← Κύπρος

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15537/21, 17/2/2021

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15537/21, 17/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2021:41 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15537/21 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.

  1. XXXX ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ
  2. XXXX ΣΑΒΒΙΔΟΥ
  3. XXXX NEDODATOK
  4. XXXX ΜΙΧΑΗΛ
  5. XXXX ΚΛΕΑΝΘΟΥΣ
  6. XXXX ΜΙΧΑΗΛ
  7. XXXX ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ Κατηγορούμενων ------------------ Ημερομηνία: 17/12/2021 Εμφανίσεις: Για την Δημοκρατία: κα Κ. Κυθραιώτου Για τον κατηγορούμενο 1: κ. Κώστας Σιαηλής Η κατηγορούμενη 2 εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για την κατηγορούμενη 3: κα Άντρη Ιωάννου Για τον κατηγορούμενο 4: Κα Σύλβια Αδάμου Ο κατηγορούμενος 5 εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για τον κατηγορούμενο 6: κ. Ηλίας Κονναρής Για τον κατηγορούμενο 7: κα Μαρίνα Λαβίθια Κατηγορούμενοι παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι το αίτημα της εκπροσώπου της κατηγορούσας αρχής όπως οι κατηγορούμενοι 1, 3, 4, 5 και 6 παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την δίκη. Οι κατηγορούμενοι 2 και 7 παρέμειναν ελεύθεροι με όρους σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας. Οι κατηγορούμενοι 3 και 6 δεν έφεραν ένσταση στο αίτημα. Ο κατηγορούμενος 5 επιφύλαξε το δικαίωμα του όπως τοποθετηθεί επί του αιτήματος όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία της αίτησης του για παροχή νομικής αρωγής και δεν έφερε ένσταση στο αίτημα. Η υπόθεση ορίστηκε για απάντηση για όλους τους κατηγορουμένους στις 20/1/
  8. Προς υποστήριξη του αιτήματος της, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής επικαλέστηκε τον κίνδυνο φυγοδικίας των κατηγορουμένων, έχοντας υπ' όψη την σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτοί αντιμετωπίζουν, με τις διαφοροποιήσεις εκεί όπου υπάρχουν. Επικαλέστηκε επίσης τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, με βάση τις προηγούμενες καταδίκες των κατηγορουμένων και την εκκρεμότητα άλλης υπόθεσης που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 3, 5 και 6 ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού. Στον αντίποδα, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων 1 και 4 έφεραν ένσταση στο αίτημα, προτείνοντας όπως οι πελάτες τους αφεθούν ελεύθεροι υπό συγκεκριμένους όρους. Δεν θα παραθέσουμε αυτολεξεί τα όσα η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων ανέφεραν. Αναφορά θα γίνει εκεί και όπου κριθεί σκόπιμο για σκοπούς εξέτασης του αιτήματος. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι είναι οι ακόλουθες:
  9. Η πρώτη αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  10. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενες 2 και 3 μεταξύ της 9/8/21 και 11/8/21 στην επαρχία Λεμεσού συνωμότησαν μεταξύ τους όπως διαπράξουν το κακούργημα της διάρρηξης.
  11. Η δεύτερη αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των άρθρων 292(α), 291, 262 και 4 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  12. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενες 2 και 3 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/2, κατά την διάρκεια της νύκτας, διέρρηξαν και εισήλθαν εντός της κατοικίας που αναφέρεται στις λεπτομέρειες του αδικήματος με σκοπό να διαπράξουν το κακούργημα της κλοπής.
  13. Η τρίτη αφορά το αδίκημα της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  14. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενες 2 και 3 κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην δεύτερη κατηγορία, έκλεψαν τα αναφερόμενα στο επισυνημμένο πίνακα Α αντικείμενα.
  15. Η τέταρτη αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας, κατά παράβαση των άρθρων 292(α), 291, 262 και 4 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  16. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενες 2 και 3 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21, σε μεταγενέστερο χρόνο από αυτόν που αναφέρεται στην δεύτερη κατηγορία, διέρρηξαν και εισήλθαν εντός της αναφερόμενης στην κατηγορία 2 κατοικίας με σκοπό να διαπράξουν το κακούργημα της κλοπής.
  17. Η πέμπτη αφορά το αδίκημα της κλεπταποδοχής, κατά παράβαση των άρθρων 306(α), 292(α) και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  18. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 4 και 5 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στην επαρχία Λεμεσού, αποδέχθηκαν και κατακράτησαν περιουσία, δηλαδή τα αναφερόμενα στο Παράρτημα Α όπλα υπ΄ αριθμόν 1, 2, 3 και 4, γνωρίζοντας ότι αυτά έχουν αποκτηθεί από το κακούργημα της διάρρηξης.
  19. Η κατηγορία αφορά το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 371 και 292(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  20. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 1, 2, 4 και 5 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στην επαρχία Λεμεσού, συνωμότησαν μεταξύ τους όπως διαπράξουν το αδίκημα της διάρρηξης.
  21. Η έβδομη αφορά το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας κατά την διάρκεια της νύκτας, κατά παράβαση των άρθρων 292(α), 291, 262 και 4 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  22. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 1, 2, 4 και 5 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21, κατά την διάρκεια της νύκτας, διέρρηξαν και εισήλθαν εντός της αναφερόμενης στην κατηγορία 2 κατοικίας, με σκοπό να διαπράξουν το κακούργημα της κλοπής.
  23. Η όγδοη αφορά το αδίκημα της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  24. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 1, 2, 4 και 5 κατά τον ίδιο χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 7η κατηγορία, έκλεψαν ένα χρηματοκιβώτιο, εντός του οποίου υπήρχε το χρηματικό ποσό και τα αντικείμενα που αναφέρονται στο συνημμένο Παράρτημα Β, όλα συνολικής αξίας περίπου € 50.
  26. Η ένατη αφορά το αδίκημα της κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255, 262 και 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  27. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, όλοι οι κατηγορούμενοι μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, έκλεψαν δύο πίνακες αξίας €1000 έκαστος, έναν αρχαίο χάρτη της Κύπρου αξίας € 500 και τρία περσικά χαλιά αξίας περίπου €2000 έκαστο.
  28. Η δέκατη αφορά το αδίκημα της κατοχής αεροβόλου όπλου διαμετρήματος 4,5 χιλιοστόμετρων, κατά παράβαση των άρθρων 23(α), 51

(1)και 2 του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113
(1)/2004 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενες 2 και 3 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, κατείχαν το αεροβόλο όπλο, χωρίς τη σχετική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας.
  2. Η ενδέκατη αφορά το αδίκημα της κατοχής αεροβόλου όπλου διαμετρήματος 4,5 χιλιοστόμετρων, κατά παράβαση των άρθρων 23(α), 51
(1)και 2 του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113
(1)/2004 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 6 και 7 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 13/8/21, σε μεταγενέστερο χρόνο από αυτόν που αναφέρεται στην 10η κατηγορία, στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, κατείχαν αεροβόλο όπλο χωρίς τη σχετική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας.
  2. Η δωδέκατη αφορά το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5
(1), 51
(1)και Πρώτο Παράρτημα του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113
(1)/2004 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 2, 3, 4 και 5 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, κατείχαν πυροβόλο όπλο χωρίς τη σχετική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας.
  2. Η δέκατη τρίτη αφορά το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5
(1), 51
(1)και Πρώτο Παράρτημα του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113
(1)/2014 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 2, 3, 4 και 5 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, κατείχαν πυροβόλο όπλο χωρίς τη σχετική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας.
  2. Η δέκατη τέταρτη αφορά το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5
(1), 51
(1)και Πρώτο Παράρτημα του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113
(1)/2014 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 2, 3, 4 και 5 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, κατείχαν πυροβόλο όπλο χωρίς τη σχετική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας.
  2. Η δέκατη πέμπτη αφορά το αδίκημα της κατοχής πυροβόλου όπλου κατηγορίας Γ8, κατά παράβαση των άρθρων 2, 5
(1), 51
(1)και Πρώτο Παράρτημα του περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου Ν. 113
(1)/2014 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 2, 3, 4 και 5 μεταξύ των ημερομηνιών 9/8/21 και 11/8/21 στη Λεμεσό της επαρχίας Λεμεσού, κατείχαν πυροβόλο όπλο χωρίς τη σχετική άδεια από τον Αρχηγό Αστυνομίας.
  2. Η δέκατη έκτη αφορά το αδίκημα της συνέργειας μετά την διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση των άρθρων 23, 24 και 292 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
  3. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, οι κατηγορούμενοι 6 και 7 μεταξύ των ημερομηνιών 10/8/21 και 13/8/21 στην επαρχία Λεμεσού, εν γνώσει τους ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 3 διέπραξαν το κακούργημα της διάρρηξης, παρείχαν βοήθεια σε αυτές με σκοπό να τους παράσχουν τη δυνατότητα να διαφύγουν την τιμωρία. Εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης, το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτηση του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα, πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται παραδεκτή, εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και είναι:
  1. Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο.
  2. Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων.
  3. Ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι λοιπόν απαραίτητη η συνδρομή και των τριών αυτών παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στην δίκη του. Στην Θεοδωρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει την δίκη του (βλ. και Τσαπατσάρης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600). Βεβαίως δεν μας διαφεύγει ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στην σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες διάπραξης τους σε κάθε υπόθεση. Στην Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48 αναφέρθηκε ότι σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στην σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στην Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι μεταξύ άλλων εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από την νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Για την διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Έχουμε διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, όπως αυτό φαίνεται στις καταθέσεις, χωρίς να προβαίνουμε σε αξιολόγηση του. Να υπενθυμίσουμε ότι το στάδιο εξέτασης του ζητήματος της πιθανολόγησης της καταδίκης δεν προσφέρεται για μια σε βάθος ανάλυση της ολότητας του μαρτυρικού υλικού, ούτε τίθεται ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων, αφού το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του (βλ. Τσεκκούρα v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32, Νικήτα v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54 και Ευριπίδου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Από το σύνολο της ενώπιον μας τεθείσας μαρτυρίας, η οποία εξετάζεται στην όψη της και μόνο, κρίνουμε ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων 1, 3, 4, 5 και 6 στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ειδικότερα όσον αφορά τους κατηγορούμενους 1 και 4, οι οποίοι φέρουν ένσταση στο αίτημα για κράτηση τους, σημειώνονται τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος 1 συνδέεται επιστημονικά ως ο κύριος δότης του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο μεταλλικό χέρι εσωτερικά της πόρτας του γκαράζ, στο υπόγειο της οικίας όπου έγινε η διάρρηξη. Περαιτέρω τον εμπλέκει η κατηγορούμενη 2 με την κατάθεση της ημερομηνίας 18/10/21, όπως εμπλέκει και τον κατηγορούμενο 4 αναφορικά με την κλοπή του χρηματοκιβωτίου. Η κατηγορούμενη 2, με την κατάθεση της ημερομηνίας 18/10/21, εμπλέκει τον κατηγορούμενο 4 ως προς το πως θα διατίθεντο τα όπλα τα οποία αποτελούσαν προϊόν της διάρρηξης καθώς και σε σχέση με το χρηματοκιβώτιο που κλάπηκε. Επιπρόσθετα, η κατηγορούμενη 2 εμπλέκει τον κατηγορούμενο 4 στα επίδικα αδικήματα της διάρρηξης, κλοπής, κατοχής και μεταφοράς πυροβόλων όπλων, στην δεύτερη κατάθεση της ημερομηνίας 23/10/
  1. Με την δική της κατάθεση ημερομηνίας 24/10/2021, η κατηγορούμενη 3 εμπλέκει τους κατηγορούμενους 1 και 4 στα επίδικα αδικήματα και κάνει αναφορά στα όσα η κατηγορούμενη 2 της ανέφερε σε σχέση με αυτά. Επιπρόσθετα αναφέρεται στην κλοπή του χρηματοκιβωτίου στο οποίο υπήρχαν πολλά χρήματα, όπως η ίδια έχει πληροφορηθεί, κλοπή στην οποία εμπλέκονται οι κατηγορούμενοι 1 και
  2. Σημειώνουμε ότι ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1 δεν αμφισβήτησε την σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης με βάση το μαρτυρικό υλικό και το ενδεχόμενο επιβολής πολυετών ποινών φυλάκισης. Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 4 η συνήγορος αυτού υποστήριξε κατ' ουσίαν ότι δεν υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του καθότι η μόνη μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του είναι αυτοί των συγκατηγορουμένων του, 2 και
  3. Η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους, καθότι ναι μεν με βάση τη νομολογία η γραπτή κατάθεση συγκατηγορουμένου δεν επενεργεί ως μαρτυρία εναντίον ενός κατηγορουμένου σε ποινικές υποθέσεις, αλλά όπως έχει υποδειχθεί στην Ευριπίδου ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337, τέτοια ενοχοποιητική γραπτή κατάθεση κατηγορουμένου εναντίον συγκατηγορουμένου του, λαμβάνεται υπόψη σε περιπτώσεις εξέτασης αιτήματος κράτησης κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του. Επιπρόσθετα με το πιο πάνω μαρτυρικό υλικό, ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορούμενου 4 πρέπει να λεχθούν και τα ακόλουθα: Ως προκύπτει από την κατάθεση του Αστ.XXXXX Γ. Οικονομίδη ημερομηνίας 27/10/21, όταν ο κατηγορούμενος 4 αναζητήθηκε για να του επιδοθεί κατηγορητήριο για τα επίδικα αδικήματα που είχε προηγουμένως συλληφθεί αλλά αφεθεί ελεύθερος λόγω του ότι είχε βρεθεί θετικός στον κορωνοιό, δεν εντοπίστηκε, παρότι θα έπρεπε να βρίσκεται σε αυτοπεριορισμό. Σχετική επί του θέματος είναι και η κατάθεση του Αστ.XXXXX Ν. Πυρή ημερομηνίας 11/11/2021, σύμφωνα με τον οποίο όταν ο κατηγορούμενος 4, που καταζητείτο, εντοπίστηκε να οδηγεί συγκεκριμένο όχημα, αρνήθηκε να σταματήσει όταν του ζητήθηκε, οδήγησε το όχημα του με επικίνδυνο τρόπο, χάθηκε η οπτική επαφή μαζί του για λίγα λεπτά και όταν εντοπίστηκε εκ νέου συνέχισε την επικίνδυνη οδήγηση με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα που οδηγούσε ο εν λόγω αστυφύλακας. Η εξαιρετική σοβαρότητα της υπόθεσης φαίνεται, κατά την κρίση μας, μέσα από τα γεγονότα που περιβάλλουν την διάπραξη των αδικημάτων και ιδιαίτερα μέσα από το σύνολο της συμπεριφοράς των κατηγορουμένων. Η σοβαρότητα αυτή κρίνουμε λοιπόν ότι καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής των κατηγορουμένων προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσουν (βλ. Δράκος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Ενόψει και των όσων αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω μπορούμε να πούμε, ότι με βάση την φύση και τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και την αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει αυτά ο νομοθέτης αλλά και η νομολογία, οι ποινές οι οποίες δυνατό να επιβληθούν στους κατηγορούμενους σε περίπτωση καταδίκης τους, ενδέχεται να είναι αυστηρές και μάλιστα πολυετείς. Σημειώνουμε δε ότι αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί από τους συνήγορους των κατηγορουμένων 1 και 4. Όπως όμως έχει προαναφερθεί, ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν εκτιμάται με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό όλων των άλλων σχετικών δεδομένων. Λαμβάνονται υπόψην μεταξύ άλλων και στοιχεία σχετικά με τον ίδιο τον κατηγορούμενο αλλά και οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές του περιστάσεις. Με βάση τις εκθέσεις του γραφείου ευημερίας και τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας φαίνεται ότι: Ο κατηγορούμενος 1 είναι Κύπριος πολίτης, 39 ετών, άγαμος, άτεκνος, χρήστης ναρκωτικών και χωρίς σταθερή εργασία. Ο δε κατηγορούμενος 4 είναι ηλικίας 48 ετών, πατέρας 4 παιδιών, εκ των οποίων τα τρία είναι ενήλικα και το ένα ανήλικο, φροντίζει την υπερήλικη μητέρα του και είναι λήπτης δημοσίου βοηθήματος. Σε σχέση με το θέμα των δεσμών ενός κατηγορουμένου με την Δημοκρατία, στην Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όσον αφορά τους δεσμούς του εφεσείοντος με την Κύπρο, ως κριτήριο για την υπό εγγύηση παραμονή του εκτός συνθηκών κράτησης, στο οποίο κριτήριο λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του υπόδικου, είναι αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του που μπορεί να είναι δυνατοί ή χαλαροί, ανάλογα με τις ιδιαίτερες του συνθήκες. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν ως ασπίδα για τον ύποπτο ή υπόδικο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του υπόπτου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του». Οι δεσμοί λοιπόν των κατηγορούμενων 1 και 4 με τη Δημοκρατία λαμβάνονται μεν υπόψη, όχι όμως κατ' απομόνωση αλλά στα πλαίσια του συνόλου των σχετικών παραγόντων που καθορίζει η νομολογία. Κίνδυνος υπάρχει, σχεδόν πάντα, όταν ο κατηγορούμενος αφήνεται ελεύθερος και είναι εδώ που υπεισέρχεται το κριτήριο της αναλογικότητας και της στάθμισης του ατομικού δικαιώματος στην ελευθερία, έναντι του δημοσίου συμφέροντος στην εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη του (βλ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ.131/2021, ημερ.1.9.2021). Συνυπολογίζοντας λοιπόν όλα τα πιο και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψην ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι, ως αυτή προκύπτει μέσα από τις συνθήκες διάπραξης τους, καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής τους προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσουν, κρίνουμε ότι οι αμέσως προαναφερόμενοι παράγοντες δεν είναι τέτοιοι ώστε να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης, το οποίο επιβάλλει την παρουσία τους στην δίκη (βλ. Βασιλείου ανωτέρω). Συνεπώς για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης των κατηγορουμένων 1, 3, 4, 5 και 6 στη δίκη τους και ότι η παρουσία τους σε αυτήν δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με την επιβολή οποιοδήποτε όρων. Όσον αφορά τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, στην Τσιάκκας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 164, λέχθηκε ότι η προέλευση του κανόνα που επιτρέπει την κράτηση κατηγορουμένου, όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης ή διάπραξης άλλου αδικήματος, εντοπίζεται στην πολιτική του δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος. Η νομολογία μας είναι εναρμονισμένη, σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα, με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Clooth v. Belgium A225, para 40 [1991] και Matznetter v. Austria, A10, p. 33 [1969]). Στην Κωνσταντινίδης (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η διασφάλιση της απρόσκοπτης πορείας της δικαιοσύνης και η αποτροπή διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελούν ζητήματα υψίστου δημοσίου συμφέροντος έναντι των οποίων πρέπει να υποχωρούν τα συμφέροντα του κατηγορούμενου, περιλαμβανομένης της ατομικής του ελευθερίας. Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση, με παραπομπή στη Σιακκαλής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, λέχθηκε ότι η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Αρκεί εάν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος. Λέχθηκε περαιτέρω ότι πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξ άλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον, συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, με βάση το σύνολο του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του, περιλαμβανομένου του ιστορικού του κατηγορουμένου ή άλλων περιστάσεων (βλ. επίσης και Ονουφρίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 503). Η πρόβλεψη λοιπόν για την ύπαρξη και αποτίμηση κινδύνων, οι οποίοι σταθμίζονται κατά την εξέταση θέματος κράτησης, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τέτοια στοιχεία είναι η συμπεριφορά του υποδίκου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή οι προηγούμενες καταδίκες του και μάλιστα όχι κατ' ανάγκη για παρόμοια αδικήματα, η πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων αλλά και τάσεις που επιδεικνύει και ανάγονται στο μέλλον και για τις οποίες μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες περιστάσεις (βλ. Χατζηδημητρίου ανωτέρω και Αργύρη - ν - Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 195/2020 ημερομηνίας 23/12/2020,). Στην Μιχαηλίδης ν. Αστυνομία (Αρ.2)
(2006)2 Α.Α.Δ. 255 λέχθηκε ότι δεν αποτελεί προϋπόθεση η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών αλλά μπορεί να συσταθμιστούν και άλλοι παράγοντες όπως η εκκρεμότητα άλλων ποινικών υποθέσεων (βλ. και Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 567). Σχετική με το θέμα είναι και η ύπαρξη υποθέσεων υπό διερεύνηση (βλ. Κυριάκου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ 432). Στην προκειμένη λαμβάνουμε σχετικά υπόψην τα ακόλουθα: Ο κατηγορούμενος 1 βαρύνεται με τις ακόλουθες προηγούμενες καταδίκες:
  1. Η πρώτη στην υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ του Κακουργιοδικείου Πάφου με ημερομηνία καταδίκης την ΧΧΧΧ. Αφορούσε τα του αδικήματα εμπρησμού και της κακόβουλης ζημιάς τα οποία διαπράχθηκαν στις 19/3/2018 στην οποία επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με μέγιστη αυτή των τριών χρόνων.
  2. Η δεύτερη στην υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με ημερομηνία καταδίκης την ΧΧΧΧ. Αφορούσε το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης το οποίο διαπράχθηκε στις 1/12/2018 στην οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 15 ημερών, η οποία διατάχθηκε όπως συντρέχει με την ποινή φυλάκισης την οποία έκτιε.
  3. Η τρίτη στην υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου με ημερομηνία καταδίκης την ΧΧΧΧ. Αφορούσε τα αδικήματα των γραπτών απειλών για φόνο και της κακόβουλης ζημιάς που διαπράχθηκαν την 21/3/2018 στην οποία επιβλήθηκε χρηματική ποινή ύψους €800 και λήφθηκε υπόψη η υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ. Ο κατηγορούμενος 4 βαρύνεται με τις ακόλουθες προηγούμενες καταδίκες:
  4. Η πρώτη στην ποινική υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ του Κακουργιοδικείου Λεμεσού με ημερομηνία καταδίκης την ΧΧΧΧ. Αφορούσε το αδίκημα της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξης Β που διαπράχθηκε στις 26/9/1998 στην οποία επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 χρόνων και στην οποία λήφθηκε υπόψη και η υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ που αφορούσε αδικήματα καλλιέργειας φυτών κάνναβης, παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και κάπνισμα ρητίνης κάνναβης, αδικήματα που διαπράχθηκαν την 1/2/
  6. Η δεύτερη στην ποινική υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με ημερομηνία καταδίκης την ΧΧΧΧ. Αφορούσε τα αδικήματα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β και της ένοπλης ληστείας που διαπράχθηκαν την 5/4/2011 και στην οποία επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με μέγιστη αυτήν των 2 ½ χρόνων. Στην υπόθεση αυτήν λήφθηκαν υπόψη και οι υποθέσεις ΧΧΧΧ/12, ΧΧΧΧ/13 και η ΧΧΧΧ/
  7. Οι ποινικές υποθέσεις ΧΧΧΧ/12 και ΧΧΧΧ/12 αφορούσαν αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β και κάπνισμα φυτού κάνναβης, η δε ΧΧΧΧ/13 αφορούσε αδικήματα απειλής βιαιοπραγίας και είσοδος σε περιουσία με σκοπό να ενοχλήσει με περίοδο διάπραξης τα έτη 2010 -
  9. Η τρίτη στην ποινική υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με ημερομηνία καταδίκης την ΧΧΧΧ. Αφορούσε τα αδικήματα της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις και κλοπής που διαπράχθηκαν την 12/3/2014 και στην οποία επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με μέγιστη αυτήν των 14 μηνών και διατάχθηκε η τριετής αναστολή αυτών.
  10. Η τέταρτη στην ποινική υπόθεση με αριθμό ΧΧΧΧ του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με ημερομηνία καταδίκης την ΧΧΧΧ. Αφορούσε τα αδικήματα της παράνομης κατοχής περιουσίας και της συνέργειας μετά την διάπραξη ποινικού αδικήματος που διαπράχθηκαν την 26/11/19 στην οποία επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης με μέγιστη αυτή των 6 μηνών και επιπρόσθετα ενεργοποιήθηκαν ποινές 111 ημερών και 3 μηνών αντίστοιχα. Συγκεκριμένα η ποινή των 111 ημερών αφορούσε ποινή στην οποία δόθηκε Προεδρική χάρη και η ποινή των τριών μηνών αφορούσε ενεργοποίηση ποινής που επιβλήθηκε στην ποινική υπόθεση με αριθμό 22830/19 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού. Από τα πιο πάνω προκύπτουν τα ακόλουθα: Όσον αφορά τον κατηγορούμενο 1, οι προηγούμενες του καταδίκες για σωρεία πολύ σοβαρών αδικημάτων και σε σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ τους, αποκαλύπτει την ροπή του στην διάπραξη αδικημάτων. Εδώ να σημειωθεί ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος αυτού εισηγήθηκε ότι δεν υπάρχει πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων διότι τα αδικήματα τα οποία διέπραξε έλαβαν χώρα πριν 3 και 4 χρόνια και ορισμένα εξ αυτών θα μπορούσαν να ληφθούν υπ΄ όψη στην υπόθεση του Κακουργιοδικείου Πάφου, που αναφέρθηκε πιο πάνω. Η θέση αυτή δεν μας βρίσκει σύμφωνους εφόσον το ότι έχουν παρέλθει 3 και 4 χρόνια από την διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει ροπή προς το έγκλημα. Τέτοια ροπή διαπιστώνεται και ως προς τον κατηγορούμενο 4, του οποίου, ως προκύπτει μέσα από τις προηγούμενες του καταδίκες, η παραβατική συμπεριφορά είναι συνεχής και μακροχρόνια και δεν κάμφθηκε, παρά τις ποινές φυλάκισης που του επιβλήθηκαν. Πέραν δε της ποινής φυλάκισης 8 χρόνων που του επιβλήθηκε στις 19/5/2000, η ύπαρξη καταδικών του το 2014, 2019 και 2020, καταδεικνύουν ότι η εγκληματική του συμπεριφορά λάμβανε χώρα μέχρι πρόσφατα. Δεν μας διαφεύγει επίσης ότι και οι κατηγορούμενοι 3, 5 και 6 βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες και εκκρεμεί εναντίον τους ενώπιον του Κακουργιοδικείου άλλη υπόθεση. Όλα τα πιο πάνω καταδεικνύουν, κατά την κρίση μας, την ύπαρξη κινδύνου, οι κατηγορούμενοι 1, 3, 4, 5 και 6, να διαπράξουν άλλα αδικήματα σε περίπτωση που αφεθούν ελεύθεροι. Τέλος ως προς τον χρόνο για τον οποίο διατάσσεται η κράτηση υποδίκου θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτός αναμφίβολα αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εφόσον, ως έχει προαναφερθεί, η κράτηση προσώπου χωρίς καταδίκη από αρμόδιο Δικαστήριο είναι ένα μέτρο που λαμβάνεται κατ' εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Οι προεκτάσεις της χρονικής διάρκειας της κράτησης αποτελούν θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξετάζεται μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων περιστατικών κάθε περίπτωσης. Με βάση τη Χατζηδημητρίου (ανωτέρω) το μήκος του χρόνου πρέπει να σταθμίζεται έναντι του βαθμού της πρόβλεψης του ενδεχομένου που προορίζεται να αποτελέσει το έρεισμα κρίσης. Η παρούσα υπόθεση ορίστηκε για απάντηση στις 20/1/2022 χρονικό διάστημα το οποίο δεν είναι μεγάλο. Ως προς την θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορουμένου 1 ότι η ακροαματική διαδικασία θα είναι μακρά, έχοντας υπόψη τον αριθμό των κατηγοριών, των δικηγόρων και των κατηγορουμένων, θα πρέπει να αναφερθεί ότι δεν μπορεί να γίνει οποιαδήποτε πρόβλεψη όσον αφορά τον χρόνο που θα χρειαστεί για να περατωθεί η δικαστική διαδικασία. Αυτό που λαμβάνεται υπόψη είναι το χρονικό σημείο που μεσολαβεί μέχρι την επόμενη δικάσιμο και όχι το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί μέχρι την πλήρη εκδίκαση της υπόθεσης. Για όλους τους λόγους που εξηγήσαμε ανωτέρω, κρίνουμε ότι η διακριτική μας ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί και ασκείται υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Συνακόλουθα διατάσσεται όπως οι κατηγορούμενοι 1, 3, 4, 5 και 6 παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι τις 20/1/
  11. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Α. Φυλακτού Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.