Δημοκρατία ν. Πασχαλίδης κ.α., Υπόθεση αρ.: 4245/2021, 7/12/2021

(2012)2 Α.Α.Δ. 263, Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 221 και Pal ν. Δημοκρατίας κ.ά.

(2010)2 Α.Α.Δ. 551 και Χατζηξενοφώντος ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B441, Ποιν. Έφ. 26/2020, ημερ. 6.10.2021). Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, όπως αυτά έχουν εκτεθεί από την κατηγορούσα αρχή, έχουν ως ακολούθως: Στις 19.5.2021 μέλη της Υπηρεσίας Καταπολέμησης Ναρκωτικών (Υ.ΚΑ.Ν.) Αρχηγείου, μετέβησαν σε συγκεκριμένη πολυκατοικία επί του ΧΧΧ Δρόμου αρ. ΧΧΧ στα Κάτω Πολεμίδια της Επαρχίας Λεμεσού για σκοπούς εκτέλεσης ενταλμάτων έρευνας που εκδόθηκαν για την οικία και υποστατικά του κατηγορουμένου, κατόπιν πληροφορίας που εξασφαλίστηκε ότι στα εν λόγω υποστατικά αποθηκεύονται ναρκωτικά. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 15:00 θεάθηκε να σταθμεύει έξω από την αναφερόμενη πολυκατοικία το όχημα με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ10 και από αυτό να εξέρχεται ο κατηγορούμενος, ο οποίος, εν συνεχεία εισήλθε εντός της πολυκατοικίας. Μετά πάροδο μερικών λεπτών, ο κατηγορούμενος εξήλθε της πολυκατοικίας και αφού συνομίλησε με την οδηγό κάποιου οχήματος που αφίχθηκε στο μέρος, ακολούθως μετέβη στην πίσω πλευρά της πολυκατοικίας. Λίγο αργότερα, ο κατηγορούμενος θεάθηκε να κρατά στα χέρια του μία κουβέρτα, χρώματος καφέ και να εισέρχεται εντός του οχήματός του για να αναχωρήσει από το μέρος. Κατόπιν οδηγιών, το όχημα του κατηγορουμένου ανακόπηκε από μέλη της Υ.ΚΑ.Ν Αρχηγείου, γύρω στις 15:

1. Μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία της Αστυνομίας στο μέρος, ο κατηγορούμενος εξήλθε του οχήματός του, έχοντας στα χέρια του την προαναφερόμενη κουβέρτα και άρχισε να τρέχει διαμέσου της πολυκατοικίας προς τον πεζόδρομο που βρίσκεται πίσω από αυτήν. Ακολούθως, ο αστ. XXXXX Ι. Ιωάννου καταδίωξε τον κατηγορούμενο και τον ανέκοψε στον προαναφερόμενο πεζόδρομο. Ο κατηγορούμενος, αμέσως πέταξε την κουβέρτα που είχε στα χέρια του, η οποία, αφού ξετυλίχθηκε, διαφάνηκε ότι εντός αυτής υπήρχε μία νάιλον διαφανής συσκευασία που περιείχε κάνναβη. Όπως διαπιστώθηκε αργότερα ήταν βάρους 706,71 γραμμαρίων. Ο αστ. XXXXX Ι. Ιωάννου, αφού ενημέρωσε τον κατηγορούμενο για τους λόγους της παρουσίας της Αστυνομίας στο μέρος και τον πληροφόρησε για το αδίκημα το οποίο διέπραττε, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Εν δικά μου». Ακολούθως και ώρα 15:17 τον συνέλαβε για το αυτόφωρο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Κάμε τη δουλειά σου». Στη συνέχεια και περί ώρα 15:20, σε σωματικό έλεγχο που διενήργησε ο αστ. XXXXX Ι. Ιωάννου στον κατηγορούμενο, εντόπισε ένα τσαντάκι το οποίο περιείχε το χρηματικό ποσό των €1.945, αντικείμενο της κατηγορίας
2. Αμέσως, τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εν δικά μου». Ο κατηγορούμενος κατείχε το εν λόγω χρηματικό ποσό, ενώ γνώριζε ότι αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη γενεσιουργού αδικήματος της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο. Αμέσως μετά την ακινητοποίηση του κατηγορούμενου, ο αστ. XXXXX Α. Χατζηχριστοδούλου επέστρεψε στο χώρο που ήταν σταθμευμένο το όχημα του κατηγορούμενου, όπου εντόπισε στο έδαφος μικρή ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, δύο πλαστικά γάντια καθώς και ένα κινητό τηλέφωνο. Όταν του υπέδειξε την ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης, τα γάντια και το κινητό τηλέφωνο που εντοπίστηκαν στο έδαφος έξω από το όχημά του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση. Ακολούθως και μεταξύ των ωρών 16:30-16:38, μέλη της Αστυνομίας, στην παρουσία του κατηγορούμενου ερεύνησαν το όχημά του με αριθμό εγγραφής ΧΧΧΧ
3. Κατά τη διάρκεια της έρευνας και ώρα 16:31, η αστ. XXXXX Χ. Ακουράστου εντόπισε σε θήκη στην πόρτα του οδηγού, δύο ξεχωριστά νάιλον σακούλια εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Τα παρέλαβε αμέσως ως τεκμήριο, τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη εντός του τεκμηρίου είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από το Νόμο, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Τίποτε εν έχω να πω». Κατά τη διάρκεια της έρευνας εντός του οχήματος του κατηγορούμενου εντοπίστηκε μια μαύρη ηλεκτρονική ζυγαριά ακριβείας, πάνω στην οποία υπήρχαν ίχνη πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αφού την υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Τίποτε εν έχω να πω». Η συνολική ποσότητα κάνναβης που εντοπίστηκε στο όχημα του κατηγορούμενου ήταν 13,16 γραμμάρια. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 16:40 - 18:05, ερευνήθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας το λυόμενο υποστατικό το οποίο βρίσκεται στην πίσω πλευρά της πολυκατοικίας που διέμενε ο κατηγορούμενος, όπου εντοπίστηκαν σε διάφορους χώρους περαιτέρω συσκευασίες που περιείχαν ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης. Αρχικά, σε διαμορφωμένη κρύπτη εντοπίστηκαν δύο αθλητικές τσάντες με την επιγραφή sports direct εντός των οποίων υπήρχαν διάφορα νάιλον σακούλια που περιείχαν κάνναβη. Ο αστ. XXXXX Α. Χατζηχριστοδούλου, αφού υπέδειξε τα ανευρεθέντα ναρκωτικά στον κατηγορούμενο και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Ότι έχω να πω, θα το πω με τον δικηγόρο μου». Ακολούθως και κατά τη διάρκεια της έρευνας σε άλλο δωμάτιο του εν λόγω λυόμενου εντοπίστηκαν ακόμα δύο διαφανή νάιλον σακούλια τα οποία περιείχαν κάνναβη και αφού του υποδείχθηκαν και του επιστήθηκε η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εν ηξέρω τίποτε». Μετά το τέλος της έρευνας, η αστ. XXXXX Χ. Ακουράστου μαζί με άλλους συναδέλφους της και τον κατηγορούμενο μετέβηκαν στην οικία του που βρίσκεται στο χωριό Κοιλάνι της Επαρχίας Λεμεσού, για την εκτέλεση δικαστικού εντάλματος έρευνας. Κατά τη διάρκεια της έρευνας που διεξήχθη, τόσο στην παρουσία του κατηγορούμενου όσο και του δικηγόρου του, ο αστ. XXXXX Α. Αριστοτέλους εντόπισε πάνω σε τραπεζάκι στο σαλόνι της οικίας, ένα μισοκαπνισμένο χειροποίητο τσιγάρο με βιομηχανοποιημένο καπνό, ανάμεικτο με πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης καθώς και ένα διαφανές πλαστικό δοχείο εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως, ο αστ. XXXXX Α. Αριστοτέλους, τα παρέλαβε ως τεκμήρια, τα υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διέπραττε και του επέστησε την προσοχή στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εν δικά μου». Στη συνέχεια της έρευνας και ώρα 20:35, ο αστ. XXXXX Α. Αριστοτέλους εντόπισε στο υπνοδωμάτιο της οικίας, μέσα σε συρτάρι κομοδίνου αριστερά του κρεβατιού, μια κάλτσα χρώματος κόκκινου, εντός της οποίας υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Αμέσως, ο αστ. XXXXX Α. Αριστοτέλους παρέλαβε το πιο πάνω ως τεκμήριο, το υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αφού τον πληροφόρησε ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη, η κατοχή της οποίας απαγορεύεται από το Νόμο, του επέστησε την προσοχή στο Νόμο και αυτός απάντησε: «Εν δικό μου τζιαί τούτο». Την 20.7.21 και ώρα 1:50 π.μ., ο κατηγορούμενος συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψής του απάντησε «Δεν έχω κάτι να πω». Από επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν από το Γενικό Χημείο του Κράτους, διαπιστώθηκε ότι η κάνναβη που εντοπίστηκε στην προαναφερόμενη οδό στα Κάτω Πολεμίδια ήταν συνολικού βάρους 8 κιλών και 424,37 γραμμαρίων, την οποία ο κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτο πρόσωπο. Από τις επιστημονικές εξετάσεις που διενεργήθηκαν σε σχέση με την ανευρεθείσα κάνναβη στην οικία του κατηγορούμενου στο χωριό Κοιλάνι, διαπιστώθηκε ότι αυτή ήταν συνολικού βάρους 5,89 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος, ως αναφέρθηκε, βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, με την εμπεριστατωμένη αγόρευσή του κάλεσε το Δικαστήριο να δώσει ιδιαίτερη βαρύτητα στην άμεση παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου, στην απολογία, μεταμέλεια και συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές η οποία επιμαρτυρείται, μεταξύ άλλων και από την πρόθεσή του να καταθέσει στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω δε, κάλεσε το Δικαστήριο, όπως συνυπολογίσει τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, ως επίσης και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διέπραξε τα αδικήματα. Ως αναφέρθηκε, ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 29 ετών, πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια και ενεπλάκη στον σκοτεινό κόσμο των ναρκωτικών από τη νεανική του ηλικία. Καταδικάστηκε για παρόμοιας φύσης αδίκημα και ενώ εξέτιε ποινή φυλάκισης κατάφερε να απεξαρτηθεί. Όταν αποφυλακίστηκε με όρους, κατά το 2020, ξεκίνησε εκ νέου τη χρήση ναρκωτικών και για τον σκοπό αυτό δανειζόταν χρήματα. Ενόψει της μη εξόφλησης των οφειλόμενων ποσών λάμβανε απειλητικά μηνύματα. Απότοκο αυτής της κατάστασης, ήταν να αποδεχτεί πρόταση να γίνει μεταφορέας ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα, με σκοπό να ξεχρεώσει, να λαμβάνει τη δόση του, αλλά και να εισπράττει κάποιο χρηματικό ποσό. Έτσι, κάτω από αυτές τις συνθήκες διέπραξε τα αδικήματα. Ο ρόλος του, ως διευκρινίστηκε, ήταν αυτός του διανομέα. Λάμβανε οδηγίες από τρίτα πρόσωπα και στη συνέχεια, με τη σειρά του έδινε οδηγίες σε τρίτο πρόσωπο, το οποίο είχε τη φυσική κατοχή των ναρκωτικών. Είχε εξ αποστάσεως έλεγχο των επίδικων ναρκωτικών, μέσω τρίτου προσώπου, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος που βρίσκονταν. Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορός του κάλεσε το Δικαστήριο, όπως συνυπολογίσει το γεγονός, ότι από την ημέρα της κράτησής του δεν έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών και κατόπιν δικής του επιθυμίας ζήτησε να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Ως αναφέρθηκε, έχει μετανοήσει και αποφάσισε για πρώτη φορά να αλλάξει τρόπο ζωής. Ήταν εισήγησή του, ότι στην υπό εξέταση περίπτωση υφίστανται παράγοντες, ως αυτοί καθορίζονται στο άρθρο 30

(4)(β) του περί Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, που καθιστούν το αδίκημα λιγότερο σοβαρό. Αναμφίβολα, όλα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Ενδεικτική της σοβαρότητάς τους, είναι η προβλεπόμενη από το Νόμο ανώτατη ποινή και αυτό είναι ένα στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής, όπως και το είδος της ποινής που θα επιβληθεί (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 248 και Γεν. Εισαγγελέας v. Πέτρου

(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B173, Ποιν. Έφ. 79/2019, ημερ. 27.4.2021). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή». Το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου, τάξεως Β, με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα (κατηγορία 5), είναι από τα πλέον σοβαρά αδικήματα, γεγονός το οποίο αντανακλάται από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, που είναι αυτή της φυλάκισης διά βίου. Η σοβαρότητα του συγκεκριμένου αδικήματος, το οποίο να σημειωθεί παρουσιάζει ιδιαίτερα ανησυχητική συχνότητα, αντανακλάται και από τις επιπτώσεις του. Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, λόγω ακριβώς των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ευρύτερα στην κοινωνία. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B110, Ποιν. Έφ. 79/2017, ημερ. 13.3.2018, «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. και Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B114, Ποιν. Έφ. 229/2016, ημερ. 14.3.2018.) Όπως επισημαίνεται συναφώς στη Σάμπη ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 100: «Τα ναρκωτικά αποτελούν τη μάστιγα μιας σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαιτέρως σε μια χώρα όπως την Κύπρο η οποία έχει ιδιαίτερα προβλήματα τα οποία ανάγονται στην κατοχή μέρους της χώρας μας από τα τουρκικά στρατεύματα και της αναγκαιότητας στήριξης της νεολαίας. Τα ναρκωτικά, ως επί το πλείστον, έχουν στόχο νεαρά πρόσωπα.» Η έξαρση αυτής της φύσης αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν τη διάθεση ναρκωτικών, οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστούν την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα - που είναι πιο ευάλωτα -, από αυτό τον κίνδυνο (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B130, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019). Θα ήταν αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από το Νόμο είναι βασική παράμετρος που προσμετρά το Δικαστήριο στην πορεία για επιμέτρηση της ποινής. Πέραν τούτου, λαμβάνονται βέβαια υπόψη, οι συνθήκες διάπραξης ενός αδικήματος καθώς και οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής. Ωστόσο, προεξάρχουσας σημασίας είναι η αποτροπή, για σκοπούς προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχείο που υπαγορεύει την απόδοση περιορισμένης σημασίας στις προσωπικές συνθήκες και περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B469, Ποιν. Έφ. 235/2013, ημερ. 5.10.2016, Πισσάς (ανωτέρω), Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Μολονότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης αντί να παρουσιάζουν σημεία κάμψης, απεναντίας, δυστυχώς, παρουσιάζουν έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Με αυτό δεδομένο, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται ακόμη πιο επιτακτικό. Πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταπιάνονται με την επιβολή ποινών για αδικήματα της φύσης που διέπραξε ο κατηγορούμενος. Θα αναφερθούμε σε ορισμένες από αυτές, γνωρίζοντας ότι οι προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής, παρότι δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τη συνθέτουν καθώς και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη (βλ. Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 1 και Μιχαήλ v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 123. Η όποια αναφορά σε παρόμοιες υποθέσεις γίνεται για να υπάρχει - όσο είναι δυνατό -, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. Γρηγορίου ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 217). Η παραπομπή σε δικαστικά προηγούμενα, θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή (βλ. Προεστού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:D183, Ποιν. Έφ. 17/2016, ημερ. 22.5.2017). Καμιά υπόθεση δεν είναι ακριβώς όμοια με άλλη, οπότε, κατ' ακολουθία της νομολογίας δεν είναι απόλυτα σχετικές οι ποινές που επιβάλλονται σε άλλες υποθέσεις (βλ. Ιορδάνους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 152/2014, ημερ. 19.4.2016). Στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 404, στον κατηγορούμενο, ιθύνον νου και οργανωτή της επιχείρησης εισαγωγής των ναρκωτικών στην Κύπρο από το εξωτερικό, με σκοπό την προμήθειά τους σε άλλα πρόσωπα, επιβλήθηκαν, μετά από ακρόαση, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα φυτικής κάνναβης, βάρους 9647,4 γραμμαρίων. Στην Soleimani v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 476, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών που επιβλήθηκε σε νεαρό, ηλικίας 26 ετών, ο οποίος είχε παραδεχθεί αδικήματα που αφορούσαν σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια σχεδόν ενός κιλού ρητίνης κάνναβης. Στην Χρίστου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. σελ. 448, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την 11ετή ποινή φυλάκισης σε υπόθεση κατοχής σχεδόν 6 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, σε 8ετή φυλάκιση, μετά που έλαβε υπόψη τις ασυνήθεις τραγικές προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα σε συνδυασμό με την παραδοχή του. (Τρία από τα μέλη της οικογένειάς του έπασχαν από πολύ σοβαρές ασθένειες). Στη Μαυρικίου v. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 359, επικυρώθηκε 12ετής φυλάκιση, που επιβλήθηκε μετά από ακροαματική διαδικασία, σε 33χρονο έγγαμο και πατέρα ενός παιδιού με λευκό ποινικό μητρώο για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 6341.3376 γρ. κάνναβης. Στην Κυριάκου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 96, ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες που αφορούσαν κατοχή φαρμάκων τάξεως Α' και τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια τους σε άλλα πρόσωπα. Επρόκειτο για 189.20 γρ. κοκαΐνης και 4 κιλά και 96.1575 γρ. κάνναβης. Του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών, αντίστοιχα. Στην Παναγιώτου v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 478, ο κατηγορούμενος, κατόπιν δικής του παραδοχής βρέθηκε ένοχος σε κατηγορία που αφορούσε σε εισαγωγή στο αεροδρόμιο Λάρνακας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή, 6.453,34 κιλά ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης και σε κατηγορία που αφορούσε σε κατοχή της ίδιας ποσότητας ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 ετών. Το Εφετείο, με αναφορά στην υπόθεση Abe v. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211, μείωσε την ποινή σε 12 έτη, τονίζοντας ότι τα ιδιαίτερα ψυχολογικά προβλήματα του εφεσείοντα θα έπρεπε να είχαν προσμετρήσει στη σκέψη του Κακουργιοδικείου, ακόμα περισσότερο. Στην Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 75, ο κατηγορούμενος βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορίες που αφορούσαν στη διάπραξη των αδικημάτων της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β', δηλαδή, 2.985,10 γρ. κάνναβης και κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 6 και 10 χρόνων, αντίστοιχα. Ο κατηγορούμενος βαρυνόταν με τρεις προηγούμενες καταδίκες. Η έφεση κατά της ποινής αναφερόταν στην ποινή φυλάκισης των 6 ετών που το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον κατηγορούμενο για την κατηγορία της απλής κατοχής των ναρκωτικών. Το Εφετείο θεώρησε πως η ποινή φυλάκισης των 6 ετών δεν ξέφευγε του μέτρου που καθορίζει η νομολογία και επικύρωσε την ποινή. Στην Αριστείδου ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 32, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών στις κατηγορίες εισαγωγής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα (14 κιλών και 985,80 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη). Ο εφεσείων ήταν έγγαμος και προστάτης του παιδιού της συζύγου του από προηγούμενο γάμο και δεν εργαζόταν λόγω προβλημάτων υγείας. Η σύζυγος και το παιδί αντιμετώπιζαν προβλήματα. Ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Στην Χρυσάνθου ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 221 επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο, ηλικίας 22 ετών, στις κατηγορίες της εισαγωγής (11 κιλών και 538,61 γρ. ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης) και της κατοχής της ίδιας ποσότητας με σκοπό την προμήθεια των ναρκωτικών σε τρίτα πρόσωπα. Λήφθηκε υπόψη το νεαρό της ηλικίας του και το λευκό του ποινικό μητρώο. Κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Βασιλείου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 159/2009, ημερ. 4.5.2012, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 12 ετών σε κατηγορίες εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (ρητίνης κάνναβης, βάρους 11 κιλών και 501,7 γραμμαρίων) και κατοχής της ίδιας ποσότητας, με σκοπό την προμήθεια του σε τρίτα πρόσωπα. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες μετά από ακροαματική διαδικασία. Στην Προκοπίου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B56, Ποιν. Έφ. 228/2017, ημερ. 21.2.2019, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών για το αδίκημα της κατοχής 8,007 κιλών κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία. Τέλος, στην Παύλου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B130, Ποιν. Έφ. 44/2016, ημερ. 4.4.2019, ο κατηγορούμενος, ηλικίας 23 ετών, βρέθηκε ένοχος, μετά από παραδοχή, στο αδίκημα της κατοχής 11 κιλών και 454,9 γραμμαρίων κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Η έφεση, κατά της ποινής, απορρίφθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση, ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορουμένου ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς αυτήν, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Θεωρούμε την παραδοχή του ως άμεση (βλ. Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463) και ότι αυτή συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας (βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους

(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296). Η παραδοχή του κατηγορουμένου έχει δεσπόζουσα βαρύτητα κατά την επιμέτρηση της ποινής, με αποτέλεσμα αυτή να μειώνεται σημαντικά. Ιδιαίτερα μεγάλη βαρύτητα επίσης, δίνουμε και στην έμπρακτη συνεργασία του κατηγορούμενου, η οποία επιμαρτυρείται κυρίως και από την πρόθεσή του να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη. Όπως έχει νομολογηθεί, η σπουδαιότητα και αξία αυτού του ελαφρυντικού στοιχείου, είναι αυτονόητη, δεδομένων των εγγενών δυνητικών και πραγματικών κινδύνων που συνεπάγεται τέτοιου είδους συνεργασία με τις ανακριτικές αρχές για τη ζωή των κατηγορούμενων γενικά και των μελών των οικογενειών τους καθώς και του οφέλους που αποκομίζουν οι ανακριτικές αρχές, ως αποτέλεσμα της επί του προκειμένου στάσης των κατηγορούμενων στο επίπονο και πολύπλοκο έργο τους για πλήρη διαλεύκανση εγκληματικών δραστηριοτήτων, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ιδίως, για προσαγωγή των προσώπων που διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ενώπιον της δικαιοσύνης για να λογοδοτήσουν (βλ. Gani κ.