Διευθυντή Τμήματος Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών ν. Σιαμπή, Αρ. Υπόθεσης: 7386/17, 30/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7386/17 Διευθυντή Τμήματος Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών εναντίον xxx Σιαμπή ----------------------------------- Ημερομηνία: 30.9.2021 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Η. Σατολιάς Για τον Κατηγορούμενο: κα Σ. Νεοφύτου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της κατοχής στο σκάφος XXXXX20 στις 8.2.16 στο αλιευτικό καταφύγιο στην θαλάσσια περιοχή της Πάφου μίας ζεμπύλας δίκτυα από μισίνα, με άνοιγμα ματιού 36 χιλιοστομέτρων που απαγορεύεται, καθ΄ ότι είναι μικρότερο του ελάχιστου επιτρεπόμενου που είναι 38 χιλιοστόμετρα (1η κατηγορία), της μεταφοράς της στο εν λόγω σκάφος (2η κατηγορία) και ότι κατά/ή περί της 11.2.16 παρέλειψε να παρουσιαστεί μετά από γραπτή ειδοποίηση στα γραφεία του Τμήματος Αλιείας χωρίς εύλογη αιτία για εξέταση και λήψη κατάθεσης σχετικά με τα αδικήματα της 1ης και της 2ης κατηγορίας ( 3η κατηγορία) κατά παράβαση του Περί Αλιείας Νόμου Κεφ.
- Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε τις πιο πάνω κατηγορίες και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν δύο μάρτυρες, ήτοι ο xxx Χριστοδούλου (ΜΚ1) και η xxx Φυλακτού (ΜΚ2). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας των ΜΚ1 και ΜΚ2, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το τελικό στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1 στη συνέχεια) ήταν ο xxx Χριστοδούλου ο οποίος ήταν Ανώτερος Επιθεωρητής Αλιείας και Θαλασσίων ερευνών στον τομέα Ελέγχου και Διαρθρώσεων του Τμήματος Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών και εργαζόταν στο Επαρχιακό Γραφείο του Τμήματος Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών στην Πάφο. Τώρα είναι συνταξιούχος. Στο Δικαστήριο κατατέθηκε η γραπτή δήλωση του τεκμήριο Α΄ στην οποία αναφέρει ότι στις 08/02/16 και γύρω στις 12:00 περίπου και ενώ βρισκόταν σε άδεια έλαβε πληροφορία για κατοχή παράνομων διχτύων από συγκεκριμένα σκάφη στο αλιευτικό καταφύγιο Αγίου Γεωργίου. Την ίδια στιγμή τηλεφώνησε στην συνάδελφο υφιστάμενη του xxx Φυλακτού και της ανέθεσε να μεταβεί στο αλιευτικό καταφύγιο Αγίου Γεωργίου και να μετρήσει τα δίχτυα που βρίσκονταν στο σκάφος του xxx Σιαμπή και του xxx Χαραλάμπους. Κατά τις 14:00 περίπου της ίδιας μέρας δέχτηκε τηλεφώνημα από τον xxx Σιαμπή ο οποίος του ανέφερε ότι η ζεμπύλα που έπιασε η xxx είναι βοππόδιχτα και μόνο αυτή ήταν πάνω στο σκάφος 36άρα. Αυτός αναγνώρισε στο Δικαστήριο τον κατηγορούμενο. Κατά την κυρίως εξέταση του ζητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή (ΚΑ εφεξής) όπως αυτός κηρυχθεί εχθρικός μάρτυρας από το Δικαστήριο καθ΄ότι ενώ στην κατάθεση του τεκμήριο Α΄ αναφέρει ότι : «δέκτηκε τηλεφώνημα από τον κατηγορούμενο την επίδικη ημέρα ο οποίος του ανέφερε ότι η ζεμπύλα που έπιασε η Ανθή είναι βοππόδικτα και μόνο αυτή ήταν πάνω στο σκάφος 36άρα» στο Δικαστήριο είπε ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε ότι μία ζεμπύλα υπήρχε «πάνω στο όχημα». Κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου αυτός κηρύχθηκε εχθρικός μάρτυρας εφόσον ουσιαστικά επέδειξε εχθρική διάθεση προς την ΚΑ, άλλαξε την κατάθεση του και έτσι δόθηκε το δικαίωμα στην ΚΑ να τον αντεξετάσει. Αυτός είπε ότι δεν ήταν παρών στο σκάφος του κατηγορούμενου την επίδικη ημέρα γιατί ήταν με άδεια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι η ΜΚ2 δεν τον ενημέρωνε για διάφορα θέματα αφού ήταν ο υπεύθυνος της και την κατήγγειλε στην διευθύντρια τους. Αυτή δεν συνεργαζόταν με την ομάδα τους. Είπε επίσης ότι ο επαγγελματίας ψαράς που κατέχει άδεια Α΄ δικαιούται να κατέχει μαζί με τον βοηθό του 27 ζεμπύλες και με την Β΄ 15 - 17 με τον βοηθό του. Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν η xxx Φυλακτού Επιθεωρήτρια Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών και εργάζεται στο Επαρχιακό Γραφείο Πάφου. Στις 08/02/16 γύρω στις 12:00 περίπου μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον Υπεύθυνο του Επαρχιακού Γραφείου Πάφου κον xxx Χριστοδούλου για κατοχή παράνομων αλιευτικών εργαλείων μετέβηκε στο αλιευτικό καταφύγιο Αγίου Γεωργίου με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο KxU 0x5 για να ελέγξει δύο σκάφη. Εκεί έλεγξε τα αλιευτικά σκάφη Lx1xx17 και Lx1xx
- Στο σκάφος Lx1xx20 εντόπισε μια ζεμπύλα από μισίνες απαγορευμένες με άνοιγμα 36mm ως επίσης και ακόμη μία παράνομη στο άλλο σκάφος. Με την βοήθεια ενός κυρίου που μάλλον ήταν άγγλος κατέβασε από το σκάφος τις δύο παράνομες ζεμπύλες και τις φόρτωσε στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο. Ενώ βρισκόταν πάνω στο υπηρεσιακό αυτοκίνητο έφθασε στο αλιευτικό καταφύγιο ο xxx Χαραλάμπους επαγγελματίας ψαράς ιδιοκτήτης του αλιευτικού σκάφους Lx1xx17 και σε διάστημα λίγων λεπτών έφθασε εκεί και ο κατηγορούμενος. Στην παρουσία του xxx Χαραλάμπους επαναμέτρησε το άνοιγμα των διχτύων του κατηγορούμενου. Όταν τέλειωσε την σειρά των μετρήσεων ο κατηγορούμενος της ανάφερε τα εξής: «εν έσιει πρόβλημα αφού εν παράνομα θα τα ξιλώσουμε». Αυτή κατέθεσε επίσης την ενημέρωση αδικήματος με αρ.5050 (τεκμήριο 1), την απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων (τεκμήριο 2) και την έκθεση αδικήματος (τεκμήριο 3). Στην κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα μετέβη στο σκάφος του κατηγορούμενου το οποίο έλεγξε και διαπίστωσε ότι αυτός κατείχε και μετέφερε παράνομα δίκτυα με άνοιγμα μικρότερου από το επιτρεπόμενο. Αυτή ετοίμασε το τεκμήριο 3 που τοποθετείται στον φάκελλο της υπόθεσης και στον κατηγορούμενο δόθηκε η ενημέρωση του αδικήματος τεκμήριο 1 και η απόδειξη παραλαβής τεκμηρίων τεκμήριο
- Ακόμη είπε ότι είχε εξουσία να μεταβεί εκεί και να ελέγξει το σκάφος του κατηγορούμενου. Πήγε μόνη της γιατί ο ΜΚ1 ήταν με άδεια και δεν υπήρχε άλλο άτομο στο γραφείο τους. Επίσης υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος ήταν παρών όταν μετρήθηκε το άνοιγμα των συγκεκριμένων δικτύων. Ο κατηγορούμενος δεν την ενημέρωσε, ως είπε, ότι δεν είναι δικά του τα δίκτυα αλλά αυτός παραδέχθηκε. Αυτή αντεξεταζόμενη υποστήριξε ότι για την μέτρηση των δικτύων χρησιμοποίησε συγκεκριμένο εγκεκριμένο όργανο και επιβεβαιώθηκε η πληροφορία που της είπε ο ΜΚ1 για την ύπαρξη παράνομων δικτύων. Αυτό ευρισκόταν στο γραφείο της και η ζεμπύλα στην αποθήκη στην Λευκωσία. Η ίδια δεν θυμόταν να πει στο Δικαστήριο πόσες ζεμπύλες υπήρχαν στο σκάφος του κατηγορούμενου, ούτε τί άδεια είχε αυτός. Αποδέχθηκε ότι όταν κατέχεται από επαγγελματία ψαρά η άδεια Α΄ δικαιούται να κατέχει μέχρι και 25 ζεμπύλες. Ανέφερε ότι τα επιτρεπόμενα δίκτυα από μισίνα είναι αυτά με άνοιγμα 38 χιλιοστομέτρων. Δεν θυμόταν να πει σε πόση ώρα ήρθε ο κατηγορούμενος εκεί, ούτε ποιός τον ειδοποίησε, ούτε εάν έβρεχε, ούτε και εάν η ζεμπύλα είχε σήμανση ή εάν ήταν βρεγμένη. Σε ερώτηση της συνηγόρου υπεράσπισης αν είχε και άλλες ζεμπύλες απάντησε: «προφανώς». Επίσης είπε ότι ανέβηκε στο σκάφος του κατηγορούμενου μόνη της και κάποιος ξένος του οποίου δεν είχε τα στοιχεία, που ήταν έξω από αυτό την βοήθησε να την κατεβάσει. Περιέγραψε δε πώς την βοήθησε στην μεταφορά της. Αυτή σε σχέση με τα τεκμήρια 1 και 2 είπε ότι πέρασε από το εστιατόριο του κατηγορούμενου και του τα παρέδωσε. Δεν είναι η συνήθης τακτική αυτή αλλά αυτός τα υπέγραψε. Στην θέση της υπεράσπισης ότι αυτή ουδέποτε τα παρέδωσε στον κατηγορούμενο απάντησε αρνητικά ως επίσης και στη θέση ότι ουδέποτε εντοπίστηκε η επίδικη ζεμπύλα στο σκάφος του ή ότι μετρήθηκαν τα δίκτυα στην παρουσία του. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η ευπαίδευτoς συνήγορος του Κατηγορούμενου εισηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση και παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου 1 μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος κατέθεσε στο Δικαστήριο την επαγγελματική του άδεια (το τεκμήριο 4). Σε αυτήν αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ο ιδιοκτήτης του σκάφους Lx1xx20 με την ονομασία xxx MIXAHL με ημερομηνία έκδοσης 10.2.
- Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι επαγγέλεται τον ψαρά για 35 χρόνια. Διατηρεί βάρκα στο λιμανάκι του Αγ. Γεωργίου στην Πέγεια. Αυτός δικαιούται να κατέχει 25 ζεμπύλες και 27 όταν έχει βοηθό. Την επίδικη ημερομηνία είχε στο σκάφος του 25 ζεμπύλες. Έλαβε τηλεφώνημα ενώ ήταν στο μαγαζί του για να πάει στο λιμάνι γιατί κατείχε μία ζεμπύλα παράνομη . Αυτός τότε πήγε εκεί όπου ήταν και ο xxx Χαραλάμπους και είδε ότι στο όχημα του Τμήματος Αλιείας υπήρχαν 2 ζεμπύλες. Συνομίλησε με την ΜΚ2 η οποία του είπε ότι τα δίκτυα είναι δικά του και τα βρήκε στο πίσω μέρος της βάρκας του. Αυτός της είπε δεν είναι δικά του και έφυγε. Δεν έγινε ως είπε μέτρηση των δικτύων. Ισχυρίστηκε ότι όλα τα δίκτυα του έφεραν το νούμερο της βάρκας του. Αυτός ανέφερε ότι οι ζεμπύλες στο σκάφος του ήταν τοποθετημένες 13 από την μία πλευρά και 13 από την άλλη. Ο xxx Χαραλάμπους παραδέκτηκε ότι ήταν δική του η ζεμπύλα. Ήταν η θέση του ότι εκείνη την ημέρα δεν μίλησε με κανένα. Επίσης είπε ότι δεν ειδοποιήθηκε τηλεφωνικώς ή γραπτώς για το αδίκημα. Στο παρελθόν δεν είχε κανένα πρόβλημα με το Τμήμα Αλιείας. Ακόμη είπε ότι η βάρκα του έχει πλάτος 2 ½ μέτρα αλλά πρόσθεσε ότι το πλάτος της βάρκας από την μία πλευρά είναι 50 πόντους και 50 από την άλλη. Τα δίκτυα είναι βαρειά και δεν θα μπορούσε μόνη της η ΜΚ2 να τα μεταφέρει από το πίσω μέρος του σκάφους και να τα κατεβάσει ειδικότερα εκείνες τις ημέρες που υπήρχε θαλασσοταραχή. Αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν είχε την ανευρεθείσα από την ΜΚ2 παράνομη ζεμπύλα στο σκάφος του. Αλλά ούτε και μίλησε τηλεφωνικά με τον ΜΚ
- Σε ερώτηση του κου Σατολιά ότι τελικά παραδέκτηκε ότι είχε 26 ζεμπύλες στη βάρκα του η απάντηση του ήταν «έντζαι μέτρησα τες». Ο xxx ήταν εκεί. Στη θέση της ΚΑ ότι η ΜΚ2 του πήρε την ειδοποίηση στο μαγαζί του αυτός απάντησε αρνητικά. Μάρτυρας Υπερασπίσεως 1 (ΜΥ1) κατέθεσε ο xxx Χαραλάμπους ο οποίος είναι ψαράς. Αυτός ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα του τηλεφώνησε η ΜΚ2 για να πάει στο λιμάνι γιατί αυτή βρήκε μία παράνομη ζεμπύλα στην βάρκα του. Αυτός πήγε και ο κατηγορούμενος ήταν εκεί. Πάνω στο όχημα του Τμήματος Αλιείας είχε 2 ζεμπύλες δίκτυα και η ΜΚ2 είπε ότι η μία είναι του κατηγορούμενου και η άλλη είναι δική του. Αυτός της είπε ότι δεν ήταν δική του αλλά το παραδέκτηκε για να γλυτώσει τον μπελά. Είπε ότι μία ζεμπύλα ζυγίζει 60 - 70 κιλά και εάν είναι βρεγμένη είναι βαρύτερη 10 -15 κιλά. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι μπορεί η ΜΚ2 να μίλησε με τον κατηγορούμενο και να μην τους είδε. ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Έχει διαφανεί από την προσαχθείσα μαρτυρία ότι εκείνο που αμφισβητείται από την υπεράσπιση είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν κατείχε παράνομα μία ζεμπύλα δίκτυα από μισίνα στο σκάφος του αλλά αυτή ευρισκόταν πάνω στο όχημα του Τμήματος Αλιείας. Η ΜΚ2 ήταν στο αλιευτικό καταφύγιο και εκεί μετέβηκε τόσο ο κατηγορούμενος όσο και ο μάρτυρας υπερασπίσεως. Δεν είναι αποδεκτό από την υπεράσπιση ότι στη παρουσία του μετρήθηκαν τα παράνομα δίκτυα. Περαιτέρω δεν είναι αποδεκτό από τον κατηγορούμενο ότι παραδέχθηκε της ΜΚ2 λέγοντας ότι : «εν έσιει πρόβλημα αφού εν παράνομα θα τα ξηλώσουμε» αλλά της είπε: «ένεν δικά μου». Επίσης ενώ η ΜΚ2 ισχυρίζεται ότι πήγε και επέδωσε στον κατηγορούμενο την ειδοποίηση τεκμήριο 1 αυτός δεν αποδέχεται κάτι τέτοιο. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης αγόρευσαν προφορικώς τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Όλα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσια. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες κατηγορίας 1 και 2 αλλά και τον κατηγορούμενο και τον μάρτυρα του που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου
(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Phipson on Evidence, 14th edition, σελίδα 251). Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Ο ΜΚ1 ως αναφέρθηκε πιο πάνω κηρύχθηκε εχθρικός μάρτυρας από το Δικαστήριο και τον αντεξέτασε η Κατηγορούσα Αρχή. Ο κος Σατολιάς στην αγόρευση του ζήτησε από το Δικαστήριο να απορρίψει την μαρτυρία του ως αναξιόπιστη εμποτισμένη με αλλότρια κίνητρα. Έχει νομολογηθεί ότι η μαρτυρία μάρτυρα που έχει κηρυχθεί εχθρικός συνεχίζει να αποτελεί μέρος του μαρτυρικού υλικού έστω και εάν αποτελεί μαρτυρία που θα μπορούσε να θεωρηθεί ενδεχομένως και αναλόγως της περίπτωσης και ως αναξιόπιστη και γενικώς ασήμαντης ή μηδαμινής αξίας ( Ιωάννου v Δημοκρατίας 2011 2 ΑΑΔ 104, Georghiou v. Police
(1984)2 C.L.R, 65, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 172 και Ιερόθεος Χριστοδούλου ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 628, Βενιζέλου v Δημοκρατίας, 2009 2 ΑΑΔ,
- O MK 1 δεν μου έκανε καλή εντύπωση, αυτός δεν ήταν ειλικρινής, ούτε και πειστικός με τις απαντήσεις που έδινε. Η μαρτυρία του έπασχε από λογική ανακολουθία, ενώ ήρθε σε αντίφαση με την γραπτή του κατάθεση Τεκμήριο «Α». Επομένως, ενεργώντας στα πλαίσια της νομολογίας και της λογικής, αποκλείω την μαρτυρία του ως μη δυνάμενη να αποτελέσει υλικό αξιολόγησης αναφορικά με το ουσιώδες σημείο το τί του ανέφερε ο κατηγορούμενος ο οποίος σύμφωνα με το τεκμήριο Α΄ προέβαινε σε παραδοχή για την ύπαρξη της ζεμπύλας στο σκάφος του. Ο ΜΚ1 στο Δικαστήριο το αναίρεσε λέγοντας ότι αυτός του είπε ότι η ζεμπύλα ήταν πάνω στο όχημα. Με αυτή την εξέλιξη δημιουργούνται αμφιβολίες στο Δικαστήριο αναφορικά με την αξιοπιστία του αλλά και για το τί τον ώθησε στο να αλλάξει την κατάθεση του. Συνεπώς ως τέτοια δεν της αποδίδω καμία βαρύτητα πλην του ισχυρισμού του ότι τηλεφώνησε στην ΜΚ2 και της ανέθεσε να μεταβεί στο αλιευτικό καταφύγιο Αγ. Γεωργίου για να μετρήσει τα δίκτυα που ευρίσκονταν στο σκάφος του κατηγορούμενου και του xxx Χαραλάμπους μάρτυρα υπερασπίσεως 1 (ΜΥ1). Η ΜΚ2 δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Εξέταση της στάσης και της συμπεριφοράς της στο εδώλιο του μάρτυρα και μελέτη της μαρτυρίας της μου άφησε αμφιβολίες περί της αξιοπιστίας της. Η μαρτυρία της διακατεχόταν από ερειστικότητα, υπεροψία και σε κάποιες περιπτώσεις δε γελούσε. Είμαι βέβαιη ότι αυτή δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα. Απορίας άξιον είναι γιατί δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε περαιτέρω στοιχεία της ζεμπύλας την οποία κατέσχε για να αποδείξει ότι όντως αυτή κατείχετο από τον κατηγορούμενο. Και εάν ακόμα αυτή δεν μπορούσε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο θα μπορούσε να φωτογραφηθεί αφού θα της έβαζε και τις κατάλληλες σημάνσεις κάτι που δεν έγινε. Δηλαδή να είναι εμφανές και αδιαμφισβήτητο ότι είναι η συγκεκριμένη που κατασχέθηκε από το σκάφος του κατηγορούμενου. Περιατέρω καμία επαρκής μαρτυρία ή περιγραφή δεν δόθηκε από αυτή σε σχέση με το εργαλείο/μετρητή το οποίο η ίδια χρησιμοποίησε για να μετρήσει τα δίκτυα, ούτε το παρουσίασε στο Δικαστήριο αλλά ούτε και φωτογραφίες αυτού, του οργάνου δηλαδή με το οποίο προέβηκε σε μέτρηση ως η θέση της για να καταλήξει ότι τα συγκεκριμένα δίκτυα ήταν παράνομα και κάτω των 38 χιλιοστομέτρων. Επίσης όταν ρωτήθηκε από την υπεράσπιση αν η συγκεκριμένη ζεμπύλα είχε σήμανση η απάντηση της ήταν ότι δεν θυμόταν, θέση η οποία δημιουργεί κενά στη μαρτυρία της εφόσον αυτή επικαλείται ότι βρήκε παράνομα δίκτυα τα οποία όφειλε να κατάσχει τηρώντας την ορθή διαδικασία και περιγράφοντας τα με σαφήνεια και επάρκεια στο Δικαστήριο. Επιπρόσθετα αδυνατώ να πιστέψω ότι η ίδια τον επισκέφθηκε στο εστιατόριο του για να του παραδώσει τα τεκμήρια 1 και 2 αφ΄ης στιγμής αυτή είπε ότι δεν είναι η συνήθης πρακτική. Ακόμη αυτή υποστήριξε ενόρκως ότι ο κατηγορούμενος τα υπέγραψε ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι υπογραμμένα. Το Δικαστήριο έχει μελετήσει ενδελεχώς τα ενώπιον του κατατεθειμένα τεκμήρια 1 και
- Σύμφωνα με την θέση της αυτή τα συμπλήρωσε και τα παρέδωσε στον κατηγορούμενο. Μελετώντας τα είναι εμφανές ότι αυτά δεν φέρουν την υπογραφή του παραλήπτη, δηλαδή του κατηγορούμενου. Η ΜΚ2 δεν έχει πείσει το Δικαστήριο αναφορικά με την συμπλήρωση αυτών και κατά πόσο εάν τελικά τα παρέδωσε στον κατηγορούμενο. Επίσης είναι απορίας άξιον γιατί στα τεκμήρια 1, 2 και 3 αναφέρεται 13:20 ως η ώρα του αδικήματος ενώ σύμφωνα με την μαρτυρία της αυτή μετέβηκε στο αλιευτικό καταφύγιο γύρω στις 12:
- Αυτό δεν εξηγήθηκε από την ΜΚ
- Ερωτηματικά επίσης δημιουργούνται για την παρουσία αγνώστου προσώπου του οποίου τα στοιχεία δεν γνωρίζει, που την βοήθησε να μεταφέρει την ζεμπύλα από το σκάφος του κατηγορούμενου αλλά και την άλλη που κατέσχεσε από το σκάφος του ΜΥ
- Ήταν λογικό και αναμενόμενο ότι θα έπαιρνε τα στοιχεία αυτού του προσώπου αφού ήταν μόνη της εκεί, ούτως ώστε να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ως μάρτυρας. Διερωτώμαι πώς τον επίδικο χρόνο ευρέθηκε στο αλιευτικό καταφύγιο πρόσωπο άγνωστο του οποίου η ΜΚ2 ούτε καν το όνομα δεν γνωρίζει και μάλιστα του ζήτησε να μεταφέρουν τα παράνομα δίκτυα από δύο διαφορετικά σκάφη στο υπηρεσιακό όχημα του Τμήματος Αλιείας. Λογικό θα ήταν να ενημερώσει τον ΜΚ1 υπεύθυνο της ή ακόμη και την αστυνομία για να προσέλθει στο μέρος και να την βοηθήσει και όχι να της παρέχει βοήθεια άτομο αγνώστων λοιπών στοιχείων. Επίσης ενώ σε άλλες περιπτώσεις θυμόταν όπως για παράδειγμα ότι μέτρησε τα δίκτυα δύο φορές στην παρουσία του κατηγορούμενου πώς είναι δυνατόν αυτό να το θυμόταν ενώ εάν η ζεμπύλα ήταν βρεγμένη και βαρειά δεν τα θυμόταν και επικαλείτο την πάροδο του χρόνου. Αυτή δεν με έχει πείσει για την αλήθεια των ισχυρισμών της και ότι πράγματι διαπίστωσε την κατοχή των παράνομων δικτύων από τον κατηγορούμενο. Συνεπώς απορρίπτω την μαρτυρία της ως αναξιόπιστη δεν της αποδίδω καμία βαρύτητα πλην της θέσης της η οποία είναι αποδεκτή από τον κατηγορούμενο και τον ΜΥ1 ότι αυτοί μετέβηκαν στο αλιευτικό καταφύγιο και την βρήκαν εκεί με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ο κατηγορούμενος προσήλθε στο Δικαστήριο με απώτερο σκοπό να καταθέσει μία και μόνο θέση δηλαδή ότι αυτός δεν κατείχε την παράνομη ζεμπύλα. Αυτός δεν έχει κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ο οποίος επιλεκτικά απλά επαναλάμβανε την ίδια θέση δηλαδή ότι δεν κατείχε την παράνομη ζεμπύλα στο σκάφος του. Ενώ αρχικά είπε ότι είχε 25 ζεμπύλες μετά ανέφερε είχε 13 από την μιά πλευρά και 13 από την άλλη πλευρά. Επίσης ενώ αρχικά αναφέρθηκε ότι το πλάτος του σκάφους του είναι 2 ½ μέτρα μετά είπε είναι 50 πόντους το πλάτος του από την μιά και 50 από την άλλη στην προσπάθεια του να καταδείξει την στενότητα του χώρου που θα διακινήθηκε η ΜΚ 2 κατά την μεταφορά των δικτύων σύμφωνα με την εκδοχή της. Αυτός δεν με έχει πείσει για την αλήθεια των ισχυρισμών του. Συνεπώς δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω ως αναξιόπιστη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ (ΜΥ1) Η μαρτυρία του δεν ήταν ιδιαίτερα βοηθητική. Αυτός απλά μετέβηκε στο λιμάνι και συ νάντησε εκεί τον κατηγορούμενο - συνάδελφο του και την ΜΚ
- Απώτερος σκοπός του ήταν να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο και να καταθέσει υπέρ του κατηγορούμενου. Δεν αποδέχομαι την θέση του ότι παραδέκτηκε ότι η ανευρεθείσα ζεμπύλα στο σκάφος του ήταν δική του για να γλυτώσει όπως είπε τον μπελά των δικαστηρίων. Μάλιστα πλήρωσε και πρόστιμο. Όταν ερωτήθηκε από την ΚΑ κατά πόσο ο κατηγορούμενος και η ΜΚ2 συνομιλούσε με τον κατηγορούμενο αυτός είπε μπορεί και να μην τους είδε ισχυρισμός που δεν είναι λογικός αφού τόσο αυτός όσο και ο κατηγορούμενος μετέβηκαν εκεί γιατί ειδοποιήθηκαν τηλεφωνικώς για ανεύρεση παράνομων ζεμπύλων. Επίσης εκεί ήταν και το όχημα του Τμήματος Αλιείας στο οποίο ευρίσκονταν οι 2 ζεμπύλες, ως είπε. Συνεπώς δεν αποδίδω βαρύτητα στην μαρτυρία του ΜΥ1 πλην του ισχυρισμού του ότι αυτός μετέβηκε στο λιμάνι και εκεί συνάντησε τον κατηγορούμενο και την ΜΚ
- Συνεπώς είναι αναξιόπιστη και την απορρίπτω. Λαμβανομένων υπόψη μου της ανωτέρω αξιολόγησης της μαρτυρίας και των δύο πλευρών και των κατατεθειμένων στο Δικαστήριο τεκμηρίων προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Στις 8.2.16 η ΜΚ2 η οποία είναι Επιθεωρήτρια Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών και εργάζεται στο Επαρχιακό Γραφείο Πάφου συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο και τον xxx Χαραλάμπους (ΜΥ1) στο αλιευτικό καταφύγιο του Αγ. Γεωργίου στην Πέγεια. Εκεί συνομίλησαν μεταξύ τους και η ΜΚ2 τους πληροφόρησε ότι κατέσχεσε παράνομα δίκτυα από τα σκάφη τους δηλαδή ότι κατέσχεσε μία ζεμπύλα δίκτυα από μισίνα με άνοιγμα ματιού 36 χιλιοστομέτρων που απαγορεύεται. Πάνω στο όχημα του Τμήματος Αλιείας υπήρχαν δίκτυα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το Κεφ. 135 άρθρο 13
(3)(ii) ο Διευθυντής του Τμήματος Αλιείας και Θαλασσίων Ερευνών μπορεί να περιορίζει το μέγεθος και τον τύπο των αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται από κάθε κατηγορία αδειούχου σκάφους. Επίσης δύναται να αποφασίζει την χρήση περιορισμένης ποσότητας δικτύων με καθορισμένο μέγεθος ματιού για αλιεία συγκεκριμένων ειδών ιχθύων. Σύμφωνα με την Κανονιστική Διοικητική Πράξη 70/2011 προνοείται ότι αυτός καθορίζει ότι απαγορεύεται η χρησιμοποίηση οποιουδήποτε δικτύου (νημάτινου ή μισινέτικου) με ελάχιστο μέγεθος ανοίγματος ματιού μικρότερο από 38 χιλιοστόμετρα για σκάφη με άδεια παράκτιας αλιείας μικρών σκαφών κατηγορίας Α΄ ή Β΄. Τα ίδια προνοούνται και στην Κανονιστική Διοικητική Πράξη 273/90 άρθρο 6
(1)(β),7. Στο δε άρθρο 7
(7)αναφέρεται ότι απαγορεύεται η μεταφορά από οποιοδήποτε σκάφος δικτύων ή μέρους δικτύων τα οποία δεν είναι κατασκευασμένα σύμφωνα με τις διατάξεις των παρόντων κανονισμών, εκτός εάν ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Αλιείας χορηγήσει γραπτή εξουσιοδότηση. Το άρθρο 5
(1)
(4)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 προνοεί ότι :
(4)Όποιος, χωρίς εύλογη αιτία, αρνείται να παραστεί σε τέτοιο τόπο και χρόνο ως ήθελεν ορίσει ο ανακριτής, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει το ένα έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Λαμβάνοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση στην οποία προέβηκα και έχοντας ως βάση τα προνοούμενα στις διατάξεις του Περί Αλιείας Νόμου Κεφ. 135 κρίνω ότι δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου ικανοποιητική, πειστική και αξιόπιστη μαρτυρία ούτως ώστε να μπορώ να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα στο απαιτούμενο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο κατηγορούμενος την συγκεκριμένη ημέρα στο αλιευτικό καταφύγιο Αγ. Γεωργίου κατείχε ή μετέφερε ή χρησιμοποιούσε καθ΄οιονδήποτε τρόπο στο σκάφος του μία ζεμπύλα δίκτυα από μισίνα με άνοιγμα ματιού 36 χιλιοστομέτρων που απαγορεύεται, ως προβλέπεται στο Κεφ.135 και στις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες. Τα ίδια ισχύουν και σε σχέση με την μη παρουσίαση του κατηγορούμενου στα γραφεία του Τμήματος Αλιείας, χωρίς εύλογη αιτία για εξέταση και λήψη κατάθεσης σχετικά με τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 2. Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου
(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989
(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991
(2)Α.Α.Δ. 482, Σιακόλα ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 53/11, ημερ. 24.1.13). Το βάρος της απόδειξης που έχει να αποσείσει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο µε εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο ενδιάμεσο στάδιο της δίκης είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει µαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουµένου σε απολογία. Δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η µαρτυρία, εξ όψεως, όχι σε βάθος, εγείρει θέµα ενοχής του κατηγορουµένου (βλ. Σύγγραµµα «Ποινική Δικονοµία στην Κύπρο», Γεώργιου Μ. Πική, 2η έκδοση, σελίδα 197). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Ο κύριος λόγος για την υιοθέτηση του επιπέδου απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είναι η αποφυγή καταδίκης αθώων προσώπων για αδικήματα που δεν διέπραξαν. Συγχρόνως, ο κανόνας αυτός αντανακλά στο γεγονός ότι δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη βεβαιότητα ενοχής, αφού αν τέτοιο επίπεδο υιοθετείτο στο ποινικό δίκαιο, ίσως κανένας να μην μπορούσε να κριθεί ένοχος σε ποινική κατηγορία παρότι θα είχε όντως διαπράξει το αδίκημα (βλ. το Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδης & Νικόλα Γ. Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, HIPPASUS, Λευκωσία 2014, σελ. 186). Στην δε υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ. 246, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει,δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις 3 κατηγορίες εναντίον του κατηγορούμενου, ως έχει υποχρέωση να πράξει και αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται σε αυτές. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του Κατηγορούμενου και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο