ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 7444/18, 25/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7444/18 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ εναντίον xxx ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ----------------------------------- Ημερομηνία: 25 Οκτωβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν. Νεοκλέους Κατηγορούμενος παρών: αυτοεκπροσωπείται ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της Δημόσιας Εξύβρισης στις 25 Ιουνίου του 2018 (1η κατηγορία) και της Απειλής σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις την πιο πάνω ημερομηνία και την 1η Ιουλίου 2018 ( 2η και 3η κατηγορία), εναντίον του xxx Φεραίου, από την Τραχυπέδουλα κατά παράβαση των άρθρων 99 και 91 Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 αντίστοιχα. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν 3 μάρτυρες, ήτοι ο xxx Μιχαήλ (ΜΚ1), ο Αστ.1xx5 xxx Παντελίδης (ΜΚ2) και ο xxx Φεραίος (ΜΚ3). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1 στη συνέχεια) ήταν ο xxx Μιχαήλ ο οποίος κατέθεσε στο Δικαστήριο την κατάθεση του (τεκμήριο Α΄) η οποία αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν ανέφερε ότι στις 25 Ιουνίου 2018 και ώρα 23.00 βρισκόταν στο καφενείο του χωριού του μαζί με άλλους θαμώνες και σε κάποια στιγμή είδε τον κοινοτάρχη του χωριού xxx Φεραίο να κατευθύνεται προς τον συγχωριανό του τον κατηγορούμενο να του λέει κάτι το οποίο δεν άκουσε και μετά να φεύγει. Αυτός είδε και άκουσε τον κατηγορούμενο να υβρίζει τον κοινοτάρχη λέγοντάς του «πουστοπεζέβεγκε, έκανες το μέρος γκέι-μπαρ και δε μας θέλεις εμάς» και τον απείλησε ότι θα τον βάλει στην κάσια και θα τον στείλει στην χώρα. Ο μάρτυρας είπε στον κατηγορούμενο να σταματήσει να φωνάζει και να υβρίζει γιατί στο χωριό τους φιλοξενούνταν ξένοι άνθρωποι. Αναφορικά με τις σχέσεις του μάρτυρα με τον κατηγορούμενο και τον κοινοτάρχη είπε ότι ο κατηγορούμενος είναι ξάδερφος του και ο κοινοτάρχης καλαδελφός του. Αντεξεταζόμενος του τέθηκε η θέση από τον κατηγορούμενο ότι συναντήθηκαν στο καφενείο η ώρα 16:00 και όχι το βράδυ περί ώρα 23:
- Ο μάρτυρας δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι έγινε αυτή η συνάντηση στο καφενείο και ότι ο κοινοτάρχης φιλοξενούσε κάποια άτομα. Επίσης του υποβλήθηκε από τον κατηγορούμενο ότι αυτός δεν ήταν στο καφενείο την συγκεκριμένη ώρα και ο μάρτυρας είπε ότι ήταν εκεί. Ο Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν ο αστυφύλακας 1xx5 xxx Παντελίδης ο οποίος κατέθεσε στο Δικαστήριο την κατάθεση του (τεκμήριο Β΄) την οποία υιοθέτησε. Αυτός στο τεκμήριο Β΄ ανέφερε την καταγγελία που υπήρχε εναντίον του κατηγορουμένου από τον xxx Φεραίο. Ο ΜΚ2 έλαβε γραπτή κατάθεση από τον παραπονούμενο ως επίσης συνέλαβε τον κατηγορούμενο και του έλαβε ανακριτική κατάθεση στις 2 Ιουλίου 2018 (τεκμήριο 1). Ο Μάρτυρας Κατηγορίας 3 (ΜΚ3) ήταν ο xxx Φεραίος ο οποίος υιοθέτησε στο δικαστήριο την κατάθεση του (τεκμήριο Γ΄). Αυτός ήταν ο κοινοτάρχης του χωριού και ανέφερε στην κατάθεσή του ότι 25 Ιουνίου 2018 ο κατηγορούμενος καθόταν στο καφενείο του χωριού και επειδή μιλούσε δυνατά αυτός τον πλησίασε και τον παρακάλεσε να μιλά χαμηλόφωνα γιατί φιλοξενούσε καθηγητές και φοιτητές στο χωριό. Ο κατηγορούμενος φωνάζοντας τον εξύβρισε με τη φράση πουστοπεζέβεγκε και του έβριζε την μητέρα επίσης τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει, θα τον βάλει στην κάσια και θα τον στείλει στην χώρα. Τα ίδια επανέλαβε και κατά την ένορκη του μαρτυρία τόσο στην κυρίως εξέταση όσον και στην αντεξέταση του από τον κατηγορούμενο δηλαδή ήταν η θέση του ότι σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις ο κατηγορούμενος τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει και τον εξύβρισε στις 25.6.
- Ο παραπονούμενος πρόσθεσε ότι τηλεφώνησε στην αστυνομία μετά το συμβάν και την άλλη ημέρα του είπαν ότι επισκέφθηκαν τον κατηγορούμενο και του έκαναν αυστηρές συστάσεις. Επειδή ο κατηγορούμενος τον απείλησε και πάλι την 1.7.18 τότε προέβηκε σε καταγγελία εναντίον του. Τόνισε δε ότι ο κατηγορούμενος είχε κατηγορηθεί ξανά για άλλες υποθέσεις και ήταν ικανός να πραγματοποιήσει τις απειλές που εκστόμισε εναντίον του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου δεν είναι σκευωρία ως επικαλείται, αλλά γεγονότα τα οποία έχουν συμβεί. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο κατηγορούμενος ο οποίος εμφανίζεται χωρίς συνήγορο, εισηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του επικαλούμενος αναξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία και στις 3 κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Αυτός δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος στην ανακριτική κατάθεση του δεν αποδέχεται ότι απείλησε τον παραπονούμενο ούτε και τον εξύβρισε. Αυτός κατέθεσε ενόρκως στο Δικαστήριο. Ανέφερε ότι στις 25 Ιουνίου 2018 όταν αυτός βρισκόταν στο καφενείο του χωριού του το μοναδικό πρόσωπο που ήταν εκεί ήταν ο καφετζής xxx Μιχαήλ. Αυτός αποδέχτηκε ότι όταν ο κοινοτάρχης του είπε να μιλά σιγά, αυτός θύμωσε και είπε να κλείσουμε τα παραδοσιακά και ν' ανοίξουμε γκέι-μπαρ αλλά δεν αποδέχτηκε ότι εξύβρισε τον παραπονούμενο. ΄Ηταν η θέση του ότι πέρασαν μέρες για να τον συλλάβουν. Επιπλέον δεν αποδέχεται ότι τον απείλησε αλλά είπε ότι αυτός κρατάει δύο μπαστούνια για να μπορεί να περπατά. Κατά την μαρτυρία του δεν δέχτηκε την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο xxx Μιχαήλ ΜΚ1 ήταν παρών στο επεισόδιο και επιπλέον επικαλέστηκε ότι ήταν 16:30 που έλαβε χώρα η συνάντησή τους και όχι το βράδυ 23:00. Επίσης αρκετές φορές και κατά την μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας αναφέρθηκε σε σωρό χωμάτων τα οποία τοποθέτησε και του αποστάληκε σχετική επιστολή από το Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού για να τα μετακινήσει. Αυτός αποδέκτηκε κατά την αντεξέταση του ότι μετακίνησε χώματα και φύτεψε και λαχανικά αλλά όμως επικαλέστηκε ότι έχει αρκετά προβλήματα υγείας. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και ο κατηγορούμενος ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ 1- 3 και τον κατηγορούμενο που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου
(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν αυτή ενός ανεξάρτητου μάρτυρα. Δεν διέκρινα ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να μην πει την αλήθεια ή ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να το πράξει αυτό. Ήταν σαφής και ξεκάθαρος για το τί αντελήφθηκε στις 25.6.18 και ώρα 23:00 ενώ αυτός ευρισκόταν στο καφενείο του χωριού του Τραχυπέδουλα όπου στην παρουσία του ο κατηγορούμενος φώναζε, εξύβρισε τον ΜΚ3 με την φράση « πουστοπεζέβεγκε» και τον απείλησε ότι θα τον βάλει στην κάσια και θα τον στείλει στην χώρα. Αυτός ανέφερε, ως και η θέση και του ΜΚ3 αλλά και του κατηγορούμενου ότι στο χωριό τους φιλοξενούνταν άτομα, από τον ΜΚ3 κοινοτάρχη. Ο μάρτυρας μου έκανε καλή εντύπωση και δεν περιέπεσε σε οποιεσδήποτε αντιφάσεις. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της και προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση περιγράφοντας τις ενέργειες του μετά την καταγγελία του ΜΚ3 εναντίον του κατηγορούμενου. Δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο, συνεπώς αποδέχομαι αυτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη και αληθή και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ3 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση καταθέτοντας σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν την 25.6.
- Η μαρτυρία του δεν εξετάστηκε μικροσκοπικά αλλά σε συσχετισμό με την υπόλοιπη δοθείσα μαρτυρία. Αυτός θεωρώ ότι περιέγραψε τα γεγονότα ως επεσυνέβηκαν στις 25.6.18 και ανέφερε τον τρόπο με τον οποίο ο κατηγορούμενος φωνάζοντας στην παρουσία και άλλου ατόμου τον εξύβρισε και τον απείλησε. Κρίνω την μαρτυρία του ως αληθή και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος ως αναφέρθηκε πιο πάνω κατέθεσε ενόρκως. Αυτός προσήλθε στο Δικαστήριο με απώτερο σκοπό να καταθέσει μία και μόνο θέση δηλαδή ότι αυτός ευρισκόταν στο καφενείο του χωριού του και σε καμία από τις δύο ημερομηνίες που του καταλογίζεται από τους μάρτυρες κατηγορίας δεν απείλησε τον ΜΚ3 ούτε και τον εξύβρισε στις 25.6.
- Αυτός δεν έχει κάνει καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ο οποίος επιλεκτικά και φωνασκώντας ως εμφαίνεται και στα πρακτικά, απλά επαναλάμβανε τις ίδιες θέσεις επιδεικνύοντας τον κακό του χαρακτήρα. Σε αρκετές ερωτήσεις της Κατηγορούσας Αρχής δεν απαντούσε αλλά απώτερος σκοπός του ήταν να δίνει διάφορους χαρακτηρισμούς στον ΜΚ3 Κοινοτάρχη και να αναφέρει ότι ο ΜΚ3 έχει εμπάθεια εναντίον του. Πέραν τούτου, υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου και η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου(τεκμήριο1). Όσον αφορά τη γραπτή κατάθεση του κατηγορουμένου, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Εξετάζοντας το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του κατηγορουμένου σε συνάρτηση με την υπόλοιπη δοθείσα μαρτυρία, δεν μπορώ να αποδεκτώ οποιοδήποτε μέρος αυτής. Επιπλέον ούτε και οι ισχυρισμοί του κατά την ένορκη του μαρτυρία με έπεισαν, ότι δηλαδή αυτός δεν εξύβρισε και δεν απείλησε τον ΜΚ
- Αναφορικά δε με τις θέσεις του κατηγορούμενου για την ύπαρξη χωμάτων τα οποία ενοχλούσαν εξ' ου και του αποστάληκε σχετική επιστολή από το Κοινοτικό Συμβούλιο του χωριού δεν αποδέχομαι τις θέσεις του καθ΄ ότι δεν με έχουν πείσει. Αυτός ενώ επικαλέστηκε αρχικά προβλήματα υγείας στη συνέχεια παραδέκτηκε ότι μετέφερε χώματα και φύτευε λαχανικά εκεί στην οικία του. Συνεπώς ο ισχυρισμός του ότι αδυνατούσε να πραγματοποιήσει και την κατ΄ ισχυρισμό απειλή εναντίον του ΜΚ3 δεν με βρίσκει σύμφωνη και δεν έχει παρουσιάσει αξιόπιστη και επαρκή μαρτυρία περί τούτου. Ως εκ των άνω απορρίπτω την μαρτυρία του, πλην των μη αμφισβητούμενων θέσεων δηλαδή ότι στις 25.6.18 συναντήθηκε με τον ΜΚ3 στο καφενείο, ότι ο ΜΚ3 φιλοξενούσε κόσμο στο χωριό τους αλλά και όταν του είπε ο ΜΚ3 να μιλά χαμηλόφωνα αυτός θύμωσε. Λαμβανομένης υπόψη μου της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: ΕΥΡΗΜΑΤΑ Στις 25 Ιουνίου 2018 και περί ώρα 23:00 ο xxx Φεραίος ΜΚ3 Κοινοτάρχης του χωριού Τραχυπέδουλα, πήγε στην πλατεία του χωριού όπου καθόταν ο κατηγορούμενος και επειδή μιλούσε δυνατά αυτός τον πλησίασε και τον παρακάλεσε να μιλά χαμηλόφωνα γιατί φιλοξενούσε καθηγητές και φοιτητές στο χωριό οι οποίοι λόγω της ώρας πήγαν να αναπαυθούν. Ο κατηγορούμενος φωνάζοντας τον εξύβρισε με τη φράση «πουστοπεζέβεγκε» και του έβριζε την μητέρα επίσης τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει, θα τον βάλει στην κάσια και θα τον στείλει στην χώρα. Ο ΜΚ1 ήταν παρών και είδε το συμβάν και είπε στον κατηγορούμενο να σταματήσει να φωνάζει και να υβρίζει τον ΜΚ
- Ο ΜΚ3 ειδοποίησε την αστυνομία η οποία προέβηκε σε συστάσεις στον κατηγορούμενο. Ο ΜΚ3 δεν έκανε γραπτή καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου στην οποία προέβηκε στις 2.7.18 μετά που πληροφορήθηκε από άλλο μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου Τραχυπέδουλας ότι ο κατηγορούμενος αφότου έλαβε επιστολή από το πιο πάνω Συμβούλιο για να μετακινήσει σωρό χωμάτων που τοποθέτησε, ανέφερε στην παρουσία του πιο πάνω μέλους ότι θα σκοτώσει τον ΜΚ
- Ο ΜΚ3 φιλοξενούσε στο χωριό αλλοδαπούς καθηγητές και φοιτητές οι οποίοι διέμεναν σε κοντινά σημεία από το καφενείο στο οποίο ευρισκόταν ο κατηγορούμενος από το οποίο πέρασε και ο ΜΚ
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην 1η κατηγορία το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση......». Τα συστατικά του στοιχεία είναι τα ακόλουθα:
- Ο κατηγορούμενος να εξυβρίσει άλλον,
- Η εξύβριση να γίνεται με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση,
- Η εξύβριση να γίνεται σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο. Όσον αφορά το τι συνιστά δημόσιο χώρο, ο όρος αυτός δίδεται στο άρθρο 4 του Κεφ. 154 και ερμηνεύθηκε στις υποθέσεις Ευθυμιάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 25, Anthony Castelow and another v. The Police
(1970)2 C.L.R. 141 και Μιχαήλ κ.α ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 362. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Στην υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 All E.R. 1297 που αφορούσε κατηγορία βάση του άρθρου 4 του Public Order Act 1986, με παρόμοια συστατικά στοιχεία με αυτά του άρθρου 99 του Ποινικού μας Κώδικα, αποφασίσθηκε ότι η ερμηνεία της λέξης «insulting» (σε ελληνική μετάφραση «υβριστικός») δεν είναι νομικό θέμα και θα πρέπει να αποδίδεται σε αυτή το κανονικό της νόημα. Αναφέρθηκε δε σχετικά ότι ο μέσος συνετός άνθρωπος αντιλαμβάνεται την ύβρη όταν τη βλέπει ή την ακούει. Το κριτήριο για την ύπαρξη όλων των πιο πάνω στοιχείων είναι καθαρά αντικειμενικό. Στην Αχιλλέως ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 98 κρίθηκε ως ορθή η πρωτόδικη απόφαση ότι η λέξη «καραγκιόζης» που είχε εκστομίσει η εφεσείουσα εναντίον Αστυνομικού, στον τόπο και υπό τις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκε είναι υβριστική και εκδηλώνει περιφρόνηση προς το πρόσωπο προς το οποίο εκστομίζεται και είναι γενικά προσβλητική και μειωτική του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται. Στην ίδια απόφαση έγινε αναφορά στην Brutus ανωτέρω και επισημάνθηκε ότι από το λεκτικό του Lord Reid ήτοι "... an ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears one" και πιο συγκεκριμένα από την φράση "sees one" εισάγεται παράλληλα με την εξύβριση δια λόγων και η εξύβριση με χειρονομίες. Επιπρόσθετα στην Αχιλλέως κρίθηκε ότι δεν χρειάζεται απόδειξη ότι προκλήθηκε οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος να επιτεθεί. Είναι αρκετόν ότι, όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99, ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Κάτι τέτοιο συνάγεται στην κάθε περίπτωση από τις περιστάσεις στο σύνολο τους. Ως προς το σημείο δε αυτό στην ίδια υπόθεση κρίθηκε ότι από το σύνολο των περιστάσεων ήταν βέβαιο ότι ο παραπονούμενος δε θεώρησε αθώα την επίμαχη έκφραση ούτε ασφαλώς την εξέλαβε ως εκδήλωση ευγένειας, διότι, αν μη τι άλλο, υπέβαλε παράπονο στην Αστυνομία. Στην 2η και στην 3η κατηγορία το αδίκημα της Απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα προνοεί τα ακόλουθα: «Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα.......». Δηλαδή απαιτείται η απόδειξη: Απειλής από τον κατηγορούμενο, με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη. Η οποία να προκάλεσε τρόμο ή ανησυχία σε άλλο πρόσωπο. Δεν είναι λοιπόν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί η ύπαρξη απειλής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. Θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον παραπονούμενο. Το περιεχόμενο και η σημασία της απειλής για τον παραπονούμενο είναι συνεπώς βασικά για να διαπιστωθεί εάν πράγματι του προκλήθηκε τέτοιος τρόμος ή ανησυχία. Πιο κάτω παραθέτω νομολογία που παρόλο ότι αναφέρεται στο αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας εντούτοις οι νομικές αρχές είναι κοινές με το αδίκημα της απειλής και ως εκ τούτου εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Στην υπόθεση Νετζιήπ ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ 16, η οποία αφορούσε επαναλαμβάνω συναφές αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, λέχθηκε σχετικά ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου την δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Ως φαίνεται δε από την πιο πάνω υπόθεση το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην υπόθεση Βοσκού ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 510, λέχθηκε ότι πέραν από τα απειλητικά λόγια, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απειλή να αποσκοπεί στο να εκφοβίσει κάποιον για να μην διενεργήσει πράξη την οποία δικαιούται νόμιμα να διενεργήσει ή για να διενεργήσει πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει. Αν λείπει το τελευταίο αυτό στοιχείο, τα απειλητικά λόγια δεν στοιχειοθετούντο αδικήματος απειλής βιαιοπραγίας (βλ. Kallenos v. The Police
(1969)2 C.L.R 210). Βλ. και την Ποιν. Έφ. 41/2014, Καράπασιη v Αστυνομίας, ημερ.24/01/2017. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου
(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989
(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991
(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Από την μαρτυρία που προσκομίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου διαπιστώνω ότι ο κατηγορούμενος στις 25.6.18, περί ώρα 23:00, ενώ ευρισκόταν στο καφενείο του χωριού Τραχυπέδουλα, δηλαδή σε δημόσιο χώρο εν τη εννοία του Νόμου, στην παρουσία του ΜΚ1, συζητούσε και μιλούσε δυνατά με αποτέλεσμα να τον προσεγγίσει ο ΜΚ3 Κοινοτάρχης και να του πει να μιλά χαμηλόφωνα καθ΄ ότι υπήρχαν φιλοξενούμενοι του καθηγητές και φοιτητές στο χωριό οι οποίοι λόγω και της ώρας πήγαν να αναπαυθούν σε χώρους πλησίον της πλατείας. Ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε με την φράση «πουστοπεζέβεγκε» και τον απείλησε λέγοντας του ότι θα τον σκοτώσει. Λαμβάνοντας υπόψη τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε συνδυασμό με τις πιο πάνω νομικές αρχές κρίνω ότι η φράση την οποία εκστόμισε ο κατηγορούμενος εναντίον του παραπονούμενου ΜΚ3 δηλώνει περιφρόνηση προς το πρόσωπο του και είναι γενικά προσβλητική και μειωτική. Ο κατηγορούμενος επιδεικνύοντας αυτή την συμπεριφορά ήταν ενδεχόμενο παριστάμενο πρόσωπο να προβεί σε επίθεση. Συνεπώς έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της εξύβρισης εναντίον του ΜΚ
- Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος το ίδιο βράδυ απείλησε τον ΜΚ3 ότι θα τον σκοτώσει. Ο ΜΚ3 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε διάφορες υποθέσεις και συνεπώς του δημιουργήθηκε η ανησυχία και προέβη σε καταγγελία στην αστυνομία. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι έχουν αποδειχθεί εναντίον του κατηγορούμενου τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της απειλής στις 25.6.
- Ακόμη ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την 3η κατηγορία της απειλής την 1.7.18 εναντίον του ΜΚ
- Αυτός δεν ήταν παρών αλλά τον ενημέρωσε άλλο πρόσωπο ονόματι xxx Χριστοδουλίδης ο οποίος είναι ασθενής και θα υποβαλλόταν σε χειρουργική επέμβαση. Συνεπώς αδυνατούσε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας. Ενόψει της απουσίας μαρτυρίας περί τούτου και εφόσον ο ΜΚ3 δεν ήταν παρών όταν ο κατηγορούμενος απειλήθηκε, θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε την 3η κατηγορία στην οποία ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1 και 2 εναντίον του κατηγορούμενου, ως έχει υποχρέωση να πράξει και κρίνεται ένοχος σε αυτές. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο