← Κύπρος

Δημοκρατία ν. AFANASOV, Αρ. Υπόθεσης: 6049/20, 31/3/2021

Δημοκρατία ν. AFANASOV, Αρ. Υπόθεσης: 6049/20, 31/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2021:3 ΣΤΟ MONIMO ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Α.Ε.Δ. Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6049/20 Δημοκρατία V Χχχχχχχχχχχ AFANASOV Κατηγορουμένου ----------------- Ημερομηνία: 31.03.2021 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Χατζηκύρου Για τον Κατηγορούμενο: κα Α. Σαββίδου Κατηγορούμενος παρών Χρέη μεταφραστή από τα Ελληνικά στα Ρώσσικα και αντίστροφα ορκίζεται να εκτελέσει ο κ. Αχχχχ Νχχχχχχχχχχχχχχχ ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής για τη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 228(α) του Κεφ.154, ήτοι για πράξεις που σκοπεύουν σε πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, όπως αυτές παρατίθενται στην κατηγορία 2, (η 1η κατηγορία η οποία αφορούσε το αδίκημα της ανθρωποκτονίας αναστάληκε) ο κατηγορούμενος την 15.07.2020, στην Πάφο, με σκοπό την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, μαχαίρωσε τον Iχχχ Kχχχχχχ τέως από την Ουκρανία και μετέπειτα στην Πάφο, προκαλώντας του βαριά σωματική βλάβη. Τα γεγονότα που συνθέτουν την πιο πάνω κατηγορία, εκτέθηκαν ενώπιον μας από τον ευπαίδευτο εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής τα οποία έχουν ως παρατίθενται, αυτούσια, στη συνέχεια: «

  1. Το θύμα στην υπόθεση είναι ο Iχχχ Kχχχχχχχχ, τέως από την Ουκρανία, ηλικίας 46 ετών, μόνιμος κάτοικος Κύπρου από το 1993 και πολίτης της Δημοκρατίας, κάτοχος Κυπριακού Δ.Τ. με αρ. χχχχχχχ. Κατά το έτος 2017, πήρε διαζύγιο και πριν δύο χρόνια περίπου συμβίωνε με άλλη κοπέλα σε κατοικία στην Χλώρακα.
  2. Απασχολείτο ως εργολάβος οικοδομών, όμως το τελευταίο χρονικό διάστημα ήταν άνεργος. Ασχολείτο με τα κοινά και ήταν ενεργό μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου χχχχχχ χχχχχχχ στην Πάφο.
  3. Το απόγευμα της 14 Ιουλίου 2020, το θύμα Iχχχχ Kχχχχχχχχχ βρισκόταν στην οικία του στην κοινότητα Χλώρακα μαζί με φιλικό του πρόσωπο με το οποίο έπαιζε τάβλι και έπιναν ουίσκι. Στην οικία βρισκόταν και η συμβία του θύματος η οποία παρακολουθούσε τηλεόραση.
  4. Το θύμα φαινόταν αναστατωμένο και είπε στο φιλικό του πρόσωπο ότι ο κατηγορούμενος, ο οποίος ήταν γνωστός και στους δύο, είπε κάτι πολύ προσβλητικό για τους συγχωριανούς του από την Ουκρανία. Σημειωτέο ότι ο κατηγορούμενος έχει γεννηθεί στη Ρωσία.
  5. Ενόσω η συμβία του θύματος παρακολουθούσε τηλεόραση, ο κατηγορούμενος είχε καλέσει το θύμα σε αριθμό τηλεφώνου του οποίου η SIM κάρτα ήταν τοποθετημένη στη συσκευή τηλεφώνου της συμβίας του θύματος το οποίο δέχεται δύο κάρτες SIM. Αυτό έγινε τουλάχιστον τέσσερις φορές, με την συμβία να μην απαντά το τηλέφωνο ούτε να ενημερώνει σχετικά το θύμα επειδή είχε αντιληφθεί ότι το θύμα ήταν αναστατωμένο εξαιτίας του κατηγορούμενου. Σε κάποιο σημείο η συμβία του θύματος πήγε τουαλέτα και όταν επέστρεψε είδε το θύμα να μιλάει στο τηλέφωνο. Το θύμα ζήτησε τον λόγο γιατί ο κατηγορούμενος να εκφραστεί αρνητικά για τους Ουκρανούς. Η τηλεφωνική επικοινωνία εκτραχύνθηκε με τους δύο συνομιλητές να τσακώνονται λεκτικά και να αλληλοβρίζονται. Αυτό επαναλήφθηκε ακόμη μία φορά.
  6. Περί τις 23.30 το φιλικό πρόσωπο έφυγε από την οικία του θύματος και πήγε στην οικία του που βρίσκεται επίσης στην κοινότητα Χλώρακας και δεν απέχει πολύ από την οικία του θύματος.
  7. Λίγο μετά τα μεσάνυκτα το θύμα έφυγε από την οικία του με το αυτοκίνητο του. Πήγε στην οικία του φιλικού του προσώπου και τού είπε να πάει μαζί του. Αφού παράλαβε τον φίλο του, το θύμα οδήγησε το όχημα του και μετά από λίγα λεπτά έφτασε σε ένα μεγάλο χωράφι που χρησιμοποιείται από το κοινό ως χώρος στάθμευσης πάνω από την παραλία δίπλα από το ξενοδοχείο Venus.
  8. Με την άφιξη τους είδαν ότι τους ανάμενε ο κατηγορούμενος ο οποίος στεκόταν έξω από την πόρτα του αυτοκινήτου του, μάρκας Mercedes. Στην θέση του συνοδηγού καθόταν ένα άλλο πρόσωπο. Το θύμα πάρκαρε σε απόσταση 4-5 μέτρα περίπου από το Mercedes του κατηγορούμενου. Το θύμα κατέβηκε από το όχημα του και πήγε προς το μέρος του κατηγορούμενου. Άρχισαν να φωνάζουν και να βρίζει ο ένας τον άλλο. Ο φίλος του θύματος προσπάθησε ανεπιτυχώς να τους χωρίσει. Ακολούθησε πάλη μεταξύ των δύο όπου σε κάποια φάση έπεσαν στο έδαφος με το θύμα να κάθεται πάνω στον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος, ενώ βρισκόταν στο έδαφος κάτω από το θύμα, προσπάθησε με τα χέρια του να κτυπήσει το θύμα. Στο δεξί του χέρι κρατούσε ένα μαχαίρι και προσπαθούσε να μαχαιρώσει το θύμα πράγμα το οποίο πέτυχε καταφέρνοντας του μαχαιριές σε διάφορα μέρη του σώματος του. Όταν ο φίλος του θύματος αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε μαχαίρι και μαχαίρωσε το θύμα στην πλάτη, έπιασε τον κατηγορούμενο από το χέρι που κρατούσε το μαχαίρι και ξαναπροσπάθησε να τους χωρίσει. Όταν σηκώθηκαν, ο φίλος του θύματος πρόσεξε ότι το θύμα ήταν μαχαιρωμένο στα χείλη και στο δεξί χέρι πάνω ψηλά. Ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να επιτεθεί ξανά στο θύμα, αλλά αποτράπηκε από τον φίλο του θύματος ο οποίος κατά την προσπάθεια αποτροπής τραυματίστηκε στον αντίχειρα και δείκτη της δεξιάς χειρός από το μαχαίρι του κατηγορούμενου.
  9. Ο κατηγορούμενος μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε μαζί με το άλλο πρόσωπο το οποίο κατά την διάρκεια του επεισοδίου προέτρεπε τον φίλο του θύματος να τους χωρίσει.
  10. Ο φίλος του θύματος έβαλε το θύμα στο αυτοκίνητο του στην θέση του συνοδηγού παρατηρώντας ότι ήταν μαχαιρωμένος και στην κοιλιά και αιμορραγούσε και το οδήγησε προς το Νοσοκομείο. Την διαδρομή την κάλυπτε κατόπιν καθοδήγησης του θύματος διότι ο ίδιος δεν την γνώριζε.
  11. Σε κάποιο σημείο του δρόμου, το θύμα με την βοήθεια του φίλου του, έπλυνε τις πληγές του και είπε στον φίλο του ότι ήταν καλά και δεν ήθελε να πάει στο Νοσοκομείο, επιμένοντας να τον πάρει σπίτι του και ότι θα γίνει καλά. Ο οδηγός μετέφερε τελικά το θύμα στην οικία του τελευταίου. Εκεί η συμβία του είδε ότι η φανέλα του θύματος ήταν σχισμένη με πολύ αίμα και στην απορία της, της λέχθηκε ότι είχαν πάει στην παραλία του Venus και το θύμα ακόμη της είπε "αυτός ο άχρηστος μου έστησε καρτέρι". Η συμβία του ρώτησε "Ποιος; Αυτός ο χχχ;" και το θύμα απάντησε "Ναι, αυτός" εννοώντας τον κατηγορούμενο. Η συμβία του τον ρώτησε "Πήγες και βρήκες τον χχχ;" και το θύμα απάντησε ότι τους περίμενε στην παραλία. Μετά από περίπου 15 λεπτά, ο φίλος του θύματος αποχώρησε.
  12. Στις 15/07/20 όταν ξημέρωσε, η συμβία του θύματος πήρε τηλέφωνο τον δίδυμο αδελφό του θύματος αλλά δεν απάντησε εκείνη την ώρα αλλά αυτός τηλεφώνησε πίσω λίγο αργότερα. Το θύμα της είπε να μην πει τίποτα στον αδελφό του και η συμβία του προσπάθησε χωρίς αποτέλεσμα να τον πείσει να πάνε στο Νοσοκομείο. Τελικά το πρωί της 18/07/20 τηλεφώνησαν του αδελφού του ο οποίος πήγε στο σπίτι του θύματος και ρώτησε τί έγινε. Το θύμα του είπε ότι ο χχχ, δηλαδή ο κατηγορούμενος, τον μαχαίρωσε σε κάποια παραλία όπου του έστησε καρτέρι και ότι δεν ήξερε ότι θα κρατούσε μαχαίρι. Ακολούθως, το θύμα μεταφέρθη στο Γεν. Νοσοκομείο Πάφου.
  13. Εκεί έτυχε περίθαλψης από τον ιατρό Δρ. Χχχχχχ Πχχχχχ. Κατατίθεται η γραπτή του κατάθεση, το περιεχόμενο της οποίας αποτελεί μέρος των γεγονότων της υπόθεσης.
  14. Παρά τις προσπάθειες των ιατρών του Γεν. Νοσοκομείου Πάφου, η κατάσταση του θύματος επιδεινώθηκε και μεταφέρθη στην ΜΕΘ του Γεν. Νοσοκομείου Λεμεσού την 23/07/20 όπου τελικά απεβίωσε την 24/07/20 περί ώρα 22:
  16. Ο κατηγορούμενος, την 15/07/20 κατέφυγε στην περιοχή Παναγιάς/Βρέτσια από όπου το κινητό του ελάμβανε σήμα από τις αντίστοιχες κεραίες κινητής τηλεφωνίας.
  17. Την 22/07/20 εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου και την 23/07/20 και ώρα 10:55 συνελήφθη αφού πρώτα προσπάθησε να διαφύγει της σύλληψης. Μόλις αντιλήφθηκε την παρουσία της αστυνομίας, εξήλθε στην πισινή αυλή και αφού πήδηξε διαχωριστικό περιτοίχισμα, κατέληξε σε αυλή γειτονικής πολυκατοικίας όπου έγινε η ανακοπή και η σύλληψη του. Του εξηγήθηκε ο λόγος της σύλληψης του και αφού του επεστήθη η προσοχή το στο νόμο απάντησε "Τι να πώ;"
  18. Του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση την ίδια μέρα όπου αρνήθηκε κάθε εμπλοκή με το επίδικο περιστατικό. Σε δεύτερη ανακριτική κατάθεση (25/07/20) ο κατηγορούμενος απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις με την φράση "ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο".
  19. Από την ημέρα της σύλληψης του (23/07/20) βρίσκεται υπό κράτηση και έχει τις εξής καταδίκες: (α) Ποινική υπόθεση με αριθμό χχχχχ/15, Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, καταδικάστηκε στις χχ.χχ.2015 και αφορούσε τις εξής κατηγορίες: Κατηγορία 1 - για διάρρηξη καταστήματος - 2 χρόνια φυλάκιση, Κατηγορία 2 - κλοπή από κατάστημα - 1 χρόνο φυλάκισης, Κατηγορία 3 - διάρρηξη καταστήματος με σκοπό την κλοπή - 1 χρόνο και 6 μήνες φυλάκιση, Κατηγορία 4 - διάρρηξη κατοικίας κατά τη διάρκεια νυχτός - 2 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση, Κατηγορία 5 - διάρρηξη κατοικίας κατά τη διάρκεια νυχτός, - 2 χρόνια και 6 μήνες φυλάκιση, Κατηγορία 6 - κλοπή από κατοικία - 1 χρόνο και 6 μήνες φυλάκιση, Κατηγορία 7 - κλοπή από κατοικία - 1 χρόνο και 6 μήνες φυλάκιση Οι ποινές ήταν να συντρέχουν. (β) Ποινική υπόθεση χχχχ/15, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, καταδικάστηκε χχ.χχ.2016, και αφορούσε τις εξής κατηγορίες: Κατηγόρια 1 - παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β - 4 μήνες φυλάκιση Κατηγορία 2 - παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β - 4 μήνες φυλάκιση Κατηγορία 3 - παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου - 2 μήνες φυλάκιση. Οι ποινές να συντρέχουν (γ) Ποινική υπόθεση χχχ/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, καταδικάστηκε χχ.χχ.2017 και αφορούσε τις εξής κατηγορίες: Κατηγορία 1 - για διάρρηξη κατοικίας και κλοπή - 4 μήνες φυλάκιση (δ) Ποινική υπόθεση χχχχ/18, Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, καταδικάστηκε χχ.χχ.2019 και αφορούσε τις εξής κατηγορίες: Κατηγορία 1 - κλοπή - 12 μήνες φυλάκιση Κατηγορία 2 - κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυχτός με σκοπό τη διάπραξη κακουργήματος - 12 μήνες φυλάκιση Κατηγορία 3 - παράνομη κατοχή περιουσίας - 4 μήνες φυλάκιση (ε) Ποινική υπόθεση χχχχ/20 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, καταδικάστηκε στις χχ.χχ.2020 και αφορούσε τις εξής κατηγορίες: Κατηγορία 1 - κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ νυχτός επί σκοπό διαπράξεως κακουργήματος - 9 μήνες φυλάκιση Κατηγορία 2 - μεταφορά επιθετικού όπλου - 2 μήνες φυλάκιση.» Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, παρέθεσε και ανέπτυξε ενώπιον μας τους μετριαστικούς παράγοντες, που περιβάλλουν την υπόθεση, προερχόμενοι από τα γεγονότα αλλά και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, καθώς επίσης, έκανε αναφορές σε σχετική νομολογία. Μέσα από την εν λόγω αγόρευση προωθήθηκαν συγκεκριμένα, ως μετριαστικοί παράγοντες, η απουσία προσχεδιασμού και προμελέτης εκ μέρους του κατηγορούμενου, η πρόκληση που υπήρξε από πλευράς θύματος, η παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορούμενου, οι προσωπικές του συνθήκες, τις οποίες η συνήγορος του χαρακτήρισε ιδιάζουσες, καθώς και ότι η διάπραξη του αδικήματος από τον κατηγορούμενο συντελέστηκε ξεπερνώντας αυτός το όριο της αυτοάμυνας. Τέλος τονίστηκε πως το γεγονός ότι εν τέλει το θύμα απεβίωσε θα πρέπει να διαχωριστεί από την πράξη του κατηγορούμενου, αφού ο θάνατος δεν ήταν το αποτέλεσμα της πράξης του, αλλά της επιλογής ουσιαστικά του θύματος που δεν μετέβη έγκαιρα στο νοσοκομείο για περίθαλψη. Αναφέρθηκε επίσης η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου και στο χαρακτήρα του θύματος το οποίο χαρακτήρισε οξύθυμο προκαλώντας καυγάδες με άλλα πρόσωπα, ότι κατανάλωνε οινοπνευματώδη ποτά και ότι ήταν περιστασιακός χρήστης όπως και ο κατηγορούμενος, το δε θύμα αναζητούσε συχνά ναρκωτικά από τον κατηγορούμενο και εξαιτίας αυτού ο τελευταίος είχε διενέξεις με τον πατέρα του. Όσον αφορά στο επίδικο περιστατικό, το συγκεκριμένο βράδυ, αφού συνομίλησαν από το τηλέφωνο ο κατηγορούμενος κατάλαβε ότι το θύμα ήταν μεθυσμένο και ήθελε να συναντηθούν για να συζητήσουν, και όπως του είπε το θύμα αν δεν πήγαινε ο κατηγορούμενος σπίτι του τότε θα πήγαινε αυτό στο δικό του, οπότε επειδή ο κατηγορούμενος δεν ήθελε να συμβεί αυτό κατέληξαν να συναντηθούν σε ουδέτερο μέρος. Εκεί όταν συναντήθηκαν αλληλοβρίζονταν και το θύμα, το οποίο ήταν ισχυρής σωματικής διάπλασης, κατάφερε και βρέθηκε από πάνω από τον κατηγορούμενο. Είναι τότε που ο κατηγορούμενος χρησιμοποίησε το μαχαίρι το οποίο ήταν σε μπρελόκ που κρατούσε και τα κτυπήματα ήταν τυφλά. Ο κατηγορούμενος φέρει βαρέως το γεγονός ότι εν τέλει απεβίωσε το θύμα παρ΄ ότι δεν ήταν το αποτέλεσμα δικής του πράξης. Όσον αφορά στις προηγούμενες καταδίκες σημείωσε, η συνήγορος, ότι σ΄ αυτές δεν περιλαμβάνεται παρόμοιο αδίκημα με το επίδικο, η δε προηγούμενη παραβατική συμπεριφορά του κατηγορούμενου οφείλεται στο ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών. Σήμερα ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας αφού είναι φορέας ηπατίτιδας Γ΄ και θετικός στη νόσο του AIDS, παρά ταύτα έχει σοβαρή σχέση με τη συμβία του και η ζωή του τέθηκε σε νέα τροχιά, ενώ έζησε, εξαιτίας της χρήσης ναρκωτικών, την απόρριψη από το οικογενειακό του περιβάλλον, πλην της μητέρας του. Παρά τις προσπάθειες του δεν έχει καταφέρει να απεξαρτηθεί, τελευταία δε προσπάθεια του έγινε στη «Στροφή» και ήταν τον Φεβρουάριο του
  20. Τέλος υιοθετήθηκε η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Αναμφίβολα το αδίκημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρό, συνιστά κακούργημα και είναι από τα σοβαρότερα που κωδικοποιεί το Κεφ. 154, ως εξάγεται από την προβλεπόμενη ποινή στο νόμο, ήτοι ποινή φυλάκισης διά βίου. Το νομοθετικά ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής αποτελεί τη βάση την οποία το Δικαστήριο οφείλει να έχει ως αφετηρία, για την έναρξη της διαδικασίας επιμέτρησης της ποινής (βλέπε ενδεικτικά ως σχετικές τις υποθέσεις Ghafari ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 442 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους
(2004)2 Α.Α.Δ. 166). Τα γεγονότα κάθε υπόθεσης, ως είναι εύλογο, επίσης καθορίζουν τη σοβαρότητα της. Έχουμε συνεπώς κατά νου, ως γενική αρχή, πως τα γεγονότα κάθε υπόθεσης είναι δυνατό να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος, είτε προς το σοβαρότερο είτε και προς το ελαφρύτερο. Το απαύγασμα και το νόημα των ανωτέρω διατυπώνεται στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 391 όπου, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε ότι: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Οι επιπτώσεις στην υγεία του θύματος προφανώς επίσης αποτελούν παράγοντα προσδιορισμού της σοβαρότητας ενός αδικήματος. Σχετικό απόσπασμα παρατίθεται στη συνέχεια από την υπόθεση Πισκόπου ν Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342 το οποίο έχει ως ακολούθως: «Τα αποτελέσματα της βίας και της εγκληματικής δράσης, γενικά, σχετίζονται άμεσα με τη σοβαρότητα του συγκεκριμένου εγκλήματος. Οι συνέπειες εγκλήματος βίας στο θύμα άπτονται άμεσα αυτού τούτου του εγκλήματος και συνιστούν μια από τις παραμέτρους, που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του. Μόνο όπου οι συνέπειες, που επιφέρει το έγκλημα στον παραπονούμενο, δεν είναι προβλεπτές, μειώνεται η σημασία τους στον προσδιορισμό της σοβαρότητας του εγκλήματος. Στην προκείμενη περίπτωση, οι συνέπειες της βίας ήταν και προβλεπτές και το άμεσο αποτέλεσμα της βίας που ασκήθηκε.» Ερχόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως, αφ΄ ενός αυτά προσδίδουν μεγάλη σοβαρότητα στο αδίκημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος, λόγω της χρήσης του μαχαιριού και του αποτελέσματος που αυτή είχε, δηλαδή τον σοβαρό τραυματισμό, και όχι βέβαια το θάνατο, επισημαίνοντας δε και τα σημεία που ο κατηγορούμενος μαχαίρωσε το θύμα, κυρίως το μαχαίρωμα στην κοιλιά όπου υπάρχουν ζωτικά όργανα. Όπως σημειώνεται στην κατάθεση του ιατρού Πετρίδη - Τεκμήριο Β - ο οποίος εξέτασε το θύμα μετά τις 18.07.2020, οπόταν αυτό προσκομίστηκε στο Τμήμα Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, διαπιστώθηκε μεταξύ άλλων τραυματισμός στο αριστερό υποχόνδριο και αν το θύμα επιβαλλόταν σε χειρουργική επέμβαση αμέσως μετά το συμβάν η πιθανότητα να επιβιώσει θα ήταν μεγαλύτερη. Κατανοούμε συνεπώς από αυτή την αναφορά ότι επρόκειτο για πολύ σοβαρό τραυματισμό και πως δεν ήταν βέβαιο ότι θα επιζούσε χωρίς βέβαια να αποκλείεται τούτο και με μεγάλη πιθανότητα. Δυστυχώς για το θύμα επέλεξε να μην μεταβεί άμεσα σε κάποιο νοσοκομείο για να αναζητήσει θεραπεία και περίθαλψη, παρά μόνο το έπραξε τρεις μέρες μετά το συμβάν. Το άκουσμα του θανάτου του θύματος αν και θλιβερό για τον ίδιο και την οικογένεια του συνιστά εξωγενές στοιχείο σε σχέση με τη διάπραξη του επίδικου αδικήματος. Κατ΄ επέκταση ο καθορισμός της ποινής, στον κατηγορούμενο, οφείλει να είναι απαλλαγμένος από οποιαδήποτε επίδραση του γεγονότος του θανάτου, σε αντίθετη περίπτωση θα πρόκειται για σφάλμα αρχής. Παραπέμπουμε, προς περαιτέρω διαφώτιση περί του θέματος, στην πρόσφατη υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, ημερομηνίας 10.03.2021, όπου σημειώθηκαν τα εξής: «Η αναφορά του Δικαστηρίου σε γεγονότα επιβαρυντικά, παρά την αναστολή των ανάλογων κατηγοριών, αποτελεί σφάλμα αρχής που επιτρέπει την επέμβαση του Εφετείου (δέστε Γιαννακάκη ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. αρ. 177/2015, ημερ. 21/4/2016). Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Sofrone κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 102, 109: «Η επιβολή ποινών στους εφεσείοντες σε κατηγορίες στις οποίες είχαν προηγουμένως απαλλαγεί συνιστά σοβαρό σφάλμα. Σφάλμα επίσης αποτελεί και το γεγονός ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής λήφθηκαν υπόψη κατά τρόπο επιβαρυντικό γεγονότα άσχετα προς τις κατηγορίες στις οποίες οι εφεσείοντες δήλωσαν παραδοχή (χρήση βίας και πρόκληση σωματικής βλάβης). Αισθανόμαστε την ανάγκη να υπενθυμίσουμε το καθήκον που σε κάθε περίπτωση βαρύνει τους δικαστές να παρακολουθούν και ελέγχουν σχολαστικά και με κάθε δυνατή προσοχή τη διαδικασία. Σοβαρά λάθη όπως αυτά που έχουν γίνει στην υπό κρίση υπόθεση δεν επιτρέπονται. Περιοριζόμαστε εδώ χωρίς να χρειάζεται να πούμε ο,τιδήποτε άλλο για πράγματα ευχερώς αυτονόητα. Αναμφίβολα οι ποινές που έχουν επιβληθεί στους εφεσείοντες είναι μολυσμένες με τα σφάλματα που έχουν ήδη επισημανθεί και που είναι κυρίως σφάλματα αρχής.» Όπως αναφέρεται και στο Σύγγραμμα Blackstone, Criminal Practice, 2020, στη σελ. 2019: «It is a basic principle of sentencing that the offender should be sentenced only for those crimes of which he has been convicted and not for anything else which the court may consider him to have done.» Στην υπόθεση R. ν. Kevin John Stubbs
(1989)88 Cr. App. R. 53 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: "This court (and so should the court below) always loyally abides by the plea which has been tendered. Time and again where a sentence has been passed on the wrong basis this court interferes". Στην υπόθεση R. v. Gary Andrew Booker
(1982)4 Cr. App. R. (S.) 53 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: "But it is a basic principle of sentencing that a man is entitled to be dealt with upon the basis of the plea that he has tendered and which has been accepted".» Η αναζήτηση προγενέστερων αποφάσεων οι οποίες ασχολήθηκαν με την επιβολή ποινής, σε ίδια ή παρόμοια αδικήματα με αυτό που διέπραξε ο κατηγορούμενος, κρίνεται χρήσιμη και καθοδηγητική, ωστόσο, επισημαίνεται πως οι ποινές από προηγούμενες υποθέσεις δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, δεδομένων των ξεχωριστών περιστάσεων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση αλλά και τον κάθε παραβάτη. Ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά κρίνουμε πως η παραπομπή στις πιο κάτω υποθέσεις συνιστά επαρκές υπόβαθρο για κατανόηση των όσων έχουμε προαναφέρει αλλά και του μέτρου που έχουμε συνυπολογίσει, μαζί με τους υπόλοιπους παράγοντες καθορισμού ποινής, για τον προσδιορισμό της αρμόζουσας ποινής στον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Δημοκρατίας,
(2007)2 Α.Α.Δ. 414, όπου ο εφεσείοντας κτύπησε άλλο πρόσωπο, παραπονούμενο, με κόπτη, το δε τραύμα δεν ήταν πολύ σοβαρό, το Εφετείο δεν επενέβη στην ποινή φυλάκισης 2 ετών, παρ΄ ότι την έκρινε αυστηρή. Στην υπόθεση Χ"Πέτρου ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 468 όπου ο εφεσείοντας τραυμάτισε με μαχαίρι άλλο πρόσωπο, παραπονούμενο, ο οποίος τον είχε αποβάλει από κέντρο αναψυχής κατόπιν οδηγιών του εργοδότη, του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών, η οποία επιβεβαιώθηκε κατ΄ έφεση. Τονίστηκε το γεγονός ότι δεν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε πρόκληση. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Evans,
(2005)2 A.A.Δ. 639 το Εφετείο αντικατέστησε ποινή φυλάκισης 14 μηνών με ποινή φυλάκισης 2 ετών για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης του άρθρου 231 του Κεφ. 154, (προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης τα 7 έτη), με στοιχεία απάνθρωπης αντίδρασης παρά την πρόκληση που είχε προηγηθεί. Στην υπόθεση Πέτρου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 800 επιβλήθηκε άμεση ποινή φυλάκισης 18 μηνών για απρόκλητη επίθεση σε οδηγό ταξί, παρ΄ ότι ο δράσης ήταν πολύ νεαρής ηλικίας, 17 ετών, με ψυχολογικά προβλήματα, είχε όμως προηγούμενη καταδίκη. Στην υπόθεση Ioja ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 624 στον εφεσείοντα, που έπληξε με μαχαίρι της κουζίνας τον παραπονούμενο, ο οποίος είχε εισέλθει παράνομα, μαζί με δύο άλλα πρόσωπα, στο διαμέρισμα του εφεσείοντα, απαιτώντας χρηματικό ποσό, επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών, ωστόσο, κατ΄ έφεση, μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 12 μηνών. Στην υπόθεση Urgur ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 189 επιβεβαιώθηκε κατ΄ έφεση ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών, για το αδίκημα του άρθρου 228(α) του Κεφ. 154 και ποινή φυλάκισης 2 ετών για αδίκημα του άρθρου 231 του Κεφ. 154, με στοιχεία έντονης βίας που απρόκλητα χρησιμοποίησε ο εφεσείοντας εναντίον του παραπονούμενου κατά τη διάρκεια δύο διαδοχικών επεισοδίων. Σημειώνεται πως το Εφετείο παρατήρησε πως οι ποινές που επέβαλε το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν υπό τις περιστάσεις επιεικείς και οπωσδήποτε θα μπορούσαν να ήταν αυστηρότερες. Παραπέμπουμε επίσης στην υπόθεση Αχτάρ ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 397 με τα ιδιάζοντα αυτής πραγματικά γεγονότα, στην οποία επιβλήθηκαν ποινές, μειωμένες κατ΄ έφεση, 2 ½, 3 και 3 ½ ετών φυλάκισης για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 241 σε αδίκημα του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα (με προβλεπόμενη ποινή τα 7 χρόνια) επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 4 χρόνων ωστόσο το Εφετείο μείωσε την ποινή σε 3 χρόνια. Ο Εφεσείων ήταν 73 ετών και λευκού ποινικού μητρώου. Ως προς τα γεγονότα της εν λόγω υπόθεσης, κατά την 13.11.1995, ο εφεσείων ηλικίας 73 χρόνων, μάζευε χαρούπια από χωράφι στην Αγία Φύλα το οποίο δεν του ανήκε και το οποίο βρισκόταν υπό τη μίσθωση του Χχχχχχχ Πχχχχχ οικοδόμου ηλικίας 27 χρόνων νυμφευμένου και πατέρα δύο μικρών παιδιών. Διεξήχθη συζήτηση μεταξύ των δύο αντρών κατά τη διάρκεια της οποίας ο εφεσείων κτύπησε τον Πχχχχχ με σιδερένια σωλήνα, που βρισκόταν στο έδαφος, προκαλώντας του θλαστικά τραύματα στο μέτωπο και κάτω από αυτά ρωγμώδη κατάγματα του κρανίου. Τα προκληθέντα τραύματα συνιστούσαν βαριά σωματική βλάβη αλλά δεν αποτελούσαν κίνδυνο για τη ζωή του θύματος. Το θύμα τελώντας υπό κατάσταση σύγχισης προχώρησε προς τον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού και στην προσπάθειά του να τον διασταυρώσει κτυπήθηκε από διερχόμενο αυτοκίνητο, οπότε υπέστη θανατηφόρα τραύματα, τα οποία επέφεραν το θάνατό του μερικές ημέρες αργότερα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο στην απόφασή του, διατύπωσε την άποψη ότι οι αρχικές ενέργειες του κατηγορουμένου οδήγησαν το θύμα να ενεργήσει όπως ενήργησε με αποτέλεσμα να βρει τον θάνατο. Στην έφεση προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι στην απόφαση του Δικαστηρίου επέδρασε εξωγενής παράγων, ο οποίος επηρέασε την επιμέτρηση της ποινής με αποτέλεσμα αυτή να καταστεί έκδηλα υπερβολική. Το Εφετείο αποδέχθηκε την εισήγηση του εφεσείοντα και μείωσε την ποινή σε ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Με γνώμονα τα προλεχθέντα, έχουμε διεξέλθει με κάθε δυνατή προσοχή όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, από τον εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής, αναφορικά με τα γεγονότα αλλά και τη συνήγορο του κατηγορούμενου αναφορικά με τους μετριαστικούς παράγοντες. Τα έχουμε αξιολογήσει και συνεκτιμήσει για τον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής. Φρονούμε ότι, καθηκόντως, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε πως, παρ΄ ότι η όποια αντίδραση του κατηγορούμενου η οποία οφειλόταν σε προσπάθεια του να κτυπήσει και αυτός το θύμα, ενώ βρισκόταν από πάνω του, η χρήση του μαχαιριού, προφανώς ήταν αδικαιολόγητη και επικίνδυνη. Επισημαίνουμε άλλωστε πως μέσα από τα γεγονότα, παρ΄ ότι το θύμα βρισκόταν από πάνω από τον κατηγορούμενο, όταν ο τελευταίος έκανε χρήση του μαχαιριού δεν βρισκόταν σε τέτοια κατάσταση όπου κινδύνευε. Προχωρώντας επισημαίνουμε πως δεν μας αναφέρθηκε οτιδήποτε που να δικαιολογεί συμπέρασμα ότι υπήρξε ιδιαίτερος προσχεδιασμός, εκ μέρους του κατηγορούμενου, συνεπώς γίνεται αποδεκτή η σχετική εισήγηση της υπεράσπισης περί απουσίας προσχεδιασμού, αν και είναι σαφές ότι αυτός μετέφερε το μαχαίρι μαζί του κατά το χρόνο που συνάντησε το θύμα, έστω και αν αυτό βρισκόταν σε μπρελόκ. Κρίνουμε πως πρόκειται για αντίδραση, που οφειλόταν στη στιγμή που βρέθηκε με το θύμα να βρίσκεται από πάνω του. Παρ΄ ότι αποδεχόμαστε πως ήταν μια αντίδραση, υπό το κράτος προστασίας ή διαφυγής, σημειώνουμε πως δεν έχουμε στοιχεία ότι κινδύνευε άμεσα ο κατηγορούμενος, ως έχουμε ήδη επισημάνει πιο πάνω, ήταν συνεπώς εκτός ελέγχου οι πράξεις του, και κυρίως με απρόβλεπτες κατ΄ εκείνη τη στιγμή συνέπειες λόγω της χρήσης μαχαιριού. Αισθανόμαστε την ανάγκη να τονίσουμε πως η πολύ κακή συνήθεια ορισμένων ατόμων, είτε κύπριων πολιτών είτε αλλοδαπών, να μεταφέρουν μαχαίρι, κυρίως, ως αντιλαμβανόμαστε, κάποιες φορές για λόγους «ασφάλειας», παραπέμπει σε άλλες εποχές και η κυπριακή έννομη τάξη έχει ξεκάθαρα και ποικιλόμορφα εκφράσει τη διαφωνία της. Δεν επιθυμεί την επίδειξη ανοχής σε αυτό το φαινόμενο, προφανώς λόγω των απρόβλεπτων διαστάσεων, από τη χρήση τους, αφού τις περισσότερες φορές προκαλούνται σοβαρότατοι τραυματισμοί. Θεωρούμε πως η μεταφορά μαχαιριού υπό την αίσθηση «ασφάλειας» ή «υπεροχής», που κακώς δημιουργείται σε όποιον μεταφέρει μαχαίρι, συνιστά παγίδα και αχρείαστο πειρασμό. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψη, προς όφελος του κατηγορούμενου, την παραδοχή του και τη δηλωθείσα μεταμέλεια του στο Δικαστήριο. Η σχετική νομολογία (βλέπε υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28) επί του ζητήματος της παραδοχής είναι σαφής και στοχευμένη, ως προς τη σημασία που έχει ο εν λόγω ελαφρυντικός παράγοντας, αφού λειτουργεί ως απόδειξη εκτίμησης της ορθής συμπεριφοράς και μεταμέλειας ενός κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη αδικήματος, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη διάσωση πολύτιμου δικαστικού χρόνου και δημόσιου χρήματος. Λαμβάνουμε ακόμη υπόψη μας, προς όφελος του κατηγορούμενου, ότι υπήρξε εκ μέρους του θύματος κάποιου είδους πρόκληση αφού είχαν προηγουμένως αλληλοϋβριστεί και αλληλοκτυπηθεί (βλέπε υπόθεση Πισκόπου ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)) καθώς επίσης βρισκόταν από πάνω του το θύμα με τον κατηγορούμενο να είναι στο έδαφος, πριν ο τελευταίος κάνει χρήση μαχαιριού. Συνυπολογίσαμε επίσης προς όφελος του κατηγορούμενου τις προσωπικές, οικογενειακές του περιστάσεις, όπως αυτές περιγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας - Τεκμήριο Α - και ως τις έχει αναπτύξει περαιτέρω, ενώπιον μας, η ευπαίδευτη συνήγορος του. Αποκομίσαμε την εικόνα ότι πρόκειται για άτομο ηλικίας 39 ετών, που δυστυχώς λόγω της χρήσης ναρκωτικών έχει απωλέσει τον ορθό δρόμο εξού και οι προηγούμενες καταδίκες, για τις οποίες βέβαια έχει αφ΄ ενός τιμωρηθεί, αφετέρου στερούν από το Δικαστήριο την ευχέρεια που αυτό διαθέτει για επίδειξη κάθε δυνατής επιείκειας, ως συμβαίνει όταν οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Είναι εμφανές ότι ο κατηγορούμενος παρεξέκλεινε από νεαρή ηλικία με τη χρήση ναρκωτικών ουσιών επιδεικνύοντας παραβατική συμπεριφορά στη Ρωσία όπου μεγάλωσε αλλά και στην Κύπρο όπου διαμένει μετά το 2004. Δεν θα είναι δυνατό να μας αφήσουν αδιάφορους τα προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου, ως εκ τούτου προσμετρούμε προς όφελος του τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και το γεγονός ότι προσπαθεί, παρ΄ ότι δεν τα καταφέρνει, να απεξαρτηθεί από τις ναρκωτικές ουσίες. Εισηγήθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου όπως λάβουμε υπόψη μας και το γεγονός ότι το παρόν αδίκημα δεν είναι της ίδιας φύσης με τα αδικήματα που αφορούν στις προηγούμενες καταδίκες. Με κάθε σεβασμό δεν είναι επιτρεπτό να ληφθεί υπόψη ως ελαφρυντικός τέτοιος παράγοντας, αντίθετα, ό,τι εξάγεται, από το συνδυασμό της ύπαρξης των προηγούμενων καταδικών και του παρόντος αδικήματος, είναι πως ο κατηγορούμενος έχει δημιουργήσει ο ίδιος του μία εικόνα προσώπου ποικιλόμορφη στην παραβατική του συμπεριφορά, με πολύ σοβαρά αδικήματα, για τα οποία έχει βέβαια τιμωρηθεί, και καθηκόντως, το Δικαστήριο οφείλει να τον τιμωρήσει και για το παρόν αδίκημα. Κύριο μέλημα του Δικαστηρίου, σε κάθε υπόθεση που τίθεται ενώπιον του για επιβολή ποινής, είναι η εξεύρεση υπό τις περιστάσεις που κάθε φορά προωθούνται, της αρμόζουσας ποινής προκειμένου να καλυφθεί ο σκοπός του νόμου, διά της επίτευξης του στόχου της εξυπηρέτησης της γενικής αλλά και της ειδικής πρόληψης. Προσδοκούμε πως η ποινή που θα επιβάλουμε θα έχει ιδιαίτερη σημασία στην αποτροπή εφόσον αυτό απαιτεί και η προσωπικότητα του κατηγορούμενου αλλά και η πράξη που αυτός διέπραξε, σταθμίζοντας βέβαια και τους μετριαστικούς παράγοντες αλλά και τις συνέπειες που θα επιφέρει η τιμωρία του. Έχοντας αναλύσει τη σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος, υπενθυμίζοντας εαυτούς ότι η προβλεπόμενη ποινή για το αδίκημα που ο κατηγορούμενος διέπραξε είναι η ποινή φυλάκισης διά βίου, με τη συνύπαρξη βέβαια όλων των μετριαστικών παραγόντων που έχουμε λάβει υπόψη μας προς όφελος του, ως τους προσδιορίσαμε πιο πάνω, καταλήγουμε ότι οι εν λόγω μετριαστικοί παράγοντες διαδραματίζουν πολύ σοβαρό ρόλο στο βαθμό όμως που αφορά το εύρος και την έκταση της ποινής και όχι το είδος της. Κρίνουμε, συνακόλουθα, πως η σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος, όπως την έχουμε αποτιμήσει πιο πάνω, δεν επιτρέπει την επιβολή άλλης ποινής εκτός από την ποινή φυλάκισης, μετά από συνεκτίμηση της σοβαρότητας του αδικήματος, των γεγονότων της υπόθεσης και των συνθηκών του συγκεκριμένου παραβάτη. Η ανάγκη, μέσω της τιμωρίας, για αποτροπή της επιθετικότητας μέσω της χρήσης μαχαιριών, είναι επιβεβλημένη, προφανώς λόγω της αυτόδηλης επικινδυνότητας τους. Παρά τους σοβαρούς ελαφρυντικούς παράγοντες που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, επισημαίνουμε πως η εξατομίκευση της ποινής δεν αποσκοπεί ούτε συνεπάγεται την εξουδετέρωση, είτε της σοβαρότητας του εγκλήματος είτε του στοιχείου της αποτροπής. Ταυτόχρονα έχουμε κατά νου ότι η επιλεχθείσα ποινή δεν στοχεύει στην εξουθένωση του παραβάτη αλλά στην αναμόρφωση του, ανάλογα βέβαια με την προσωπικότητα του, και τις πιθανότητες αναμόρφωσης μέσα στο χρονικό διάστημα της τιμωρίας. Διαφαίνεται διαχρονικά πως ο αναγκαίος χρόνος αναμόρφωσης ποικίλλει ανάλογα με τον κάθε παραβάτη. Πρόκειται βέβαια για εκτίμηση του Δικαστηρίου, κάθε φορά, αφού ενδέχεται ένα άτομο να πεισθεί πριν την λήξη της τιμωρίας του για την αλλαγή στον τρόπο ζωής του, αλλά συμβαίνει και να παρέλθει ο χρόνος πλην όμως να μην γίνει αντιληπτό το όφελος ή ο σκοπός της αναμόρφωσης, εξού και κάποια άτομα, μετά την αποφυλάκιση τους, επανέρχονται με νέα αδικήματα, είτε παρόμοιας φύσης είτε διαφορετικά, οπότε απαιτείται νέος περιορισμός της ελευθερίας τους με την ελπίδα πάντοτε ότι θα αναμορφωθούν με τη νέα τιμωρία. Συνακόλουθα με όλα τα πιο πάνω κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή για το αδίκημα που ο κατηγορούμενος διέπραξε είναι η ποινή φυλάκισης. Επιβάλλουμε συνεπώς στον κατηγορούμενο, στη 2η κατηγορία, ποινή φυλάκισης 3 ½ χρόνων. Η περίοδος φυλάκισης να αρχίζει να μετρά από την 23.07.2020 όταν αυτός συνελήφθη για το αδίκημα που διέπραξε και έκτοτε τελεί υπό κράτηση. (Υπ)................. Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. (Υπ).................. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Α.Ε.Δ. (Υπ).................. Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.