Δημοκρατία ν. IVANOV, Αρ. Υπόθεσης: 6346/20, 9/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2021:15 ΣΤΟ MONIMO ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Α.Ε.Δ. Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6346/20 Δημοκρατία V XXXXXXX IVANOV Κατηγορουμένου ----------------- Ημερομηνία: 09.11.2021 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κα Ειρ. Σάββα Για Κατηγορούμενο: κα Ενρ. Γεωργιάδου Κατηγορούμενος παρών Χρέη μεταφραστή από τα Ελληνικά στα Ρωσικά και αντίστροφα ορκίζεται να εκτελέσει κ. XXXXX Νομβριάδης ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος μετά από ακροαματική διαδικασία κρίθηκε ένοχος σε κατηγορία για το αδίκημα του βιασμού, κατά παράβαση του άρθρου 144 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία). Τα πραγματικά γεγονότα, που διέπουν την παρούσα υπόθεση, τα έχουμε διατυπώσει στην απόφαση μας ημερομηνίας 12.10.
- Τα παραθέτουμε εκ νέου στη συνέχεια για σκοπούς συνοχής με το κείμενο της παρούσας ποινής. «Η παραπονούμενη, Kxxxx Pxxxxxxxx, Μ.Κ.13, στις 09.06.2020 ήλθε στην Κύπρο μαζί με το σύντροφο της, Mxxxxx Mxxxx, Μ.Κ.12, και τα παιδιά τους από προηγούμενες σχέσεις, δύο της παραπονούμενης και ένα του συμβίου της, και διέμεναν στη Χλώρακα, σε σπίτι έξι υπνοδωματίων. Μαζί τους στο ίδιο σπίτι διέμεναν ο Txxxxx Kxxxxx και η Kxxxx Kxxxxx μαζί με την ανήλικη κόρη τους, καθώς και ο Lxxxxxx Gxxxx, οι οποίοι εργάζονται για την εταιρεία του συντρόφου της. Στις 21.08.2020 ήλθαν στο σπίτι τους, κατόπιν πρόσκλησης, για να φιλοξενηθούν ο φίλος τους ο Txxxxx Mxxxx μαζί με τη σύντροφο του Lxxx Dxxx. Μαζί τους, και παρόλο που δεν τον γνώριζαν θα φιλοξενούσαν και τον κατηγορούμενο που ήταν φίλος του Txxxx. Ως κοινός τόπος ο Txxxx και η Lxxx θα κοιμόντουσαν σε υπνοδωμάτιο στον πρώτο όροφο του σπιτιού και ο κατηγορούμενος στον καναπέ του ισογείου. Η οικογένεια Kxxxx διέμενε στο χώρο που βρισκόταν κάτω από την κεντρική αίθουσα του σπιτιού. Το υπνοδωμάτιο της παραπονούμενης και του συντρόφου της βρισκόταν στο ισόγειο, ενώ τα παιδιά τους κοιμόντουσαν σε άλλα δωμάτια. Με την ευκαιρία της άφιξης των φίλων τους η παραπονούμενη και ο σύντροφος της αποφάσισαν να διοργανώσουν πάρτι, οπότε οι δύο τους ετοίμασαν φαγητό και παράλληλα περί ώρα 21:00 τα παιδιά τους για ύπνο. Κατά το χρόνο αυτό οι υπόλοιποι, δηλαδή τα πρόσωπα που βρίσκονταν και διέμεναν στο σπίτι τους και οι τρεις φιλοξενούμενοι, ήτοι ο Txxxxx, η σύντροφος του Lxxx και ο κατηγορούμενος, κάθονταν στη βεράντα όπου υπήρχε πισίνα. Όταν η παραπονούμενη και ο σύντροφος της ολοκλήρωσαν τις προετοιμασίες τους και έβαλαν τα παιδιά για ύπνο, κάθισαν με τους υπόλοιπους στη βεράντα, τρώγοντας, πίνοντας αλκοόλ και ακούγοντας μουσική. Επειδή εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος γιόρταζε τα γενέθλια του, πρόσθετα με τα υπόλοιπα ποτά, ήπιαν και σαμπάνια την οποία αυτός αγόρασε για να του ευχηθούν. Η παραπονούμενη, παρόλο που είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλ, ήπιε, τέσσερα ποτήρια ουίσκι και δύο σαμπάνια, είχε όμως αντίληψη του χώρου και ήταν σε θέση να αναγνωρίζει τους ανθρώπους. Ο δε σύντροφος της ήταν χαρούμενος και διασκέδαζε. Παράλληλα και επειδή ήταν ζέστη μπαινόβγαιναν όλοι τους στην πισίνα. Για να σκουπιστούν χρησιμοποιούσαν μπλε πετσέτες που βρίσκονταν στο χώρο της πισίνας. Ο καθένας χρησιμοποιούσε τη δική του, όμως ήταν ενδεχόμενο κάποιος από τους παρευρισκόμενους να πήρε άλλη πετσέτα εκτός από τη δική του. Ενώ η παραπονούμενη ήταν μέσα στην πισίνα ο σύντροφος της, αφαίρεσε το πάνω μέρος του μαγιό που αυτή φορούσε. Σε κάποια στιγμή λόγω της κατανάλωσης σαμπάνιας, η παραπονούμενη ενώ ήταν στην πισίνα αισθάνθηκε αδιαθεσία στο στομάχι και ως εκ τούτου γύρω στις 2 τα ξημερώματα της επόμενης μέρας, αφού τυλίχθηκε μια μπλε πετσέτα της πισίνας, πήγε στο υπνοδωμάτιο της. Εκεί έκανε εμετό δύο φορές, την πρώτη στην τουαλέτα και τη δεύτερη στο κρεβάτι της όπου ξάπλωσε, φορώντας μόνο το κάτω μέρος του μαγιό της και σύντομα μετά αποκοιμήθηκε. Ακολούθως ενώ η παραπονούμενη κοιμόταν, αισθάνθηκε κάποιον να της κάνει έρωτα και να έχει το πέος του μέσα στον κόλπο της. Επειδή με το σύντροφο της συνηθίζουν κάτι τέτοιο, νομιζόμενη ότι ήταν αυτός, ανταποκρίθηκε αγκαλιάζοντας τον. Τότε άκουσε το πρόσωπο, που νόμιζε ότι ήταν ο σύντροφος της, να της λέει με ουκρανική προφορά «σου αρέσει αυτό πουτάνα;» Με το άκουσμα της φωνής του και ενόσω το πέος του βρισκόταν μέσα στον κόλπο της, αντιλήφθηκε ότι δεν επρόκειτο για το σύντροφο της και αμέσως έσπρωξε το πρόσωπο από πάνω της. Λόγω του ότι στο υπνοδωμάτιο τους υπήρχε μεγάλη παραθυρόπορτα από την οποία έμπαινε φως από το χώρο της πισίνας μπόρεσε να δει ότι επρόκειτο για τον κατηγορούμενο. Ως προκύπτει από την αποδεκτή μαρτυρία της παραπονούμενης το πέος του κατηγορούμενου παρέμεινε μέσα στον κόλπο της για 30 δευτερόλεπτα περίπου, μπαίνοντας και βγαίνοντας μέσα της τρεις με τέσσερεις φορές. Ο κατηγορούμενος δεν χρησιμοποίησε προφυλακτικό και δεν εκσπερμάτωσε μέσα στον κόλπο της, γιατί πρόλαβε και τον έσπρωξε από πάνω της. Στο στάδιο αυτό, ο κατηγορούμενος, που φορούσε κοντό παντελόνι, προσπάθησε να φύγει από το υπνοδωμάτιο της και η ίδια εντελώς γυμνή, αναστατωμένη και σε κατάσταση σοκ, έτρεξε πίσω του για να τον ρωτήσει για ποιο λόγο το είχε κάνει. Επειδή δεν ήθελε να ξυπνήσει τα παιδιά, άρπαξε τον κατηγορούμενο και τον έσπρωξε σε μια τουαλέτα που ήταν το πρώτο δωμάτιο που συνάντησε και που ήταν έξω από το υπνοδωμάτιο της. Άνοιξε το φως και τον ρώτησε γιατί το είχε κάνει, αλλά αυτός αρνήθηκε ότι έπραξε οτιδήποτε. Τότε αυτή τον χαστούκισε και υψώνοντας τον τόνο της φωνής της τον ξαναρώτησε γιατί το έκανε. Ο κατηγορούμενος, προσπαθώντας να την καθησυχάσει, της είπε να χαμηλώσει τον τόνο της φωνής της, όμως αυτή του απάντησε πως δεν την ενδιέφερε, και σε λίγο, άνοιξε την πόρτα ο Txxxx που είχε ακούσει τις φωνές της παραπονούμενης, ρωτώντας τι είχε συμβεί. Η παραπονούμενη βγήκε από την τουαλέτα, αγκάλιασε τον Txxxx και του περιέγραψε τα όσα έγιναν και πως ο κατηγορούμενος την είχε βιάσει. Κατόπιν προτροπής του Txxxx οι τρεις τους βγήκαν έξω στη βεράντα με την παραπονούμενη να ζητά από τον κατηγορούμενο να πει στον Txxxx τι είχε γίνει. Ο κατηγορούμενος προσποιήθηκε ότι δεν γνώριζε, και η παραπονούμενη συνέχισε να ζητά από αυτόν να πει την αλήθεια, λέγοντας του ότι θα ξυπνήσει το σύντροφο της για να του πει τι είχε συμβεί και θα καλέσει και την αστυνομία. Στη συνέχεια η παραπονούμενη ευρισκόμενη σε κατάσταση υστερίας ξύπνησε το συμβίο της και τον ενημέρωσε για το τι είχε συμβεί. Και οι δύο μαζί μετέβηκαν στη βεράντα όπου εξακολουθούσε να βρίσκεται ο κατηγορούμενος. Σε ερώτηση του συντρόφου της παραπονούμενης προς τον κατηγορούμενο τι είχε κάνει, και όταν ο τελευταίος αρνήθηκε ότι διέπραξε οτιδήποτε, η παραπονούμενη τον γρονθοκόπησε, λέγοντας του να πάψει να λέει ψέματα και να πει την αλήθεια. Τότε ο σύντροφος της ξαναρώτησε τον κατηγορούμενο τι έκανε και όταν αυτός του απάντησε «Ε, κάτι έχει γίνει», τότε ο συμβίος της παραπονούμενης άρχισε να επιτίθεται και να κτυπά τον κατηγορούμενο. Κατά την εξέλιξη του καυγά και λόγω της φασαρίας που δημιουργήθηκε, ξύπνησε ο γιος του συντρόφου της παραπονούμενης και αυτή μετέβη στο υπνοδωμάτιο του για να τον καθησυχάσει. Συνέχισε ο συμβίος της παραπονούμενης να κτυπά τον κατηγορούμενο προκαλώντας του τα τραύματα που εμφαίνονται στις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 18 και τα οποία περιγράφονται στην έκθεση - Τεκμήριο 50 - του ιατροδικαστή, Μ.Κ.15, ο οποίος είχε εξετάσει τον κατηγορούμενο στις 24.08.
- Όταν η παραπονούμενη επέστρεψε στο χώρο της βεράντας, ο κατηγορούμενος είχε φύγει με το αυτοκίνητο του. Σημειωτέον ότι η παραπονούμενη δεν ξάπλωσε ξανά στο κρεβάτι της αφού έφτασε η αστυνομία η οποία εν τω μεταξύ είχε ειδοποιηθεί. Η παραπονούμενη εξήγησε στους αστυνομικούς τι είχε συμβεί, και μετέβη στον αστυνομικό σταθμό, όπου παρέμεινε τέσσερεις περίπου ώρες, αναμένοντας μεταφραστή. Ακολούθως, και αφού έδωσε κατάθεση, η αστυνομία την μετέφερε στη Λευκωσία όπου εξετάστηκε από γυναικολόγο, τον Μ.Κ.16, και τον ιατροδικαστή Ν. Χxxxxxxxxx, Μ.Κ.
- Κατά τη γυναικολογική εξέταση ο Μ.Κ.16 διαπίστωσε κόπρανα στον κόλπο της, ήταν χωρίς κολπική αιμορραγία και ο τράχηλος κατά φύσιν. Δεν υπήρχαν παθολογικά ευρήματα. Κατά την ιατροδικαστική εξέταση η οποία έλαβε χώρα την 22.08.2020 μεταξύ των ωρών 14:45 με 15:20 διαπιστώθηκε μία εκχύμωση μικρών διαστάσεων, εντός 24 ωρών, στην πρόσθια έσω πλάγια χώρα του δεξιού μηρού της παραπονούμενης, χωρίς οποιαδήποτε άλλη κάκωση. Η πρωκτική και περιπρωκτική περιοχή, ο τόνος του σφικτήρα, το αιδοίο και η περιαιδοιϊκή περιοχή ήταν φυσιολογικά. Κατά τις έρευνες της αστυνομίας παραλήφθηκαν και στάλθηκαν για επιστημονικές εξετάσεις, διάφορα αντικείμενα, στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας τα οποία έτυχαν εξετάσεων για τυχόν εντοπισμό γενετικού υλικού. Ό,τι ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης, εντοπίστηκε σε σεντόνι - Τεκμήριο 4
(2)- το οποίο παραλήφθηκε από το δωμάτιο και το κρεβάτι που ξάπλωνε η παραπονούμενη την ώρα του επίδικου συμβάντος, μικτό γενετικό υλικό της παραπονούμενης και του κατηγορούμενου. Επίσης από επίχρισμα που λήφθηκε από το μηρό της παραπονούμενης - Τεκμήριο 4
(8)εντοπίστηκε αντρικό γενετικό υλικό με μερικό γενετικό προφίλ ανδρικού χρωμοσώματος που ταυτίζεται με το ανδρικό γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου. Επίσης στο τεκμήριο 4
(9)που είναι και πάλι επίχρισμα από το μηρό της παραπονούμενης απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού του οποίου ο κατηγορούμενος είναι δότης μέρους του εν λόγω γενετικού υλικού και η παραπονούμενη δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότρια. Ακόμη ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αποκλεισθεί από δότης του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε σε μπλε πετσέτα - Τεκμήριο 4
(1)- την οποία η παραπονούμενη είχε χρησιμοποιήσει καλύπτοντας το στήθος της όταν έφυγε από την πισίνα και πήγε στο υπνοδωμάτιο της για να ξαπλώσει, η οποία βρέθηκε στο πάτωμα του υπνοδωματίου της. Η παραπονούμενη, η οποία δεν έχει έμμηνο ρήση, και ο συμβίος της στις 21.08.2020, είχαν στοματική, κολπική και πρωκτική επαφή, χωρίς ο σύντροφος της να εκσπερματώσει μέσα της. Από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος εισήλθε στον κόλπο της παραπονούμενης, αυτή μέχρι και το χρόνο που εξετάσθηκε από τον γυναικολόγο και τον ιατροδικαστή, είχε χρησιμοποιήσει την τουαλέτα μία φορά (ούρησε), δεν είχε όμως κάνει μπάνιο. Τέλος, αποτελεί εύρημα μας πως η παραπονούμενη την εβδομάδα που ακολούθησε μετά το επίδικο περιστατικό βρισκόταν σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση. Ένοιωθε μεγάλο στρες, δεν μπορούσε να κοιμηθεί καλά, δεν ήθελε να τρώει, να βγαίνει από το δωμάτιο της, ούτε και να μιλά με κανένα. Όταν αισθάνθηκε ότι μπορούσε να ασχοληθεί με το ζήτημα, αναζήτησε διαδικτυακά ψυχολογική βοήθεια από ψυχολόγο, από την Τσέχικη Δημοκρατία. Ο ψυχολόγος της έχει συστήσει κάποια φάρμακα τα οποία της έχει αγοράσει ο σύντροφος της. Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου προώθησε ενώπιον μας ως ελαφρυντικούς παράγοντες τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του τελευταίου, ως αυτές διατυπώνονται στην έκθεση του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας - Τεκμήριο Α - την οποία υιοθέτησε. Σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση ο κατηγορούμενος, ηλικίας 32 ετών, κατάγεται από την xxxxxxxx, η μητέρα του, ηλικίας 67 ετών, διαμένει στην xxxxxxx και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Όπως ανέφερε ο ίδιος, μεριμνούσε για την οικονομική στήριξη της μητέρας του γι΄ αυτό και μετέβηκε στην xxxxx για εργασία. Ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια όταν ο ίδιος ήταν εννέα ετών και έκτοτε δεν διατηρεί καμία επαφή ή επικοινωνία μαζί του. Ο κατηγορούμενος έχει μια αδελφή, ηλικίας 46 ετών, η οποία παρουσιάζει αναπηρικά προβλήματα και ένα αδελφό ηλικίας 44 ετών με τον οποίο δεν διατηρεί σχέση και επικοινωνία. Ο κατηγορούμενος είναι απόφοιτος τεχνικού λυκείου στη χώρα του, στον κλάδο των οικοδομών, επάγγελμα το οποίο άσκησε στην πορεία. Από το 2015 διαμένει στην xxxxx όπου εργάζεται στις οικοδομές. Είναι άγαμος και άτεκνος. Σύμφωνα με τον ίδιο, στις 19.08.2020 ήρθε στην Κύπρο για διακοπές μαζί με φιλικό του πρόσωπο, ως δώρο του εργοδότη του για τα γενέθλια του. Δήλωσε ότι ποτέ δεν απασχόλησε τις νομικές αρχές, δεν αντιμετωπίζει προβλήματα χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών ή αλκοόλ. Λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή για προβλήματα ψυχικής υγείας χωρίς να δοθούν διευκρινίσεις. Ανέφερε επίσης ότι αντιμετωπίζει εκ γενετής καρδιολογικά προβλήματα. Περαιτέρω προωθήθηκαν ως μετριαστικοί παράγοντες το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου (32 ετών), το λευκό του ποινικό μητρώο και τα όσα περιγράφονται σε πιστοποιητικό που ετοιμάστηκε (Τεκμήριο 58) και κατατέθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. Η αναμφίβολη σοβαρότητα του αδικήματος που ο κατηγορούμενος διέπραξε καταδεικνύεται μέσα από την προβλεπόμενη στο νόμο ποινή, το ύψος της οποίας προφανώς επιβεβαιώνει την κοινωνική απαξία έναντι στη διάπραξή του, με το νομοθέτη να το κατατάσσει στα σοβαρότερα αδικήματα, ενόψει και των σοβαρότατων κοινωνικών και άλλων συνεπαγόμενων αρνητικών επιπτώσεων που επιφέρει στον κοινωνικό ιστό. Οι ηθικές και κοινωνικές αξίες σε σχέση με ζητήματα που άπτονται του διαπραχθέντος αδικήματος, διατηρούνται στη χώρα μας ακόμη σε υψηλό επίπεδο ή εν πάση περιπτώσει γίνεται αδιαμφισβήτητη προσπάθεια, από πλευράς πολιτείας να κρατηθούν σε υψηλό επίπεδο. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επιβληθεισόμενες ποινές, σε παρόμοιας φύσης υποθέσεις, θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν το περί δικαίου αίσθημα της κοινωνίας μας, που αποστρέφεται, αποδοκιμάζει και έντονα διαμαρτύρεται απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές (βλέπε Νικολάου ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 141). Ως υποδεικνύεται από τη νομολογία, αδικήματα της φύσης που ο κατηγορούμενος διέπραξε, πρέπει να αντιμετωπίζονται με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα (βλέπε Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 259, Α.Γ.Α. ν. Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ. 345 και Κλείτου v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 113). Περαιτέρω σημειώνουμε πως τα ίδια τα γεγονότα, ως τα έχουμε πιο πάνω παραθέσει, επιβεβαιώνουν τη σοβαρότητα του διαπραχθέντος από τον κατηγορούμενο αδικήματος, με έντονο το στοιχείο της αχαριστίας, της απουσίας ευσυναίσθησης έναντι της παραπονούμενης, αλλά και θρασύτητας εκ μέρους του κατηγορούμενου, με την είσοδο του στο υπνοδωμάτιο και να βιάσει, καθώς αυτή κοιμόταν με το σύντροφο της, τη γυναίκα που μαζί με το σύντροφο της τον φιλοξένησαν, παρ΄ ότι ήταν άγνωστος τους, χάριν στη γνωριμία που αυτός είχε με το φίλο τους Tsipar, προσφέροντας του φαγητό, διαμονή και ψυχαγωγία στο σπίτι της, και συμπτωματικά βέβαια κατά την ημέρα των γενεθλίων του. Η αναγκαιότητα για αυστηρή αντιμετώπιση, προκύπτει δυστυχώς και από τη μεγάλη συχνότητα υποθέσεων, αυτής της φύσης (σεξουαλικών αδικημάτων) που άγονται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Πρόκειται για θλιβερή διαπίστωση στην οποία προβαίνουμε εντός του πλαισίου της δικαστικής μας γνώσης, προερχόμενης από τις υποθέσεις που εκδικάσαμε μέχρι σήμερα, ως Μόνιμο Κακουργιοδικείο Πάφου, αλλά και με βάση το πινάκιο των εκκρεμουσών υποθέσεων ενώπιον μας, πραγματικότητα που από μόνη της προκαλεί ανησυχία και επιβάλλει αυστηρή απάντηση των Δικαστηρίων, σε μια προσπάθεια να τιθασευθεί το φαινόμενο αυτό, στο επίπεδο της καταστολής όσο είναι δυνατό, αφού λόγω της φύσης τους αυτά τα αδικήματα θα περιορισθούν αν αντιμετωπιστούν και με προληπτικές μεθόδους, με κύρια την ορθή διαπαιδαγώγηση από μικρή ηλικία ως προς σεβασμό που οφείλεται στις γενετήσιες επιθυμίες και την προσωπικότητα του καθενός. Το γεγονός και μόνο ότι τέτοιου είδους αδικήματα διαπράττονται σε βάρος ανυποψίαστων θυμάτων, όπως συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση, αποτελεί στοιχείο το οποίο καθιστά το αδίκημα εξαιρετικής σοβαρότητας και τέτοιες συμπεριφορές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με αποφασιστικότητα και αυστηρότητα. Επιεικής μεταχείριση προσώπων τα οποία διαπράττουν παρόμοιας φύσης αδικήματα, ως διακηρύσσει η νομολογία των δικαστηρίων μας, θα έστελλε λανθασμένα μηνύματα. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος εκμεταλλεύεται μία αδύνατη στιγμή του θύματος, που συνοδεύεται συνήθως από ανυποψίαστη συμπεριφορά, για να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του ορέξεις και επιθυμίες, αποτελεί παράγοντα που από μόνος του προκαλεί αποστροφή και αποτροπιασμό. Η αυστηρή ποινή της φυλάκισης διά βίου που προβλέπει ο νόμος για το αδίκημα του βιασμού δεν είναι τυχαία, αφού ο βιασμός, εκ της φύσεως του, μειώνει και καταρρακώνει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια εξευτελίζοντας την ανθρώπινη υπόσταση του θύματος, στιγματίζοντας, πολλές φορές κατά τρόπο απρόβλεπτο τη ζωή του. Ως υποδείχθηκε στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Κυριάκου
(2008)2 Α.Α.Δ. 562 «Αδικήματα σεξουαλικής φύσης τιμωρούνται από τα Δικαστήρια με αποτρεπτικές ποινές σε μια προσπάθεια καταστολής τους, τόσο γιατί στρέφονται και προσβάλλουν τα ήθη γενικά όσο και γιατί προσβάλλουν και συνθλίβουν την προσωπικότητα των θυμάτων». Περαιτέρω στην υπόθεση Mihalta v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:B776, Ποινική Έφεση 19/2012, ημερομηνίας 14.10.2014 διατυπώθηκε πως «Ο βιασμός αποτελεί τη χείριστη μορφή εξευτελισμού και κακοποίησης που μπορεί να υποστεί ένας άνθρωπος. Το σώμα εκάστου αποτελεί, μέρος του είναι του, και δικαιούται να το χρησιμοποιεί όπως ο ίδιος επιθυμεί. Η επέμβαση στο αναφαίρετο αυτό δικαίωμα, ιδιαιτέρως, όταν επέρχεται με την άσκηση βίας επιτάσσει την αυστηρή τιμωρία του παραβάτη». Γεγονός παραμένει ότι στην παρούσα περίπτωση, κατά το χρόνο της σεξουαλικής πράξης, δεν φαίνεται να ασκήθηκε εκ μέρους του κατηγορούμενου, σε βάρος της παραπονούμενης, οποιαδήποτε μορφή σωματικής βίας χωρίς βέβαια να παραγνωρίζεται ότι συνοδεύτηκε από εξαιρετικά προσβλητική φράση (σου αρέσει αυτό πουτάνα;) Πέραν των πιο πάνω σχετιζόμενων με τη σοβαρότητα του αδικήματος οφείλουμε ταυτόχρονα, ως Δικαστήριο, να επισημάνουμε πως δεν αγνοούμε ότι βασική αρχή του δικαίου μας επιβάλλει κάθε υπόθεση να κρίνεται με τα δικά της περιστατικά. Στον όρο περιστατικά περιλαμβάνονται και οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός εκάστου παραβάτη. Αποτελεί άλλωστε αξίωμα ότι κατά την επιμέτρηση της ποινής, ακόμη και στις περιπτώσεις που είναι αναγκαία η αυστηρή και αποτρεπτική αντιμετώπιση, δεν μειώνεται η ανάγκη εξατομίκευσης της ποινής, ώστε αυτή, στη βάση των ειδικότερων γεγονότων που την περιβάλουν, να αρμόζει στις συνθήκες του παραβάτη και να προσιδιάζει στην προσωπικότητα του. Κοντολογίς το καθήκον για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί και δεν παύει να έχει τη δική του ουσιαστική σημασία (βλ. Παναγιώτου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 478). Ως είναι αναμενόμενο οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου, ως αυτές αναδεικνύονται μέσα από το περιεχόμενο σχετικής έκθεσης - Τεκμήριο Α - δεν μας αφήνουν αδιάφορους, καθώς διαφαίνεται πως αυτός είχε δύσκολα παιδικά χρόνια, αφού έζησε χωρίς την παρουσία του πατέρα του και έτσι στερήθηκε της πατρικής αγάπης και στοργής, ενώ δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχει επικοινωνία μαζί του. Σημειώνουμε δε και το γεγονός ότι η μητέρα του αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας. Συνακόλουθα καθηκόντως λαμβάνουμε υπόψη μας, προς όφελος του κατηγορούμενου, τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Λαμβάνουμε ακόμη υπόψη το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 58, και δη ότι μετά την προφυλάκιση του ο κατηγορούμενος παρουσιάζει διαταραχές ύπνου και άγχους, και γι΄ αυτό τέθηκε σε φαρμακευτική αγωγή την οποία ακολουθούσε περιστασιακά. Από τον Μάϊο του 2021 ξαναπαρουσίασε διαταραχές ύπνου, άγχους, μειωμένη διάθεση και κλινοφιλία η οποία ενισχύεται με επιθυμία του να απομονώνεται. Η κατάσταση του σταδιακά βελτιώνεται. Δεν έχει παρουσιάσει αυτό ή έτερο καταστροφικό ιδεασμό ενώ παρουσιάζει συγκροτημένη σκέψη και αντίληψη. Όσον αφορά τα καρδιολογικά προβλήματα που αναφέρονται στην έκθεση - Τεκμήριο Α - επισημαίνουμε πως δεν έχουν εξειδικευθεί και θεωρούμε πως δεν είναι σοβαρής μορφής. Λαμβάνουμε περαιτέρω υπόψη μας, προς όφελος του κατηγορούμενου, ως ελαφρυντικούς παράγοντες, έχοντας κατά νου σχετική νομολογία, (βλέπε Χατζηϊωάννου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 453), το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ήταν νομοταγής πολίτης στη χώρα του και ότι είναι λευκού ποινικού μητρώου, αλλά και ότι είναι άτομο σχετικά νεαρής ηλικίας, 32 ετών, (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου
(2010)2 Α.Α.Δ. 678) η οποία παρέχει δυνατότητες και ελπίδες για αναμόρφωση. Η νεότητα αποτελεί καθοριστικό μετριαστικό παράγοντα, αφού η αναμόρφωση ενός νεαρού παραβάτη αποτελεί σημαντικό κριτήριο για την επιλογή της ποινής. Η επιλογή ποινής φυλάκισης αποτελεί ύστατο μέτρο, και όπου επιλέγεται χρειάζεται στάθμιση πολλών παραγόντων ως προς την επιλογή του εύρους αυτής. Η ελπίδα για αναμόρφωση νεαρών παραβατών είναι μεγάλη, ιδιαίτερα όταν δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Ως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Azzeh v. Republic
(1989)2 C.L.R. 14 είναι κοινωνικά επιζήμια η διαγραφή ή υποτίμηση της προσδοκίας για την αναμόρφωση. Διασαφηνίζουμε ωστόσο ότι η περίπτωση του κατηγορούμενου δεν αφορά άτομο ιδιαίτερα νεαρής ηλικίας και πως εν πάση περιπτώσει τα προλεγόμενα είναι συνυφασμένα με τη σοβαρότητα του διαπραχθέντος αδικήματος ως την έχουμε προσδιορίσει πιο πάνω. Συνυπολογίζουμε επίσης προς όφελος του κατηγορούμενου, το γεγονός ότι αυτός, κατά τη διάρκεια της δίκης, ήταν υπό κράτηση, ως υπόδικος στις κεντρικές φυλακές, στοιχείο το οποίο αναμένεται να έχει, σ΄ αυτό το στάδιο, λογικά, θέσει τις προϋποθέσεις ώστε να αντιληφθεί τις συνέπειες που επιφέρει η διάπραξη πολύ σοβαρών παράνομων πράξεων ή αδικημάτων, ως είναι αυτό που διέπραξε, παράγοντα που επίσης λαμβάνουμε υπόψη μας, συνεκτιμώντας ότι δικαιολογημένα συνυπήρχε το συναίσθημα του άγχους και της αγωνίας μέχρι την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης αλλά και μέχρι σήμερα. Ο κατηγορούμενος ως είχε συνταγματικό δικαίωμα δεν παραδέχθηκε ενοχή. Το γεγονός βέβαια ουδόλως αποτελεί έναυσμα για πιο αυστηρή τιμωρία του και δεν συνιστά άλλωστε επιβαρυντικό παράγοντα. Υπό το πνεύμα αυτό και μόνο έχουμε αντικρίσει την επιλογή του κατηγορούμενου. Παραπέμπουμε σε σχετικό απόσπασμα από την πρόσφατη υπόθεση Σ.Λ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 155/2019, ημερομηνίας 25.02.2021, ECLI:CY:AD:2021:B57, όπου αναφέρεται πως: «Καθίσταται σαφές πως ο Εφεσείων είχε κάθε δικαίωμα να αρνηθεί τις κατηγορίες της σεξουαλικής εκμετάλλευσης, και η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος του (που είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο), δεν ήταν σε καμιά περίπτωση επιβαρυντικός παράγων. Πολύ ορθά το Κακουργιοδικείο σημείωσε μόνο πως ο Εφεσείων έχασε το ευεργέτημα της παραδοχής, η οποία κατά κανόνα οδηγεί σε μείωση της ποινής (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ, 28, Δημήτρης Βασιλείου ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 110/14, απόφαση ημερ. 15.6.2015 και Η.Ε. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 137/18 (σχ. με 50/18), απόφαση ημερ. 8.4.2020). Για να προσθέσει, ότι αυτός δεν θα τιμωρηθεί γιατί δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες, στις οποίες κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας. Θα σημειώσουμε ακόμη ότι ο Εφεσείων, ως είχε βεβαίως κάθε δικαίωμα, δεν συνεργάστηκε ούτε με τις ανακριτικές αρχές. Αν συνεργαζόταν, θα είχε έναν πρόσθετο ελαφρυντικό παράγοντα αφού, ως λέχθηκε στην υπόθεση Mbakoup ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 86/14, απόφαση ημερ. 27.3.2015, «Η έμπρακτη συνεργασία με την Αστυνομία θεωρείται άλλωστε πάντοτε από τη Νομολογία ως μετριαστικός παράγων και αυτό πρέπει να είναι στη γνώση των κατηγορουμένων προσώπων». Πάνω στην ίδια βάση κινήθηκε και η υπόθεση Λευκαρίτης (πιο πάνω), στην οποία το Εφετείο σημείωσε πως η ουσιαστική βοήθεια του Εφεσείοντα 2 προς τις ανακριτικές αρχές και η συνεργασία του με αυτές, έπρεπε να είχε και την ανάλογη μείωση στο ύψος της ποινής φυλάκισης.» Ό,τι επιθυμούμε ως Δικαστήριο να επισημάνουμε, μέσα από τα προλεγόμενα, είναι το αυτονόητο και δη πως η παραδοχή και η έμπρακτη μεταμέλεια αμείβεται από τα Δικαστήρια αφού, μεταξύ άλλων, σε τέτοιου είδους υποθέσεις αποφεύγεται η αναβίωση των γεγονότων, κατά την ακροαματική διαδικασία, και δεν υποβάλλονται τα θύματα σε νέα βάσανο, ζώντας ξανά τα εξευτελιστικά περιστατικά που συνθέτουν τις επίδικες κάθε φορά κατηγορίες και τη συμπεριφορά του θύτη. Στην προκειμένη περίπτωση η παραπονούμενη έζησε εκ νέου την αποτρόπαια πράξη του κατηγορούμενου ο οποίος απώλεσε το ευεργέτημα της παραδοχής, η οποία, κατά κανόνα, οδηγεί σε μείωση της ποινής. Ο κατηγορούμενος, δεν κακοποίησε την παραπονούμενη μόνο σεξουαλικά, αλλά και ψυχολογικά. Ο τραυματισμός του ψυχικού κόσμου της παραπονούμενης, συνεπεία της απρόσμενης και ντροπιαστικής συμπεριφοράς του, με βάση τα ευρήματά μας είναι δεδομένος. Όπως υποδεικνύεται άλλωστε από τη νομολογία, στην υπόθεση Π.Π. ν. Γενικός Εισαγγελέας
(2000)2 Α.Α.Δ. 457, αποτελεί εξάλλου διαπίστωση της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας ότι συμπεριφορά τέτοιου είδους, δεν είναι χωρίς επιπτώσεις, ακόμα και αν δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε επιστημονική μαρτυρία προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν πρόκειται ωστόσο για σοβαρής μορφής επιπτώσεις, αφού δεν προσφέρθηκε σχετική μαρτυρία προς τούτο. Η αναζήτηση προγενέστερων αποφάσεων οι οποίες ασχολήθηκαν με την επιβολή ποινής, σε ίδια ή παρόμοια αδικήματα με αυτό που διέπραξε ο κατηγορούμενος, κρίνεται χρήσιμη και καθοδηγητική, ωστόσο, επισημαίνεται πως οι ποινές από προηγούμενες υποθέσεις δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, δεδομένων των ξεχωριστών περιστάσεων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση αλλά και τον κάθε παραβάτη. Ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά κρίνουμε πως η παραπομπή στις πιο κάτω υποθέσεις συνιστά επαρκές υπόβαθρο για κατανόηση των όσων έχουμε προαναφέρει αλλά και του μέτρου που έχουμε συνυπολογίσει, μαζί με τους υπόλοιπους παράγοντες καθορισμού ποινής, για τον προσδιορισμό της αρμόζουσας ποινής στον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Rana κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 489, δύο νεαροί φοιτητές ηλικίας 23 ετών από το Πακιστάν, βίασαν νεαρή τουρίστρια μετά από γλέντι σε νυκτερινά κέντρα. Χρησιμοποίησαν βία και απειλές προκειμένου να την αναγκάσουν να συγκατανεύσει στις ορέξεις τους. Δεν υπήρχε προσχεδιασμός για το βιασμό και οι εφεσείοντες ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Επιβολή ποινής φυλάκισης 7 ετών επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Hamieh v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2006)2 Α.Α.Δ 259 ο εφεσείοντας, αλλοδαπός, ηλικίας 24 ετών, βίασε 48χρονη από τις Φιλιππίνες, χωρίς τη χρήση υπέρμετρης βίας και απειλής κατά της ζωής της. Υπήρχε προσχεδιασμός στη διάπραξη του αδικήματος και ο εφεσείοντας δεν βαρυνόταν με προηγούμενες καταδίκες. Η ποινή φυλάκισης εννέα ετών που του επιβλήθηκε πρωτόδικα, μετά από ακρόαση, επικυρώθηκε κατ' έφεση. Στην υπόθεση Φιλίππου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 341 ο εφεσείοντας βρέθηκε ένοχος πρωτόδικα, μετά από ακρόαση, σε τρεις κατηγορίες για απαγωγή, βιασμό και κλοπή του ποσού των £150,00. Επιβλήθηκαν, αντιστοίχως, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, τριών, οκτώ και ενός έτους. Είχε διαπράξει το αδίκημα του βιασμού ασκώντας σωματική και ψυχική βία εναντίον της παραπονούμενης και βαρυνόταν με δύο προηγούμενες καταδίκες, που επίσης είχαν το στοιχείο της βίας. Το Εφετείο επικύρωσε τις ποινές. Στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ 229 ο εφεσείοντας, ηλικίας 35 ετών, έγγαμος με δύο παιδιά, βίασε γυναίκα από τη Σρι Λάνκα ηλικίας 47 ετών μέσα στο αυτοκίνητό του. Δεν υπήρχε προσχεδιασμός. Παραδέχθηκε τη διάπραξη του αδικήματος και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 6 ετών, η οποία επικυρώθηκε από το Εφετείο, το οποίο τη χαρακτήρισε αυστηρή, αλλά όχι σε βαθμό που να δικαιολογείται η επέμβασή του για μείωσή της. Στην υπόθεση Akil ν. Αστυνομίας,
(2009)2 Α.Α.Δ. 148, ποινή φυλάκισης 8 ετών η οποία επιβλήθηκε στον εφεσείοντα κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, για το αδίκημα του βιασμού, επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Λοίζου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 469, οι δύο εφεσείοντες καταδικάστηκαν, μεταξύ άλλων για το αδίκημα της απαγωγής γυναίκας με σκοπό τη συνουσία, της παράνομης κατακράτησης και του βιασμού. Οι εφεσείοντες και η παραπονούμενη ήταν γνωστοί. Στο παρελθόν η παραπονούμενη είχε ερωτική σχέση και με τους δύο σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα. Οι εφεσείοντες απήγαγαν την παραπονούμενη και στη συνέχεια αφού την κατέβασαν από το όχημα όπου επέβαιναν και οι τρεις τους, τη βίασαν διαδοχικά. Επιβλήθηκε στους δύο εφεσείοντες ποινή φυλάκισης 6 ετών, η οποία, στο πλαίσιο έφεσης του εφεσείοντα 2 επικυρώθηκε από το Εφετείο. Στην υπόθεση Tarita κ.α. v. Δημοκρατίας, ΕCLI:CY:AD:2016:B339, Ποινικές Εφέσεις 106/2014 και 114/2014, ημερομηνίας 08.07.2016, οι εφεσείοντες ηλικίας 27 ετών, σταμάτησαν με το όχημα τους σε σημείο του δρόμου όπου περπατούσε η παραπονούμενη, ηλικίας 50 ετών, η οποία, μετά από πρόσκλησή τους, μπήκε στο αυτοκίνητό τους, για να την μεταφέρουν στον προορισμό της, δείχνοντας τους εμπιστοσύνη. Αυτοί παρεξέκλιναν από την πορεία και κατευθύνθηκαν σε απόμερο μέρος, σε δάσος. Η παραπονούμενη προσπάθησε να διαφύγει, πλην όμως εμποδίστηκε από τον ένα εκ των εφεσειόντων, ο οποίος, αφού την έσπρωξε στο πίσω κάθισμα του οχήματος, τη χαστούκισε και στο στόμα. Στη συνέχεια, την βίασαν και οι δύο και την εξανάγκασαν να τους κάνει στοματικό σεξ. Προσπάθεια για πρωκτικό βιασμό της από τον πρώτο εφεσείοντα, εγκαταλείφθηκε. Αφού οι εφεσείοντες ολοκλήρωσαν τις πράξεις τους την άφησαν να ντυθεί και την πήραν με το αυτοκίνητο τους, ακολουθώντας την ίδια διαδρομή, όπου σε κάποιο σημείο σταμάτησαν και την άφησαν να φύγει. Ποινή φυλάκισης 12 ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα, σε κάθε ένα από τους εφεσείοντες, κρίθηκε από το Εφετείο ως έκδηλα υπερβολική και μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 10 ετών για τον κάθε ένα. Στην πολύ πρόσφατη υπόθεση Δημοκρατίας ν. Hunganu, ECLI:CY:AD:2021:B348, Ποινική Έφεση 130/2020, ημερομηνίας 20.07.2021, επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 8 ετών στον εφεσίβλητο ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή ότι βίασε ενήλικη γυναίκα ασκώντας βία, ενώ σε δύο άλλες περιπτώσεις, με ξεχωριστές παραπονούμενες, εισήλθε παράνομα στην οικία τους και ως φάνηκε σκοπός του ήταν να παρενοχλήσει ή και να βιάσει. Το Εφετείο έκρινε την ποινή έκδηλα ανεπαρκή και την αύξησε σε 11 χρόνια. Αναφέρθηκαν ακόμη, στην προαναφερόμενη υπόθεση, Hunganu (ανωτέρω) τα ακόλουθα: «Καθ' όσον αφορά την Κατηγορία του βιασμού θα πρέπει εξ' αρχής να υπομνηστεί ότι η φυλάκιση δια βίου που προβλέπεται ως η μέγιστη ποινή αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα που προσδίδεται στο συγκεκριμένο έγκλημα από το Νόμο και αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες επιπτώσεις του (xxx xxx Rana κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 489, 500). Χωρίς αμφιβολία το αδίκημα αυτό συνιστά μια από τις χειρότερες μορφές καταπάτησης και εξευτελισμού της προσωπικότητας μιας γυναίκας. Και τούτο γιατί παραβιάζει το αναφαίρετο της δικαίωμα να έρχεται σε σεξουαλική επαφή μόνο εφόσον η ίδια δίδει τη συγκατάθεση και αποδοχή της. Η επέμβαση στο αναφαίρετο αυτό δικαίωμα, ιδιαιτέρως όταν επέρχεται με την άσκηση βίας μεγαλύτερης από εκείνη που είναι συνυφασμένη με την διάπραξη του αδικήματος, επιτάσσει την αυστηρή τιμωρία του παραβάτη. Σε σεξουαλικά αδικήματα πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για την καταστολή τους, ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλημάτων τα οποία όχι μόνο στρέφονται κατά των ηθών, αλλά και γιατί προσβάλλουν την προσωπικότητα του θύματος (Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 259, Δημοκρατία v. Κυριάκου
(2008)2 Α.Α.Δ. 562 και Fowokan v. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 36). Ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, η ποινή μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρή και πολυετής (Γιάγκου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 67).» Κύριο μέλημα του Δικαστηρίου, σε κάθε υπόθεση που τίθεται ενώπιον του, ως η παρούσα, είναι η εξεύρεση της αρμόζουσας ποινής προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο σκοπός του νόμου, διά της γενικής πρόληψης αλλά και της ειδικής πρόληψης. Προσδοκούμε πως η ποινή που θα επιβάλουμε θα έχει ιδιαίτερη σημασία στην αποτροπή σε μια ενδεχόμενη πρόθεση για επανάληψη ίδιου ή παρόμοιου αδικήματος. Είναι πολύ σημαντικό για τον κατηγορούμενο να αντιληφθεί τη σοβαρότητα του αδικήματος του μέσα από την τιμωρία του και να μην επαναλάβει οποιοδήποτε αδίκημα παρόμοιας φύσης. Έχοντας αναλύσει τη σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος, υπενθυμίζοντας εαυτούς ότι η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή φυλάκισης διά βίου, με τη συνύπαρξη βέβαια των μετριαστικών παραγόντων που έχουμε λάβει υπόψη μας προς όφελος του, ως τους προσδιορίσαμε πιο πάνω, κρίνουμε πως οι εν λόγω μετριαστικοί παράγοντες διαδραμάτισαν το ρόλο τους στο βαθμό όμως που αφορά το εύρος και την έκταση της ποινής και ουδόλως θα ήταν δυνατόν να επηρεάσουν το είδος της επιβληθεισόμενης ποινής. Συνακόλουθα όλων των προαναφερόμενων, κρίνουμε πως η σοβαρότητα του αδικήματος που διέπραξε ο κατηγορούμενος, όπως την έχουμε αποτιμήσει πιο πάνω, επιβάλλει αποτρεπτική ποινή. Άλλωστε ως έχει διασαφηνιστεί νομολογιακά (βλέπε υπόθεση Τηλεμάχου ν Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 701) η επιβολή ποινής φυλάκισης αποτελεί καθ΄ όλα θεμιτό μέτρο τιμωρίας και στις περιπτώσεις παραβατών με λευκό ποινικό μητρώο, αν αυτή κρίνεται αναπόφευκτο τιμωρητικό μέτρο, μετά από συνεκτίμηση της σοβαρότητας του αδικήματος, των γεγονότων της υπόθεσης και των συνθηκών του παραβάτη. Η ανάγκη, μέσω της τιμωρίας, για αποτροπή, είναι επιβεβλημένη, προφανώς λόγω της αποτροπιαστικής υφής που έχει το αδίκημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος. Oι συνέπειες επιβολής άμεσης φυλάκισης σαφώς είναι αδιαμφισβήτητες τόσο στους κατηγορούμενους όσο και ενδεχόμενα στις οικογένειες και τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Συνεκτιμάται και αυτή η παράμετρος κατά την επιμέτρηση της ποινής στο βαθμό βέβαια που αυτό είναι επιτρεπτό σε περιπτώσεις ως η παρούσα. Αυτό το στοιχείο ασφαλώς, δεν μπορεί να λειτουργήσει ως ασπίδα στις υποθέσεις που κρίνεται επιβεβλημένη και αναπόφευκτη η επιβολή ποινής στερητική της ελευθερίας. Ο περιορισμός του κατηγορούμενου, μέσω της επιβολής άμεσης ποινής φυλάκισης ενδεχομένως θα έχει αρνητικές επιπτώσεις και στη ψυχική του σταθερότητα. Στο πλαίσιο των πολυεπίπεδων προβληματισμών μας, δεν παραβλέπουμε, έστω και σε επίπεδο πιθανοτήτων, το ενδεχόμενο επιδείνωσης ή υποτροπής της ψυχικής σταθερότητας του κατηγορούμενου, έχοντας όμως κατά νου όλα όσα έχουν αναφερθεί, κατ' αναλογία, στις υποθέσεις Tsiolis ν. The Police
(1981)2 C.L.R. 231, Alexandrou v. The Police
(1969)2 C.L.R. 165 και Voudaskas v. The Police
(1967)2 C.L.R. 109, είμαστε πεπεισμένοι ότι οι αρχές των Κεντρικών Φυλακών, επιδεικνύοντας την ανάλογη και απαιτούμενη επιμέλεια, αν παραστεί ανάγκη και απαιτηθεί, θα μεριμνήσουν ώστε να παρασχεθεί στον κατηγορούμενο κάθε απαραίτητη ιατρική βοήθεια και στήριξη. Τέλος, επισημαίνουμε πως παρά τους ελαφρυντικούς παράγοντες που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, η εξατομίκευση της ποινής δεν αποσκοπεί ούτε συνεπάγεται την εξουδετέρωση, είτε της σοβαρότητας του εγκλήματος είτε του στοιχείου της αποτροπής. Ταυτόχρονα έχουμε κατά νου ότι η επιλεχθείσα ποινή δεν στοχεύει στην εξουθένωση του παραβάτη, παρά την προβλεπόμενη ποινή διά βίου, αλλά στην αναμόρφωση του, ιδιαίτερα στην περίπτωση του κατηγορούμενου όπου πρόκειται για άτομο σχετικά νεαρής ηλικίας (32 ετών), χωρίς όμως να παραγνωρίζουμε την πλήρη αδιαφορία, αγνωμοσύνη και θρασύτητα με την οποία αντιμετώπισε την παραπονούμενη μέσα στο υπνοδωμάτιο της. Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνουμε ότι αρμόζουσα ποινή για το αδίκημα που ο κατηγορούμενος διέπραξε είναι η ποινή φυλάκισης. Επιβάλλουμε συνεπώς στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 8 ετών. Η περίοδος φυλάκισης θα αρχίζει από τις 22.08.2020 όταν ο κατηγορούμενος τέθηκε σε προσωποκράτηση και στη συνέχεια υπό κράτηση μέχρι σήμερα για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στην παρούσα υπόθεση. (Υπ).............. Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. (Υπ).............. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Α.Ε.Δ. (Υπ)................ Π. Παπαπέτρου-Φούρναρη, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο