Δημοκρατίας ν. Yahya, Υπόθεση αρ.: 5955/2021, 30/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2021:40 ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Υπόθεση αρ.: 5955/2021 Μεταξύ: Δημοκρατίας Κατηγορούσας αρχής και ΧΧΧ Yahya Κατηγορούμενου ------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 30.11.2021 Για την κατηγορούσα αρχή: κα Α. Τιμοθέου Για τον κατηγορούμενο: κα Σ. Αδάμου Κατηγορούμενος: παρών Χρέη μεταφραστή εκτελεί ο κ. XXXXX Νάσσερ Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος, κατόπιν δικής του παραδοχής, κρίθηκε ένοχος στην κατηγορία της απόπειρας φόνου, κατά παράβαση του άρθρου 214(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Τα γεγονότα που περιβάλλουν τo διαπραχθέν αδίκημα, ως έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, είναι τα εξής: «Στις 09/06/2021 και περί ώρα 07:00 ο ΧΧΧ Κούβαρος επιστάτης στην εταιρεία CGC OVERSEAS LTD, μετέβηκε στο εργοτάξιο στα Πάνω Πολεμίδια μαζί με τον ΧΧΧ Barhoom και τον XXX Halil με σκοπό να ασχοληθούν με εργασίες στα πεζοδρόμια. Στο εργοτάξιο βρισκόταν και ο κατηγορούμενος ο οποίος διέμενε σε λυόμενη αποθήκη της εταιρείας εντός του εργοταξίου. Η ώρα 12:00 μ.μ. οι εργαζόμενοι διέκοψαν τις εργασίες τους για διάλειμμα και ο κατηγορούμενος με τον παραπονούμενο ΧΧΧ Barhoom πήγαν στη λυόμενη αποθήκη και οι Κούβαρος και Halil κάθισαν σε κιόσκι περίπου 70 μέτρα βόρεια της αποθήκης. Γύρω στις 12:20 οι Κούβαρος και Halil άκουσαν φωνές από την αποθήκη και ο ΧΧΧ Halil έτρεξε να δει τι έγινε διαπιστώνοντας ότι ο ΧΧΧ Barhoom ήταν τραυματισμένος λέγοντας του: «μασσιέρι καρδιά μου το Yahya» κρατώντας το στήθος του και έχοντας αίματα στο σώμα και στα ρούχα του. Την ίδια ώρα ο Halil είδε τον κατηγορούμενο να τρέχει και του φώναξε χωρίς ωστόσο να σταματήσει. Αμέσως φώναξε στο ΧΧΧ Κούβαρο να μεταφέρει τον τραυματία Barhoom στο νοσοκομείο. Ο ΧΧΧ Κούβαρος πήρε το αυτοκίνητο του κοντά στην αποθήκη και ο παραπονούμενος έκατσε στη θέση του συνοδηγού αναφέροντας στον Κούβαρο ότι του επιτέθηκε με μαχαίρι ο κατηγορούμενος. Σε μερικά λεπτά έφθασαν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου ο Barhoom παραλήφθηκε από το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και Ατυχημάτων. Τις φωνές άκουσε η ΧΧΧ Μαρκούδη η οποία διαμένει κοντά στο εργοτάξιο και είδε τον παραπονούμενο να κρατά το στήθος του και ακολούθως κάλεσε την αστυνομία. Αμέσως έφτασαν στο μέρος μέλη της ΑΔΕ Λεμεσού και η σκηνή αποκλείστηκε. Με γραπτή συγκατάθεση του ιδιοκτήτη του εργοταξίου XXXXX Κωνσταντίνου, ερευνήθηκε η λυόμενη αποθήκη και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια ένα μαχαίρι επιβίωσης μάρκας SCUBAPRO και δειγματοληψία από κηλίδες που ομοίαζαν με αίμα. Στη σκηνή εντοπίστηκε και η μοτοσυκλέτα υπ' αρ. εγγραφής ΧΧΧ Χ91 εγγεγραμμένη στο όνομα του κατηγορούμενου. Από έρευνα εξωτερικά της αποθήκης εντοπίσθηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια το διαβατήριο και το πορτοφόλι του κατηγορούμενου, ένα κράνος μοτοσικλέτας, δειγματοληψία από τις χειρολαβές της μοτοσυκλέτας, ένα κινητό τηλέφωνο πάνω στο οποίο υπήρχαν ίχνη κόκκινης ουσίας ομοιάζουσας με αίμα και ένας φάκελος με καπνό πάνω στον οποίο υπήρχαν ίχνη κόκκινης ουσίας ομοιάζουσας με αίμα. Τόσο η σκηνή όσο και τα τεκμήρια φωτογραφήθηκαν από τον Α/Αστ. XXXXX Γ. Γεωργίου. Ακολούθως συστάθηκε ανακριτική ομάδα για τη διερεύνηση της υπόθεσης με επικεφαλή τον Υπαστ. XXXXX Κρέουζο και υπόλοιπα μέλη τους Α/Αστ. XXXXX Α. Κοκκινόφτα, Α/Αστ. XXXXX Α Οικονομίδη και την Αστ. XXXXX Π. Γεωργίου. Ο παραπονούμενος εξετάστηκε αρχικά από τον Δρ. ΧΧΧ Πηλάσα ο οποίος κατέληξε ότι ο παραπονούμενος έφερε θλαστικό τραύμα δεξιά άνω προσθίου ημιθωρακίου και κατόπιν αξονικής τομογραφίας ο παραπονούμενος εισήχθη στο χειρουργείο. Ακολούθως ο Δρ. ΧΧΧ Κωνσταντουδάκης γενικός χειρουργός, αφού εξέτασε τον παραπονούμενο διαπίστωσε ότι έφερε ανοιχτό τραύμα από νήσσον όργανο στο πρόσθιο θωρακικό τοίχωμα δεξιά, θλαστικό τραύμα στην δεξιά πηχιοκαρπική άρθρωση και θλαστικό τραύμα στο τριχωτό της κεφαλής. Η κατάσταση του θεωρήθηκε κρίσιμη αφού το τραύμα στο στήθος είχε διαπεράσει το θωρακικό τοίχωμα με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο πνεύμονας. Ο παραπονούμενος είχε μειωμένο επίπεδο συνείδησης και μη μετρήσιμη αρτηριακή πίεση. Έγιναν συρραφή τα τραύματα του καρπού και της κεφαλής ενώ στο θώρακα τοποθετήθηκαν δύο σωλήνες για παροχέτευση του αίματος και ακολούθως έγινε συρραφή του τραύματος. Αφού σταθεροποιήθηκε η κατάσταση του μεταφέρθηκε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για παρακολούθηση και ακολούθως στην Αγγειοκαρδιοχειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Όταν η κατάσταση της υγείας του παραπονούμενου το επέτρεπε ο Αστ. XXXXX XXXXX Ιωάννου μετέβηκε στο Νοσοκομείο μαζί με τον διερμηνέα ΧΧΧ Τριανταφυλλίδη όπου συνομίλησαν με τον παραπονούμενο χωρίς όμως να είναι σε θέση να του ληφθεί γραπτή κατάθεση. Προφορικά ανέφερε ότι τον είχε τραυματίσει ο κατηγορούμενος χωρίς ωστόσο να γνωρίζει το λόγο[1]. Η νοσηλευτική λειτουργός ΧΧΧ Μιχαήλ παρέδωσε στον Αστ. XXXXX Σ. Ιωάννου τα ρούχα και τα παπούτσια του παραπονούμενου τα οποία είχαν αφαιρεθεί κατά την εισαγωγή του στο Νοσοκομείο. Ο κατηγορούμενος αναζητήθηκε χωρίς να εντοπισθεί και εναντίον του εκδόθηκε αυθημερόν στις 09/06/2021 δικαστικό ένταλμα σύλληψης και καταζητείτο, ενώ τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στον κατάλογο ΣΤΟΠ ΛΙΣΤ. Στις 08/06/2021 ενώ ο παραπονούμενος βρισκόταν στην οικία της συμβίας του ΧΧΧ Abdalgani στη Λάρνακα, δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο ο οποίος φώναζε στον παραπονούμενο ότι του χρωστά €50,00 για το λογαριασμό του τηλεφώνου του ο οποίος ήταν στο όνομα του κατηγορούμενου. Ακολούθως ο κατηγορούμενος άρχισε να βρίζει τη μητέρα και την αδερφή του παραπονούμενου επειδή έμαθε ότι ο παραπονούμενος θα έπαιρνε κάποια χρήματα από φίλους και ο κατηγορούμενος ισχυριζόταν ότι τα χρήματα ήταν δικά του. Αφού έκλεισαν το τηλέφωνο, ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε εκ νέου στον παραπονούμενο και του απολογήθηκε αναφέροντας του ότι θα μιλούσαν από κοντά την επόμενη ημέρα. Στις 10/06/2021 κατόπιν γραπτής συγκατάθεσης του παραπονούμενου, λήφθηκαν τα παρειακά του επιχρίσματα. Ακολούθως με τη βοήθεια διερμηνέα λήφθηκε από τον παραπονούμενο γραπτή κατάθεση στην οποία ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος χωρίς λόγο και εντελώς απρόκλητα του επιτέθηκε τραυματίζοντας τον και στη συνέχεια τράπηκε σε φυγή. Γύρω στις 12:00 ενώ ο παραπονούμενος βρισκόταν στη λυόμενη αποθήκη με τον κατηγορούμενο για το μεσημεριανό τους διάλειμμα, ο κατηγορούμενος σε μια στιγμή βγήκε έξω από την αποθήκη, συνομίλησε με κάποιο στο τηλέφωνο και ακολούθως κάθισε στα δεξιά του παραπονούμενου. Ενώ μιλούσαν, ο παραπονούμενος ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του αποστείλει δεδομένα για το διαδίκτυο και ενώ κρατούσε το κινητό του τηλέφωνο προσπαθώντας να καταχωρήσει τον κωδικό για τα δεδομένα, ένιωσε ένα δυνατό πόνο στο στήθος και την ίδια ώρα ο κατηγορούμενος τον κτύπησε στο κεφάλι και τράπηκε σε φυγή. Στις 14/06/2021 και ώρα 02:20 στα πλαίσια οργανωμένης επιχείρησης ανακόπηκε όχημα στα Κάτω Πολεμίδια εντός του οποίου επέβαινε ο κατηγορούμενος. Ακολούθως ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από τον Α/Αστ. XXXXX Ι. Μαυρομούστακο κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης και εξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο χωρίς να απαντήσει οτιδήποτε. Τέθηκε υπό κράτηση και οδηγήθηκε στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού για ανάκριση. Κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης και στην παρουσία του διερμηνέα, λήφθηκαν τα παρειακά του επιχρίσματα και τα δακτυλικά του αποτυπώματα. Ακολούθως μεταξύ των ωρών 03:30 - 04:40 ο Α/Αστ. Ι. Μαυρομούστακος έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο με τη βοήθεια του διερμηνέα ΧΧΧ Τριανταφυλλίδη αφού προηγουμένως του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος αναφέροντας ότι δεν μετανιώνει για την πράξη του. Αναφέρθηκε στην ημέρα του συμβάντος ήτοι τις 09/06/2021 λέγοντας ότι μετά τη δουλειά κάθισαν με τον παραπονούμενο για το μεσημεριανό τους διάλειμμα. Ήταν ψύχραιμος και κάθισε δίπλα στον παραπονούμενο. Ο παραπονούμενος πήρε το κινητό του και ήθελε να μπει στο ίντερνετ. Τότε έβγαλε το μαχαίρι που κρατούσε στη δεξιά τζέπη του παντελονιού του και αμέσως το κάρφωσε στη δεξιά πλευρά κάτω από το στήθος του Mahmoud και στη συνέχεια στο κεφάλι του. Πέταξε το μαχαίρι στο πάτωμα και έφυγε τρέχοντας. Σε σχέση με το κίνητρο που τον οδήγησε στη διάπραξη του αδικήματος, ανέφερε ότι ήταν η λογομαχία που είχαν την προηγούμενη ημέρα με τον παραπονούμενο σε σχέση με την καταβολή χρημάτων σε ένα ομαδικό ταμείο. Έκτοτε επειδή γνώριζε ότι τον έψαχνε η Αστυνομία κρυβόταν στην περιοχή του κοιμητηρίου κοντά στο εργοτάξιο. Την ίδια ημέρα 14/06/2021 ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στο Ε.Δ. Λεμεσού όπου εκδόθηκε διάταγμα 8ήμερης κράτησης του. Έπειτα ο κατηγορούμενος κατόπιν επιθυμίας του προέβη σε υποδείξεις σκηνών, στην παρουσία του Α/Αστ. XXXXX Α. Κοκκινόφτα, του διερμηνέα ΧΧΧ Τριανταφυλλίδη, και του Αστ. XXXXX Α. Κωνσταντίνου ο οποίος έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Ο κατηγορούμενος υπέδειξε την αποθήκη εντός της οποίας έγινε το περιστατικό. Του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και απάντησε: «Εδώ έμενα και εδώ μαχαίρωσα τον XXXXX». Έπειτα υπέδειξε την κατεύθυνση που ακολούθησε όταν τράπηκε σε φυγή. Του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και απάντησε: «Από εδώ έτρεξα και μου έπεσαν τα πράματα μου». Ακολούθως υπέδειξε την περιοχή που κρυβόταν για να αποφύγει τη σύλληψη του. Του επιστήθηκε η προσοχή του στο νόμο και απάντησε: «Είναι εκεί που κρυβόμουν όλες αυτές τις μέρες». Στις 15/06/2021 λήφθηκε νέα ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο από τον Α/Αστ. XXXXX Α. Κοκκινόφτα με τη βοήθεια του διερμηνέα ΧΧΧ Τριανταφυλλίδη, στην οποία ανέφερε ότι είχε πρόθεση τέσσερις με πέντε μέρες πριν το συμβάν να μαχαιρώσει και να σκοτώσει τον παραπονούμενο και απλά δεν του είχε δοθεί η ευκαιρία να το πράξει γιατί δεν πήγαινε δουλειά ο παραπονούμενος. Σε διευκρινιστική ερώτηση του ανακριτή αν ήθελε να σκοτώσει τον παραπονούμενο και πότε, ο κατηγορούμενος απάντησε θετικά και ότι αποφάσισε και σχεδίαζε να σκοτώσει τον παραπονούμενο τέσσερις με πέντε ημέρες προηγουμένως. Ακολούθως σε ερώτηση του ανακριτή αν ήθελε να πεθάνει ο παραπονούμενος όταν τον μαχαίρωσε, ο κατηγορούμενος απάντησε: «Δεν γνώριζα αν θα πεθάνει ή αν θα ζήσει και δεν με ένοιαζε. Ήταν χτύπημα σκοτωμού».» Το θύμα, ως αναφέρθηκε, παρέμεινε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού από τις 9.6.2021, ημερομηνία εισαγωγής του, μέχρι τις 12.6.2021, που μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Έλαβε εξιτήριο στις 3.7.2021 και σ' αυτό καταγράφονται τ' ακόλουθα: «υποδόριο εμφύσημα, εμπύρετο ‑ αντιβιοτική θεραπεία, οίδημα οσχέου ‑ ουρολογική εκτίμηση και ακτινογραφία θώρακα». Το θύμα μέχρι σήμερα δεν εργάζεται επειδή δεν νιώθει καλά. Ο κατηγορούμενος, ως αναφέρθηκε, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου, στο στάδιο των αγορεύσεων, προς μετριασμό της ποινής, κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη, ως ελαφρυντικούς παράγοντες, την άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, το λευκό του ποινικό μητρώο, ως επίσης, την απολογία και μεταμέλειά του. Ως αναφέρθηκε, παρά το γεγονός ότι σε κατάθεση που έδωσε ο κατηγορούμενος, πέντε μέρες μετά τη διάπραξη του αδικήματος, δήλωσε ότι δεν μετανιώνει για την πράξη του, εντούτοις, σε μεταγενέστερο χρόνο έχει μετανοήσει, γεγονός το οποίο επιμαρτυρείται, όχι μόνο από την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, αλλά και από τις σχετικές αναφορές του στην ψυχίατρο των φυλακών, κάτι που καταγράφεται στη σχετική έκθεση, καθώς και από την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά που επέδειξε ενώ τελούσε υπό κράτηση. Περαιτέρω, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως συνυπολογίσει προς όφελος του κατηγορούμενου, την συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές, αφού παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος και προέβηκε σε υποδείξεις σκηνών. Επιπρόσθετα, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως λάβει υπόψη του, τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ως αυτές αναδύονται από τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας που έχουν ετοιμαστεί και όπως συνυπολογιστεί και η σχετική ιατρική έκθεση. Αναφορικά δε με τους λόγους που έχουν οδηγήσει τον κατηγορούμενο στη διάπραξη του συγκεκριμένου αδικήματος, η συνήγορός του αναγνώρισε ότι αυτός έδρασε «χωρίς λόγο και αιτία». Όπως είπε, υπήρχαν μικρές οικονομικές διαφορές με το θύμα και οι λόγοι ήταν ασήμαντοι. Τέλος, η συνήγορός του, μας παρέπεμψε σε τρεις αποφάσεις, μία εφετειακή - Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342 - και δύο πρωτόδικες - Υπ.14794/19 Κακουργιοδικείου Λεμεσού, Δημοκρατία v. Mudalige, ημερ. 25.11.19 και Υπ.4071/21 Κακουργιοδικείου Λεμεσού, Δημοκρατία v. Tleis κ.α., ημερ. 23.07.21-, που αφορούν περιπτώσεις επιβολής ποινής για το αδίκημα του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα, λέγοντας ότι, τόσο το εν λόγω αδίκημα όσο και το επίδικο έχουν την ίδια σοβαρή αντιμετώπιση, αφού και για τα δύο προνοείται ποινή φυλάκισης δια βίου, και ότι οι τραυματισμοί που υπέστησαν τα θύματα στις εν λόγω περιπτώσεις ήταν σοβαροί. Εισηγούμενη ακολούθως, ότι ένας βασικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη είναι οι τραυματισμοί που έχει υποστεί το θύμα, που εδώ, ευτυχώς δεν είναι από τους πολύ σοβαρούς τραυματισμούς. Το θύμα, ως αναφέρθηκε, δεν έχει μόνιμες βλάβες και κατάλοιπα, κάτι, που ως εισηγήθηκε, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη υπέρ του κατηγορούμενου. Ζήτησε δε από το Δικαστήριο, ολοκληρώνοντας την αγόρευση της, όπως επιδειχθεί στον κατηγορούμενο κάθε δυνατή επιείκεια. Τονίζουμε ότι έχουμε θέσει ενώπιον μας, όλα όσα ανέφερε η συνήγορος του κατηγορουμένου, τα λαμβάνουμε υπόψη και θα σταθούμε σε αυτά, εκεί που κριθεί αναγκαίο. Αναμφίβολα, το αδίκημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος, είναι σοβαρό. Ενδεικτική της σοβαρότητάς του, είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή, που είναι η δια βίου φυλάκιση. Αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, για σκοπούς προσδιορισμού του είδους και ύψους της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Τονίζεται δε εδώ ότι για το συγκεκριμένο αδίκημα έγινε ειδική ρύθμιση από τον νομοθέτη, ο οποίος καθόρισε την ίδια ανώτατη ποινή, όπως και για την περίπτωση του τετελεσμένου εγκλήματος της ανθρωποκτονίας, που ως αναφέρθηκε είναι η δια βίου φυλάκιση. Αυτή η ποινή είναι κατά πολύ αυστηρότερη από την επταετή φυλάκιση που προβλέπεται από τις γενικές πρόνοιες του άρθρου 368 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, για το αδίκημα της απόπειρας. Ο λόγος για αυτό είναι προφανής και σχετίζεται με το ότι η ανθρώπινη ζωή αποτελεί ύψιστο αγαθό, η δε αφαίρεσή της, μέγιστο έγκλημα, με κάθε εκ προθέσεως πράξη που τη θέτει σε κίνδυνο, να ενέχει σοβαρή ποινική, κοινωνική και ηθική απαξία (βλ. Τσεκούρα ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 563). Όμως, η σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος δεν αντικατοπτρίζεται μόνο από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή. Δυστυχώς, αποτελεί θλιβερή διαπίστωση, ότι τα τελευταία χρόνια, τέτοιου είδους αδικήματα διαπράττονται με ανησυχητική συχνότητα και έχουν λάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Όπως έχει νομολογηθεί, η ανάγκη για την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου δικαιολογείται όλως ιδιαίτερα, όπου συγκεκριμένη κατηγορία εγκλημάτων προσλαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις (βλ. Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240). Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή, ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B469, Ποιν. Έφ. 235/13, ημερ. 5.10.2016, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά, μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών. Η αποτροπή, ως παράγοντας, ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία, έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρόμοιων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη, αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Η δεύτερη αυτή περίπτωση έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή, η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερον, την αποτροπή, ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση. Οι συνέπειες του εγκλήματος προσμετρούν στον καθορισμό της σοβαρότητάς του (βλ. Πισκόπου, ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου
(1999)2 Α.Α.Δ. 603). Στο στάδιο της επιμέτρησης της ποινής, το πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, στόχος που επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου (βλ. Σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, του Γ.Μ. Πική, σελ. 3 και Republic ν. Georghiou, 22 C.L.R., 147). Τα Δικαστήρια, ως φρουροί της νομιμότητας και της ευταξίας, οφείλουν να διαφυλάξουν και να διασφαλίσουν την πιστή εφαρμογή του Νόμου με την επιβολή ανάλογων, σε κάθε περίπτωση, ποινών, ικανών να τιθασεύσουν συμπεριφορές που κινούνται εκτός του πλαισίου του Νόμου, προς όφελος κάθε πολίτη ξεχωριστά, αλλά και της κοινωνίας γενικότερα. Η δέουσα εφαρμογή του Νόμου για το συμφέρον της κοινωνίας αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα, που θα πρέπει να έχει υπόψη το Δικαστήριο στην επιλογή του είδους της ποινής και στην επιμέτρηση της έκτασής της. Από την άλλη, οι προσωπικές συνθήκες, η προσωπικότητα και η λειτουργία του παραβάτη στον ιδιαίτερα κοινωνικό χώρο, είναι επίσης σχετικοί παράγοντες. Τα Δικαστήρια, κατά την επιμέτρηση της ποινής, λαμβάνουν υπόψη ένα ευρύ φάσμα παραγόντων, που συχνά αντικρούονται μεταξύ τους. Πρόκειται για διεργασία στην οποία τα Δικαστήρια διατηρούν κατ' εξοχή διακριτική ευχέρεια, έχοντας ταυτόχρονα υποχρέωση να επιδεικνύουν τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή. Η εξισορρόπηση είναι έργο λεπτό και δύσκολο (βλ. Σύγγραμμα Sentencing in Cyprus, ανωτέρω, σελ. 2, 5-8). Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, στην παρούσα υπόθεση, προέχει το στοιχείο της αποτροπής και η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από πρόσωπα που επιδίδονται σε τέτοιου είδους σοβαρά αδικήματα. Η ποινή, όπως είναι καθολικά αποδεκτό, δεν πρέπει να αρμόζει μόνο στο έγκλημα, αλλά και στον παραβάτη. Όταν διαπιστώνεται αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ο παράγοντας της εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να υπεισέρχεται σε τέτοια έκταση ώστε να εξουδετερώνει τον παράγοντα της αποτροπής (Σωκράτους ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Souilmi v. Αστυνομίας, ανωτέρω και Τσουλόφτας ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 391). Όμως, όσο και αν η ανάγκη για αποτροπή μειώνει ανάλογα τη δυνατότητα εξατομίκευσης, δεν την καταργεί ως υπαρκτή επιδίωξη (Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 14). Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για το αδίκημα του άρθρου 214 (α) του Ποινικού Κώδικα. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα, που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο γιατί, η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 123). Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει, όσο είναι δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:D183, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017). Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016). Στην Τσεκούρα v. Δημοκρατίας, ανωτέρω, ο εφεσείων, χωρίς προσχεδιασμό, μετά από έντονη λογομαχία, πυροβόλησε το θύμα, ενώ το τελευταίο ήταν στο αυτοκίνητο του πρώτου, με αποτέλεσμα να το τραυματίσει κρίσιμα. Επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, ποινή φυλάκισης 13 ετών για την κατηγορία της απόπειρας φόνου, η οποία επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην Σεργίου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 172/2015, ημερ. 13.3.2018, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 9 ετών, που είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα μετά από ακροαματική διαδικασία, για το αδίκημα της απόπειρας φόνου εναντίον της συμβίας του. Ο εφεσείων ήταν ηλικίας 44 ετών, λευκού ποινικού μητρώου και με προβλήματα εξάρτησης από το αλκοόλ. Διέπραξε το αδίκημα υπό την επήρεια αλκοόλ και συναισθηματικής φόρτισης. Το πρωτόδικο Δικαστήριο, συνυπολόγισε και τη συμφιλίωση μεταξύ παραπονούμενης και κατηγορούμενου, τονίζοντας πως, αν εξέλειπε, η ποινή θα ήταν αυστηρότερη. Στην Q.A. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 71/2018, ημερ. 11.9.2019, ο εφεσείων, υπό το κράτος απώλειας της ψυχραιμίας του, επιχείρησε να θανατώσει τον παραπονούμενο, περνώντας σχοινί γύρω από το λαιμό του. Ο παραπονούμενος υπέστη πολλαπλές μικρές εκδορές. Επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, ποινή φυλάκισης 9 ετών για την κατηγορία της απόπειρας φόνου, η οποία επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην Wasel v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 682, Ποιν. Έφ. 128/2006, ημερ.16.10.2008, ο εφεσείων, μαζί με άλλα πρόσωπα, εισήλθαν στο σπίτι των παραπονούμενων, ενώ αυτοί κοιμόντουσαν, και τους κτύπησαν με βαριά αντικείμενα. Οι σωματικές κακώσεις των θυμάτων ήταν σοβαρές και επώδυνες. Οι σοβαροί τραυματισμοί τους, προκλήθηκαν από τα κτυπήματα που δέχθηκαν και μπορούσαν να προκαλέσουν το θάνατό τους. Επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, ποινή φυλάκισης 14 ετών για την κατηγορία της απόπειρας φόνου, η οποία επικυρώθηκε από το Εφετείο. Τέλος, στην πιο πρόσφατη απόφαση, Dontharaveni v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B194, Ποιν. Έφ. 134/2020, ημερ. 20.5.2021, ο εφεσείων, αφού διέρρηξε την κατοικία της παραπονούμενης, προσπάθησε να την πνίξει με τα χέρια του, καθ΄ ον χρόνο αυτή κοιμόταν, βράδυ και μόνη, σε υπνοδωμάτιο της κατοικίας της. Επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο, κατόπιν παραδοχής, ποινή φυλάκισης 10 ετών για την κατηγορία της απόπειρας φόνου, η οποία επικυρώθηκε. Ο εφεσείων, ως είχε δικαίωμα, δεν παραδέχθηκε ενώπιον των ανακριτικών αρχών, ούτε και συνεργάστηκε μ' αυτές για την εξιχνίαση του εγκλήματος. Όπως επισημάνθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, εάν συνεργαζόταν θα είχε ένα πρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα, αφού δεν είναι μόνο η παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου που αμείβεται με έκπτωση στην ποινή, αλλά και η συνεργασία του με τις ανακριτικές αρχές. Στην υπό εξέταση περίπτωση, ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε με τις Αστυνομικές Αρχές, αφού, όχι μόνο παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος, αλλά προέβηκε και σε υποδείξεις σκηνών. Στο σημείο αυτό, πριν προχωρήσουμε περαιτέρω, αναφέρουμε ότι δεν μας έχουν διαφύγει βεβαίως οι αποφάσεις στις οποίες μας παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου, τις οποίες έχουμε θέσει ενώπιον μας και τις έχουμε μελετήσει με μεγάλη προσοχή. Οι εν λόγω αποφάσεις αφορούν σε διαφορετικό αδίκημα και συγκεκριμένα, αυτό του άρθρου 228(α) του Ποινικού Κώδικα, που ποινικοποιεί την εκ προθέσεως πρόκληση βαρειάς σωματικής βλάβης σε άλλο. Το πιο πάνω άρθρο προνοεί την ίδια ποινή με το επίδικο αδίκημα, πλην όμως, σαφώς διαφοροποιείται από άποψη σοβαρότητας. Υπενθυμίζουμε εδώ, αν και ίσως εκ του περισσού, ότι συστατικό στοιχείο του επίδικου αδικήματος αποτελεί η πρόθεση θανάτωσης, με στόχευση δηλαδή, ευθέως, του ύψιστου αγαθού, που είναι η ανθρώπινη ζωή, ως αναφέρθηκε σε άλλο σημείο, ανωτέρω, κάτι που δεν ισχύει στο αδίκημα του άρθρου 228(α). Περαιτέρω, και στις τρεις πιο πάνω αποφάσεις που μας παρέπεμψε η συνήγορος του κατηγορούμενου, απουσιάζει το στοιχείο του προσχεδιασμού ή προμελέτης, ενώ στην απόφαση που εξέδωσε το παρόν Δικαστήριο, στο πλαίσιο άλλης υπόθεσης, υφίστατο ισχυρή πρόκληση, κάτι που δεν συμβαίνει στην υπό εξέταση περίπτωση. Οι συνθήκες που περιβάλλουν την τέλεση του αδικήματος στην παρούσα υπόθεση, είναι επιβαρυντικές για τον κατηγορούμενο. Η εγκληματική συμπεριφορά του ήταν σαφέστατα αποτέλεσμα προσχεδιασμού και όχι ενός στιγμιαίου ή τυχαίου επεισοδίου. Ως προκύπτει από τα γεγονότα, ο κατηγορούμενος, τέσσερις με πέντε μέρες πριν το συμβάν σχεδίαζε να μαχαιρώσει και σκοτώσει το θύμα. Βρήκε την ευκαιρία, την επίδικη μέρα, κατά το διάλειμμά τους από την εργασία τους. Πήγε ψύχραιμος και κάθισε δίπλα από το θύμα και σε κάποια στιγμή, το θύμα του ζήτησε να του αποστείλει δεδομένα για το διαδίκτυο και ενώ κρατούσε το κινητό του τηλέφωνο, προσπαθώντας να καταχωρήσει τον κωδικό για τα δεδομένα, εντελώς ανυποψίαστος, έβγαλε το μαχαίρι που κρατούσε για να πετύχει τον παράνομο σκοπό του και αμέσως, το κάρφωσε κάτω από το στήθος του Mahmoud, στη δεξιά πλευρά, και στη συνέχεια τον κτύπησε στο κεφάλι. Ο χρόνος που μεσολάβησε από τη λήψη της απόφασής του να σκοτώσει το θύμα μέχρι το επίδικο συμβάν, δεν ήταν ικανός να τιθασεύσει και να επενεργήσει ανασταλτικά, κάτι που δείχνει την εμμονή και την αποφασιστικότητά του να πετύχει τον παράνομο σκοπό του. Το δε κίνητρό του στη διάπραξη του αδικήματος, καθ' ομολογία και της συνηγόρου του, ήταν ευτελές (βλ. Τσεκούρα ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Όπως έχει ήδη αναφερθεί, για να επιτύχει τον σκοπό του χρησιμοποίησε μαχαίρι. Το τραύμα στο στήθος είχε διαπεράσει το θωρακικό τοίχωμα, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί ο πνεύμονας. Υπό τις περιστάσεις, θα τολμούσαμε να πούμε ότι είναι εντελώς από τύχη που δεν επήλθαν τα χειρότερα και κατέστη δυνατό το τραύμα του θύματος να αντιμετωπιστεί επιτυχώς με τους σωλήνες παροχέτευσης του αίματος και με τη συρραφή. Την ίδια στιγμή, όμως, συνυπολογίζεται προς όφελος του κατηγορούμενου, ότι, ανεξαρτήτως των λόγων που τούτο συνέβη, ο τραυματισμός του παραπονούμενου δεν του προκάλεσε οποιαδήποτε μόνιμη βλάβη και κατάλοιπα. Παρεμβάλλουμε εδώ, πως το γεγονός ότι το θύμα δεν εργάζεται σήμερα, δεν έχει συνδυαστεί με ανικανότητά του για τούτο, συνεπεία κάποιας μόνιμης βλάβης, αλλά, με το γεγονός ότι ακόμη δεν νιώθει καλά για να εργαστεί. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του είναι άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296 και XXX Χαραλάμπους κ.α. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Έφ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021). Η παραδοχή του έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Βαρύτητα επίσης δίνουμε και στη συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία επιμαρτυρείται από τις θεληματικές καταθέσεις, με τις οποίες παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος και τις υποδείξεις σκηνών στις οποίες προέβη. Ως αναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος, πέντε μέρες μετά τη διάπραξη του αδικήματος και συγκεκριμένα, στις 14.6.2021, σε κατάθεση που έδωσε στις Αστυνομικές Αρχές δήλωσε ότι δεν μετάνιωσε για την πράξη του. Παρά ταύτα, όμως, θα προσμετρήσουμε προς όφελός του, την απολογία και μεταμέλειά του, η οποία εκδηλώθηκε σε μεταγενέστερο χρόνο και επιμαρτυρείται τόσο από την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και από τη σχετική δήλωσή του στην ψυχίατρο των φυλακών που τον εξέτασε και επιπλέον, από την απόπειρα αυτοκτονίας που έκανε, έχοντας τύψεις για την πράξη του. Επιπρόσθετα, λαμβάνουμε υπόψη προς όφελος του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό μητρώο του (βλ. Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 252). Όπως έχει ήδη επισημανθεί, το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο, είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο, στην πορεία για την επιμέτρηση της ποινής. Στον καθορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος, υπεισέρχονται και υποκειμενικοί παράγοντες, όπως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες έδρασε ο κατηγορούμενος, ώστε να καταφανεί το βάρος των ευθυνών του για το έγκλημα. Το άτομο του παραβάτη, η λειτουργία του στον ιδιαίτερο κοινωνικό χώρο, επίσης, προσμετρά στον καθορισμό της τιμωρίας. Η εξατομίκευση της ποινής καθιστά το άτομο του παραβάτη, ένα από τους άξονες προσδιορισμού της τιμωρίας. Δεν εξουδετερώνει, όμως, την σοβαρότητα του εγκλήματος ή την ανάγκη για καταστολή του (αποτροπή), με τα μέσα που παρέχει το δίκαιο στον κοινωνικό χώρο (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Σωκράτους ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ. 135 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου, ανωτέρω, Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας, ανωτέρω και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B130, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019). Έτσι, και στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί από μέρους της συνηγόρου του και όπως αναδύονται από τις εκθέσεις του Γραφείου Ευημερίας και την ιατρική έκθεση της ψυχιάτρου που τέθηκε ενώπιον μας. Συνοπτικά, έχουν ως ακολούθως: Ο κατηγορούμενος, είναι ηλικίας 27 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Συρία και έχει άλλα 3 αδέλφια εν ζωή, αφού μια αδελφή που είχε, απεβίωσε το 2014 στον πόλεμο. Ο πατέρας του ασχολείται με συντήρηση μαρμάρων, ενώ η μητέρα του είναι οικοκυρά και διαμένει στη Συρία. Λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη Συρία, ο πατέρας του εγκαταστάθηκε στην Τουρκία τα τελευταία 8 χρόνια. Ο κατηγορούμενος δεν έχει επικοινωνήσει μαζί τους από τον 7/2021 και δεν γνωρίζει νέα τους. Μετά τη φοίτησή του σε σχολείο στη χώρα του για 6 χρόνια, εργάστηκε για 5 χρόνια συλλέγοντας σίδερα. Στη συνέχεια μετέβηκε στην Τουρκία όπου εργάστηκε ως ελαιοχρωματιστής για 4 χρόνια. Το 2017-2018 ήρθε στην Κύπρο μέσω κατεχομένων και έκτοτε εργάζεται ως οικοδόμος. Έχει αναγνωριστεί ως πολιτικός πρόσφυγας. Πριν τη σύλληψή του διέμενε μόνος του σε ενοικιαζόμενο τροχόσπιτο. Το ενοίκιο ανερχόταν στα €100 μηνιαίως. Εργαζόταν δε, ως οικοδόμος, έχοντας εισοδήματα €40 ημερησίως. Δεν έχει αποταμιεύσεις, ούτε χρέη, ενώ δεν διαθέτει οποιαδήποτε περιουσία, κινητή ή ακίνητη. Ο κατηγορούμενος έκανε περιστασιακή χρήση κάνναβης και κατάχρηση οπιοειδών αναλγητικών τα τελευταία 4 χρόνια. Τέλος, ένεκα του εγκλεισμού του, αλλά και επειδή αντιλήφθηκε πόσο σοβαρό είναι το αδίκημα που έχει διαπράξει και από τις τύψεις που τον βασάνιζαν για όσα έχει κάνει σε αυτόν τον άνθρωπο, χωρίς λόγο και αιτία, παρουσίασε αυτοκαταστροφική συμπεριφορά αντιδραστικού τύπου και έκανε απόπειρα αυτοκτονίας και γι' αυτό νοσηλεύτηκε στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας για κάποιες μέρες. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας, τη σοβαρότητα του αδικήματος, το σύνολο των γεγονότων που το περιβάλλουν, ως επίσης και τα ελαφρυντικά του κατηγορούμενου, όπως έχουν ήδη εκτεθεί πιο πάνω και δεν χρήζουν επανάληψης, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τονίζουμε ότι τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν υπέρ του κατηγορουμένου, ως εκτίθενται σε άλλο σημείο της απόφασής μας, πιο πάνω, ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους της ποινής που θα του επιβληθεί, αλλά λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας κάθε σχετικό παράγοντα και κατ' ακολουθία όλων των πάνω, επιβάλλεται στον κατηγορούμενο, στην 1η κατηγορία: φυλάκιση εννέα
(9)ετών. Η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης μειώνεται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα από τις 18.6.
- Αναφορικά με τα τεκμήρια. Το κινητό τηλέφωνο, το κράνος μοτοσυκλέτας, η μοτοσυκλέτα, τα ρούχα και τα παπούτσια του κατηγορούμενου, να επιστραφούν στο νόμιμο δικαιούχο τους. Τα υπόλοιπα τεκμήρια, να καταστραφούν. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ [1] Ως αναφέρθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο, η πιο πάνω συνομιλία έγινε την 9.6.2021 μεταξύ των ωρών 15:30-15:
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο