμήριο 21) διευκρινίζοντας μάλιστα ότι σε αυτό βρίσκονται καταγεγραμμένα τα πλάνα από το δυστύχημα όπως ακριβώς αυτό καταγράφηκε από τις δύο κάμερες του εκτελωνιστικού γραφείου που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της οδού Κωστή Παλαμά. Όπως ανέφερε μάλιστα, οι δύο κάμερες που κατέγραψαν τόσο την πορεία του θύματος πριν το δυστύχημα όσο και τις συνθήκες του δυστυχήματος, σημειώθηκαν στο τελικό σχεδιαγράφημα (Τεκμήριο 3) με τα γράμματα Ι και Θ. Ο ΜΚ2 αναγνώρισε επίσης στο Τεκμήριο 6 τις φωτογραφίες που εκτυπώθηκαν από τα πλάνα της καταγραφής του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του εκτελωνιστικού γραφείου. Οι φωτογραφίες αυτές όπως ανέφερε εκτυπώθηκαν καθ' υπόδειξη του ιδίου. Όσον αφορά τον ψηφιακό δίσκο που κατέθεσε στο Δικαστήριο (Τεκμήριο 23) ο ΜΚ2, διευκρίνισε ότι αυτός αποτελεί πιστό αντίγραφο των όσων έχουν καταγραφεί στο usb - stick (Τεκμήριο 21) αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το δυστύχημα. Η Κατηγορούσα αρχή κατά την κυρίως εξέταση του μάρτυρα ζήτησε όπως προβληθεί το Τεκμήριο 23, δηλαδή ο ψηφιακός δίσκος. Πιο συγκεκριμένα, ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι στον συγκεκριμένο ψηφιακό δίσκο περιλαμβάνονται τα πλάνα τόσο από την κάμερα αρ. 1 όσο και από την κάμερα αρ.3 του εκτελωνιστικού γραφείου που κατέγραψαν τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος στις 14/03/
11. Από την κάμερα αρ.1 αυτό που καταγράφηκε και προβλήθηκε στο Δικαστήριο είναι η πορεία των δύο παιδιών, δηλαδή του θύματος μαζί με τον εξάδελφο του, επί του πεζοδρομίου της οδού Κωστή Παλαμά. Στην συνέχεια τα δύο παιδιά φαίνεται να απομακρύνονται από το πλάνο της κάμερας ενώ αμέσως μετά διακρίνεται το όχημα του Κατηγορούμενου να περνά ακολουθώντας βόρεια πορεία. Από τα πλάνα που καταγράφηκαν από την κάμερα με αρ.3 και επεξηγήθηκαν από τον ΜΚ2 κατά την στιγμή της προβολής τους στο Δικαστήριο, διακρίνεται αρχικά ένα ρυμουλκό όχημα να κινείται στον δρόμο ακολουθώντας πορεία αντίθετη από αυτή που ακολουθούσε το όχημα του Κατηγορούμενου, ενώ αμέσως μετά διακρίνεται να το ακολουθεί ένα άλλο όχημα, αυτό δηλαδή του ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ η κατάθεση του οποίου αποτελεί το Τεκμήριο
12. Στην συνέχεια, όπως υποδείχθηκε από τον ΜΚ2, διακρίνεται το όχημα της ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ7) το οποίο ενώ κινείται στον δρόμο, η οδηγός αντιλαμβανόμενη την πρόθεση των δύο παιδιών να διασταυρώσουν σταματά το όχημα της για να τα αφήσει να περάσουν. Στην συνέχεια ο ΜΚ2 επεξηγώντας τα πλάνα που κατέγραψε η κάμερα αρ.3, υπέδειξε το θύμα το οποίο σε κάποια στιγμή αρχίζει να τρέχει από τα ανατολικά προς τα δυτικά για να διασταυρώσει τον δρόμο. Κατά την στιγμή που το θύμα βρισκόταν εντός του δρόμου, το όχημα του Κατηγορούμενου το οποίο ακολουθεί βόρεια πορεία τον κτυπά με αποτέλεσμα το θύμα να εκσφενδονιστεί στον αέρα και στην συνέχεια να υποπέσει στην άσφαλτο μπροστά από τον αριστερό τροχό του οχήματος της ΜΚ
13. Αμέσως μετά το πιο πάνω συμβάν, η ΜΚ7 εξέρχεται από το αυτοκίνητο της και αρχίζει να χοροπηδά στον δρόμο πανικοβλημένη. Το άλλο παιδί που συνοδεύει το θύμα, διακρίνεται να το πλησιάζει και να το τραβά σέρνοντας το για πολύ μικρή απόσταση προς την άκρια του πεζοδρομίου. Ο ΜΚ2 υποστήριξε επίσης ότι το όχημα χρώματος ασημί που διακρίνεται στο Τεκμήριο 23 και βρίσκεται σταθμευμένο στον επίδικο δρόμο, δεν επηρέασε τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος γι' αυτό και η θέση που αυτό ήταν σταθμευμένο δεν σημειώθηκε στα σχέδια που ετοιμάστηκαν. Επίσης ανέφερε ότι η περιοχή που προκλήθηκε το θανατηφόρο δυστύχημα είναι πυκνοκατοικημένη και ότι στην οδό ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ το ανώτατο όριο ταχύτητας είναι 50 ΧΑΩ. Όσον αφορά την ώρα που καταγράφεται τόσο στο Τεκμήριο 21 όσο και στο Τεκμήριο 23, ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι αυτή είναι λανθασμένη και ότι η πραγματική ώρα που επεσυνέβη το δυστύχημα είναι διαφορετική. Πιο συγκεκριμένα η ώρα αυτή απέχει από την πραγματική ώρα 4 ημέρες 6 ώρες και 47 λεπτά προς τα πίσω. Πέραν των πιο πάνω, ο ΜΚ2 επεξήγησε στο Δικαστήριο τις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο
14. Διευκρίνισε μάλιστα ότι πρόκειται για τις ίδιες φωτογραφίες που περιλαμβάνονται και στο Τεκμήριο 6 με την διαφορά ότι αυτές του Τεκμηρίου 26 εκτυπώθηκαν σε μεγέθυνση. Ο ΜΚ2 κατά την προβολή του Τεκμηρίου 23 υπέδειξε τα 4 πλάνα που αντιστοιχούν στις φωτογραφίες που εκτυπώθηκαν και περιλαμβάνονται στα Τεκμήρια 6 και
15. Εξήγησε τι απεικονίζεται στο κάθε πλάνο, αντιπαραβάλλοντας το καθένα από αυτά, τόσο με την αντίστοιχη φωτογραφία του Τεκμηρίου 26 όσο και με το τελικό σχεδιαγράφημα της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 3). Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε από τον ΜΚ2 στις φωτογραφίες με αρ.2, αρ.3 και αρ.4 των Τεκμηρίων 6 και
16. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 στην φωτογραφία με αρ.2 απεικονίζεται το όχημα του Κατηγορούμενου να κινείται εντός της οδού Κωστή Παλαμά. Μάλιστα υπέδειξε ότι το σημείο που βρίσκεται το όχημα του Κατηγορούμενου στην πιο πάνω φωτογραφία αντιστοιχεί με το σημείο Α2 επί του Τεκμηρίου
17. Στην φωτογραφία αρ.3 των Τεκμηρίων 6 κα 26, ο ΜΚ2 υπέδειξε το θύμα το οποίο βρίσκεται σε σημείο που μέσα από τις έρευνες της αστυνομίας διαφάνηκε ότι από εκείνο το σημείο το θύμα ήταν ορατό προς τον Κατηγορούμενο. Στην φωτογραφία αρ.4 διακρίνεται το όχημα του Κατηγορούμενου να κτυπά το παιδί με την μπροστινή δεξιά γωνιά του οχήματος του ενώ ή θέση στην οποία βρίσκεται το όχημα του αντιστοιχεί με το σημείο Α3 επί του Τεκμηρίου 3 . Στην συνέχεια ο ΜΚ2 αναφέρθηκε σε όλες τις ενέργειες που προέβηκε σε σχέση με την διεξαγωγή των δύο αναπαραστάσεων. Αναφορικά με την πρώτη αναπαράσταση η οποία διενεργήθηκε την 20/03/17, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι για σκοπούς αναπαράστασης χρησιμοποιήθηκε το όχημα του Κατηγορούμενου. Αναφερόμενος τόσο δικές του ενέργειες όσο και στις ενέργειες άλλων συναδέρφων του που βρίσκονταν μαζί του στην σκηνή του δυστυχήματος, δηλαδή του ΜΚ1 και ΜΚ11, υποστήριξε ότι σκοπός της αναπαράστασης στις 20/03/17 ήταν να εντοπιστεί η ταχύτητα με την οποία κινείτο το όχημα του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο τόπο και χρόνο, αλλά και ο εντοπισμός του σημείου σύγκρουσης. Συγκεκριμένα όπως ειπώθηκε από τον ΜΚ2, μετά την εξασφάλιση του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης που ήταν εγκατεστημένο στο εκτελωνιστικό γραφείο έγινε κατορθωτό να εντοπιστεί η απόσταση που κάλυψε το όχημα του Κατηγορούμενου από την στιγμή που αρχίζει αυτό να διακρίνεται στο πλάνο που κατέγραψε η κάμερα μέχρι και το σημείο που το όχημα του Κατηγορούμενου συγκρούστηκε με το θύμα. Ο ΜΚ2 εξιστόρησε με κάθε λεπτομέρεια την διαδικασία που ακολουθήθηκε στις 20/03/17 προς τον εντοπισμό των δύο σημείων που αναζητούσαν. Επεξήγησε δηλαδή τον τρόπο που εντοπίστηκαν οι θέσεις Α2 και Α3 στις οποίες βρισκόταν το όχημα του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα πάντοτε με τον ΜΚ2, ο ΜΚ1 οδηγούσε κατά την αναπαράσταση το όχημα του Κατηγορούμενου, ενώ ταυτόχρονα βρισκόταν σε ανοιχτή επικοινωνία με τον ίδιο λαμβάνοντας οδηγίες προς τον εντοπισμό των δύο θέσεων που αναζητούνταν. Έτσι κατά την στιγμή που ο ΜΚ2 βρισκόταν εντός του εκτελωνιστικού γραφείου και παρακολουθούσε από την μια την ζωντανή εικόνα που κατέγραφαν κατά την στιγμή εκείνη οι κάμερες του εκτελωνιστικού γραφείου οι οποίες βρίσκονταν σε λειτουργία, ταυτόχρονα παρακολουθούσε συγκρίνοντας, τα πλάνα που καταγράφηκαν από την σκηνή του δυστυχήματος μέσα από την οθόνη του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή που είχε στην κατοχή του και στο οποίο είχε τοποθετήσει το Τεκμήριο
18. Με αυτό τον τρόπο όπως εξήγησε κατάφερε να εντοπίσει τα ακριβή σημεία της θέσης του οχήματος του Κατηγορούμενου υποδεικνύοντας αυτά στην συνέχεια στον ΜΚ1 και ΜΚ
19. Έτσι ο ΜΚ1 καθ' υπόδειξη του ΜΚ2 ακινητοποιούσε το όχημα του Κατηγορούμενου στις συγκεκριμένες θέσεις που του υποδείχθηκαν, ενώ ο ΜΚ11 σημείωσε τις θέσεις αυτές με κιμωλία στο οδόστρωμα. Ο δε ΜΚ11 για σκοπούς αναπαράστασης σχεδίασε δικό του σχέδιο με τις δύο θέσεις που τοποθετήθηκε το όχημα. Οι θέσεις αυτές σημειώθηκαν τόσο επί του πρόχειρου όσο και επί του τελικού σχεδιαγραφήματος με τα σημεία Α2 και Α
20. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 η θέση Α2 αντιστοιχεί στην θέση που εντοπίζεται το όχημα του Κατηγορούμενου στην φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 6 και 26 ενώ η θέση Α3 στην θέση που εντοπίζεται το όχημα του Κατηγορούμενου στην φωτογραφία 4 των πιο πάνω Τεκμηρίων. Από τον εντοπισμό των πιο πάνω επίμαχων θέσεων του οχήματος εντοπίστηκε σύμφωνα με τον ΜΚ2 και η απόσταση που κάλυψε το όχημα από το ένα σημείο στο άλλο. Έτσι έχοντας ως βάση τον χρόνο που χρειάστηκε το όχημα του Κατηγορούμενου για να καλύψει την απόσταση μεταξύ της θέσης Α2 και Α3 καθίστατο δυνατό να εντοπιστεί και η ταχύτητα με την οποία οδηγείτο το όχημα του Κατηγορούμενου μέσω των χρονικών διαστημάτων-frames που κατέγραψαν οι κάμερες του εκτελωνιστικού γραφείου. Αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ότι για τον εντοπισμό της ταχύτητας του οχήματος του Κατηγορούμενου από το σημείο Α2 μέχρι το σημείο Α3 χρησιμοποιήθηκε με βάση την σχετική βιβλιογραφία για τις αναπαραστάσεις τροχαίων δυστυχημάτων ο μαθηματικός τύπος v (velocity) = d (distance) : T (time). Περαιτέρω ο ΜΚ2 αναφέρθηκε και στις εξετάσεις που διενήργησε ο Αστ. 414 σε σχέση με το πόσα καρέ (frames) αντιστοιχεί το κάθε δευτερόλεπτο επί της καταγραφής του συγκεκριμένου βίντεο (Τεκμήριο 23). Σύμφωνα με τον ΜΚ2 το κάθε δευτερόλεπτο αντιστοιχεί σε 25 frames δηλαδή διαστήματα. Συγκεκριμένα ο ΜΚ2 εξήγησε ότι από την φωτογραφία 2 των Τεκμηρίων 6 και 26 που φαίνεται για πρώτη φορά το όχημα του Κατηγορούμενου μέχρι και το σημείο στην φωτογραφία 4 των ιδίων τεκμηρίων που φαίνεται το όχημα να χτυπά το θύμα, μεσολαβούν 29 καρέ (frames). Πρόσθεσε ακόμη, ότι με βάση τα πιο πάνω δεδομένα, ο ΜΚ11 Αστ. ΧΧΧΧ Χ.ΧΧΧΧΧ ο οποίος είναι ειδικός σε αναπαραστάσεις τροχαίων δυστυχημάτων προχώρησε με βάση τους δικούς του υπολογισμούς όπως αυτοί αναφέρονται στην έκθεση του (Τεκμήριο 27) και κατέληξε ότι η ταχύτητα του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 91 Χ.Α.Ω. Όσον αφορά το σημείο σύγκρουσης σύμφωνα με τον ΜΚ2 αποκλειστικό ρόλο για τον καθορισμό του διαδραμάτισε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Με την τοποθέτηση του οχήματος Κατηγορούμενου επί του σημείου Α3 αλλά και σε συνδυασμό με την ζημιά που αυτό είχε υποστεί, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι εντοπίστηκε το ορθό σημείο σύγκρουσης το οποίο τοποθετήθηκε στο τελικό σχέδιο (Τεκμήριο 3) με το γράμμα Χ ενώ στο πρόχειρο σχέδιο είχε ήδη σημειωθεί με το γράμμα Χ
21. Σε ότι αφορά την δεύτερη αναπαράσταση που διενεργήθηκε την 25/05/17, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ο ΜΚ11 επειδή έκρινε απαραίτητο να εντοπιστεί το ακριβές σημείο που βρισκόταν το θύμα μαζί με τον συνοδό του πριν ακόμη τρέξει για να διασταυρώσει τον δρόμο, έγιναν προσπάθειες για να χρησιμοποιηθεί το ίδιο παιδί που συνόδευε το θύμα και ήταν παρών στην σκηνή του δυστυχήματος. Αυτό σύμφωνα με τον ΜΚ2 δεν επιτεύχθηκε καθότι η μητέρα του παιδιού (ΜΚ4) δεν το επέτρεψε μετά από οδηγίες που της δόθηκαν από την παιδοψυχίατρο που το παρακολουθούσε . Σύμφωνα όμως με τον ΜΚ2 μετά από παράκληση του ιδίου, η ΜΚ4 αφού μέτρησε το ύψος του παιδιού της το οποίο ήταν 1,40 εκ του το ανέφερε. Προς υποστήριξη των πιο πάνω ενεργειών του κατέθεσε σχετικό ημερολόγιο ενεργείας που ετοίμασε (Τεκμήριο 15). Έτσι ο ΜΚ2 σεβόμενος πλήρως την επιθυμία της ΜΚ4, εντόπισε ένα άλλο παιδί δηλαδή τον γιό ενός συναδέλφου του ο οποίος είχε το ίδιο ύψος και ανάστημα με τον συνοδό του θύματος. Έτσι στις 25/05/17 ο ΜΚ2 μετέβηκε εκ νέου μαζί με τον ΜΚ1 και ΜΚ11 στην σκηνή, και αφού τοποθετήθηκε το όχημα με αρ. εγγραφής ΧΧΧ ΧΧΧ στην ίδια θέση που βρισκόταν κατά την στιγμή του δυστυχήματος (Δ επί του Τεκμηρίου 3), ακολουθώντας την ίδια διαδικασία που διενεργήθηκε και στην πρώτη αναπαράσταση, δηλαδή ο ΜΚ2 βλέποντας ταυτόχρονα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης την ζωντανή καταγραφή και από την άλλη στον φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή την πραγματική σκηνή της καταγραφής του δυστυχήματος, καθοδήγησε τον ΜΚ11 και τοποθέτησε το παιδί που αντικαθιστούσε τον συνοδό του θύματος στο σημείο που στεκόντουσαν πίσω από το όχημα ΧΧΧXX26 τόσο το θύμα όσο και ο συνοδός του πριν το θύμα αρχίσει να τρέχει για να διασταυρώσει τον δρόμο. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 με αυτόν τον τρόπο εντοπίστηκε το σημείο που βρίσκονταν τα δύο παιδιά και αφού λήφθηκαν οι απαραίτητες μετρήσεις σημειώθηκε από τον ΜΚ1 με το γράμμα Ζ επί των σχεδίων (Τεκμήρια 2 και 3). Από τις εξετάσεις που διενεργήθηκαν στην συγκεκριμένη αναπαράσταση προέκυψε μάλιστα ότι το παιδί έτρεξε με διαγώνια πορεία η οποία σημειώθηκε επίσης επί των σχεδίων με το γράμμα Ζ
22. Με βάση τα όσα ανέφερε ο ΜΚ2 η πορεία του παιδιού προέκυψε τόσο από τον εντοπισμό του σημείου που στέκονταν αρχικά τα δύο παιδιά όσο και από το σημείο που κτυπήθηκε το θύμα από το όχημα του Κατηγορούμενου. Τέλος, ο ΜΚ2 αναφερόμενος στην φωτογραφία 30 του Τεκμηρίου 4 εξήγησε ότι ο στύλος που βρίσκεται στην δεξιά πλευρά του οχήματος του Κατηγορούμενου με βάση τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος, δεν εμπόδιζε καθ' οιονδήποτε τρόπο την ορατότητα του Κατηγορούμενου αφού το θύμα ήταν ορατό και βρισκόταν μπροστά από τον Κατηγορούμενο όπως άλλωστε υπέδειξε στην φωτογραφία 3 των Τεκμηρίων 6 και
23. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση, τόσο για τις ενέργειες που προέβηκε κατά τις δύο αναπαραστάσεις που διενεργήθηκαν, όσο και για την ορθότητα των μετρήσεων που σημειώθηκαν επί των σχεδιαγραφημάτων που ετοιμάστηκαν από τον ΜΚ
24. Συγκεκριμένα υποβλήθηκε στον ΜΚ2 από την υπεράσπιση η θέση, ότι όλες οι ενέργειες στις οποίες προέβηκε μαζί με τον ΜΚ1 και ΜΚ11 ήταν ελλιπείς αφού καμία βιντεοσκόπηση ή φωτογράφιση δεν έλαβε χώρα κατά την στιγμή που διενεργούσε τις αναπαραστάσεις για να επιβεβαιωθούν τα όσα ανέφερε. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα επίσης η θέση ότι η όλη διερεύνηση της υπόθεσης δεν ήταν η ορθή αλλά και ότι κατά την αναπαράσταση ημερ.25/05/17 η οποία έγινε για να διαπιστωθεί το ακριβές σημείο που στέκονταν τα δυο παιδιά, η ενέργεια των ανακριτών να χρησιμοποιήσουν ένα παιδί αντί για δύο όπως ακριβώς είχε γίνει και κατά την στιγμή του δυστυχήματος αποτελεί σοβαρή παράλειψη και αυτό καθιστά επισφαλή τα ευρήματα της Αστυνομίας. Επίσης υποβλήθηκε στον ΜΚ2 η θέση ότι δεν μετρήθηκε σωστά το ύψος του παιδιού που χρησιμοποιήθηκε κατά την αναπαράσταση με αποτέλεσμα τα όσα συμπεράσματα προέκυψαν και αναφέρθηκαν από τον ΜΚ2 κατά την κυρίως εξέταση του να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Περαιτέρω σύμφωνα με την υπεράσπιση, ουσιώδη παράλειψη του ΜΚ2 αποτελεί και το γεγονός ότι το όχημα του ΧΧΧΧΧΧΧ που πέρασε από τον επίδικο δρόμο αμέσως πριν επισυμβεί το δυστύχημα δεν τοποθετήθηκε κατά την διαδικασία αναπαράστασης στο ίδιο ακριβώς σημείο που βρισκόταν κατά τον επίδικο χρόνο. Επίσης ήταν θέση της υπεράσπισης ότι ουδέποτε ο ΜΚ2 προέβηκε σε οποιασδήποτε ενέργεια προς εντοπισμό του ρυμουλκού που φαίνεται να προπορευόταν του οχήματος του ΧΧΧΧΧΧΧ πριν επισυμβεί το δυστύχημα. Σύμφωνα με την υπεράσπιση ο μη εντοπισμός του οδηγού του ρυμουλκού αποστέρησε από την διερεύνηση της υπόθεσης την μαρτυρία του η οποία μπορούσε να διαφωτίσει με κάποιο τρόπο τις συνθήκες του δυστυχήματος. Από την άλλη ο ΜΚ2 διαφώνησε με όλες τις πιο πάνω θέσεις που του υποβλήθηκαν και επέμεινε στην θέση του ότι όλες οι ενέργειες που έλαβαν χώρα κατά την διερεύνηση έγιναν με τον πλέον δέοντα και ορθό τρόπο. Μάλιστα υπερασπιζόμενος τις ενέργειες της Αστυνομίας υποστήριξε με σθεναρότητα ότι δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να αναζητηθεί ο οδηγός του ρυμουλκού αφού οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το δυστύχημα καταγράφονται επακριβώς από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης (Τεκμήριο 21 και 23). Όσον αφορά την θέση της υπεράσπισης ότι το όχημα που φαίνεται στην φωτογραφία 21 του Τεκμηρίου 4 παρκαρισμένο επί του δυτικού πεζοδρομίου του δρόμου και ήταν στην πορεία του Κατηγορούμενου αλλά και πλησίον του σημείου σύγκρουσης εμπόδιζε τον Κατηγορούμενο από το να προβεί σε οποιαδήποτε αποτρεπτική ενέργεια, δηλαδή να κινηθεί προς τα αριστερά με το όχημα του για να αποφύγει την σύγκρουση με το θύμα, ο ΜΚ2 απαντώντας διαφώνησε διευκρινίζοντας ότι από τις εξετάσεις της Αστυνομίας διαπιστώθηκε ότι το συγκεκριμένο όχημα σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να επηρεάσει δυσμενώς τον Κατηγορούμενο από του να προβεί σε οποιαδήποτε αποτρεπτική ενέργεια και ότι επίσης αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που δεν τοποθετήθηκε τόσο στο Τεκμήριο 2 όσο και στο Τεκμήριο
25. Σύμφωνα μάλιστα με τον μάρτυρα από την διερεύνηση κρίθηκε ότι η θέση που βρισκόταν το συγκεκριμένο όχημα είναι άσχετη με το επίδικο δυστύχημα. Ο ΜΚ2 πρόσθεσε ότι εάν ο Κατηγορούμενος αντιλαμβανόταν έγκαιρα τον κίνδυνο θα μπορούσε να προβεί σε αποτρεπτική ενέργεια πράγμα όπως που δεν έπραξε έγκαιρα αφού από το Τεκμήριο 23 προκύπτει ξεκάθαρα ότι στην αποτρεπτική ενέργεια προέβηκε μετά που χτύπησε το παιδί. Περαιτέρω αποτέλεσε βασική θέση της υπεράσπισης ότι το παιδί κατά την στιγμή που εισήλθε στον δρόμο τρέχοντας, δεν κινήθηκε με διαγώνια πορεία ως ισχυρίστηκε ο ΜΚ2 αλλά η πορεία που ακολούθησε ήταν κάθετη, δηλαδή ευθεία πορεία προς την απέναντι πλευρά του δρόμου. Το γεγονός αυτό σύμφωνα με την υπεράσπιση είχε ως αποτέλεσμα ο δεξιός στύλος του οχήματος του Κατηγορούμενου, να εμποδίζει την ορατότητα του σε σχέση με το σημείο που βρισκόταν το παιδί και έτρεξε στον δρόμο. Ο ΜΚ2 δεν αποδέχτηκε την πιο πάνω θέση υποστηρίζοντας κατηγορηματικά ότι ναι μεν από τις φωτογραφίες των Τεκμηρίων 6 και 26 δεν διακρίνεται με βεβαιότητα η πορεία του παιδιού στον δρόμο, ότι δηλαδή έτρεξε διαγώνια, όμως αυτό διαπιστώθηκε με βεβαιότητα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Επίσης σύμφωνα με τον μάρτυρα, από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης διαπιστώθηκε ότι τα δύο παιδιά πριν το θύμα αρχίσει να τρέχει στον δρόμο, βρισκόντουσαν επί του πεζοδρομίου και πιο συγκεκριμένα πίσω από το όχημα που σημειώθηκε στο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος με το γράμμα Δ, και όχι εντός του δρόμου ως ήταν η θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση . Τέλος ο ΜΚ2 παρέπεμψε τον κ. XXXXX στην φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 26 υποδεικνύοντας έτσι, ότι ο ισχυρισμός ότι το παιδί δεν μπορούσε να είναι ορατό ένεκα του ότι εμποδιζόταν από τον δεξιό στίλο του ανεμοθώρακα του οχήματος του Κατηγορούμενου δεν ευσταθεί αφού στην συγκεκριμένη φωτογραφία διακρίνεται ξεκάθαρα ότι το παιδί βρισκόταν μπροστά από το όχημα του Κατηγορούμενου όταν έτρεξε στον δρόμο και συνεπώς υπήρχε ορατότητα προς αυτό. O MK2 αντεξετάστηκε από την υπεράσπιση και σε σχέση με το Τεκμήριο 13 το οποίο αποτελεί ημερολόγιο ενεργείας που ετοίμασε ο ίδιος και κατέγραψε κάποιες από τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά την στιγμή που επισκέφθηκε την σκηνή του δυστυχήματος. Συγκεκριμένα ερωτήθηκε, κατά πόσο πριν ό ίδιος συνομιλήσει με τον Κατηγορούμενο, του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του ή εάν του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι κατά την στιγμή εκείνη και σύμφωνα πάντοτε με τους δικαστικούς κανόνες δεν είχε οποιαδήποτε διαθέσιμη μαρτυρία ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να καταδείκνυε ότι ο Κατηγορούμενος ήταν ο υπεύθυνος για την πρόκληση του δυστυχήματος. Συνεπώς και δεν έπραξε οτιδήποτε από τα πιο πάνω. Επίσης ο ΜΚ2 ερωτήθηκε κατά πόσο υπέδειξε στον Κατηγορούμενο το Τεκμήριο 13 για να το αναγνώσει και στην συνέχεια να το υπογράψει. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ημερολόγιο αυτό ετοιμάστηκε για δικούς του σκοπούς και δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να το υποδείξει στον Κατηγορούμενο για να το υπογράψει. Επίσης ο ΜΚ2 συμφώνησε με την θέση της υπεράσπισης ότι όταν συναντήθηκε μαζί με τον Κατηγορούμενο λίγη ώρα μετά από το δυστύχημα και πλησίον της σκηνής, όταν δηλαδή αυτός επέστρεψε στην σκηνή μαζί με την μητέρα του, σε συνομιλία που είχαν μεταξύ τους ο Κατηγορούμενος του ανέφερε ότι η ταχύτητα με την οποία οδηγούσε κατά την στιγμή που χτύπησε το θύμα ήταν 50-60 χιλιόμετρα την ώρα. Όπως ο ΜΚ2 υποστήριξε ο Κατηγορούμενος βρισκόταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Ο ΜΚ2 εξήγησε ότι ο Κατηγορούμενος εκείνη την στιγμή ρωτήθηκε μάλιστα αν επιθυμεί να επισκεφτεί γιατρό όμως δεν ρωτήθηκε αν ήθελε να επισκεφτεί κάποιο ψυχολόγο. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι ο Κατηγορούμενος ρωτήθηκε κάτι τέτοιο. Ο ΜΚ2 στην συνέχεια παρέπεμψε την υπεράσπιση στις πρόχειρες σημειώσεις που είχε καταγράψει ο ίδιος ενώ βρισκόταν στην σκηνή μετά το δυστύχημα, κατά την στιγμή που συνομιλούσε με τον Κατηγορούμενο. Σημειώνεται ότι το έγγραφο αυτό κατατέθηκε κατά την επανεξέταση του ΜΚ2 και αποτελεί το Τεκμήριο
26. Στις πρόχειρες σημειώσεις του ο ΜΚ2 με τίτλο «κατάθεση ενεχόμενου οδηγού" καταγράφονται τα εξής : 50-60 χιλ. ανά ώρα , δεν είδε καθόλου τον πεζό παρά μόνο σε πολύ κοντινή απόσταση μπροστά του και δεν πρόλαβε να αντιδράσει, έφυγε γιατί φοβήθηκε-σπίτι-μητέρα του και επέστρεψαν». Σύμφωνα με τον ΜΚ2 τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 28 αφορούν τα όσα αναφέρθηκαν στην σκηνή του δυστυχήματος από τον Κατηγορούμενο προς τον ίδιο. Σε σχέση με το ημερολόγιο ενεργείας Τεκμήριο 14, ο ΜΚ2 διευκρίνισε ότι το συνέταξε για τον λόγο ότι είχε προκύψει μαρτυρία που εξασφαλίστηκε από κάποια γυναίκα με το όνομα ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ η οποία είδε το όχημα του Κατηγορούμενου να κινείται στον δρόμο λίγο πριν από το δυστύχημα με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Η γυναίκα αυτή προσήλθε στην Αστυνομία αλλά αρνήθηκε να δώσει κατάθεση γι' αυτό και ετοίμασε το Τεκμήριο
27. Τέλος, ερωτώμενος από την υπεράσπιση ο ΜΚ2, κατά πόσο τόσο το ρυμουλκό όσο και το όχημα του ΧΧΧΧΧΧΧΧ που το ακολουθούσε και κινούνταν εξ αντιθέτου από την πορεία του Κατηγορούμενου εμπόδιζαν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ορατότητα του, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι όταν το παιδί ξεκίνησε να τρέχει στον δρόμο πράγματι τα δύο πιο πάνω οχήματα κάλυπταν το παιδί. Όταν όμως το παιδί έφτασε στο σημείο του δρόμου που διακρίνεται στη Φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 26 η απόσταση που χώριζε το όχημα του Κατηγορούμενου από το σημείο που χτυπήθηκε το θύμα ήταν 22,44 μέτρα. Συνεπώς από εκείνο το σημείο το παιδί ήταν ορατό από τον Κατηγορούμενο. Έτσι με βάση την ταχύτητα που κατέληξε ο ΜΚ11 ότι κινείτο κατά τον επίδικο χρόνο το όχημα του Κατηγορούμενου ,η απόσταση 22,44 μέτρα δεν του άφηνε κανένα περιθώριο για να αντιδράσει και να μην χτυπήσει το θύμα. Ο ΜΚ2 υποστήριξε επίσης ότι τα πιο πάνω οχήματα δεν συμπεριλήφθηκαν στην αναπαράσταση καθότι δεν υπήρχαν οποιεσδήποτε αμφιβολίες για τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος αφού αυτές ήταν καταγεγραμμένες από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Περαιτέρω ο ΜΚ2 τόνισε ότι η αναπαράσταση σε ένα τροχαίο δυστύχημα, διενεργείται μόνο για τα σημεία που υπάρχουν αμφιβολίες ως προς το ακριβώς έχει συμβεί. Αναφορικά με το επίδικο δυστύχημα ο ΜΚ2 ανέφερε ότι οι μόνες αμφιβολίες που υπήρχαν και για τις οποίες κρίθηκε ότι υπήρχε η ανάγκη διενέργειας αναπαράστασης, ήταν για να διαπιστωθεί τόσο το ακριβές σημείο που στεκόντουσαν τα παιδιά πριν το θύμα αρχίσει να τρέχει στον δρόμο αλλά και το σημείο σύγκρουσης, όπως επίσης και η ταχύτητα που κινείτο το όχημα του Κατηγορούμενου κατά την στιγμή του δυστυχήματος. Ως τρίτος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Αστ. ΧΧΧΧ Χ. ΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ3) του οποίου η εμπλοκή στην διερεύνηση της υπόθεσης περιορίστηκε στην παρουσία του την 15/03/17 και περί ώρα 0930 στο Νεκροτομείο του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Εκεί, και στην παρουσία του, η ΜΚ5 η οποία ήταν η θεία του θύματος αναγνώρισε την σορό του άτυχου ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ. Στην συνέχεια και σύμφωνα με την κατάθεση του (Τεκμήριο 29) στην παρουσία της Ιατροδικαστού Δρ. ΧΧΧΧΧ Αντωνίου και καθ' υπόδειξη της, έλαβε αριθμό φωτογραφιών κατά την διάρκεια της νενομισμένης νεκροτομής. Κατά την κυρίως εξέταση του ΜΚ3, του υποδείχθηκαν οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 24 στις οποίες και αναγνώρισε το θύμα. Η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση σε κανένα σημείο. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε στην συνέχεια για να καταθέσει την ΧΧΧΧΧΧ Χ. (ΜΚ4) η οποία εργάζεται ως νοσηλευτικός λειτουργός στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Η κατάθεση της αποτελεί το Τεκμήριο
28. Η ΜΚ4 αναγνώρισε το θύμα από τις φωτογραφίες της νεκροψίας (Τεκμήριο 24). Σύμφωνα με την ΜΚ4 πρόκειται για το ίδιο παιδί που παραλήφθηκε κατά την επίδικη ημερομηνία από το ασθενοφόρο στο οποίο επέβαινε η ίδια. Η ΜΚ4 αναφέρθηκε τόσο στις ενέργειες που προέβηκε στα πλαίσια των καθηκόντων της ως νοσηλευτική λειτουργός, όσο και στο τι διαπίστωσε κατά την στιγμή που έφτασε στην σκηνή του δυστυχήματος και εντόπισε το θύμα να κείτεται επί της ασφάλτου. Συγκεκριμένα όπως ανέφερε η ΜΚ4 στο παιδί έγινε ανάνηψη για 40 λεπτά. Πρόσθεσε μάλιστα ότι κατά την διακομιδή του παιδιού στο Νοσοκομείο αυτό υπέστη αναπνευστική ανακοπή ενώ κατά την άφιξη του στο Νοσοκομείο καρδιοαναπνευστική ανακοπή που αυτό συνεπάγεται ότι δηλαδή δεν είχε ούτε παλμούς ούτε αναπνοή με αποτέλεσμα να υποκύψει στα τραύματα του. Η μαρτυρία της ΜΚ4 δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης. Πέμπτη μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε για να καταθέσει η ΧΧΧΧΧΧ Μ. (ΜΚ5) η οποία είναι τόσο θεία όσο και νονά του θύματος. Κατά την κυρίως εξέταση της αναγνώρισε τις δύο καταθέσεις που της λήφθηκαν από την Αστυνομία (Τεκμήριο 8 και 31). Περαιτέρω αναγνώρισε μέσα από τις φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά την νεκροψία το θύμα (Τεκμήριο 24). Η μάρτυρας επανέλαβε στο Δικαστήριο τα όσα της αναφέρθηκαν από τον γιό της ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες το θύμα κτυπήθηκε από το όχημα του Κατηγορούμενο. Η ΜΚ5 ανέφερε ακόμη ότι ο γιος της ο οποίος συνόδευε το θύμα πριν χτυπηθεί, της ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο έτρεχε με το αυτοκίνητο του σαν σφαίρα. Η ΜΚ5 διευκρίνισε ότι, μετά τον θάνατο του θύματος ο γιός της βρισκόταν σε πολύ άσχημη ψυχολογική κατάσταση και παρακολουθείτο από παιδοψυχίατρο. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε το παιδί της κλείστηκε στον εαυτό του, είχε εφιάλτες τα βράδια και ξυπνούσε κλαίγοντας. Όπως υποστήριξε αυτός ήταν και ο λόγος που όταν ο ΜΚ2 επικοινώνησε μαζί της για να την ρωτήσει κατά πόσο συγκατατίθεται να λάβει μέρος το παιδί της στην διαδικασία αναπαράστασης που θα διενεργείτο για να διαπιστωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το δυστύχημα, η ίδια αρνήθηκε. Μάλιστα όπως ανέφερε, ήταν κάτι για το οποίο δεν συμφώνησε ούτε και η παιδοψυχίατρος που παρακολουθούσε το παιδί της γιατί όπως της εξήγησε δεν ήταν ορθό το παιδί να ξαναζήσει το ίδιο τραγικό γεγονός. Όπως ανέφερε η ΜΚ5, έπειτα ως προς την άρνηση της να παραχωρήσει το παιδί της στην διαδικασία αναπαράστασης, της ζητήθηκε από τον ΜΚ2 να μετρήσει το ύψος του παιδιού της και να του το αναφέρει, πράγμα το οποίο και έπραξε και διαπίστωσε ότι το παιδί της είχε ύψος 1.40 εκ. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ5 αμφισβητήθηκε για τις δηλώσεις που προέβηκε σε σχέση με την δήλωση του παιδιού της ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος κατά τον χρόνο που χτύπησε το θύμα έτρεχε με το αυτοκίνητο του σαν σφαίρα. Μάλιστα της υποβλήθηκε η θέση ότι ουδέποτε ο γιος της της ανέφερε κάτι τέτοιο αφού και η ίδια ουδέποτε ανέφερε αυτό το γεγονός σε καμία εκ των δύο καταθέσεων που της λήφθηκαν από την Αστυνομία (Τεκμήριο 8 και 31). Η ΜΚ5 δέχτηκε ότι όντως δεν ανέφερε αυτό που της είπε ο γιός της στις καταθέσεις της, υποστήριξε όμως ότι δεν το θεώρησε τόσο σημαντικό για να το αναφέρει. Από την άλλη όμως επέμεινε κατηγορηματικά στον ισχυρισμό της ότι αυτό που ανέφερε γιος της πράγματι έτσι έγινε και ότι επίσης σε καμία περίπτωση δεν κατάληξε η ίδια σε αυθαίρετα συμπεράσματα. Στην συνέχεια κλήθηκε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ΜΚ6 ο Αστ.ΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ. Η μαρτυρία του περιορίστηκε στο να διευκρινίσει τις περιστάσεις που συνέβαλαν ώστε να συμμετέχει ο ανήλικος γιός του στην διαδικασία της αναπαράστασης που έγινε από την Αστυνομία στις 25/05/17 σε σχέση με το επίδικο θανατηφόρο δυστύχημα. Ο ΜΚ6 ανέφερε ότι πέραν του ότι προσφέρθηκε να παραχωρήσει τον γιό του αφού πρώτα μέτρησε το ύψος του για να διενεργηθεί η διαδικασία αναπαράστασης καμία άλλη απολύτως εμπλοκή δεν είχε με την διερεύνηση του δυστυχήματος. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο ΜΚ6, επειδή αυτός εργάζεται στην Τροχαία Λεμεσού και ο εξεταστής της υπόθεσης, δηλαδή ο ΜΚ2, είναι ο υπεύθυνος της βάρδιας που εργάζεται, όταν πληροφορήθηκε ότι ο ΜΚ2 έψαχνε κάποιο παιδί για να το χρησιμοποιήσει για σκοπούς αναπαράστασης, ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να τον βοηθήσει παραχωρώντας τον ανήλικο γιό του. Το ύψος του παιδιού μάλιστα όπως ανέφερε το μέτρησε ο ίδιος. Έτσι ήρθε σε συνεννόηση με τον ΜΚ2 και στις 25/05/17 επισκέφθηκε την σκηνή του δυστυχήματος με τον ανήλικο γιό του όπου η Αστυνομία τον χρησιμοποίησε για τον σκοπό που του ζητήθηκε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ6 ερωτήθηκε από την υπεράσπιση κατά πόσο γνωρίζει αν το ύψος του παιδιού μετρήθηκε στην παρουσία του ΜΚ2 αλλά και αν ετοιμάστηκε οποιοδήποτε ημερολόγιο ενεργείας που να αναφέρεται η πιο πάνω ενέργεια, δηλαδή η μέτρηση του ύψους του παιδιού. Ο ΜΚ6 απαντώντας διευκρίνισε ότι ο ίδιος μέτρησε ο ύψος του γιού του αλλά όχι στην παρουσία του ΜΚ2 και ούτε γνωρίζει αν ο τελευταίος ετοίμασε οποιοδήποτε ημερολόγιο ενεργείας που να καταγράφεται η πιο πάνω ενέργεια. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε ότι το ύψος του παιδιού ήταν 1.40, ενώ ο ΜΚ6 επέμεινε στον ισχυρισμό του τονίζοντας μάλιστα ότι το παιδί του το μέτρησε την προηγούμενη ημέρα πριν να διεξαχθεί η διαδικασία αναπαράστασης. Ακολούθως εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκε και κατέθεσε η ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ7). Αρχικά ανέφερε ότι δεν σχετίζεται ή γνωρίζει την οικογένεια του Κατηγορούμενου ή την οικογένεια του θύματος. Στον συγκεκριμένο δρόμο βρισκόταν τυχαία και αντιλήφθηκε το δυστύχημα. Κατά την κυρίως εξέταση της, αναγνώρισε την κατάθεση της (Τεκμήριο 5) και υιοθέτησε το περιεχόμενο της ως ορθό και αληθινό. Η ΜΚ7 είναι αυτόπτης μάρτυρας στην σκηνή του δυστυχήματος αφού κατά τον επίδικο χρόνο ενώ οδηγούσε το όχημα της στην οδό ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ με νότια κατεύθυνση σε κάποια στιγμή αντιλήφθηκε να στέκονται επί του αριστερού πεζοδρομίου σύμφωνα με την πορεία της το θύμα μαζί με ακόμα ένα παιδί πίσω από ένα όχημα που ήταν σταθμευμένο πάνω στο πεζοδρόμιο. Τα παιδιά σύμφωνα με την ΜΚ7 ήταν έτοιμα για να διασταυρώσουν τον δρόμο. Μάλιστα η ΜΚ7 εξήγησε στο Δικαστήριο ότι κατά την συγκεκριμένη στιγμή ο δρόμος ήταν καθαρός, δηλαδή δεν κινούνταν οποιαδήποτε άλλα οχήματα στις δύο κατευθύνσεις. Όπως ανέφερε η ΜΚ7 αφού η ίδια αντιλήφθηκε ότι τα δύο παιδιά είχαν πρόθεση να διασταυρώσουν τον δρόμο, ελάττωσε ταχύτητα για να περάσουν. Τότε το θύμα άρχισε τρέχει για να περάσει προς την απέναντι πλευρά του δρόμου. Αφού το θύμα σύμφωνα με τα όσα ανέφερε η ΜΚ7 διάνυσε τρέχοντας τα ¾ του δρόμου, είδε να κινείται εξ αντιθέτου της πορείας της και σε απόσταση περίπου 10 μέτρων από το σημείο που βρίσκονταν αρχικά τα δύο παιδιά στο πεζοδρόμιο ένα αυτοκίνητο χρώματος γκρίζου το οποίο ενώ κινείτο χτύπησε το παιδί με την δεξιά μπροστινή πλευρά του. Από την σύγκρουση το θύμα σύμφωνα με την ΜΚ7 είχε ως αποτέλεσμα να εκτιναχθεί και αφού πρώτα έπεσε πάνω στο όχημα της στην συνέχεια έπεσε στο οδόστρωμα. Η ΜΚ7 πρόσθεσε ότι ο οδηγός του οχήματος που η ίδια είδε να χτυπά το παιδί δεν προέβηκε καμιά αποτρεπτική ενέργεια, αλλά συνέχισε κανονικά την πορεία του. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ7 επέμεινε στις θέσεις που υποστήριξε, τόσο στην γραπτή της κατάθεση όσο και στην δια ζώσης μαρτυρία της. Στην ΜΚ7 υποδείχθηκαν από τον συνήγορο της υπεράσπισης οι φωτογραφίες του Τεκμηρίου 26 οι οποίες απεικονίζουν την σκηνή του δυστυχήματος. Κατά την αντεξέταση η ΜΚ7 διευκρίνισε ότι τα δύο παιδία στεκόντουσαν πάνω στο πεζοδρόμιο και τα αντιλήφθηκε για πρώτη φορά ενώ κινείτο με ταχύτητα περίπου 45ΧΑΩ από απόσταση 20 μέτρων. Τότε όπως εξήγησε, άρχισε να ελαττώνει ταχύτητα χωρίς όμως να μπορεί να προσδιορίσει ακριβώς για πόσα μέτρα ενώ κινείτο μείωνε την ταχύτητα του αυτοκινήτου της. Αντεξεταζόμενη επίσης ισχυρίστηκε ότι το θύμα το οποίο ήταν πιο κοντό από το άλλο παιδί που το συνόδευε, ξεκίνησε να τρέχει στον δρόμο μετά που η ίδια ελάττωσε ταχύτητα. Η ΜΚ7 αμφισβητήθηκε έντονα από την υπεράσπιση για τον ισχυρισμό που προέβαλε, ότι δηλαδή τα δύο παιδιά στέκονταν επί του πεζοδρομίου. Απαντώντας σε υποβολές που της τέθηκαν από την υπεράσπιση, ότι δηλαδή δεν μπορούσε ενώ κινείτο με το όχημα της να αντιληφθεί εάν το θύμα στεκόταν στο πεζοδρόμιο ή στον δρόμο, αυτή επέμεινε κατηγορηματικά στην θέση της υποστηρίζοντας μάλιστα ότι δεν ήταν δυνατό τα παιδία να ήταν μέσα στον δρόμο αφού αυτά στεκόντουσαν πίσω από το όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο ολόκληρο πάνω στο πεζοδρόμιο. Επίσης η ΜΚ7 αναγνωρίζοντας από την φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου 26 το όχημα που οδηγούσε υποστήριξε ότι αμέσως πριν επισυμβεί το δυστύχημα το όχημα της οδηγείτο προς την μέσο του δρόμου και όχι προς το πεζοδρόμιο. Το γεγονός αυτό μάλιστα σύμφωνα πάντοτε με την ΜΚ7, της έδινε την δυνατότητα να έχει απρόσκοπτη ορατότητα προς το πεζοδρόμιο που στεκόντουσαν τα δύο παιδιά. Η υπεράσπιση αμφισβητώντας το περιεχόμενο της μαρτυρίας της ΜΚ7, ιδιαίτερα ως προς το σημείο που ανέφερε για την θέση που στέκονταν τα δύο παιδία πριν το δυστύχημα, επιχείρησε να πληροφορηθεί κατά πόσο σε οποιαδήποτε στιγμή πριν την μαρτυρία της επικοινώνησε με την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής συνομιλώντας για την ουσία της υπόθεσης, το πότε ακριβώς συναντήθηκαν για πρώτη φορά αλλά και με ποιο τρόπο ειδοποιήθηκε για να έρθει στο Δικαστήριο. Η ΜΚ7 εξήγησε όλη την διαδικασία που προηγήθηκε από την στιγμή που κλήθηκε για πρώτη φορά από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής μέχρι και την παρουσία της στο Δικαστήριο, αναφέροντας μάλιστα ότι λίγη ώρα πριν καταθέσει συνομίλησαν και της δόθηκε αντίγραφο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία για να το διαβάσει. Επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ο Αστ. ΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ ΜΚ8, ο οποίος υπηρετεί στην υπηρεσία εγκληματολογικών ερευνών της Αστυνομίας. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στα προσόντα του τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση. Στην συνέχεα αναγνώρισε την έκθεση πραγματογνωμοσύνης που ετοίμασε, την υιοθέτησε και την κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο
29. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στην έκθεση του (Τεκμήριο 16) αυτός παρέλαβε από τον εξεταστή της υπόθεσης, δηλαδή τον ΜΚ2, το Τεκμήριο 21 -usb stick το οποίο περιείχε 4 αρχεία, 2 τύπου AVI File και 2 τύπου Η264 file. To περιεχόμενο του Τεκμηρίου 21 αντιγράφηκε στην συνέχεια σε δύο ψηφιακούς δίσκους μεταξύ των οποίων είναι και το Τεκμήριο
30. Όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 16 μέσω του προγράμματος Media Player Classic-HC ο ΜΚ8 άνοιξε τα 4 πιο πάνω αναφερόμενα αρχεία και αφού τα επιθεώρησε μαζί με τον ΜΚ2, διαπίστωσε ότι επρόκειτο για οπτικά κομμάτια βίντεο τα οποία είναι καταγεγραμμένα σε 25 frames - καρέ ανά το δευτερόλεπτο. Όσον αφορά το τέταρτο αρχείο το οποίο επίσης διαπιστώθηκε ήταν καταγεγραμμένο σε 25 frames- καρέ ανά το δευτερόλεπτο , ο MK8 εξήγησε τον τρόπο κάτω από τον οποίο επέλεξε καθ' υπόδειξη του ΜΚ2 τις εικόνες που ήθελε να εκτυπωθούν. Μάλιστα στην έκθεση του διευκρίνισε τον αριθμό των frames-καρέ που απέχουν μεταξύ τους οι 4 φωτογραφίες που επιλέχθηκαν και στην συνέχεια εκτυπώθηκαν. Οι 4 εικόνες που επιλέγηκαν, αντιγράφηκαν στο ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 33). O MK8 αναγνώρισε ότι οι πιο πάνω 4 εικόνες για τις οποίες γίνεται αναφορά στην έκθεση του αντιστοιχούν στις φωτογραφίες που περιλαμβάνονται τόσο στο Τεκμήριο 6 όσο και στο Τεκμήριο
31. Κατά την αντεξέταση η μαρτυρία του ΜΚ8 καθώς και τα προσόντα του δεν αμφισβητήθηκαν. Το μόνο που κλήθηκε να διευκρινίσει ο μάρτυρας από την υπεράσπιση ήταν την σειρά των φωτογραφιών των Τεκμηρίων 6 και 26 σε αντιστοιχία πάντοτε με τις εικόνες που επέλεξε καθ' υπόδειξη του ο ΜΚ2 και αναφέρονται στην έκθεση του Τεκμήριο
32. Κλήθηκε επίσης από την Κατηγορούσα Αρχή για να καταθέσει ως ΜΚ9 ο ΧΧΧΧΧΧ Δημητρίου ο οποίος εργάζεται ως Τεχνικός στην εταιρεία TECHNOSHIELD η οποία ασχολείται με την εγκατάσταση και συντήρηση κλειστών συστημάτων παρακολούθησης και συστημάτων ασφαλείας. Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο η μαρτυρία του σε σχέση με το επίδικο θανατηφόρο δυστύχημα, περιορίζεται στις ενέργειες που προέβηκε αφότου ειδοποιήθηκε από την Αστυνομία για να μεταβεί στις 14/03/17 στο εκτελωνιστικό γραφείο το οποίο ανήκει σε φιλικό του πρόσωπο, δηλαδή στον ΜΚ10 και στο οποίο είχε εγκαταστήσει προσωπικά σύστημα κλειστού συστήματος παρακολούθησης. Συγκεκριμένα όπως ανέφερε και υπέδειξε και στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 4, ιδιαίτερα στην φωτογραφία 7, είχε εγκαταστήσει στο εν λόγω υποστατικό εξωτερικά κάμερες μεταξύ των οποίων και η κάμερα αρ. 3 η οποία κατέγραψε σε πραγματικό χρόνο το επίδικο δυστύχημα. Να σημειωθεί ότι το πιο πάνω αναφερόμενο εκτελωνιστικό γραφείο βρίσκεται στον 1ο όροφο κατοικίας στην οδό ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ στην Λεμεσό ο οποίος είναι ο δρόμος που στις 14/03/17 ο Κατηγορούμενος με το όχημα του χτύπησε το 10 χρόνο θύμα που στην συνέχεια απεβίωσε. Ο ΜΚ9 κατά την κυρίως εξέταση, αρχικά επεξήγησε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το συγκεκριμένο σύστημα παρακολούθησης. Επιπλέον ανέφερε ότι κατά την άφιξη του στο συγκεκριμένο γραφείο και κατόπιν συγκατάθεσης του ιδιοκτήτη αντέγραψε στο usb stick Τεκμήριο 21, το οποίο και αναγνώρισε στο Δικαστήριο, το περιεχόμενο που είχε καταγραφεί από τις κάμερες 1 και 3 που υπήρχαν εξωτερικά και περιμετρικά του εν λόγω υποστατικού και ήταν στραμμένες σε δυτική και νοτιοδυτική κατεύθυνση. Αφού στην συνέχεια ο ΜΚ9 έλεγξε την ώρα που καταγραφόταν επί των καμερών τους συστήματος παρακολούθησης διαπίστωσε ότι αυτή ήταν 4 ημέρες , 6 ώρες και 47 λεπτά πίσω από την κανονική ώρα. Περαιτέρω ο ΜΚ9 υποστήριξε ότι για το σύστημα παρακολούθησης που ήταν εγκατεστημένο στο εκτελωνιστικό γραφείο της οδού ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ αρ.94Α παρόλο που είχε εκπαιδευτεί για τον τρόπο λειτουργίας του, εντούτοις πρόκειται για ένα απλό σύστημα παρακολούθησης που η λειτουργία του δεν χρειάζεται οποιαδήποτε εξειδίκευση. Επίσης ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι με την συγκεκριμένη εταιρεία από την οποία προμηθεύτηκε το εν λόγω σύστημα συνεργάζεται πέραν των 7-8 χρόνων και ο λόγος της μακράς συνεργασίας τους οφείλεται στο ότι ο ίδιος το βρήκε το συγκεκριμένο σύστημα αρκετά αξιόπιστο. Επίσης ο ΜΚ9 αναγνώρισε τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 26 ως φωτογραφίες που λήφθηκαν από το περιεχόμενο του USB STICK Tεκμήριο 21 διευκρινίζοντας ότι η φράση CAM03 που καταγράφεται στο πάνω μέρος αριστερά της κάθε μίας από τις φωτογραφίες υποδηλώνει ότι οι εικόνες λήφθηκαν από την κάμερα αρ.3 του εκτελωνιστικού γραφείου. Ο ΜΚ9 πρόσθεσε ακόμα ότι το σύστημα παρακολούθησης καταγράφει σε πραγματικό χρόνο που χωρίζεται σε 25 frames ανά δευτερόλεπτο. Συνεπώς καταγράφονται σε ένα δευτερόλεπτο 25 συνεχόμενες εικόνες οι οποίες μπορούν να αποτελέσουν ένα πραγματικό βίντεο χωρίς διακοπή. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ9 ανέφερε τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες κλήθηκε από τον ΜΚ2 να προσέλθει στις 14/03/17 στο εκτελωνιστικό γραφείο για να ελέγξει το σύστημα παρακολούθησης που είχε εγκαταστήσει, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι επειδή με τον ιδιοκτήτη του συγκεκριμένου γραφείου, δηλαδή με τον ΜΚ10 είναι και φίλοι, έτυχε να επισκεφθεί το εν λόγω υποστατικό κάποιες φορές πριν επισυμβεί το δυστύχημα, αφού ο ΜΚ10 τον είχε πληροφορήσει ότι αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα με την διακοπή του ρεύματος. Τόνισε μάλιστα ότι στο συγκεκριμένο σύστημα παρακολούθησης ο γιός του ιδιοκτήτη είχε επέμβει μετά την εγκατάσταση του, αλλάζοντας τον σκληρό δίσκο και αντικαθιστώντας τον με άλλο μεγαλύτερης χωρητικότητας. Πρόσθεσε όμως ότι στο εν λόγω σύστημα παρακολούθησης δεν έγινε οποιαδήποτε άλλη επέμβαση ή και αλλαγή από την ημερομηνία εγκατάστασης του. Ο ΜΚ9 αντεξετάστηκε κυρίως, τόσο για τον τρόπο που λειτουργούσαν οι συγκεκριμένες κάμερες όσο και για το πως λειτουργούσε το ίδιο το σύστημα παρακολούθησης. Μάλιστα τέθηκε στον ΜΚ9 από την υπεράσπιση η θέση, ότι επειδή οι συγκεκριμένες κάμερες βρίσκονταν σε εξωτερικό χώρο του κτηρίου και ήταν εκτεθειμένες στις καιρικές συνθήκες, είχαν υποστεί συστολή και διαστολή, με αποτέλεσμα να μην δουλεύουν κανονικά. Ο ΜΚ9 απορρίπτοντας την πιο πάνω θέση , ανέφερε ότι κατά την στιγμή που επισκέφτηκε το υποστατικό για να τις ελέγξει αυτές λειτουργούσαν κανονικά πλην του προβλήματος που διαπίστωσε για τον λανθασμένο χρόνο που αυτές κατέγραφαν. Πρόσθεσε επίσης ότι παρόλο που οι κάμερες ήταν εκτεθειμένες στις καιρικές συνθήκες, εντούτοις το γεγονός αυτό δεν αλλοιώνει καθ' οιονδήποτε τρόπο την λειτουργία τους και δεν υφίσταται οποιαδήποτε απώλεια της εικόνας που καταγράφουν. Ο ΜΚ9 διευκρίνισε ότι το μόνο πρόβλημα που υπήρξε στο παρελθόν στο συγκεκριμένο υποστατικό ήταν η απώλεια ρεύματος. Ο ΜΚ9 ανέφερε μάλιστα ότι ο ΜΚ10 του ανέφερε ότι τις συγκεκριμένες κάμερες κατά την επίδικη ημερομηνία τις είχε θέσει σε λειτουργία 20 λεπτά πριν επισυμβεί το δυστύχημα, χαρακτηρίζοντας την καταγραφή του δυστυχήματος ως εντελώς τυχαίο γεγονός. Η υπεράσπιση ρώτησε τον ΜΚ9 κατά πόσο το πιο πάνω γεγονός είναι καταγεγραμμένο στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 34) με τον τελευταίο να απαντά ότι δεν το ανέφερε. Αρνήθηκε όμως κατηγορηματικά ότι τα όσα ανέφερε κατά την αντεξέταση του σε σχέση με το πιο πάνω ζήτημα είναι ψέματα. Ο ΜΚ9 υποστήριξε με σθεναρότητα και επιμονή τον πιο πάνω ισχυρισμό του. Επίσης υποστήριξε την θέση ότι κατά τον χρόνο που επισκέφτηκε το γραφείο για να ελέγξει τις κάμερες ήταν εκεί και ο ιδιοκτήτης. Τέλος ο ΜΚ9 ανεξετάστηκε σε σχέση με τα χαρακτηριστικά που διαθέτει το συγκεκριμένο σύστημα παρακολούθησης καθώς και για τα frames που κατέγραφαν οι συγκεκριμένες κάμερες ανά δευτερόλεπτο. Μάλιστα ο ΜΚ9 για να υποστηρίξει τους ισχυρισμούς που έδινε, πρότεινε στην υπεράσπιση εάν επιθυμούσε να παρουσιάσει το συγκεκριμένο σύστημα ενώπιον του Δικαστηρίου ή ακόμα και προβληθεί ξανά το βίντεο για να υποδείξει ο ίδιος τα 25 frames τα οποία έχουν καταγραφεί ανά 1 δευτερόλεπτο. Αποτέλεσε τέλος ουσιαστική θέση της υπεράσπισης ότι οι συγκεκριμένες κάμερες ήταν ελαττωματικές. Ο ΜΚ9 απορρίπτοντας την θέση της υπεράσπισης, επανέλαβε ότι επειδή ο ΜΚ10 εκτός από πελάτης είναι και φίλος του , το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που εγκατέστησε στο υποστατικό του, ήταν ότι καλύτερο είχε στην αγορά την εποχή που έλαβε χώρα η εγκατάσταση του. Επίσης υποβλήθηκε στον ΜΚ9 ότι το περιεχόμενο που καταγράφηκε στο usb stick Τεκμήριο 21 δεν είναι το ίδιο με το περιεχόμενο που καταγράφηκε από τις κάμερες που εγκατέστησε στο εκτελωνιστικό γραφείο. Κλήθηκε επίσης για να καταθέσει εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ο ΧΧΧΧΧΧΧ Παναγιώτου (ΜΚ10) ο οποίος είναι και ο ιδιοκτήτης του εκτελωνιστικού γραφείου που βρίσκεται στην οδό ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ, επί του οποίου βρίσκονται εγκατεστημένες οι κάμερες οι οποίες κατέγραψαν την σκηνή του επίδικου δυστυχήματος. Κατά την κυρίως εξέταση του ο ΜΚ10 αναγνώρισε την κατάθεση του η οποία αποτελεί το Τεκμήριο
33. Επίσης από τις φωτογραφίες της σκηνής του δυστυχήματος (Τεκμήριο 4) αναγνώρισε το εκτελωνιστικό γραφείο, καθώς και το σημείο που είναι τοποθετημένες οι κάμερες επί αυτού. Σε σχέση με την εγκατάσταση των συγκεκριμένων καμερών ο ΜΚ10 εξήγησε ότι αυτές τοποθετήθηκαν από τον ΜΚ9 με τον οποίο διατηρούν και φιλικές σχέσεις. Επίσης διευκρίνισε ότι πλην του ΜΚ9 κανένα άλλο πρόσωπο δεν έλεγξε τις συγκεκριμένες κάμερες, αναφέροντας μάλιστα ότι επειδή ο ΜΚ9 είναι εκτός από φίλος και πελάτης του, και επειδή σε τακτά χρονικά διαστήματα περνούσε από το εκτελωνιστικό του γραφείο , όποτε βρισκόταν εκεί έλεγχε και τις κάμερες. Ο ΜΚ10 επισήμανε ότι στις κάμερες που ήταν τοποθετημένες στον εξωτερικό χώρο του γραφείου του, ποτέ κανένας δεν επέμβηκε για οποιοδήποτε λόγο σε αυτές, για να αλλάξει την θέση τους ή στον τρόπο που αυτές λειτουργούσαν. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ10 διευκρίνισε και επανέλαβε πολλές φορές ότι κανένα άλλο πρόσωπο πέραν από τον ΜΚ9 δεν επέμβηκε στις κάμερες οι οποίες ήταν εγκατεστημένες στο γραφείο του πολλά χρόνια πριν να επισυμβεί το επίδικο δυστύχημα. Υποστήριξε ακόμα ότι οι κάμερες δούλευαν για όλο το 24ώρο της ημέρας. Κατά την αντεξέταση του επίσης ισχυρίστηκε ότι πολλές φορές λόγω διακοπής του ρεύματος στην περιοχή οι κάμερες σταματούσαν να λειτουργούν όμως κατά την ημέρα που επεσυνέβη το θανατηφόρο δυστύχημα λειτουργούσαν κανονικά. Ο ΜΚ10 διευκρίνισε κάτω από ποιες συνθήκες κλήθηκε από την Αστυνομία για να δώσει κατάθεση αναφέροντας μάλιστα κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, ότι ο ίδιος κατά την στιγμή που επισυνέβει το δυστύχημα βρισκόταν στο γραφείο του, μαζί με τον γιό του. Όπως ανέφερε ο ΜΚ10, αμέσως μετά το δυστύχημα κατέβηκε στον δρόμο περιγράφοντας τα πρόσωπα που είδε να βρίσκονται στην σκηνή του δυστυχήματος. Επίσης εξήγησε και τον τρόπο με τον οποίο η Αστυνομία παρέλαβε το περιεχόμενο που είχε καταγραφεί στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του γραφείου του, διευκρινίζοντας ότι όταν ήρθε ο ΜΚ9 συνοδευόμενος από την Αστυνομία κάθισαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και κατέγραψαν σε usb stick τα όσα είχαν καταγραφεί από τις κάμερες, αφού έδωσε πρώτα ο ίδιος την συγκατάθεση του. Ο ΜΚ10, επανέλαβε πολλές φορές αρνούμενος την θέση της υπεράσπισης ότι υπήρξαν αλλαγές στις κάμερες του γραφείου του, υποστηρίζοντας ότι το μόνο που συνέβηκε στο παρελθόν ήταν ότι ο γιός του εις γνώση του ιδίου, αντικατέστησε τον σκληρό δίσκο του συστήματος με άλλο μεγαλύτερης χωρητικότητας. Τέλος διευκρίνισε ότι το περιεχόμενο που είχε καταγραφεί κατά την στιγμή του δυστυχήματος από τις κάμερες του υποστατικού του, το είδε και ο ίδιος , αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι είδε ένα αυτοκίνητο να χτυπά ένα παιδάκι. Τελευταίος μάρτυρας κατηγορίας κατέθεσε ο Α/Αστ. ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ (ΜΚ11). Ο ΜΚ11 υπηρετεί στην Τροχαία Λεμεσού και είναι αποσπασμένος στην ομάδα αναπαράστασης συγκρούσεων τροχαίας. Κατά την κυρίως εξέταση του κατέθεσε στο Δικαστήριο το βιογραφικό του σημείωμα (Τεκμήριο 36) στο οποίο περιγράφονται τόσο τα προσόντα του όσο και η εμπειρία του. Στο βιογραφικό σημείωμα του ΜΚ11 περιλαμβάνονται διάφορα πιστοποιητικά, τα οποία σύμφωνα με τον ίδιο επιβεβαιώνουν τα προσόντα αλλά και την εμπειρία του. Αναφερόμενος στην εμπειρία που απέκτησε, διευκρίνισε ότι στο πλαίσιο των καθηκόντων που ασκεί ετοίμασε πέραν των 70 εκθέσεων αναπαράστασης τροχαίων δυστυχημάτων στις Επαρχίες Λεμεσού και Πάφου. Κατά την κυρίως εξέταση του επίσης ο ΜΚ11 επεξήγησε αναλυτικά όλα τα καθήκοντα που του αναλογούν από το έτος 2013 κατά το οποίο εργάζεται στην ομάδα αναπαράστασης τροχαίων δυστυχημάτων μέχρι και σήμερα. Στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης ετοίμασε έκθεση η οποία κατατέθηκε και αποτελεί το Τεκμήριο
34. Ο ΜΚ11 αφού αναγνώρισε την έκθεση που ετοίμασε στην συνέχεια υιοθέτησε το περιεχόμενο της ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σύμφωνα με την έκθεση του ΜΚ11 (Τεκμήριο 27 σελίδα 4) στις 14/03/17 επισκέφθηκε μαζί με τον ΜΚ2 την σκηνή του δυστυχήματος στην οποία βρισκόταν ήδη παρών ο ΜΚ
35. Στον δρόμο που επεσυνέβη το δυστύχημα, διαπιστώθηκε ότι οι κάμερες ενός υποστατικού, δηλαδή του εκτελωνιστικού γραφείου το οποίο ανήκει στο ΧΧΧΧΧΧΧ Π. ΜΚ10, πιθανόν να κατέγραψαν τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Έτσι, αφού ενημερώθηκε ο ΜΚ10 και προσήλθε στην σκηνή, τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΚ2 διενήργησαν έλεγχο στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης και διαπίστωσαν ότι τόσο η κάμερα με αρ. 1 όσο και η κάμερα με αρ. 3 οι οποίες ήταν τοποθετημένες εξωτερικά του πιο πάνω υποστατικού, κατέγραψαν το δυστύχημα. Στην συνέχεια επισκέφτηκε ξανά το εκτελωνιστικό γραφείο μαζί με τον τεχνικό που εγκατέστησε τις κάμερες, δηλαδή τον ΜΚ9, όπου αφού παρακολούθησαν την καταγραφή που έγινε από τις κάμερες 1 και 3, διαπιστώθηκε τόσο από το κινητό τηλέφωνο του ΜΚ9 όσο και από το δικό του, ότι η ώρα καταγραφής του δυστυχήματος ήταν λανθασμένη. Επίσης ανέφερε ότι στην συνέχεια και στην παρουσία του, ο ΜΚ9 αντέγραψε στο Τεκμήριο 21 το περιεχόμενο της καταγραφής από τις κάμερες με αρ.1 και αρ.3 οι οποίες περιείχαν τα πλάνα από τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος. Ο ΜΚ11 αναγνώρισε στην συνέχεια το Τεκμήριο 21 το οποίο όπως εξήγησε στην συνέχεια το παρέδωσε στον ΜΚ
36. Αναφερόμενος στις ενέργειες που ακολούθησαν ως προς την διερεύνηση του δυστυχήματος διευκρίνισε ότι στις 20/03/17 μαζί με τον ΜΚ1 και τον ΜΚ2 επισκέφθηκαν εκ νέου την σκηνή του δυστυχήματος με σκοπό να εντοπίσουν τόσο το σημείο σύγκρουσης του οχήματος με το θύμα , όσο και την ταχύτητα με την οποία κινείτο το όχημα του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο. Έτσι οδήγησαν στην σκηνή το ίδιο το όχημα του Κατηγορούμενου το οποίο θα οδηγείτο για σκοπούς αναπαράστασης από τον ΜΚ
37. Στην συνέχεια επεξήγησε την διαδικασία που ακολουθήθηκε, ότι δηλαδή για να βρεθεί η ταχύτητα που οδηγείτο το όχημα του Κατηγορούμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο ΜΚ2 ο οποίος βρισκόταν εντός του εκτελωνιστικού γραφείου τους καθοδηγούσε για να εντοπιστούν οι ακριβείς θέσεις που βρισκόταν το όχημα του Κατηγορούμενου όπως αυτές είχαν προκύψει από την καταγραφή του δυστυχήματος. Σύμφωνα με τον ΜΚ11 η πρώτη θέση αφορούσε το σημείο του δρόμου που βρισκόταν το όχημα του Κατηγορούμενου κατά την στιγμή που εισέρχεται για πρώτη φορά εντός της εμβέλειας που το κατέγραψε η κάμερα. Ο ΜΚ11 διευκρίνισε ότι η πρώτη θέση που τοποθετήθηκε το όχημα του Κατηγορούμενου προκύπτει μέσα από την φωτογραφία 2 (shot 2) του Τεκμηρίου 16 (έκθεση ΜΚ8). Σημειώνεται ότι αυτούσια η έκθεση του ΜΚ8, δηλαδή το Τεκμήριο 16 περιλαμβάνεται και στο Τεκμήριο
38. Η δεύτερη θέση που αναζητείτο για να τοποθετηθεί το όχημα του Κατηγορούμενου προκύπτει από την φωτογραφία 4 (shot 4) του Τεκμηρίου 16 και αφορά το σημείο σύγκρουσης όπου το όχημα του Κατηγορούμενου κτύπησε και τραυμάτισε θανάσιμα το θύμα. Όπως επεξηγήθηκε από τον ΜΚ11 αφού εντοπίστηκαν αυτά τα δύο σημεία, ο ίδιος τα σημείωσε επί της ασφάλτου με κιμωλία και στην συνέχεια μεταφέρθηκαν και στο πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος. Στο πρόχειρο σχέδιο τοποθετήθηκε σύμφωνα με τον ΜΚ11 και το σημείο σύγκρουσης του οχήματος με το παιδί. Σύμφωνα με τον ΜΚ11 ο ίδιος ετοίμασε άλλο δικό του πρόχειρο σχέδιο το οποίο περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 27 σελ. 21Α και στο οποίο επίσης σημειώθηκαν με το γράμμα Α οι δύο θέσεις που τοποθετήθηκε το όχημα του Κατηγορούμενου κατά την διαδικασία αναπαράστασης. Η απόσταση που προέκυψε μεταξύ των δύο θέσεων του οχήματος του Κατηγορούμενου η οποία εντοπίστηκε μετά από μέτρηση του ΜΚ11, ήταν 29,60 μέτρα. Ο ΜΚ11 εξήγησε ακόμα ότι τα δύο εικονίδια που σημείωσε με το γράμμα Α στο πρόχειρο σχέδιο που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 27 αντιστοιχούν με τα σημεία Α2 και Α3 επί του τελικού σχεδιαγραφήματος που ετοιμάστηκε από τον ΜΚ1 (Τεκμήριο 3). Επίσης σε σχέση με το σημείο Β (θέση πεζών) που σημειώνεται στο πρόχειρο σχέδιο του ΜΚ11 σελ.21Α του Τεκμηρίου 27 ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτό αντιστοιχεί και ταυτίζεται με το σημείο όπου τοποθετήθηκε με το γράμμα Ζ επί του Τεκμηρίου 3 ενώ το σημείο σύγκρουσης που σημειώθηκε επί του πρόχειρου σχεδίου που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 27 με το γράμμα Χ αντιστοιχεί με το γράμμα Χ που σημειώθηκε από τον ΜΚ1 στο Τεκμήριο
39. Ο δε κίτρινος κάδος απορριμμάτων που βρίσκεται σημειωμένος με το γράμμα Γ επί του πρόχειρου σχεδίου, στο Τεκμήριο 3 τοποθετήθηκε αριστερότερα από το σημείο Α
40. Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης ο ΜΚ11 ανέφερε ότι στις 25/05/17 επισκέφθηκε εκ νέου την σκηνή του δυστυχήματος μαζί με τον ΜΚ1 και τον ΜΚ2 όπου με την βοήθεια ενός παιδιού που εντοπίστηκε για να διαπιστωθεί η θέση που βρίσκονταν τα δύο παιδιά πριν το θύμα τρέξει στον δρόμο αφού διενεργήθηκε και πάλι διαδικασία αναπαράστασης με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και στις 20/03/
41. Σύμφωνα με τον ΜΚ11 η αναπαράσταση ολοκληρώθηκε και διαπιστώθηκε η ακριβής θέση που στεκόντουσαν τα δύο παιδιά πριν το θύμα τρέξει στον δρόμο. Κατά κύριο λόγο η κυρίως εξέταση του ΜΚ11 επικεντρώθηκε σε ανάλυση και επεξήγηση των ευρημάτων που αναφέρονται στην έκθεση που ο ίδιος ετοίμασε (Τεκμήριο 27) εστιάζοντας την μαρτυρία του στις διάφορες ενέργειες και υπολογισμούς που προέβηκε για να διαπιστώσει
42. την ταχύτητα που είχε το θύμα κατά την στιγμή που έτρεξε στον δρόμο
43. τον υπολογισμό της ταχύτητας του οχήματος του Κατηγορουμένου
44. τον υπολογισμό της απόστασης που είχε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου όταν ο πεζός ξεκίνησε για να διασταυρώσει τον δρόμο
45. τον υπολογισμό της απόστασης από την οποία ήταν ορατό το θύμα από τον Κατηγορούμενο για πρώτη φορά,
46. τον χρόνο που είχε ο Κατηγορούμενος για να αντιδράσει από το σημείο που ήταν ορατό το θύμα,
47. τον υπολογισμό του χρόνου του αυτοκινήτου αν αυτό ταξίδευε σύμφωνα με το όριο ταχύτητας για να φθάσει στο σημείο σύγκρουσης, 7.τον υπολογισμό του χρόνου του θύματος που θα χρειαζόταν για να διασταυρώσει τον δρόμο και να μην χτυπηθεί από το αυτοκίνητο περνώντας ήδη μπροστά από αυτό 8.τον υπολογισμό της απόστασης που θα είχε το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου από το σημείο σύγκρουσης αν αυτό ταξίδευε με βάση το όριο ταχύτητας και τον χρόνο που θα είχε διαθέσιμο μπροστά του μέχρι να φτάσει στο σημείο σύγκρουσης,
48. τον υπολογισμό της μικρότερης από τα 71 ΧΑΩ ταχύτητας που αν ταξίδευε το αυτοκίνητο θα μπορούσε να αποφευχθεί η σύγκρουση με το θύμα και τέλος με βάση το Τεκμήριο 27Α την απόσταση και τον χρόνο που θα βρισκόταν το όχημα του Κατηγορούμενου εάν αυτό ταξίδευε σύμφωνα με το όριο ταχύτητας και ο πεζός διασταύρωνε με τον ίδιο χρόνο μέχρι το σημείο συγκρούσεως. Αφού ο ΜΚ11 ανέλυσε όλα τα πιο πάνω ερωτηματικά που προέκυπταν με βάση τους υπολογισμούς του κατέληξε στα συμπεράσματα που κατέγραψε στην σελ. 19 κα 20 του Τεκμηρίου
49. Τέλος, ο ΜΚ11 ανέφερε ότι η περιοχή στην οποία επεσυνέβη το δυστύχημα είναι κατοικημένη περιοχή όπου το όριο ταχύτητας είναι 50 ΧΑΩ. Περαιτέρω ανέφερε ότι 500 με 600 μέτρα πριν το σημείο σύγκρουσης υπήρχαν πινακίδες με αναγραφόμενο το ανώτατο όριο ταχύτητας των 50 ΧΑΩ καθώς και ότι μετά που επεσυνέβη το συγκερκιμένο δυστύχημα το όριο ταχύτητας στον επίδικο δρόμο διαφοροποιήθηκε, δηλαδή μειώθηκε σε 30 ΧΑΩ εκεί που υπάρχουν οι διαβάσεις πεζών. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ11 αμφισβητήθηκε για την ορθότητα των συμπερασμάτων του τα οποία καταγράφονται στο Τεκμήριο
50. Αποτέλεσε βασική θέση της υπεράσπισης ότι κατά τις αναπαραστάσεις που διενεργήθηκαν δεν λήφθηκαν υπόψη από τον ίδιο όλα τα απαραίτητα στοιχεία που ήταν διαθέσιμα και αναγκαία για να εξαχθούν από την διερεύνηση ορθά συμπεράσματα. Πιο συγκεκριμένα υποβλήθηκε στον ΜΚ11 η θέση ότι για την τοποθέτηση του σημείου στο οποίο στέκονταν τα δύο παιδιά πριν το θύμα τρέξει στον δρόμο δεν λήφθηκε καθόλου υπόψη η θέση που προβλήθηκε από τον ΧΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ στην κατάθεση του (Τεκμήριο 7), ότι δηλαδή το ένα από τα δύο παιδιά βρισκόταν στον δρόμο και όχι πάνω στο πεζοδρόμιο ενώ από την άλλη λήφθηκε επιλεκτικά υπόψη η θέση της ΜΚ
51. Ο ΜΚ11 απαντώντας υποστήριξε κατηγορηματικά ότι το σημείο που στέκονταν τα δύο παιδιά εντοπίστηκε ναι μεν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ενώ ταυτόχρονα η θέση αυτή ενισχύθηκε και από την ΜΚ7 της οποίας το όχημα δεν κινείτο σε αντίθεση με του ΧΧΧΧΧΧΧ Αγαθοκλέους το οποίο και κινείτο. Αναφορικά με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε ο ΜΚ11 προς διαπίστωση της ταχύτητας του οχήματος του Κατηγορούμενου η υπεράσπιση υπέβαλε στον μάρτυρα διάφορες ερωτήσεις αναφορικά με την έννοια της φράσης που κατέγραψε στο Τεκμήριο 27 σελ. 11 σε σχέση με το άγνωστο της αυξομείωσης στην ταχύτητα του αυτοκινήτου. Ο ΜΚ11 υποστήριξε με σθεναρότητα ότι η συγκεκριμένη φράση καταγράφηκε εντελώς τυπικά, κάτι το οποίο συνηθίζεται να άλλωστε να αναφέρεται σε τέτοιου είδους εκθέσεις. Μάλιστα ο ΜΚ11 πρόσθεσε ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν διαπιστώθηκε οποιαδήποτε αυξομείωση στην ταχύτητα του Κατηγορούμενου αφού το χρονικό διάστημα που ήταν διαθέσιμο για να εντοπιστεί η ταχύτητα του, ήταν πολύ μικρό, δηλαδή αυτό της τάξης του 1.16 δευτερόλεπτων. Έτσι σύμφωνα με τον ΜΚ11 υπό τις πιο πάνω περιστάσεις χρησιμοποιήθηκε ο τύπος της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης με ασφάλεια. Όσον αφορά την θέση της υπεράσπισης αν μπορούσε να υπολογιστεί η ταχύτητα του οχήματος με ένα μέρος από το σύνολο των frames , δηλαδή με 15 αντί 29 που υπήρχαν διαθέσιμα, ο ΜΚ11 απαντώντας ανέφερε, ότι χρησιμοποιήθηκε το σύνολο των frames επειδή από την στιγμή που έδειχναν το όχημα του Κατηγορούμενου να εισέρχεται στο πλάνο μέχρι και την στιγμή της σύγκρουσης το αποτέλεσμα για την ταχύτητα που οδηγείτο θα πρόκυπτε με ασφάλεια. Επίσης κατά την αντεξέταση του ο ΜΚ11 αμφισβητήθηκε και για την ορθότητα των συμπερασμάτων του αναφορικά με τον υπολογισμό του χρόνου αντίδρασης του Κατηγορούμενου κατά τον ουσιώδη χρόνο δηλαδή από την στιγμή που αυτός αντιλήφθηκε τον κίνδυνο. Αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης ότι ο χρόνος αντίδρασης υπολογίζεται από 1.5 μέχρι 2 δευτερόλεπτα σε αντίθεση με την θέση του ΜΚ11 ότι ο χρόνος αντίδρασης υπολογίζεται από 1 μέχρι 1.5 δευτερόλεπτο. Ο ΜΚ11 υποστήριξε ότι η θέση της υπεράσπισης εφαρμόζεται σε διαφορετικές περιπτώσεις από την παρούσα, δηλαδή μόνο σε περιπτώσεις όπου ο οδηγός είναι άτομο μεγάλης ηλικίας ή οδηγεί υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, αλκοόλης ή φαρμάκων. Η υπεράσπιση επίσης αμφισβήτησε έντονα την επάρκεια των προσόντων και την εμπειρία του ΜΚ11 υποστηρίζοντας ότι λόγω έλλειψης των απαραίτητων γνώσεων και προσόντων δεν είχε την ικανότητα να εξετάσει επαρκώς και εμπεριστατωμένα όλα τα δεδομένα που είχε στην διάθεση του κατά την διερεύνηση του δυστυχήματος ως δηλαδή ένας καταρτισμένος εμπειρογνώμονας. Συνακόλουθα δεν είχε ούτε και την δυνατότητα να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα. Ο ΜΚ11 απαντώντας παρουσίασε την βιβλιογραφία του πανεπιστημίου που φοίτησε και στο οποίο διδάχτηκε τα όσα υποστήριξε στην έκθεση που ετοίμασε Τεκμήριο
52. Αντικρούοντας τις θέσεις της υπεράσπισης υποστήριξε κατηγορηματικά ότι φοίτησε για ένα ακαδημαϊκό έτος στο DE MONTFORD UNIVERSITY στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ το αντίγραφο του διπλώματος που κατέχει περιλαμβάνεται στο βιογραφικό του αντίγραφο του οποίου έχει συμπεριληφθεί και στο Τεκμήριο
53. Αναφορικά με το κατά πόσο ο ΜΚ11 κατέχει οποιαδήποτε βεβαίωση στην οποία να αναγράφεται ότι παρακολούθησε μαθήματα για ένα ακαδημαϊκό έτος, ο μάρτυρας υποστήριξε ότι κατέχει την βεβαίωση η οποία του παραχωρήθηκε από τον οργανισμό ΚΥΣΑΤΣ όταν κατέθεσε το δίπλωμα που κατέκτησε για να αναγνωριστεί . Ο μάρτυρας κατέθεσε προς υποστήριξη των πιο ισχυρισμών του μέρος της βιβλιογραφίας από την οποία και έλαβε καθοδήγηση για να υπολογίσει τον χρόνο αντίδρασης του Κατηγορούμενου (Τεκμήριο 37). Επεξηγώντας το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 37 και με απώτερο σκοπό να υποστηρίξει τα συμπεράσματα του, παρέπεμψε το Δικαστήριο στην σελ.14, διευκρινίζοντας ότι ο χρόνος αντίδρασης ενός οδηγού σύμφωνα με την διεθνής βιβλιογραφία είναι το χρονικό διάστημα που κάποιος οδηγός αντιλαμβάνεται την ανάγκη να αντιδράσει μπροστά σε ένα κίνδυνο μέχρι το χρονικό σημείο που τελικά αντιδρά . Ο χρόνος αυτός σύμφωνα με τον ΜΚ11 αρχίζει όταν ο οδηγός αντιληφθεί τον κίνδυνο αλλά σταματά να μετρά την ώρα που ο οδηγός θα αντιδράσει π.χ. με μια ενέργεια αποφυγής ή με την χρήση των φρένων του οχήματος του. Ο ΜΚ11 πρόσθεσε επίσης παραπέμποντας στο Τεκμήριο 37 σελ.15, ότι ο χρόνος αντίδρασης του μέσου συνετού οδηγού υπολογίζεται με βάση την βιβλιογραφία που διδάχθηκε σε 0.5 δευτερόλεπτα μέχρι 1.5 δευτερόλεπτα ενώ στις περιπτώσεις όπου οδηγός βρίσκεται είτε υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, αλκοόλης ή φαρμάκων ή ακόμα ο οδηγός είναι κάποιας προχωρημένης ηλικίας ο χρόνος αντίδρασης επεκτείνεται από 1 μέχρι 2 δευτερόλεπτα. Μάλιστα ο ΜΚ11 διευκρίνισε ότι παρόλο που στην συγκεκριμένη περίπτωση ο Κατηγορούμενος ήταν νεαρός με ψιλά αντανακλαστικά, εντούτοις και πάντοτε προς όφελος του, ο χρόνος αντίδρασης δεν υπολογίστηκε με το 0.5 αλλά με βάση το 1 δευτερόλεπτο μέχρι το 1.
54. Σημειώνεται ότι η υπεράσπιση υποστήριξε την θέση ότι ένεκα του ότι ο Κατηγορούμενος μόλις είχε σχολάσει από την εργασία του και ήταν κουρασμένος, ο χρόνος αντίδρασης και αντίληψης θα έπρεπε να υπολογιστεί με χρόνο πέραν του 1.5 δευτερολέπτου. Περαιτέρω ο ΜΚ11 ερωτήθηκε στο κατά πόσο γνωρίζει τον εμπειρογνώμονα Marc Green και τις θέσεις του. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι είχε την ευκαιρία να ερευνήσει και να εντοπίσει ένα από τα άρθρα που έγραψε αναφορικά με την ξαφνική εισβολή ενός πεζού μέσα στον δρόμο, όπως δηλαδή εν προκειμένω την είσοδο του παιδιού εντός του δρόμου. Στο Τεκμήριο 38 σύμφωνα με τον ΜΚ11 και πιο συγκεκριμένα στην σελ. 213, ο εμπειρογνώμονας Marc Green, υποστηρίζει ότι ο χρόνος αντίληψης και αντίδρασης ενός οδηγού σε αυτού του είδους τις περιπτώσεις υπολογίζεται με βάση το 1.5 δευτερόλεπτο συμπεριλαμβανομένου των 0.3 δευτερολέπτων που αποτελεί τον χρόνο από την στιγμή που θα φύγει το πόδι του οδηγού από το πετάλι της βενζίνης για να πατήσει τα φρένα. Συνεπώς σύμφωνα με τον ΜΚ11 η θέση του εμπειρογνώμονα Green είναι ότι ο χρόνος αντίδρασης υπολογίζεται στα 1.2 δευτερόλεπτα. Συσχετίζοντας μάλιστα ο ΜΚ11 τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 38 με τις περιστάσεις τις παρούσας περίπτωσης και τα όσα διαπιστώθηκαν από την καταγραφή της κάμερας αρ. 3 υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος αντέδρασε αμέσως μετά την σύγκρουση με το θύμα και ο χρόνος αντίδρασης του ήταν κάτω του ενός δευτερολέπτου. Πέραν από τις θέσεις του εμπειρογνώμονα Μarc Green, με τις οποίες ο μάρτυρας συμφώνησε σε σχέση με τον υπολογισμό του χρόνου αντίδρασης, υποβλήθηκε στον ΜΚ11 από την υπεράσπιση αναφορικά με το ίδιο ζήτημα και οι θέσεις του εμπειρογνώμονα Paul Olson. Ο ΜΚ11 ανέφερε ότι διαφωνεί με τις θέσεις του Olson, αλλά και ότι μέσα την δική του έρευνα διαπίστωσε ότι ο συγκεκριμένος ερευνητής σε ένα σχετικό άρθρο που δημοσίευσε δέχτηκε αρνητική κριτική όσον αφορά την διαδικασία που χρησιμοποίησε για τον υπολογισμό του χρόνου αντίδρασης και αντίληψης αλλά και για τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε. Μάλιστα πρόσθεσε ότι με τις θέσεις του Olson διαφώνησε και o Marc Green. Η υπεράσπιση κάλεσε επίσης τον ΜΚ11 να αναφέρει στο Δικαστήριο κατά πόσο συμφωνεί με την μελέτη του εμπειρογνώμονα Marc Green (Τεκμήριο 38) σε σχέση με τον χρόνο που χρειάζεται ένας οδηγός για να σταματήσει ενώ ταξιδεύει με 50 μίλια ανά ώρα και με χρόνο αντίδρασης 1.5 δευτερόλεπτα από την στιγμή που θα ενεργοποιήσει τα φρένα του. Ο ΜΚ11 επανέλαβε στην υπεράσπιση ότι δεν είναι ειδικός για να τοποθετηθεί σε οτιδήποτε αφορά την ενεργοποίηση των φρένων ενός οχήματος και ότι αρμόδιος να απαντήσει σε τέτοια ζητήματα είναι κάποιος που είναι μηχανολόγος. Σε σχέση με την θέση της υπεράσπισης ότι ο ερευνητής Olson υποστηρίζει ότι ένας οδηγός για να πραγματοποιήσει μια μανούβρα αποφυγής χρειάζεται από 2.5 μέχρι 4 δευτερόλεπτα, ο ΜΚ11 εξήγησε ότι οι συνθήκες στις οποίες βασίστηκε ο Olson για να καταλήξει στα συμπεράσματα του διαφέρουν ουσιωδώς από την επίδικη περίπτωση και συνεπώς δεν συμφωνεί με τις θέσεις του. Ο ΜΚ11 παρόλα αυτά συμφώνησε ότι σίγουρα ένας οδηγός για να προβεί σε μια αποφευκτική κίνηση-μανούβρα θα χρειαστεί κάποιο χρονικό διάστημα, η διάρκεια του οποίου όμως εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως για π.χ. η ταχύτητα με την οποία κινείται ο οδηγός. Σύμφωνα με τον ΜΚ11 όταν ένας οδηγός κινείται με χαμηλή ταχύτητα ο χρόνος που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει μια μανούβρα σίγουρα είναι πολύ πιο λίγος από ότι όταν κινείται με μεγάλη ταχύτητα. Μάλιστα τόνισε ότι ο χρόνος του 1.5 δευτερολέπτου αναφορικά με τον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης συσχετίζεται πάντοτε με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ένας οδηγός κατά την στιγμή που οδηγεί, συμφωνώντας με την υπεράσπιση ότι τόσο η κόπωση όσο και η ηλικία ενός οδηγού αλλά και διάφοροι άλλοι παράγοντες αυξάνουν τον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης. Διαφώνησε όμως ο μάρτυρας με τα υποθετικά σενάρια που του υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση, σε σχέση με την περιορισμένη ορατότητα που μπορεί να έχει κάποιος οδηγός αλλά και για την προ εκ εκπλήξεως κατάσταση στην οποία μπορεί να βρεθεί κατά την στιγμή που οδηγεί, όπως για παράδειγμα με την ξαφνική εισβολή ενός παιδιού μέσα στον δρόμο, υποστηρίζοντας ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση ο χρόνος αντίδρασης δεν αυξάνεται πέραν του 1.5 δευτερολέπτου. Στην συνέχεια ο ΜΚ11 κλήθηκε από την υπεράσπιση να τοποθετηθεί κατά πόσο γνωρίζει πόσος χρόνος αντιστοιχεί σε κάθε ένα από τα 4 στάδια του χρόνου αντίληψης και αντίδρασης. Ο ΜΚ11 διευκρίνισε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό να υπολογιστεί καθότι είναι ανθρωπίνως αδύνατο να μετρηθεί σε χρόνο το μυαλό ενός ανθρώπου κατά την στιγμή που αντιλαμβάνεται κάτι. Επιπρόσθετα κλήθηκε να διαχωρίσει και να κατηγοριοποιήσει τα 4 στάδια του χρόνου αντίληψης και αντίδρασης και πιο συγκεκριμένα ποια από αυτά αντιστοιχούν στον χρόνο αντίληψης και ποια στον χρόνο αντίδρασης με βάση το ότι αναφέρεται στο Τεκμήριο 37 σελ.11 και
55. Ο ΜΚ11 ανέφερε ότι η αντίληψη αποτελεί ξεχωριστό κεφάλαιο από την αντίδραση και ότι τα πρώτα δύο στάδια αντιστοιχούν στην έννοια της αντίληψης ενώ τα επόμενα δύο στην έννοια της αντίδρασης. Με βάση την πιο πάνω θέση του ΜΚ11, η υπεράσπιση υπέβαλε στον ΜΚ11, ότι με βάση τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 38 που ο ίδιος ο ΜΚ11 παρουσίασε στο Δικαστήριο, σελ.212-213 με τίτλο «summary of brake results» δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη τα πρώτα δύο στάδια που αφορούν την αντίληψη για να υπολογιστεί ο συνολικός χρόνος του 1 με 1,5 δευτερολέπτου που αφορούν τον συνολικό χρόνο αντίληψης και αντίδρασης και συνεπώς τα όσα αναφέρει ο ΜΚ11 στα ευρήματα του σχετικά με το πιο πάνω ζήτημα έρχονται σε αντίθεση με τα όσα παρουσίασε στο Δικαστήριο με βάση την βιβλιογραφία την οποία διδάχτηκε. Επίσης αποτέλεσε βασική θέση της υπεράσπισης ότι στα θέματα που ανάγονται στον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης ενός οδηγού ο ΜΚ11 προσπάθησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο αναφέροντας παραπλανητικά ότι ο χρόνος του 1,5 δευτερολέπτου εμπεριέχει και τον χρόνο αντίληψης και τον χρόνο αντίδρασης. Ήταν ακόμη η θέση της υπεράσπισης ότι ο χρόνος αντίληψης και αντίδρασης στην συγκεκριμένη περίπτωση έπρεπε να είναι από 2,5 μέχρι 4 δευτερόλεπτα και όχι 1 με 1,
56. Ο ΜΚ11 απαντώντας στις πιο πάνω θέσεις διαφώνησε έντονα και προς υποστήριξη της δικής του θέσης παρέπεμψε το Δικαστήριο, στην σελ. 200 του Τεκμηρίου 38 διευκρινίζοντας ότι ο εμπειρογνώμονας Green ονομάζει ως brake reaction time τον συνδυασμό τόσο της αντίληψης όσο και της αντίδρασης. Σύμφωνα με τον ΜΚ11 η έννοια που δίδεται στην σελ.200 του Τεκμηρίου 38 είναι ότι « ο συνδυασμός αντίληψης και αντίδρασης ονομάζεται brake reaction time». Ο ΜΚ11 αντεξετάστηκε από την υπεράσπιση και αναφορικά με την λειτουργία του συστήματος πέδησης του οχήματος του Κατηγορούμενου. Ο ΜΚ11 συμφώνησε ότι το όχημα του Κατηγορούμενου ήταν ένα συνηθισμένο αυτοκίνητο αλλά σε σχέση με τον τρόπο λειτουργείας του συστήματος πέδησης δεν γνώριζε οτιδήποτε καθότι σε καμία περίπτωση το ζήτημα αυτό δεν εμπίπτει στην σφαίρα της δικής του εμπειρογνωμοσύνης. Επίσης, κατά την αντεξέταση του ΜΚ11 υποστηρίχθηκε από την υπεράσπιση η θέση ότι τα δύο οχήματα που ήταν σταθμευμένα επί του αριστερού-δυτικού πεζοδρομίου της οδού Κωστή Παλαμά σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου αναπόφευκτα εμπόδιζαν τον Κατηγορούμενο από το να προβεί σε οποιαδήποτε αποφευκτική ενέργεια πριν την σύγκρουση. Ο ΜΚ11 διαφώνησε τονίζοντας ότι η στάθμευση των πιο πάνω οχημάτων σε καμία περίπτωση δεν εμπόδιζαν τον Κατηγορούμενο από το να προβεί σε οποιαδήποτε αποφευκτική κίνηση, διευκρινίζοντας μάλιστα ότι παρόλο ο ίδιος δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε μέτρηση για το ακριβές σημείο που βρίσκονταν παρκαρισμένα τα 2 οχήματα, εντούτοις όπως άλλωστε προκύπτει μέσα από την φωτογραφία 21 του Τεκμηρίου 4 φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτά ήταν σταθμευμένα πολύ πριν του σημείου σύγκρουσης. Περαιτέρω, υποβλήθηκε στον μάρτυρα η θέση ότι τόσο το ρυμουλκό όχημα το οποίο ερχόταν εξ αντιθέτου σύμφωνα με την πορεία που ακολουθούσε ο Κατηγορούμενος όσο και το όχημα του XXXXX που ακολουθούσε, εμπόδιζαν την ορατότητα του Κατηγορούμενου ούτως ώστε να αντιληφθεί έγκαιρα το θύμα όταν έτρεξε στον δρόμο. Ο ΜΚ11 διευκρίνισε ότι ο Κατηγορούμενος αφής στιγμής οδηγούσε εντός κατοικημένης περιοχής και περί ώρα 15:10 που επεσυνέβη το δυστύχημα, θα έπρεπε να είναι προσεκτικός εφόσον στα 300 μέτρα από το σημείο που επεσυνέβη το δυστύχημα υπάρχουν σχολεία. Παρέπεμψε μάλιστα την υπεράσπιση στην φωτογραφία 3 των Τεκμηρίων 6 και 26 διευκρινίζοντας ότι από την συγκεκριμένη απόσταση που φαίνεται στην φωτογραφία αυτή, το θύμα ήταν ορατό από τον Κατηγορούμενο. Δεν διαφώνησε βέβαια ότι ο τρόπος που εισήλθε το θύμα στον δρόμο συνιστά ξαφνική εισβολή από την άλλη όμως ισχυρίστηκε ότι παρόλα αυτά, όπως προκύπτει από την φωτογραφία 3 των Τεκμηρίων 6 και 26 το θύμα ήταν ορατό στον Κατηγορούμενο αμέσως μετά που πέρασαν τα δύο οχήματα τα οποία κινούνταν εξ αντιθέτου. Παραπέμποντας η υπεράσπιση τον ΜΚ11 στο σχέδιο της σκηνής που ετοίμασε και συμπεριέλαβε στην σελ.22Α του Τεκμηρίου 27 υποστήριξε την θέση ότι το όχημα το οποίο βρίσκεται στο σχέδιο τοποθετημένο μπροστά από το σημείο Ζ (Δ στο Τεκμήριο 3) που στέκονταν τα δύο παιδιά πριν το θύμα εισέλθει στον δρόμο τοποθετήθηκε από τον μάρτυρα χωρίς κανένα λόγο, αφού καμία δεν έχει καμία σχέση με το δυστύχημα. Από την άλλη υποβλήθηκε στον μάρτυρα η θέση, ότι το όχημα που βρισκόταν παρκαρισμένο με το ένα μέρος του πάνω στο αριστερό πεζοδρόμιο του δρόμου σύμφωνα με την πορεία του Κατηγορούμενου το οποίο φαίνεται στην φωτογραφία 3 του Τεκμηρίου 6 και 26 επηρέαζε δυσμενώς τον Κατηγορούμενο από του να προβεί σε οποιαδήποτε αποτρεπτική ενέργεια όταν ξαφνικά είδε μπροστά του τον κίνδυνο και ότι αυτό δεν σημειώθηκε από τον ίδιο στο σχέδιο που ετοίμασε σκοπίμως. Ο ΜΚ11 απαντώντας ανέφερε ότι το σχέδιο που ετοίμασε και συμπεριέλαβε στην έκθεση αναπαράστασης (Τεκμήριο 27) αποτελεί πιστό αντίγραφο των Τεκμηρίων 2 και 3 και συνεπώς το όχημα πίσω από το οποίο στέκονταν τα δύο παιδιά δεν τοποθετήθηκε από τον ίδιο αλλά από τον ΜΚ
57. Επίσης υποστήριξε ότι η θέση του συγκεκριμένου οχήματος (Δ επί του Τεκμηρίου 3) ήταν σημαντικό στοιχείο για την υπόθεση αφού βοήθησε σημαντικά τον ΜΚ2 να εντοπίσει το ακριβές σημείο που στέκονταν τα δύο παιδιά στο πεζοδρόμιο. Συνεπώς η θέση του οχήματος βοήθησε να διαπιστωθούν οι συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα. Η υπεράσπιση κάλεσε τον ΜΚ11 να αναφέρει κατά πόσο συμφωνεί με την θέση ότι ή έννοια της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης εμπίπτει στις περιπτώσεις όπου ένα όχημα κινείται σε ευθύγραμμη πορεία και διανύει ίσα χρονικά διαστήματα, δηλαδή οδηγείται με μια σταθερή ταχύτητα. Ο ΜΚ11 συμφώνησε με την πιο πάνω θέση αναγνωρίζοντας μάλιστα την πιο πάνω έννοια σε έγγραφο που του υποδείχθηκε από την υπεράσπιση και κατατέθηκε ως τεκμήριο (Τεκμήριο 40). Υποβλήθηκε περαιτέρω από την υπεράσπιση προς τον ΜΚ11 η θέση ότι με βάση τους υπολογισμούς που ο τελευταίος προέβηκε καταλήγοντας σε συμπεράσματα αναφορικά με τον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης του 1 δευτερολέπτου σε συνδυασμό πάντοτε με την ταχύτητα των 91 ΧΑΩ που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο αλλά και την διαθέσιμη απόσταση των 24,10 μέτρων που είχε για να αντιληφθεί το θύμα πριν από την σύγκρουση το τροχαίο δυστύχημα ήταν «αναπόφευκτο». Ο ΜΚ11 απαντώντας ανέφερε ότι το ίδιο θα συνέβαινε ακόμη και στην περίπτωση που ο χρόνος αντίληψης και αντίδρασης του Κατηγορούμενου υπολογιζόταν με το 1,5 δευτερόλεπτο και άρα η διαθέσιμη απόσταση που θα είχε για να αντιληφθεί τον πεζό στον δρόμο θα ήτο μεγαλύτερη, δηλαδή αυτή των 38,25 μέτρων. Αφής στιγμής όμως σύμφωνα με τον ΜΚ11 το όχημα οδηγείτο από τον Κατηγορούμενο με ταχύτητα 91 ΧΑΩ οτιδήποτε εμφανιζόταν στον δρόμο του, είτε ήταν πεζός είτε οτιδήποτε άλλο το όχημα θα συγκρουόταν κατά πάνω του έχοντας τέτοια ορμή ισοδύναμη με 25.000 κιλά ήτοι 25 τόνους, όσο δηλαδή αντιστοιχεί στο βάρος ενός φορτηγού. Από την άλλη όμως αν ο Κατηγορούμενος κινείτο με την ταχύτητα των 50 ΧΑΩ όπως ήταν το όριο ταχύτητας, το δυστύχημα δεν θα είχε επισυμβεί, τόσο με τον χρόνο του ενός όσο και με τον χρόνο του 1,5 δευτερολέπτου. Ο ΜΚ11 με βάση τα πιο πάνω υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγώντας με την ταχύτητα των 91 ΧΑΩ ο ίδιος έφερε τον εαυτό του στην θέση να μην μπορέσει να αντιδράσει μπροστά στον κίνδυνο που παρουσιάστηκε. Αποτέλεσε περαιτέρω θέση της υπεράσπισης ότι όλοι οι υπολογισμοί στους οποίους προέβηκε ο μάρτυρας στην σελ.15 του Τεκμηρίου 27 αναφορικά με το κατά πόσο χρόνο θα χρειαζόταν το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου για να φτάσει στο σημείο σύγκρουσης αν αυτό ταξίδευε σύμφωνα με το όριο ταχύτητας, δεν έχουν καμία λογική αφού ο πεζός ήταν θεατός στον Κατηγορούμενο από την απόσταση των 24,10 μέτρων και όχι από απόσταση 43,
58. Ο ΜΚ11 διευκρίνισε ότι αυτό το σενάριο τέθηκε με βάση το όριο ταχύτητας που ίσχυε στον επίδικο δρόμο διευκρινίζοντας μάλιστα ότι εάν ο Κατηγορούμενος ταξίδευε με βάση το όριο ταχύτητας το θύμα θα κατάφερνε να περάσει μπροστά από το αυτοκίνητο χωρίς να χτυπηθεί από αυτό, ενώ το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου θα χρειαζόταν άλλα 0,93 sec χρόνο για να φτάσει μέχρι το σημείο σύγκρουσης. Η υπεράσπιση αμφισβήτησε το βάσιμο των πιο πάνω ισχυρισμών του ΜΚ
59. Κλήθηκε επιπλέον ο ΜΚ11 να τοποθετηθεί σε σχέση με την απόσταση που θα χρειαζόταν το όχημα του Κατηγορούμενου για να σταματήσει εάν οδηγείτο με την ταχύτητα των 50 ΧΑΩ χρησιμοποιώντας τον τύπο της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης υποδεικνύοντας του ουσιαστικά τον τύπο της ευθύγραμμής επιβράδυνσης. Ο ΜΚ11 (σελ.34 των πρακτικών ημερ. 13/05/21) διευκρίνισε ότι ο συγκεκριμένος τύπος που του υποδείχθηκε από την υπεράσπιση αφορά την ακινητοποίηση "emergency braking , δηλαδή είναι ο τύπος της ευθύγραμμης επιβράδυνσης ο οποίος δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην παρούσα περίπτωση αφού αυτός εφαρμόζεται όχι όταν το όχημα κινείται με μια σταθερή ταχύτητα αλλά όταν η ταχύτητα του οχήματος επιβραδύνεται κάτι που στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει εφαρμογή. Ήταν ακόμα η θέση της υπεράσπισης ότι το επίδικο τροχαίο με βάση την εκδοχή του ΜΚ11, ακόμη και αν το όχημα κινείτο με την ταχύτητα 50 ΧΑΩ σε συνδυασμό με την διαθέσιμη απόσταση που είχε ο Κατηγορούμενος στην διάθεση του θα ήταν αναπόφευκτο. Ο ΜΚ11 διαφώνησε με την πιο πάνω θέση, υποστηρίζοντας ότι αν ίσχυε κάτι τέτοιο το θύμα θα έπρεπε κατά την στιγμή που διασταύρωνε τον δρόμο να σταματήσει στο σημείο σύγκρουσης και να «περιμένει» το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου για να έρθει κατά πάνω του και να τον χτυπήσει. Υποβλήθηκε επίσης από την υπεράσπιση ότι είναι λανθασμένα τα συμπέρασμα του ΜΚ11 σε σχέση με το ότι αν το όχημα του Κατηγορούμενου κινείτο με ταχύτητα 50 ΧΑΩ το θύμα θα περνούσε άλλα 85 εκατοστά πέραν από το αριστερή άκρια του οχήματος του Κατηγορουμένου και θα κατάφερνε συνεπώς να περάσει πέραν από αυτό χωρίς να τον χτυπήσει. Ο ΜΚ11 απαντώντας στην πιο πάνω υποβολή, υποστήριξε ότι το θύμα αδιαμφισβήτητα θα κατάφερνε να περάσει πέραν από την αριστερή άκρια του πλάτους οχήματος του Κατηγορούμενου ακόμη 85 εκατοστά και συνεπώς δεν θα είχε κτυπηθεί από αυτό. Επίσης ο ΜΚ11 διευκρίνισε ότι ο χρόνος που χρειάστηκε για να διασταυρώσει το θύμα τον δρόμο διαγώνια με βάση την πορεία που ακολούθησε φτάνει τα 2.22 δευτερόλεπτα μέχρι την αριστερή άκρια του οχήματος του Κατηγορούμενου και όχι μέχρι την άκρια του δρόμου όπως υποστήριξε η υπεράσπιση. Μάλιστα σύμφωνα με τον ΜΚ11 ο δρόμος έχει πλάτος 8.20 μέτρα και η σύγκρουση έλαβε χώρα στα 5.30 μέτρα από την δεξιά προς την αριστερή πλευρά του δρόμου. Επίσης το όχημα του Κατηγορούμενου είχε πλάτος 1.70 μέτρα. Συνεπώς σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, η δεξιά άκρια του οχήματος του Κατηγορούμενου βρισκόταν στα 7 μέτρα εντός του δρόμου ενώ η αριστερή άκρια του οχήματος του Κατηγορούμενου απείχε από την αριστερή άκρια του δρόμου 1.20 μέτρα. Ο ΜΚ11 υποστηρίζοντας τα συμπεράσματα της έκθεσης που ετοίμασε, ανέφερε ότι μέσα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης διαφάνηκε ότι μεταξύ του οχήματος του Κατηγορούμενου και του πεζού υπήρξε μια βίαιη σύγκρουση όπου το θύμα εξαιτίας αυτής, εκτινάχθηκε στον αέρα και σύρθηκε στην άσφαλτο για μεγάλη απόσταση μέχρι να καταλήξει. Ο ΜΚ11 ανέφερε περαιτέρω ότι με βάση την εμπειρία του, τα πλείστα δυστυχήματα που εξέτασε και τα οχήματα οδηγούνταν με την ταχύτητα των 50 ΧΑΩ προκύπταν μόνο τραυματισμοί. Όπως μάλιστα υποστήριξε αν ο Κατηγορούμενος στην συγκεκριμένη περίπτωση κινείτο με 50 ΧΑΩ το παιδί πιθανόν να μην ήταν νεκρό και ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση η ταχύτητα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος ήταν τόσο μεγάλη που δεν έδωσε κανένα δικαίωμα στο παιδί για να ζήσει. Αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης προς τον ΜΚ11 ότι όλοι οι υπολογισμοί στους οποίους προέβηκε σε σχέση με την ταχύτητα του Κατηγορούμενου είναι λανθασμένοι και ότι λανθασμένα προέβηκε σε υπολογισμούς για την απόσταση που είχε το όχημα του Κατηγορούμενου την στιγμή που το θύμα εισήλθε στον δρόμο. Συγκεκριμένα η υπεράσπιση έθεσε στον ΜΚ11 την θέση ότι εντελώς λανθασμένα έλαβε υπόψη του την απόσταση των 43,86 μέτρων και όχι την απόσταση των 24,10 μέτρων που θα μπορούσε να ήταν θεατός ο πεζός στον Κατηγορούμενο. Ο ΜΚ11 διαφωνώντας ανέφερε ότι στο επίδικο δυστύχημα υπήρξε το πλεονέκτημα της καταγραφής από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης από το οποίο προκύπτει ότι την ώρα που το θύμα εισέρχεται στον δρόμο, το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου δεν καταγράφεται σε κανένα πλάνο/εικόνα του βίντεο. Το γεγονός αυτό σύμφωνα με τον ΜΚ11 ενισχύει την θέση του ότι το σενάριο που του υποβλήθηκε από την υπεράσπιση σε σχέση με το ότι το όχημα του Κατηγορούμενου κινείτο με ταχύτητα 50 ΧΑΩ δεν ευσταθεί γιατί δεν συνάδει με τα όσα κατέγραψε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Σε σχέση με την εξέταση του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης κατά την διαδικασία αναπαράστασης στην οποία έλαβε μέρος και ο ΜΚ11, η υπεράσπιση ζήτησε από τον μάρτυρα να αναφέρει κατά πόσο γνωρίζει αν έγινε οποιοσδήποτε έλεγχος των καμερών ασφαλείας του εκτελωνιστικού γραφείου που κατέγραψαν το δυστύχημα και πιο συγκεκριμένα αν τα πλάνα κατέγραφαν σωστά και με ακρίβεια. Ο ΜΚ11 απαντώντας διευκρίνισε ότι δεν είναι τεχνικός και ούτε διαθέτει τις απαραίτητες γνώσεις σε σχέση με τον έλεγχο των καμερών. Όσον αφορά την διαδικασία αναπαράστασης στην οποία χρησιμοποιήθηκε το όχημα του Κατηγορούμενου ο ΜΚ11, διευκρίνισε ότι τα δύο σημεία που σημείωσε επί του οδοστρώματος για την ανεύρεση της ταχύτητας του Κατηγορούμενου δηλαδή το Α2 και Α3, τοποθετήθηκαν από τον ίδιο μετά από τις οδηγίες που δόθηκαν από τον ΜΚ2 προς τον ΜΚ
60. Η υπεράσπιση υπέβαλε στον ΜΚ11 ότι στην περίπτωση που οι υποδείξεις του ΜΚ2 σε σχέση με τα σημεία αυτά είναι λανθασμένες προκύπτει αναπόφευκτα και το συμπέρασμα ότι και όλα τα ευρήματα σε σχέση με την ταχύτητα του οχήματος του Κατηγορούμενου αλλά και του θύματος είναι επίσης λανθασμένα. Ο ΜΚ11 υποστήριξε ότι οι υποδείξεις του ΜΚ2 ήταν σίγουρα οι σωστές. Αποδέχτηκε βεβαίως την θέση ότι στην περίπτωση που αυτές ήταν λανθασμένες αναπόφευκτα και τα ευρήματα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά. Υποδεικνύοντας στον ΜΚ11 η υπεράσπιση την φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 26 τον κάλεσε να απαντήσει κατά πόσο το μπροστινό μέρος του οχήματος του Κατηγορούμενου βρίσκεται παράλληλα με τον κίτρινο κάδο απορριμμάτων που υπήρχε τοποθετημένος στην αριστερή άκρια του δρόμου σε σχέση με την πορεία του Κατηγορούμενου. Ο ΜΚ11 αρνήθηκε να τοποθετηθεί στην πιο πάνω ερώτηση και επικαλέστηκε ότι από ένα μακρινό πλάνο και δη μέσα από την φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 26 είναι αδύνατο να διευκρινιστεί κατά πόσο ο κάδος απορριμμάτων βρισκόταν σε ευθεία γραμμή με το μπροστινό μέρος του οχήματος του Κατηγορούμενου. Ήταν η θέση της υπεράσπισης ότι η σκιά που ρίχνει το βόρειο μέρος του κάδου απορριμμάτων στον δρόμο όπως διαφαίνεται μέσα από την φωτογραφία 2 του Τεκμηρίου 26 καταδεικνύει δίχως άλλο ότι το βόρειο μέρος του κάδου βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με το μπροστινό μέρος του οχήματος του Κατηγορούμενου και συνεπώς το σχέδιο το οποίο περιλαμβάνεται στην σελ. 22Α του Τεκμηρίου 27 (έκθεση αναπαράστασης) είναι λανθασμένο. Το γεγονός αυτό σύμφωνα με την υπεράσπιση είχε ως επακόλουθο τα σημεία που τοποθετήθηκαν ως Α2 και Α3 στο σχέδιο και διαδραμάτισαν αποκλειστικό ρόλο ως προς την εύρεση της ταχύτητας του Κατηγορούμενου να είναι επίσης λανθασμένα. Ο ΜΚ11 επέμεινε στην θέση του, ότι δηλαδή μέσα από την συγκεκριμένη φωτογραφία είναι παντελώς αδύνατο να διαπιστωθεί ότι ο κάδος βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με το μπροστινό μέρος του οχήματος του Κατηγορούμενου. Επίσης ο ΜΚ11 διαφώνησε με την θέση της υπεράσπισης ότι ο κίτρινος κάδος μπορεί να μετακινήθηκε από την ημέρα που επεσυνέβη το δυστύχημα μέχρι την ημερομηνία που διενεργήθηκε η αναπαράσταση και παρέπεμψε την υπεράσπιση προς υποστήριξη της θέσης του στο Τεκμήριο 3 από το οποίο προκύπτει ότι ο κάδος βρίσκεται ακριβώς στην ίδια θέση όπως και στο σχέδιο που ετοίμασε και εντοπίζεται στην σελ. 22Α του Τεκμηρίου
61. Τέλος η υπεράσπιση αμφισβήτησε και τις μετρήσεις οι οποίες έλαβαν χώρα και εντοπίστηκε το σημείο σύγκρουσης. Ο ΜΚ11 υποστήριξε ότι η αστυνομία μέσα από τις εξετάσεις που διενήργησε εντόπισε το σωστό σημείο σύγκρουσης. Συνεχίζοντας την αντεξέταση του μάρτυρα η υπεράσπιση αμφισβήτησε και τις μετρήσεις σε σχέση με το σημείο που στέκονταν τα δύο παιδία πριν το θύμα εισέλθει στον δρόμο για να τρέξει. Ο συνήγορος υπεράσπιση με την χρήση ρίγας την οποία και τοποθέτησε επί της φωτογραφίας 1 του Τεκμηρίου 26 πάνω στην άκρια του πεζοδρομίου, κάλεσε τον ΜΚ11 να συμφωνήσει ότι τα δύο παιδιά βρίσκονταν εντός του δρόμου και όχι επί του πεζοδρομίου όπως έχει σημειωθεί στο Τεκμήριο 3 και στο Τεκμήριο 27 σελ.22 Α. Σύμφωνα επίσης με την υπεράσπιση επειδή προκύπτει εμφανώς από την χρήση της ρίγας επί της φωτογραφίας ότι τα παιδία βρίσκονταν εντός του δρόμου και όχι επί του πεζοδρομίου, το συμπέρασμα του ΜΚ11 για την απόσταση που υπάρχει από το πεζοδρόμιο μέχρι το σημείο σύγκρουσης είναι εσφαλμένο και κατά συνέπεια όλοι οι υπολογισμοί στους οποίους προέβηκε για την εύρεση της ταχύτητας του πεζού δεν είναι οι σωστοί. Ο ΜΚ11 διαφωνώντας και πάλι, διευκρίνισε ότι ο τρόπος που επιδιώκει η υπεράσπιση να τοποθετήσει τα παιδιά εντός του δρόμου χρησιμοποιώντας μια ρίγα πάνω σε μια φωτογραφία είναι εντελώς λανθασμένος και παραπλανητικός αφού η μέθοδος αυτή δεν αντικατοπτρίζει τα πραγματικά περιστατικά που διαπιστώθηκαν κατά την διερεύνηση του δυστυχήματος. Η υπεράσπιση επίσης αμφισβήτησε και την πορεία του θύματος υποβάλλοντας στον ΜΚ11 ότι μέσα από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 26 και συγκεκριμένα μέσα από τις φωτογραφίες 2,3,4 προκύπτει ότι το θύμα έτρεξε κάθετα στον δρόμο και όχι διαγώνια. Αποτέλεσε βασικό ισχυρισμό της υπεράσπισης προς τεκμηρίωση της πιο πάνω θέσης, ότι η σκιά που δημιουργείται από το σπίτι πάνω στον δρόμο καταδεικνύει δίχως άλλο ότι η πορεία του παιδιού ήταν ευθεία. Ο ΜΚ11 και πάλι υποστήριξε ότι μέσα από τις φωτογραφίες, δεν μπορούν να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα ως προς την πορεία του θύματος τονίζοντας βεβαίως ότι οι λήψεις που λήφθηκαν από τις κάμερες ήταν διαγώνιες . Κλήθηκε ακόμη ο ΜΚ11 από την υπεράσπιση να αναφέρει κατά πόσο γνωρίζει αν το όχημα του Κατηγορούμενου πριν συγκρουστεί με τον πεζό οδηγείτο με σταθερή ταχύτητα. Ο ΜΚ11 διευκρίνισε ότι το όχημα του Κατηγορούμενου κινείτο με σταθερή ταχύτητα γι' αυτό και εφαρμόστηκε ο τύπος της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με τον μάρτυρα, η σταθερή ταχύτητα του οχήματος του Κατηγορούμενου προκύπτει αρχικά από το γεγονός ότι το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο αυτό κινείτο και καταγράφηκε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ήταν αυτό του 1,16 δευτερολέπτου, το οποίο είναι αδιαμφισβήτητα πολύ σύντομο. Πέραν όμως του πιο πάνω σύντομου χρονικού διαστήματος, το συμπέρασμα αυτό σύμφωνα με τον ΜΚ11, ενισχύεται και από την έλλειψη ιχνών τροχοπέδησης στον δρόμο καθώς και την απουσία μαρτυρίας ότι το όχημα ξεκίνησε να κινείται ενώ προηγουμένως ήταν σταθμευμένο. Από την άλλη η υπεράσπιση με βάση την αναφορά του ΜΚ11 στην σελ. 11 του Τεκμηρίου 27 της φράσης « Υποθέτοντας ότι, το αυτοκίνητο ταξίδευε με σταθερή ταχύτητα. Είναι άγνωστο αν υπήρξε αυξομείωση στην ταχύτητα του» υπέβαλε στον ΜΚ11 την θέση ότι δεν μπορεί να γνωρίζει αν η ταχύτητα του Κατηγορούμενου είχε αύξηση ή μείωση και συνεπώς χρησιμοποίησε λανθασμένο τύπο. Ο μάρτυρας δεν αποδέχτηκε την πιο πάνω θέση ενώ σε σχέση με την ταχύτητα του θύματος όταν αυτό έτρεξε στον δρόμο υποστήριξε ότι ο μόνος τύπος που μπορεί να εφαρμοστεί με βάση την διεθνή βιβλιογραφία είναι ο τύπος της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης και συνεπώς η ταχύτητα του πεζού την ώρα που έτρεξε στον δρόμο ήταν σταθερή χωρίς επιτάχυνση η επιβράδυνση ως υποστήριξε η υπεράσπιση. Τέλος υποβλήθηκε στον ΜΚ11 ότι ακόμη και αν ο χρόνος αντίληψης και αντίδρασης του Κατηγορούμενου ήταν 1 με 1,5 δευτερόλεπτο σε συνδυασμό με τον χρόνο που χρειάζεται το σύστημα πέδησης για να σταματήσει με την ταχύτητα των 50 ΧΑΩ και πάλι δεν θα υπήρχε διαθέσιμη απόσταση για να αποφευχθεί η σύγκρουση. Ο ΜΚ11 εξήγησε ότι η πρόκληση του δυστυχήματος δεν σχετίζεται με τον χρόνο αντίδρασης και αντίληψης του Κατηγορούμενου ούτε με το 1 ούτε με το 1,5 δευτερόλεπτο αλλά ούτε και με τα 2 δευτερόλεπτα. Σύμφωνα με τον ΜΚ11 σε κανένα σημείο της έκθεσης του (Τεκμήριο 27) αναφέρθηκε ως συμπέρασμα ότι η καθυστερημένη αντίληψη του Κατηγορούμενου αποτελεί την αιτία πρόκλησης του δυστυχήματος. Τουναντίον υποστήριξε ότι το πιο πάνω ζήτημα ουδεμία σχέση έχει με το συγκεκριμένο δυστύχημα. Αυτό που σύμφωνα με τον ΜΚ11 αποτελεί την αιτία πρόκλησης του δυστυχήματος ήταν η υπερβολική ταχύτητα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος η οποία δεν του έδωσε κανένα περιθώριο για να μπορέσει να αντιδράσει μπροστά στον κίνδυνο που ήταν το θύμα. Αυτός ήταν και ο λόγος που εντοπίστηκε το χρονικό διάστημα που θα χρειαζόταν το θύμα για να διασταυρώσει πέραν του πλάτους του οχήματος του Κατηγορούμενου. Συνεπώς σύμφωνα με τον ΜΚ11 αν ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με βάση το όριο ταχύτητας όπως προκύπτει μέσα από το Τεκμήριο 27 ακόμη και καμία αντίδραση να μην έκανε το θύμα θα κατάφερνε να περάσει από τον κίνδυνο. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου. O Κατηγορούμενoς κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ως ήταν άλλωστε δικαίωμα του. Στην συνέχεια κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης. ΑΝΟΜΩΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ « Εγώ ο ΧΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧΧ, στις 14/03/17 εργαζόμουν ως σερβιτόρος στο cafe με την ονομασία ΧΧΧΧΧΧ από τις 0700 π.μ. μέχρι και τις 1500 μ.μ. Την ώρα του δυστυχήματος είχα σχολάσει από την εργασία μου, ήμουν κουρασμένος και οδηγούσα το αυτοκίνητο μου με αρ. εγγραφής ΧΧΧ ΧΧΧ στην οδό ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧ στην Λεμεσό και κατευθυνόμουν σπίτι μου. Ο στύλος του αυτοκινήτου μου εμπόδιζε την ορατότητα μου από τα δεξιά σε σχέση με την πορεία μου. Είδα απότομα και εντελώς ξαφνικά μπροστά μου να με προσεγγίζει από τα δεξιά ο πεζός και σε πολύ μικρή απόσταση να τρέχει για να διασταυρώσει τον δρόμο με αποτέλεσμα να μην καταφέρω να προβώ σε αντίδραση για να αποφύγω την σύγκρουση». ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ως μάρτυρας υπεράσπισης του Κατηγορουμένου, κλήθηκε για να καταθέσει ο ΧΧΧΧΧ ΧΧΧΧΧΧΧ. Ο ΜΥ1 κατά την κυρίως εξέταση υποστήριξε ότι είναι εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων καθώς και εκτιμητής μηχανοκίνητων οχημάτων. Προς υποστήριξη της πιο πάνω αναφοράς του κατέθεσε στο Δικαστήριο βιογραφικό σημείωμα (Τεκμήριο 41) στο οποίο περιγράφονται τόσο τα ακαδημαϊκά του προσόντα του όσο και η εμπειρία την οποία απέκτησε. Σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε ο ΜΚ11 και περιγράφονται μέσα από την έκθεση που ετοίμασε (Τεκμήριο 27) είναι λανθασμένα. Όσον αφορά τα ευρήματα του ΜΚ11 σε σχέση με την ταχύτητα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο το όχημα του, ο ΜΥ1 υποστήριξε κατηγορηματικά ότι η θέση του ΜΚ11 ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με 91 ΧΑΩ δεν είναι ορθή. Αποτέλεσε θέση του ΜΥ1 ότι ο κίτρινος κάδος που λήφθηκε υπόψη από την αστυνομία ως σημείο 6 ημέρες μετά το δυστύχημα για να διενεργηθούν μετρήσεις δεν παρέχει ασφαλή συμπεράσματα καθότι αποτελεί αντικείμενο που εύκολα μπορεί να μετακινηθεί και δεν πρόκειται για σταθερό σημείο. Περαιτέρω ο ΜΥ1 υποστήριξε την θέση ότι στο σχέδιο που ετοιμάστηκε από τον ΜΚ11 (σελ.22 Α Τεκμήριο 27) τόσο το θύμα όσο και ο συνοδός του τοποθετήθηκαν λανθασμένα επί του πεζοδρομίου και όχι εντός του δρόμου. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 αυτό που προκύπτει μέσα από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 26 είναι ότι ουδέποτε τα δύο παιδιά, πριν το θύμα τρέξει στον δρόμο, στέκονταν επί του πεζοδρομίου. Τον πιο πάνω ισχυρισμό στήριξε τοποθετώντας πάνω στην φωτογραφία 1 του Τεκμηρίου 26 ένα ορθογώνιο πλαστικό τρίγωνο το οποίο αφού ευθυγράμμισε κατά μήκος του πεζοδρομίου του δρόμου, υπέδειξε ότι τα παιδία βρίσκονταν εντός του δρόμου αφού δεν καλύπτονταν από το συγκεκριμένο τρίγωνο. Ισχυρίστηκε ότι η φιγούρα του παιδιού βρίσκεται εντός του δρόμου. Όσον αφορά την πορεία που ακολούθησε το θύμα κατά την στιγμή που επεσυνέβη το δυστύχημα μέχρι και το σημείο σύγκρουσης Χ, ισχυρίστηκε ότι σε καμία περίπτωση το θύμα δεν έτρεξε με διαγώνια πορεία αλλά με ευθεία πορεία, δηλαδή κάθετα του δρόμου από τα ανατολικά προς τα δυτικά σύμφωνα με την πορεία που ακολουθούσε το όχημα του Κατηγορούμενου. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 το γεγονός αυτό προκύπτει μέσα από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 26 εφόσον σε αυτές απεικονίζεται η φιγούρα του θύματος να βρίσκεται μέχρι και το σημείο σύγκρουσης πάνω στην ευθεία γραμμή της σκιάς που πέφτει στον δρόμο από την οικία που βρίσκεται στην δυτική πλευρά του. Μάλιστα αποτέλεσε βασική του θέση, ότι το σημείο που τοποθετήθηκαν τα δύο παιδιά επί του σχεδιαγραφήματος που υπάρχει στην σελ.22Α του Τεκμηρίου 27, και πιο συγκεκριμένα στην μέτρηση 40.1 από το σημείο 0, είναι λανθασμένο καθότι αυτά έπρεπε να τοποθετηθούν 3.5 μέτρα νοτιότερα, δηλαδή στο σημείο που βρίσκεται η μέτρηση 36,
62. Και αυτό γιατί από την φωτογραφία 4 του Τεκμηρίου 26 προκύπτει ότι η σύγκρουση του οχήματος του Κατηγορούμενου με το θύμα επήλθε ακριβώς στο ύψος του δρόμου που βρίσκεται ο πάσσαλος της ΑΗΚ και όχι 3,5 μέτρα βορειότερα. Σε σχέση με τον τύπο της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης τον οποίο ο ΜΚ11 εφάρμοσε για να υπολογίσει τόσο την ταχύτητα του οχήματος του Κατηγορούμενου όσο και του θύματος όταν έτρεξε στον δρόμο, ο ΜΥ1 υποστήριξε κατηγορηματικά, ότι κακώς εφαρμόστηκε αυτός ο τύπος αφού για να μπορεί να έχει εφαρμογή πρέπει το αντικείμενο που βρίσκεται σε κίνηση να διανύει ίσες αποστάσεις σε ίσο χρόνο σε ευθεία γραμμή. Σύμφωνα με τον μάρτυρα από πουθενά δεν προκύπτει ότι τόσο ο Κατηγορούμενος όσο και το θύμα κινούνταν με σταθερή ταχύτητα κατά τον επίδικο χρόνο. Υποστήριξε μάλιστα ότι και ο ΜΚ11 συμφώνησε με την πιο πάνω θέση του, αφού στην σελ.11 της έκθεσης αναπαράστασης (Τεκμήριο 27) ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «υποθέτοντας ότι το αυτοκίνητο ταξίδευε με σταθερή ταχύτητα είναι άγνωστο αν υπήρξε αυξομείωση στην ταχύτητα του». Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ΜΚ11 για να εντοπίσει αν ο Κατηγορούμενος κινείτο με σταθερή ταχύτητα θα έπρεπε να διαχωρίσει τα 29 frames που αντιστοιχούν στις φωτογραφίες 2-4 του Τεκμηρίου 26 κατά δεκάδες, δηλαδή από 0-10, από 11-20 και από 21-30 frames και στην συνέχεια να εξακριβώσει αν προκύπτει ίση απόσταση και ίσος χρόνος. Επίσης υποστήριξε ότι είναι λογικό ότι το θύμα ξεκινώντας να τρέχει στον δρόμο, είχε μηδενική ταχύτητα η οποία στην συνέχεια αυξήθηκε. Επομένως ούτε και σε αυτή την περίπτωση δεν έχει εφαρμογή ο τύπος της ομαλής ευθύγραμμης κίνησης, διότι η ταχύτητα του θύματος δεν ήταν σταθερή. Ο ΜΥ1 υποστήριξε ότι με βάση τα όσα έχει παραθέσει ανωτέρω, προκύπτουν αδιαμφισβήτητα από την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής οι εξής αμφιβολίες:
63. Κατά πόσο οι κάμερες που κατέγραψαν την σκηνή του δυστυχήματος κατέγραφαν ή όχι σε σωστό χρόνο αφού αυτές πουθενά δεν φαίνεται να ελέγχθηκαν κατά πόσο λειτουργούσαν με ακρίβεια.
64. Κατά πόσο ο κίτρινος κάδος απορριμμάτων βρισκόταν στην ίδια ακριβώς θέση τόσο κατά την ημέρα του δυστυχήματος όσο και κατά την ημέρα που διενεργήθηκε η αναπαράσταση.
65. Κατά πόσο το όχημα του Κατηγορουμένου και το θύμα κινήθηκαν με σταθερή ταχύτητα για να μπορεί να εφαρμοστεί ο τύπος της ομαλής ευθύγραμμής κίνησης.
66. Αν τελικά το σημείο σύγκρουσης είναι το ορθό όπως έχει σημειωθεί στο σχεδιαγράφημα ή τελικά είναι το πλησιέστερο σημείο σύγκρουσης όπως αναφέρεται άλλωστε και στην σελ. 6 του Τεκμηρίου
68. Αν τελικά το θύμα πριν τρέξει στον δρόμο στεκόταν επί του πεζοδρομίου, αφού κατά την γνώμη του η θέση αυτή αναιρείται από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου
70. Αν το συμπέρασμα ότι το θύμα τελικά διασταύρωσε τον δρόμο με διαγώνια πορεία, κάτι το οποίο βεβαίως δεν είναι το ορθό σύμφωνα με τον ΜΥ1 αφού από τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 26 προκύπτει ότι το θύμα έτρεξε κάθετα ακολουθώντας ευθεία πορεία από τα ανατολικά προς τα δυτικά του δρόμου. Σε σχέση με το όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου και ένα μέρος του βρίσκονταν επί του αριστερού πεζοδρομίου σύμφωνα με τον πορεία που ακολουθούσε ο Κατηγορούμενος, ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι αυτό εμπόδιζε τον Κατηγορούμενο από του να προβεί σε οποιαδήποτε αποτρεπτική κίνηση προς τα αριστερά για να αποφύγει την σύγκρουση. Σε σχέση με τον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης ο ΜΥ1 αρχικά αναφέρθηκε στον τρόπο που λειτουργεί ένα απλό υδραυλικό σύστημα φρένων ενός αυτοκινήτου υποδεικνύοντας τον τρόπο αυτό στο Τεκμήριο
71. Μάλιστα διευκρίνισε ότι κατά τον ίδιο τρόπο λειτουργούσε και το σύστημα φρένων του οχήματος του Κατηγορούμενου. Παραπέμποντας επίσης στο Τεκμήριο 43 και πιο συγκεκριμένα στην σελ. 393 υποστήριξε την θέση ότι με βάση τα δύο πειράματα τα οποία διεξήγαγε ο ερευνητής Sumala και τα οποία ανέφερε, οι οδηγοί χρειάζονται χρόνο 3 δευτερόλεπτα για να προβούν σε αποτρεπτική κίνηση από την στιγμή που θα εμφανιστεί μπροστά τους ένας κίνδυνος . Προχώρησε επίσης και στην ανάλυση των 4 σταδίων που διαχωρίζουν τον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης ενός οδηγού καθώς και στις περιπτώσεις που τον επηρεάζουν είτε αυξάνοντας είτε μειώνοντας τον. Πιο συγκεκριμένα μεταξύ αυτών των περιπτώσεων ο ΜΥ1 εστίασε την προσοχή του Δικαστηρίου στον παράγοντα της κόπωσης αλλά και των τυφλών σημείων. Όπως επεξήγησε η κόπωση σε ένα οδηγό επιδρά σημαντικά στον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης, δηλαδή ένας κουρασμένος οδηγός όπως ήταν κατά την θέση του μάρτυρα και ο Κατηγορούμενος αφού το δυστύχημα επεσυνέβη μόλις είχε τελειώσει από την οκτάωρη εργασία του, είναι λογικό ότι θα αντιδράσει πιο αργά αυξάνοντας τον χρόνο αυτό. Περαιτέρω υποστήριξε ότι τον χρόνο αντίληψης και αντίδρασης του Κατηγορούμενου επηρέασε δυσμενώς για κάποια δευτερόλεπτα και η ύπαρξη ενός τυφλού σημείου δηλαδή του δεξιού στύλου του ανεμοθώρακα του οχήματος του, ο οποίος τον εμπόδισε για κάποια δευτερόλεπτα να αντιληφθεί το κινούμενο αντικείμενο, δηλαδή το θύμα το οποίο εισήλθε στον δρόμο από τα δεξιά προς τα αριστερά. Τέλος ο ΜΥ1, υποστήριξε ότι η παρουσία των δύο οχημάτων που είχαν περάσει μπροστά από το σημείο που βρισκόταν ο πεζός και πριν αρχίσει αυτός να τρέχει στον δρόμο, δηλαδή το ρυμουλκό όχημα αλλά και το όχημα τύπου saloon που το ακολουθούσε, εμπόδιζαν την ορατότητα του Κατηγορούμενου προς το σημείο που βρισκόταν ο πεζός. Επειδή μάλιστα το θύμα εισήλθε στον δρόμο ξαφνικά και ο Κατηγορούμενος βρέθηκε προ εκπλήξεως, όλα αυτά τα δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος χρειάστηκε περισσότερο χρόνο για να αντιδράσει από ότι θα αντιδρούσε στην απουσία των πιο πάνω περιστάσεων. Συνοψίζοντας τις θέσεις του ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι ο σωστός χρόνος αντίληψης και αντίδρασης που εμπίπτει στην περίπτωση του Κατηγορουμένου είναι 1,5 sec μέχρι 2,5 sec. Τέλος, ο ΜΥ1 παρουσιάζοντας στο Δικαστήριο τα Τεκμήρια 44 και 45 υποστήριξε την θέση ότι στη περίπτωση που ο Κατηγορούμενος κινείτο με σταθερή ταχύτητα 50 ΧΑΩ το δυστύχημα και πάλι δεν θα μπορούσε να αποφευχθεί επεξηγώντας με βάση τους δικούς του υπολογισμούς τις θέσεις του οι οποίες όπως ανέφερε υποστηρίζονται από τα πιο πάνω έγγραφα που παρουσίασε. Η Κατηγορούσα Αρχή αντεξετάζοντας τον ΜΥ1 αμφισβήτησε έντονα τόσο τα προσόντα όσο και την εμπειρία του. Αποτέλεσε βασική θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο ΜΥ1 δεν είναι ειδικός και δεν κατέχει τα προσόντα για να εκφέρει την γνώμη του σε σχέση με τις συνθήκες πρόκλησης του επίδικου θανατηφόρου δυστυχήματος αφού δεν είναι εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων και ούτε ότι έχει διδαχθεί ή είναι ειδικός στην διενέργεια αναπαράστασης τροχαίων δυστυχημάτων. Ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο ΜΥ1 με βάση τα πιστοποιητικά που παρουσίασε στο Δικαστήριο είναι μόνο μηχανικός αυτοκινήτων και εκτιμητής ζημιών. Μάλιστα προς αντίκρουση της θέσης του μάρτυρα για τα προσόντα που υποστήριξε ότι κατέχει, παρουσιάστηκαν στον ΜΥ1 κατά την αντεξέταση του, σειρά Δικαστικών Αποφάσεων στις οποίες ο ίδιος έχει δώσει μαρτυρία. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υποδεικνύοντας στον μάρτυρα όλες τις αποφάσεις στις οποίες συμμετείχε, του υπέβαλε την θέση ότι σε καμία εξ αυτών δεν έχει διενεργήσει αναπαράσταση τροχαίου δυστυχήματος και ότι με βάση τα όσα είναι καταγεγραμμένα στις αποφάσεις αυτές η παρουσία του περιορίζεται απλά και μόνο σε μαρτυρία σχετική με την εκτίμηση ζημιών και όχι οτιδήποτε άλλο σχετικό που να εμπίπτει στα προσόντα που υποστήριξε ότι κατέχει. Ο ΜΥ1 δεν αποδέχτηκε τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής. Υποστήριξε ότι είναι εμπειρογνώμονας και ότι μάλιστα παρουσιάστηκε πολλές φορές ενώπιον Δικαστηρίου. Υποστήριξε επίσης ότι έχει γνώσεις σε ότι αφορά την διενέργεια αναπαράστασης τροχαίων δυστυχημάτων γιατί έχει διδαχθεί αυτό το αντικείμενο κατά την φοίτηση του στο κολλέγιο που σπούδασε στην Αγγλία από το 1964-
72. Δεν είχε την δυνατότητα όμως όπως υποστήριξε να παρουσιάσει οποιοδήποτε πιστοποιητικό αφού η αναπαράσταση τροχαίων δυστυχημάτων αποτελούσε μέρος της διδαχής του και κάτι τέτοιο δεν περιγράφεται στο πτυχίο του. Ο ΜΥ1 ανέφερε επίσης ότι τόσο στην παρούσα υπόθεση όσο και στις υπόλοιπες στις οποίες έδωσε μαρτυρία μέχρι σήμερα δεν έχει ετοιμάσει οποιαδήποτε έκθεση, αλλά η μαρτυρία του περιορίστηκε σε προφορική. Δεν θυμόταν επίσης να αναφέρει σε ποια ή ποιες από αυτές τις υποθέσεις διενήργησε αναπαράσταση. Αποδέχτηκε βεβαίως κατά την αντεξέταση του ότι στις Δικαστικές Αποφάσεις που του υποδεικνύονταν από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής πράγματι είχε παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ως εκτιμητής ζημιών χωρίς να αναφέρει οποιεσδήποτε άλλες γνώσεις κατέχει επειδή δεν ρωτήθηκε για κάτι τέτοιο όπως για παράδειγμα στην απόφαση (Τεκμήριο 46). Σε σχέση με την υπόθεση υπ. αριθμό 7294/16 (Τεκμήριο 48) η οποία αφορά θανατηφόρο δυστύχημα στην Πάφο, ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε ότι κατέθεσε ως εμπειρογνώμονας και ότι η μαρτυρία του είχε ως στόχο να καταδειχθεί στο Δικαστήριο μέσα από φωτογραφίες κατά πόσο τα αποτυπώματα που βρέθηκαν πάνω σε ένα όχημα ανήκουν σε ανθρώπινο σώμα ή προκλήθηκαν από μια πέτρα. Με βάση την πιο πάνω θέση του, η Κατηγορούσα Αρχή υπέβαλε στον ΜΥ1 ότι δεν έδωσε καμία μαρτυρία ούτε και παρουσιάστηκε σε αυτή την υπόθεση ως εμπειρογνώμονας τροχαίων δυστυχημάτων αλλά και ούτε και διενήργησε οποιαδήποτε αναπαράσταση. Ήταν ακόμα η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι το περιεχόμενο της μαρτυρίας του ΜΥ1 σε όλες τις υποθέσεις που έδωσε μαρτυρία δεν απαιτούσε γνώσεις και εμπειρία αλλά ήταν ζητήματα κοινής λογικής. Ο ΜΥ1 αναφορικά με την παρούσα υπόθεση αποδέχτηκε την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι δεν διενήργησε καμία αναπαράσταση, ισχυριζόμενος ότι δεν είναι δυνατό μετά την παρέλευση αρκετού χρόνου ούτε και εφικτό να πράξει κάτι τέτοιο αλλά αντιθέτως είναι πιο λογικό να καταλήγει σε συμπεράσματα από φωτογραφίες, όπως και ο ίδιος έπραξε στην παρούσα περίπτωση. Σε σχέση με την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο ΜΥ1 δεν ετοίμασε οποιαδήποτε έκθεση αναπαράστασης για το επίδικο δυστύχημα επειδή στην πραγματικότητα είχε τις απαιτούμενες γνώσεις για να πράξει κάτι τέτοιο, απαντώντας υποστήριξε ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να ετοιμαστεί από μέρους του τέτοια έκθεση καθότι μελετώντας ο ίδιος το μαρτυρικό υλικό και ακούγοντας τα όσα λέχθηκαν τόσο από τον ΜΚ2 αλλά και από τον ΜΚ11 διαπίστωσε την ύπαρξη σωρεία λαθών και προχειροτήτων από μέρους της αστυνομίας τα οποία τους οδήγησαν σε λανθασμένους υπολογισμούς και μετρήσεις. Αποτέλεσε επίσης βασική του θέση ότι εξαιτίας των λαθών της Αστυνομίας κατά την διερεύνηση δεν είναι απαραίτητο κάποιος να είναι εμπειρογνώμονας για να διαπιστώσει τα λάθη και τις ανακρίβειες τα οποία εμπεριέχονται στην έκθεση αναπαράστασης του ΜΚ11 αλλά αυτά τα λάθη μπορούσαν να εντοπιστούν και από κάποιο απλό άνθρωπο που έχει ένα μέσο όρο μυαλού και παρατηρικότητας. Υποστήριξε ακόμη ότι δεν ήταν εφικτό να ετοιμάσει γραπτή έκθεση αναπαράστασης γιατί δεν είχε ενώπιον του οποιαδήποτε στοιχεία ή δεδομένα ούτε ο ίδιος έχει αντίληψη γεγονότων και διαστάσεων που αφορούσαν το δυστύχημα. Απλά όπως ανέφερε, βασίστηκε για να εξάξει τα συμπεράσματα στα οποία κατέληξε από το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης. Πρόσθεσε επίσης, ότι ουδέποτε μετέβηκε για να δει την σκηνή του δυστυχήματος και να προβεί σε επιτόπιες εξετάσεις γιατί πολύ απλά 4 χρόνια μετά το δυστύχημα κανένας δεν μπορεί να έχει τις σωστές διαστάσεις και τα σωστά γεγονότα. Οι πιο πάνω θέσεις του αμφισβητήθηκαν έντονα από την Κατηγορούσα Αρχή. Αφού δόθηκε στον ΜΥ1 το Τεκμήριο 3 (σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος) κλήθηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής να αναφέρει αν γνωρίζει πώς τοποθετήθηκε το σημείο Α2 επί του σχεδίου. Ο ΜΥ1 κατηγορηματικά υποστήριξε ότι το σημείο αυτό τοποθετήθηκε με βάση τον κίτρινο κάδο. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής υπέβαλε στον ΜΥ1 ότι η εξήγηση που έδωσε είναι παντελώς αυθαίρετη και ότι πουθενά κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν έχει ειπωθεί ότι η τοποθέτηση του σημείου Α2 βασίστηκε στην παρουσία του κίτρινου κάδου. Υπέβαλε μάλιστα στον ΜΥ1 την θέση ότι αυτό που αναφέρθηκε από τον ΜΚ2 ήταν ότι το σημείο Α2 τοποθετήθηκε στο σχέδιο με βάση το πλάνο της κάμερας που δείχνει το όχημα του Κατηγορούμενου να εισέρχεται για πρώτη φορά στο πλάνο (Τεκμήριο 21 και 23). Επίσης του υποβλήθηκε η θέση ότι το σταθερό σημείο που έγιναν όλες οι μετρήσεις ήταν ο πάσσαλος της ΑΗΚ και όχι ο κίτρινος κάδος απορριμμάτων ως ήταν και η θέση του. Επίσης υποβλήθηκε στον ΜΥ1 ότι το σημείο Α2 εντοπίστηκε κατά την διαδικασία αναπαράστασης από τον ΜΚ2 με την χρήση δικού του φορητού ηλεκτρονικού υπολογιστή στο οποίο είχε τοποθετήσει το usb που καταγράφηκαν οι πραγματικές συνθήκες του δυστυχήματος (Τεκμήριο 21), ενώ ταυτόχρονα καθοδηγούσε άλλο συνάδερφο του, δηλαδή τον ΜΚ1 που οδηγούσε το όχημα του Κατηγορούμενου παρακολουθώντας και από την κάμερα του εκτελωνιστικού γραφείου την ζωντανή εικόνα μέχρι να εντοπίσει συγκρίνοντας αυτά που έβλεπε, το σημείο που για πρώτη φορά το όχημα του Κατηγορούμενου καταγράφεται από την κάμερα όταν εισέρχεται στο πλάνο. Ο ΜΥ1 δέχτηκε ότι το σταθερό σημείο μέτρησης είναι ο πάσσαλος της ΑΗΚ αλλά επέμεινε στην θέση ότι δεν υπήρχε άλλος τρόπος να εντοπιστεί η θέση του οχήματος του Κατηγορουμένου παρά μόνο από την παρουσία του κίτρινου κάδου ο οποίος όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ήταν ο πρωταγωνιστής για να γίνει η μέτρηση. Η Κατηγορούσα Αρχή υπ