ά. v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 243, Φραγκίσκου ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2015:B779, Ποιν. Έφ. 222/2014, ημερ. 25.11.2015 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, στις περιπτώσεις κατοχής ναρκωτικών, που επιφέρουν ολέθριες συνέπειες, έχουν μόνο οριακή σημασία (βλ. Ζωμενής ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 400, Ρεσλάν ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 127, Sovanovic ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 635, Αbe ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 211). Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Και η εξατομίκευση έχει την θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ως αυτές αναδύονται από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, αλλά και των όσων έχει αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορός του. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 29 ετών και έχει ακόμη ένα ετεροθαλή αδελφό από το δεύτερο γάμο της μητέρας του. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν σε ηλικία 8 ετών. Μετά το χωρισμό των γονέων του, πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια με αποτέλεσμα να παρακολουθείται από παιδοψυχολόγο, ενώ η οικογένειά του παρακολουθείτο και δεχόταν βοήθεια από το Γραφείο Ευημερίας. Εξαιτίας της άσχημης οικονομικής κατάστασης της οικογένειας, αν και ήταν καλός μαθητής, αναγκάστηκε να σταματήσει το σχολείο στη Γ' τάξη του γυμνασίου και να ξεκινήσει να εργάζεται. Παρασύρθηκε από τις διάφορες δυσμενείς καταστάσεις που είχε να αντιμετωπίσει και, μη έχοντας στήριξη, ενεπλάκη στα ναρκωτικά από τα μαθητικά του χρόνια. Κατά το έτος 2019 καταδικάστηκε σε φυλάκιση για παρόμοιας φύσης αδικήματα και αποφυλακίστηκε με όρους. Κατά την περίοδο αυτή κατάφερε να απεξαρτηθεί, πλην όμως, όταν αποφυλακίστηκε, ξεκίνησε εκ νέου τη χρήση ναρκωτικών και μη έχοντας εργασία δανειζόταν χρήματα για να εξασφαλίσει τη δόση του. Αναφορικά με τις συνθήκες, κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα, αυτός, λόγω της μη εξόφληση των μεγάλων οφειλών που δημιουργήθηκαν, λάμβανε απειλητικά μηνύματα, τόσο για τη ζωή του όσο και για την οικογένειά του και κάτω από αυτές τις συνθήκες ενεπλάκη και πάλι στα ναρκωτικά, αποδεχόμενος το ρόλο του διανομέα σε άλλα πρόσωπα, με σκοπό να εξοφλήσει το χρέος του, να εισπράττει κάποιο χρηματικό ποσό, αλλά και για να λαμβάνει τη δόση του που του είχε γίνει αναγκαία για την καθημερινότητά του. Ο ρόλος του ήταν αυτός του διανομέα. Λάμβανε οδηγίες από τρίτα πρόσωπα και στη συνέχεια, με τη σειρά του, έδινε οδηγίες σε τρίτο πρόσωπο, το οποίο είχε τη φυσική κατοχή των ναρκωτικών. Ως διευκρινίστηκε, ο κατηγορούμενος είχε εξ αποστάσεως έλεγχο των επίδικων ναρκωτικών, μέσω τρίτου προσώπου, χωρίς όμως να γνωρίζει ο ίδιος που ευρίσκονταν. Δεν κατατάσσεται, ως αναφέρθηκε, στους οργανωμένους εμπόρους ναρκωτικών και διέπραξε τα αδικήματα για να έχει εισόδημα, να εξασφαλίσει τη δόση του και για να εξοφλήσει τα χρέη του. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, η προώθηση ναρκωτικών από χρήστη, προς εξασφάλιση της δόσης του, δεν αποτελεί ελαφρυντικό παράγοντα. Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 218/2016, ημερ. 18.1.2018 και Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 154). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη πάντα παραμένει η ίδια, που δεν είναι άλλη από την διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και την διασπορά του θανάτου. Όπως διαχρονικά η νομολογία κατά καιρούς υπενθυμίζει, ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να αναζητήσει βοήθεια και στήριξη και όχι να καταφύγει στο έγκλημα και δη, με την μορφή που αυτό έλαβε. Αναφορικά με τις απειλές που δεχόταν, έπρεπε να απευθυνόταν στις αρμόδιες αρχές του Κράτους και όχι να ενδώσει σε αυτές. Λαμβάνουμε όμως υπόψη, τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορός του και συγκεκριμένα ότι είχε το ρόλο του διανομέα και ότι δεν κατατάσσεται στους οργανωμένους εμπόρους. Τονίζουμε όμως την όλη οργάνωση στη διακίνηση ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος λάμβανε οδηγίες από τρίτους και στη συνέχεια, με τη σειρά του, έδινε οδηγίες σε άλλο πρόσωπο που είχε τη φυσική κατοχή των ναρκωτικών. Ο κατηγορούμενος, ως αναφέρθηκε, είχε εξ αποστάσεως έλεγχο των ναρκωτικών, παρά το γεγονός ότι δεν γνώριζε που βρίσκονταν. Στην κατοχή του, ωστόσο, είχε μεγάλη ποσότητα ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β (8 κιλών και 424,37 γραμμαρίων). Επιπρόσθετα, ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπόψη του κατά την επιμέτρηση της ποινής και τις προσπάθειες του κατηγορουμένου για απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Έχει μετανοήσει για τη διάπραξη των αδικημάτων και αποφάσισε να αλλάξει τρόπο ζωής. Μετά την σύλληψη του δεν έκανε χρήση και πρόθεσή του είναι να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Όπως έχει νομολογηθεί, σε σχέση με το θέμα της απεξάρτησης, σημασία δεν έχει μόνο το αν ο χρήστης τελικά απέτυχε ή όχι, αλλά το αν προσπάθησε και πως και, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 148: «Στον όλως ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα των εξαρτησιογόνων ουσιών είναι χρήσιμο να γνωρίζει κανείς ότι οι πιθανότητες αποτυχίας είναι μεγάλες, ιδίως σε ανοικτό θεραπευτικό πρόγραμμα απεξάρτησης όπως αυτό που πρόσφερε το ΘΕΜΕΑ. Η άποψη του Κακουργιοδικείου ότι ο εφεσείων «ούτε εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε ούτε σεβάστηκε την απόφαση του Δικαστηρίου» μας φαίνεται να υποτιμά την προσπάθεια που γίνεται για απεξάρτηση σε περίπτωση αποτυχίας. Έχουμε τη γνώμη ότι θα πρέπει η όποια προσπάθεια να αποτιμάται και να ανταμείβεται ώστε να ενθαρρύνεται ο χρήστης να τη συνεχίζει.» Δεν διέλαθε της προσοχής μας ότι ο κατηγορούμενος κατείχε, κάτω από τις περιστάσεις που αναφέρονται πιο πάνω, την πιο πάνω ποσότητα ναρκωτικών, με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα. Λαμβάνουμε όμως υπόψη, προς όφελός του, την πρόθεσή του να αλλάξει τρόπο ζωής, την θέληση και τις προσπάθειες απεξάρτησής του από την μάστιγα των ναρκωτικών. Στην υπό εξέταση περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη ότι υφίστανται παράγοντες, ως αυτοί καθορίζονται στο άρθρο 30

(4)(β) του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου, που καθιστούν το αδίκημα λιγότερο σοβαρό, για τους οποίους έχει ήδη γίνει αναφορά πιο πάνω και επιπρόσθετα, ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε από τα περιστατικά που καθορίζονται στο άρθρο 30

(4)(α), που να καθιστούν το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό. Ο κατηγορούμενος, ως έχει αναφερθεί, βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες, ως ακολούθως: (

1. i)Υπόθεση ΧΧΧ2/2014, ο κατηγορούμενος, στις 4.12.2014 καταδικάστηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ετών, για το αδίκημα της πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης και 3 ετών, για το αδίκημα των πράξεων που στοχεύουν στην πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. (
2. ii)Υπόθεση ΧΧΧ6/2017, ο κατηγορούμενος, στις 5.2.2019 καταδικάστηκε σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ½ ετών, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β και 4 ½ ετών, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Τα εν λόγω αδικήματα διαπράχθηκαν στις 15.5.2017. Στο πλαίσιο της πιο πάνω καταδίκης του, ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε στις 31.3.2020 με όρους. Παρότι ο κατηγορούμενος δε θα τιμωρηθεί εκ νέου για ό,τι έκανε κατά το παρελθόν, το οποίο συνθέτει τις παραπάνω καταδίκες του, εντούτοις, δεν μπορεί σήμερα να αναμένει τόση επιείκεια όση αν ήταν λευκού ποινικού μητρώου (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Όπως επισημαίνεται στη Βραχίμης ν. Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 527: «Τονίζεται ότι οι προηγούμενες καταδίκες έχουν σημασία και λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην επιμέτρηση της ποινής γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του σεβασμού του παραβάτη προς τους Νόμους της Πολιτείας (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μαλέγκου

(1994)2 Α.Α.Δ. 1). Δεν δικαιολογούν επιβολή ποινής τέτοιας ώστε να δημιουργείται η εντύπωση ότι τιμωρείται για δεύτερη φορά ένας παραβάτης αλλά και πάλιν τέτοιες καταδίκες για παρόμοια αδικήματα στερούν τον παραβάτη του δικαιώματος να ζητήσει την επιείκεια του Δικαστηρίου (Βλ. Κυπριανίδης κ.α. ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 18).» Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο, που επίσης δε συνηγορεί υπέρ του κατηγορούμενου. Αφορά στο γεγονός ότι διέπραξε τα πολύ σοβαρά αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, ενώ τελούσε με αναστολή με προεδρική χάρη. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο της κατηγορούσας αρχής, στις 5.2.2019, στο πλαίσιο της υπόθεσης ΧΧΧ6/2017, επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 4½ ετών, για παρόμοιας φύσης αδικήματα. Ακολούθως, 13 μήνες μετά την καταδίκη του και συγκεκριμένα, στις 31.3.2020, κατόπιν σχετικής απόφασης του Προέδρου της Δημοκρατίας, δυνάμει των εξουσιών του κατά το Άρθρο 54.4 του Συντάγματος, οι ποινές αυτές αναστάληκαν για περίοδο τριών χρόνων, υπό τον όρο ότι εάν οποτεδήποτε πριν από την πάροδο της περιόδου αναστολής, ο κατηγορούμενος διέπραττε νέο αδίκημα και καταδικαζόταν γι' αυτό, η εναπομείνασα και ανασταλείσα ποινή, θα ενεργοποιείτο αυτόματα. Ο κατηγορούμενος, δυστυχώς, δεν εκτίμησε το ευεργέτημα που του είχε παραχωρηθεί από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και 14 περίπου μήνες από την αποφυλάκισή του, διέπραξε τα σοβαρά αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak

(2005)2 A.A.Δ. 377 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Δεν έχουμε αμφιβολία, ότι, κατ' αρχήν, η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η αρχή της αποτρεπτικότητας θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και την μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Β, που ο κατηγορούμενος κατείχε με σκοπό να την προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, έχουμε καθήκον και λαμβάνουμε υπόψη όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας την σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων, το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, καθώς και τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, όπως έχουν ήδη εκτεθεί και μετά από περίσκεψη, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης, αφού οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Τα διάφορα ελαφρυντικά που συνηγορούν προς όφελος του κατηγορούμενου (ως εκτίθενται σε άλλο σημείο - πιο πάνω -), ασφαλώς και λαμβάνονται υπόψη. Ωστόσο, αυτά, σε καμιά περίπτωση είναι δυνατό να αποτελέσουν δείκτη προσδιορισμού του είδους ποινής που θα του επιβληθεί. Όπως θα διαφανεί αμέσως, όλα αυτά, λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της έκτασης της ποινής. Στο ίδιο πλαίσιο, σε εφαρμογή και της αρχής της συνολικότητας της ποινής, λαμβάνουμε υπόψη και το γεγονός, ότι, ως αποτέλεσμα της καταδίκης του κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση, αυτόματα ενεργοποιείται και η ανασταλείσα περίοδος ποινής φυλάκισης 550 ημερών στο πλαίσιο της υπόθεσης ΧΧΧ6/2017 (ανωτέρω), την οποία, ο κατηγορούμενος θα εκτίσει διαδοχικά της ποινής που θα του επιβάλουμε στην παρούσα υπόθεση. Κρίνουμε ως αρμόζουσες τις ακόλουθες ποινές, τις οποίες και επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1: Στην κατηγορία 4 (κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β): Καμία ποινή, καθότι τα γεγονότα αυτής ουσιαστικά εμπεριέχονται στα γεγονότα της κατηγορίας

1. Στην κατηγορία 5 (κατοχή 8 κιλών και 424,37 γραμμαρίων ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια): Φυλάκιση 8 (οχτώ) ετών. Στην κατηγορία 6 (νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες): Φυλάκιση 2 (δύο) ετών. Στην κατηγορία 7 (κατοχή 5,89 γραμμαρίων ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β): Φυλάκιση 3 (τριών) μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Οι επιβληθείσες ποινές φυλάκισης μειώνονται για το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση, στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης και συγκεκριμένα από τις 28.5.
2. (Υπ.) .............. Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο