Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν. Αρέστη, Αρ. Υπόθεσης: 1117/21, 1/12/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου - Παπά, E. Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1117/21 Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού ν ΧΧΧ Αρέστη Ημερομηνία: 01 Δεκεμβρίου 2021 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Νεοκλέους Για τον κατηγορούμενο: κα Ε. Πατσαλίδη Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος, με δική του παραδοχή στις 6 κατηγορίες, που αντιμετωπίζει σύμφωνα με το κατηγορητήριο, για παραβάσεις του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Συγκεκριμένα κατηγορείται για κατηγορίες παράνομης κατοχής και χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, δεν έχουν αμφισβητηθεί από τη συνήγορο Υπεράσπισης και δεν χρήζουν επανάληψης. Η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με δύο προηγούμενες ποινικές καταδίκες. Δηλαδή την υπόθεση με αρ. XXXXX/07, ημερομηνία καταδίκης 23 Μαΐου 2007, καταδικάστηκε σε δυόμιση χρόνια φυλάκιση και σε αυτήν λήφθηκαν υπόψη άλλες τρεις υποθέσεις. Ως επίσης δεύτερη ποινική καταδίκη με αρ. XXXXX/07, υπόθεση εμπρησμού και λήφθηκε υπόψη η ποινική υπόθεση με αρ. XXXXX/07 για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου (ημερομηνία καταδίκης 12.02.08), του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δυόμιση χρόνων. Η συνήγορος Υπεράσπισης αγόρευσε προς μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας (Τεκμήριο Α) ως επίσης κατέθεσε στο Δικαστήριο τα Τεκμήρια Β μέχρι Ε. Τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το νομοθέτη όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, που προβλέπεται από τον Νόμο. Στις κατηγορίες 1 και 5 προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 12 χρόνια ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Στις κατηγορίες 2, 4 και 6 προβλέπεται δια βίου φυλάκιση ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Στην κατηγορία 3, φυλάκιση μέχρι οκτώ χρόνια ή χρηματική ποινή ή και οι δύο ποινές. Περαιτέρω η σοβαρότητα των αδικημάτων διαφαίνεται από το γεγονός ότι αυτά αφορούν ναρκωτικά, τα οποία όπως επανειλημμένα έχει τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ενσπείρουν τον πόνο και τη δυστυχία σε μεγάλο αριθμό νέων κυρίως ανθρώπων και των οικογενειών τους. Επιπλέον πρόκειται για αδικήματα, τα οποία βρίσκονται σε έξαρση και συναφώς καθίσταται επιτακτική η ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 240 λέχθηκαν σχετικά τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει, όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6162 και 6162/15.7.96 Η χρήση ναρκωτικών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Αποτελούν τα ναρκωτικά κίνδυνο, τόσο για τη φυσική, όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού. Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που καθιστά τη φυλάκιση εμφανή επιλογή». Το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται, είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο κατά τον καθορισμό της ποινής. Είναι γεγονός ότι τόσο ο σχετικός Νόμος όσο και η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προβαίνουν σε μια διαφοροποίηση ως προς την μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Σύμφωνα με το άρθρο 30
(4)(β)(iii) το αδίκημα καθίσταται λιγότερο σοβαρό μεταξύ άλλων και από το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε οιανδήποτε ανάμειξη σε εμπορία ή διακίνηση ναρκωτικών και ότι το παράπτωμα του σχετίζεται αποκλειστικά με τη χρήση ναρκωτικών. Στην υπόθεση Beyki ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 52/07 ημερομηνίας 23.1.2008 λέχθηκαν σχετικά τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι τα ναρκωτικά αποτελούν σοβαρότατο κίνδυνο για τον άνθρωπο, ο οποίος κίνδυνος πρέπει να καταπολεμηθεί. Οι αυστηρές ποινές που επιβάλλονται για αδικήματα σχετιζόμενα με ναρκωτικά είναι το μέσο που έχουν τα δικαστήρια για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Γι' αυτό και οι ποινές που συνήθως επιβάλλονται για τέτοια αδικήματα ενέχουν και το στοιχείο της αποτροπής. Όμως, θεμελιωμένη είναι και η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών, όπως λέχθηκε στην Afroughi (ανωτέρω), καθιστούν επάγγελμα τους τη διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίον (περιθώριο) σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.» Ακόμη όμως και στην περίπτωση των χρηστών, η ποινή φυλάκισης δεν είναι ως θέμα αρχής κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, λανθασμένη. Σε σχέση με την αντιμετώπιση των χρηστών στην Παγιαβλάς (ανωτέρο) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Πράγματι, γίνεται διάκριση μεταξύ εμπόρων και χρηστών ναρκωτικών. Στην περίπτωση των πρώτων, η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη. Αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Η διάκριση, όμως, μεταξύ των δύο κατηγοριών παραβατών, αμβλύνεται σε μεγάλο βαθμό, αναλογιζόμενοι ότι είναι οι χρήστες που συντηρούν την εμπορία ναρκωτικών. Χωρίς τους χρήστες, δε θα υπήρχε αγορά για τα ναρκωτικά. Η καταπολέμηση του κακού στη γένεσή του διέρχεται μέσα από την καταπολέμηση της κατανάλωσης ναρκωτικών. Έτσι, και στην περίπωση των χρηστών, συντρέχουν ισχυροί λόγοι για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών.» Η μικρή ποσότητα ναρκωτικών επίσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Όμως, από μόνο του το γεγονός αυτό, δεν έχει αναγκαία αποφασιστική σημασία. Θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να συνδυάζεται με άλλους μετριαστικούς παράγοντες όπως π.χ η απουσία εμπορίας και η περιστασιακή χρήση (βλ. Τρύφωνος ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 202/08 ημερ. 19.3.2009 και Σελλής ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 215). Η προσπάθεια ενός χρήστη να απεγκλωβιστεί από τον εθισμό του αποτελεί ένα επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα. Τέτοια προσπάθεια, σύμφωνα με τη νομολογία, πρέπει να ανταμείβεται ανάλογα, καθ' ην έκταση με την ενδεχόμενη απεξάρτηση θα εκλείψει και η ανάγκη διάπραξης αδικημάτων προς εξασφάλιση της δόσης του χρήστη (βλ. Χριστοφίδης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 148, Καρακάννας ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 463 και Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 82). Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω λοιπόν υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων, ως αυτή διαφαίνεται και από τις περιστάσεις που περιβάλλουν τη διάπραξη τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών ενόψει και της ανησυχητικής έξαρσης, η οποία παρατηρείται αλλά και των συνεπειών τέτοιας φύσης αδικημάτων στην κοινωνία. Πάρα τα πιο πάνω είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της υπόθεσης, για εξισορρόπηση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής όμως δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd
(1993)2 Α.Α.Δ. 17). Όπως αναφέρθηκε ο Κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου, αλλά έχει δύο προηγούμενες ποινικές καταδίκες, στις οποίες δεν έχει αποκατασταθεί. Αυτές αφορούν αδικήματα με ημερομηνία καταδίκης το
- Το ένα εξ αυτών λήφθηκε υπόψη στην 2434/07 και είναι παρόμοιας φύσεως με τα αδικήματα του κατηγορητηρίου. Για αυτές δεν δικάζεται εκ νέου ο Κατηγορούμενος και έχουν παρέλθει 13 χρόνια από την καταδίκη του. Όπως ανέφερα πιο πάνω κατατέθηκε ενώπιόν μου ιατρική γνωμάτευση, ημερομηνίας 14 Αυγούστου 2017 το Τεκμήριο Β, στο οποίο είχε αναφερθεί ότι η ψυχική κατάσταση του Κατηγορουμένου παρουσίασε προοδευτικά βελτίωση και η προαναφερόμενη συμπτωματολογία έχει αισθητά υφεθεί. Επίσης κατατέθηκε ενώπιόν μου το Τεκμήριο Γ, ιατρική έκθεση, ημερομηνίας 11.11.
- Σε αυτό αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος έχει βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό. Στα αρχεία των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας καταχωρείται από το 2002 μέχρι το 2013 πληροφόρηση για το ιστορικό χρήσης παράνομων ουσιών και διαδικασίες υποχρεωτικής ψυχιατρικής εξέτασης, χωρίς σαφή τότε συμπτωματολογία πέραν των σοβαρών οικογενειακών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Δεν έχει παρουσιαστεί από την Υπεράσπιση, οποιοδήποτε πρόσφατο ιατρικό πιστοποιητικό για τον Κατηγορούμενο. Επίσης το Τεκμήριο Δ, με ημερομηνία 13 Οκτωβρίου 2021, αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος πήγε στο μοναστήρι της Παναγίας της Γχχχχς κατά ή περί τον Αύγουστο του 2018 και παραμένει στα καθήκοντά του μέχρι τις 13.10.
- Προκύπτει όμως ότι ενώ γίνεται αναφορά σε αυτό το τεκμήριο ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόταν στο μοναστήρι κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου διέπραξε τα αδικήματα του κατηγορητηρίου. Προς όφελος του Κατηγορουμένου, λαμβάνω υπόψη μου όλα όσα τέθηκαν από τη συνήγορό του και ιδιαίτερα την παραδοχή του στο Δικαστήριο ως επίσης και στην Αστυνομία, τη θεληματική κατάθεση, την οποία έδωσε και ανέφερε ότι τα ανευρεθέντα είναι για δική του χρήση. Ότι είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών από νεαρή ηλικία, την ποσότητα που κατείχε, η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί μεγάλη και από τα γεγονότα της υπόθεσης δεν προκύπτει εμπλοκή του σε αδικήματα εμπορίας ναρκωτικών ως προνοεί το Άρθρο 30
(4)β(iii). Περαιτέρω λαμβάνω υπόψη μου το περιεχόμενο των Τεκμηρίων Β, Γ και Ε. Ως επίσης όλες τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις ως φαίνονται από το Τεκμήριο Α. Συνεκτιμώντας όλα τα πιο πάνω και έχοντας κατά νου την αρχή της εξατομίκευσης της ποινής κρίνω ότι στην παρούσα μπορεί να αποφευχθεί η επιβολή ποινή φυλάκισης για τον Κατηγορούμενο και εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: Για τη δεύτερη κατηγορία ποινή προστίμου €
- Για την τρίτη κατηγορία ποινή προστίμου €
- Για την πέμπτη κατηγορία ποινή προστίμου €
- Δεν επιβάλλω καμία ποινή για τις κατηγορίες 1, 4 και 6 που είναι αλληλένδετες με τις κατηγορίες 2, 3 και
- Τα τεκμήρια να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) ......................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο