← Κύπρος

Έφορος Φορολογίας ν. Y.H.D. YOUR HOME DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 262/17, 25/10/2021

Έφορος Φορολογίας ν. Y.H.D. YOUR HOME DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 262/17, 25/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 262/17 Έφορος Φορολογίας εναντίον

  1. Y.H.D. YOUR HOME DEVELOPERS LTD
  2. xxx SARBASH
  3. xxx KHL'CHENKO --------------------------------- Ημερομηνία: 25 Οκτωβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Α. Χ¨Γιάννη Για την Κατηγορούμενη 1: Kαμία εμφάνιση Για τον Κατηγορούμενο 2: κος Α. Ανδρέου Κατηγορούμενος 2 παρών -------------------------------------- ΠΟΙΝΗ Οι κατηγορούμενοι βρέθηκαν ένοχοι κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, η μεν 1η κατηγορούμενη στην 1η και στην 2η κατηγορία ο δε 2ος κατηγορούμενος στις κατηγορίες 1 - 2 και κατόπιν παραδοχής του στις 3 -
  4. Οι κατηγορίες 1 και 2 αφορούν αδικήματα παράλειψης καταβολής οφειλόμενου φόρου κατά παράβαση των άρθρων 46

(11), 49(2,8), 48 και 57 του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 όπως έχει τροποποιηθεί, καθώς και των 17
(1)και 29
(2)των Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Κανονισμών (Γενικοί) του 2001 και 2002 (Κ.Δ.Π. 314/01 και Κ.Δ.Π 51/2002), Η κατηγορία 2 αφορά αδίκημα παράλειψης καταβολής πρόσθετου φόρου, χρηματικής επιβάρυνσης και τόκου κατά παράβαση των άρθρων 46(10, 10Α,11), 49
(8), 20
(1), 57 και 48 του ιδίου Νόμου. Οι κατηγορίες 3 - 9 αφορούν αδικήματα παράλειψης καταβολής χρηματικής επιβάρυνσης λόγω μη έγκαιρης υποβολής φορολογικής δήλωσης για τα έτη 2012 - 2016 κατά παράβαση των άρθρων 46(10, 10Α), 20
(1)και 48 της ίδιας νομοθεσίας. Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί αναλυτικά στην τελική απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13.9.21 τα οποία υιοθέτησε η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής και ανέφερε για την 1η κατηγορία ότι το συνολικό οφειλόμενο ποσό είναι €83.967,66 για δε την 2η κατηγορία οι κατηγορούμενοι παρέλειψαν να καταβάλουν πρόσθετο φόρο, τόκο και χρηματική επιβάρυνση συνολικού ύψους €19.725,35 που επιβλήθηκε λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής ΦΠΑ ύψους €83.967,66 που βεβαιώθηκε με αντίστοιχη ειδοποίηση ημερομηνίας 11.4.
  1. Μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από τους κατηγορούμενους. Αυτή ζήτησε την έκδοση διατάγματος πληρωμής του οφειλόμενου ποσού των €83.967,66 από την κατηγορούμενη 1 από τις 12.5.16 μέχρι εξοφλήσεως για την 1η κατηγορία και το ποσό ύψους €19.725,35 για την 2η κατηγορία. Περαιτέρω ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής είπε ότι ο κατηγορούμενος 2 κατάγεται από την Ουκρανία και ευρίσκεται στην Κύπρο εδώ και 19 χρόνια. Αναφέρθηκε στην κατάρρευση της 1ης κατηγορούμενης η οποία ανήγειρε και πωλούσε διαμερίσματα και ότι ευρίσκεται σε αδράνεια από το
  2. Ο κος Ανδρέου επικεντρώθηκε στα πιο κάτω:
  3. Στην πλήρη συνεργασία του κατηγορούμενου 2 με τον Έφορο Φορολογίας.
  4. Τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων και συνεπώς η παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος μέχρι την επιβολή της ποινής είναι ένας σοβαρός μετριαστικός παράγοντας.
  5. Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου.
  6. Υπήρξε προσπάθεια από τον κατηγορούμενο 2 να εγγράψει 2 ακίνητα προς εξόφληση μέρους του οφειλόμενου ποσού αλλά αυτό τελικά δεν κατέστη δυνατό, ως επιβεβαίωσε η Κατηγορούσα Αρχή.
  7. Στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου
  8. Τέλος ο κ. Ανδρέου εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο εάν επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας αυτή δύναται να ανασταλεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα για τη διάπραξη των οποίων οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο. Συγκεκριμένα ο σχετικός περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμος αρ.95
(1)2000, ως τροποποιήθηκε, προνοεί με το άρθρο 46 αυτού σωρεία φορολογικών αδικημάτων. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα των κατηγοριών 1 - 2 προβλέπεται χρηματική ποινή μέχρι 8.543 ευρώ ή σε φυλάκιση μέχρι 12 μήνες ή και στις δύο αυτές ποινές. Για δε τα αδικήματα των κατηγοριών 3 - 9 που αφορούν την μη καταβολή χρηματικής επιβάρυνσης λόγω μη έγκαιρης υποβολής φορολογικής δήλωσης η προβλεπόμενη απο το Νόμο ποινή είναι η χρηματική ποινή μέχρι του δέκα τοις εκατόν (10%) του οφειλόμενου ποσού. Κατά το άρθρο 46
(12)το Δικαστήριο δικαιούται εκτός από την επιβολή της ποινής να εκδώσει και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως το υποκείμενο στον Νόμο πρόσωπο καταβάλει στον Έφορο Φ.Π.Α, το εν λόγω ποσό. Η διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επηρεάζει το ύψος είσπραξης δημοσίου χρήματος και κατ' επέκταση επηρεάζει κατά τρόπο αρνητικό το ύψος των δημοσίων εσόδων, ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή όπου η οικονομική κρίση που μαστίζει ολόκληρη την κοινωνία έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό και την οικονομική άλλοτε ευρωστία του Κράτους. Παράλληλα, η διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων εμποδίζει το κράτος από του να ασκεί ελεύθερα και απρόσκοπτα την οικονομική και κοινωνική πολιτική του κατά τρόπο ωφέλιμο προς τους πολίτες του και μάλιστα σήμερα που η ανάγκη της κοινωνίας για συμπαράσταση απο το Κράτος κατέστη πιο επιτακτική από ποτέ. Στην πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Σολομωνίδη, Ποιν.Εφέσεις 323-325/15, 14.2.19 αναφέρθηκε ότι τα αδικήματα που σχετίζονται με τη νομοθεσία του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας θεωρούνται ως εκ της φύσεως τους σοβαρά εφόσον στην ουσία σχετίζονται με φορολογικές υποχρεώσεις φυσικού ή νομικού προσώπου προς το κράτος. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Σ. Σπύρου, ποινικές εφέσεις 276 - 277/15, 18.9.17 το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι: «ο επίδικος Νόμος είναι εξαιρετικής σημασίας εφόσον η μη τήρηση των προνοιών του πλήττει καίρια την εθνική οικονομία, κύρια πηγή εσόδων της οποίας είναι ο Φ.Π.Α.». Τα ίδια επισημάνθηκαν και στις Μελάς κ.α. v Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ, 412, Γενικός Εισαγγελέας ν. A. Makris Tourist Taxi Service Co Ltd
(1996)2 Α.Α.Δ 262, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χ. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ 85. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Aναφέρθηκε ότι: «Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους». Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Κόκκινος ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ.135, Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα που επιβαρύνουν τη θέση των κατηγορουμένων:
  1. Τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή διαφαίνεται από τα πιο πάνω αλλά και από τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, στα πλαίσια της προαναφερθείσας νομολογίας αλλά και λόγω του ότι τα αδικήματα αυτά βρίσκονται σε έξαρση, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου.
  2. Το ύψος του μεγάλου οφειλόμενου ποσού αναφορικά με τις κατηγορίες ανέρχεται στις €83.967,66 και ότι οι κατηγορούμενοι δεν έχουν καταβάλει κανένα ποσό μέχρι σήμερα.
  3. Τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων δηλαδή από την 1.12.2007 - 31.8.13 (ως εμφαίνεται από το τεκμήριο 2) και μετά την λήψη της σχετικής ειδοποίησης ημερομηνίας 11.4.16 οι κατηγορούμενοι δεν έκαναν την παραμικρή προσπάθεια για καταβολή οποιουδήποτε ποσού.
  4. Τη μη ύπαρξη οποιασδήποτε απολογίας ή μεταμέλειας για την διάπραξη αυτών. Προς όφελος των κατηγορουμένων λαμβάνω υπόψη μου:
  5. Τη μη ύπαρξη προηγούμενων καταδικών.
  6. Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2 ως εμφαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας τεκμήριο
  7. Ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 52 ετών, ο οποίος μέχρι σήμερα διένυσε έντιμο βίο χωρίς να βαρύνεται με οιανδήποτε άλλη καταδίκη και ότι είναι πατέρας 1 παιδιού ηλικίας 26 ετών (Παναγιώτου v Δημοκρατίας, 2008, 2 ΑΑΔ, 478).
  8. Ότι ένα μέρος του ποσού σε σχέση με την 2η κατηγορία αφορά πρόσθετο φόρο, τόκους και χρηματική επιβάρυνση.
  9. Ότι από την μεν διάπραξη των αδικημάτων της 1ης και της 2ης κατηγορίας παρήλθε μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή χρονική περίοδος πέραν των 8 ετών και πέραν των 6 ετών για δε τα αδικήματα των κατηγοριών 3 - 9, ενώ από τη διάπραξη τους μέχρι σήμερα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν αντιμετώπισαν άλλη ποινική υπόθεση.
  10. Η κατηγορούμενη 1 τέθηκε υπό διαχείρηση το έτος 2018 μέχρι και σήμερα.
  11. Την προσπάθεια του κατηγορούμενου 2 να παραχωρήσει 2 συγκεκριμένα ακίνητα στην Υπηρεσία του ΦΠΑ προς εξόφληση μέρους του οφειλομένου ποσού. Γενικά λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί και τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τους κατηγορούμενους. Περαιτέρω, ως μετριαστικός παράγοντας λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι εκτός από την επιβολή ποινής στους κατηγορούμενους, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει διατάγματα είσπραξης εναντίον της κατηγορούμενης 1 για πληρωμή των οφειλομένων ποσών σε σχέση με την 1η και την 2η κατηγορία. Από την άλλη, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει πως ο κατηγορούμενος 2, με τις παραλείψεις του αλλά και γενικότερα με τη στάση και συμπεριφορά που επέδειξε, το ταμείο του κράτους αποστερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει που αν υπήρχε θα μπορούσε να διατεθεί προς όφελος των Κυπρίων πολιτών. Αυτός προκάλεσε ζημιά στην Κυπριακή Δημοκρατία, σε βαθμό ίσο με το ύψος του οφειλόμενου ποσού, που βέβαια μόνο αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να επιφέρει στην κυπριακή οικονομία και στην κοινωνία γενικότερα. Στην υπόθεση Σολομωνίδης (πιο πάνω) για τα ίδια αδικήματα επιβλήθηκε άμεση ποινή φυλάκισης 7 μηνών στον Διευθυντή της κατηγορούμενης εταιρείας ως επίσης και χρηματική ποινή. Ακόμη στην Ζακατζιώτης κατόπιν παραδοχής του κατηγορούμενου και με λευκό ποινικό μητρώο για οφειλόμενα ποσά £125.048,08 η ποινή που του επιβλήθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο αυξήθηκε σε συντρέχουσα ποινή φυλάκισης από 2 μήνες μέχρι 6 μήνες. Στην παρούσα υπόθεση παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω. Συνεκτιμώντας τώρα και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο 2 είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Η οποιαδήποτε άλλη ποινή κρίνω ότι δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να περιβάλλει αυτήν και θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης. Θα έδινε περαιτέρω λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Συνεπακόλουθα των πιο πάνω και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω Στην κατηγορούμενη 1 τις ακόλουθες ποινές: 1η κατηγορία: €900 2η κατηγορία: €500 Στον κατηγορούμενο 2 τις ακόλουθες ποινές: 1η και 2η κατηγορία: 6 μήνες φυλάκιση εκάστη. 3η - 9η κατηγορία: ουδεμία ποινή ενόψει της επιβολής ποινής στις σοβαρότερες πιο πάνω αναφερθείσες κατηγορίες. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Περαιτέρω, δυνάμει του άρθρου 46
(12)του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων εκδίδονται διατάγματα πληρωμής του οφειλόμενου ποσού των €83.967,66 από την κατηγορούμενη 1 από τις 12.5.16 μέχρι εξοφλήσεως για την 1η κατηγορία και το ποσό ύψους €19.725,35 για την 2η κατηγορία. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο 2 θα εξετάσω τώρα εάν η εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε θα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση φυλάκιση του κατηγορουμένου 2 ή δύναται να ανασταλεί δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης δηλαδή ειδικότερα :
  1. Tις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2 ως εμφαίνονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας τεκμήριο
  2. Tο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 52 ετών, ο οποίος μέχρι σήμερα διένυσε έντιμο βίο χωρίς να βαρύνεται με οιαδήποτε άλλη καταδίκη και ότι είναι πατέρας 1 παιδιού ηλικίας 26 ετών (Παναγιώτου v Δημοκρατίας, 2008, 2 ΑΑΔ, 478).
  3. Ότι ένα μέρος του ποσού σε σχέση με την 2η κατηγορία αφορά πρόσθετο φόρο, τόκους και χρηματική επιβάρυνση.
  4. Ότι από την μεν διάπραξη των αδικημάτων της 1ης και της 2ης κατηγορίας παρήλθε μέχρι σήμερα που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή, χρονική περίοδος πέραν των 8 ετών και πέραν των 6 ετών για τα αδικήματα των κατηγοριών 3 - 9, ενώ από τη διάπραξη τους μέχρι σήμερα οι κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν αντιμετώπισαν άλλη ποινική υπόθεση.
  5. Η κατηγορούμενη 1 τέθηκε υπό διαχείρηση το έτος 2018 μέχρι και σήμερα.
  6. Την προσπάθεια του κατηγορούμενου 2 να παραχωρήσει 2 ακίνητα στην Υπηρεσία του ΦΠΑ προς εξόφληση μέρους του οφειλομένου ποσού, δύναμαι να ασκήσω τις εξουσίες που ο νόμος μου παρέχει και να αναστείλω την εκτέλεση της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης. Υπό τις περιστάσεις που ανωτέρω ανέφερα καταλήγω ότι δύναμαι να δώσω στον κατηγορούμενο 2 μια δεύτερη ευκαιρία. Συνεπώς η εκτέλεση της επιβληθείσας ως ανωτέρω ποινής φυλάκισης αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Επεξηγείται στον κατηγορούμενο 2 η έννοια της αναστολής της εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης). ................ [Υπ.] Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.