← Κύπρος

Δήμος Γεροσκήπου ν. Φακοντή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6297/16, 8/3/2021

Δήμος Γεροσκήπου ν. Φακοντή κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6297/16, 8/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B30 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6297/16 Δήμος Γεροσκήπου εναντίον

  1. ΧΧΧ Φακοντή
  2. ΧΧΧ ACTION LIMITED
  3. ΧΧΧ Πολυβίου
  4. ΧΧΧ GOLF LIMITED
  5. ΧΧΧ Κυριάκου
  6. ΧΧΧ Κυριάκου
  7. ΧΧΧ Κυριάκου
  8. ΧΧΧ Κυριάκου --------------------------------- Ημερομηνία: 8 Μαρτίου 2021 Εμφανίσεις: Για τους Παραπονούμενους: κα Χριστοδούλου για κα Α. Κορακίδου Για τον Κατηγορούμενο 1: κα Νεοφύτου Για τους Κατηγορούμενους 4 και 8: κα Σ. Χ' Νεοφύτου Κατηγορούμενοι 1 και 8 παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι 1, 4 και 8 αντιμετωπίζουν κατηγορίες ότι επέτρεψαν και/ή συνέδραμαν στην ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής (κατηγορίες 1, 2, 3, 4 και 5) βάση του άρθρου 3 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96 ( Νόμος στη συνέχεια), κατηγορία διατήρησης χώρου εντός του οποίου ασκείται επιχείρηση χωρίς την άδεια του Δήμου Γεροσκήπου (στο εξής ΔΓ) (κατηγορία 16), ως επίσης και κατηγορίες ανοχής και/ή συνδρομής στην κατοχή και χρήση οικοδομής άνευ πιστοποιητικού τελικής έγκρισης κατά παράβαση του άρθρου 10 του Νόμου (κατηγορίες 7 -11, 13, 14). Αμφότεροι οι κατηγορούμενοι 1, 4 και 8 καταχώρησαν μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες και η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Να αναφερθεί ότι η 2η κατηγορούμενη και ο 3ος κατηγορούμενος επί του κατηγορητηρίου παραδέχθηκαν ενοχή και θα τους επιβληθεί ποινή με την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας εναντίον των κατηγορουμένων 1, 4 και
  9. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής (ΚΑ στη συνέχεια για σκοπούς συντομίας) κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες, ήτοι η ΧΧΧ Πιστέντη (ΜΚ1) και η ΧΧΧ Παπαπέτρου (ΜΚ2). ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, και τις δύο μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν οι μάρτυρες να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους ( Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1Α Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Πιο κάτω γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση της κάθε μάρτυρος. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας της αλλά συσχετίστηκε,τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α Α.Α.Δ 165, Σάββα κ. α. v Γεωργίου, 2006,1,658). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας εκάστης μάρτυρος. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1) κατέθεσε η ΧΧΧ Πιστέντη, ΧΧΧ μηχανικός στον Δήμο Γεροσκήπου από το
  1. Αυτή είναι υπεύθυνη για την έκδοση αδειών οικοδομής, για τον έλεγχο διαφόρων παρανομιών σε σχέση με οικοδομές, για διάφορα έργα που εκτελούνται από τον εν λόγω Δήμο και άλλα. Το 2016 της ζητήθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο να μεταβεί στο τεμάχιο 2Χ, φύλλου σχεδίου 5Χ/1Χ Ε. 2 για να διαπιστώσει την επί τόπου κατάσταση σε σχέση με διάφορες παράνομες οικοδομές και αναπτύξεις σε αυτό. Κατέθεσε μεταξύ άλλων το Τεκμήριο 1 το οποίο αποτελεί πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας στο οποίο εμφαίνεται ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου ο 1ος κατηγορούμενος από τις 7/3/
  2. Κατά την επίσκεψη της εκεί διαπίστωσε την λειτουργία δύο ειδών επιχειρήσεων, ξεχωριστών, δηλαδή mini golf και γήπεδα mini football μαζί με τις εγκαταστάσεις τους. (τεκμήριο 3 σχετικές φωτογραφίες ληφθείσες από αυτήν την 13/9/19 όταν ξαναεπισκέφθηκε τον χώρο, τις οποίες επεξήγησε). Αυτή προέβηκε σε έρευνα στα μητρώα του ΔΓ και μέχρι σήμερα δεν έχει υποβληθεί καμία αίτηση από τον ιδιοκτήτη του τεμαχίου για εξασφάλιση άδειας οικοδομής για τις αναπτύξεις στο επίδικο τεμάχιο. Κατέθεσε και αναφέρθηκε στο τεκμήριο 4 αίτηση από την ΑΧΧΧ Φακοντή και ΝΧΧΧ. Φακοντή προς την Πολεοδομική Αρχή, ημερομηνίας 8/9/2000 για έκδοση πολεοδομικής άδειας, την οποία υπογράφουν ο 1ος και ο 8ος κατηγορούμενος. Σε αυτό περιγράφεται η ανάπτυξη δηλαδή μίνι γκολφ με μικρό λούνα πάρκ και καφετέρια. Το τεκμήριο 4
(4)αποτελεί γνωστοποίηση χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας στις 29/9/
  1. Αυτή η άδεια όπως ανέφερε η ΜΚ1 δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΔΓ για έκδοση άδειας οικοδομής και έχει λήξει το
  2. Ο κατηγορούμενος 8 είναι διευθυντής της 4ης κατηγορούμενης με βάση το τεκμήριο
  3. Ο ίδιος απευθυνόμενος προς τον ΔΓ αποδέχεται την ιδιότητα του εκτελεστικού διευθυντή της 4ης κατηγορούμενης (τεκμήριο 6). Αντεξεταζόμενη η ΜΚ1 απάντησε ότι δεν γνωρίζει εάν το 2006 όταν αυτή διορίστηκε στον Δήμο υφίσταντο οι δύο επιχειρήσεις του mini golf και του mini football. Δεν γνωρίζει πότε κτίστηκαν αυτές αλλά πιστεύει ότι σύμφωνα με το τεκμήριο 4
(4)ήταν μεταγενέστερη ημερομηνία. Σε υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης του 1ου κατηγορούμενου ότι οι οικοδομές ήταν ήδη κτισμένες όταν αυτός κατέστη ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου δηλαδή το 2016, αυτή συμφώνησε και είπε « μετά το 2005 με βάση την πολεοδομική άδεια, δεν ξέρω αν ήταν και πριν και ήταν χωρίς πολεοδομική άδεια». Επίσης σε άγνωστο προς αυτήν χρόνο το τεμάχιο μεταβιβάστηκε από τον 1ον κατηγορούμενο στα παιδιά του και στις 7/3/16 αυτά το μεταβίβασαν πίσω σε αυτόν. Επίσης απάντησε ότι επισκέφθηκε τον χώρο προς το τέλος του 2015 αλλά δεν εισήλθε εντός του τεμαχίου γιατί υπήρχε περίφραξη. Δεν υπήρχε κανένα πρόσωπο εκεί. Ακόμη είπε ότι στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εντός του ΔΓ επιβάλλονται τέλη αυτό όμως δεν συνεπάγεται και ότι έχουν άδεια λειτουργίας. Πρόσθεσε ότι, όταν ο Δήμος προωθεί μία υπόθεση ελέγχεται ποιός είναι ο ενεργός ιδιοκτήτης. Οι οδηγίες που δόθηκαν σε αυτήν ήταν να κατηγορηθεί ο ιδιοκτήτης που κατείχε το τεμάχιο και η εταιρεία που το λειτουργούσε εκείνο τον χρόνο. Η συνήγορος του 1ου κατηγορούμενου έθεσε μόνο την θέση ότι αυτός δεν επέτρεψε την κατασκευή και ανέγερση της οικοδομής του κέντρου αναψυχής και του μίνι γκολφ αναφορικά με την πρώτη και την δεύτερη κατηγορία και δεν αμφισβήτησε την ΜΚ1 για τα γήπεδα του μίνι φούτμπολ (5η κατηγορία). Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ2): ΧΧΧ Παπαπέτρου Αυτή είναι ΧΧΧ ταμίας στον ΔΓ από το 2006 και προϊσταμένη του οικονομικού τμήματος. Κατέθεσε τα τεκμήρια 7 -17 τα οποία αφορούν μεταξύ άλλων τα τέλη ακίνητης ιδιοκτησίας τα οποία επιβλήθηκαν στον ιδιοκτήτη του επίδικου ακινήτου δηλαδή τον 1ον κατηγορούμενο, αλλά και διάφορα άλλα τέλη όπως υδατοπρομήθειας, σκυβάλλων κ.α. που επιβλήθηκαν στην 2η και στην 4η κατηγορούμενη από το 2003 -
  1. Αυτή ειδικότερα αναφέρθηκε:
  2. Στην κατηγορούμενη 2 η οποία δραστηριοποιείται στο επίδικο τεμάχιο, με την διατήρηση του γηπέδου μίνι φούτμπολ και φορολογείται από τον ΔΓ (σχετ. το τεκμήριο 10). Διευθυντής της 2ης κατηγορούμενης είναι ο 3ος κατηγορούμενος (σχετ.το τεκμήριο 9). Στις φωτογραφίες (τεκμήριο 11) τις οποίες παρουσίασε εμφαίνεται ο χώρος των γηπέδων του μίνι φούτμπολ τον οποίο η ίδια επισκέφθηκε δύο φορές μία το 2015 σε παιδικά γενέθλια και η δεύτερη στις 24/11/20 όταν έλαβε και τις πιο πάνω φωτογραφίες.
  3. Στην κατηγορούμενη 4 οποία δραστηριοποιείται επίσης στο επίδικο τεμάχιο και διατηρεί υποστατικά μίνι γκολφ και φορολογείται από τον ΔΓ (σχετικά τα τεκμήρια 12,13,14 φωτογραφίες). Ο 8ος κατηγορούμενος είναι ο διευθυντής και εκπρόσωπος της 4ης κατηγορούμενης. Αυτός στις 17/1/2008 υπέβαλε την αίτηση για εξασφάλιση άδειας επαγγελματικής στέγης και επαγγελματικής άδειας για την 4η κατηγορούμενη (τεκμήριο 15), για το έτος 2007 - 2008 την οποία και υπογράφει, επειδή όμως δεν υπέβαλε μαζί τα απαραίτητα δικαιολογητικά δηλαδή την άδεια οικοδομής και το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης η αίτηση δεν εξετάστηκε και δεν εκδόθηκε άδεια επαγγελματικού υποστατικού. Αυτή αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι δεν γνωρίζει πότε ανεγέρθηκαν οι εν λόγω εγκαταστάσεις και ότι το συγκεκριμένο υποστατικό χρεώνεται με τις συγκεκριμένες φορολογίες ως υποστατικό μίνι γκολφ. Επανέλαβε ότι η επιβολή και η εξόφληση φορολογίας δεν συνεπάγεται και έκδοση άδειας επαγγελματικού υποστατικού ή άδεια λειτουργίας η οποία άδεια εκδίδεται μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και αφού ο ενδιαφερόμενος υποβάλει όλα τα αναγκαία έγγραφα για να στηρίξει την αίτηση του. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1, 4 και 8 και αφού τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους σύμφωνα με το άρθρο 74
(1)(γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, οι κατηγορούμενοι επέλεξαν να τηρήσουν το δικαίωμα της σιωπής το οποίο αναφύεται από το τεκμήριο της αθωότητας και περιέχεται στον πυρήνα της δίκαιης δίκης. (Δημοκρατία v Αβρααμίδου και άλλων
(2004)2 ΑΑΔ, 51, Ανδρέας «Ψύλλας» v Δημοκρατίας
(2003)2 ΑΑΔ, 353). Οι κατηγορούμενοι δεν παρουσίασαν οποιοδήποτε μάρτυρα υπεράσπισης. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης κατέθεσαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους, με τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις, έγγραφα Α, Β και Γ αντίστοιχα. Όλα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσια. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή την ΜΚ1 που κατέθετε ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μετέφερε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια ότι η ίδια διαπίστωσε με την επίσκεψη της στο επίδικο τεμάχιο. Αυτή δεν υπέπεσε σε καμία ουσιώδη αντίφαση και δεν έχω εντοπίσει ότι είχε οποιοδήποτε όφελος για να επικαλεστεί ψευδώς γεγονότα. Αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία της, πλην δύο σημείων που θα αναφέρω και θα επεξηγήσω πιο κάτω. Η ΜΚ1 κατέθεσε ως αναφέρθηκε πιο πάνω στις φωτογραφίες τεκμήριο 2 τις οποίες έλαβε στις 13.9.19 όταν ξαναεπισκέφθηκε τον χώρο. Με μία εξέταση αυτών ειδικότερα στις φωτογραφίες με αρ. 2(α,β,γ,δ και ε) παρατηρείται ότι ο χώρος του μίνι φούτμπολ ποτιζόταν και συνεπώς κάποιος τον κατείχε και τον διατηρούσε σε καλή κατάσταση. Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας μας ότι το Δικαστήριο αφ' ης στιγμής κρίνει ως αξιόπιστο ένα μάρτυρα μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο. (Kades v Nicolaou and another, 1986, 1 CLR, 212, Σάββα v Αστυνομίας, ποιν.έφεση 6407, 13.11.98, Ευθυμίου v Aστυνομίας, ποιν. έφεση 6836, 10.1.2001, Ιωσηφίδης v Αστυνομίας, ποιν. έφ. 243/12, 2.5.14). Συγκεκριμένα η ΜΚ1 ανέφερε με ειλικρίνεια ότι δεν γνωρίζει πότε ακριβώς κτίστηκαν οι επίδικες κατασκευές αλλά πιστεύει ότι σύμφωνα με το τεκμήριο 4
(4)ήταν μεταγενέστερη ημερομηνία, δηλαδή μετά το
  1. Σε υποβολή της συνηγόρου υπεράσπισης του 1ου κατηγορούμενου ότι αυτός όταν κατέστη ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου οι κατασκευές ήταν ήδη κτισμένες αυτή συμφώνησε και είπε « μετά το 2005, με βάση την πολεοδομική άδεια δεν ξέρω αν ήταν και πριν και ήταν χωρίς πολεοδομική άδεια καν». Δηλαδή εμφαίνεται ότι αυτή δεν γνώριζε πότε ακριβώς ανεγέρθηκαν αυτές, δεν ήταν σίγουρη αλλά υπέθεσε ότι θα είναι μετά το 2005 όταν εκδόθηκε η πολεοδομική άδεια. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηρίζεται σε εικασίες και υποθέσεις και συνεπώς η θέση της επ΄ αυτού του σημείου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αναφορικά με την σύνδεση του κατηγορούμενου 1 σε σχέση με την ανέγερση της κατ΄ισχυρισμό οικοδομής η απλή αναφορά της ΜΚ1 ότι στην αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας στην πολεοδομική αρχή (τεκμήριο 4 (2,3) υπάρχει η υπογραφή του 1ου κατηγορούμενου με αιτητές τα παιδιά του δεν καλύπτει το κενό, η ίδια μάλιστα υπέθετε ότι υπήρχε πληρεξούσιο του 1ου κατηγορούμενου με τα παιδιά του. Ούτε και σε αυτό το σημείο αποδέχομαι την θέση της ΜΚ 1 η οποία ήταν υποθετική. Πέραν αυτής της υπόθεσης η ΚΑ δεν παρουσίασε καμία μαρτυρία από το αρμόδιο όργανο της Δημοκρατίας είτε για την κατάθεση του πληρεξουσίου είτε για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του χώρου από το 2000 -
  2. Αυτό το κενό δεν καλύπτεται ούτε από το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας (τεκμήριο 8) για το εν λόγω τεμάχιο στο οποίο αναφέρεται ότι: «το πιο πάνω ακίνητο αρχικά ήταν στο όνομα του νυν ιδιοκτήτη με τον φάκελλο Α1ΧΧ/Χ6 ο οποίος στη συνέχεια το δώρισε στα παιδιά του.... και το 2016 μεταβιβάστηκε ξανά στο όνομα του». Επ' αυτού η ΚΑ δεν παρουσίασε καμία μαρτυρία που να εξηγεί την ακριβή ημερομηνία μεταβίβασης του ακινήτου επ΄ονόματι του 1ου κατηγορούμενου και πότε ακριβώς αυτός το μεταβίβασε στα παιδιά του. Στο τεκμήριο 8 καθόλου δεν διευκρινίζεται αυτό. Αλλά ούτε και παρουσιάστηκε ο πιο πάνω αναφερόμενος φάκελλος του οποίου μάλιστα αναφέρεται και ο αριθμός. Κατά τα λοιπά η μαρτυρία της ΜΚ1 γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Η ΜΚ2 κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με ειλικρίνεια και πειστικότητα όσα αυτή διαπίστωσε στις δύο επισκέψεις της στον επίδικο χώρο το 2015 και το 2020, τα οποία επιβεβαιώνονται από τα τεκμήρια τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο περιλαμβανομένων των φωτογραφιών όσο και των εγγράφων επιβολής τελών στις κατηγορούμενες 2 και 4 που καταδεικνύουν την κατοχή, χρήση και λειτουργία των χώρων ως μίνι γκολφ και ως μίνι φούτμπολ για 17 χρόνια.Συνεπώς αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία της η οποία κρίνεται ως αξιόπιστη και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Η Υπεράσπιση των κατηγορουμένων 1, 4 και 8 δεν αμφισβήτησε τις ενέργειες στις οποίες προέβηκαν οι ΜΚ 1 και
  3. ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι: Η υπεράσπιση των κατηγορουμένων 1, 4, 8 δεν αμφισβήτησε συγκεκριμένα ότι υφίστανται εκεί κτίσματα τα οποία κατέχονται και χρησιμοποιούνται από τις κατηγορούμενες 2 και
  4. Αυτό που αμφισβητήθηκε ιδιαίτερα είναι η σύνδεση τους με την ανέγερση αυτών. Συγκεκριμένα δεν αμφισβητήθηκε η ΜΚ2 ότι το 2015 επισκέφθηκε τον χώρο σε παιδικά γενέθλια, ο οποίος λειτουργούσε κανονικά. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε η επιβολή των τελών ακίνητης ιδιοκτησίας στον 1ον κατηγορούμενο. Ούτε η επιβολή των διαφόρων τελών που επιβάλλονταν στους κατηγορούμενους 4 και 8 από το 2003 μέχρι το 2020 δηλαδή για 17 χρόνια. Αυτό που τέθηκε μάλιστα από την υπεράσπιση εκ μέρους της 4ης και του 8ου είναι ότι αφού τους επιβάλλονταν τέλη από τον Δήμο άρα είχαν και άδεια λειτουργίας ή επαγγελματική άδεια και δεν δικαιολογείτο η άσκηση της ποινικής δίωξης. Ακόμη δεν αμφισβητήθηκε η θέση της ΜΚ1 ότι δεν υπήρχε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης ή άδεια οικοδομής για τις εν λόγω κατασκευές στο επίδικο τεμάχιο. Είναι αποδεκτό ότι ο 1ος κατηγορούμενος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου από τις 7/3/
  5. Έχει νομολογηθεί ότι οι παραλείψεις ουσιωδών υποβολών μπορεί να επενεργήσουν δυσμενώς σε βάρος της αξιοπιστίας της πλευράς που το πράττει. (υπ. Βραχίμη v Κουλουμπρή, 1992,1 ΑΑΔ,836). Επίσης έχει νομολογηθεί ότι παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων κατηγορίας σημαίνει αποδοχή της μαρτυρίας τους (Κωνσταντίνου v Republic, 1999,2 AAΔ, 260). ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου και τα τεκμήρια που κατατέθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Την 8/9/2000 υπογράφηκε και υποβλήθηκε από τους κατηγορούμενους 1 και 4 (τεκμήριο 4(2,3) αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας για την επιχείρηση μίνι γκολφ, στην οποία αιτητές παρουσιάζονται δύο άλλα πρόσωπα. Γι΄αυτήν εξασφαλίστηκε η πολεοδομική άδεια ΠΑΦ/0ΧΧ9/2000 την 29/9/2005 (τεκμήριο 4.4) για την κατ΄ισχυρισμό οικοδομή που χρησιμοποιεί και κατέχει η κατηγορούμενη 4 σύμφωνα με το τεκμήριο 14 η οποία δεν προωθήθηκε για έκδοση άδειας οικοδομής. Ο κατηγορούμενος 1 κατέστη ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου 2Χ, φ/σχ 5Χ/1Χ Ε2, εντός των δημοτικών ορίων του ΔΓ, της Επαρχίας Πάφου στις 7.3.16 (τεκμήρια 1, 2, 7, 8). Σε ένα μέρος του πιο πάνω τεμαχίου ανεγέρθηκαν γήπεδα μίνι γκολφ με τις εγκαταστάσεις τους και κέντρο αναψυχής (τεκμήριο 2, 3
(1)α - δ, 4 και τεκμήριο 14) και στο άλλο μέρος του γήπεδα μίνι φούτμπολ με τις εγκαταστάσεις τους καθώς και καντίνα (τεκμήριο 3
(2)α - θ και τεκμήριο 11). Για τις εν λόγω εγκαταστάσεις και κτίρια δεν έχει εκδοθεί άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή η οποία είναι ο ΔΓ. Από το 2003 οι εν λόγω εγκαταστάσεις ήταν ήδη ολοκληρωμένες και μέχρι και το 2020 τόσο η 2η όσο και η 4η κατηγορούμενη είχαν και έχουν τον έλεγχο, την κατοχή και την διαχείριση των εγκαταστάσεων, των γηπέδων του μίνι φούτμπολ και του μίνι γκολφ αντίστοιχα, με βάση την μαρτυρία της ΜΚ2 και τα τεκμήρια 2 - 6, 9 - 17 τα οποία καταδεικνύουν την λειτουργία των εν λόγω επιχειρήσεων εξ'ου και η επιβολή και η πληρωμή απ'αυτές των διαφόρων τελών κατανάλωσης υδατοπρομήθειας, σκυβάλλων κ.α χωρίς να υποβάλλουν οποιαδήποτε ένσταση. Η ακριβής ημερομηνία ανέγερσης των εγκαταστάσεων είναι άγνωστη και από ποιούς έγινε. Όταν η ΜΚ2 πήγε εκεί, δηλαδή το 2015 υφίστατο η κατ΄ισχυρισμό οικοδομή δηλαδή σε χρόνο πριν να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του τεμαχίου ο 1ος κατηγορούμενος. Για το χρονικό διάστημα από τις 7.3.16 που ο 1ος κατηγορούμενος κατέστη ιδιοκτήτης του επίδικου τεμαχίου μέχρι και το έτος 2020 δεν προέβη σε οποιαδήποτε διαβήματα ένστασης ή διαμαρτυρίας του σε οποιαδήποτε αρμόδια αρχή της Δημοκρατίας αναφορικά με την κατοχή και χρήση της περιουσίας του και δη ότι αυτή χρησιμοποιείται για γήπεδα μίνι γκολφ, κέντρου αναψυχής, γήπεδα του μίνι φούτμπολ και των εγκαταστάσεων τους από τις κατηγορούμενες 2 και
  1. Ούτε και προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια στις αρμόδιες αρχές ακόμα και μετά την καταχώρηση της παρούσας ποινικής υπόθεσης, ότι οι κατηγορούμενες 2 και 4 κατέχουν και/ή λειτουργούν και /ή διαχειρίζονται τα πιο πάνω χωρίς την άδεια του. Ο 1ος κατηγορούμενος δεν συνδέεται με την ανέγερση των κατ΄ισχυρισμών οικοδομών στο εν λόγω τεμάχιο σε χρόνο πριν το έτος 2016 που αυτός δεν ήταν ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου. Οι κατηγορούμενοι 3 και 8 ήταν οι διευθυντές των κατηγορουμένων 2 και 4 κατά τους ουσιώδεις χρόνους (τεκμήρια 4 - 6, 9, 12, 15). Η κατηγορούμενη 4 στις 17.1.2008 υπέβαλε αίτηση υπογραμμένη από τον 8ον κατηγορούμενο για έκδοση επαγγελματικής άδειας της επιχείρησης της, η οποία απορρίφθηκε γιατί δεν συνοδευόταν από τα απαραίτητα δικαιολογητικά ήτοι άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, (τεκμ.15). Η κατηγορούμενη 4 χρέωνετό τέλη από τον ΔΓ από το 2003 - 2020 (τεκμ. 3, 13,16). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχοντας κάνει την πιο πάνω αξιολόγηση θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο η ΚΑ κατάφερε στον βαθμό που το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της, να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1, 4, και
  2. Τα άρθρα 2, 3 και 10 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (Κεφ.96) έχουν ως ακολούθως: Τί αποτελεί οικοδομή αναφέρεται στο άρθρο 2 δηλαδή: "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Με βάση το πιο πάνω λεκτικό, η έννοια της οικοδομής καλύπτει: α. οποιαδήποτε κατασκευή είτε από σίδερο ή άλλη ύλη και β. που περί κλείει ή οροθετεί ή γ. έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί δ. οποιαδήποτε γη ή χώρο. Η υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή προτού ανεγείρει οικοδομή αναγνωρίζεται και καθορίζεται από το άρθρο 3
(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο διατυπώνονται τα εξής: 3.
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται: (α) να διανοίγει ή κατασκευάζει οδό (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή ..................................... χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο
(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως: Νοείται ότι, άδεια δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι δυνατό να αφορά αποκλειστικά συγκεκριμένο τμήμα οικοδομής ή οποιαδήποτε προσαρτήματα σε αυτή και αυτή η άδεια δε θα αποτελεί άδεια για άλλα τμήματα της οικοδομής για τα οποία δεν έχει εκδοθεί άδεια μετά την εξέταση σχετικής αίτησης. ....................................
(2)Η αρμόδια αρχή εντός (α) οποιασδήποτε περιοχής Δήμου, είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου αυτού Από το λεκτικό του άρθρου 3
(1)(β) του Νόμου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 1ης, 2ης, 3ης, 4ης, 5ης, κατηγορίας που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1, 4 και 8 είναι τα ακόλουθα:
  1. Η ανέγερση οικοδομής ή η ανοχή ανέγερσης οικοδομής.
  2. Η οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τον Νόμο.
  3. Η ανέγερση της οικοδομής να γίνεται χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση άδειας από την αρμόδια αρχή.
  4. Η Κατηγορούσα Αρχή να είναι η αρμόδια αρχή. Η δε υποχρέωση προσώπου να εξασφαλίσει πιστοποιητικό εγκρίσεως από την αρμόδια αρχή προτού κατέχει ή χρησιμοποιεί οικοδομή διέπεται από το άρθρο 10
(1)του Κεφ.96 μέσα από το οποίο υπαγορεύονται τ' ακόλουθα: 10.
(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.» Αναφορικά με τις κατηγορίες 7, 8, 9, 10, 11, 13, 14 που αντιμετωπίζουν οι κατηγορούμενοι 1, 4 και 8 και αφορά την κατοχή και/ή χρήση οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, από το λεκτικό του άρθρου 10 του Νόμου, συνάγεται από τα πιο πάνω ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
  1. Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί ή να ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οικοδομή κατά τον ουσιώδη χρόνο.
  2. Η εν λόγω οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τον Νόμο και να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ επέκταση πιστοποιητικό τελικής έγκρισης.
  3. Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή αυτή. Αναφορικά με την 16η κατηγορία η οποία αφορά: την Διατήρηση ορισμέvωv επαγγελματικώv υπoστατικώv άvευ αδείας η οποία δεv επιτρέπεται το άρθρο 103
(1)Περί Δήμων Νόμος 111/85 προνοεί ότι: «Ουδέν πρόσωπο διατηρεί εντός των δημοτικών ορίων οποιουδήποτε δήμου, οποιαδήποτε οικοδομή ή χώρο ή υποστατικό, εντός των οποίων ασκείται οποιαδήποτε επιχείρηση, βιομηχανία, εμπόριο, επάγγελμα ή επιτήδευμα, εκτός εάν έχει προηγουμένως εξασφαλίσει σχετική άδεια από το συμβούλιο του δήμου αυτού, εξαιρουμένων των περιπτώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 112». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής:
  1. Οποιοδήποτε πρόσωπο διατηρεί οικοδομή ή χώρο, επιχείρηση....
  2. Εντός των δημοτικών ορίων οποιουδήποτε δήμου
  3. Θα πρέπει να έχει εξασφαλίσει σχετική άδεια από το συμβούλιο του Δήμου. Αναφορικά με την εξουσία του δημοτικού συμβουλίου για επιβολή δικαιωμάτων για τη διατήρηση ή χρήση ορισμένων επαγγελματικών υποστατικών το άρθρο 103Α του ιδίου Νόμου προνοεί ότι: «Το συμβούλιο επιβάλλει δικαιώματα σε οποιοδήποτε πρόσωπο διατηρεί ή χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή χώρο ή οποιοδήποτε άλλο επαγγελματικό υποστατικό με σκοπό την άσκηση οποιασδήποτε επιχείρησης βιομηχανίας, εμπορίου, επαγγέλματος ή επιτηδεύματος, τα οποία δεν υπερβαίνουν τα ποσά που προβλέπονται στον Έβδομο Πίνακα». Αναφορικά με την εξουσία του Δημοτικού Συμβουλίου για επιβολή δικαιωμάτων σε νομικά πρόσωπα για την άσκηση επιχειρήσεων κτλ. το άρθρο 104 του ιδίου Νόμου προνοεί ότι: «Το συμβούλιο επιβάλλει σε νομικά πρόσωπα τα οποία ασκούν οποιαδήποτε επιχείρηση, βιομηχανία, βιοτεχνία, εργασία, εμπόριο, επιτήδευμα ή επάγγελμα, εντός των δημοτικών ορίων, ετήσια δικαιώματα σύμφωνα με τον Τρίτο Πίνακα». Με βάση τα πιο πάνω άρθρα συνάγεται ότι το Δημοτικό Συμβούλιο του ΔΓ έχει εξουσία να επιβάλλει δικαιώματα σε νομικά πρόσωπα τα οποία ασκούν επιχείρηση εντός των δημοτικών του ορίων. Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Συμπεράσματα Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή και αξιόπιστη, την νομική πτυχή, το βάρος απόδειξης και τα ευρήματα θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η ΚΑ έχει ή όχι αποδείξει τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Θα ξεκινήσω πρωτίστως με τα αδικήματα με βάση το άρθρο 3
(1)β της ανέγερσης οικοδομής: ΠΡΩΤΗ, ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ 1 ΚΑΙ 4 Εμφαίνεται πρωτίστως από την μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί και έχει αξιολογηθεί ως αξιόπιστη από το Δικαστήριο ότι στο ένα μέρος του επίδικου τεμαχίου ανεγέρθηκε οικοδομή δηλαδή κέντρο αναψυχής, γήπεδα του μίνι γκολφ και στο άλλο μέρος αυτού γήπεδα μίνι φούτμπολ και άλλες εγκαταστάσεις τους τα οποία κρίνω ότι αποτελούν οικοδομή εν τη εννοία του άρθρου 2 του Νόμου και περί τούτου δεν έχει αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση η οποία μάλιστα δεν αντεξέτασε τις ΜΚ 1 και
  1. Δηλαδή δεν αμφισβητήθηκε η ύπαρξη και/ή η ανέγερση αυτών των οικοδομών στους επίδικους χώρους και ότι αυτές αποτελούν οικοδομές. Επιπλέον κρίνω ότι γι΄ αυτές δεν έχει υποβληθεί καμία άδεια στην αρμόδια αρχή η οποία είναι ο ΔΓ. Ακόμη δεν αμφισβητήθηκε ότι το εν λόγω τεμάχιο εντάσσεται εντός των δημοτικών ορίων του ΔΓ και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο ΔΓ είναι η αρμόδια αρχή για έκδοση των απαιτούμενων αδειών. Παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει καμία μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι ο 1ος κατηγορούμενος όσο και η 4η υπό οποιαδήποτε ιδιότητα, ανήγειραν, ή επέτρεψαν ή ανέχθηκαν την ανέγερση αυτών. Η ΜΚ 1 ανέφερε ότι αρχικός ιδιοκτήτης του τεμαχίου ήταν ο κατηγορούμενος 1, το μεταβίβασε στα δύο τέκνα του και στις 7/3/2016 αυτά το μεταβίβασαν πίσω σε αυτόν (τεκμήριο 8). Αυτός είχε υπογράψει την αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας τεκμήριο 4(2,3). Δεν έχει παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία πότε ανεγέρθηκαν οι επίδικες κατασκευές και από ποιούς δηλαδή αν είναι από το 2000, ή από το 2005 μέχρι και το
  2. Η μαρτυρία της ΚΑ επί αυτών των θεμάτων είναι ανεπαρκής και ελλιπής. Ειδικότερα αναφέρθηκε ότι όταν κατέστη ιδιοκτήτης ο 1ος το 2016 οι οικοδομές ήταν ήδη κτισμένες. Πλην της υπογραφής της αίτησης το έτος 2000 (τεκμήριο 4) από τον 1ον δεν υπάρχει καμία άλλη μαρτυρία που να τον συνδέει μέχρι το 2016 που κατέστη ιδιοκτήτης. Η Κατηγορούσα Αρχή επικαλείται ότι ο 1ος κατηγορούμενος ουδέποτε και σε καμία χρονική στιγμή προέβηκε σε οποιαδήποτε ενέργεια για να δηλώσει την αντίρρηση του στην παράνομη ανάπτυξη του εν λόγω τεμαχίου από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο και ότι αυτός γνώριζε για το τί γινόταν στο επίδικο τεμάχιο από την υπογραφή του τεκμηρίου 4 το έτος 2000 εκ μέρους των ιδιοκτητών παιδιών του. Βεβαίως η αναφορά για την ιδιοκτησία από τα παιδιά του ήταν ένας μετέωρος ισχυρισμός της ΜΚ1, ως ανέφερε το Δικαστήριο πιο πάνω, χωρίς όμως να επιβεβαιώνεται από καμία άλλη μαρτυρία αλλά ούτε και παρουσιάστηκε από την ΚΑ πιστοποιητικό εγγραφής του τεμαχίου στα παιδιά του πριν από το
  3. Εν πάσει περιπτώσει η ιδιοκτησία δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος (Τ. Λεωνίδα & Υιοί Λτδ v Επάρχου Πάφου, ποινική έφεση 160/12, ημερομηνίας 25/9/14). Η ΚΑ δεν παρουσίασε στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με την επιβολή τελών ακίνητης ιδιοκτησίας στον 1ο κατηγορούμενο για το εν λόγω τεμάχιο εφ΄όσον επικαλείται σύνδεση του από το 2000 και πριν το 2016 και παρουσίασε μόνο τα τέλη του
  4. Γιατί απλούστατα αυτός δεν συνδεόταν με την ανέγερση των οικοδομών καθ' οιονδήποτε τρόπο. Από την μια διαφάνηκε μέσα από την μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 1 έγινε ιδιοκτήτης το 2016 ενώ άγνωστος παρέμεινε ο χρόνος ανέγερσης των υποστατικών και από ποιόν. Συμφωνώ ότι ο χρόνος ανέγερσης σε συνεχιζόμενης φύσεως αδικήματα δεν έχει ουσιαστική σημασία από μόνος του, όμως στην προκειμένη περίπτωση και με δεδομένο τον χρόνο ανάληψης της ιδιοκτησίας του τεμαχίου από τον κατηγορούμενο 1 έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Περαιτέρω ουδεμία αποδεκτή μαρτυρία υπάρχει ενώπιον μου τόσο για το ιδιοκτησιακό καθεστώς πριν το 2016 όσο και για το αν ο 1ος κατηγορούμενος κατείχε ή είχε υπό τον έλεγχο του τις εν λόγω οικοδομές που να με οδηγεί σε ασφαλές συμπέρασμα ότι όντως αυτός επέτρεψε την ανέγερση αυτών, ούτε και οποιαδήποτε μαρτυρία ότι αυτός προέβηκε σε οποιεσδήποτε πράξεις πριν από το έτος 2016 που να καταδεικνύουν κάτι τέτοιο. Έχει λεχθεί από την ΜΚ2 ότι επισκέφθηκε τον χώρο το 2015 σε παιδικά γενέθλια και οι οικοδομές του μίνι φούτμπολ είχαν ήδη ανεγερθεί. Δηλαδή πριν εγγραφεί ως ιδιοκτήτης ο 1ος. Έχω λάβει βεβαίως υπόψη μου ότι μέσα από την αποδεκτή μαρτυρία της ΜΚ1 και ιδιαίτερα του τεκμηρίου 4 προκύπτει ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 8 με δικές τους ενέργειες προσπάθησαν το έτος 2000 να νομιμοποιήσουν και να λάβουν πολεοδομική άδεια για τις οικοδομές αυτές όμως σε συνδυασμό με την ανυπαρξία οιασδήποτε άλλης επιπλέον άμεσης είτε περιστατικής μαρτυρίας δεν θα μπορούσε να με οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα ενοχής. Είναι άλλωστε νομολογημένο ότι έστω και η παραμικρή αμφιβολία να παραμείνει σε σχέση με την απόδειξη των κατηγοριών οι κατηγορούμενοι θα πρέπει να αθωωθούν. Τα ίδια ισχύουν και για την 4η κατηγορούμενη για την οποία δεν έχει παρουσιαστεί καμία μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι αυτή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο επέτρεψε την ανέγερση του κέντρου αναψυχής ή των γηπέδων του μίνι γκολφ. Η 5η κατηγορία αφορά τον 1ο κατηγορούμενο ως τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη του επίδικου τεμαχίου, ότι επέτρεψε την ανέγερση της οικοδομής δηλαδή των εγκαταστάσεων και των γηπέδων ποδοσφαίρου footsal. Τα πιο πάνω αναφερθέντα στην πρώτη και στη δεύτερη κατηγορία ισχύουν και γι΄αυτήν. Επομένως κρίνω ότι ούτε ο 1ος κατηγορούμενος ούτε η 4η έχουν συνδεθεί με οποιοδήποτε τρόπο με την ανέγερση οποιασδήποτε από τις οικοδομές ή επέτρεψαν αυτήν την ανέγερση. Συνεπώς η 1η , η 2η κατηγορία και η 5η κατηγορία απορρίπτονται και οι κατηγορούμενοι 1 και 4 αθωώνονται και απαλλάσσονται. ΕΒΔΟΜΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ, ΟΓΔΟΗ ΚΑΙ ΕΝΑΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΡΩΤΟΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Στις εν λόγω κατηγορίες οι οποίες αφορούν ανοχή στην κατοχή και χρήση των οικοδομών άνευ πιστοποιητικού τελικής έγκρισης χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής αποδέχομαι πρωτίστως ότι τόσο το μίνι γκολφ, το μίνι φούτμπολ όσο και οι λοιπές εγκαταστάσεις είτε αυτές αποτελούν κέντρο αναψυχής ή οποιοδήποτε άλλο οικοδόμημα σε αυτά αποτελούν οικοδομές εν τη εννοία του άρθρου 2 αναφερθέντος αναλυτικά πιο πάνω. Δεν έχει αμφισβητηθεί άλλωστε από την Υπεράσπιση ότι αυτές οι εν λόγω εγκαταστάσεις και τα γήπεδα του μίνι γκολφ και του μίνι φούτμπολ αποτελούν οικοδομές και ότι επιτελούν αυτό τον σκοπό. Γι΄αυτές δεν έχει εκδοθεί εκ των προτέρων πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή δηλαδή τον ΔΓ, ως προνοεί το άρθρο 10 του Κεφ.
  5. Στην υπόθεση ΜΑΡΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ ΛΤΔ, ν. ΔΗΜΟΥ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ,
(1991)2 Α.Α.Δ 369, αποφασίστηκε ότι: «Αποτελεί προϋπόθεση για να θεωρηθεί ότι κάποιος ανέχεται κάτι να γνωρίζει την ύπαρξή του ή να εθελοτυφλεί ή να κλείνει τα μάτια του μπροστά στην πραγματικότητα (Βλ. Somerset ν. Wade (1894] 1 QB. 574, Words and Phrases Legally defined, 2η έκδοση, Τόμος 5ος σέλ. 143 και Strouds Judicial Dictionary, 4η έκδοση, τόμος 5, σελ. 26 - 66). Δεν χρειάζεται όμως να επεκταθούμε άλλο μια και είναι παραδεκτό πως η εφεσείουσα ούτε καν αποπειράθηκε να πετύχει την έξωση των ενοικιαστών με τη λήψη δικαστικών μέτρων. Αντικείμενο της δίκης ήταν η στάση της εφεσείουσας κατά τη χρονική περίοδο που κάλυπτε το κατηγορητήριο. Καταλήγοντας, κρίνουμε πως η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, είναι ορθή. Επίσης, λέχθηκε ότι η ύπαρξη δυνατότητας, φυσικής ή νομικής, για την παρεμπόδιση μιας απαγορευμένης ενέργειας είναι εγγενές στοιχείο του όρου 'ανέχομαι'. Μέσα από την πιο πάνω υπόθεση χαράσσονται ενδεικτικά κάποιες κατευθυντήριες παράμετροι που η συνδυασμένη ύπαρξη τους πιθανόν να οδηγήσει σε συμπέρασμα ΄ανοχής΄ στη δημιουργία παράνομων καταστάσεων από άλλο άτομο κατά παράβαση των διατάξεων του Κεφ.96. Βέβαια σε τελευταία ανάλυση εναπόκειται στο πλαίσιο των γεγονότων κάθε υπόθεσης η κατάληξη ή όχι σε συμπέρασμα ΄ανοχής΄ κάθε φορά δυνάμει του άρθρου 3
(1)(β) του Κεφ.
  1. Προκύπτει συναφώς από τα πιο πάνω ότι η διάπραξη των αδικημάτων για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος 1 προϋποθέτει ένοχη διάνοια από αυτόν (mens rea) με τη γνώση ύπαρξης παράνομων καταστάσεων ή μέσω ενσυνείδητης αποστασιοποίησης από την πραγματικότητα και παράλληλα συμπεριφορά μέσω πράξεων ή παραλείψεων προς αυτήν την κατεύθυνση (actus reus). Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι ο 1ος κατηγορούμενος ως ιδιοκτήτης του τεμαχίου από το 2016 αλλά και από τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας δεν προέβη σε οποιεσδήποτε καταγγελίες ή διαμαρτυρίες προς την αρμόδια αρχή οι οποίες εύλογα θα αναμένονταν από αυτόν, ότι το επίδικο τεμάχιο του το κατέχουν, το χρησιμοποιούν και το λειτουργούν χωρίς την άδεια του οι κατηγορούμενες 2 και 4 διά της συνδρομής των κατηγορουμένων 3 και 8 διευθυντών τους. Να αναφέρω και πάλιν ότι στο μεγαλύτερο μέρος της η μαρτυρία της ΚΑ ήταν αναντίλεκτη περί τούτου. Συνεπώς κρίνω ότι στοιχειοθετούνται αυτές εναντίον του κατηγορούμενου 1 ο οποίος επιτρέπει και ανέχεται όπως οι κατηγορούμενοι 2, 3, 4 και 8 κατέχουν και χρησιμοποιούν τις οικοδομές, δηλαδή όλες τις εγκαταστάσεις, τα γήπεδα του μίνι γκολφ και του μίνι φούτμπολ από το 2016 - 2020, χωρίς να έχει εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης για αυτές από την αρμόδια αρχή. ΔΕΚΑΤΗ ΚΑΙ ΕΝΤΕΚΑΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 4η ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗ Έχει διαφανεί από την αποδεχθείσα μαρτυρία από το Δικαστήριο ότι η 4η κατηγορούμενη διαχειρίζεται τα γήπεδα του γκολφ, τις αθλητικές εγκαταστάσεις, μικρά γήπεδα (τεκμήριο 5) ως επίσης και ότι από το έτος 2003 μέχρι και σήμερα της επιβάλλονται συγκεκριμένα τέλη τα οποία καταβάλλονται από την ίδια στον ΔΓ και είναι αποδεκτό από αυτήν. Η μαρτυρία της ΚΑ δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση αντίθετα είναι αποδεκτό ότι αυτή είναι κάτοχος του επίδικου μέρους του τεμαχίου 26 και των συγκεκριμένων οικοδομών και ασκεί επιχείρηση. Ειδικότερα η υπεράσπιση σε καμία περίπτωση δεν υπέβαλε στην ΜΚ2 ότι λανθασμένα της επιβάλλονται αυτά τα τέλη για 17 χρόνια γιατί αυτή δεν κατείχε ή δεν χρησιμοποιούσε τις εν λόγω οικοδομές ως μίνι γκολφ. Τα πιο πάνω αναφερθέντα στην 7η - 9η κατηγορία ισχύουν και για την παρούσα σε σχέση με την 4η κατηγορούμενη δηλαδή ότι κατέχει και χρησιμοποιεί μέρος του τεμαχίου ως γήπεδα του μίνι γκολφ και του κέντρου αναψυχής χωρίς να της έχει παραχωρηθεί πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως από τον ΔΓ. Συνεπώς τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων έχουν αποδειχθεί από την ΚΑ και αυτές στοιχειοθετούνται εναντίον της 4ης κατηγορούμενης. ΔΕΚΑΤΗ ΕΚΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Για να στοιχειοθετηθεί τα αδίκημα της 16ης κατηγορίας εναντίον της 4ης κατηγορούμενης, είναι ικανοποιητικό να αποδειχθεί: (α) η διατήρηση υποστατικού στο οποίο ασκείται η οποιαδήποτε επιχείρηση, επάγγελμα κλπ, (β) εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου (γ) χωρίς να έχει εξασφαλιστεί σχετική άδεια από το συμβούλιο του Δήμου. Περαιτέρω ο Νόμος προνοεί ότι η τοπική αρχή επιβάλλει δικαιώματα δηλαδή εν προκειμένω ο ΔΓ είχε την εξουσία με βάση το άρθρο 103Α πιο πάνω, να επιβάλλει δικαιώματα στην 4η κατηγορούμενη η οποία το 2016 διατηρούσε επιχείρηση στο επίδικο τεμάχιο δηλαδή κατείχε και λειτουργούσε γήπεδα του μίνι γκολφ με τις εγκαταστάσεις τους και πλήρωνε τα σχετικά τέλη που της επιβάλλονταν. Δεν αναφέρεται πουθενά ότι η επιβολή δικαιωμάτων συνεπάγεται ταυτόχρονα και την έκδοση της σχετικής άδειας ή ότι με την καταβολή των δικαιωμάτων θεωρείται ότι υπάρχει άδεια. Για να εξασφαλιστεί η σχετική άδεια θα πρέπει να προηγηθεί η έκδοση της άδειας οικοδομής και του πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, άδειες που δεν έχουν εξασφαλιστεί για τα επίδικα υποστατικά ως ανέφερε η ΜΚ
  2. Δέον να αναφερθεί η συγκεκριμένη θέση της συνηγόρου υπεράσπισης της 4ης σε αυτό το σημείο προς την ΜΚ2: «είναι η θέση μου κα μάρτυς ότι από την στιγμή που επιβάλλεται και αποδέχεστε πληρωμή συγκεκριμένου τέλους τόσο επαγγελματικής άδειας όσο και άδειας επαγγελματικού υποστατικού δεν δικαιολογείται ο ΔΓ να κατηγορεί την 4η ότι δεν έχει άδεια για το 2016». Συμπεραίνω ότι η κατηγορούμενη 4 λειτουργεί επιχείρηση μίνι γκολφ εντός μέρους του τεμαχίου 26 από το
  3. Αυτό φυσικά καταδεικνύει και το τεκμήριο 13 το οποίο κατατέθηκε από την ΜΚ2 και οι φωτογραφίες τεκμήρια 3 και 14 όπου φαίνεται και η επιγραφή επί της εισόδου του μίνι γκολφ. Περαιτέρω σύμφωνα με το τεκμήριο 15 ο 8ος κατηγορούμενος διευθυντής της 4ης κατηγορούμενης υπέβαλε αίτηση το 2008 για έκδοση της σχετικής άδειας χωρίς όμως να επισυνάψει τα απαραίτητα δικαιολογητικά ήτοι άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης με αποτέλεσμα η αίτηση να μην εξεταστεί γιατί ήταν ελλιπής. Και οι δύο μάρτυρες της ΚΑ ανέφεραν στο Δικαστήριο ότι δεν έχουν εξασφαλιστεί οι σχετικές άδειες. Επιπλέον κρίνω ότι εάν επιβάλλονταν τέλη στην κατηγορούμενη 4 χωρίς λόγο, χωρίς να κατέχει το επίδικο τεμάχιο και να ασκεί επιχείρηση εντός αυτού είναι λογικό και αναμενόμενο ότι θα υπέβαλε ένσταση προς τον ΔΓ ή θα προέβαινε στα ανάλογα νομικά διαβήματα για ακύρωση των τελών που αδικαιολόγητα της επιβάλλονταν. Καμία τέτοια θέση δεν τέθηκε στους μάρτυρες της ΚΑ. Συνεπώς η ΚΑ απέδειξε όλα τα συστατικά στοιχεία της εν λόγω κατηγορίας. ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 8Ος ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Αυτή αφορά τον 8ο κατηγορούμενο ως διευθυντή της 4ης δηλαδή ότι συνέδραμε ώστε η 4η κατηγορούμενη να επιτρέψει την ανέγερση της οικοδομής του κέντρου αναψυχής και του μίνι γκολφ χωρίς να έχει εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια από την αρμόδια αρχή. Αναφέρθηκε πιο πάνω ότι αυτός το έτος 2000 υπέγραψε το τεκμήριο 4 μαζί με τον 1ο κατηγορούμενο με αιτητές δύο άλλα πρόσωπα. Επίσης αυτός υπέγραψε το τεκμήριο 15 το οποίο αποτελεί αίτηση για εξασφάλιση άδειας επαγγελματικής στέγης και επαγγελματικής άδειας για το έτος 2007 - 2008 με περιγραφή της επωνυμίας του υποστατικού την 4η κατηγορούμενη για μίνι γκολφ. Στο μέρος του τεκμηρίου 15 αναφορικά με τα έγγραφα που επισυνάπτονται εμφαίνεται ότι δεν επισυνάπτεται η άδεια οικοδομής ούτε και πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Αν υπήρχαν βεβαίως αυτά θα επισυνάπτονταν. Για την μη επισύναψη τους έκανε σχετική αναφορά η ΜΚ
  4. Αυτό κρίνω όμως ότι από μόνο του δεν είναι αρκετό για να καταλήξω ότι έχουν στοιχειοθετηθεί εναντίον του, στο επίπεδο του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του άρθρου 3 δηλαδή ότι αυτός προέβηκε σε οποιεσδήποτε ενέργειες που να καταδεικνύουν ότι συνέδραμε ώστε η 4η κατηγορούμενη της οποίας είναι διευθυντής να επιτρέψει την ανέγερση της οικοδομής ήτοι του κέντρου αναψυχής και του μίνι γκολφ χωρίς να έχει εξασφαλίσει εκ των προτέρων άδεια από την αρμόδια αρχή. Όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω στην 1η και στην 2η κατηγορία ισχύουν και στην παρούσα. Συνεπώς η 3η και η 4η κατηγορία δεν στοιχειοθετούνται εναντίον του 8ου κατηγορούμενου και αυτές απορρίπτονται. ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 8ος ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Αφορά τον κατηγορούμενο 8 ως διευθυντή της 4ης κατηγορούμενης εταιρείας ότι αυτός συνέδραμε ώστε η κατηγορούμενη 4 να κατέχει και/ή να χρησιμοποιεί κέντρο αναψυχής και το γήπεδο του μίνι γκολφ χωρίς να έχει εξασφαλιστεί πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή τον ΔΓ. Τα πιο πάνω αναφερθέντα σε σχέση με τις κατηγορίες 7, 8, 9, 10 και 11 ισχύουν και γι΄αυτές καθ΄ότι διαφάνηκε από την μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη από το Δικαστήριο, ότι από το 2003 μέχρι και σήμερα κατέχονται και χρησιμοποιούνται τα εν λόγω κτίρια, γήπεδα και εγκαταστάσεις χωρίς να έχει αποκτηθεί γι΄αυτά οποιοδήποτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από τον ΔΓ. Αναφορικά με την ποινική ευθύνη του κατηγορούμενου 8 υπό την πιο πάνω ιδιότητα στην ποινική έφεση 161/2014 ημερ. 30/6/17, Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης ν
  5. Gastop Boutique Ltd κ.α. αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «Το άρθρο 20(γ) του Ποινικού Κώδικα, δυνάμει του οποίου κατηγορήθηκε η εφεσίβλητη 2 ως συνεργός στη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305Α
(1)του Ποινικού Κώδικα, από την εφεσίβλητη 1, δεν προνοεί ρητά για συγκεκριμένη ένοχη διάνοια του σύνεργού. Η νομολογία όμως, αγγλική και κυπριακή, δείχνει ότι ο συνεργός θα πρέπει να γνωρίζει, κατά τον ουσιώδη χρόνο, τουλάχιστον τα αναγκαία στοιχεία που συνιστούν το αδίκημα. Συμφωνούμε με τη θέση που εκφράστηκε στην Παυλόπουλος (ανωτέρω) ότι ακόμα και όταν το κύριο αδίκημα είναι αυστηρής ευθύνης, για τη διάπραξη του αδικήματος της συνέργειας στο αδίκημα, είναι απαραίτητη η υποκειμενική υπόσταση, ένοχη διάνοια (mens rea). Όμως δεν φαίνεται να επιβάλλεται η ανάγκη απόδειξης πρόθεσης, εκ μέρους του συνεργού, για διάπραξη του κύριου αδικήματος, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση πρόθεση μή πληρωμής της επιταγής, όπως τα έθεσε το πρωτόδικο δικαστήριο. Είναι αρκετό, κατά την κρίση μας, εάν ο συνεργός γνώριζε τα γεγονότα που συνέθεταν το κύριο αδίκημα, της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής στην προκείμενη περίπτωση, και ήταν αδιάφορος ή απερίσκεπτος αναφορικά με το κατά πόσον η επιταγή θα ετιμάτο όταν παρουσιάζετο στην Τράπεζα για πληρωμή (reckless). Όπως είναι θεμελιωμένο, για πολλά αδικήματα, τόσο η πρόθεση πρόκλησης κάποιου αποτελέσματος (intention), όσο και η αδιαφορία ή απερισκεψία ως προς την πρόκληση κάποιου αποτελέσματος (recklessness), συνιστούν επαρκή υποκειμενική υπόσταση (mens rea) για επιβολή ποινικής ευθύνης (Δέστε: Smith & Hogan 's, Criminal Law, 13'1 έκδοση, σελ. 118, παρ. 5.2.2). Στην υπόθεση Lim Weng Kee ν. Public Procecutor
(2003)2 LRC 658 το Ανώτατο Δικαστήριο της Σιγκαπούρης έκρινε ότι η ποινική ευθύνη των διοικητικών συμβούλων εταιρείας, τους επέβαλλε το καθήκον να ενεργούν έντιμα και με εύλογη επιμέλεια (duty to act honestly and with reasonable diligence). Στην υπόθεση Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Ορφανίδη, Ποινικές Εφέσεις αρ. 102/14 και 115/14, ημερ, 22.10.2015, το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου εξέτασε ζήτημα γνώσης και ένοχης διάνοιας του υπογράφοντος επιταγή μιας εταιρείας και ανέφερε ότι το στοιχείο της γνώσης ανάγεται συνήθως στην πνευματική λειτουργία των κατηγορούμενων και η Κατηγορούσα Αρχή μπορεί να το αποδείξει με την τεκμηρίωση στοιχείων και περιστατικών που περιβάλλουν την υπόθεση και που αποδεικνύουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τη γνώση. (Δέστε: Ανδρονίκου ν Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ, 486). Στην υπόθεση Θεοχάρους (ανωτέρω) ο ένας εφεσείων ήταν Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου και εκτελεστικός σύμβουλος της εταιρείας και η άλλη εφεσείουσα ήταν σύζυγος του πρώτου και εξουσιοδοτημένη να υπογράφει επιταγές της εταιρείας. Το Εφετείο έκρινε ότι και οι δύο εφεσείοντες γνώριζαν ή «όφειλαν να γνωρίζουν» ότι ο λογαριασμός της εταιρείας είχε παγοποιηθεί από προηγουμένως και ότι για την πληρωμή των επιταγών που εξέδωσαν θα έπρεπε να υπάρχει διαθέσιμο υπόλοιπο, που δεν υπήρχε, και αυτό παρά το ότι κατά τον ίδιο χρόνο είχαν τιμηθεί άλλες επιταγές της εταιρείας. Επαναλαμβάνω όσα έχουν αναφερθεί ανωτέρω σε σχέση με την κατοχή του επιδίκου τεμαχίου από την κατηγορούμενη 4 τα οποία κρίνω ότι ισχύουν και για τον 8ο κατηγορούμενο. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος 8 παραδέχεται με την επιστολή του τεκμήριο 6 ότι είναι ο εκτελεστικός διευθυντής της κατηγορουμένης
  1. Με τις ενέργειες του ως εκτελεστικός διευθυντής ήτοι την υποβολή αίτησης το έτος 2000 εκ μέρους της κατηγορουμένης 4 την οποία υπογράφει ο ίδιος για έκδοση πολεοδομικής άδειας (τεκμήριο 4), την αίτηση για έκδοση επαγγελματικής άδειας (τεκμήριο 15) την οποία επίσης υπογράφει, το τεκμήριο 16 που η συνήγορος αυτών ζήτησε να κατατεθεί ως τεκμήριο και αποτελεί βεβαίωση πληρωμής τελών στον Δήμο, τα τεκμήρια 5 και 12 έρευνες στον Έφορο Εταιρειών, καταδεικνύουν ότι ο ίδιος ήταν πολύ καλός γνώστης της επιχείρησης η οποία λειτουργούσε εντός μέρους του επίδικου τεμαχίου. Οι εν λόγω οικοδομές και εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνταν για σκοπούς λειτουργίας της επιχείρησης μίνι γκολφ, χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από τον ΔΓ ως αρμόδια αρχή και αυτός συνέδραμε στις ενέργειες της κατηγορούμενης
  2. Δέον να αναφερθεί ότι δεν αμφισβητήθηκε σε καμία περίπτωση ότι ο κατηγορούμενος 8 δεν είναι ο διευθυντής της 4ης ή ότι δεν ενήργησε ως τα πιο πάνω αναφερθέντα τεκμήρια καταδεικνύουν. Συνεπώς έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών 13 και 14, του άρθρου 10 του Κεφ. 96, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ως η ΚΑ έχει υποχρέωση να πράξει. Με βάση τα πιο πάνω είναι η κατάληξη μου ότι η ΚΑ πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για τον 1ο κατηγορούμενο τις κατηγορίες 7, 8, 9, για την 4η κατηγορούμενη τις κατηγορίες 10, 11, 16 και για τον κατηγορούμενο 8 τις κατηγορίες 13 και 14 και βρίσκονται ένοχοι σε αυτές. Συνεπώς αθωώνονται και απαλλάσσονται στις κατηγορίες 1, 2, 3, 4 και 5 οι οποίες απορρίπτονται. [Υπ.]................. Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.