ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Νικολάου, Αρ. Υπόθεσης: 7480/20, 28/7/2021

(1),

(2)και 30 του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (Κατηγορία 1) και στην κατηγορία της παράνομης κατοχής, της ίδιας ποσότητας κάνναβης, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβαση του άρθρου 6

(3)του ίδιου Νόμου (Κατηγορία 2). Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως αυτά καταγράφονται στην απόφαση μας ημερομηνίας 15.7.2021, έχουν ως ακολούθως: «Βάσει πληροφοριών που λήφθηκαν στην ΥΚΑΝ, πως κάποιος Σολομωνίδης εισήγαγε ποσότητα κάνναβης στην Κύπρο, την οποία αποθήκευσε για λογαριασμό του κάποιος Δαμιανού, άλλως XXXXX από το XXXXX, σε ορεινή περιοχή της Λεμεσού και συγκεκριμένα στα χωριά Σούνι-Ζανατζιά και πως ο Δαμιανού θα προμήθευε με ποσότητα κάνναβης, πρόσωπα από την Λευκωσία, στις 31.5.2020, μέλη της ΥΚΑΝ, μεταξύ αυτών ο Α/Α XXXXX Γιάννου (ΜΚ4) και ο Αστ. XXXXX Ευτυχίου (ΜΚ6) έλαβαν οδηγίες για παρακολούθηση του Δαμιανού και εντοπισμό των ναρκωτικών. Μετέβησαν και οι δύο στην Λεμεσό. Γύρω στις 18:45 ενώ ο Α/Α Γιάννου (ΜΚ4) βρισκόταν στον κυκλικό κόμβο πλησίον του Mall, είδε τον κατηγορούμενο να οδηγεί το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής XXXXX95, χρώματος μπλε και να κατευθύνεται με μεγάλη ταχύτητα προς το Τραχώνι. Αμέσως ενημέρωσε μέσω ασυρμάτου την υπόλοιπη ομάδα και έθεσε τον κατηγορούμενο υπό παρακολούθηση. Προτού ο τελευταίος μπει στο Τραχώνι ο ΜΚ4 έχασε οπτική επαφή μαζί του. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο Αστ. XXXXX Ευτυχίου (ΜΚ6) βρισκόταν με το υπηρεσιακό του όχημα παρά το κάστρο Κολοσσίου με κατεύθυνση προς Τραχώνι. Στις 18:50 είδε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου να έρχεται εξ αντιθέτου κατευθύνσεως και να κινείται με μεγάλη ταχύτητα. Ο κατηγορούμενος είχε, ως συνοδηγό, ένα άγνωστο σ΄ αυτόν, νεαρό πρόσωπο. Έθεσε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου υπό παρακολούθηση. Ο τελευταίος κατευθύνθηκε προς Ερήμη και στη συνέχεια, προς Καντού, Σούνι, Ζανατζιά. Κοντά στο χωριό Ζανατζιά, έχασε οπτική επαφή με το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου. Παρέμεινε στην περιοχή. Μετά πάροδο μερικών λεπτών, εντόπισε το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου να κατευθύνεται προς το χωριό Καντού. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, ο κατηγορούμενος σταμάτησε, βγήκε από το αυτοκίνητο και άνοιξε το πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου. Καθώς ο ΜΚ6 περνούσε από τον δρόμο, είδε τον κατηγορούμενο να περιεργάζεται ένα σακούλι πράσινου χρώματος, εντός του οποίου βρίσκονταν τα εν λόγω ναρκωτικά. Ο συνοδηγός, ο οποίος ήταν το ίδιο άτομο που καθόταν στη θέση του συνοδηγού όταν ο κατηγορούμενος εξερχόταν από το Τραχώνι, παρέμεινε εντός του αυτοκινήτου. Ο κατηγορούμενος, επιβιβάστηκε στη συνέχεια στο αυτοκίνητο και συνέχισε την πορεία του προς το χωριό Καντού-Ερήμης. Δόθηκαν οδηγίες για ανακοπή του αυτοκινήτου. Κατά τον χρόνο εκείνο ο Α/Α XXXXX Γιάννου (ΜΚ4) οδηγούσε το αυτοκίνητο του, στον δρόμο Ερήμης προς Κολόσσι. Πίσω του ήταν το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου με αριθμό εγγραφής XXXXX95, με συνοδηγό ένα πρόσωπο. Παρά την έξοδο προς Κολόσσι, ο κατηγορούμενος σταμάτησε στην αριστερή πλευρά του δρόμου και ο συνοδηγός κατέβηκε. Ο ΜΚ4 αναγνώρισε πως το πρόσωπο αυτό ήταν ο Δαμιανού, ο οποίος κατευθυνόταν πεζός προς την έξοδο προς Κολόσσι, χωρίς να κρατά οτιδήποτε στα χέρια του ενώ ο κατηγορούμενος συνέχισε την πορεία του προς τον αυτοκινητόδρομο. Ενημέρωσε την υπόλοιπη ομάδα και συνέχισε την παρακολούθηση του κατηγορουμένου. Ο τελευταίος, με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αφού πέρασε τους κυκλικούς κόμβους της Λεμεσού κατευθύνθηκε προς Λευκωσία. Ο ΜΚ4 ενημέρωνε συνεχώς, μέσω ασυρμάτου, τους συναδέλφους του για την πορεία του αυτοκινήτου και την ταχύτητα του. Πριν την έξοδο της Χοιροκοιτίας, με την βοήθεια περιπολικού της αστυνομίας ανεκόπηκε το αυτοκίνητο. Ο ΜΚ4 προσέγγισε τον κατηγορούμενο, του αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα και την πρόθεση του να ερευνήσει το αυτοκίνητο. Στο μέρος αμέσως κατέφθασε και η υπόλοιπη ομάδα της ΥΚΑΝ. Τον ρώτησε αν έχει οτιδήποτε το παράνομο στην κατοχή του και ο κατηγορούμενος απάντησε «έχω». Ερεύνησε στη συνέχεια το αυτοκίνητο στην παρουσία του κατηγορουμένου. Εντόπισε στο πορτ-μπαγκάζ τρεις συσκευασίες με περιτύλιγμα (μία εξ αυτών είχε σχισμή από όπου διακρίνετο πράσινη ξηρή φυτική ύλη κάνναβης), τις υπέδειξε στον κατηγορούμενο και αυτός απάντησε «δεν ξέρω τι είναι». Τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη επεξηγώντας του προφορικά τα δικαιώματα του, και ο κατηγορούμενος απάντησε «ξέρω το». Στη συνέχεια τον ερεύνησε, βρήκε στην κατοχή του ένα κινητό τηλέφωνο, το οποίο παρέλαβε. Της κάθε του ενέργειας προηγείτο η επίστηση του κατηγορουμένου στον Νόμο. Στη συνέχεια οδήγησε το αυτοκίνητο μαζί με τα τεκμήρια και τον κατηγορούμενο στην ΥΚΑΝ Λάρνακος όπου παρέδωσε τον συλληφθέντα και τα τεκμήρια στον Αστ. XXXXX. Η ξηρή φυτική ύλη εξετάστηκε από την Αυξεντίου (ΜΚ3), προϊσταμένη του Εργαστηρίου Δικανικής Χημείας και Τοξικολογίας στο Γενικό Χημείο του κράτους. Το καθαρό της βάρος ήταν 2.892,4 γραμμάρια. Στην ύλη ανιχνεύθηκε Δ.9 - τετραΰδροκανναβινόλη (TCH) συστατικό στοιχείο της κάνναβης. Η ΜΚ3 προέβη και σε ανάλυση ποσοτικού προσδιορισμού της Δ.9 - τετραΰδροκανναβινόλης (TCH) . Η ανάλυση κατέδειξε πως το ποσοστό της Δ.9 - τετραΰδροκανναβινόλης (TCH) ήταν 10,73%. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με τον κ. Αντωνίου, δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Αγορεύοντας, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, ο κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της Έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας. Επικαλέστηκε το λευκό του ποινικό μητρώο. Πρόσθεσε πως είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και πως τούτο προέκυψε ένεκα των «κακουχιών» που πέρασε από τις νόσους από τις οποίες υποφέρει. Ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου. Τέλος, δήλωσε πως προτίθεται να καταθέσει εναντίον του πρώην συγκατηγορούμενου του. Το ύψος της προβλεπόμενης ποινής προδιαγράφει και την σοβαρότητα που θέλησε ο νομοθέτης να προσδώσει στο κάθε συγκεκριμένο έγκλημα και από την άλλη τον βαθμό προστασίας του έννομου αγαθού που προστατεύεται, στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Souilmi ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248). Το στοιχείο αυτό, δηλαδή η ανώτερη προβλεπόμενη ποινή, λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575, 580). Στην συγκεκριμένη υπό κρίση περίπτωση, ο νομοθέτης, διά μέσου της προβλεπόμενης μέγιστης ποινής της ισόβιας φυλάκισης στην Κατηγορία 2, προσδίδει άκρως μεγάλη σοβαρότητα αφού το έννομο αγαθό που προστατεύεται είναι η ίδια η κοινωνία (Saliba v. Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 388). Η επιβολή της ποινής αποτελεί πολύ λεπτό έργο για το Δικαστήριο. Απαιτείται εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και της εξατομίκευσης της ποινής στα πλαίσια του συγκεκριμένου παραβάτη από την άλλη. Πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η προστασία της κοινωνίας, το οποίο επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Η νομοθεσία προστατεύει τα αγαθά του πολίτη μέσω των Δικαστηρίων που αποτελούν τους φυσικούς φύλακες τούτων. Στην υπόθεση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342, λέχθηκαν τα εξής: «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, .. και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους». Το αδίκημα της Κατηγορίας 2 που διέπραξε ο κατηγορούμενος, όπως έχουμε προαναφέρει, είναι εξαιρετικά σοβαρό, γεγονός που αντανακλάται στην προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή, η οποία συνίσταται σε ποινή φυλάκισης δια βίου. Τα ναρκωτικά δυστυχώς έχουν εξαπλωθεί παντού. Ουδείς έχει την πολυτέλεια να αδιαφορεί μπροστά στο φαινόμενο. Αποτελούν τον σύγχρονο εφιάλτη κάθε γονέα και απειλούν το κάθε παιδί με τον όλεθρο και την καταστροφή. Μέχρι στιγμής η αντιμετώπιση αυτής της θανατηφόρας μάστιγας δεν έχει αποδώσει. Τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά δεν παρουσιάζουν σημεία κάμψης. Αντιθέτως βρίσκονται σε έξαρση, γεγονός που καθιστά αναγκαίο να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές. Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηρισθεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο, τόσο για την φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά την φυλάκιση εμφανή επιλογή. Σε ό,τι αφορά τους διακινητές ναρκωτικών είτε αυτοί είναι κυρίως μεταφορείς είτε βαποράκια, η νομολογία υπογραμμίζει ότι ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο ρόλο τους, προέχει πάντοτε η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για το κοινό καλό. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκαν συναφώς τα εξής σε σχέση κυρίως με τα 'βαποράκια': "Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου". (Bλ. σχετικά και τις Marius v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:B380, Ποιν. Έφ. Αρ. 155/2014, ημερ. 27.5.2015, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B37, Ποιν. Έφ. Αρ. 165/2015, ημερ. 22.1.2018). Έχει νομολογιακά κριθεί ότι σε περίπτωση που το αδίκημα παρουσιάζει τέτοια συχνότητα ώστε να χαρακτηρίζεται ως κοινωνική μάστιγα, όπως στην περίπτωση των ναρκωτικών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου δεν έχουν τη βαρύτητα που θα μπορούσαν να έχουν σε άλλες περιπτώσεις. Δεν παραγνωρίζεται όμως ο παράγοντας της εξατομίκευσης της ποινής. Στην υπόθεση Kablawi & Others v. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, τονίστηκε πως είναι καιρός όπως οι επιβαλλόμενες ποινές καταστούν αυστηρότερες για να δείχνουν τόσο την αποδοκιμασία όσο και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης στον αγώνα που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα για την αντιμετώπιση της χρήσης ναρκωτικών. (Βλ. επίσης Hadanand v. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 259 και Jokarbozorgi v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 726). Θεωρούμε χρήσιμο να παραπέμψουμε, ενδεικτικά, σε κάποιες υποθέσεις των οποίων τα γεγονότα παρουσιάζουν σχετική ομοιότητα με αυτά της παρούσας υπόθεσης. Έχουμε βέβαια υπόψη ότι, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Έφ. Αρ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021, με μνεία στη Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1: «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αυτός δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη». (Βλ. επίσης, μεταξύ άλλων, τις υποθέσεις, Πόλεος ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2017:B210, Ποιν. Έφ. Αρ. 141/2016, ημερ. 2.6.2017, L.C.A. Domiki Ltd v. R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.ά., Ποιν. Έφ. Αρ. 116/20, ημερ. 17.3.2015, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123 και Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577). Στην υπόθεση Redjep v. Δημοκρατίας

(2014)2 ΑΑΔ 217 κατόπιν παραδοχής των τριών κατηγορουμένων για κατοχή και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάρους 1358,10 γραμμαρίων, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών στον εφεσείοντα που ήταν ο ιθύνων νους. Στους άλλους δύο κατηγορούμενους, οι οποίοι δεν καταχώρησαν έφεση, επιβλήθηκαν μικρότερες ποινές, αφού θεωρήθηκε ότι αυτοί επιστρατεύτηκαν από τον εφεσείοντα, προφανώς ως άτομα ευάλωτα προερχόμενα από περιθωριακή και ασθενέστερη τάξη ανθρώπων. Συγκεκριμένα στον κατηγορούμενο 2 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών και στον κατηγορούμενο 3 ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Ahmet κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 811, στην οποία οι εφεσείοντες δεν ήταν ο ιθύνων νους αλλά χωρίς τη συνδρομή τους δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί η εγκληματική ενέργεια, κατόπιν παραδοχής για κατοχή ποσότητας κάνναβης βάρους 947 γραμμαρίων περίπου με σκοπό την προμήθεια, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών. Και σε αυτή ειπώθηκε ότι η προηγούμενη νομολογία είναι ενδεικτική του μέτρου τιμωρίας παρόμοιων εγκλημάτων και των παραμέτρων που καθορίζουν την ποινή, χωρίς βέβαια να έχει δεσμευτικό χαρακτήρα. Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 746 κατόπιν παραδοχής για το ίδιο ως άνω αδίκημα, όπου η κάνναβης ήταν βάρους σχεδόν 700 γραμμαρίων η ποινή μειώθηκε από 6 σε 5 έτη. Στην υπόθεση Ευρυπίδου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 187/2013, ημερομηνίας 22.5.2014, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για το αδίκημα της κατοχής σχεδόν 3 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια. Στην υπόθεση Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 163/2015, ημερομηνίας 11.7.2016 για το αδίκημα της κατοχής 996.8 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, η ποινή των 4½ ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα μειώθηκε σε 3½ έτη λόγω της σοβαρότατης ασθένειας από την οποία υπέφερε ο κατηγορούμενος, η οποία τον οδήγησε και στη χρήση των ναρκωτικών για τη μείωση των φρικτών πόνων που είχε, καθώς και λόγω της ευάλωτης ψυχοσύνθεσης του. Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 44/2015, ημερομηνίας 16.9.2016 για κατοχή κάνναβης 993,4 γραμμαρίων, με μία προηγούμενη καταδίκη επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3½ ετών. Στην υπόθεση Κλεομένης ν. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινή φυλάκισης 7 ετών, η οποία επεβλήθη στον εφεσείοντα για εισαγωγή ελεγχομένου φαρμάκου Τάξεως Β, συγκεκριμένα ρητίνης κάνναβης, βάρους 2.307,5256 γραμμαρίων. Εκρίθη πως δεν επρόκειτο περί έκδηλα υπερβολικής ποινής. Στην υπόθεση Προεστού ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 17/2016 ημερομηνίας 22.5.2017, επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ποινή φυλάκισης 4 ετών στην κατηγορία της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, 2 κιλών και 7,5 γραμμαρίων φυτού κάνναβης από το οποίο δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη. Το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε πως «προέχει ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής ώστε να μην εξουδετερώνεται ή να αποδυναμώνεται η ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από την μάστιγα των ναρκωτικών». Στην υπόθεση Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 187/2019, ημερομηνίας 15.10.2020, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4½ ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στον εφεσείοντα, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, ήτοι 2.870,20 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ιωάννου

(1999)2 ΑΑΔ 603). Σίγουρα κατά την επιμέτρηση της ποινής, όσο σοβαρές και αν είναι οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος, τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προβαίνουν στη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, ούτως ώστε η ποινή που θα επιβληθεί να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα των αδικημάτων, αλλά και των αντικειμενικών συνθηκών που περιβάλλουν την διάπραξη των αδικημάτων αυτών, καθώς επίσης και με τις προσωπικές περιστάσεις του ιδίου του κατηγορουμένου (βλ. Θεολόγου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 82/2014, ημερομηνίας 30.10.2014). Όμως από την άλλη, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν μπορεί να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας των αδικημάτων, ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι απόδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα (βλ. Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224 και Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 224). Για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής λαμβάνουμε υπόψη τα ακόλουθα: Ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 50 ετών, διαζευγμένος, άνεργος, πρώην XXXXX, πατέρας δύο ενηλίκων τέκνων, του XXXXX, ηλικίας 24 ετών και της XXXXX, ηλικίας 22 ετών. Προ της σύλληψης του διέμενε σε ιδιόκτητη κατοικία 3 υπνοδωματίων στην Λευκωσία. Σε σχέση με τις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις, όπως αυτές αποτυπώνονται στην Έκθεση Κοινωνικοοικονομικής Έρευνας, ότι ο κατηγορούμενος κατάγεται από την Λευκωσία και είναι ο μεσαίος από 3 αδέλφια. Οι γονείς, εκ XXXXX, εργάζοντο ως XXXXX στο XXXXX. Ο πατέρας του απεβίωσε το

1. Οι σχέσεις του με τα μέλη της οικογένειας δεν περιγράφονται καλές. Μετά την αποφοίτηση του από το Λύκειο, υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. Στην συνέχεια ολοκλήρωσε την φοίτηση του στην XXXXX και το 1993 διορίστηκε ως XXXXX, ενώ το 1995 ως XXXXX. Το 2006 απολύθηκε από τις τάξεις της XXXXX (ο ίδιος προβάλλει διάφορους λόγους). Μέχρι το 2014 συντηρείτο από φίλους ενώ στη συνέχεια άρχισε να λαμβάνει Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. Το 1994 παντρεύτηκε και από τον γάμο του απέκτησε τα δύο του παιδιά. Το ζεύγος χώρισε το
2. Η πρώην σύζυγος του εργάζεται ως XXXXX. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι σχέσεις του με τα παιδιά του είναι πολύ καλές, ενώ τα δίδακτρα των σπουδών τους (ο XXXXX ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην XXXXX ενώ η Ανθή στην XXXXX) καλύφθηκαν από ασφάλεια που έλαβαν μετά τον θάνατο των εκ μητρός παππούδων τους στο XXXXX. Σε ηλικία 30 ετών άρχισε την χρήση ουσιών και όπως ο ίδιος αναφέρει έχει αιτηθεί την ένταξη του σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Κατά τον ίδιο παρουσίασε XXXXX, XXXXX, XXXXX. Υποβλήθηκε σε δύο εγχειρήσεις XXXXX και XXXXX. Τραυματίστηκε στην XXXXX και δυσκολεύεται να μιλήσει. Παρουσιάζει προβλήματα XXXXX και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή λόγω XXXXX. Το λευκό του ποινικό μητρώο. Το είδος, την ποσότητα και τον σκοπό για τον οποίο κατέχονταν τα ναρκωτικά από τον κατηγορούμενο, στοιχεία τα οποία είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής (βλ. SIKAF v. Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 467). Εν προκειμένω δεν πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά όπως η κοκαΐνη και η ηρωίνη αλλά για κάνναβη, η ποσότητα της οποίας ήταν σχεδόν 3 κιλά ενώ σκοπός της κατοχής ήταν η προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Την προθυμία του κατηγορουμένου να καταθέσει εναντίον άλλου προσώπου που εμπλέκεται στην υπόθεση και τούτο στα πλαίσια της διαχρονικής θέσης της νομολογίας περί ενθάρρυνσης της συνεργασίας με τις αρχές. Η νομολογία προβλέπει μείωση της ποινής που κατά τα άλλα θα επιβαλλόταν (βλ. Gani και άλλου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 2112). Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους σχετικούς παράγοντες, δείχνοντας κάθε δυνατή και μέγιστη επιείκεια επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορία 1 καμία ποινή αφού τα γεγονότα της περιλαμβάνονται στα γεγονότα της δεύτερης κατηγορίας. Στην Κατηγορία 2 ποινή φυλάκισης 5 ετών. Σύμφωνα με το άρθρο 117(Ι) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η ποινή φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε προφυλάκιση. Τα έξοδα, €300 να καταβληθούν από την Δημοκρατία. (Υπ.) .......... Ν. Γερολέμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .......... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Τ. Νικολάου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο