ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. PA CHARALAMPOUS TRADING CO LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5064/17, 12/10/2021

(6), 24. 28 και 49 του Περί Αποβλήτων Νόμου του 2011, Ν185

(1)/2011, του Παραρτήματος II αυτού και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο. Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Λεπτομέρειες Αδικήματος Η κατηγορούμενη
2. κατά ή περί τον Ιούλιο 2016 και/ή προτέρων και/ή μεταγενέστερα , στην περιοχή «Αμμόβουνος», εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, ως κάτοχος και/ή ως αρχικός παραγωγός αποβλήτων, χωρίς άδεια διαχείρισης αποβλήτων από την Αρμόδια Αρχή, προέβαινε σε διαχείριση και/ή απόρριψη αποβλήτων παραλείποντας να μεριμνήσει ώστε τα απόβλητα να μην προκαλέσουν κίνδυνο στη δημόσια υγεία και/ή το περιβάλλον και/ή οχληρία σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Δεύτερη Κατηγορία Παροχή συνδρομής και/ή παρακίνηση της κατηγορουμένης 1 στη διάπραξη του Ποινικού Αδικήματος της παράλειψης διαχείρισης αποβλήτων, εντός της Επαρχίας Πάφου, χωρίς άδεια διαχείρισης αποβλήτων από την Αρμόδια Αρχή, κατά τρόπο που να μην προκαλούν οποιοδήποτε κίνδυνο στην δημόσια υγεία και/ή στο περιβάλλον και οχληρία σε οποιοδήποτε πρόσωπο ως όφειλε ως αρχικός παράγωγος και/ή κάτοχος αποβλήτων, κατά παράβαση των άρθρων 15

(6), 24, 28 και 49 του Περί Αποβλήτων Νόμου του 2011, Ν185

(1)/2011, του Παραρτήματος II αυτού και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο, Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Αδικήματος Ο κατηγορούμενος 2, κατά ή περί τον Ιούλιο 2016 και/ή προτέρων και/ή μεταγενέστερα, στην περιοχή «Αμμόβουνος», εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορουμένης 1 και/ή άλλως, παρέσχε συνδρομή και/ή παρακίνησε την κατηγορουμένη 1, ως κάτοχο και/ή ως αρχικός παραγωγό αποβλήτων, χωρίς άδεια διαχείρισης αποβλήτων από την Αρμόδια Αρχή, να προβεί σε διαχείριση και/ή απόρριψη αποβλήτων, παραλείποντας να μεριμνήσει ώστε τα απόβλητα να μην προκαλέσουν κίνδυνο στη δημόσια υγεία και/ή το περιβάλλον και/ή οχληρία σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Τρίτη Κατηγορία Παρεμπόδιση των αρμόδιων επιθεωρητών στην άσκησή των εκ του Νόμου καθηκόντων και εξουσιών τους, κατά παράβαση των άρθρων 45, 49 του Περί Αποβλήτων Νόμου του 2011, Ν.185

(1)/2011 και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο, Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Αδικήματος Ο κατηγορούμενος 2, κατά ή περί τον Δεκέμβριο 2016 και/ή προτέρων και/ή μεταγενέστερα, στο υποστατικό/εργοστάσιο της εταιρείας PA. CHARALAMBOUS TRADING CO LIMITED, στην Βιομηχανική Περιοχή Πόλης Χρυσοχούς. εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, παράνομα παρεμπόδισε τους αρμόδιους επιθεωρητές στην άσκηση των εκ του Νόμου καθηκόντων και εξουσιών τους, ήτοι την πραγματοποίηση επιθεώρησης στο εργοστάσιο/επιπλοποιείο της κατηγορούμενης 1, για έλεγχο συμμόρφωσης με την νομοθεσία. Τέταρτη Κατηγορία Ως αρχικός παραγωγός αποβλήτων και/ή κάτοχος αποβλήτων παρέλειψε να αναθέσει, την ανάκτηση και την διάθεση των εν λόγω αποβλήτων σε έμπορο ή πρόσωπο που εκτελεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων και/ή παρέλειψε να εξασφαλίσει μέσω διακανονισμού, την ανάκτηση και διάθεση αποβλήτων σε αδειοδοτημένο διαχειριστή αποβλήτων κατά παράβαση των άρθρων 15

(1)(β) και (γ), 9, 10 και 49

(1)του N.I 85(Ι)/2011, του Παραρτήματος II αυτού και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο, Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Αδικήματος Η κατηγορούμενη 1 κατά ή περί τον Ιούλιο 2016 και./ή πρότερων και/ή μεταγενέστερα, και ενόσω ήταν αρχικός παραγωγός και/ή κάτοχος απόβλητων, εντός των Διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, παρέλειψε να αναθέσει την ανάκτηση και την διάθεση των εν λόγω αποβλήτων σε έμπορο ή πρόσωπο που εκτελεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων και/ή παρέλειψε να εξασφαλίσει μέσω διακανονισμού, την ανάκτηση και διάθεση αποβλήτων σε αδειοδοτημένο διαχειριστή αποβλήτων. Πέμπτη Κατηγορία Παροχή συνδρομής και/ή παρακίνηση της κατηγορουμένης 1 στη διάπραξη του Ποινικού Αδικήματος της παράλειψης ανάθεσης της ανάκτησης και διάθεσης των αποβλήτων σε έμπορο ή πρόσωπο που εκτελεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων και/ή παρέλειψε να εξασφαλίσει μέσω διακανονισμού την ανάκτηση και διάθεση των αποβλήτων σε αδειοδοτημένο διαχειριστή αποβλήτων, ως όφειλε ως αρχικός παράγωγος και/ή κάτοχος αποβλήτων κατά παράβαση των άρθρων 15

(1)(β) και (γ), 9, 10 και 49

(1)του N.I85(Ι)/2011, του Παραρτήματος II αυτού και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο, Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Αδικήματος Ο κατηγορούμενος 2 κατά ή περί τον Ιούλιο 2016 και/ή προτέρων και/ή μεταγενέστερα, στην περιοχή «Αμμόβουνος», εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορουμένης 1 και/ή άλλως, παρέσχε συνδρομή και/ή παρακίνησε την κατηγορουμένη 1, ως κάτοχο και/ή ως αρχικός παραγωγό αποβλήτων, στην παράλειψη ανάθεσης της ανάκτησης και διάθεσης των αποβλήτων σε έμπορο ή πρόσωπο που εκτελεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων και/ή παρέλειψε να εξασφαλίσει μέσω διακανονισμού την ανάκτηση και διάθεση των αποβλήτων σε αδειοδοτημένο διαχειριστή αποβλήτων, ως όφειλε ως αρχικός παράγωγος και/ή κάτοχος αποβλήτων. Έκτη Κατηγορία Παράλειψη εξασφάλισης άδειας διαχείριση αποβλήτων από την Αρμόδια Αρχή, ως όφειλε ως αρχικός παράγωγος και/ή κάτοχος αποβλήτων εντός των Διοικητικών ορίων του Δήμο Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, κατά παράβαση των άρθρων 15

(1)(α), 24 και 49

(1)του Ν.185(Ι)/2011, του Παραρτήματος II αυτού και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο, Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Αδικήματος Η κατηγορούμενη 1 κατά ή περί τον Ιούλιο 2016 και/ή προτέρων και/ή μεταγενέστερα ενόσω ήταν και/ή είναι κάτοχος και/ή αρχικός παραγωγός αποβλήτων, ασκώντας δραστηριότητες επιπλοποιείου, εντός των Διοικητικών ορίων του Δήμο Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, παρέλειψε να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες, από την Αρμόδια Αρχή για την διαχείριση των αποβλήτων της. Έβδομη Κατηγορία Παροχή συνδρομής και/ή παρακίνηση της κατηγορουμένης 1 στη διάπραξη του Ποινικού Αδικήματος της μη εξασφάλισης άδειας διαχείρισης αποβλήτων από την Αρμόδια Αρχή, ως όφειλε ως αρχικός παράγωγος και/ή κάτοχος αποβλήτων εντός των Διοικητικών ορίων του Δήμο Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, κατά παράβαση των άρθρων 15

(1)(α), 24 και 49

(1)του N.I85(Ι)/2011, του Παραρτήματος II αυτού και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο. Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Αδικήματος Ο κατηγορούμενος 2, κατά ή περί τον Ιούλιο 2016 και/ή προτέρων και/ή μεταγενέστερα, στην περιοχή «Αμμόβουνος», εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς. της Επαρχίας Πάφου, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορουμένης 1 και/ή άλλως, παρέσχε συνδρομή και/ή παρακίνησε την κατηγορουμένη 1, στην μη εξασφάλιση άδειας διαχείρισης αποβλήτων από την Αρμόδια Αρχή, ως όφειλε ως αρχικός παράγωγος και/ή κάτοχος αποβλήτων απορρέοντα από τις δραστηριότητες του επιπλοποιείου. Όγδοη Κατηγορία Παράνομη απόρριψη και/ή εναπόθεση και/ή ρίψη αντικειμένου και/ή ουσίας και/ή υγρού και/ή στερεού αποβλήτου, επί ή εντός του εδάφους, χωρίς άδεια απόρριψης και/ή διάθεσης από την Αρμόδια Αρχή, κατά παράβαση του άρθρου 6

(1)(δ) και 6

(2)του Περί Ρύπανσης των Νερών Νόμου Ν.106(Ι)/2002και των τροποποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Λεπτομέρειες Αδικήματος Η κατηγορούμενη 1 κατά ή περί τον Ιούλιο του 2016 και/ή προτέρων και/ή μεταγενέστερα , στην περιοχή «Αμμόβουνος» , εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, χωρίς να έχει άδεια απόρριψης και/ή διάθεσης από την αρμόδια αρχή, απέρριψε και/ή εναπόθεσε σωρεία αντικειμένων και/ή ουσιών και/ή στερεών και/ή υγρών αποβλήτων (αποκόμματα ξύλου, πριονίδι, νάιλον περιτυλίγματος, μεταλλικούς περιέκτες κόλλας, θίνερ κ.α.) επί ή εντός του εδάφους. Ένατη Κατηγορία Παροχή συνδρομής και/ή παρακίνηση της κατηγορουμένης 1 στη διάπραξη του Ποινικού Αδικήματος της παράνομης απόρριψης και/ή εναπόθεσης και/ή ρίψης αντικείμενου και/ή ουσίας και/ή υγρού και/ή στερεού αποβλήτου, επί ή εντός του εδάφους, χωρίς άδεια απόρριψης και/ή διάθεσης από την Αρμόδια Αρχή, κατά παράβαση του άρθρου 6

(1)(δ) και,6

(2)του Περί Ρύπανσης των Νερών Νόμου Ν. 106(Ι)/2002και των τροποιητικών αυτού Νόμων, του Περί Αυξήσεως των Ποινών Νόμο Ν. 166/87και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.

1. Λεπτομέρειες Αδικήματος Ο κατηγορούμενος 2, κατά ή περί τον Ιούλιο 2016 και/ή πρότερων και/ή μεταγενέστερα, στην περιοχή «Αμμόβουνος», εντός των διοικητικών ορίων του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς, της Επαρχίας Πάφου, υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της κατηγορουμένης 1 και/ή άλλως, παρέσχε συνδρομή και/ή παρακίνησε την κατηγορουμένη 1, στην παράνομη απόρριψη και/ή εναπόθεση και/ή ρίψη αντικειμένων και/ή ουσιών και/ή υγρών και/ή στερεών και/ή υγρών αποβλήτων (αποκόμματα ξύλου, πριονίδι, νάιλον περιτυλίγματος, μεταλλικούς περιέκτες κόλλας, θίνερ κ.α.) επί ή εντός του εδάφους. Οι κατηγορούμενοι δεν παραδέχθηκαν ενοχή και η υπόθεσις οδηγήθηκε σε ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής (ΚΑ εφεξής) κατέθεσαν 4 μάρτυρες, ήτοι ο xxx Διονυσίου (ΜΚ1), ο xxx Δουκανάρης (ΜΚ2), xxx Βοσκός (ΜΚ3) και ο Αστ.3xx2 xxx Πολυδώρου (ΜΚ4). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1 στη συνέχεια) κατέθεσε ο xxx Διονυσίου, ο οποίος εργάζεται ως Επιθεωρητής στο Τμήμα Περιβάλλοντος, στο Τμήμα της Πάφου από το
2. Αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο την γραπτή δήλωση του τεκμήριο Α΄ η οποία αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης του ως επίσης και τα τεκμήρια 1 - 13 συμπεριλαμβανομένων και των 4 εκθέσεων επιθεωρήσεων του ημερομηνίας 19.7.16, δύο για τις 5.12.16 και 15.2.
3. Τα κυριότερα καθήκοντα του είναι, μεταξύ άλλων, η διενέργεια τακτικών και έκτακτων ελέγχων και επιθεωρήσεων κάθε προσώπου που πραγματοποιεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων, ή που συλλέγει ή μεταφέρει απόβλητα σε επαγγελματική βάση. Αυτός προέβηκε σε επιθεωρήσεις σε διάφορες ημερομηνίες στις οποίες αναφέρθηκε, κατόπιν καταγγελίας τόσο στην περιοχή «Αμμόβουνος» (σκηνή εφεξής) όσο και στο ξυλουργείο - επιπλοποιείο που διατηρεί η Κατηγορούμενη
4. Ο μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο δέσμη εγγράφων (τεκμήριο 1) του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σχετιζόμενα με την Εταιρεία PA. CHARALAMBOUS TRADING CO LIMITED η οποία είναι Ιδιωτική Εταιρεία Περιορισμένης Ευθύνης που μεταξύ άλλων αναλαμβάνει, εκτελεί και διεξάγει ξυλουργικές εργασίες πάσης φύσεως, κατασκευές επίπλων και άλλων ξύλινων κατασκευασμάτων. Στο τεκμήριο 1 περιλαμβάνονται έγγραφα στα οποία αναφέρεται ως διευθυντής της ο xxx Χαραλάμπους. Κατά την αντεξέταση του η υπεράσπιση έθεσε στον ΜΚ1 ότι τα ανευρεθέντα κατά την επιθεώρηση δεν είναι απόβλητα και αυτός υποστήριξε ότι όλα τα αποκόμματα στο ξυλουργείο θεωρούνται απόβλητα. Πρόσθεσε δε ότι όταν το πλαστικό ή το μεταλλικό κουτί που περιείχε γόμα ή thinner καεί είναι επικίνδυνο για την δημόσια υγεία και εάν βρίσκονται στο έδαφος προκαλείται μόλυνση σε αυτό. Σε ερώτηση του κου Σιαηλή κατά πόσο είδε τον κατηγορούμενο 2 να τα ρίχνει εκεί απάντησε ότι εκεί βρήκε μεταξύ άλλων ανευρεθέντων τα τιμολόγια της 1ης κατηγορούμενης. Επίσης ερωτώμενος εάν υπάρχουν και άλλα ξυλουργεία στην περιοχή είπε ότι δεν είδε άλλο υποστατικό δίπλα από αυτόν αλλά ότι είναι δικά του και ήταν το μόνο που υπάρχει σε αυτό το σημείο. Επίσης στον ισχυρισμό εάν έλεγξε μήπως άλλα ξυλουργεία τα μετέφεραν στο σημείο ανεύρεσης τους ανέφερε ότι επισκέφθηκε άλλες δύο μονάδες και δεν ανήκαν σε αυτές. Δεν έχει οποιεσδήποτε διαφορές με τον κατηγορούμενο
5. Ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι τα απόβλητα ήταν διάσπαρτα από το ξυλουργείο του κατηγορούμενου 2 μέχρι το σημείο ανεύρεσης τους, πεταγμένα δεξιά και αριστερά που υποδηλώνει ότι έπεφταν από το φορτηγό που τα μετέφερνε εκεί. Επανέλαβε ότι ένα εργοστάσιο έχει υποχρέωση να έχει συμφωνία με αδειοδοτημένη εταιρεία για διαχείριση των αποβλήτων του είτε είναι ξύλο, ή πλαστικό ή γυαλί και αυτοί ούτε είχαν ούτε και παρουσίασαν. Ο ΜΚ1 επανέλαβε ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ότι τα έκαψε και του εκδόθηκε εξώδικο για απόρριψη και καύση ημερομηνίας 2.8.16 ενώ έπρεπε να τα μεταφέρει σε αδειοδοτημένη μονάδα. Επίσης ότι όταν επισκέφθηκαν το υποστατικό του 2ου κατηγορούμενου, τους παρουσιάστηκε ως ιδιοκτήτης και δήλωσε ότι αυτός τα πέταξε. Σε μία από τις επιθεωρήσεις του στο ξυλουργείο τους ο κατηγορούμενος 2 τους είπε: « τροχάδι φύγετε από το εργοστάσιο και μην ξαναπατήσετε». Η θέση της υπεράσπισης προς τον ΜΚ1 ήταν ότι τα ανευρεθέντα δεν ανήκουν στους κατηγορούμενους 1 και 2, δεν ήταν απόβλητα ούτως ώστε να πρέπει να παρουσιάσει άδεια και δεν προκάλεσαν καμία βλάβη. Το δε φορτηγό το οποίο ευρισκόταν εκεί φορτωμένο με ξύλα ήταν για να επαναχρησιμοποιηθούν. Ο ΜΚ2 ήταν ο xxx Δουκανάρης, αρχιπυροσβέστης στην Επαρχία Πάφου. Αυτός κατέθεσε την γραπτή δήλωση του τεκμήριο Β΄ στην οποίαν αναφέρει ότι 5.12.16 και ώρα 11:46 ενώ ήταν υπηρεσία έλαβε κλήση και μετέβηκε με συνάδελφο του και με βυτιοφόρο όχημα στην περιοχή Αμμόβουνος γιατί υπήρχε πυρκαγιά σε εξέλιξη από απόβλητα πελεκανιού. Κατά την άφιξη τους διαπίστωσε την ύπαρξη πυρκαγιάς σε πολύ μεγάλο βαθμό λόγω του όγκου των αποβλήτων πελεκανιού που καίγονταν και ειδοποίησε τον πυροσβεστικό σταθμό ούτως ώστε να τους σταλεί ντίκερ για να μετακινήσουν τα απόβλητα. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μέχρι την ώρα που αντικαταστάθηκε έκανε κατάσβεση ρίχνοντας νερό. Δεν θυμάται αν φορούσαν μάσκες. ΜΚ3 ήταν ο xxx Βοσκός. Αυτός κατέθεσε την γραπτή του δήλωση τεκμήριο Γ΄. Είναι χημικός μηχανικός και από το 2003 εργάζεται στο Τμήμα Περιβάλλοντος ασκώντας καθήκοντα Λειτουργού Περιβάλλοντος Α΄ και υπεύθυνος του γραφείου Πάφου και προϊστάμενος των Επιθεωρητών. Επίσης είναι διορισμένος Επιθεωρητής μεταξύ άλλων για τους ελέγχους περί της ρύπανσης των νερών και των περί αποβλήτων νόμων. Ο ΜΚ3 αναφέρει στο τεκμήριο Γ΄ ότι μετά την έκδοση της εξώδικης ρύθμισης, ημερομηνίας 19.7.2016 επικοινώνησε μαζί του ο κατηγορούμενος 2 και του ζήτησε να συναντηθούν. Σκοπός ήταν όπως ο ΜΚ3 τον ενημερώσει αναφορικά με αδειοδοτημένους διαχειριστές αποβλήτων για να προβεί σε ενέργειες εξασφάλισης των απαιτούμενων αδειών για λογαριασμό της εταιρείας του κατηγορουμένης
6. Ο ΜΚ3 στην συνάντηση τους ενημέρωσε τον κατηγορούμενο 2 για την διαδικασία και τις υποχρεώσεις της κατηγορουμένης 1 ως κάτοχος και αρχικώς παραγωγός αποβλήτων λόγω της ξυλουργικής της δραστηριότητας. Ο κατηγορούμενος 2 του είπε ότι είναι οικονομικά ασύμφορο το θέμα διαχείρισης των αποβλήτων της κατηγορουμένης
7. Μετά από την πιο πάνω συνάντηση δεν επικοινώνησε ξανά με τον ΜΚ
8. Αυτός κατά την μαρτυρία του εξήγησε πότε τα απόβλητα είναι επικίνδυνα και ειδικότερα όταν καίγονται εκδίδονται διάφορες ουσίες οι οποίες αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Εξήγησε ότι τα αποκόμματα αποβλήτων ξύλων ή μοριοσανίδας ή μελαμίνης εμπεριέχουν χημικές ουσίες και με την καύση τους εκδίδονται τοξικές ουσίες καρκινογόνες που αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και το περιβάλλον. Κατά την αντεξέταση του ρωτήθηκε εάν επισκέφθηκε την σκηνή και απάντησε ότι επισκέφτηκε την περιοχή άπειρες φορές όχι μόνο για την παρούσα υπόθεση αλλά και για άλλες. Στην θέση της υπεράσπισης ότι τον Ιούλιο του 2016 δεν επισκέφτηκε το συγκεκριμένο μέρος αυτός απάντησε αρνητικά και ότι εκεί υπήρχαν αποκόμματα ξυλείας, πράσινα νάιλον, συσκευασίες αποβλήτων, μελαμίνες και άλλα απόβλητα ξύλου από ξυλουργείο. Πρόσθεσε ότι οι επιθεωρητές περισυνέλεξαν αντίγραφα αποδείξεων τιμολογίων κατά τον έλεγχο τους και του τα παρέδωσαν. Μετά από την έκδοση της εξώδικης ρύθμισης στους κατηγορούμενους ακολούθησαν κι άλλες επιθεωρήσεις για να δουν κατά πόσο συμμορφώθηκαν. Η παράνομη απόρριψη συνεχίστηκε γι΄ αυτό και ο φάκελος της υπόθεσης στάληκε στον Γενικό Εισαγγελέα για ποινική δίωξη. Τόνισε επιπρόσθετα ότι κατά την επιθεώρηση και από το φωτογραφικό υλικό που είδε υπήρχαν μελαμίνες και μοριοσανίδες τα οποία δεν είναι βιολογικά. ΜΚ4 ήταν ο xxx Πολυδώρου αστυνομικός ο οποίος κατέθεσε στο δικαστήριο την γραπτή του δήλωση τεκμήριο Δ΄ την οποία υιοθέτησε. Σε αυτήν αναφέρει ότι κατά τις 15.2.2017 μετέβηκε κατόπιν κλήσης από τον Επιθεωρητή του Τμήματος Περιβάλλοντος ΜΚ1 στην σκηνή μαζί με συνάδελφο του και εκεί διαπίστωσε ότι υπήρχαν απόβλητα πελεκανιού, μπάζα ξυλουργείου κι άλλα αντικείμενα ως επίσης έντυπο υλικό της κατηγορουμένης
9. Στην παρουσία του λήφθηκαν φωτογραφίες από τον ΜΚ
10. Αυτός δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, ο ευπαίδευτoς συνήγορος των Κατηγορουμένων 1 και 2 δεν εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί,. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 και κλήθηκαν σε απολογία η μεν 1η στην 1η, 4η, 6η και 8η και ο 2ος στην 2η, 3η, 5η, 7η και 9η. Αφού επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα στον 2ον κατηγορούμενο, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, αυτός άσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου κανένα μάρτυρα υπερασπίσεως. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης κατέθεσαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους, με τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Όλα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Η μεν ευπαίδευτη συνήγορος της ΚΑ να προτάσσει απόδειξη όλων των επίδικων κατηγοριών εναντίον των αντίστοιχων κατηγορουμένων πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και τον δικηγόρο των τελευταίων να υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο. Θα αναφερθώ πιο εξειδικευμένα στην επιχειρηματολογία των μερών, όπου κρίνω ότι κάτι τέτοιο χρειάζεται, δίχως ασφαλώς να έχω υποχρέωση απάντησης σε κάθε εγειρόμενο και επουσιώδες επιχείρημα (βλ.κατ΄αναλογίαν, Οδυσσέα ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 490, 495), ή ακόμη και καθήκον ενασχόλησης με κάθε στοιχείο της μαρτυρίας (βλ. Τιμοθέου ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 24/12, ημ. 23.10.12). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ1- 4 που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου

(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν αυτή ενός ανεξάρτητου μάρτυρα. Δεν διέκρινα ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να μην πει την αλήθεια ή ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να το πράξει αυτό. Ως Επιθεωρητής από το 2003 ήταν σαφής και ξεκάθαρος και περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια ως εκ της θέσης του, τα θέματα που αφορούσαν τις ενέργειες του για την παρούσα υπόθεση. Αυτός κρίνω ότι παρουσίασε στο Δικαστήριο την πραγματική εικόνα που επικρατούσε στον συγκεκριμένο χώρο, τις επίδικες ημερομηνίες. Ειδικότερα αυτός προέβηκε κατόπιν καταγγελίας για απόρριψη αποβλήτων σε αρχική επιθεώρηση της σκηνής στις 19.7.16 όπου διαπίστωσε πρόσφατη απόρριψη αντικειμένων χαρακτηρίζοντας τα ως απόβλητα ξυλουργείου, στο τεμάχιο 23 φ.σχ.26/60, εντός του Δήμου Πόλεως Χρυσοχούς. Τα ανευρεθέντα διάσπαρτα απόβλητα ως και τα τιμολόγια της κατηγορούμενης 1 οδηγούσαν στο ξυλουργείο της εταιρείας PA.CHARALAMBOUS TRADING CO. LIMITED. Αποδέχομαι ότι αυτός προέβηκε και σε άλλες επιθεωρήσεις στη σκηνή αλλά και στο ξυλουργείο της πιο πάνω εταιρείας ως επίσης και τις συζητήσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ αυτού και του κατηγορούμενου 2 αναφορικά με το θέμα της διαχείρισης αποβλήτων που αφορούσαν την εταιρεία του. Στις 19.7.16 ο κατηγορούμενος 2 στη συνάντηση τους στο ξυλουργείο της κατηγορούμενης 1 τους παραδέχθηκε ότι κατά καιρούς προβαίνει στην απόρριψη αποβλήτων της εταιρείας του αφού ως είπε καμία εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων δεν αποδέχεται να τα παραλάβει. Κρίνω ότι οι εκθέσεις επιθεώρησης του τεκμήρια 4,7 (1,2), 12 συμπεριλαμβανομένων και των φωτογραφιών σε αυτές αλλά και τα τεκμήρια 5 και 13 αποτυπώνουν πλήρως την κατάσταση στη σκηνή. Aπό την φωτογραφία τεκμήριο

(2)προκύπτει ότι το ξυλουργείο της κατηγορούμενης 1 είναι σε απόσταση 1500 μέτρων από την σκηνή απόρριψης των ευρεθέντων από τους μάρτυρες κατηγορίας 1 και

1. Από την δέσμη φωτογραφιών (τεκμήριο 5) ημερομηνίας 19.7.16 επιβεβαιώνεται και ενισχύεται η μαρτυρία του ΜΚ1 για την ανεύρεση στη σκηνή, ήτοι διάσπαρτων αποκομμάτων ξύλων διαφόρων διαστάσεων, τιμολογίων της 1ης κατηγορούμενης, συσκευασιών και υπολείμματα υγρών, κομματιών από νάιλον περιτυλίγματα και μεγάλος αριθμός πράσινων νάιλων σακουλιών. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι η εταιρεία η οποία αναφέρεται στο κατηγορητήριο ως PA CHARALAMBOUS TRADING CO LIMITED είναι η Ιδιωτική Εταιρεία Περιορισμένης ευθύνης PA. CHARALAMBOUS TRADING CO LIMITED από το 2004, της οποίας ο σκοπός περιγράφεται στο πιστοποιητικό σύστασης της, ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της (τεκμήριο 1) αλλά και επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ο μοναδικός διευθυντής και μέτοχος αυτής. Αυτή ασχολείται με ξυλουργικές εργασίες. Αυτό δεν αμφισβητήθηκε σε καμία περίπτωση από τους κατηγορούμενους αντίθετα εμφαίνεται και από το τεκμήριο 6 (5,6) ότι ο κατηγορούμενος 2 αποδέχεται την σύνδεση του με την πιο πάνω εταιρεία. Ο κατηγορούμενος 2 αναφέρεται σε αυτό, στη συνάντηση με Λειτουργούς του εν λόγω Τμήματος στην οποία του δόθηκαν πληροφορίες για την διαχείριση των αποβλήτων από το εργοστάσιο του. Αυτό επιβεβαιώνει τη θέση του ΜΚ3 για την εν λόγω συνάντηση τους και τί επεξηγήθηκε σε αυτόν για την διαδικασία διαχείρισης αποβλήτων. Επιπρόσθετα ο κατηγορούμενος 2 αποδέχεται ότι δεν υπήρχε λύση σύμφωνα με τον ίδιο για την διαχείριση των αποβλήτων του εργοστασίου του και έθετε θέμα κόστους για τους ίδιους. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση συγκεκριμένα το περιεχόμενο των τεκμηρίων που ο ΜΚ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο. Έχει νομολογηθεί ότι οι παραλείψεις ουσιωδών υποβολών μπορεί να επενεργήσουν δυσμενώς σε βάρος της αξιοπιστίας της πλευράς που το πράττει. (υπ. Βραχίμη v Κουλουμπρή, 1992,1 ΑΑΔ,836). Αποδέχομαι επίσης τον ισχυρισμό του ΜΚ1 ότι στις 19.7.16 όταν 3 λειτουργοί επισκέφθηκαν το εργοστάσιο της κατηγορούμενης 1, στην παρουσία τους ο κατηγορούμενος 2 αποδέχθηκε ότι κατά καιρούς απορρίπτει στερεά απόβλητα στη σκηνή, εφόσον καμία εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων δεν αποδέχεται να τα παραλάβει. Επιπρόσθετα δεν τέθηκε σε καμία περίπτωση στους ΜΚ 1 και 3 ότι η κατηγορούμενη 1 η οποία διατηρεί το εν λόγω εργοστάσιο διά του εκπροσώπου της κατηγορούμενου 2 έχει άδεια διαχείρισης αποβλήτων και να τους την παρουσιάσει, ούτε βεβαίως τέθηκε κάτι τέτοιο στο Δικαστήριο. Συνεπώς αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση σε σχέση με την επίσκεψη του την 5.12.16 στη σκηνή για σκοπούς κατάσβεσης πυρκαγιάς, ότι εκεί υπήρχε μεγάλος όγκος αποβλήτων πελεκανιού και ειδοποίησε ντίκερ για να τα μετακινήσουν. Αποδέχομαι την μαρτυρία του η οποία επικεντρωνόταν στην επίσκεψη του στην περιοχή όπου υπήρχαν απόβλητα πελεκανιού και αυτός ευρισκόταν εκεί για την κατάσβεση της με ένα εργάτη πυρόσβεσης και μετά αντικαταστάθηκε. Κρίνω την μαρτυρία του ως αξιόπιστη και αληθή και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ3 μου έκανε καλή εντύπωση. Ήταν σαφής ότι τόσο αυτός όσο και οι Επιθεωρητές υφιστάμενοι του επισκέφθηκαν την τοποθεσία Αμμόβουνος και διαπίστωσαν την ρίψη αποβλήτων που σχετίζονταν με την κατηγορούμενη
2. Αυτός δεν αντεξετάστηκε ούτε και αμφισβητήθηκε σε σχέση με την συνάντηση που είχε με τον κατηγορούμενο 2 και το τί συζήτησαν οι δυο τους και ειδικότερα ότι ο κατηγορούμενος 2 του είπε ότι είναι οικονομικά ασύμφορη η διαδικασία διαχείρισης των αποβλήτων. Αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του ως αξιόπιστη. Ούτως ή άλλως δεν έχει φανεί οποιοδήποτε κίνητρο για να μην καταθέσει στο Δικαστήριο τα αληθή και τα πραγματικά γεγονότα. Ως εκ των άνω προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ4 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν περιορισμένη και επικεντρωμένη στην επίσκεψη και παρουσία του στην σκηνή στις 15.2.17 μαζί με τον ΜΚ
3. Αυτός δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του ως αξιόπιστη και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος όπως αναφέρθηκε πιο πάνω άσκησε το δικαίωμα της σιωπής και δεν παρουσίασε οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. Αυτός στην απαντητική επιστολή του (τεκμήριο 6

(5)) προς τον Διευθυντή Τμήματος Περιβάλλοντος δεν αποδέχεται ότι εξευρέθηκαν στη σκηνή τιμολόγια της κατηγορούμενης 1 της οποίας είναι ο μοναδικός διευθυντής, όμως ο ίδιος δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο, ως θα αναμενόταν, οποιαδήποτε μαρτυρία ή ισχυρισμό πώς και γιατί ευρέθηκαν αυτά στο συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος είναι πολύ κοντά από το εργοστάσιο του, σε διαφορετικές ημερομηνίες και για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά και ποιες είναι οι 10 εταιρείες σύμφωνα με την θέση του, οι οποίες απορρίπτουν ξυλουργικά αντικείμενα εκεί ανάμικτα με έντυπο υλικό σχετιζόμενο με την κατηγορούμενη 1. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Λαμβανομένου υπόψη μου της ανωτέρω αξιολόγησης, όλη η μαρτυρία των ΜΚ 1- 4 αποτελεί και τα σχετικά ευρήματα των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης. Ειδικότερα: H κατηγορούμενη 1 εταιρεία η οποία αναφέρεται στο κατηγορητήριο ως PA CHARALAMBOUS TRADING CO LIMITED είναι η Ιδιωτική Εταιρεία Περιορισμένης ευθύνης PA. CHARALAMBOUS TRADING CO LIMITED από το 2004, της οποίας ο σκοπός περιγράφεται στο πιστοποιητικό σύστασης της, ιδρυτικό έγγραφο και καταστατικό της (τεκμήριο 1) αλλά και επιπλέον ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ο μοναδικός διευθυντής και μέτοχος αυτής. Αυτή ασχολείται με ξυλουργικές εργασίες. Στις 19.7.16 ο ΜΚ1 Επιθεωρητής στο Τμήμα Περιβάλλοντος στην Πάφο, κατόπιν καταγγελίας επισκέφθηκε την περιοχή Αμμόβουνος και διαπίστωσε πρόσφατη απόρριψη αντικειμένων δηλαδή αποκόμματα ξύλων βερνικωμένα και μη, νάιλον περιτυλίγματα, μεταλλικούς περιέκτες κόλλας/γόμας ξύλου, πριονίδια ξύλου σε πράσινες πλαστικές σακούλες αλλά και έντυπα στο όνομα της εταιρείας PA. CHARALAMBOUS TRADING CO LIMITED. Την σκηνή την επισκέφθηκε και άλλες φορές στις 5.12.16 και στις 15.2.17 και ετοίμασε τις σχετικές Εκθέσεις Επιθεώρησης τεκμήρια 4, 7(1, 2). Τα πιο πάνω ανευρεθέντα ως και τα τιμολόγια της κατηγορούμενης 1 οδηγούσαν στο ξυλουργείο της εταιρείας PA.CHARALAMBOUS TRADING CO. LIMITED. Ο ΜΚ1 επισκέφθηκε και το ξυλουργείο της κατηγορούμενης 1 όπου και συνάντησε τον κατηγορούμενο 2 μοναδικό διευθυντή της, με τον οποίον συζήτησαν αναφορικά με το θέμα της διαχείρισης αποβλήτων που αφορούσαν την εταιρεία του. Οι εκθέσεις επιθεώρησης του τεκμήρια 4, 7 (1,2), 12 συμπεριλαμβανομένων και των φωτογραφιών σε αυτές αλλά και τα τεκμήρια 5 και 13 αποτυπώνουν πλήρως την κατάσταση στη σκηνή. Aπό την φωτογραφία τεκμήριο

(2)προκύπτει ότι το ξυλουργείο της κατηγορούμενης 1 είναι σε απόσταση 1500 μέτρων από την σκηνή απόρριψης των ανευρεθέντων από τους μάρτυρες κατηγορίας 1 και

1. Στην δέσμη φωτογραφιών (τεκμήριο 5) ημερομηνίας 19.7.16 εμφαίνονται στην σκηνή, διάσπαρτα αποκόμματα ξύλων διαφόρων διαστάσεων, τιμολογίων της 1ης κατηγορούμενης, συσκευασιών και υπολείμματα υγρών, κομματιών από νάιλον περιτυλίγματα και μεγάλος αριθμός πράσινων νάιλων σακουλιών. Όταν στις 5.12.16 ο ΜΚ1 επισκέφθηκε το ξυλουργείο της κατηγορούμενης 1 με συνάδελφο του με σκοπό να ελέγξουν κατά πόσο η κατηγορούμενη 1 συμμορφώθηκε ο κατηγορούμενος 2 τους εκδίωξε απ΄ εκεί με απειλητικό ύφος. Κατά τις επιθεωρήσεις του εκεί διαπίστωσε την ύπαρξη μη αδειοδοτημένου φορτηγού με αρ. Εγγρ. RJ 875 φορτωμένου με παρόμοια ξύλα ως αυτά που εντοπίστηκαν στη σκηνή. Την ίδια ημέρα είχε προηγηθεί επίσκεψη τους στη σκηνή όπου και διαπίστωσαν την ύπαρξη μεγαλύτερης ποσότητας ξύλων, πριονιδιών και νάιλον σακουλιών τα οποία καίγονταν. Αυτοί ειδοποίησαν την Πυροσβεστική Υπηρεσία και ο ΜΚ2 μετέβη για την κατάσβεση της. Παρών ήταν και ο ΜΚ4 και παραλήφθηκε έντυπο υλικό που αφορούσε την κατηγορούμενη 1 (τεκμήριο 11). Ο ΜΚ3 Προϊστάμενος των Επιθεωρητών και Χημικός Μηχανικός ενημερωνόταν για τις διενεργηθείσες επιθεωρήσεις των υφιστάμενων επιθεωρητών του και είχε μεταβεί στη σκηνή για έλεγχο. Αυτός είχε συνάντηση με τον κατηγορούμενο 2 μετά την έκδοση του εξωδίκου εναντίον της κατηγορούμενης 1, στον οποίο εξήγησε την διαδικασία διαχείρισης αποβλήτων και αυτός του ανέφερε ότι είναι οικονομικά ασύμφορη. Κατά την επιθεώρηση εντός του εργοστασίου της κατηγορούμενης 1 διαπιστώθηκε η ύπαρξη εντός αυτού μη αδειοδοτημένου φορτωμένου φορτηγού, με διάφορα αντικείμενα παρόμοιας φύσεως ως τα ανευρεθέντα στο χώρο απόρριψης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν αδικήματα με βάση τον Περί Αποβλήτων Νόμο 185(I)/2011 (Νόμος εφεξής) και τον Νόμο Περί Ρύπανσης των Νερών Ν.106(I)/
2. ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Η κατηγορούμενη 1 και ο κατηγορούμενος 2 κατηγορούνται με βάση τα άρθρα 15

(6), 24, 28 και 49 του Περί Αποβλήτων Νόμου 185(I)/2011 και άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα. Στο άρθρο 15

(6)αναφέρονται τα εξής: « Τηρουμένων των διατάξεων των περί Δήμων Νόμων του 1985 έως 2011 και των περί Κοινοτήτων Νόμων του 1999 έως 2011, κάθε κάτοχος αποβλήτων και κάθε αρχικός παραγωγός αποβλήτων, ο οποίος δεν κατέχει άδεια διαχείρισης αποβλήτων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 24, οφείλει ενόσω κατέχει απόβλητο, να μεριμνά ώστε αυτό να μην προκαλεί οποιοδήποτε κίνδυνο στη δημόσια υγεία ή/και ή στο περιβάλλον και να μην δημιουργεί οχληρία σε οποιοδήποτε πρόσωπο». Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Περί Αποβλήτων Νόμου προνοούνται τα εξής: «κάτοχος αποβλήτων» σημαίνει τον παραγωγό αποβλήτων ή το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει στην κατοχή του τα απόβλητα· «αρχικός παραγωγός αποβλήτων» σημαίνει κάθε πρόσωπο, του οποίου οι δραστηριότητες παράγουν απόβλητα· «παραγωγός αποβλήτων» σημαίνει τον αρχικό παραγωγό αποβλήτων ή κάθε πρόσωπο που πραγματοποιεί εργασίες προ-επεξεργασίας, ανάμειξης ή άλλες εργασίες, οι οποίες οδηγούν σε μεταβολή της φύσης ή της σύνθεσης των αποβλήτων αυτών· «απόβλητο» σημαίνει κάθε ουσία ή αντικείμενο, το οποίο ο κάτοχός του απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει· «διαχείριση αποβλήτων» σημαίνει τη συλλογή, μεταφορά, ανάκτηση (περιλαμβανομένης της διαλογής) και διάθεση αποβλήτων, περιλαμβανομένων της εποπτείας των εργασιών αυτών και της μετέπειτα φροντίδας των χώρων διάθεσης, καθώς και των ενεργειών στις οποίες προβαίνουν οι έμποροι ή οι μεσίτες˙ Το άρθρο 24

(1)του Νόμου προνοεί ότι: «Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 28, πρόσωπο το οποίο διεξάγει τις εργασίες που αναφέρονται στα Παραρτήματα Ι και ΙΙ, πριν αρχίσει τις δραστηριότητές του, εξασφαλίζει άδεια διαχείρισης αποβλήτων από τον Διευθυντή». Σύμφωνα επίσης με το άρθρο 49

(7): «εάν για τη διάπραξη οποιουδήποτε από τα πιο κάτω αδικήματα ευθύνεται οποιοδήποτε νομικό πρόσωπο και αποδεικνύεται ότι το αδίκημα έχει διαπραχθεί με τη συγκατάθεση, σύμπραξη ή ανοχή - (α) οποιουδήποτε από τα μέλη του διοικητικού ή διαχειριστικού συμβουλίου ή της επιτροπής που διαχειρίζεται τις υποθέσεις του εν λόγω νομικού προσώπου, ή (β) του γενικού διευθυντή ή του διευθυντή ή του διευθύνοντος συμβούλου του νομικού προσώπου, τότε η ποινική δίωξη για το αδίκημα μπορεί να στραφεί εναντίον του νομικού προσώπου και όλων ή οποιωνδήποτε από τα πιο πάνω φυσικά πρόσωπα». Όπως διαφαίνεται από τις εν λόγω πρόνοιες, όταν διαφανεί ότι για τις αξιόποινες ενέργειες του κυρίως αδικοπραγούντα ευθύνεται το οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, τότε το εν λόγω πρόσωπο, θα είναι το ίδιο ποινικά υπεύθυνο για τις εν λόγω ενέργειες αν αποδειχθεί ότι αυτές έγιναν με τη συγκατάθεση ή ανοχή του. To άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Όταν διαπράττεται ποινικό αδίκημα καθένας από τους ακόλουθους θεωρείται ότι συμμετέσχε στη διάπραξη και θεωρείται ότι είναι ένοχος για αυτό και δύναται να διωχτεί ως αυτουργός σύμφωνα με τα ακόλουθα: (α) εκείνος που διενεργεί πράγματι την πράξη ή παράλειψη, η οποία συνιστά το ποινικό αδίκημα ˙ (β) εκείνος που διαπράττει ή παραλείπει να διαπράξει κάτι με σκοπό να καταστήσει δυνατή τη διάπραξη ποινικού αδικήματος από άλλο ή να παρέχει βοήθεια για τη διάπραξη τέτοιου αδικήματος από άλλον ˙ (γ) εκείνος που παρέχει βοήθεια σε άλλον ή που παρακινεί αυτόν κατά τη διάπραξη ποινικού αδικήματος ˙ (δ) εκείνος που συμβουλεύει ή που προάγει άλλον για διάπραξη ποινικού αδικήματος». Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2 θα πρέπει η ΚΑ να αποδείξει ότι αυτός υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής της 1ης της παρείχε συνδρομή και /ή την παρακίνησε για τα πιο πάνω αναφερθέντα. ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ο κατηγορούμενος 2 κατηγορείται σύμφωνα με το άρθρο 45 του Νόμου, για την παρεμπόδιση των αρμόδιων Επιθεωρητών στην άσκηση των εκ του Νόμου καθηκόντων και εξουσιών τους. Το άρθρο 45 προνοεί ότι : «

(1)Οι Επιθεωρητές πραγματοποιούν τακτικούς και έκτακτους ελέγχους κάθε προσώπου που πραγματοποιεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων, κάθε προσώπου που συλλέγει ή μεταφέρει απόβλητα σε επαγγελματική βάση, των μεσιτών και εμπόρων, κάθε προσώπου που παράγει απόβλητα καθώς και των παραγωγών προϊόντων και των εγκαταστάσεών τους, για να διαπιστώνεται κατά πόσο οι εργασίες, περιλαμβανομένων των εργασιών αποκατάστασης των χώρων μετά τον τερματισμό της λειτουργίας των εγκαταστάσεων, εκτελούνται σύμφωνα με τους όρους της άδειας διαχείρισης αποβλήτων και τις διατάξεις του παρόντος Νόμου.

(2)Κατά τη διενέργεια των πιο πάνω ελέγχων, ο Επιθεωρητής μπορεί: (α) να εισέρχεται σε οποιαδήποτε υποστατικά και/ ή μεταφορικά μέσα, στα οποία διενεργείται ή υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύεται ότι διενεργείται δραστηριότητα ή λαμβάνει χώρα διεργασία η οποία αποτελεί ή δυνατό να αποτελεί παράβαση οποιασδήποτε διάταξης του παρόντος Νόμου· η είσοδος στα υποστατικά μπορεί να γίνει ενόσω βρίσκεται σε εξέλιξη η δραστηριότητα ή η διεργασία ή σε οποιοδήποτε χρόνο εφόσον υπάρχει εύλογη υποψία ότι σε αυτά υφίσταται άμεσος κίνδυνος σοβαρής ρύπανσης ή κίνδυνος στη δημόσια υγεία· (β) να διενεργεί δοκιμές ή μετρήσεις τις οποίες κρίνει αναγκαίες στην εκτέλεση των καθηκόντων του· (γ) να επιθεωρεί, εξετάζει και ελέγχει τη λειτουργία οποιωνδήποτε κατασκευών, μηχανημάτων, συσκευών ή εξοπλισμού που βρίσκεται στα υποστατικά και να προβαίνει σε κινηματογραφήσεις ή φωτογραφίσεις εφόσον τις κρίνει αναγκαίες· (δ) να αξιώνει την παρουσίαση και να προβαίνει σε επιθεώρηση οποιωνδήποτε καταχωρίσεων, αρχείων, μητρώων, βιβλίων ή εγγράφων, τα οποία θεωρεί ότι περιέχουν πληροφορίες χρήσιμες για σκοπούς διερεύνησης οποιουδήποτε θέματος που αφορά την εγκατάσταση· (ε) να παραλαμβάνει και μεταφέρει οποιονδήποτε αντικείμενο ή ουσία ή δείγμα ουσίας που κρίνει ότι είναι αναγκαίο για σκοπούς διερεύνησης αδικήματος ή διοικητικής παράβασης ή για σκοπούς απόδειξης ενώπιον δικαστηρίου· (στ) να αξιώνει από το φορέα εκμετάλλευσης ή τον κάτοχο των υποστατικών ή αποβλήτων ή παραγωγών προϊόντων ή από τους αντιπροσώπους ή εργοδοτούμενους τους που είναι παρόντες, όπως - (

1. i)του παράσχουν ασφαλή πρόσβαση σε οποιοδήποτε μέρος των υποστατικών· (
2. ii)θέσουν στη διάθεσή του εύλογες διευκολύνσεις ή μέσα για διενέργεια δοκιμών, μετρήσεων, επιθεωρήσεων ή εξετάσεων που κρίνει αναγκαίες για σκοπούς ελέγχου ή για διερεύνηση πιθανού αδικήματος ή διοικητικής παράβασης και/ ή παράβασης όρου της άδειας διαχείρισης αποβλήτων· (iii) του παράσχουν οποιεσδήποτε πληροφορίες που δυνατό να κατέχουν ή στις οποίες δυνατό να έχουν πρόσβαση και τις οποίες θεωρεί χρήσιμες για το σκοπό έρευνας που διενεργεί· (ζ) να αξιώνει όπως τα υποστατικά ή οποιοδήποτε μέρος τους, ή οποιαδήποτε μηχανήματα, συσκευές, εξοπλισμός ή ουσίες που βρίσκονται σε αυτά, παραμείνουν ως έχουν για όσο χρόνο θεωρεί εύλογα αναγκαίο για σκοπούς ελέγχου, δοκιμής μέτρησης ή εξέτασης, νοουμένου ότι η συμμόρφωση με την αξίωση αυτή δεν συνεπάγεται τον τερματισμό ή τη διακοπή οποιασδήποτε ουσιώδους λειτουργίας της εγκατάστασης· (η) να αξιώνει από οποιοδήποτε πρόσωπο για το οποίο έχει εύλογη αιτία να πιστεύει ότι είχε απασχοληθεί στα υποστατικά της εγκατάστασης ή είχε σχέση με οποιαδήποτε δραστηριότητα ή διεργασία σε αυτά εντός της περιόδου των τελευταίων τριών μηνών, όπως του παράσχει οποιεσδήποτε πληροφορίες που δυνατό να κατέχει ή στις οποίες έχει πρόσβαση, εφόσον αυτές είναι σχετικές με το σκοπό της έρευνας που διενεργεί». ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 κατηγορούνται με βάση το άρθρο 15

(1)(β) και (γ), 9, 10 του Nόμου. Το άρθρο 15 προνοεί τα εξής: «Κάθε κάτοχος αποβλήτων και κάθε αρχικός παραγωγός αποβλήτων υποχρεούται : 15

(1)(α) να πραγματοποιεί ο ίδιος την ανάκτηση και τη διάθεση των αποβλήτων ή (β) να αναθέτει την ανάκτηση και τη διάθεση των εν λόγω αποβλήτων σε έμπορο ή σε πρόσωπο που εκτελεί εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων ή (γ) να εξασφαλίζει, μέσω διακανονισμού με δημόσιο οργανισμό ή ιδιώτη που ασχολείται με τη συλλογή αποβλήτων, την ανάκτηση και τη διάθεση των εν λόγω αποβλήτων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 9 και 10. ΕΚΤΗ ΚΑΙ ΕΒΔΟΜΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται με βάση το άρθρο 15

(1)(α), το 24 του Νόμου και του 20 του Ποινικού Κώδικα. ως πιο πάνω αναφέρεται. ΟΓΔΟΗ ΚΑΙ ΕΝΑΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Οι κατηγορούμενοι κατηγορούνται με βάση το άρθρο 16

(1)(δ) και 6

(2)του Νόμου Περί Ρύπανσης των Νερών Ν.106(I)/2002 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Το άρθρο 6

(1)και

(2)προνοεί τα ακόλουθα: 1. Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2),

(3),

(4)και

(5), πρόσωπο, το οποίο: (α), (β), (γ)... δ) απορρίπτει, εναποθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει την εναπόθεση ή ρίψη οποιουδήποτε αντικείμενου, ουσία ή ύλης, υγρού αποβλήτου, λάσπης ή άλλου ημίρρευστου ή στερεού αποβλήτου, επί ή εντός του εδάφους ή του υπεδάφους, είναι ένοχο αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000) ή και στις δύο αυτές ποινές.

(2)Πρόσωπο δεν είναι ένοχο αδικήματος δυνάμει του εδαφίου

(1), αν η απόρριψη, εναπόθεση ή διάθεση γίνεται σύμφωνα με άδεια που παραχωρείται από τον Υπουργό με βάση τον παρόντα Νόμο. Οι έννοιες «ρύπανση» και «απόβλητα», ερμηνεύονται στο άρθρο 2 του Ν. 106(Ι)/2002 ως ακολούθως: «ρύπανση» σημαίνει την άμεση ή έμμεση εισαγωγή στα νερά ή στο έδαφος, ως αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας, ουσιών, κραδασμών, θερμότητας ή θορύβου που- ενδέχεται να προκαλέσουν βλάβη στην ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, να υποβαθμίσουν υλικά αγαθά, να παραβλάψουν ή να παρεμποδίσουν τις ανέσεις και τις άλλες νόμιμες χρήσεις του περιβάλλοντος, να προκαλέσουν βλάβη στους ζώντες οργανισμούς που διαβιούν στα νερά ή στο έδαφος, να βλάψουν το υδατικό ή εδαφικό οικολογικό σύστημα, ή να καταστρέψουν τους βιολογικούς πόρους και «ρυπαίνω» ερμηνεύεται ανάλογα· «απόβλητο» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 2 του περί Αποβλήτων Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται. Τα προαπαιτούμενα συστατικά στοιχεία για την απόδειξη τους είναι:

1. Πρόσωπο απορρίπτει ή εναποθέτει, προκαλεί ή επιτρέπει την απόρριψη, ή εναπόθεση,
2. οποιουδήποτε αντικειμένου ουσίας ή ύλης, στερεού ή υγρού αποβλήτου
3. επί ή εντός του εδάφους ή του υπεδάφους.
4. Χωρίς άδεια από τον Υπουργό. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο 2 η ΚΑ θα πρέπει να αποδείξει ότι αυτός υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής της 1ης της παρείχε συνδρομή και /ή την παρακίνησε για τα πιο πάνω αναφερθέντα. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου

(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοΐζου εναντίον Αστυνομίας 1989

(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991

(2)Α.Α.Δ. 482, Σιακόλα ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 53/11, ημερ. 24.1.13). Το βάρος της απόδειξης που έχει να αποσείσει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της, δεν είναι το ίδιο µε εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο ενδιάμεσο στάδιο της δίκης είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει µαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία δικαιολογείται η κλήση του κατηγορουμένου σε απολογία. Δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι η µαρτυρία, εξ όψεως, όχι σε βάθος, εγείρει θέμα ενοχής του κατηγορουμένου (βλ. Σύγγραµµα «Ποινική Δικονοµία στην Κύπρο», Γεώργιου Μ. Πική, 2η έκδοση, σελίδα 197). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Ο κύριος λόγος για την υιοθέτηση του επιπέδου απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας είναι η αποφυγή καταδίκης αθώων προσώπων για αδικήματα που δεν διέπραξαν. Συγχρόνως, ο κανόνας αυτός αντανακλά στο γεγονός ότι δεν μπορεί να υπάρξει απόλυτη βεβαιότητα ενοχής, αφού αν τέτοιο επίπεδο υιοθετείτο στο ποινικό δίκαιο, ίσως κανένας να μην μπορούσε να κριθεί ένοχος σε ποινική κατηγορία παρότι θα είχε όντως διαπράξει το αδίκημα (βλ. το Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδης & Νικόλα Γ. Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, σελ. 186). Στην δε υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246, επισημάνθηκαν τα εξής: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικαστεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής». ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΘΕΜΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΤΗΤΑΣ ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ως αναφέρθηκε πιο πάνω στη νομική πτυχή η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει τα εξής συστατικά στοιχεία των αδικημάτων:

1. Η κατηγορούμενη 1 να είναι κάτοχος και/ή αρχικός παραγωγός
2. Αποβλήτων ήτοι κάθε ουσίας ή αντικειμένου το οποίο ως κάτοχος απορρίπτει ή προτίθεται ή υποχρεούται να απορρίψει
3. Δεν κατέχει άδεια διαχείρισης αποβλήτων
4. Από την αρμόδια αρχή
5. Όφειλε να μεριμνήσει ενόσω τα κατείχε
6. Ώστε αυτά να μην προκαλούν οποιοδήποτε κίνδυνο στην δημόσια υγεία και/ή στο περιβάλλον και/ή οχληρία σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Η υπεράσπιση στην γραπτή αγόρευση της θέτει θέμα πολλαπλότητας της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας επικαλούμενη ότι εισάγονται δύο ξεχωριστά αδικήματα δηλαδή της μη συμμόρφωσης τους με τις πρόνοιες του άρθρου 24 για την μη κατοχή άδειας διαχείρισης αποβλήτων από την αρμόδια αρχή αλλά και της πρόκλησης κινδύνου στην δημόσια υγεία σύμφωνα με το άρθρο 15

(6)του Νόμου. Για το θέμα της πολλαπλότητας στην Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 265-6 αναφέρθηκαν τα εξής: «Αναφερόμαστε συγκεκριμένα στην περίπτωση πολλαπλότητας στην όψη του κατηγορητηρίου αφού τα δεδομένα καθιστούν αχρείαστη την αναφορά στην περίπτωση πολλαπλότητας κατόπιν συσχετισμού του κατηγορητηρίου με την προσαχθείσα μαρτυρία: βλ. Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14. Η πολλαπλότητα ορίζεται ως η συμπερίληψη στην ίδια κατηγορία πέραν του ενός αδικήματος. Είναι αυστηρός ο κανόνας ότι η κατηγορία δεν πρέπει να περιέχει περισσότερο από ένα αδίκημα. Για να γνωρίζει η υπεράσπιση επακριβώς τι είναι που αντιμετωπίζει. Αλλιώς ενδέχεται να επηρεαστεί δυσμενώς. Και για να παρέχεται η δυνατότητα διακρίβωσης προηγούμενης καταδίκης ή αθώωσης autrefois convict ή acquit για το ίδιο αδίκημα σε περίπτωση μεταγενέστερης κατηγορίας: βλ. π.χ. The Police v. Economides & Others

(1951)XX (Part II) C.L.R. 11. Το κατά πόσο η ποινική διάταξη αποβλέπει στη δημιουργία μόνο ενός αδικήματος ή περισσοτέρων, είναι ζήτημα ερμηνείας, με πρακτική μάλλον παρά με αναλυτική διάθεση, υπό το φως της κοινής λογικής και του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις: βλ. D.P.P. v. Merriman

(1973)AC 584 (ιδιαίτερα στις σελ. 593 Α-Ε και 607 C) και Wilson

(1979)69 Cr App. R. 83 (ιδιαίτερα στις σελ. 85-87 και 88). Χωριστά αδικήματα στην ίδια διάταξη έχουμε όταν προβλέπεται για το καθένα διαφορετική, από τη φύση της, πράξη: βλ. Frangiskos Kyriakou v. The Welfare Office

(1961)C.L.R. 227, Mallon and another v. Allon

(1963)3 All E.R. 843. Όταν όμως η πράξη είναι βασικά του ίδιου είδους αλλά διαφέρει στη μορφή της δεν έχουμε παρά μόνο ένα αδίκημα: βλ. A.G. v. HajiConstanti

(1969)2 C.L.R. 5, Police v. Economides & Others (ανωτέρω). Το μόνο ένα αδίκημα μπορεί να διαπράττεται με περισσότερο από έναν τρόπο, είτε ως προς την αντικειμενική υπόσταση είτε ως προς την υποκειμενική. Σε τέτοια περίπτωση επιτρέπονται στην ίδια κατηγορία οι διαζεύξεις». Στο άρθρο 15

(6)προβλέπεται ότι ο κάτοχος αποβλήτων και ή/ο αρχικός παραγωγός αποβλήτων ο οποίος δεν κατέχει άδεια διαχείρισης αποβλήτων ως η υποχρέωση του, σύμφωνα με το άρθρο 24, οφείλει ενόσω τα κατέχει να προβεί σε ορισμένες ενέργειες, ήτοι να μεριμνά ώστε να μην προκαλεί οποιοδήποτε κίνδυνο στη δημόσια υγεία ή στο περιβάλλον. Από την ανάγνωση της εν λόγω πρόνοιας είναι ξεκάθαρο ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στην 1η και στην 2η κατηγορία πέραν του ενός αδικήματος. Αυτό που επιβάλλεται να αποδειχθεί είναι οι πράξεις στις οποίες οφείλει να προβαίνει ο οποιοσδήποτε κάτοχος ή/ο αρχικός παραγωγός αντικειμένων που χαρακτηρίζονται ως απόβλητα από τον Νόμο, για να μην προκαλείται οποιοσδήποτε κίνδυνος στην δημόσια υγεία ή στο περιβάλλον εφόσον αυτός δεν κατέχει άδεια διαχείρισης αποβλήτων. Ειδικότερα στην παρούσα, η Κατηγορούσα Αρχή είχε υποχρέωση να αποδείξει ότι η κατηγορούμενη 1 διά της συνδρομής και/ή παρακίνησης από τον κατηγορούμενο 2, για την χρονική περίοδο που κατέχει αντικείμενα τα οποία συνιστούν απόβλητα σύμφωνα με τον Νόμο, οφείλει να μεριμνά ώστε να μην προκαλείται οποιοσδήποτε κίνδυνος στην δημόσια υγεία ή στο περιβάλλον εφόσον δεν έχει άδεια διαχείρισης αποβλήτων. Συνεπώς δεν αποδέχομαι την θέση της υπεράσπισης περί της ύπαρξης πολλαπλότητας στην πρώτη και στην δεύτερη κατηγορία την οποία και απορρίπτω. Εξετάζοντας εάν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των δύο αδικημάτων στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας διαπιστώνω ότι η κατηγορούμενη 1 κατά τους επίδικους χρόνους ασχολούμενη με πάσης φύσεως ξυλουργικές εργασίες, ως εμφαίνεται από το τεκμήριο 1, ήταν κάτοχος αποβλήτων δηλαδή αντικειμένων - ξύλων διαφόρων διαστάσεων, πριονιδιών, νάιλων σακουλιών, περιτυλιγμάτων, μεταλλικών συσκευασιών γόμας και θίνερ τα οποία απέρριπτε στη σκηνή, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή. Αρμόδια αρχή για παραχώρηση της σχετικής άδειας, σύμφωνα με την μαρτυρία είναι το Υπουργείο Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος. Η υπεράσπιση ουδέποτε έθεσε την θέση ότι η κατηγορούμενη 1 είχε άδεια διαχείρισης αποβλήτων αντίθετα η θέση των ΜΚ1 και 3 παρέμεινε αναντίλεκτη ότι ο ίδιος είχε παραδεκτεί σε αυτούς την απόρριψη στερεών αποβλήτων εκεί αλλά και την οικονομική αδυναμία τους περί τούτου. Έχει διαπιστωθεί από το Δικαστήριο με την αποδεχθείσα μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ότι η κατηγορούμενη 1 διά του νόμιμου εκπροσώπου και μοναδικού διευθυντή της κατηγορούμενου 2 δεν μερίμνησε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ώστε η πιο πάνω απόρριψη αποβλήτων από το ξυλουργείο της κατηγορούμενης 1, να μην προκαλέσει οποιοδήποτε κίνδυνο στην δημόσια υγεία ή στο περιβάλλον και να μην δημιουργηθεί οχληρία σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Σχετικές είναι οι αναφορές του ΜΚ3 χημικού μηχανικού του οποίου η πείρα ως ειδικός δεν αμφισβητήθηκε. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι στη σκηνή υπήρχαν μελαμίνες και μοριοσανίδες οι οποίες δεν είναι βιολογικές αλλά και συσκευασίες βοηθητικής ύλης με σήμα «εύφλεκτο υλικό» με σημάνσεις πρόκλησης ερεθισμού στα μάτια, και δημιουργίας καρκίνου στο αναπνευστικό σύστημα. Επίσης αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 είπε ότι το κάψιμο επικίνδυνων αποβλήτων όπως είναι ο νέφτης, το thiner, οι κόλλες που υπήρχαν ανάμικτα και καίγονταν με τα ξύλα προκαλούν ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον. Παρατηρώ μεταξύ άλλων στις φωτογραφίες τεκμήριο 5

(1)χυμένα κόκκινα υγρά εντός και εκτός χάρτινου κιβωτίου το οποίο περιέχει ξύλα διαφόρων διαστάσεων και μεταλλική συσκευασία. Δεν μπορώ επίσης να παραγνωρίσω τα λεχθέντα των μαρτύρων περί της ύπαρξης φωτιάς στη σκηνή στις 15.12.16 όπου κατά την κατάσβεση της οι πυροσβέστες χρησιμοποίησαν ειδικές μάσκες πλην του ΜΚ1 ο οποίος απομακρύνθηκε σε απόσταση 100 μέτρων γιατί η ατμόσφαιρα ήταν αποπνικτική. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω έχω αποδεχθεί την μαρτυρία του ΜΚ1 σε σχέση με το κάψιμο της πλαστικής και της μεταλλικής συσκευασίας το οποίο προκαλεί ρύπανση του περιβάλλοντος αλλά και ότι τα αυτά τα αντικείμενα ξυλείας τα οποία ευρίσκονταν στη σκηνή προκαλούσαν μόλυνση επί του εδάφους. Ακόμη αξιόπιστη και αληθής είναι η αναφορά του ΜΚ1 για τον κάτοικο της περιοχής ο οποίος αδυνατούσε να κοιμηθεί την νύκτα, τους υπέδειξε το σημείο καύσης των εν λόγω αντικειμένων ισχυριζόμενος ότι αυτά ανήκουν στην μονάδα του κατηγορούμενου 2 και η ρίψης των γίνεται επανειλημμένα. Επιπλέον η καύση αυτών επιβεβαιώθηκε και στις 15.12.16 ως πιο πάνω αναφέρθηκε. Ενόψει των πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία της 1ης και της 2ης κατηγορίας. ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Στην έκθεση του αδικήματος της 3ης κατηγορίας καταγράφεται το άρθρο 45 του Νόμου το οποίο προνοεί ως πιο πάνω αναφέρθηκε, τα καθήκοντα και τις εξουσίες των Επιθεωρητών. Αυτό συντελείται με οκτώ διαφορετικούς τρόπους. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν καταγράφει στο κατηγορητήριο σε ποια παράγραφο του άρθρου 45 βασίζεται. Δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση δεν καθορίστηκε συγκεκριμένα από την πλευρά του Κατήγορου ποια ακριβώς είναι η νομική βάση στην οποία στηρίζεται. Παρά την μη αναφορά αυτού του ζητήματος από την υπεράσπιση κρίνω ότι αυτό είναι καθοριστικό για την κατηγορία η οποία τέθηκε σε αόριστη βάση με αποτέλεσμα να είναι αβέβαιο ποιο αδίκημα ακριβώς προωθείται εναντίον του κατηγορούμενου 2. Επίσης αυτό ενδεχομένως να επέδρασε στην υπεράσπιση του ελλείψει γνώσεως του για την κατηγορία την οποία είχε να αντιμετωπίσει. Ενόψει των πιο πάνω αυτή απορρίπτεται από το Δικαστήριο. ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Στην έκθεση του αδικήματος της 4ης και της 5ης κατηγορίας καταγράφεται το άρθρο 15

(1)(β) και (γ) του Νόμου το οποίο ανέφερα πιο πάνω. Στο άρθρο 15

(1)καταγράφεται στο εδάφιο (α) και τρίτος τρόπος ανάκτησης και διάθεσης αποβλήτων ο οποίος δεν αναφέρεται στην έκθεση του αδικήματος αλλά ούτε και στις λεπτομέρειες του. Επί του ζητήματος αυτού στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Ρουσουνίδου, ποινική έφεση 38/2020 ημερομηνίας 10.3.2021 αναφέρθηκε ότι οι τρεις παράγραφοι του άρθρου 15 προνοούν τρεις διαφορετικούς, ανεξάρτητους τρόπους με τους οποίους μπορεί να πραγματοποιηθεί νόμιμα η ανάκτηση και διάθεση των αποβλήτων που κάποιος κατέχει. Εφόσον ο κάτοχος (ή αρχικός παραγωγός) συμμορφωθεί με τη μία, ασφαλώς και δεν υποχρεούται να συμμορφωθεί με οποιαδήποτε άλλη. Αδίκημα διαπράττεται όταν ο κάτοχος (ή αρχικός παραγωγός) δεν έχει εφαρμόσει κανένα από τους τρόπους που προνοούνται. Επομένως, αυτό πρέπει να αποδίδεται στις λεπτομέρειες κατηγορίας που εδράζεται στο άρθρο 15

(1), ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος παρέλειψε να συμμορφωθεί με οιονδήποτε από τους τρείς τρόπους. Επιπλέον λέχθηκαν τα εξής: «Δεν απαιτείται να διαπιστώσουμε κατά πόσο υπήρχε μαρτυρία που να μπορούσε εξ αντικειμένου να στοιχειοθετήσει ότι η Εφεσίβλητη δεν είχε συμμορφωθεί ούτε με τις παρ.(α) και (β) του άρθρου 15

(1), απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση, στην προκειμένη περίπτωση, των εξουσιών του πρωτόδικου Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 83 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 για τη μεταβολή του κατηγορητηρίου. Και τούτο αφού το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε υποχρέωση να προβεί, με δική του πρωτοβουλία στην τροποποίηση του κατηγορητηρίου (Γενικός Εισαγγελέας ν. Στυλιανού άλλως «Αβισσινός»

(1993)2 Α.Α.Δ. 104, 108-9)». Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, κρίνω ότι στην παρούσα η Κατηγορούσα Αρχή παρέλειψε να αποδώσει τόσο στις εκθέσεις των αδικημάτων όσο και στις λεπτομέρειες αυτών και τους τρεις τρόπους με τους οποίους οι κατηγορούμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν παρά περιορίστηκε στην αναφορά μόνο του εδαφίου (β) και (γ). Ενόψει λοιπόν αυτής της ελαττωματικότητας του κατηγορητηρίου τόσο η 4η όσο και η 5η κατηγορία απορρίπτονται. ΕΚΤΗ ΚΑΙ ΕΒΔΟΜΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Στην έκθεση του αδικήματος της 6ης και της 7ης κατηγορίας καταγράφεται το άρθρο 15

(1)(α), το 24 και το 49

(1)του Νόμου τα οποία ανέφερα πιο πάνω. Στην έκθεση αδικήματος γίνεται αναφορά στην παράλειψη της κατηγορούμενης 1 ως προς την εξασφάλισης άδειας διαχείρισης αποβλήτων από την αρμόδια αρχή ως όφειλε, με ταυτόχρονη αναφορά των άρθρων 15

(1)(α) και του 24 του Νόμου. Για το άρθρο 15

(1)παραπέμπω στις πιο πάνω αναφορές μου στην 4η και στην 5η κατηγορία για την παράλειψη της Κατηγορούσας Αρχής να αναφέρει τόσο στην έκθεση των αδικημάτων όσο και στις λεπτομέρειες των και τα εδάφια (β) και (γ) για να αποδείξει τις εν λόγω κατηγορίες. Όπως έχει νομολογηθεί πρέπει το αδίκημα να αποδίδεται στις λεπτομέρειες κατηγορίας που εδράζεται στο άρθρο 15

(1), ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να συμμορφωθεί με οιονδήποτε από τους τρείς τρόπους. Με την αναφορά επίσης του άρθρου 24 δημιουργείται σύγχυση σε σχέση με τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1 και 2. Είναι αβέβαιο κατά πόσο αυτό που ήθελε η Κατηγορούσα Αρχή είτε είναι να διώξει τους κατηγορούμενους 1 και 2 για το αδίκημα της διαχείρισης αποβλήτων χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής είτε για αδίκημα σχετιζόμενο με τις υποχρεώσεις κατόχων αποβλήτων δυνάμει του 15

(1). Ενόψει αυτής της ελαττωματικότητας και στις 2 κατηγορίες το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι ορθό και δίκαιο να απορριφθούν καθ΄ ότι αυτή ενδεχομένως να επέδρασε στην υπεράσπιση και των δύο κατηγορουμένων. ΟΓΔΟΗ ΚΑΙ ΕΝΑΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Στην μεν 8η κατηγορία κατηγορείται η κατηγορούμενη 1 ότι απέρριψε και/ή εναπόθεσε στερεά και/ή υγρά απόβλητα, επί ή εντός του εδάφους, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή στην δε 9η κατηγορία ο κατηγορούμενος 2 υπό την ιδιότητα του ως διευθυντής της 1ης την παρακίνησε και/ή της παρείχε συνδρομή για τα πιο πάνω, κατά παράβαση του Περί Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών Νόμου του

1. Με βάση τον περί Ελέγχου της Ρύπανσης των Νερών Νόμο του 2002, (Ν. 106(Ι)/2002), (όπως αυτός έχει τροποποιηθεί), η ρύπανση των νερών είναι ποινικά κολάσιμη. Αυτή δε λαμβάνει τη μορφή συγκεκριμένου ποινικού αδικήματος, αναλόγως του τρόπου με τον οποίο η ρύπανση προκαλείται, ο οποίος παραπέμπει σε νομικά επιλήψιμη αιτία, συναρτώμενη προς συγκεκριμένη ανθρώπινη δραστηριότητα, και του χώρου όπου τούτο συμβαίνει, με τις βλαπτικές συνέπειές της να θεωρούνται δυνητικά δεδομένες (ποινική έφεση 154/2020 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Christakis Neophytou Biogas Ltd, ημερομ.27.4.21). Ο Κατήγορος προσήψε, σε σχέση με τέτοιο αδίκημα, δύο κατηγορίες, μία κατά της 1ης κατηγορούμενης εταιρείας η οποία διατηρούσε το εργοστάσιο ξυλείας και μία κατά του διευθυντή της. Από την ανάγνωση των έξι περιπτώσεων που προβλέπονται στις παραγράφους (α) έως (στ) του εδαφίου 1 του άρθρου 6, διαπιστώνεται ότι ρύπανση δυνατό να προκαλείται από διάφορες αιτίες, συναρτώμενες άμεσα ή έμμεσα με συγκεκριμένη ανθρώπινη δραστηριότητα, ως την πηγή προέλευσής της. ΄Ό,τι διαφέρει, κατά κύριο λόγο, σε κάθε περίπτωση, είναι το υποκείμενο της ρύπανσης. (ποινική έφεση 154/20 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Christakis Neophytou, ημερ. 27.4.21). Το βάρος απόδειξης της ευθύνης των κατηγορουμένων αναφορικά με την προκληθείσα ρύπανση το έχει ο Κατήγορος. Η αναφορά στο εδ.(δ) του «απορρίπτει» και «εναποθέτει» παραπέμπει σε άμεση ενέργεια του ιδίου του φερόμενου παραβάτη. Από την αποδεχθείσα μαρτυρία κρίνω ότι η ΚΑ έχει παρουσιάσει μαρτυρία αναφορικά με την απόρριψη αντικειμένων ήτοι ειδών ξυλείας διαφόρων διαστάσεων, βερνικωμένων και μη, ως επίσης και νάιλον σακουλιών εμπεριέχοντα πριονίδια τα οποία αποτελούν στερεά απόβλητα ως επίσης και πλαστικές και μεταλλικές συσκευασίες βοηθητικών υλών επιπλοποιείου δηλαδή κόλλας, γόμας και θίνερ. Τα πιο πάνω απορρίφθηκαν επί του εδάφους, από την κατηγορούμενη 1 και όχι από άλλη εταιρεία ή άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, με την συνδρομή και την παρακίνηση του κατηγορούμενου 2 διευθυντή της, στη σκηνή, σε διάφορες χρονικές περιόδους από τον Ιούλιο του 2016 μέχρι και τον Φεβρουάριο του
2. Ο κατηγορούμενος 2 παραδέκτηκε στους ΜΚ 1 και 3 την απόρριψη των αποβλήτων από αυτούς, σε διάφορα χρονικά διαστήματα, καθ΄ ότι ήταν οικονομικά ασύμφορο να αναλάβει εταιρεία την διαχείριση αυτών. Επιπλέον έχει παρουσιαστεί μαρτυρία ότι για τις πιο πάνω ενέργειες η κατηγορούμενη 1 διά της συνδρομής του κατηγορούμενου 2 δεν απέκτησε οποιαδήποτε άδεια από τον Υπουργό Γεωργίας. Το ότι ένας διευθυντής ή σύμβουλος εταιρείας σε κατάλληλη υπόθεση μπορεί να κριθεί ένοχος ως συνεργός της εταιρείας έχει αποφασιστεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. μεταξύ άλλων, Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd και Άλλου

(1993)2 Α.Α.Δ. 117, Ευγένιος Ajini και Άλλη ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 319, Ch. Zakakiotis (Disco) Ltd. v. 1. Kalavas & Associates Ltd. κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. 523, Ταμείο Προνοίας Προσωπικού Βιομηχανιών Συνομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (Σ.Ε.Κ.) ν. Samoa Clothing Industry Ltd. κ.ά.

(2000)2 Α.Α.Δ. 619 και Wellfit Engineering Co. Ltd. v. Άκη Χαπίδη κ.ά.

(2004)2 Α.Α.Δ. 271). Επίσης στην Magar Terezian v Γιάννου Θεοδώρου, ποινική έφεση 198/15, 2.12.16: «Σε περίπτωση συνέργειας εκρίθη ότι «προτού πρόσωπο καταδικασθεί ως συνεργός στη διάπραξη του αδικήματος, πρέπει, τουλάχιστον, να αποδειχθεί ότι γνώριζε τα αναγκαία στοιχεία που συνιστούν το αδίκημα» (βλ. Johnson v. Youden

(1950)1 K.B. 544). Περαιτέρω, τούτο ισχύει και όπου το αδίκημα είναι αυστηρής ευθύνης (βλ. Pavlos Zenonos General Motors Ltd v. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 5). Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η ΚΑ έχει αποδείξει όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων τόσο της 8ης όσο και της 9ης κατηγορίας. Η Υπεράσπιση ισχυρίζεται στην τελική της αγόρευση ότι στην παρούσα υπόθεση οι μάρτυρες κατηγορίας είχαν καταδιωκτική στάση έναντι των κατηγορουμένων και απώτερος σκοπός τους ήταν να συνδέσουν τους κατηγορούμενους με τα αδικήματα. Επιπλέον είναι θέσης τους ότι η διερεύνηση της υπόθεσης ήταν ελλιπής. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με τις εν λόγω θέσεις καθ΄ ότι από την μαρτυρία διαφάνηκε ακριβώς το αντίθετο. Ειδικότερα ότι το Τμήμα Περιβάλλοντος δεν αρκέστηκε μόνο στο παράπονο το οποίο τέθηκε από πολίτη ο οποίος για δικούς του λόγους επιθυμούσε να παραμείνει ανώνυμος αλλά λειτουργοί του Τμήματος μετέβηκαν τόσο στην περιοχή Αμμόβουνος όσο και στο εργοστάσιο ξυλείας της κατηγορούμενης 1 όχι μόνο σε μία περίπτωση αλλά τουλάχιστον σε 3 διαφορετικές περιπτώσεις και διαπίστωναν την απόρριψη αποβλήτων στο έδαφος μεταξύ άλλων και έντυπου υλικού συνδεόμενου με την κατηγορούμενη 1. Αποδέχομαι τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι το εν λόγω Τμήμα όφειλε να προβεί σε δειγματοληπτικές εξετάσεις σε σχέση με το περιεχόμενο των ανευρεθέντων μεταλλικών και πλαστικών δοχείων όμως θεωρώ ότι όλα τα υπόλοιπα ανευρεθέντα αποτελούσαν στερεά απόβλητα, επικίνδυνα και μη, τα οποία προέρχονταν από το εργοστάσιο της κατηγορούμενης 1, το ευρισκόμενο πλησίον της σκηνής. ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην υπό κρίση υπόθεση η μαρτυρία επί της οποίας καλείται το Δικαστήριο να αποφανθεί περί της ενοχής ή μη των κατηγορουμένων δεν ήταν άμεση αλλά περιστατική. Η αντίκριση και η αιτιώδης σχέση μεταξύ περιστατικής μαρτυρίας και ενοχής κατηγορούμενου, αποτέλεσε σημείο αναφοράς σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι σχετικές νομικές αρχές έχουν αποτυπωθεί με σαφήνεια στο ακόλουθο απόσπασμα της Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφ' εαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας.(Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v.Republic

(1986)2C.L.R.,73p.79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η μαρτυρία και τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον μου συνθέτουν τους κρίκους της περιστατικής μαρτυρίας, προκειμένου να αποφασισθεί κατά πόσο η ενοχή των κατηγορουμένων προκύπτει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως επίσης εάν αφανίζουν την πιθανότητα ανθρώπινου λάθους. Η πιο πάνω αναφερθείσα μαρτυρία η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη από το Δικαστήριο καταδεικνύει την ύπαρξη του εργοστασίου της κατηγορούμενης 1 σε κοντινή απόσταση από την περιοχή «Αμμόβουνος» στην οποία σε διαφορετικές περιπτώσεις από τον Ιούλιο του 2016 μέχρι και τον Φεβρουάριο 2017 ανευρέθηκαν από τους ΜΚ1 και 3 αντικείμενα δηλαδή σωροί από ξύλα διαφόρων διαστάσεων, πριονίδια, μεταλλικές και πλαστικές συσκευασίες γόμας και θίνερ, νάιλον περιτυλίγματα, νάιλον σακούλια που εμπεριείχαν πριονίδια, έντυπα - τιμολόγια με το όνομα της 1ης κατηγορούμενης εταιρείας ως επίσης και διάσπαρτα αποκόμματα ξύλων μέχρι το ξυλουργείο της κατηγορούμενης

1. Ειδικότερα στις 19.7.16 ο ΜΚ1 μαζί με 2 συναδέλφους του μετά την επιθεώρηση στη σκηνή επισκέφθηκαν το εργοστάσιο της κατηγορούμενης 1 και ο κατηγορούμενος 2 παραδέκτηκε πώς κατά καιρούς απορρίπτει στερεά απόβλητα του επιπλοποιείου του στη σκηνή και ότι είναι οικονομικά ασύμφορο για τον ίδιο να τα διαχειρίζεται εταιρεία. Ο ίδιος δεν παρουσίασε οποιαδήποτε άδεια διαχείρισης αποβλήτων στον ΜΚ1 και
2. Ο ΜΚ1 ξαναεπισκέφθηκε την σκηνή στις 5.12.16 με συνάδελφο του και διαπίστωσε και πάλιν την ίδια κατάσταση με αυξανόμενη ποσότητα ρίψης ξυλείας και άλλων αντικειμένων εκεί. Επιπλέον την δεδομένη στιγμή υπήρχε φωτιά. Γι΄ αυτό κλήθηκε η Πυροσβεστική Υπηρεσία και ο ΜΚ2 μετέβηκε για την κατάσβεση της. Ο ΜΚ 1 και η συνάδελφος του επισκέφθηκαν το εργοστάσιο της κατηγορούμενης 2 την ίδια ημέρα και αυτός με απειλητικό ύφος τους εκδίωξε από εκεί. Στις 15.2.17 διενεργήθηκε και πάλιν επιθεώρηση στη σκηνή από τον ΜΚ1 και άλλον Επιθεωρητή και διαπιστώθηκε η μη άρση της πιο πάνω απόρριψης αντικειμένων και ανεύρεσης έντυπου υλικού σχετιζομένου με τις εργασίες της κατηγορούμενης
3. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω ο κατηγορούμενος 2 μετά την έκδοση της εξώδικης ρύθμισης ημερ. 19.7.16 επικοινώνησε με τον ΜΚ3 για να διευθετήσουν συνάντηση στην οποία ο ΜΚ3 του εξήγησε την διαδικασία της διαχείρισης αποβλήτων για να εξασφαλίσει τις απαιτούμενες άδειες για λογαριασμό της κατηγορούμενης 1, ότι τα απόβλητα τα οποία προκύπτουν από τις εργασίες της 1ης κατηγορούμενης πρέπει να παραδίνονται σε αδειοδοτημένες εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων και όχι να απορρίπτονται παράνομα στη περιοχή Αμμόβουνος. Ο κατηγορούμενος 2 δεν επικοινώνησε ξανά μαζί του. Το Δικαστήριο έχοντας υπόψη την πιο πάνω μαρτυρία κρίνει ότι η ενοχή των κατηγορουμένων στις κατηγορίες 1, 2, 8 και 9 προκύπτει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από την σύνθεση της πιο πάνω περιστατικής μαρτυρίας. Με βάση όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 ως έχει υποχρέωση να πράξει, δηλαδή η μεν 1η στην 1η και στην 8η ο δε 2ος στην 2η και στην 9η στις οποίες κρίνονται ένοχοι. Στις υπόλοιπες κατηγορίες αθωώνονται και απαλλάσσονται. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο