← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΕΤΤΑΚΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7408/18, 19/11/2021

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΝΙΚΟΛΕΤΤΑΚΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7408/18, 19/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7408/18 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ εναντίον 1.xxx ΝΙΚΟΛΕΤΤΑΚΗΣ 2.xxx ΛΑΝΤΖΟΥΡΑΚΗΣ ----------------------------------- Ημερομηνία: 19 Νοεμβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ. Περγαντή Για τους Κατηγορούμενους: κος Α. Παπαγεωργίου Κατηγορούμενοι παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Ο μεν κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει στο παρόν κατηγορητήριο το αδίκημα της μεταφοράς μαχαιριού εκτός της οικίας του το οποίο κατέληγε σε μυτερή άκρη (1η κατηγορία), της κακόβουλης βλάβης στο όχημα Kxxx70 ιδιοκτησίας του xxx Ξενοφώντος από την Πάφο (τέταρτη κατηγορία), ο δε κατηγορούμενος 2 την κατηγορία της μεταφοράς ροπάλου (2η κατηγορία), της δημόσιας εξύβρισης εναντίον του xxx Ξενοφώντος (3η κατηγορία) και της κακόβουλης βλάβης στο όχημα του πιο πάνω (4η Κατηγορία) στις 28 Μαΐου 2018, κατά παράβαση του Ποινικού Κώδικα Κεφάλαιο 154 και του Κεφαλαίου

  1. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν 3 μάρτυρες, ήτοι ο Αστ. 2xx8 xxx Παπακλεοβούλου (ΜΚ1), ο xxx Σωκράτους (ΜΚ2) και ο xxx Ξενοφού, παραπονούμενος (ΜΚ3). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Στο Δικαστήριο κατατέθηκε και εγκρίθηκε ως παραδεκτό γεγονός η κατάθεση του Αστ.1xxx3 xxx Καγκαλλή ο οποίος έλαβε ανακριτικές καταθέσεις και κατηγόρησε γραπτώς τους κατηγορούμενους (τεκμήρια 3 - 6 αντίστοιχα). Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1 στη συνέχεια) ήταν ο Αστ. 2xx8 xxx Παπακλεοβούλου ο οποίος υϊοθέτησε την κατάθεση του (τεκμήριο 1). Αυτός κατέθεσε τις φωτογραφίες (τεκμήριο 2) τις οποίες έλαβε αναφορικά με το όχημα του παραπονούμενου ΜΚ
  2. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι δε γνωρίζει τίποτα για την υπόθεση, ούτε τον παραπονούμενο ούτε και τον κατηγορούμενο. Το αυτοκίνητο το φωτογράφισε στην παρουσία του Αστυφύλακα 1xx
  3. Δεν έχει σχέση με την διερεύνηση της υπόθεσης. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι καθ΄ υπόδειξη του εξεταστή φωτογράφισε το πιο πάνω όχημα το οποίο ήρθε στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Ανέφερε ότι στη φωτογραφία 4 εμφαίνεται ένα μικρό πούλλωμα στην καμπίνα του οχήματος. Στη συνέχεια ερωτώμενος εάν μόνο στην φωτογραφία 4 εντοπίζεται ένα μικρό πούλλωμα αυτός απάντησε: « όχι, δεν εντοπίζω ένα μικρό πούλλωμα, δεν γνωρίζω τί καταγράφηκαν κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης από τον εξεταστή και αν πήγε ο παραπονούμενος σε εκτιμητή. Στην θέση της υπεράσπισης ότι αυτά που φωτογράφισε δεν ήταν καθόλου ζημιές στο αυτοκίνητο του παραπονούμενου αυτός απάντησε ότι αν δεν είχε ζημιές δεν υπήρχε λόγος να τα φωτογραφίσει. Ο Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν ο xxx Σωκράτους ο οποίος υϊοθέτησε την κατάθεση του (τεκμήριο Β). Αυτός είναι ισιωτής αυτοκινήτων και διατηρεί κατάστημα για ισιώματα και μπογιατίσματα αυτοκινήτων. Είναι το πρόσωπο το οποίο κοστολόγησε ισχυριζόμενη ζημιά την οποία υπέστη το όχημα Kxxx
  4. Στην κυρίως εξέταση του είδε τις φωτογραφίες του εν λόγω οχήματος και ανέφερε τα εξής: « στο κέντρο του καπό του εξαρτήματος που είναι κτυπημένο υπάρχει ένα μικρό βαθούλωμα (φωτ.1), στη 1η φωτογραφία πάνω στις πόρτες δεν μπορώ να διακρίνω από την φωτογραφία τί ζημιές είχε. Ούτε στην 2η μπορώ να διακρίνω κάτι. Τούτη πρέπει να είναι η οροφή, η φωτογραφία 4 η οποία φαίνεται ένα μικρό γδάρσιμο τεσσάρων με πέντε πόντων. Στη φωτογραφία 5 είναι ο στύλος της οροφής η οποία φαίνεται να έχει γδαρσίματα, να έχει εκδορές από κάτι σίγουρα αιχμηρό πράγμα». Ο ΜΚ2 δεν θυμόταν αν αυτός το επιδιόρθωσε. Αντεξεταζόμενος αυτός είπε ότι υπήρχαν «γδαρσίματα» στην οροφή και βούλωμά στο καπό χωρίς να ξέρει τον τρόπο πρόκλησης τους. Ο ΜΚ2 δεν απέκλεισε ότι το βαθούλωμα στο καπό του οχήματος μπορούσε να προκληθεί είτε από κουκουνάρι και το γδάρσιμο στην οροφή του από κλαρί δέντρου ή από ξύλο, που έπεσε πάνω σε αυτό. Επίσης σε ερώτηση του κου Παπαγεωργίου εάν με ένα ρόπαλο κτυπούσε με δύναμη το όχημα στην οροφή του θα γινόταν μεγαλύτερη ζημιά από αυτήν που εντόπισε ο ίδιος αυτός συμφώνησε και είπε ότι αναλόγως της δύναμης που θα κτυπηθεί θα γίνει και η ζημιά. Ο Μάρτυρας Κατηγορίας 3 (ΜΚ3) ήταν ο xxx Ξενοφού παραπονούμενος ο οποίος υϊοθέτησε την κατάθεση του (τεκμήριο Γ΄) η οποία είναι ανακριτική και λήφθηκε την 1.6.
  5. Στην κυρίως εξέταση του ερωτώμενος γιατί δεν πήγε στην αστυνομία για να καταγγείλει το συμβάν, αυτός απάντησε ότι έφυγε πολύ γρήγορα από την σκηνή του επεισοδείου και δεν πρόλαβε να πάρει τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος των προσώπων με τα οποία συνέβηκε το επεισόδειο και δεν ήθελε να έχει φασαρίες με την αστυνομία. Επιπλέον επιθεωρώντας τις φωτογραφίες (τεκμ.2) είπε ότι αυτοί του κτύπησαν πάνω στις πόρτες, πάνω στο καπό, στα φτερά, στην άκρη της καμπίνας και του προκάλεσαν ζημιά την οποία δεν έφτιαξε λόγω οικονομικής αδυναμίας του. Ο ΜΚ3 δεν γνώριζε από προηγουμένως τους κατηγορούμενους ούτε και ότι είναι Ελλαδίτες. Αυτός ακόμη είπε ότι δεν κατέβηκε σε καμία περίπτωση από το αυτοκίνητο του και ούτε ήρθε σε σωματική επαφή με τους κατηγορούμενους. Στην αντεξέταση του ερωτήθηκε κυρίως για το πως μπορεί να προκλήθηκαν οι εν λόγω ζημιές στο όχημα του. Σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης γιατί δεν κατήγγειλε το περιστατικό είπε ότι είχε παράπονο αλλά δεν είχε στοιχεία για να τους καταγγείλει γιατί ένιωσε ότι απειλείται η ζωή του με την επίθεση που δέχτηκε από αυτούς οι οποίοι χτυπούσαν το αυτοκίνητο του ενώ αυτός βρισκόταν μέσα, φοβήθηκε πολύ και η μόνη του έννοια ήταν να φύγει να γλιτώσει. Είπε ότι οδηγός ήταν ο κατηγορούμενος 2 τον οποίο αναγνώρισε και ο οποίος είχε κατεβεί από το αυτοκίνητο του κρατώντας ένα τενεκεδάκι το οποίο πέταξε ως επίσης και ένα ξύλο περίπου 30 - 40 πόντους. Μετά είπε ήταν ρόπαλο, στρογγυλό με το οποίο στη συνέχεια χτύπησε το όχημα του. Αυτός υποστήριξε ότι του κτύπησαν το όχημα του 6 - 8 φορές συνολικά με το μαχαίρι και με το ρόπαλο υποδεικνύοντας την φωτογραφία 1 του τεκμηρίου 2 και αργότερα την φωτογραφία 5 του ιδίου τεκμηρίου. Στις θέσεις της υπεράσπισης ότι αυτός είναι που επιτέθηκε του κατηγορούμενου 1 και ότι τους εξύβρισε αυτός αρνήθηκε και απάντησε ότι είναι αυτοί που ύβριζαν. Επιπλέον είπε ότι δεν είχε καμιά συνομιλία με κανένα από τους δύο. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο ευπαίδευτος συνήγορος των κατηγορουμένων 1 και 2, εισηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους επικαλούμενος αναξιοπιστία των μαρτύρων κατηγορίας αλλά και ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι. Αντίθετη ήταν η θέση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία για μεν τον κατηγορούμενο 1 έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του στην κατηγορία 4 και αθωώθηκε και απαλλάχθηκε στην κατηγορία 1, για δε τον κατηγορούμενο 2 αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση και κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες 2, 3 και 4 που αντιμετωπίζει. Αυτοί αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά τους, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξαν να καταθέσουν ενόρκως. Αυτοί δεν παρουσίασαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ 1 Από τον κατηγορούμενο 1 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση 2 μήνες μετά την κατ΄ ισχυρισμό διάπραξη των αδικημάτων (Τεκμήριο 3) στην οποία δεν παραδέχεται την διάπραξη αυτών. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς (τεκμήριο 4) απάντησε: «Δεν παραδέχομαι είναι όλα ασύστολα ψεύδη». Ο κατηγορούμενος 1 κατέθεσε ενόρκως. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι λίγες ημέρες μετά που είχε βγει από το νοσοκομείο όπου είχε υποβληθεί σε διπλή εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας και ήταν ένα βήμα πριν το θάνατο του είπε ο 2ος κατηγορούμενος να πάνε να ψωνίσουν στο Lidl. Αυτοί πήγαν στο Lidl με το αυτοκίνητο του 2ου κατηγορουμένου. Επειδή αυτό ήταν κλειστό ξεκίνησαν για να φύγουν και όταν χτύπησε το τηλέφωνο του 2ου, σταμάτησε το αυτοκίνητο για να μιλήσει. Ένα αυτοκίνητο τους κόρναρε και ο δεύτερος έκανε σήμα στον οδηγό για να περάσει από μπροστά τους. Στη συνέχεια το πρόσωπο που τους κόρναρε κατέβηκε από το αυτοκίνητο του, κατευθύνθηκε προς το δικό τους και τους τραβούσε τα κλειδιά. Το πρόσωπο αυτό που ήταν ο παραπονούμενος τον έπιασε από το λαιμό και ο κατηγορούμενος 1 του είπε: «μην με χτυπήσεις είμαι εγχειρισμένος, αφού ο 1ος του είχε πει ότι είναι αστυνομικός και ο κατηγορούμενος 1 του ζήτησε την ταυτότητα του. Ο δεύτερος κατηγορούμενος είχε κατέβει από το αυτοκίνητο του. Επιπλέον ο παραπονούμενος του έριξε μπουνιά στην κοιλιακή χώρα. Μόλις έφυγε ο παραπονούμενος αυτοί τηλεφώνησαν στην αστυνομία, την οποία επισκέφτηκαν και τον έστειλαν στο νοσοκομείο. Επίσης ισχυρίστηκε ότι λόγω της διπλής εγχείρησης στην οποία υποβλήθηκε δεν ήταν ευκίνητος για να εισέλθει ή εξέλθει από το αυτοκίνητο τους. Ακόμη λόγω των ραφών εσωτερικά του δόθηκε αναρρωτική άδεια τριών μηνών από την εργασία του. Ο κατηγορούμενος 1 είχε στην κατοχή του το φάκελο του νοσοκομείου που τον αφορούσε και κατέθεσε στο Δικαστήριο ενημερωτικό σημείωμα (τεκμήριο 7) ημερομηνίας 18 Απριλίου
  1. Σε ερώτηση του κου Παπαγεωργίου εάν ο κατηγορούμενος 2 χτύπησε το αυτοκίνητο του παραπονούμενου η απάντηση του ήταν ότι ο ΜΚ3 τον είχε πιάσει από το λαιμό αλλά ούτε και κρατούσε οποιοδήποτε ρόπαλο ο κατηγορούμενος
  2. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον παραπονούμενο ο οποίος ήταν εκνευρισμένος όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο του. Επανέλαβε τις θέσεις του, λέγοντας ότι το επεισόδιο διήρκεσε 10 λεπτά. Επικαλέστηκε ότι ο παραπονούμενος τον εξύβρισε. Ακόμη αρνήθηκε την διάπραξη των αδικημάτων. Στην συνέχεια ανέφερε ότι τα κλειδιά του οχήματος του κατηγορούμενου 2 όταν τα πήρε ο ΜΚ3 κατέληξαν κάτω στο έδαφος τα οποία και έψαχναν. Πρόσθεσε ότι δεν κατέβηκε με ευκολία από το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου 2 και έχει γνωμάτευση του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου για την κατάσταση της υγείας του την επίδικη περίοδο δηλαδή ότι έπαθε περιτονίτιδα παραπέμποντας δε στο τεκμήριο 7 λέγοντας ότι μπορεί να πάει στο γιατρό του για να του δώσει αναλυτική κατάσταση της υγείας του. Σε σχέση με αυτό είπε ότι παρέμεινε στο νοσοκομείο 10 ημέρες. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ 2 Από τον κατηγορούμενο 2 λήφθηκε ανακριτική κατάθεση (τεκμήριο 5) στην οποία δεν παραδέχτηκε την διάπραξη των κατ' ισχυρισμό αδικημάτων. Επίσης κατηγορήθηκε και γραπτώς στις 28 Ιουλίου 2018 και δεν παραδέχτηκε λέγοντας ότι είναι ψέματα. Κατά την ένορκη μαρτυρία του στην κυρίως εξέταση του είπε ότι την επίδικη ημέρα οδηγούσε το αυτοκίνητό του συντρόφου της κόρης του και πήγε μαζί με τον Κατηγορούμενο 1 στο Lidl. Σε κάποια στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο του και σταμάτησε το όχημα στα αριστερά. Όταν ήταν εκεί ένα αυτοκίνητο που ήταν πίσω τους, τους κόρναρε και αυτός του έκανε σήμα με το χέρι του να περάσει γιατί τον χωρούσε. Στη συνέχεια ο οδηγός κατέβηκε κάτω και άρχισε να τον υβρίζει, του είπε ότι είναι αστυνομικός και ο κατηγορούμενος 2 του ζήτησε την ταυτότητα του. Το πρόσωπο αυτό έβαλε το χέρι του μέσα στο αυτοκίνητο και τράβηξε τα κλειδιά του με αποτέλεσμα αυτά να σπάσουν και να πέσουν κάτω. Ο κατηγορούμενος 1 βγήκε από το αυτοκίνητο και ο οδηγός έφυγε βρίζοντας τους. Στη συνέχεια είπε τα εξής: «Πριν βγει ο φίλος μου ο Γ., φεύγει αυτός και τον άκουσα γιατί κοίταζα για τα κλειδιά, «μην με χτυπήσεις είμαι εγχειρισμένος». Όταν είδα και τον έπιασε από το λαιμό, τότε κατέβηκα κάτω. Όταν άνοιξα την πόρτα να κατέβω από το αυτοκίνητο, όταν τον είδα και τον έπιασε από το λαιμό, νομίζω του έπαιξε και μία μπουνιά». Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και της υπεράσπισης ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ1 - 3 και τους κατηγορούμενους που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου
(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Η μαρτυρία του ΜΚ1 αφορούσε την λήψη των φωτογραφιών του οχήματος του ΜΚ
  1. (τεκμήριο 2). Στην φωτογραφία 1 εμφαίνεται το όχημα Kxxx
  2. Στις λοιπές δεν διαπιστώνεται με ευκρίνεια ούτε και δόθηκε σαφής μαρτυρία από τους μάρτυρες κατηγορίας, ως θα αναφέρω και πιο κάτω, για τις κατ΄ισχυρισμό ζημιές που προκλήθηκαν σε αυτό από τους κατηγορούμενους. Πέραν της λήψης των φωτογραφιών αυτών από τον ΜΚ1 δεν αποδέχομαι την ύπαρξη ζημιών στις πόρτες, πάνω στο καπό, στα φτερά και στην άκρη της καμπίνας ως ισχυρίστηκε ο ΜΚ3, γιατί άλλωστε αυτές δεν επιβεβαιώθηκαν από το τεκμήριο
  3. Ο ΜΚ1 δεν έλαβε καμία φωτογραφία των πόρτων και των φτερών του πιο πάνω οχήματος στο οποίο να εμφαίνονται προκληθείσες ζημιές τις οποίες να περιγράψει ο ΜΚ
  4. Η μαρτυρία του ΜΚ2 αφορούσε την κοστολόγηση ζημιών στο όχημα του ΜΚ
  5. Το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι στην κατάθεση του τεκμήριο Β΄ αυτός ανέφερε ότι ο ΜΚ3 του υπέδειξε ποιές ήταν οι ζημιές στο εν λόγω όχημα. Σε αυτήν ο ΜΚ2 δεν ανέφερε σε καμία περίπτωση, τότε που είχε δει το όχημα ότι οι ζημιές αυτές ήταν συγκεκριμένα βούλωμα στο καπό του και γδάρσιμο στην οροφή του ως ανέφερε ενόρκως. Στην αντεξέταση του δε αυτός αναφέρθηκε σε «γδαρσίματα». Επίσης ο ίδιος όταν ερωτήθηκε αντεξεταζόμενος εάν τα γδαρσίματα τελικά ήταν ένα ή δύο αυτός απλά απάντησε ότι δεν θυμάται και πρόσθεσε: «απ΄ ότι διέκρινα στις φωτογραφίες ήταν η οροφή, σίγουρα ο στύλος της οροφής, αυτά ήτανε γδαρσίματα. Στο καπό υπήρχε βούλωμα και στα υπόλοιπα δεν μπορώ να διακρίνω από τις φωτογραφίες. Κρίνω ότι εάν στις 2.6.18 ο ΜΚ2 είδε οποιεσδήποτε ζημιές στο όχημα του ΜΚ3 αυτός θα το ανέφερνε στην γραπτή του κατάθεση η οποία του λήφθηκε μετά το συμβάν. Οι αναφορές του στο Δικαστήριο γι΄αυτές 3 χρόνια μετά, αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του. Δεν είναι αναμενόμενο να τις θυμάται 3 χρόνια μετά και τότε που ήταν πρόσφατη η επιθεώρηση του εν λόγω οχήματος από τον ίδιο να παραλείψει να το αναφέρει. Άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος που του λήφθηκε σχετική κατάθεση από την αστυνομία. Ως εκ των άνω θεωρώ ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 ήταν ελλιπής και ασαφής και ως εκ τούτου δεν την αποδέχομαι και την απορρίπτω. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τον παραπονούμενο ΜΚ3 ο οποίος δεν μου έκανε καλή εντύπωση καταθέτοντας σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν την 28.5.18.Η μαρτυρία του δεν εξετάστηκε μικροσκοπικά αλλά σε συσχετισμό με την υπόλοιπη δοθείσα μαρτυρία. Αυτός θεωρώ ότι δεν περιέγραψε τα γεγονότα ως επεσυνέβηκαν την επίδικη ημέρα. Δηλαδή ενώ περιέγραψε ότι δέχθηκε απρόκλητη επίθεση από τους κατηγορούμενους πάνω στο όχημα του προκαλώντας του ζημιές, χρησιμοποιήθηκε μάλιστα και ρόπαλο από τον κατηγορούμενο 2 αυτός έφυγε γρήγορα από την σκηνή γιατί προσπαθούσε να γλυτώσει την ζωή του, ως ανέφερε και δεν έλαβε οποιουσδήποτε αριθμούς εγγραφής του οχήματος στο οποίο επέβαιναν οι κατηγορούμενοι. Και αν ακόμα αποδεκτώ αυτό τον ισχυρισμό του δεν κρίνω λογικό να μην επισκεφθεί οποιοδήποτε Αστυνομικό Σταθμό και να κάνει σχετική αναφορά του συμβάντος ή καταγγελία εναντίον τους αφ΄ης στιγμής ο ίδιος ως περιέγραψε ένιωσε ότι απειλήθηκε η ζωή του. Αυτή η παράλειψη του είναι καταλυτική για την αξιοπιστία του και μου δημιουργεί ερωτηματικά για το τί συνέβηκε επακριβώς εκείνη την ημέρα και κατά πόσο αυτός ανέφερε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Επίσης στην αντεξέταση του σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης πώς κινδύνευε η ζωή του αυτός απάντησε: « χτυπούσαν το αυτοκίνητο μου, ήμουν μέσα, ένας από την μιά πλευρά και ένας από την άλλη....», και πιο κάτω είπε : «δεν πρόλαβαν, έβαλα πισινή και φεύγοντας με κτυπούσαν ακόμα και μπήκαν και μπροστά από το αυτοκίνητο». Η λογική και φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων θα ήταν ο ΜΚ3 άμεσα να επισκεφθεί την αστυνομία και να καταγγείλει και να περιγράψει το τί συνέβηκε με τους κατηγορούμενους. Αλλά ανεξάρτητα από τα πιο πάνω εμφαίνεται ότι η αναφορά του ότι οι κατηγορούμενοι του χτυπούσαν το αυτοκίνητο δεν συνάδει με την θέση του ιδίου ότι ο κατηγορούμενος 1 κρατούσε αιχμηρό αντικείμενο. Εάν αυτός του χτυπούσε το όχημα του ο ΜΚ3 δεν θα το περιέγραφε ως χτύπημα αλλά ως γδάρσιμο. Ακόμη η μαρτυρία του δεν ήταν θετική και σαφής σε σχέση με το ισχυριζόμενο αντικείμενο με το οποίο σύμφωνα με τον ίδιο ο κατηγορούμενος 2 του κτύπησε το όχημα του. Είπε ότι αυτό ήταν ξύλο, μετά αναφέρθηκε σε ρόπαλο αλλά και σε στρογγυλό αντικείμενο. Η αναφορά του δε ότι αυτό ήταν στρογγυλό δεν αναφέρεται στην κατάθεση του, τεκμήριο Γ΄. Από την μαρτυρία του αποδέχομαι μόνο ότι αυτός στις 28.5.18 οδηγούσε το όχημα του με αρ. εγγραφής Kxxx70 και στην είσοδο της υπεραγοράς LIDL ευρισκόταν σε αναμονή το όχημα το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2 στο οποίο επέβαινε και ο κατηγορούμενος
  6. Επίσης αποδέχομαι ότι εναντίον του καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση ως και ο ίδιος αποδέχθηκε ενόρκως και ότι του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση (τεκμ. Γ΄). Αναφορικά με την αποδοχή μέρους μαρτυρίας ενός μάρτυρα και απόρριψης άλλου μέρους παραπέμπω στη Σάββα ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 39. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ 1 ΚΑΙ 2 Οι κατηγορούμενοι ως αναφέρθηκε πιο πάνω κατέθεσαν ενόρκως. Αυτοί προσήλθαν στο Δικαστήριο με απώτερο σκοπό να καταθέσουν μία και μόνο θέση δηλαδή ότι ενώ αυτοί ευρίσκονταν μέσα στο όχημα το οποίο οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2, σε στάση αναμονής γιατί αυτός μιλούσε στο τηλέφωνο ο ΜΚ3 τους κόρναρε και απρόκλητα κατέβηκε κάτω από το όχημα του και αυτός είναι που τους επιτέθηκε και τους εξύβρισε. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκαν και οι ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορουμένων (τεκμήριο 3 και 5). Όσον αφορά τη γραπτή κατάθεση κατηγορουμένου, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Στις ανακριτικές τους καταθέσεις οι κατηγορούμενοι (τεκμήρια 3 και 5) αρνούνται την διάπραξη των επίδικων αδικημάτων και επικαλούνται ότι οι καταγγελίες εναντίον τους είναι ψευδείς. Σύμφωνα με την ένορκη μαρτυρία του ο κατηγορούμενος 1 δεν ήταν σε πολύ καλή φυσική κατάσταση και πονούσε γιατί είχε υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση τον Απρίλιο του
  1. Αυτό δεν το ανέφερε στο τεκμήριο 3 και επίσης δεν παρουσίασε καμιά ιατρική μαρτυρία που να επιβεβαιώνει την κατάσταση του είτε πριν είτε κατά τη διάρκεια του επίδικου επεισοδίου. Ούτε και επιβεβαιώθηκαν αυτά που ανέφερε με οποιοδήποτε τρόπο αλλά ούτε και συνάδουν με το εξιτήριο ασθενούς το οποίο κατέθεσε (τεκμήριο 7). Κατά την αντεξέταση του υπέπεσε σε αντιφάσεις και προσπάθησε να περιγράψει τα γεγονότα σε υπερβολικό βαθμό. Δεν με έχει πείσει για την αλήθεια των ισχυρισμών και των θέσεων του στα επίδικα σημεία της υπόθεσης. Ο κατηγορούμενος 1 σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε κατά την μαρτυρία του ότι τα κλειδιά τα οποία ο παραπονούμενος προσπάθησε να πάρει από το όχημα του κατηγορουμένου 2 είχαν σπάσει όπως ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε κατά την ένορκη του μαρτυρία. Ακόμη πουθενά στις καταθέσεις τους δεν ανέφεραν το θέμα που εκτυλίχθηκε με τα κλειδιά του οχήματος που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2 για το οποίο και οι δύο κατέθεσαν ενόρκως. Η όλη εκδοχή του κατηγορούμενου 1 στερείτο πειστικότητας και ήταν εμφανής η πρόθεση του να μην αναφέρει την αλήθεια αποστασιοποιώντας όχι μόνο τον εαυτό του αλλά και τον κατηγορούμενο 2 από τα όσα έλαβαν χώραν κατά τον επίδικο χρόνο. Επίσης ανακολουθία υπάρχει και στην γραμμή υπεράσπισης σε σχέση με τις θέσεις των κατηγορουμένων ότι ο κατηγορούμενος 1 κατέβηκε από το όχημα ενώ η υπεράσπιση υπέβαλε στον ΜΚ3 ότι αυτός δεν κατέβηκε από αυτό. Ο κατηγορούμενος 2 επικαλέστηκε ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε ήταν του συντρόφου της θυγατέρας του και ότι αυτό το ανέφερε στην αστυνομία. Όταν ερωτήθηκε από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής γιατί δεν αναφέρεται στην κατάθεσή του η απάντηση του ήταν: « Το είπα στην αστυνομία, δεν ξέρω αν το έγραψε». Η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ότι αυτή η θέση του ήταν για να καταδείξει αυτός ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε δεν ήταν δικό του και ως εκ τούτου δεν μετέφερε ο ίδιος οποιοδήποτε ρόπαλο. Ο ίδιος αποδέκτηκε ότι δεν γνωρίζονταν με τον ΜΚ
  2. Ακόμη ενώ ο κατηγορούμενος 2 ερωτώμενος αν το σπάσιμο των κλειδιών το είδε και ο κατηγορούμενος 1 αυτός απάντησε «μάλλον δεν ξέρω». Στη συνέχεια ερωτώμενος τί επακολούθησε οι απαντήσεις που έδινε ήταν ασαφείς και αόριστες και αναίρεσε αυτό που είχε πει πιο πάνω σε σχέση με το τί είδε ο κατηγορούμενος 1 για το θέμα των κλειδιών λέγοντας δεν είπα έτσι πράγμα. Ακόμη ασαφής ήταν η θέση του όταν ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ο ΜΚ3 επιτέθηκε στον κατηγορούμενο 1 δίνοντάς του μπουνιά και κατά πόσο αυτό έγινε μέσα ή έξω από το όχημα. Ο κατηγορούμενος 2 δεν μου έχει κάνει καθόλου καλή εντύπωση. Καθ΄όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του προσπαθούσε με γρήγορο τρόπο να καταθέσει γεγονότα τα οποία εμφαίνονταν ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Οι θέσεις του ήταν ασαφείς και δεν συνάδουν ούτε και με την μαρτυρία του κατηγορουμένου
  3. Ο ίδιος αρχικά είπε ότι βοήθησε τον κατηγορούμενο 1 να εισέλθει στο αυτοκίνητο που οδηγούσε αυτός και ζοριζόταν λίγο, στη συνέχεια όμως υποστήριξε ότι ο κατηγορούμενος 1 μπόρεσε να κατέβει από το αυτοκίνητο. Ως εκ των άνω θεωρώ ότι ούτε ο κατηγορούμενος 1 αλλά ούτε και ο κατηγορούμενος 2 κατέθεσαν την αλήθεια στο Δικαστήριο και απορρίπτω την μαρτυρία τους ως αναξιόπιστη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει στην 2η κατηγορία το αδίκημα της μεταφοράς επιθετικού όπλου ή οργάνου κατά παράβαση του άρθρου 2 και 3
(1)του Κεφ. 159 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πρόσωπο το οποίο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, η απόδειξη των οποίων βαρύνει αυτό, έχει μαζί του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο οποιοδήποτε επιθετικό όπλο είναι ένοχο αδικήματος....» Τα συστατικά του στοιχεία είναι τα ακόλουθα: Πρόσωπο, χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία Να έχει μαζί του Οποιοδήποτε επιθετικό όπλο Σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο Σύμφωνα με την ερμηνευτική νομοθετική διάταξη άρθρο 2 του ιδίου Κεφαλαίου: "επιθετικό όπλο" σημαίνει οποιοδήποτε αντικείμενο που κατασκευάστηκε ή προσαρμόστηκε για να προκαλεί όταν χρησιμοποιείται βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία, ή που προορίζεται από το πρόσωπο που το έχει μαζί του για τέτοια χρήση από αυτό. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει στην 3η κατηγορία το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση......». Τα συστατικά του στοιχεία είναι τα ακόλουθα: 1. Ο κατηγορούμενος να εξυβρίσει άλλον, 2. Η εξύβριση να γίνεται με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση, 3. Η εξύβριση να γίνεται σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο. Όσον αφορά το τι συνιστά δημόσιο χώρο, ο όρος αυτός δίδεται στο άρθρο 4 του Κεφ. 154 και ερμηνεύθηκε στις υποθέσεις Ευθυμιάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 25, Anthony Castelow and another v. The Police
(1970)2 C.L.R. 141 και Μιχαήλ κ.α ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 362. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Στην υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 All E.R. 1297 που αφορούσε κατηγορία βάση του άρθρου 4 του Public Order Act 1986, με παρόμοια συστατικά στοιχεία με αυτά του άρθρου 99 του Ποινικού μας Κώδικα, αποφασίσθηκε ότι η ερμηνεία της λέξης «insulting» (σε ελληνική μετάφραση «υβριστικός») δεν είναι νομικό θέμα και θα πρέπει να αποδίδεται σε αυτή το κανονικό της νόημα. Αναφέρθηκε δε σχετικά ότι ο μέσος συνετός άνθρωπος αντιλαμβάνεται την ύβρη όταν τη βλέπει ή την ακούει. Το κριτήριο για την ύπαρξη όλων των πιο πάνω στοιχείων είναι καθαρά αντικειμενικό. Στην Αχιλλέως ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 98 κρίθηκε ως ορθή η πρωτόδικη απόφαση ότι η λέξη «καραγκιόζης» που είχε εκστομίσει η εφεσείουσα εναντίον Αστυνομικού, στον τόπο και υπό τις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκε είναι υβριστική και εκδηλώνει περιφρόνηση προς το πρόσωπο προς το οποίο εκστομίζεται και είναι γενικά προσβλητική και μειωτική του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται. Στην ίδια απόφαση έγινε αναφορά στην Brutus ανωτέρω και επισημάνθηκε ότι από το λεκτικό του Lord Reid ήτοι "... an ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears one" και πιο συγκεκριμένα από την φράση "sees one" εισάγεται παράλληλα με την εξύβριση δια λόγων και η εξύβριση με χειρονομίες. Επιπρόσθετα στην Αχιλλέως κρίθηκε ότι δεν χρειάζεται απόδειξη ότι προκλήθηκε οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος να επιτεθεί. Είναι αρκετόν ότι, όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99, ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Κάτι τέτοιο συνάγεται στην κάθε περίπτωση από τις περιστάσεις στο σύνολο τους. Ως προς το σημείο δε αυτό στην ίδια υπόθεση κρίθηκε ότι από το σύνολο των περιστάσεων ήταν βέβαιο ότι ο παραπονούμενος δε θεώρησε αθώα την επίμαχη έκφραση ούτε ασφαλώς την εξέλαβε ως εκδήλωση ευγένειας, διότι, αν μη τι άλλο, υπέβαλε παράπονο στην Αστυνομία. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιμετωπίζουν από κοινού στην 4η κατηγορία το αδίκημα της κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: « Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα................». Από το λεκτικό του άρθρου αυτού συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: 1. Η καταστροφή ή πρόκληση ζημιάς σε περιουσία, η οποία να είναι 2. Εσκεμμένη και 3. Παράνομη. Στην Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 168 αναφέρθηκε ότι, για τη στοιχειοθέτηση του υπό εξέταση αδικήματος, δεν απαιτείται η απόδειξη της ύπαρξης ειδικής πρόθεσης (specific intent). Η απόδειξή του συναρτάται με τη θεληματική και παράνομη πρόκληση ζημιάς. Συνεπώς από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το αδίκημα διαπράττεται είτε όταν ο κατηγορούμενος ενεργεί με επίγνωση του τι κάνει, δηλαδή όταν έχει την πρόθεση (intention) να επιφέρει την ζημιά είτε όταν η πράξη του γίνεται με αδιαφορία ως προς τις συνέπειες της (recklessness) και η ζημιά είναι η φυσική της συνέπεια. Αναφορικά δε με την έννοια της ζημιάς αυτή δεν περιορίζεται σε ζημιά μόνιμης φύσης (βλ. το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003 σελ. 431). Το ύψος δε της ζημιάς και η ιδιοκτησία δεν αποτελούν συστατικά στοιχεία του αδικήματος (βλ. Θωμά ν. Αστυνομίας
(1995)2 Α.Α.Δ 255). Τέλος παράνομη είναι μια πράξη όταν γίνεται χωρίς νόμιμη δικαιολογία (βλ. Police v. Djioppou
(1972)10 JSC 1365). ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υϊοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου
(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989
(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991
(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Το Δικαστήριο έχοντας προβεί στην πιο πάνω αξιολόγηση αδυνατεί να προβεί σε ασφαλή ευρήματα κατά πόσο ο κατηγορούμενος 2 την επίδικη ημέρα μετέφερε εντός του οχήματος του αντικείμενο και δη ότι αυτό ήταν ρόπαλο και εάν ανέφερε στον ΜΚ3 την φράση : « τί θέλεις ρε μαλάκα» ως επίσης ότι από κοινού με τον κατηγορούμενο 1 προκάλεσαν ζημιά στο όχημα του ΜΚ
  1. Ούτε και μπορώ να καταλήξω ότι το όχημα του ΜΚ3 έφερε οποιεσδήποτε ζημιές προκληθείσες από ρόπαλο, ως προσπάθησαν ανεπιτυχώς οι μάρτυρες κατηγορίας 2 και 3 να παρουσιάσουν εφόσον με κανένα τρόπο δεν αποδείχθηκαν αυτές ούτε με την προφορική ούτε και με την πραγματική μαρτυρία που παρουσιάστηκε. Το μόνο ασφαλές συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι ότι ο ΜΚ3 στις 28 Μαΐου 2018 οδηγούσε το όχημα του Kxxx70 και φεύγοντας από το κατάστημα Lidl ένα αυτοκίνητο το οποίο βρισκόταν στην είσοδο, του παρεμπόδιζε την έξοδο και αυτός κόρναρε 2 - 3 φορές. Το όχημα αυτό οδηγείτο από τον κατηγορούμενο 2 με συνεπιβάτη τον κατηγορούμενο
  2. Εκεί συνέβηκε ένα περιστατικό μεταξύ των κατηγορουμένων και του ΜΚ3 με αποτέλεσμα οι κατηγορούμενοι να μεταβούν και να προβούν σε καταγγελία στην αστυνομία εναντίον του ΜΚ3, η οποία ερεύνησε την υπόθεση. Ο Αστυφύλακας 1xx3 xxx Καγκαλλής έλαβε τις ανακριτικές καταθέσεις των κατηγορουμένων (τεκμήρια 3 και 5) και τους κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήρια 4, 6). Επίσης η αστυνομία έλαβε ανακριτική κατάθεση και από τον ΜΚ3 (τεκμήριο Γ΄) και εκκρεμεί εναντίον του άλλη ποινική υπόθεση με παραπονούμενους τους κατηγορούμενους 1 και
  3. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 2-4 εναντίον των κατηγορουμένων. Συνεπώς αυτοί αθωώνονται και απαλλάσσονται ο μεν ο 1ος στην 4η ο δε 2ος στην 2η, 3η και 4η. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.