Αστυνομικός Διευθυντής ΛΕΜΕΣΟΥ ν. T. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 16875/21, 21/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2021:B92 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 16875/21 Αστυνομικός Διευθυντής ΛΕΜΕΣΟΥ v.
- ΧΧΧ T.
- ΧΧΧ A.
- ΧΧΧ Τ. Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 21 Δεκεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Δ. Ναπολέοντος Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Α. Σαουρής Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Κονναρής Για την Κατηγορούμενη 3: Ο κ. Χ. Χατζηλοίζου Κατηγορούμενοι: Παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Το υπό εξέταση κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 17.12.2021 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού και σε αυτό περιλαμβάνονται συνολικά 34 κατηγορίες καταλογίζοντας σε κάθε ένα από τους Κατηγορούμενους τα ακόλουθα: Ο 1ος Κατηγορούμενος: Τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού (1η & 2η Κατηγορία), το αδίκημα του βιασμού (3η Κατηγορία), το αδίκημα της απαγωγής (4η Κατηγορία), τα αδικήματα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενων φαρμάκων (μεθαμφεταμίνης & ηρωίνης) Τάξεως Α (5η, 6η, 10η & 13η Κατηγορία), τα αδικήματα της προμήθειας ελεγχόμενων φαρμάκων (μεθαμφεταμίνης & ηρωίνης) Τάξεως Α (7η, 8η & 11η Κατηγορία) και τέλος τα αδικήματα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου (μεθαμφεταμίνης & ηρωίνης) Τάξεως Α (9η, 12η & 14η Κατηγορία). Οι Κατηγορούμενοι 2 και 3 με κοινές κατηγορίες: Το αδίκημα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού (15η Κατηγορία), τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος δηλαδή της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α και Β με σκοπό την προμήθεια του σε άλλα πρόσωπα (22η & 23η Κατηγορία), το αδίκημα της παράνομης κατοχής (24η Κατηγορία), προμήθειας (25η Κατηγορία) και χρήσης (26η Κατηγορία) ελεγχόμενου φαρμάκου (μεθαμφεταμίνης) Τάξεως Α, της παράνομης κατοχής (27η Κατηγορία) και προμήθειας (28η Κατηγορία) ελεγχόμενου φαρμάκου (κάνναβης) Τάξεως Α και του αδικήματος του καπνίσματος φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (29η Κατηγορία). Ο 2ος Κατηγορούμενος: Τα αδικήματα της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού (16η & 17η Κατηγορία), το αδίκημα της σεξουαλικής κακοποίησης δια διείσδυσης (18η Κατηγορία) και τα αδικήματα της παράνομης κατοχής, προμήθειας και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου (μεθαμφεταμίνης) Τάξεως Α (30η , 31η και 32η Κατηγορία). Η 3ος Κατηγορούμενη: Τα αδικήματα της παροχής συνδρομής στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού (19η & 20η Κατηγορία), του αδικήματος της παροχής συνδρομής στη διάπραξη του ποινικού αδικήματος της σεξουαλικής κακοποίησης δια διείσδυσης (21η Κατηγορία) του αδικήματος της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α (33η Κατηγορία) και του καπνίσματος φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη (34η Κατηγορία). Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν σε απευθείας δίκη στο Κακουργιοδικείο, το οποίο θα συνέλθει σε συνεδρία στη Λεμεσό στις 27.01.2022 και ώρα 09:00 π.μ. Να σημειωθεί ότι ο φάκελος της υπόθεσης τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου στις 17.12.2021 ημερομηνία κατά την οποία εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο μόνο οι Κατηγορούμενοι 1 & 3 καθώς και οι συνήγοροι τους ενώ το κατηγορητήριο δεν είχε επιδοθεί στον Κατηγορούμενο 2 ούτε και αυτός παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο αφού βρισκόταν υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές στα πλαίσια άλλης υπόθεσης. Η ενημέρωση που έλαβε το Δικαστήριο ήταν ότι ο Κατηγορούμενος 2 θα ευρίσκετο στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στα πλαίσια άλλης υπόθεσης στις 20.12.2021 συνεπώς με την συγκατάθεση και των συνηγόρων των Κατηγορουμένων 1 & 3 το αίτημα για κράτηση των πελατών τους που θα υπέβαλε η Κατηγορούσα Αρχή και το οποίο θα συμπεριλάμβανε τόσο τους Κατηγορούμενους 1 & 3 όσο και τον Κατηγορούμενο 2 θα εξεταζόταν στις 20.12.2021 και ώρα 11:00 έτσι ώστε να δινόταν η ευκαιρία στην διαδικασία να συμμετάσχει και ο Κατηγορούμενος 2 και να αποφευγόταν ο κατατεμαχισμός της διαδικασίας. Ενόψει της εξέλιξης αυτής οι Κατηγορούμενοι 1 & 3 με την σύμφωνη γνώμη των συνηγόρων τους παρέμειναν υπό κράτηση για σκοπούς συνέχισης της διαδικασίας στις 20.12.2021 όπου θα εμφανίζονταν εκ νέου ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιφύλαξαν όμως ρητά το δικαίωμα των πελατών τους να φέρουν ένσταση και να αγορεύσουν επί του αιτήματος κράτησης που θα υποβαλλόταν όπως και εν τέλει έγινε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής. Προς υποστήριξη του αιτήματός της η Κατηγορούσα Αρχή επικεντρώθηκε μόνο στον κίνδυνο μη προσέλευσης των Κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Σε σχέση με τον κίνδυνο αυτό ήταν η επιχειρηματολογία της ευπαίδευτης συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι στη βάση της σοβαρότητας των αδικημάτων που περιλαμβάνονται στο Κατηγορητήριο για τον καθένα από αυτούς και την ενδεχόμενη πολυετή φυλάκιση που δύναται να τους επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης καθώς και την πιθανότητα καταδίκης για την οποία υπάρχει ορατό ενδεχόμενο λαμβάνοντας υπόψη κατά κύριο τις απομαγνητοφωνημένες καταθέσεις ημερομηνίας 22.11.2021 και 02.12.2021 της ανήλικης παραπονούμενης οι οποίες εμπλέκουν τους κατηγορούμενους στα αδικήματα που τους καταλογίζονται (σχετικό το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 που αποτελεί το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης που κατατέθηκε στο Δικαστήριο) υπάρχει σοβαρός κίνδυνος αυτοί να φυγοδικήσουν και να μην προσέλθουν στο Δικαστήριο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 1, στη δική του αγόρευση επιχειρηματολογώντας για την ένσταση του πελάτη του στην κράτηση του υποστήριξε πως παρά το ότι δεν αμφισβητεί την σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο πελάτης του καθώς και τις πολυετή ποινές φυλάκισης που ενδεχόμενα να του επιβληθούν σε περίπτωση καταδίκης ούτε και πώς υπάρχει στην υπό εξέταση υπόθεση πιθανότητα καταδίκης σημείωσε πώς η ισχύς της μαρτυρίας δεν είναι τέτοια που να τον αποτρέπει να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο κατά την δίκη του. Επιπρόσθετα με το ζήτημα αυτό ο συνήγορος του αναφέρθηκε και στις προσωπικές του περιστάσεις τονίζοντας πως πρόκειται για Έλληνα Υπήκοο 42 ετών ο οποίος διαμένει μόνιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία τα τελευταία 20 χρόνια σε ιδιόκτητη κατοικία μαζί με την μητέρα του και αποτέλεσμα τούτου παρά το γεγονός ότι είναι άγαμος, άτεκνος και άνεργος να υπάρχουν στενοί δεσμοί με την Δημοκρατία και ότι η παρουσία του στην δίκη μπορεί να διασφαλιστεί με όρους. Παρέπεμψε στις Ποινικές Εφέσεις Wahel Omar Hosni Abdel El ν. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 508 και Iftime Mariuta ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 51 τονίζοντας μάλιστα πως σε αυτές παρά το ότι επρόκειτο για αλλοδαπά πρόσωπα οι οποίοι αντιμετώπιζαν σοβαρές κατηγορίες βιασμού και άλλα σεξουαλικής φύσεως αδικήματα η απόφαση για την κράτηση τους ακυρώθηκε και διατάχθηκε κατ έφεση όπως αυτοί αφεθούν ελεύθεροι με όρους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης της Κατηγορουμένης 3, στη δική του αγόρευση επιχειρηματολογώντας για την ένσταση της πελάτιδας του στην κράτηση της υποστήριξε πως παρά το ότι δεν αμφισβητεί την σοβαρότητα των αδικημάτων και την ενδεχόμενη πολυετή φυλάκιση που δυνατό να επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης επίσυρε την προσοχή του δικαστηρίου στο γεγονός πώς σε σχέση με την κατηγορούμενη 3 η πιθανότητα καταδίκης δεν υπάρχει και είναι πολύ απομακρυσμένη. Σημείωσε πως οι σοβαρές κατηγορίες βιασμού και προμήθειας ναρκωτικών δεν αφορούν την πελάτιδα του ενώ δεν υπάρχει μαρτυρία όπως υποστήριξε αν η κατηγορούμενη 3 προέβηκε ή προέτρεξε σε οτιδήποτε για το οποίο της καταλογίζεται. Ολοκληρώνοντας την αγόρευσή του εισηγήθηκε την απόλυση της Κατηγορουμένης 3 με όρους οι οποίοι μπορούν να εξασφαλίσουν την παρουσία της στο Δικαστήριο τονίζοντας πως το Δικαστήριο μπορεί να διαχωρίσει την Κατηγορούμενη 3 από τους υπόλοιπους Κατηγορούμενος. Πρόκειται ως σημείωσε για πρόσωπο 43 ετών Κύπρια Υπήκοο με ισχυρούς δεσμούς με την Δημοκρατία αφού κατοικεί μόνιμα στην Λεμεσό όπου και βρίσκεται και η οικογένεια της. Αν και άγαμη, άτεκνη και άνεργη την περίοδο αυτή πρόκειται για πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου με ισχυρούς δεσμούς με την Κύπρο και η παρουσία της μπορεί να εξασφαλιστεί με την επιβολή αυστηρών όρων. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν οι εμπλεκόμενες πλευρές και έχω μελετήσει επισταμένως τη σχετική Νομολογία, στην οποία αναφέρθησαν οι συνήγοροι, τόσο της Κατηγορούσας Αρχής όσο και των Κατηγορουμένων 1 & 3. Επίσης το Δικαστήριο σημειώνει και την πρόθεση του να εξετάσει και το κατά πόσον δικαιολογείται να εκδοθεί διαταγή για την κράτηση και του Κατηγορούμενου 2 παρά την απουσία ένστασης από την πλευρά του ευπαίδευτου συνηγόρου του καθότι το ζήτημα άπτεται του Συνταγματικού δικαιώματος της ελευθερίας και θα πρέπει και να αιτιολογηθεί και να κριθεί δικαστικά ότι λόγος ή λόγοι για την έκδοση τέτοιας διαταγής δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις. Νομική Πτυχή - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης των κατηγορουμένων μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στο οποίο έχουν ήδη παραπεμφθεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας αυτής, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης.[1] Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα μεταξύ άλλων[2] στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020,Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και στην Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021 μεταξύ S M v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ημερ. 6.7.2021 και είναι οι ακόλουθοι:
- Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
- Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
- Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Στη Θεοδωρίδη κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα αυξημένο είναι και το κίνητρο του υποδίκου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Οικονομίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.΄Εφ. 7514, ημερ. 05.11.2003, επισημαίνεται ότι η σοβαρότητα του αδικήματος ήταν αυταπόδεικτη από τη στιγμή που για ένα από τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται προβλέπεται φυλάκιση δια βίου. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους συνιστούν οι μακρόχρονες αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις δια βίου ποινές φυλάκισης που προβλέπονται σε περίπτωση ενοχής για τα όσα τους καταλογίζονται στην βάση του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμος του 2014 (91(Ι)/2014)[3], στον Ποινικό Κώδικα Κεφ. 154[4] αλλά και στις πρόνοιες του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77.[5] Συνεπώς το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο.[6] Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. [7] Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα), αξιοπιστίας της μαρτυρίας, αντιφάσεων κτλ εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι κατηγορουμένου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχουν παραπεμφθεί οι κατηγορούμενοι σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπως αυτό παρουσιάζεται στις καταθέσεις (Τεκμήριο 1). Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής, κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα και μόνο[8] καταδίκης των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 στις κατηγορίες που θα αντιμετωπίζουν χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Ιδιαίτερα η προσοχή του Δικαστηρίου στράφηκε στις απομαγνητοφωνημένες (οπτικογραφημένες) καταθέσεις της ανήλικης παραπονούμενης ΧΧ ΧΧ ημερομηνίας 22.11.2021 (Kυανούν 23) και 02.12.2021 (Κυανούν 8) στις οποίες εμπλέκει αρχικά τους κατηγορούμενους 2 και 3 στην κατοχή, χρήση και προμήθεια ναρκωτικών ουσιών καθώς και στην τέλεση σεξουαλικών πράξεων τα οποία φαίνεται να έλαβαν χώρα στο διαμέρισμα της κατηγορούμενης 3 στην παρουσία και την εμπλοκή της ανήλικης ενώ στην συνέχεια σε αυτό φαίνεται να κλήθηκε και παρευρέθηκε και ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος την μετέφερε όπως η ανήλικη του καταλογίζει χωρίς την θέληση της με το αυτοκίνητο του σε άλλη περιοχή όπου και την προμήθευσε αρχικά με ναρκωτικές ουσίες και στην συνέχεια την βίασε. Ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκε μεταξύ άλλων και το περιεχόμενο της κατάθεσης της μητέρας της ανήλικης ημερομηνίας 03.12.2021 σύμφωνα με το οποίο η ανήλικη της εκμυστηρεύτηκε στις 22.11.2021 το γεγονός ότι έτυχε βιασμού στις 21.11.2021 από τον κατηγορούμενο 1 καθώς και το γεγονός ότι για την περίοδο 19.11.2021 με 21.11.2021 διέμενε στο διαμέρισμα της κατηγορούμενης 1 στο οποίο βρισκόταν και ο κατηγορούμενος 2. Πρόκειται ουσιαστικά για περιστάσεις διάπραξής αδικημάτων που αν αποδειχθούν θα είναι επιβαρυντικές για τους Κατηγορούμενους. Επαναλαμβάνω λοιπόν, ότι στη βάση αυτού του υλικού θεωρώ ότι η μαρτυρία που εμπλέκει τους Κατηγορούμενους στις επίδικες κατηγορίες είναι επαρκής για να πιθανολογήσει καταδίκη.[9] Σε περίπτωση καταδίκης, με βάση τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και ανάλογα βεβαίως με τις ιδιαίτερες συνθήκες ενός έκαστου των Κατηγορουμένων, αναμένεται η επιβολή πολυετών ποινών φυλάκισης. Επομένως συντρέχει και αυτός ο παράγοντας που προσδιορίζει τον κίνδυνο της φυγοδικίας. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω, υπογραμμίζω ότι η πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη δεν πρέπει να εκτιμάται μόνο με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και τις ποινές. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση μεταξύ ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 αναφέρθηκε από το Εφετείο και τα ακόλουθα σχετικά: Όπως δε προκύπτει από τη νομολογία και επαναλήφθηκε στην πρόσφατη απόφαση Θεοφάνους ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2020:B373, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2020, ημερομηνίας 29.10.2020, «Υπεισέρχονται στη συνέχεια στην εξίσωση και προσμετρούν άλλοι σχετικοί παράγοντες που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την Κύπρο (Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Kazanjian v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 326). Όπως εύστοχα τέθηκε στη Θεοχάρους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48: «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538, αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Η συνεκτίμηση των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση πρέπει να γίνεται με πνεύμα ρεαλιστικής προσέγγισης και με πνεύμα επιείκειας όπως επιβάλλει το άρθρο 11 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως ζήτημα γενικής αρχής, πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι». Στην παρούσα υπόθεση μόνο η Κατηγορούμενη 3 είναι Κύπρια πολίτης της Δημοκρατίας αφού οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κατάγονται ο μεν πρώτος από την Ελληνική Δημοκρατία ο δε δεύτερος από την Συρία. Τόσο ο Κατηγορούμενος 1 ηλικίας 42 ετών όσο και η Κατηγορούμενη 3 ηλικίας 43 ετών είναι άγαμοι, άτεκνοι και άνεργοι διαμένουν όμως μόνιμα εντός της Επαρχίας Λεμεσού ο Κατηγορούμενος 1 τα τελευταία 20 χρόνια όπως έχει αναφερθεί και δεν αμφισβητήθηκε ενώ η Κατηγορούμενη 3 από την γέννηση της. Είναι προφανές ότι τόσο ο Κατηγορούμενος 1 όσο και η Κατηγορούμενη 3 οι οποίοι έφεραν και ένσταση στην κράτηση τους διαθέτουν δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία ο μεν πρώτος ένεκα των πολλών ετών παραμονής του στην Κύπρο και η δεύτερη ένεκα της καταγωγής της και δεν αναφέρθηκαν οποιεσδήποτε άλλες σχέσης ή δεσμοί της με άλλη χώρα. Όπως τονίστηκε στη Φλεριανού ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:B136, ECLI:CY:AD:2016:B136, Ποιν. Έφ.13/16 ημερ. 3.3.2016 και στη Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 114/16 ημερ. 7.7.2016, οι προσωπικές συνθήκες και οι δεσμοί με την Κύπρο δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων και κατ΄ επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας.[10] Το γεγονός και μόνο ότι αυτοί έχουν ισχυρούς δεσμούς με τη Κύπρο δεν θα μπορούσε από μόνο του να έχει καταλυτική σημασία λαμβανομένου υπόψη και όλων των περιστάσεων της υπόθεσης. Στην Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «..είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται.» Σε σχέση δε με τον Κατηγορούμενο 2 κρίνω υπό τις περιστάσεις από την στιγμή που δεν πρόκειται για Κύπριο Υπήκοο αλλά έχει την καταγωγή του από την Συρία ενέχει και για αυτόν ο κίνδυνος να διαφύγει της δίκης του. Με βάση τα όσα ανωτέρω προανέφερα σε συνδυασμό με το μαρτυρικό υλικό κρίνω ότι τόσο οι Κατηγορούμενοι 1 και 3 αλλά και ο Κατηγορούμενος 2 έχουν με βάση τα πιο πάνω κίνητρο και ενέχει ο κίνδυνος αυτοί να διαφύγουν της δίκης τους. Συνεπώς, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι οι Κατηγορούμενοι με αναφορά στο εύρημα περί ορατής πιθανότητας καταδίκης, της σοβαρότητας των αδικημάτων καθώς και των ποινών που ενδεχόμενα να τους επιβληθούν σε συνδυασμό βέβαια και με τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές τους συνθήκες, είναι πιθανόν να προσπαθήσουν να διαφύγουν από τα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Έχοντας κατά νου όλα όσα προαναφέρω στην παρούσα απόφαση και συνεκτιμώντας τα αντικειμενικά δεδομένα, με την έννοια πως αυτά άπτονται της σοβαρότητας των κατηγοριών και της εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση καταδίκης στη βάση του μαρτυρικού υλικού και τα υποκειμενικά δεδομένα, και προσμετρώντας αυτά ανάλογα με τη βαρύτητα της ύπαρξης κινδύνου να μην παρουσιαστούν οι Κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 στη δίκη τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου, κρίνω ότι υπάρχει ο κίνδυνος αυτός. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη τον κανόνα ότι δεν είναι απαραίτητο να συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την κράτηση ενός κατηγορούμενου, χωρίς ταυτόχρονα να παραβλέπω ότι το χρονικό διάστημα του ενός περίπου μηνός μέχρι την ημερομηνία της δίκης τους δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλο, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και την κράτηση των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 μέχρι τη δίκη τους, αφού βρίσκω ότι η ατομική τους ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημόσιου συμφέροντος. Κατά συνέπεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση των Κατηγορούμενων 1, 2 και 3 μέχρι τις 27.01.2022 που είναι ορισμένη η παρούσα υπόθεση για εκδίκαση ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στη Λεμεσό. Τέλος με σκοπό να καταστεί εφικτή η παρουσίαση των Κατηγορουμένων 1, 2 και 3 στις 27.01.2022 ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στην Λεμεσό εκδίδω για ένα έκαστο εξ αυτών σχετικά διατάγματα προσαγωγής τους (bring up orders). (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 ''Το Δικαστήριο, όταν εξετάζει αίτημα για κράτηση κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, έχει να σταθμίσει μεταξύ του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας και του συμφέροντος της κοινωνίας να διασφαλιστεί ότι ο κατηγορούμενος για τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων θα παρουσιαστεί στη δίκη του.'' [2] ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 185/2021, 23/11/2021 , ΚΑΣΣΙΡ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 146/2021, 29/9/2021 [3] Σχετικά το άρθρο 6
(1)που προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι και 10 χρόνια, το άρθρο 6
(3)που προνοεί ποινή φυλάκισης μέχρι και 20 χρόνια και το άρθρο 6
(4)(β) που προνοεί σε ποινή φυλάκισης δια βίου [4] Άρθρο 144 (βιασμός) που προνοεί σε ποινή φυλάκισης δια βίου, το άρθρο 146Α (σεξουαλική κακοποίηση δια διείσδυσης) που προνοεί σε ποινή φυλάκισης δια βίου, άρθρο 148 (απαγωγή) που προνοεί ποινή φυλάκισης 7 ετών , άρθρο 371 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος) που προνοεί ποινή φυλάκισης 7 ετών. Επιπρόσθετα η κατηγορούμενη 3 αντιμετωπίζει και το αδίκημα της παροχής συνδρομής μεταξύ άλλων και κάτω από το άρθρο 20 του Κεφ. 154 για αδικήματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιού αλλά και της σεξουαλικής κακοποίησης δια διείσδυσης τα οποία προνοούν πολυετή ποινές φυλάκισης μέχρι και δια βίου ποινή φυλάκισης σε κάποιες περιπτώσεις π.χ. το άρθρο 6
(4)(β) του Νόμου. [5] Σχετικές οι ποινές που προνοούνται σε περίπτωση καταδίκης στον ΤΡΙΤΟ ΠΙΝΑΚΑ που τιτλοφορείται ΔΙΩΞΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΕΣ ο οποίος προβλέπει πολυετής μέχρι δια βίου ποινές φυλάκισης αναφορικά με αδικήματα που εμπλέκουν φάρμακα Τάξεως Α & Β. [6] Θεοδωρίδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ, 139, Κρασοπούλης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ, 450, Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021 μεταξύ S M v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ημερ. 6/7/2021 [7] ΧΑΜΝΤ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 165/2021, 27/10/2021 Το μαρτυρικό υλικό στο στάδιο τούτο εκτιμάται στην όψη του και μόνο χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα, με σκοπό να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη, χωρίς να υπεισέρχεται σε θέματα αποδεκτότητας της μαρτυρίας ή αξιοπιστίας μαρτύρων. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (Μαλά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Μαρκίδη κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 50/2017 και 51/2017, ημερ. 22/3/2017). [8] Επαναλαμβάνω πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων (βλ. Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32). Με άλλα λόγια δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο κατά πόσο η διαθέσιμη μαρτυρία συμβιβάζεται μόνο με την ενοχή του κατηγορούμενου και όχι με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Αυτό είναι θέμα που θα εξεταστεί όταν θα εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης. Το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 790). Στη Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 114/15, απόφαση ημερομηνίας 19.6.2015, λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι «Το κριτήριο όμως αναφορικά με την κράτηση δεν είναι η απόδειξη «εκ πρώτης όψεως» υπόθεσης αλλά η «πιθανολόγηση» της διάπραξης των αδικημάτων. Δηλαδή κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Και με βάση τα προαναφερόμενα στοιχεία της μαρτυρίας θεωρούμε ότι το Κακουργιοδικείο κατέληξε ορθά, ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.». [9] Κουννάς v Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423 [10] ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΒΒΑ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Πoινική ΄Εφεση αρ.176/2017, 20/9/2017 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο