Δημοκρατία ν. KAVLETΖAKIS, Αρ. Υπόθεσης: 4150/21, 12/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDPAF:2021:17 ΣΤΟ MONIMO ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Π. Ε. Δ. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Α.Ε.Δ. Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4150/21 Δημοκρατία v. XXXXXX KAVLETΖAKIS Κατηγορουμένων ----------------- Ημερομηνία: 12.11.2021 Εμφανίσεις: Για τη Δημοκρατία: κ. Α. Χατζηκύρου Για τον Κατηγορούμενο:. κ. Κ. Πραστίτης Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος στη βάση δικής του παραδοχής σε τέσσερις κατηγορίες αναφορικά με παραβιάσεις της νομοθεσίας Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών, Ν.29/1977, όπως αυτός έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Πιο συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος αποδέχθηκε ότι στις 14.08.2021 εισήγαγε στην Κυπριακή Δημοκρατία, μέσω του αερολιμένα Πάφου, ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β΄, δηλαδή κάνναβη, συνολικού βάρους 20 κιλών και 13,9 γραμμαρίων χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (1η κατηγορία), ότι κατά την ίδια πιο πάνω ημερομηνία και τοποθεσία είχε στην κατοχή του την προαναφερόμενη ποσότητα κάνναβης, χωρίς την άδεια του Υπουργού Υγείας (2η κατηγορία), ότι κατά την ίδια πιο πάνω αναφερόμενη ημερομηνία και τοποθεσία είχε στην κατοχή του την προαναφερόμενη κάνναβη με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (3η κατηγορία) και ότι επίσης κατά την ίδια ημερομηνία και στην ίδια τοποθεσία απέκτησε το χρηματικό ποσό των €550,00 ενώ γνώριζε ότι αποτελούσε έσοδα από τη διάπραξη του γενεσιουργού αδικήματος της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα (4η κατηγορία). Τα γεγονότα που συνθέτουν τις προαναφερόμενες κατηγορίες εκτέθηκαν ενώπιον μας από τον ευπαίδευτο εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής. Τα παραθέτουμε στη συνέχεια αυτούσια: «Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι ως οι λεπτομέρειες των κατηγοριών και επιπλέον τα ακόλουθα:
- Στις 14/08/21, μέλη του υποκλιμακίου ΥΚΑΝ Αεροδρομίου Πάφου, έθεσαν υπό διακριτική παρακολούθηση τον κατηγορούμενο ο οποίος είχε αφιχθεί από τη Θεσσαλονίκη, και φερόταν ύποπτα, νευρικά και ανήσυχα ενώ ανέμενε τις αποσκευές του. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος ανεκόπη από Τελωνειακό Λειτουργό, που του υπέδειξε όπως τοποθετήσει τις δυο βαλίτσες που κρατούσε στο ειδικό μηχάνημα για ακτινοδιαγνωστικό έλεγχο.
- Μετά τη διενέργεια ελέγχου μέσω ακτινοδιαγνωστικής μηχανής, εντάθηκαν οι υποψίες ότι οι βαλίτσες περιείχαν κάτι ύποπτο. Τότε ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι θα πραγματοποιείτο φυσικός τους έλεγχος και αφού του επεστήθη η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Ρούχα έχει μέσα» και έπειτα οδηγήθηκε σε γραφείο του Τελωνείου, με σκοπό τον φυσικό έλεγχο των δυο βαλιτσών. Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος ερωτήθηκε αν του ανήκουν οι δυο βαλίτσες και αυτός απάντησε καταφατικά. Κατόπιν, του ζητήθηκε να τις ξεκλειδώσει και απάντησε ότι δεν θυμάται τον κωδικό.
- Σημειωτέον ότι και οι δύο βαλίτσες έφεραν αυτοκόλλητη ετικέτα αποσκευών στο όνομα «Kavletzakis/xxxxx». Στη συνέχεια, στην παρουσία του κατηγορουμένου, με τη χρήση του τυχαίου συνδυασμού-κώδικα «000», ανοίχθηκαν οι 2 βαλίτσες και αφού διενεργήθηκε φυσικός έλεγχος, διαπιστώθηκε ότι μέσα στη μία βαλίτσα υπήρχαν 24 νάιλον διαφανή σακούλια, κλειστά αεροστεγώς, εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης, ενώ στη δεύτερη βαλίτσα ανευρέθηκαν 16 νάιλον διαφανή σακούλια, κλειστά αεροστεγώς, εντός των οποίων υπήρχε ποσότητα επίσης πράσινης ξηρής φυτικής ύλης, κάνναβης. Αμέσως ο κατηγορούμενος πληροφορήθηκε ότι η ανευρεθείσα ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης στις πιο πάνω συσκευασίες είναι κάνναβη, της οποίας η κατοχή και εισαγωγή απαγορεύεται και αφού του επεστήθη η προσοχή του στο νόμο αυτός δεν απάντησε. Αμέσως, συνελήφθη για το αυτόφωρο αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' και αφού του επεστήθη εκ νέου την προσοχή του στο νόμο, αυτός και πάλι δεν απάντησε.
- Περαιτέρω διενεργήθηκε έλεγχος σε τσάντα ώμου, την οποία είχε στην κατοχή του ο κατ/νος, όπου μεταξύ άλλων εντοπίστηκαν έντεκα
(11)χαρτονομίσματα των €50, συνολικού ποσού €550 και δυο αυτοκόλλητες ετικέτες απόδειξης αποσκευών στο όνομα «Kavletzakis/xxxxxxx».
- Ακολούθως, διενεργήθηκε σωματική έρευνα στον κατηγορούμενο και εντοπίσθηκε ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας «Redmi», το οποίο παρελήφθη για περαιτέρω εξετάσεις και αφού του επεστήθη η προσοχή του στο νόμο, αυτός δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση.
- Ο κατηγορούμενος μαζί με τα ανευρεθέντα τεκμήρια μεταφέρθηκαν στα γραφεία της ΥΚΑΝ Πάφου, για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης, όπου και πραγματοποιήθηκε προφορική ανάκριση του κατηγορουμένου, αφού πρώτα του επεστήθη η προσοχή του στο νόμο και αυτός απάντησε "Τα ναρκωτικά που βρήκατε μέσα στις βαλίτσες μου είναι κάνναβη, η οποία όμως δεν μου ανήκει, αφού εγώ ενεργώ ως ο μεταφορέας για άτομα τα οποία δεν επιθυμώ να κατονομάσω. Επίσης για την μεταφορά μου αυτή θα πληρωνόμουν το ποσό των 1000 ευρώ συν τα έξοδα διαμονής μου στην Κύπρο για δυο μέρες ". Αμέσως του επεστήθη εκ νέου η προσοχή του στο νόμο και δεν έδωσε οποιαδήποτε απάντηση.
- Την ίδια μέρα 14/08/21 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, υπό την μορφή ερωτοαπαντήσεων, αφού προηγουμένως πληροφορήθηκε για όλα τα εναντίον του υπό διερεύνηση αδικήματα και του επεστήθη γραπτώς η προσοχή του στο νόμο. Στην κατάθεση του αυτή ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι πριν από ένα μήνα συναντήθηκε με άγνωστο του πρόσωπο σε καφετέρια στην Θεσσαλονίκη της οποίας δεν γνωρίζει την ονομασία και αφού του ανέφερε ότι ήταν άνεργος και χρειαζόταν δουλειά τον έφερε σε επαφή με 2° άγνωστο του πρόσωπο με το οποίο επίσης συναντήθηκαν στην ίδια καφετέρια, όπου και συμφώνησαν όπως μεταφέρει δυο ταξιδιωτικές βαλίτσες με ναρκωτικά στην Κύπρο, για το χρηματικό ποσό των 1000 ευρώ ως αμοιβή και επιπλέον 600 ευρώ για τα προσωπικά του έξοδα. Επίσης, ανέφερε ότι στις 13/08/21 μετέβηκε μαζί με το 2° άγνωστο του πρόσωπο σε συγκεκριμένο ταξιδιωτικό γραφείο στην Θεσσαλονίκη όπου και αγόρασε ένα εισιτήριο στο όνομα του και το οποίο πλήρωσε το 2° άγνωστο άτομο. Την επόμενη μέρα 14/08/21 αυτός μετέβηκε στο αεροδρόμιο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στην Θεσσαλονίκη όπου εκεί 3° άγνωστο του άτομο, το οποίο ενημέρωσε από προηγουμένως για τα ρούχα που θα φορούσε και ότι το κύριο χαρακτηριστικό του θα ήταν το κίτρινο χέρι λεωφορείου που έχει ραμμένο πάνω η τσάντα ώμου που θα κρατούσε, του παρέδωσε ταξιδιωτικές βαλίτσες και το ποσό των 600 ευρώ. Επίσης, ανέφερε ότι το 3° άγνωστο του άτομο του ζήτησε και τότε αυτός του έδωσε τον αριθμό του κλήσης του κινητού του τηλεφώνου. Ανέφερε ακόμα, ότι με την άφιξη του στο αεροδρόμιο Πάφου θα ερχόταν σε επαφή μαζί του άλλο πρόσωπο και θα του έδινε οδηγίες σχετικά με το πού και πώς θα γινόταν η παράδοση των 2 βαλιτσών και μετά θα πληρωνόταν με το ποσό των 1000 ευρώ. Τέλος, ανέφερε ότι ήταν η πρώτη φορά που το έκανε και η πρώτη φορά που ερχόταν στην Κύπρο και ότι ο λόγος που προέβηκε σε αυτή την πράξη, ήταν γιατί είχε ανάγκη από χρήματα και γιατί η πιο πάνω δουλειά του φάνηκε εύκολη.
- Την 15/08/21 δυνάμει Δικαστικού Εντάλματος, ο κατηγορούμενος συνελήφθη για όλα τα αδικήματα, τα οποία διερευνώνται εναντίον του, του επεξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψής του και αφού του επεστήθη η προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Εγώ το έκανα όντως αυτό».
- Από εξετάσεις που διενεργήθηκαν μέσω υπαλλήλου του ταξιδιωτικού γραφείου στην Θεσσαλονίκη, από το οποίο εκδόθηκε το αεροπορικό εισιτήριο του κατηγορούμενου για την Κύπρο, διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει εγκατεστημένο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, ενώ η ίδια δεν ήταν σε θέση να περιγράψει το πιο πάνω άγνωστο πρόσωπο.
- Την 19/08/21 λήφθηκε 2η ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο, αφού προηγουμένως πληροφορήθηκε για όλα τα εναντίον του υπό διερεύνηση αδικήματα και του επεστήθη γραπτώς η προσοχή του στο νόμο. Στην κατάθεση του αυτή ο κατηγορούμενος ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι δεν ήρθε σε τηλεφωνική επικοινωνία με κανέναν από τους από τους τρεις άγνωστους άνδρες που συναντήθηκε στην Θεσσαλονίκη, τους οποίους μάλιστα δεν μπορεί να περιγράφει, αφού φοβάται και δεν έχει καλή μνήμη. Επίσης, ανέφερε ότι το κινητό που είχε στην κατοχή του ανήκει στην γυναίκα του. Τέλος, ανέφερε πως όταν αφίχθηκε στην Κύπρο, ανέμενε από άγνωστο του πρόσωπο να έρθει σε τηλεφωνική επικοινωνία μαζί του στο κινητό του τηλέφωνο, για να του πει πού και πώς θα γινόταν η παράδοση των 2 βαλιτσών.
- Στην έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους αναφέρεται ότι η πράσινη ξηρή φυτική ύλη είναι κάνναβη βάρους 20 κιλών και 13,9 γραμμαρίων.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, αγορεύοντας για μετριασμό της επιβληθεισόμενης ποινής, προώθησε ενώπιον μας τους μετριαστικούς παράγοντες, που κατά την κρίση του περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, προερχόμενοι είτε από τα γεγονότα είτε από τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Κατ΄ αρχήν υιοθετήθηκε το περιεχόμενο της έκθεσης του Τμήματος Κοινωνικής Ευημερίας - Τεκμήριο Α - η οποία ετοιμάστηκε αναφορικά με τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Στην εν λόγω έκθεση αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 25 ετών. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη xxxxxxxxxxx. Έχει δύο αδελφές. Σε μικρή ηλικία εγκαταλείφθηκε από τους γονείς του και τοποθετήθηκε στα xxxx xxxx, xxx xxxxxxxx, όπου βρισκόταν υπό την φροντίδα του κράτους μέχρι την ηλικία των 18 ετών. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο λόγος απομάκρυνσης του από την πατρική του οικογένεια ήταν η χρήση ουσιών από τους γονείς του και η άσκηση βίας από τον πατέρα του προς τη μητέρα του, η οποία απεβίωσε πριν από δύο χρόνια, ενώ ο πατέρας του έχει τελέσει δεύτερο γάμο και εργάζεται ως οικοδόμος. Σε μεγαλύτερη ηλικία γνώρισε αρχικά τη μητέρα του και στην πορεία τον πατέρα του με τον οποίο δεν διατηρεί στενές σχέσεις. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι τη Β΄ Λυκείου και στη συνέχεια υπηρέτησε ως στρατιώτης, για 12 μήνες. Ακολούθως ασχολήθηκε με γεωργικές εργασίες για 3 χρόνια στην xxxxx. Μετέβηκε επίσης στη xxxxxxxx και στην xxxxxxx όπου εργάστηκε για 2 χρόνια και 3 μήνες, αντίστοιχα, σε κουζίνα εστιατορίου. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα γνώρισε τη συμβία του, με την οποία, ως ισχυρίζεται, ήταν άστεγοι κατά τη διάρκεια της καραντίνας και γι΄ αυτό αναζήτησαν εργασία στη xxxxxx και στην xxxxxxx, ωστόσο η συμβία του δεν μπορούσε να προσαρμοστεί οπότε επέστρεψαν στην Ελλάδα όπου ο κατηγορούμενος εργοδοτήθηκε σε εστιατόριο για 4 μήνες. Η άσχημη οικονομική του κατάσταση τον οδήγησε στη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα υγείας, εθισμού σε ουσίες ή αλκοόλ. Περαιτέρω ο ευπαίδευτος συνήγορος υπεράσπισης πρόβαλε, ενώπιον του Δικαστηρίου, ως μετριαστικούς παράγοντες, ότι ο κατηγορούμενος είναι νεαρής ηλικίας και λευκού ποινικού μητρώου, ότι παραδέχθηκε αμέσως τη διάπραξη των αδικημάτων και συνεργάστηκε με τις αστυνομικές αρχές δίδοντας πληροφορίες που μπορούσε να δώσει. Επίσης αναφέρθηκε πως ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε την ποσότητα των ναρκωτικών παρά μόνο ότι επρόκειτο για τάξεως Β΄. Σημειώθηκε δε και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν θα είχε οικονομικό όφελος από τη διάθεση των ναρκωτικών. Όσον αφορά στο ποσό των €1.000,00 το οποίο θα έπαιρνε με την παράδοση των ναρκωτικών στην Κύπρο εν τέλει δεν το πήρε λόγω της ανακοπής του από την αστυνομία. Πρόκειται, ως προκρίθηκε από το συνήγορο υπεράσπισης, για περιορισμένο ρόλο του κατηγορούμενου αφού αυτός ήταν μόνο το «βαποράκι». Τονίστηκε ακόμη το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα, με την προσκόμιση σχετικών πιστοποιητικών - εκθέσεων, με ιδιαίτερη έμφαση σε σχετικές αναφορές, ότι πρόκειται για άτομο με χαμηλό νοητικό επίπεδο, το οποίο έζησε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια, λεπτομέρειες των οποίων δίδονται μέσα από σχετική έκθεση. Τέλος εκφράστηκε η πλήρης μεταμέλεια του κατηγορούμενου για τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων, προσθέτοντας και την παράμετρο πως ο κατηγορούμενος θα είναι ο μόνος που θα τιμωρηθεί από αυτή την παράνομη πράξη, αφού η αστυνομία δεν του πρότεινε ελεγχόμενη παράδοση των ναρκωτικών ως συμβαίνει συνήθως στις περιπτώσεις εισαγωγής. Αναμφίβολα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι άκρως σοβαρά, ιδιαίτερα τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 3 τα οποία είναι από τα σοβαρότερα που προνοεί ο Νόμος 29/1977, ως εξάγεται από τις προβλεπόμενες ποινές, ήτοι ποινή φυλάκισης διά βίου. Το δε αδίκημα της κατηγορίας 2 τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι οκτώ έτη, ενώ για το αδίκημα της κατηγορίας 4 προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι δεκατέσσερα έτη. Το νομοθετικά ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής συνιστά τη βάση την οποία το Δικαστήριο οφείλει να έχει ως αφετηρία, για τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής (βλέπε ενδεικτικά ως σχετικές τις υποθέσεις Ghafari ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 442 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους
(2004)2 Α.Α.Δ. 166). Τα γεγονότα κάθε υπόθεσης, ως είναι εύλογο, επίσης καθορίζουν τη σοβαρότητα της. Έχουμε συνεπώς κατά νου, ως γενική αρχή, πως τα γεγονότα κάθε υπόθεσης είναι δυνατό να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος, είτε προς το σοβαρότερο είτε και προς το ελαφρύτερο. Το απαύγασμα και το νόημα των αμέσως προαναφερόμενων διατυπώνεται στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 391 όπου, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Εγκλήματα τα οποία σχετίζονται με τα ναρκωτικά θεωρούνται σήμερα από τα πλέον σοβαρά, ως ταλανίζοντα τις κοινωνίες διεθνώς. Κατατάσσονται ως πολύ σοβαρά ενόψει και των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων δυσμενών παρεπόμενων επιδράσεων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό της κάθε τοπικής κοινωνίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει επανειλημμένα τονίσει την επιτακτική ανάγκη προστασίας της κοινωνίας, από αυτού του είδους τα αδικήματα, και πως η ανησυχητική συχνότητα με την οποία αυτά διαπράττονται, επιβάλλει όπως τα δικαστήρια διαδραματίσουν το δικό τους ρόλο, με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η ανάγκη άλλωστε για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών απορρέει από την ίδια την αποδοκιμασία, αλλά και την ενεργό συμμετοχή της δικαιοσύνης, ως φορέα της εξουσίας που αντανακλά και θέτει τις ορθές παραμέτρους της υγιούς κοινωνίας στον αγώνα που καθημερινά διεξάγεται, σε όλα τα επίπεδα, για την καταπολέμηση της κοινωνικής μάστιγας των ναρκωτικών η οποία πλήττει τα θεμέλια της κοινωνίας. (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 Α.Α.Δ. 377 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Doς Santos
(2005)2 A.A.Δ.). Ιδιαίτερα σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών και αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς, λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B110, Ποινική Έφεση 79/2017, ημερομηνίας 13.3.2018 «Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.» (Βλ. επίσης Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B114, Ποινική Έφεση 229/2016, ημερομηνίας 14.3.2018 και την εντελώς πρόσφατη υπόθεση Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, ημερομηνίας 10.3.2021). Η έξαρση αυτής της φύσης των αδικημάτων θέτει σε κίνδυνο τα θεμέλια της κοινωνίας και τα Δικαστήρια έχουν υποχρέωση και καθήκον να πατάξουν το φαινόμενο της διακίνησης ναρκωτικών οποιασδήποτε φύσης (βλ. Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 466). Η συχνότητα με την οποία διαπράττονται τέτοιου είδους αδικήματα, σε συνδυασμό με τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών που διακινούνται σε μια μικρή χώρα, όπως η Κύπρος, καθιστά την επιβολή αποτρεπτικών ποινών επιβεβλημένη. Ο αριθμός των θυμάτων αυξάνεται ανεξέλεγκτα και τα Δικαστήρια οφείλουν να προστατέψουν την κοινωνία και ιδιαίτερα τα νεαρά άτομα, που είναι πιο ευάλωτα, από τον κίνδυνο αυτό (βλ. Παύλου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B130, Ποινική Έφεση 44/2016, ημερομηνίας 04.04.2019). Θα ήταν άλλωστε αδιανόητο να μην υπάρχει και η ενεργός συμμετοχή της δικαιοσύνης στον καθημερινό αγώνα που γίνεται για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών (βλ. Hadavand ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 359). Είναι επίσης πάγια νομολογιακή αρχή, ότι, όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσης αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B469, Ποινική Έφεση 235/13, ημερομηνίας 05.10.2016, Λουκά Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Διαφαίνεται πως παρά το γεγονός ότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης δεν παρουσιάζουν σημεία κάμψης, αλλά, αντίθετα, έξαρση. Αποτελεί δικαστική γνώση, η πλειάδα των καταδικαστικών αποφάσεων σε υποθέσεις που σχετίζονται με σοβαρές παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Έτσι, το καθήκον μας για αποτροπή καθίσταται πιο επιτακτικό. Η αναζήτηση προγενέστερων αποφάσεων οι οποίες ασχολήθηκαν με την επιβολή ποινής, σε ίδια ή παρόμοια αδικήματα με αυτά που διέπραξε ο κατηγορούμενος, κρίνεται χρήσιμη και καθοδηγητική, ωστόσο, επισημαίνεται πως οι ποινές από προηγούμενες υποθέσεις δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, δεδομένων των ξεχωριστών περιστάσεων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση αλλά και τον κάθε παραβάτη (βλέπε Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 1). Ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά κρίνουμε πως η παραπομπή στις πιο κάτω υποθέσεις συνιστά επαρκές υπόβαθρο για κατανόηση των όσων έχουμε προαναφέρει αλλά και του μέτρου που έχουμε συνυπολογίσει, μαζί με τους υπόλοιπους παράγοντες καθορισμού ποινής, προκειμένου να προσδιορίσουμε την αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 96, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 8 και 12 ετών, οι οποίες επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, στις κατηγορίες της κατοχής ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Α (189.20 γραμμάρια κοκαΐνης) με σκοπό την προμήθειά του σε άλλα πρόσωπα και της προμήθειας ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Β (4 κιλά και 96.1575 γραμμάρια κάνναβης), αντίστοιχα, κατ' έφεση, χαρακτηρίστηκαν μεν αυστηρές, αλλά, όχι έκδηλα υπερβολικές ώστε να δικαιολογείται παρέμβαση του Εφετείου για μείωσή τους. Στην υπόθεση Κατσάπαου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 318, μετά από παραδοχή, επιβλήθηκαν στον εφεσείοντα, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μέγιστη τα 8 έτη. Η ανευρεθείσα ποσότητα ανερχόταν στο 1 κιλό και 481 γραμμάρια ξηρής φυτικής κάνναβης. Ειδικότερα, για το αδίκημα της προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β σε άλλο πρόσωπο, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ετών, για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών και τέλος, για το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Η έφεση κατά των πιο πάνω ποινών, απορρίφθηκε. Στην υπόθεση Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας, ECLI: CY: AD: 2019: B496, Ποινική Έφεση 208/2018, ημερομηνίας 27.11.2019, επικυρώθηκε κατ΄ έφεση, ποινή φυλάκισης 5 ετών, κατόπιν παραδοχής σε κατηγορία της παράνομης κατοχής 1,415 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθειά της σε τρίτο πρόσωπο. Ο εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Στην υπόθεση Πισσάς ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2018:B114, Ποινική Έφεση αρ. 223/2016, ημερομηνίας 14.03.2018, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 9 ετών, η οποία επιβλήθηκε πρωτόδικα, κατόπιν ακρόασης για το αδίκημα της κατοχής 3 κιλών και 902 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Στην υπόθεση Κλεομένης ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 350, επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 7 ετών, η οποία επικυρώθηκε κατ΄ έφεση, για το αδίκημα της εισαγωγής κάνναβης βάρους 2,3 κιλά περίπου. Στην υπόθεση Αγαθοκλέους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2014)2(Α) Α.Α.Δ. 44, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών, η οποία επιβλήθηκε πρωτόδικα, κατόπιν παραδοχής, για το αδίκημα της κατοχής 5 κιλών και 217 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, ημερομηνίας 10.03.2021 επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης 9 ετών και 10 ετών στους εφεσείοντες, οι οποίοι τήρησαν διαφορετική στάση στη δίκη. Ο εφεσείοντας στην έφεση 127/2019 παραδέχθηκε ενοχή για την εισαγωγή 4 κιλών και 785,7 γραμμαρίων κάνναβης, ενώ ο εφεσείοντας στην έφεση 130/2019 κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης, μεταξύ άλλων, για κατοχή με σκοπό την προμήθεια της προαναφερόμενης ποσότητας κάνναβης. Το Εφετείο επιβεβαίωσε την ποινή των 10 ετών στην Έφεση 130/2019 ωστόσο μείωσε σε 7 έτη την ποινή στην Έφεση 127/2019, στηριζόμενο ιδιαίτερα στο γεγονός της παραδοχής, έστω σε προχωρημένο στάδιο, καθώς και στις πιθανές επιπτώσεις που θα είχε στην εργασία του και θα είχε πρόσθετη εξωδικαστηριακή τιμωρία. Ερχόμενοι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης οφείλουμε να επισημάνουμε πως αυτά ενέχουν μεγάλη σοβαρότητα, λόγω της πολύ μεγάλης ποσότητας των ναρκωτικών, η οποία αποτελεί περίπτωση από τις σοβαρότερες που άγονται ενώπιον Δικαστηρίων. Ανεξάρτητα από το λόγο που ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στη διάπραξη των αδικημάτων και δη η δύσκολη οικονομική του κατάσταση, η συνδρομή του στη διακίνηση των ναρκωτικών προβάλλει ως η πλέον σημαντική και καθοριστική, γεγονός ιδιαίτερα επιβαρυντικό, αφού σχετίζεται με τη διευκόλυνση των εμπόρων, είτε για σκοπούς διακίνησης είτε για σκοπούς προστασίας και αποφυγής εντοπισμού τους από ενδεχόμενες έρευνες της αστυνομίας. Ταυτόχρονα, σημειώνουμε πως χιλιάδες ίσως και εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, όμως δεν προσφεύγουν στη διακίνηση ναρκωτικών για να ζήσουν αλλά αντιστέκονται και επιβιώνουν μέσα από την εντιμότητα και τη νομιμότητα. Ταυτόχρονα έχουμε κατά νου πως καίτοι σοβαρά τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος, οι μετριαστικοί παράγοντες έχουν τη δική τους σημασία στον καθορισμό της ποινής. Στην προκείμενη περίπτωση, βαρύτητα σαφώς δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορούμενου ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και ενώπιον αστυνομικών αρχών. Χωρίς αυτή, τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν πολύ στενά. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλείται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Η παραδοχή του κατηγορούμενου ήταν άμεση και συνοδεύεται από έκφραση μεταμέλειας, η οποία, μέσω της αγόρευσης του ευπαιδεύτου συνηγόρου του ήταν ρητή και χωρίς περιστροφές. Παρόμοιο ύφος εκφράστηκε και μέσω χειρόγραφου σημειώματος - Τεκμήριο ΣΤ - του κατηγορούμενου. (Βλ. CCC Laundries (Paphos) Ltd κ.ά. ν. Θεοφάνους
(2010)2 Α.Α.Δ. 288, 296 και Gorko κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 458, 463). Σαφώς οφείλουμε να δώσουμε βαρύτητα στο γεγονός της συνεργασίας του κατηγορούμενου με την αστυνομία, σημειώνοντας ταυτόχρονα πως οι πληροφορίες που έδωσε ήταν γενικές και δεν φαίνεται να οδήγησαν στον εντοπισμό κάποιου προσώπου που βρίσκεται πίσω από την όλη επιχείρηση της αποστολής των ναρκωτικών στην Κύπρο, ενώ παράλληλα κρίνουμε πως το γεγονός ότι δεν επιχειρήθηκε ελεγχόμενη παράδοση για τυχόν εντοπισμό του παραλήπτη στην Κύπρο, ουδέτερη σημασία μπορεί να έχει για τον κατηγορούμενο. Οι λόγοι άλλωστε που η αστυνομία έκρινε να μην προχωρήσει σε τέτοια παράδοση μπορούν να ποικίλλουν. Ομοίως μικρή σημασία έχει και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν γνώριζε την ποσότητα που θα μετέφερε και ότι εν τέλει δεν πήρε το ποσό των €1.000,00 λόγω της ανακοπής του από την αστυνομία. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη. Η εξατομίκευση έχει τη θέση της στον καθορισμό της ποινής αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας (βλ. Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 220, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Παύλου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω). Στη βάση των προαναφερόμενων νομολογιακών αρχών, στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές συνθήκες του κατηγορουμένου, όπως αυτές αναδύονται από τη σχετική έκθεση - Τεκμήριο Α - αλλά και τις δύο εκθέσεις - Τεκμήρια Γ και Δ. Ιδιαίτερα λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος είναι άτομο το οποίο είχε καταφανώς δύσκολα παιδικά χρόνια, στερούμενος της αγάπης και στοργής μέσα από συγκροτημένη οικογένεια. Προφανώς δεν μεγάλωσε στις καλύτερες ή ιδανικές συνθήκες εξαιτίας των λόγων που οδήγησαν στην απομάκρυνση του από την οικογένεια του. Εύλογα τέτοιες περιστάσεις δεν μας αφήνουν αδιάφορους και τις λαμβάνουμε υπόψη στο βαθμό βέβαια που επιτρέπει η σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος. Περαιτέρω λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη μας, προς όφελος του κατηγορούμενου ότι, ως προκύπτει από τα Τεκμήρια Γ και Δ, πρόκειται για «νεαρό άτομο με σοβαρά ψυχικά και νοητικά ζητήματα όχι όμως τέτοια που θα στοιχειοθετούσαν μια διάγνωση πέραν της οριακότητας στην οποία κινείται. Δέχθηκε ψυχοθεραπευτική υποστήριξη κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο παιδικό χωριό SOS. ..Η ανωριμότητα και η ελαφρότητα με την οποία σκέφτεται τα πράγματα είναι χαρακτηριστική». Επιπλέον ως υποδεικνύεται, στο Τεκμήριο Δ, που αποτελεί βεβαίωση της παιδοψυχιάτρου που παρακολουθούσε τον κατηγορούμενο από την ηλικία των 6 ετών, υφίστατο σημαντική ανωριμότητα σε βασικούς τομείς της ανάπτυξης και ιδιαίτερα στον γνωστικό και συναισθηματικό, η δε συνεργασία της με τον κατηγορούμενο αφορούσε επεξεργασία των εξαιρετικών τραυματικών σημαντικών γεγονότων ζωής και την εν γένει διευκόλυνση της ανάπτυξης του. Προσθέτουμε δε, στη συνολική εικόνα του κατηγορούμενου, ως αυτή διαμορφώθηκε μέχρι σήμερα, και το γεγονός της διακοπής της εγκυμοσύνης της συμβίας του ως προκύπτει από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου Ε. Το νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου (25 ετών) αποτελεί ένα επιπλέον μετριαστικό παράγοντα, έχοντας υπόψη μας σχετική νομολογία, (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου
(2010)2 Α.Α.Δ. 678). Η νεαρή ηλικία παρέχει δυνατότητες και ελπίδες για αναμόρφωση. Η νεότητα αποτελεί καθοριστικό μετριαστικό παράγοντα, αφού η αναμόρφωση ενός νεαρού παραβάτη αποτελεί σημαντικό κριτήριο για την επιλογή της ποινής. Η επιλογή ποινής φυλάκισης αποτελεί ύστατο μέτρο, και όπου επιλέγεται χρειάζεται στάθμιση πολλών παραγόντων ως προς την επιλογή του εύρους αυτής. Η ελπίδα για αναμόρφωση νεαρών παραβατών είναι μεγάλη, ιδιαίτερα όταν δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Ως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Azzeh v. Republic
(1989)2 C.L.R. 14 είναι κοινωνικά επιζήμια η διαγραφή ή υποτίμηση της προσδοκίας για την αναμόρφωση. Διασαφηνίζουμε ωστόσο πως παρ΄ ότι ο κατηγορούμενος είναι νεαρής ηλικίας τα προλεγόμενα είναι και συνυφασμένα με τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων και την ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου, στοιχεία που στην παρούσα υπόθεση είναι δεδομένα. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Ζωμενής ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, «η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για την μεταφορά των ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου.». Κανένας, λόγω προσωπικών αναγκών, εξάρτησης ή περιστάσεων, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την προσφυγή στο έγκλημα, ιδιαίτερα όμως σε αδικήματα ως αυτά που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Aν τα οικονομικά προβλήματα, συνδεόμενα και με άλλα προβλήματα ευρύτερα, οικογενειακά ή υγείας, μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παρανομία, αυτό θα απέληγε σε οριστική κατάρρευση κάθε ηθικής ή και λογικής αρχής, αλλά και κάθε αρχής τάξης και δικαίου. Εν πάση περιπτώσει, είναι απαράδεκτο να ενσπείρεται ο θάνατος κατ' επίκληση οικονομικών και άλλων προβλημάτων (βλ. Iliev ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 218/2016, ημερομηνίας 18.1.2018, Κυριάκου ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 154, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας, ανωτέρω, Μακρή ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 15 και Jovanovic v. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 635). Επισημαίνουμε ότι τα ναρκωτικά, είτε προωθούνται με σκοπό το άμεσο χρηματικό κέρδος, είτε για οποιοδήποτε άλλο άμεσο ή έμμεσο όφελος, η κατάληξη παραμένει πάντα η ίδια, που δεν είναι άλλη από τη διάδοση των ναρκωτικών σε άλλα πρόσωπα και τη διασπορά του θανάτου. Στην προκειμένη περίπτωση, ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα με κύρια συνδρομή στην αλυσίδα διακίνησης των ναρκωτικών, δίδοντας ξεκάθαρα σημαντικό «χέρι βοήθειας» σε εμπόρους. Ό,τι οφείλουμε να επισημάνουμε είναι πως, ο μόνος δρόμος για όσους δέχονται πιέσεις ή πειρασμούς είναι, είτε η απόσταση είτε η συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του κράτους, ή των κρατών, αν είναι ξένοι υπήκοοι, κυρίως πριν την εμπλοκή τους στη διάπραξη αδικημάτων, παρ΄ ότι και η μετέπειτα συνεργασία είναι καλοδεχούμενη, προκειμένου να βοηθήσουν και τους ίδιους αλλά και την υπόλοιπη κοινωνία. Δικαιολογίες για αντίθετη συμπεριφορά δεν θα πρέπει να αναμένεται ότι θα τυγχάνουν ιδιαίτερης βαρύτητας ως μετριαστικός παράγοντας. Είναι λυπηρό που ο κατηγορούμενος στερήθηκε τους γονείς του καθ΄ ότι αυτοί ήταν χρήστες ουσιών, δεν κατάφερε ωστόσο να αντιληφθεί τις ολέθριες επιπτώσεις που με βεβαιότητα επέρχονται από τη χρήση των ναρκωτικών και χάριν κάποιας μικρής αμοιβής, έστω σημαντικής γι΄ αυτόν, ενήργησε ως μεταφορέας και διακινητής ναρκωτικών. Έχει νομολογηθεί ότι η επιβολή αυστηρών ποινών επιβάλλεται σε συνάρτηση με το είδος, την ποσότητα και το σκοπό της κατοχής των ναρκωτικών (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Sak
(2005)2 A.A.Δ 377). Ο κατηγορούμενος εδώ, κατείχε την αναφερόμενη, ανωτέρω, ποσότητα κάνναβης, με σκοπό να την προμηθεύσει σε τρίτα πρόσωπα αφού προηγουμένως την εισήγαγε στη χώρα μας. Το γεγονός αυτό, καθιστά την υπόθεση ως πολύ σοβαρή. Δεν έχουμε αμφιβολία, ότι, κατ' αρχήν, η προσέγγιση των Δικαστηρίων σ' αυτού του είδους τα αδικήματα θα πρέπει να είναι αυστηρή με την επιβολή πολύχρονων ποινών φυλάκισης. Η ανάγκη αποτρεπτικότητας βέβαια θα πρέπει να εξισορροπείται με την αρχή της εξατομίκευσης, μέσα στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων που αφορούν και στο πρόσωπο του δράστη. Χωρίς να αγνοούμε την έξαρση των ναρκωτικών στην Κύπρο και την ποσότητα των ναρκωτικών τάξεως Β, καθηκόντως, λαμβάνουμε υπόψη, όλους τους μετριαστικούς παράγοντες που έχουν εκτεθεί πιο πάνω, στο πλαίσιο εξατομίκευσης της ποινής και γενικά, οτιδήποτε έχει αναφερθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο του ή έχει τεθεί ενώπιον μας και αποτελεί, κατά τη νομολογία, ελαφρυντικό στοιχείο. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, υπό το φως και του συνόλου των γεγονότων που τα περιβάλλουν, περιλαμβανομένων των ελαφρυντικών που λήφθηκαν υπόψη προς όφελος του, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε πως οποιαδήποτε άλλη ποινή, αναμφίβολα θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Έχοντας αναλύσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, υπενθυμίζοντας εαυτούς τις προβλεπόμενες ποινές, ως τις έχουμε μνημονεύσει προγενέστερα, με τη συνύπαρξη βέβαια όλων των μετριαστικών παραγόντων που έχουμε λάβει υπόψη μας προς όφελος του, ως τους προσδιορίσαμε πιο πάνω, και τους οποίους ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου υπέδειξε και επισήμανε ενώπιον μας, με πλήρη επάρκεια και επιμέλεια, καταλήγουμε πως οι εν λόγω μετριαστικοί παράγοντες διαδραμάτισαν σοβαρό ρόλο στον καθορισμό της ποινής στο βαθμό που αφορά μόνο το εύρος και την έκταση της, επουδενί λόγω όμως το είδος της ποινής. Τέλος επισημαίνουμε πως παρά τους ελαφρυντικούς παράγοντες που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, η εξατομίκευση της ποινής δεν αποσκοπεί ούτε συνεπάγεται την εξουδετέρωση, είτε της σοβαρότητας του εγκλήματος είτε του στοιχείου της αποτροπής. Ταυτόχρονα έχουμε κατά νου ότι η επιλεχθείσα ποινή δεν στοχεύει στην εξουθένωση του παραβάτη αλλά στην αναμόρφωση του, ανάλογα βέβαια με τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και την προσωπικότητα του παραβάτη. Πριν προχωρήσουμε στην επιβολή των ποινών εκδίδουμε διάταγμα δήμευσης ως προς το ποσό των €550,00 που εντοπίστηκε κατά την έρευνα της αστυνομίας, στην κατοχή του κατηγορούμενου. Περαιτέρω συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην 2η κατηγορία καμία ποινή επιβάλλεται καθ΄ ότι τα γεγονότα αυτής αποτελούν μέρος της κατηγορίας 3 στην οποία θα επιβληθεί ποινή. Στην 3η κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ετών. Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 3 ετών. Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος συνθέτουν μια ενιαία συμπεριφορά, με ομοειδή και συνδεόμενα αδικήματα, διατάσσουμε όπως η περίοδος φυλάκισης να συντρέχει για όλες τις κατηγορίες. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση ή υπό κράτηση ως υπόδικος, ήτοι από 14.08.2021, σχετικά με τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, να συνυπολογισθεί και να αφαιρεθεί από τις επιβληθείσες ποινές, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 117
(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Οι ναρκωτικές ουσίες που αφορούν στην παρούσα υπόθεση κατάσχονται και να καταστραφούν σύμφωνα με τις δέουσες αστυνομικές διατάξεις εντός 60 ημερών από την ολοκλήρωση του αποτελέσματος πιθανής έφεσης, ή αν δεν ασκηθεί έφεση εντός 60 ημερών μετά την πάροδο της προθεσμίας άσκησης έφεσης, εκτός αν διαταχθεί στο μέλλον διαφορετικά από το Δικαστήριο. (Υπ).............. Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. (Υπ).............. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Α.Ε.Δ. (Υπ).................. Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο