ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΣΥΜΕΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 7149/18, 24/11/2021

(1)(ζ) του περί Προστασίας και Διαχείρισης Αγρίων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμο του 2003 ως τροποποιήθηκε. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής (ΚΑ εφεξής) κατέθεσαν στο Δικαστήριο 2 μάρτυρες, ήτοι ο Αστ. 1xx4, xxx Αντωνίου και ο xxx Παναγιώτου (ΜΚ2). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1 στη συνέχεια) ήταν ο Αστυφύλακας 1xx4 xxx Αντωνίου, εξεταστής της υπόθεσης ο οποίος ετοίμασε το φάκελο της υπόθεσης μετά που προσήλθε άτομο της Υπηρεσίας Θήρας στο σταθμό που υπηρετούσε, και του έδωσε κατάθεση στην οποία του ανέφερε ότι εξέδωσε εξώδικο εναντίον του κατηγορουμένου ότι εκπαίδευε σκύλους. Ο κατηγορούμενος δεν το πλήρωσε εντός του καθορισμένου χρόνου. Αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο αντίγραφο του φακέλου, τεκμήριο

1. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2018 ο ΜΚ1 επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον κατηγορούμενο και τον ενημέρωσε ότι θα διωχθεί ποινικά. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας όταν ερωτήθηκε εάν ανέφερε στον κατηγορούμενο για ποιό αδίκημα εκκρεμούσε το εξώδικο η απάντηση του ήταν ότι δεν θυμάται. Η Υπεράσπιση αποδέχεται ότι εκεί είναι απαγορευμένη περιοχή για το κυνήγι ως επίσης και ότι ο κατηγορούμενος δεν πλήρωσε το εξώδικο. Μάρτυρας κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν ο xxx Παναγιώτου ο οποίος υιοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο
2. Αυτός υπηρετεί στην Υπηρεσία Θήρας της επαρχίας Πάφου. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα την ώρα που μιλούσε με τον κατηγορούμενο στο μέρος είδε 4 σκύλους και θυμάται ότι αυτοί ευρίσκονταν σε απόσταση από κοντά τους γύρω στα 15 με 20 μέτρα. Είπε ότι την ώρα που έφευγε, οι σκύλοι ήταν κοντά στον κατηγορούμενο. Σε ερώτηση του συνηγόρου της ΚΑ είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν του ανέφερε ότι οι σκύλοι δεν είναι δικοί του ή ότι δεν τους εκπαίδευε, ούτε και προέβαλε οποιονδήποτε λόγο γιατί βρισκόταν στο συγκεκριμένο σημείο εκείνη την ημέρα. Με τον κατηγορούμενο δεν είχε οποιαδήποτε προηγούμενα. Επίσης απάντησε ότι όταν τον είδε ο ίδιος για πρώτη φορά ήταν σε απόσταση γύρω στα 40 μέτρα, οι σκύλοι ήταν κοντά του και αυτός τον πλησίασε στα 10 μέτρα. Συγκεκριμένα οι σκύλοι είπε ότι εκπαιδεύονταν, λαονέφκαν, επιάναν μαλαή, ιχνηλατούσαν. Κατά την αντεξέταση όταν του τέθηκε ότι παρέλειψε εσκεμμένα να αναφέρει στην κατάθεση του ότι οι σκύλοι ήταν 4 και το ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του δεν συμφώνησε. Στην ερώτηση εάν οι σκύλοι φορούσαν περιλαίμιο απάντησε ότι δεν το πρόσεξε. Επίσης όταν του τέθηκε η θέση ότι ο χώρος είναι περιουσία του κατηγορουμένου, αυτός είπε ότι δεν το γνωρίζει. Όταν του υποδείχθηκε το πιστοποιητικό τεκμήριο 3, το οποίο υποδεικνύει ως ιδιοκτήτη του χώρου τον κατηγορούμενο, αυτός είπε ότι δεν γνωρίζει εάν είναι δικό του το χωράφι και ο χώρος ήταν ανοιχτός. Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι οι συγκεκριμένοι σκύλοι ήταν δικοί του, διότι όταν ο ΜΚ2 πήγε κοντά του, ο κατηγορούμενος τους φώναζε να έρθουν. Αυτό δεν το ανέφερε στην κατάθεση του, όπως είπε σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης. Ακόμη η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο κατηγορούμενος λέγοντας στον ΜΚ2 την φράση «Ξέρω το», αυτός εννοούσε ότι γνώριζε για την περιοχή ότι είναι απαγορευμένη για την εκπαίδευση σκύλου. Περαιτέρω ο ΜΚ2 είπε ότι όταν αυτός έφευγε, οι σκύλοι ήταν κοντά στον κατηγορούμενο και δεν είδε εάν ο κατηγορούμενος τους φόρτωσε στο όχημα του. Η θέση της υπεράσπισης προς το ΜΚ2 ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν τους φόρτωσε στο όχημα του γιατί απλούστατα αυτοί δεν ήταν δικοί του. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και δη ότι ο κατηγορούμενος δεν συνδέθηκε με τους σκύλους. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Αυτός δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα, ημέρα Κυριακή, μετέβηκε στο τεμάχιο γης με αριθμό 4x9, το οποίο διατηρεί στην τοποθεσία A. Γ., στο χωριό Ασπρογιά. Αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο το πιστοποιητικό εγγραφής του εν λόγω τεμαχίου στο όνομα του, το οποίο είναι ανοιχτό από όλες τις πλευρές, τεκμήριο 3. Ανέφερε ότι οι Θηροφύλακες τον εντόπισαν και τη δεδομένη στιγμή εκείνος κρατούσε σκούπα στα χέρια. Υποστήριξε ότι την ώρα που ερχόντουσαν προς το μέρος του οι Θηροφύλακες άκουσε σκύλους οι οποίοι ιχνηλατούσαν αλλά σε καμία περίπτωση οι σκύλοι δεν ήταν δικοί του και ούτε τους εκπαίδευε. Αυτός είναι κυνηγός για 21 χρόνια και κάτοχος σκύλων οι οποίοι είναι καθαρόαιμοι και την συγκεκριμένη ημέρα αυτοί ευρίσκονταν στο σπίτι του. Στο όχημα του δεν βρισκόταν το κιβώτιο μεταφοράς των σκύλων του. Οι Θηροφύλακες αναχώρησαν και επέστρεψαν και δεύτερη φορά στο σημείο όπου και είχαν ένα έντονο διαπληκτισμό μεταξύ τους και αυτοί τηλεφώνησαν και πάλι στον υπεύθυνο τους με τον οποίο συνομίλησαν. Επίσης κατέθεσε και την ειδοποίηση πληρωμής εξώδικου προστίμου, τεκμήριο 4, το οποίο ως ανέφερε, παρά τις προσπάθειες του, δεν κατέστη δυνατό να πληρωθεί. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και ο συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ 1, 2 και τον κατηγορούμενο, που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου

(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Αναφορικά με την μαρτυρία του ΜΚ1 αυτή γίνεται μερικώς αποδεκτή δηλαδή μόνο για τις ενέργειες του για την συμπλήρωση του φακέλου της παρούσας υπόθεσης αλλά το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την θέση του σε σχέση με την συνομιλία την οποία είχε με τον κατηγορούμενο όταν ο πρώτος του τηλεφώνησε για να τον ενημερώσει ότι θα διωχθεί ποινικά, αφού και ο ίδιος κατά την αντεξέταση του σε αρκετές περιπτώσεις δεν θυμόταν ακριβώς με ακρίβεια να αναφέρει την συνομιλία. Συνεπώς το μέρος της μαρτυρίας του σε σχέση με την τηλεφωνική συνομιλία του με τον κατηγορούμενο δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τον ΜΚ2 ο οποίος δεν μου έκανε καλή εντύπωση καταθέτοντας σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν την 24.6.

1. Η μαρτυρία του δεν εξετάστηκε μικροσκοπικά αλλά σε συσχετισμό με την υπόλοιπη δοθείσα μαρτυρία. Αυτός θεωρώ ότι δεν περιέγραψε τα γεγονότα ως επεσυνέβηκαν την επίδικη ημέρα. Αυτός ανέφερε ενόρκως ότι, όταν πήγε κοντά στον κατηγορούμενο ο τελευταίος φώναζε στους σκύλους να έρθουν κοντά του και τους μιλούσε, αυτοί ήταν 4, ιχνηλατούσαν, επιάναν μαλαή. Επίσης είπε ότι όταν συνομιλούσαν, οι σκύλοι ήταν στα 15 - 20 μέτρα και όταν αυτός αναχώρησε από εκεί οι σκύλοι ήταν κοντά στον κατηγορούμενο. Αυτά δεν τα ανέφερε στην κατάθεση του (τεκμήριο 2), αλλά ούτε και ότι οι σκύλοι ιχνηλατούσαν, ούτε και τον τρόπο που ο κατηγορούμενος εκπαίδευε σκύλους. Δηλαδή καμία μαρτυρία δεν έδωσε αναφορικά με τις ενέργειες του κατηγορούμενου σε σχέση με τους συγκεκριμένους σκύλους και αν αυτές συνιστούσαν εκπαίδευση. Η μόνη αναφορά στην κατάθεση του ήταν ότι εντόπισε ένα άτομο να εκπαιδεύει κυνηγετικούς σκύλους. Διερωτώμαι πώς αυτός μπορεί να θυμάται τις πιο πάνω λεπτομέρειες 3 χρόνια μετά, ενώ δεν τα ανέφερε τότε στην κατάθεση του, όταν τα γεγονότα ήταν πρόσφατα. Αποδέχομαι την θέση της υπεράσπισης ότι αυτά αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις του ΜΚ
2. Όταν του τέθηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης ότι όλα αυτά είναι εκ των υστέρων σκέψεις γιατί ακριβώς δεν αναφέρονται στη κατάθεση του απάντησε ότι ο κατηγορούμενος του είπε «ξέρω το» και «δεν κρατώ λεφτά να το πληρώσω» εννοώντας ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι διέπραττε το αδίκημα. Το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί από τις απαντήσεις και τις θέσεις του ΜΚ2 και δη ότι αυτός κατέθεσε την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα. Ούτε και μπορώ να καταλήξω ότι η πιο πάνω αναφορά του κατηγορούμενου στον ΜΚ2 καταδείκνυε την γνώση του για την διάπραξη του αδικήματος ή ότι όντως αυτός διέπραξε το εν λόγω αδίκημα. Η θέση που υποβλήθηκε στον ΜΚ2 στην αντεξέταση του ήταν ότι λέγοντας του ο κατηγορούμενος «ξέρω το» αυτός εννοούσε ότι εκεί είναι απαγορευμένη περιοχή κάτι που αυτός αποδέχεται. Ανεξάρτητα των πιο πάνω ο ΜΚ2 συμφώνησε ότι ο χώρος εκεί ήταν ανοικτός, συνεπώς θα ήταν ενδεχόμενο αυτοί οι σκύλοι να μην ήταν του κατηγορούμενου αλλά είτε αδέσποτοι είτε κάποιου άλλου προσώπου. Ο ΜΚ2 δεν έλεγξε εάν αυτοί έφεραν περιλαίμιο ούτε και έδωσε καμία περιγραφή αυτών των σκύλων αφού ο ίδιος είπε ήταν πλησίον του, ούτε και οποιαδήποτε αναφορά για την ηλικία τους ως και η θέση της υπεράσπισης. Η απλή αναφορά του στην κατάθεση του ότι ήταν κυνηγετικοί σκύλοι θεωρώ δεν είναι επαρκής για να καταλήξω ότι αυτοί οι σκύλοι ήταν κυνηγετικοί. Ο ΜΚ2 δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος ήταν ο ιδιοκτήτης των συγκεκριμένων σκύλων. Τόσο ο ΜΚ1 όσο και ο ΜΚ2 παρέλειψαν και δεν έλαβαν οποιαδήποτε κατάθεση του κατηγορούμενου ούτως ώστε αυτός να αναφέρει τις θέσεις του ως τις εξέθεσε στο Δικαστήριο. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του ΜΚ2 την οποία απορρίπτει ως ελλιπή, αναξιόπιστη και δεν της αποδίδεται καμία βαρύτητα πέραν της συνάντησης τους εκεί με τον κατηγορούμενο. Το Δικαστήριο αποδέχεται το Πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας (τεκμήριο 3) στο όνομα του κατηγορούμενου το οποίο βρίσκεται στην τοποθεσία A. Γ., στην κοινότητα Ασπρογιάς της επαρχίας Πάφου. Επίσης είναι αποδεκτή η Ειδοποίηση πληρωμής εξώδικου προστίμου (τεκμήριο 4) στο όνομα του κατηγορούμενου εκδοθείσα την 24 Ιουνίου 2018 και ότι δεν εξοφλήθηκε από τον κατηγορούμενο. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος ήταν ένας ειλικρινής μάρτυρας, σταθερός στην μαρτυρία του η οποία σε κανένα στάδιο δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Αυτός παραδέχτηκε ότι την δεύτερη φορά που ήρθαν στο χώρο οι Θηροφύλακες είχαν έντονη συζήτηση. Επίσης ανέφερε ότι στο τεμάχιο του υπάρχει εκκλησάκι το οποίο είχε καθαρίσει εκείνη την ημέρα. Ακόμη υποστήριξε ότι τους σκύλους τους άκουσε. Ο κατηγορούμενος έχει κάνει στο Δικαστήριο άριστη εντύπωση με την ειλικρίνεια του, την σταθερότητα και συνέπεια στις θέσεις του οι οποίες δεν κλονίστηκαν σε καμία περίπτωση. Το Δικαστήριο είναι βέβαιο ότι αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα τα οποία συνέβησαν την επίδικη ημέρα δηλαδή ότι οι σκύλοι οι οποίοι βρίσκονταν στο σημείο πλησίον ή στο τεμάχιο που ανήκε στον κατηγορούμενο δεν είχαν καμία σχέση με αυτόν. Αποδέχομαι πλήρως τις θέσεις του σε σχέση με τα διαβήματα που αυτός έκανε, μετά το συμβάν, δηλαδή ότι επισκέφθηκε τον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς, τον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου, ότι συνομίλησε τηλεφωνικώς με τον προϊστάμενο του Ταμείου Θήρας και ότι έκανε προσπάθειες πληρωμής του εξώδικου για τους λόγους που ανέφερε. Αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στο κατηγορητήριο γίνεται αναφορά του άρθρου 27

(1)(ζ) του Περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμο του 2003 (152(I)/2003) το οποίο αναφέρει τα εξής:

(1)Ο προϊστάμενος, με την έγκριση του υπουργού, με διάταγμα που δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας: (ζ) καθορίζει περιοχές, ώρες και περιόδους κατά τις οποίες οι ιδιοκτήτες κυνηγετικών σκύλων ή κυνηγετικών σκύλων συγκεκριμένων ικανοτήτων δύνανται να μεταφέρουν τους σκύλους τους για άσκηση, νοουμένου ότι είναι κάτοχοι εν ισχύι άδειας κυνηγίου και έχουν καταβάλει τα σχετικά τέλη που προβλέπονται στο Παράρτημα VIII: Νοείται ότι, απαγορεύεται η ελεύθερη ή με επιτήρηση κυκλοφορία σκύλων σε περιοχές εκτός των πιο πάνω περιοχών· To άρθρο 17 του Περί Σκύλων Νόμου 184(I)/2002 το οποίο αναφέρεται στο κατηγορητήριο προνοεί τα εξής: 17. «Απαγορεύεται η ελεύθερη ή με επιτήρηση κυκλοφορία κυνηγετικών σκύλων εντός απαγορευμένων περιοχών κυνηγίου, κατά την ανοικτή περίοδο κυνηγίου, όπως αυτή καθορίζεται στον περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμο, εκτός και αν έχουν καθοριστεί ως περιοχές άσκησης κυνηγετικών σκύλων σύμφωνα με το εδάφιο

(1)του άρθρου 14». Να σημειωθεί ότι αυτό έχει διαγραφεί με τον Νόμο 78(I)/2019 το οποίο ίσχυε όμως κατά την διάπραξη του αδικήματος. Δηλαδή προκύπτει από το πιο πάνω αναφερόμενο άρθρο 27 ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: 1.Οι Ιδιοκτήτες σκύλων

1. Κυνηγετικών
2. Δύνανται να τους μεταφέρουν για άσκηση
3. Σε καθορισμένες περιοχές, ώρες και περιόδους
4. Όταν είναι κάτοχοι άδειας κυνηγίου εν ισχύει και έχουν καταβάλει τα σχετικά τέλη. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος σύμφωνα με το άρθρο 17 είναι τα εξής:
5. Απαγορεύεται η κυκλοφορία, ελεύθερη ή με επιτήρηση
6. κυνηγετικών σκύλων
7. εντός απαγορευμένων περιοχών κυνηγίου,
8. κατά την ανοικτή περίοδο κυνηγίου. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου

(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989

(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991

(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Λαμβάνοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι βέβαιο ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη ημέρα ευρισκόταν στο μη περιφραγμένο τεμάχιο 4x9, στην τοποθεσία A. Γ. στην κοινότητα Ασπρογιάς, της επαρχίας Πάφου. Εκεί είναι απαγορευμένη περιοχή κυνηγίου. Ο ΜΚ2 Θηροφύλακας μαζί με άλλο συνάδελφο του εντόπισαν τον κατηγορούμενο ο οποίος την δεδομένη στιγμή κρατούσε σκούπα στα χέρια. Στην περιοχή ευρίσκονταν σκύλοι, όταν οι πιο πάνω ερχόντουσαν προς το μέρος του κατηγορούμενου οι οποίοι όμως δεν ήταν δικοί του και ούτε τους εκπαίδευε. Ο κατηγορούμενος είναι κυνηγός για 21 χρόνια και κάτοχος σκύλων και την συγκεκριμένη ημέρα αυτοί ευρίσκονταν στο σπίτι του. Στο όχημα του δεν ευρισκόταν το κιβώτιο μεταφοράς των σκύλων του. Οι Θηροφύλακες αναχώρησαν αφού ο ΜΚ2 του εξέδωσε το εξώδικο (τεκμήριο 4) δηλαδή ότι αυτός εκπαίδευε κυνηγετικούς σκύλους. Ο κατηγορούμενος είπε στον ΜΚ2 ότι γνωρίζει για την περιοχή ότι είναι απαγορευμένη περιοχή κυνηγίου. Αυτοί επέστρεψαν και δεύτερη φορά στο σημείο όπου και είχαν ένα έντονο διαπληκτισμό μεταξύ τους και τηλεφώνησαν και πάλι στον υπεύθυνο τους με τον οποίο συνομίλησαν. Ο κατηγορούμενος δεν εξόφλησε το εξώδικο παρά τις προσπάθειες του για αποπληρωμή του. Επίσης ο ίδιος μετέβηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς, στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου και συνομίλησε και με τον προϊστάμενο της Υπηρεσίας Θήρας γιατί ένοιωθε αδικημένος με την εξέλιξη των γεγονότων στις 24.6.18. Ο κατηγορούμενος δεν έχει συνδεθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο με οποιονδήποτε σκύλο ή «κυνηγετικό» σκύλο, που ευρισκόταν στην εν λόγω περιοχή και δη ότι αυτός ήταν Ιδιοκτήτης ή ότι εκπαίδευε τέτοιον ως προνοεί το άρθρο 27 πιο πάνω. Ούτε και παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή ότι αυτός είχε ή δεν είχε οποιαδήποτε άδεια κυνηγίου εν ισχύει, ως αναφέρει το άρθρο 27

(1)(ζ). Ως εκ των άνω θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε την κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος λόγω μη απόδειξης των πιο πάνω αναφερθέντων συστατικών στοιχείων του αδικήματος στην οποία αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο