← Κύπρος

ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 1739/17, 30/7/2021

ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Υπόθεσης: 1739/17, 30/7/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1739/17 Μεταξύ: ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ Κατηγορούσα Αρχή εναντίον ΧΧΧ ΠΕΤΡΟΥ Κατηγορούμενου ----------------------------------- Ημερομηνία: 30 Ιουλίου 2021 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα A. Νεοφύτου Για τον Κατηγορούμενο: κα Σ. Χ΄ Νεοφύτου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την 5η κατηγορία δηλαδή ότι κατά την 15.3.2017 και/ή ενωρίτερα και/ή μέχρι και σήμερα εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Πάφου και συγκεκριμένα εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας που ευρίσκεται έμπροσθεν του ξενοδοχείου ΧΧΧ στην ΧΧΧ Πάφο, της Επαρχίας Πάφου κατέχει και/ή χρησιμοποιεί λυόμενο υποστατικό ως χώρο πώλησης υπηρεσιών, ήτοι υπηρεσίες ενοικίασης σκαφών και/ή διεξαγωγής θαλάσσιων αθλημάτων με την ονομασία PAFOS ΧΧΧΧ χωρίς την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης το οποίο εκδίδεται από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Πάφου. Αυτός αντιμετώπιζε και τις κατηγορίες 1 - 4 οι οποίες όμως πριν την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως διακόπηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή (ΚΑ εφεξής) και αυτός απαλλάχθηκε σε αυτές. Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία κατέθεσε ενόρκως στο Δικαστήριο και παρουσίασε μία μάρτυρα υπερασπίσεως. Όταν ολοκληρώθηκε η υπόθεση η ευπαίδευτoς συνήγορος του Κατηγορούμενου υποστήριξε ότι η 5η κατηγορία δεν έχει αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή καταλήγοντας στην εισήγηση για απόρριψη της 5ης κατηγορίας και την αθώωση του κατηγορούμενου. Αντίθετη υπήρξε η θέση της συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής η οποία στην γραπτή της αγόρευση υποστήριξε ότι έχει αποδειχθεί η κατηγορία 5 και συνεπώς ο Κατηγορούμενος θα πρέπει να καταδικαστεί σε αυτή. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κατέθεσαν τρεις μάρτυρες κατηγορίας, ήτοι ο ΧΧΧ Φιλίππου (ΜΚ1), ο ΧΧΧ Σταυρινού (ΜΚ2) και ο ΧΧΧ Χαραλάμπους (ΜΚ3). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας αυτών, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το τελικό στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1) κατέθεσε ο ΧΧΧ Φιλίππου ο οποίος είναι Τεχνικός Μηχανικός στις ΧΧΧ υπηρεσίες του Δήμου Πάφου για 33 χρόνια (ΔΠ εφεξής). Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι σύμφωνα με το μητρώο αιτήσεων του Τμήματος των τεχνικών υπηρεσιών του ΔΠ δεν έχει κατατεθεί οποιαδήποτε αίτηση μέχρι και σήμερα για το επίδικο υποστατικό το οποίο επισκέφθηκε στις 14.9.20 αλλά και άλλες φορές. Το περιέγραψε ως ένα καλυμμένο υπόστεγο κατασκευασμένο από ξύλο με στερέωση ή και θεμελίωση επί του εδάφους. Ο ΜΚ1 αρχικά υποστήριξε ότι αυτό το υποστατικό συνιστά ανάπτυξη και κατά συνέπεια για να διέπεται από καθεστώς νομιμότητας θα έπρεπε να εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και αρμόδια πολεοδομική και οικοδομική αρχή είναι ο ΔΠ. Αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο την φωτογραφία (τεκμήριο 1) η οποία δεικνύει μία ξύλινη κατασκευή την οποία περιέγραψε. Υποστήριξε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση μία τέτοια αίτηση σε περίπτωση αδειοδότησης δίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο γιατί το υποστατικό είναι χωροθετημένο μέσα στη ζώνη προστασίας της παραλίας σε κρατική γη. Επίσης εξήγαγε το συμπέρασμα ότι τα σκάφη που ευρίσκονταν εκεί ανήκουν στο PΧΧ WATERSPORTS γιατί από το υποστατικό υπάρχουν σκαλοπάτια και ξύλινη αποβάθρα που οδηγούν στα εν λόγω σκάφη. Αυτός ερωτώμενος στην αντεξέταση του εάν δόθηκε στον κατηγορούμενο άδεια παροχής διευκολύνσεων από το 1994 αρχικά απάντησε ότι δεν είναι θέμα που τον αφορά, στη συνέχεια απάντησε θετικά ότι ο ΔΠ του έδωσε αυτή την άδεια και ότι αρμόδιος είναι ο Γραμματέας της Επιτροπής Παραλιών. Μετά είπε ότι δεν γνωρίζει. Επανέλαβε ότι το υποστατικό ευρίσκεται μέσα στην Ζώνη προστασίας της παραλίας γι΄αυτό και απαιτείται παρέκκλιση των προνοιών του Περί Πολεοδομίας Νόμου, οπότε η απόφαση για αδειοδότηση ή μη δίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο. Σε ερώτηση δε εάν ο Έπαρχος είναι αρμόδιος σύμφωνα με τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο εφόσον αυτό ευρίσκεται εντός της παραλίας αυτός είπε ότι απαιτείται αδειοδότηση από την αρμόδια πολεοδομική και οικοδομική αρχή δηλαδή τον ΔΠ και η αναφορά στον περί της Προστασίας της Παραλίας Νόμος στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει σχέση. Αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στα τεκμήρια 2-4 των οποίων παραθέτω το περιεχόμενο με χρονολογική σειρά: Το τεκμήριο 3 με το περιεχόμενο του οποίου ο ΜΚ1 δεν διαφώνησε αφορά ανυπόγραφη επιστολή του κατηγορούμενου προς τις Τεχνικές Υπηρεσίες και Πολεοδομική Επιτροπή του Δήμου Πάφου, ημερομηνίας 28.9.15 η οποία αναφέρει τα εξής: «Με την επιστολή αυτή θα ήθελα να σας ζητήσω όπως μου επιτραπεί η χρήση των υφιστάμενων σκιαδίων στην περιοχή ΧΧΧ (ΑΧΧΧ) και AΧΧΧ (ΒΧΧΧ) για την ομαλή διεξαγωγή της άσκησης του επαγγέλματος μου (παροχή διευκολύνσεων και είδη αναψυχής). Για τα δύο αυτά σκιάδια, στις συγκεκριμένες περιοχές τις οποίες προανάφερα, οφείλω να ομολογήσω ότι υπάρχουν εκεί από την δεκαετία του ογδόντα. Τελευταία έχω υπογράψει σύμβαση με τον Δήμο Πάφου για τα επόμενα πέντε χρόνια για τη διεξαγωγή θαλάσσιων αθλημάτων στις δύο αυτές περιοχές. Η εταιρία ΧΧΧ Enterprises παρέχει υπηρεσίες σε χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο. Η εταιρία μας πληρώνει χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο στον Δήμο Πάφου και στο Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας. Επίσης, η εταιρία καταβάλει χιλιάδες ευρώ κάθε χρόνο σε υποχρεώσεις που αφορούν τις Φορολογικές Αρχές. Η εταιρία ΧΧΧ Enterprises εργοδοτεί πέρα των δέκα υπαλλήλων για τους οποίους καταβάλει πλήρως κοινωνικές ασφαλίσεις και όλα όσα συνεπάγονται στην εργοδότηση τους. Ακόμη θα ήθελα να αναφέρω ότι τα θαλάσσια αθλήματα είναι ένα σκληρό επάγγελμα που απαιτεί πάνω από όλα υψηλό επίπεδο ασφάλειας. Βάση του νόμου χρειάζεται να διαθέτεις θαλάσσιους ασυρμάτους για κάθε σκάφος, αλεξίπτωτα, φωτοβολίδες, καπνογόνα, πρέπει να υπογράφονται δεσμευτικές δηλώσεις για την ασφάλεια των πελατών και πρέπει να εξηγούνται στους πελάτες λεπτομερώς η χρήση και ο χώρος του εξοπλισμού των θαλάσσιων αυτών αθλημάτων για την αποφυγή οποιουδήποτε ατυχήματος. Σε καθημερινή βάση, γίνεται ημερίσιως έλεγχος, τηρούνται λογιστικά βιβλία και εκδίδονται εκατοντάδες αποδείξεις. Περαιτέρω, πολλοί εκ των πελατών μας διαθέτουν μικρά παιδιά, συγγενείς ή φίλους οι οποίοι αναγκαστικά χρειάζεται να αναμένουν στα σκιάδια ενώ οι πελάτες διεξάγουν οποιοδήποτε θαλάσσιο άθλημα. Όπως και σε κάθε άλλη επιχείρηση παροχής υπηρεσιών έτσι και στα θαλάσσια αθλήματα πρέπει να υπάρχει υποδοχή (reception). Είμαι σίγουρος ότι με τα λίγα τα οποία σας περιέγραψα πιο πάνω θα αντιληφθείτε και θα κατανοήσετε την ανάγκη ύπαρξης των συγκεκριμένων σκιάδιων για τα οποία σας επισυνάπτω φωτογραφίες και αρχιτεκτονικό σχέδιο. Θα μπορούσα να δεχθώ από την τοπική αρχή, έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, το δικό της σχέδιο για την κατασκευή «σκιαδίου» αλλά δεν μπορώ να φανταστώ η συγκεκριμένη επιχείρηση να διεξάγεται κάτω από την οποιαδήποτε ομπρέλα θαλάσσης. Το θεωρώ τελείως αφιλόξενο απέναντι στους αποκαλούμενους τουρίστες που εγώ προσωπικά ονομάζω φιλοξενούμενους και επίσης τελείως αντιεπαγγελματικό για το προσωπικό της εταιρίας. Μετά τιμής ΧΧΧ Πέτρου Διευθυντής ΧΧΧ Enterprises Ltd » To τεκμήριο 4 επιστολή του ΧΧΧη, Δημοτικού Μηχανικού του Δήμου Πάφου, προς τον κατηγορούμενο, ημερομηνίας 15 Μαρτίου 2016 αναφέρει τα εξής: «Κύριε, Αίτημα για παραχώρηση ρεύματος/νερού στη παραλία μπροστά από τα ξενοδοχεία ΧΧΧΧ και ΧΧΧΧ, στους χώρους επαγγελματικής δραστηριοποίησης στον τομέα θαλάσσιων αθλημάτων. Έχω οδηγίες να αναφερθώ στο πιο πάνω θέμα και στη σχετική επιστολή σας ημερομηνίας 29.9.2016 για να σας πληροφορήσω ότι το Δημοτικό Συμβούλιο σε συνεδρία του στις 19.1.2016 έκρινε ότι ο Δήμος Πάφου είναι αναρμόδιος να αποφασίσει επειδή το αίτημα αφορά κρατική γη, μέσα σε Ζώνη Προστασίας της Παραλίας. Ως εκ τούτου θα πρέπει να υποβάλετε το αίτημα σας στον Έπαρχο Πάφου. Είμαι βέβαιος για την κατανόησή σας». Και το τεκμήριο 2 επιστολή από τον κον ΖΧΧΧ προς τον κατηγορούμενο ημερομηνίας 7.4.16 αναφέρει τα εξής: «Κύριε, Αίτημα για αξιοποίηση υφιστάμενων παραθαλάσσιων σκιαδίων για ομαλή διεξαγωγή άσκησης επαγγέλματος παροχή διευκολύνσεων στην παραλία ΧΧΧ & ΧΧΧστην K. Πάφο. Έχω οδηγίες να αναφερθώ στο πιο πάνω θέμα και στη σχετική επιστολή σας ημερομηνίας 28.9.2015, για να εκφράσω κατ' αρχήν τη λύπη μου για την καθυστέρηση που υπήρξε στην προώθηση του αιτήματος. Πληροφορήστε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο σε συνεδρία του στις 19 .1.2016, έκρινε ότι ο Δήμος Πάφου, ως Αρμόδια Πολεοδομική Αρχή, είναι αναρμόδιος να εξετάζει αιτήματα για τέτοιου είδους κατασκευές μέσα στην Ζώνη Προστασίας της Παραλίας. Ως εκ τούτου θα πρέπει να αποταθείτε στον Έπαρχο Πάφου για τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος σας». Ο ΜΚ1 ερωτώμενος εάν γνωρίζει κατά πόσο ο Έπαρχος Πάφου είναι ενήμερος γι' αυτήν την υπόθεση αυτός απάντησε ότι δεν γνωρίζει και ότι είναι εδώ στο Δικαστήριο σαν μάρτυρας για τα τεχνικής φύσεως θέματα και τις σχετικές νομοθεσίες που τα διέπουν. Στη συνέχεια παραθέτω απόσπασμα των πρακτικών από την μαρτυρία του: E. Για να συνοψίσουμε κύριε ΧΧΧ, τυχόν Αίτηση για αδειοδότηση αυτού του υποστατικού, τελικά υποβάλλεται στον Έπαρχο; A. Όχι, η επιστολή η δεύτερη, είναι αρκούντως κατατοπιστική, προτρέπει τον κατηγορούμενο να αποταθεί στον Έπαρχο υπό την ιδιότητα του ιδιοκτήτη του τεμαχίου, δηλαδή η Αίτηση που θα υποβληθεί στην αρμόδια πολεοδομική και οικοδομική αρχή, δηλαδή στον Δήμο Πάφου, θα είναι εκ μέρους του Επάρχου ως ιδιοκτήτη ή ως εκπροσώπου του ιδιοκτήτη που είναι η Δημοκρατία, αυτό είναι το νόημα και της πρώτης και της δεύτερης επιστολής η οποία είναι πιο διευκρινιστική και πιο κατατοπιστική. Δεν λέει η επιστολή, ότι η αρμόδια πολεοδομική και οικοδομική αρχή είναι ο Έπαρχος. Ασφαλέστατα‑‑ E. Κύριε ΧΧΧ, συγγνώμη, όταν υποβάλλονται κοντά σας, δηλαδή στον Δήμο Πάφου Αιτήσεις από κατόχους ή ενοικιαστές‑‑ A. Όχι. E. Περιμένετε να ακούσετε την ερώτηση, και λείπει η υπογραφή του ιδιοκτήτη, απουσιάζει η υπογραφή του ιδιοκτήτη, λέτε του "κύριε, είμαι αναρμόδιος να εξετάσω την Αίτηση" ή λέτε του "κύριε, θέλουμε υπογραφή που τον ιδιοκτήτη"; A. Να διευκρινίσω. E. Να απαντήσετε στην ερώτηση μου. A. Απαντώ στην ερώτηση σας. E. Ωραία. A. Δεν πρόκειται ποτέ να δεχτεί το αρχείο των Τεχνικών Υπηρεσιών εξ' αρχής Αίτηση, αν δεν είναι υπογραμμένη από τον εγγεγραμμένο ιδιοκτήτη. E. Η θέση μου κύριε ΧΧΧ, είναι ότι όπως ο Δήμος Πάφου λέει, δεν είναι αρμόδια αρχή για να εξετάσει αιτήματα που αφορούν κατασκευάσματα εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας. A. Δεν είναι αυτή η ερμηνεία, τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη επιστολή, ξεκάθαρα ξεκαθαρίζω και δεν λέω ότι αρμόδια πολιτική και οικοδομική αρχή στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο Έπαρχος Πάφου. Ασφαλέστατα, αρμόδια πολεοδομική και οικοδομική αρχή, είναι ο Δήμος Πάφου, αλλά ο Έπαρχος Πάφου είναι...θα είναι ο εν δυνάμει Αιτητής εκ μέρους του κυρίου ΧΧΧ Πέτρου. E. Κύριε ΧΧΧ, γνωρίζετε ότι υπέγραψε ο Δήμος Πάφου αυτήν τη σύμβαση; A. Όχι, δεν είναι θέματα με τα οποία ασχολούνται οι Τεχνικές Υπηρεσίες και το Γραφείο Επιβολής Πολεοδομικού Ελέγχου. Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ 2) κατέθεσε ο κος ΧΧΧ Σταυρινού, επιθεωρητής παραλιών στον Δήμο Πάφου. Στα καθήκοντα του είναι ο έλεγχος των αδειών της παροχής υπηρεσιών στις παραλίες και παροχής διευκολύνσεων, δηλαδή για κρεβατάκια, ομπρέλες και για θαλάσσια αθλήματα, επίσης κάποια καθήκοντα που σχετίζονται με την καθαριότητα, με τη διαχείριση των παραλιών του Δήμου Πάφου. Στο εν λόγω υποστατικό μετέβηκε αρκετές φορές το οποίο βρίσκεται μπροστά από το ξενοδοχείο ΧΧΧ παραλία ΧΧΧ, για το οποίο είπε ότι ο κατηγορούμενος έχει άδεια για παροχή διευκολύνσεων η οποία αφορά μόνο την ενοικίαση ταχύπλοων σκαφών, είτε άλλων τεχνικών σκαφών χωρίς μηχανή για ενοικίαση (τεκμήριο 5). Σε ερώτηση κατά πόσο αυτός έχει οποιαδήποτε συμφωνία για ενοικίαση του σκιαδίου απάντησε ότι εξ΄όσων γνωρίζει δεν υπάρχει, ούτε στα έγγραφα, ούτε είναι η αρμόδια υπηρεσία για να παραχωρήσουν τέτοια άδεια αλλά αρμόδια υπηρεσία είναι οι Τεχνικές Υπηρεσίες. Κατά την μαρτυρία του κατατέθηκαν στο Δικαστήριο τα τεκμήρια 5 -

  1. Μεταξύ αυτών και το φωτογραφικό υλικό (τεκμήρια 6, 7) στο οποίο αναφέρθηκε. Επίσης είδε φωτογραφικό υλικό ( τεκμήρια 8 - 10) το οποίο κατέθεσε η υπεράσπιση. Σε ερώτηση της Κατηγορούσας Αρχής ποιός χρησιμοποιούσε το επίδικο σκιάδιο τις φορές που επισκεπτόταν τον χώρο απάντησε λέγοντας: « αυτό το σκιάδιο ανήκει στον ΧΧΧ Πέτρου είτε βρίσκεται ο ίδιος στο σημείο, είτε κάποιος από τους υπαλλήλους του». Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στον ΔΠ εργάζεται από τον Μάϊο του 2020 ως επιθεωρητής παραλιών. Εξήγησε τί σημαίνει η έννοια «παροχή διευκολύνσεων». Είπε ότι και σε άλλα σημεία υπάρχουν σκιάδια αλλά αυτός δεν παρέχει άδειες οικοδομής ή σκιαδίων. Σε ερώτηση της κας Χ΄Νεοφύτου κατά πόσο ο ΔΠ εξέδωσε ποτέ άδεια για σκιάδιο σε σημείο παροχής διευκολύνσεων απάντησε ότι αυτό δεν το γνωρίζει και όπως προνοεί ο Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμος αρμόδια αρχή για να εκδώσει άδεια είναι το Υπουργικό Συμβούλιο. Επιπλέον ο ΜΚ 2 ερωτήθηκε σε σχέση με τον διαγωνισμό 67/19 (τεκμήριο 11) και για την απαντητική επιστολή του ΔΠ προς την εταιρεία του κατηγορούμενου αναφορικά με την προσφορά της για παροχή διευκολύνσεων στην περιοχή ΑΧΧΧΣ (τεκμήριο 12) και συμφώνησε ότι αυτή έγινε αποδεκτή. Όταν αυτός ερωτήθηκε τί ελέχθηκε και εάν ελέχθηκε οποιαδήποτε παράβαση του Νόμου δηλαδή η παράνομη ύπαρξη του σκιαδίου πριν την αποδοχή της προσφοράς της εταιρείας του κατηγορούμενου είπε ότι αυτός υπάγεται στην υγειονομική Υπηρεσία η οποία δεν μπορεί να εκδώσει άδεια οικοδομής οποιουδήποτε στεγάστρου ή σκιαδίου, αυτό είναι θέμα των Τεχνικών Υπηρεσιών και του Υπουργικού Συμβουλίου. Εν τέλει στην θέση της υπεράσπισης ότι ο ΔΠ δεν αδειοδοτεί υποστατικά στην παραλία αυτός απάντησε ότι με βάση τον Περί της Προστασίας Παραλιών Νόμο για να εκδοθεί άδεια στην παραλία πρέπει να υπάρχει απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου. Μάρτυρας Κατηγορίας 3 (ΜΚ3) ήταν ο ΧΧΧ Χαραλάμπους ο οποίος ήταν Αν. Επιθεωρητής Παραλιών από το 2013-
  2. Αυτός γνωρίζει τον κατηγορούμενο και είχε άδεια παροχής διευκολύνσεων από προηγουμένως. Ανέφερε ότι σύμφωνα με το εγκεκριμένο σχέδιο χρήσης της παραλίας το οποίο υποδεικνύει το σημείο παροχής διευκολύνσεων δεν περιλαμβάνεται το εν λόγω σκιάδιο. Επισκέφθηκε στα πλαίσια των καθηκόντων του αρκετές φορές τον επίδικο χώρο και ο κατηγορούμενος είναι που χρησιμοποιούσε το σκιάδιο του οποίου η κατασκευή ήταν μόνιμη. Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι ο επίδικος χώρος είναι στην παραλία και αρμόδια αρχή είναι η Επαρχιακή Διοίκηση. Ερωτώμενος τί έλαβαν υπόψη για την κατακύρωση της προσφοράς είπε ότι ο κατηγορούμενος πληρούσε τις προϋποθέσεις και γνώριζαν την ύπαρξη του σκιαδίου εκεί. Είπε ακόμη ότι στο σημείο από την θάλασσα και μέσα αρμόδια είναι η Αρχή Λιμένων. Επιπλέον αυτός ρωτήθηκε για το πρόσωπο που κατήγγειλε τον κατηγορούμενο και δη ότι σχετίζεται με το ξενοδοχείο AΧΧΧΑ αλλά αυτός είπε ότι δεν γνωρίζει μετά βεβαιότητας αλλά διευθετήθηκαν κάποια μικροπαράπονα που υπήρξαν. Ο ΜΚ3 ερωτώμενος για τις επιστολές που απέστειλε ο κατηγορούμενος για την αδειοδότηση του σκιαδίου είπε ότι υπήρχε ενδιαφέρον από τον κατηγορούμενο αλλά δεν γνωρίζει ποιά ήταν η ανταπόκριση του ΔΠ επειδή είναι θέμα των τεχνικών υπηρεσιών. Εμφαίνεται από τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής ότι δεν αμφισβητείται η κατακύρωση των δύο προσφορών αναφορικά με την παροχή διευκολύνσεων από τον κατηγορούμενο και την εταιρεία του ΧΧΧ ENTERPRISES LTD, στον συγκεκριμένο χώρο στην περιοχή ΑΧΧΧΣ (τεκμήρια 5, 11, 12, 13) αλλά εκείνο που επικαλείται σύμφωνα με το κατηγορητήριο είναι η κατοχή και η χρήση του σκιαδίου, χωρίς την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης από τον ΔΠ. Επίσης είναι κοινή θέση ότι το σκιάδιο ευρίσκεται στην παραλία ΑΧΧΣ. KATΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Μετά που ο κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία στην 5η κατηγορία κατέθεσε ενόρκως καταθέτοντας στο Δικαστήριο την γραπτή του δήλωση τεκμήριο Α΄ στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει: «Ότι είναι επιχειρηματίας και ασχολείται με τα θαλάσσια αθλήματα. Από το 1995 περίπου έχει άδεια παροχής διευκολύνσεων στο θαλάσσιο χώρο ΑΧΧΧ μπροστά από το ξενοδοχείο ΧΧΧ και από τότε μέχρι και το έτος 2013 περίπου ο Δήμος Πάφου κάθε χρόνο εξέδιδε άδεια επ' ονόματι του με βάση τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο». Όταν το 2014 τροποποιήθηκε η σχετική νομοθεσία, πλέον ο Δήμος Πάφου προκήρυξε διαγωνισμό για εξασφάλιση άδειας παροχής διευκολύνσεων σε διάφορα σημεία της παραλίας που βρίσκονται στα διοικητικά όρια του Δήμου Πάφου. Ο αριθμός διαγωνισμού ήταν ο 41/2014 και είναι μέρος του τεκμηρίου
  3. Αφού υπέβαλε προσφορά η οποία έγινε αποδεκτή υπογράφτηκε στις 25/01/2015 η συμφωνία που αποτελεί το τεκμήριο 5 με τον Δήμο Πάφου. Ο Δήμος Πάφου σύμφωνα με την σύμβαση του παρείχε άδεια με την οποία του επιτρεπόταν η παροχή διευκολύνσεων στο σημείο 3 επί της παραλίας ΑΧΧΧ. Η άδεια του παραθέτει τον αριθμό των πλωτών μέσων που επιτρέπεται να διατίθενται προς χρήση. Παρά το γεγονός ότι η υποβολή της προσφοράς και η υπογραφή της σύμβασης έλαβε χώρα από αυτόν προσωπικά και του παραχωρήθηκε υπό την προσωπική του ιδιότητα η άδεια παροχής διευκολύνσεων, η άσκηση της επιχείρησης δηλαδή η προσφορά προς το κοινό θαλάσσιων αθλημάτων γινόταν από την εταιρεία ΧΧΧ ENTERPRISES LTD. Το πιο πάνω γεγονός ήταν σε γνώση του Δήμου Πάφου αφού στις 28/09/2015 απέστειλε σχετική επιστολή (τεκμήριο 3). Με την εν λόγω επιστολή επισύναψε σχετικές φωτογραφίες και σχέδια για το σκιάδιο το οποίο βρισκόταν στην περιοχή από την δεκαετία του 1980 γιατί το ενθυμάται όταν εργοδοτείτο ως υπάλληλος σε πρόσωπο ο οποίος είχε την ευθύνη του χώρου στην παραλία ΧΧΧ. Επειδή ακριβώς η άσκηση της επιχείρησης προϋποθέτει ο πάροχος να διαθέτει θαλάσσιους ασυρμάτους, αλεξίπτωτα, φωτοβολίδες, καπνογόνα, δεσμευτικές δηλώσεις για την ασφάλεια των πελατών, να εκδίδει αποδείξεις και τιμολόγια για την παροχή υπηρεσιών κάτι το οποίο ο Δήμος γνωρίζει και απαιτεί απέστειλε την σχετική επιστολή για να του δοθεί άδεια να χρησιμοποιεί το σκιάδιο. Ο Δήμος Πάφου του απάντησε με δύο επιστολές ότι δεν είναι Αρμόδιος να εξετάσει τέτοιο αίτημα (τεκμήριο 2 και τεκμήριο 4). Ακολούθως ο Δήμος Πάφου του απάντησε επίσης με επιστολή ημερομηνίας 20/04/2016 (τεκμήριο 16) ότι το αίτημα του τελικά εξετάζεται από την επιτροπή Πολεοδομίας και Τεχνικών Θεμάτων του Δήμου Πάφου. Στις 12/05/2017 απέστειλε επιστολή στον Έπαρχο για να του επιβεβαιώσουν και γραπτώς τα όσα του ανέφεραν την οποία δεν έχει στην κατοχή του και έλαβε στις 18/07/2017 τεκμήριο
  4. Η επιστολή απευθυνόταν και στην εταιρεία ΧΧΧ ENTERPRISES LTD. Περί τον Σεπτέμβριο του έτους 2019 προκηρύχτηκε νέος διαγωνισμός από τον Δήμο Πάφου και υπέβαλε πλέον προσφορά η εταιρεία του ΧΧΧ ENTERPRISES LTD αφού αυτή ασκούσε επιχείρηση στην περιοχή. Σε σχέση με την άσκηση της επιχείρησης από την ΧΧΧ ENTERPRISES LTD κατέθεσε σχετικά φωτοαντίγραφα αποδείξεων του έτους 2017 και 2018 που εξέδιδε στους πελάτες (τεκμήριο 18). Κατακυρώθηκε η προσφορά στην εταιρεία και υπογράφτηκε η σύμβαση (τεκμήριο 13) στις 27/05/
  5. Ο Δήμος Πάφου γνώριζε και γνωρίζει ότι την κατοχή του σημείου 3 μέχρι τις 27/05/2020 είχε αυτός προσωπικά και η επιχείρηση ΧΧΧ ENTERPRISES LTD ανέλαβε την πλήρη κατοχή του σκιαδίου και του σημείου 3 επί της παραλίας στις 27/05/2020 και κατέχει αυτό μέχρι σήμερα. Η παρούσα ποινική δίωξη είναι πεπεισμένος ότι προέρχεται από παρέμβαση της εταιρείας ΧΧΧ ΧΧΧ Hotels Ltd, εταιρείας που διαχειρίζεται το ξενοδοχείο ΧΧΧA προς τον Δήμο Πάφου. Ανά έτος εκδιδόταν άδεια επ' ονόματι του από τον Δήμο Πάφου και έχει στην κατοχή του αντίγραφα των αδειών των ετών 2006 και
  6. Η παρούσα δίωξη γίνεται καταχρηστικά με σκοπό να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του διαχειριστή του ξενοδοχείου AΧΧΧ ο οποίος διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον Δήμαρχο Πάφου και ο οποίος θεωρεί ότι η παραλία είναι ιδιοκτησία του». Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα τεκμήρια 16 -
  7. Αυτός αποδέχεται την ύπαρξη του σκιαδίου και στην ένορκη μαρτυρία του αυτός αποδέχθηκε την χρησιμοποίηση του εν λόγω σκιαδίου το οποίο προϋπήρχε αλλά δεν γνωρίζει εάν αυτό έχει άδειες. Αντεξεταζόμενος αποδέχθηκε ότι και αυτός και το υπαλληλικό προσωπικό της εταιρείας του ασκούν την συγκεκριμένη επιχείρηση στο χώρο ήτοι της παροχής διευκολύνσεων. Μάρτυρας Υπερασπίσεως 1 (ΜΥ1) ήταν η ΧΧΧ Μαναμίδου. Αυτή κατέθεσε στο Δικαστήριο την γραπτή δήλωση της τεκμήριο Β΄ η οποία αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης της. Αναφέρει σ' αυτήν ότι: «Κατά τα έτη 2015 μέχρι και σήμερα εκτελούσε χρέη στο λογιστήριο της εταιρείας ΧΧΧ ENTERPRISES LTD (HE 165864). Η πιο πάνω εταιρεία ασχολείται με την παροχή θαλάσσιων αθλημάτων στο σημείο 3 επί της θαλάσσιας περιοχής έμπροσθεν του ξενοδοχείου ΧΧΧ στην Πάφο. Έχω στην κατοχή της κάποια εκ των διπλοτύπων αποδείξεων των ετών 2015 και
  8. Συγκεκριμένα το διπλότυπο του έτους 2015 περιλαμβάνει αποδείξεις που εκδόθηκαν σε πελάτες που τους παρασχέθηκαν υπηρεσίες από τον μήνα Μάιο 2015 μέχρι τον Ιούνιο του έτους. Καταθέτω φωτοαντίγραφα της πρώτης και τελευταίας σελίδας. Το διπλότυπο του έτους 2016 περιλαμβάνει αποδείξεις που εκδόθηκαν σε πελάτες που τους παρασχέθηκαν υπηρεσίες από τον μήνα Σεπτέμβριο του έτους 2016 μέχρι τον Οκτώβριο του έτους». Αυτή κατέθεσε στο Δικαστήριο τα τεκμήρια 23 και
  9. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω, μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, τους μάρτυρες κατηγορίας (ΜΚ 1-3) που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την ευκαιρία που είχαν αυτοί να παρακολουθήσουν τα επίδικα γεγονότα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαβρού v. Χαραλάμπους

(1996)1Α, Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας της αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.α
(2002)1Α, Α.Α.Δ 165, Σάββα κ. α. v Γεωργίου 2006,1,658). Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας μας ότι το Δικαστήριο αφ' ης στιγμής κρίνει ως αξιόπιστο ένα μάρτυρα μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο. (Kades v Nicolaou and another, 1986, 1 CLR, 212, Σάββα v Αστυνομίας, ποιν.έφεση 6407, 13.11.98, Ευθυμίου v Aστυνομίας, ποιν. έφεση 6836, 10.1.2001, Ιωσηφίδης v Αστυνομίας, ποιν. έφ. 243/12, 2.5.14). Ο ΜΚ1 ενώ αναφέρθηκε ότι επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο για πρώτη φορά στις 14.9.20 αλλά και άλλες φορές, εντούτοις σε καμία περίπτωση δεν εξήγησε τί ακριβώς διαπίστωνε κάθε φορά στον επίδικο χώρο. Ούτε και ρωτήθηκε συγκεκριμένα πώς κατείχετο και πώς χρησιμοποιόταν αυτό το υποστατικό από τον κατηγορούμενο. Αυτός ενώ αναφέρθηκε στη διαδικασία εξασφάλισης πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής δεν αναφέρθηκε με σαφήνεια για την ακολουθητέα διαδικασία σε σχέση με την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης από ένα αιτητή. Επίσης ενώ είναι κοινά αποδεκτό ότι ο χώρος στον οποίο παρέχονταν διευκολύνσεις από τον κατηγορούμενο και την εταιρεία του είναι στην παραλία δυνάμει των τεκμηρίων 5, 11, 12 και 13 δεν έχει καταστεί σαφές από την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής ποιά είναι η αρμόδια αρχή περί της υποβολής αίτησης άδειας για την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και της έγκρισης ή μη αυτής. Καμία σαφής μαρτυρία δεν δόθηκε από την ΚΑ αν τελικά υποβλήθηκε ή όχι η απαιτούμενη αίτηση και πού έπρεπε να υποβληθεί για το εν λόγω λυόμενο υποστατικό το οποίο ευρίσκεται σε ζώνη προστασίας της παραλίας. Το Δικαστήριο διαπιστώνει τα εξής αναφορικά με τα τεκμήρια 3, 4 και 2 τα οποία είναι κατατεθειμένα ενώπιον του, για τα οποία ερωτήθηκε ο ΜΚ1: Ο κατηγορούμενος το 2015 απευθύνθηκε προς τον ΔΠ και αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα ύπαρξης σκιαδίου εφόσον ήδη υπέγραψαν με αυτόν την συμφωνία τεκμήριο
  1. Μετά από 6 - 7 μήνες όταν του αποστάληκαν οι επιστολές τεκμήρια 4 και 2 και παραπέμποντας στην επιστολή του ημερομηνίας 28.9.15, του ανέφεραν ότι ο ΔΠ είναι αναρμόδιος να εξετάζει αιτήματα για τέτοιου είδους κατασκευές μέσα στην ζώνη προστασίας της παραλίας. Ως εκ τούτου να αποταθεί στον Έπαρχο Πάφου για τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος του. Ο ΜΚ1 είπε τα εξής αντεξεταζόμενος: Ε: Είπατε ότι ο ΔΠ είναι η αρμόδια αρχή για εξέταση οποιασδήποτε αίτησης σε σχέση με πολεοδομική άδεια, άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για το συγκεκριμένο υποστατικό το οποίο βρίσκεται στη ζώνη προστασίας της παραλίας. Σωστά αντιλήφθηκα; Α: Ναι, μέσα στα διοικητικά όρια του Δήμου Πάφου. Ε: Αυτή θα εξεταστεί από το Υπουργικό Συμβούλιο; Α: Να διευκρινίσω την διαδικασία. Η αίτηση υποβάλλεται στην Αρμόδια Αρχή, όμως επειδή αφορά το πρόβλημα ότι είναι μέσα στη ζώνη της προστασίας της παραλίας, η αίτηση υποβάλλεται κατά παρέκκλιση των προνοιών του Περί Πολεοδομίας Νόμου και αποστέλλεται για κρίση και εισήγηση προς το Υπουργικό Συμβούλιο, στο συμβούλιο μελέτης παρεκκλίσεων. Η απόφαση για αδειοδότηση ή μη σε τέτοιες περιπτώσεις γίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο. Αυτή είναι η διαδικασία. Ε: Κύριε Φιλίππου, όμως σύμφωνα με τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο, όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ, η αρμόδια αρχή είναι ο Έπαρχος κάθε παραλίας. Α: Όχι. Ε: Ποια είναι η δουλειά του Επάρχου σε σχέση με τις παραλίες; Διαφωνείτε ότι σύμφωνα με τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο, οτιδήποτε έχει να κάνει με τις παραλίες είναι δουλειά του Επάρχου Πάφου; Α: Έχω απαντήσει ήδη ότι με βάση συγκεκριμένες πρόνοιες του νόμου του Περί Πολεοδομίας Νόμου και συγκεκριμένα, πολύ συγκεκριμένα για το υποστατικό αυτό το οποίο συνιστά ανάπτυξη, απαιτείται αδειοδότηση από την Αρμόδια Πολεοδομική και Οικοδομική Αρχή, δηλαδή τον Δήμο Πάφου. Η αναφορά στον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχει σχέση. Ε: Γνωρίζετε όμως ότι η υπόθεση που δικάζουμε σήμερα, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και κατηγορίες σε σχέση με αυτόν το νόμο; Α: Όπως έχω πει, το θέμα του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου δεν αφορά εμένα και τα καθήκοντα που ασκώ στις τεχνικές υπηρεσίες. Ε: Δέχεστε όμως ότι το εν λόγω υποστατικό βρίσκεται εντός της ζώνης της προστασίας της παραλίας σωστά; Α: Σίγουρα, βρίσκεται μέσα στη ζώνη της προστασίας της παραλίας ναι, γι' αυτό και απαιτείται παρέκκλιση. Ο ΜΚ 1 είπε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Περί της Προστασίας Παραλιών Νόμος δεν έχει σχέση. Στη συνέχεια είπε ότι το σκιάδιο βρίσκεται μέσα στη ζώνη προστασίας της παραλίας γι΄αυτό και απαιτείται παρέκκλιση. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία του ΜΚ1 ήταν ασαφής και αντιφατική σε σχέση με τις πιο πάνω επιστολές αλλά και την διαδικασία η οποία ακολουθείται. Ενώ είπε ότι υποβάλλεται αίτηση δεν ανέφερε πού υποβάλλεται αυτή για την έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης και ποιός θα αποφασίσει γι΄αυτή. Αρχικά είπε η απόφαση είναι του Υπουργικού Συμβουλίου και μετά είπε είναι του ΔΠ. Στα τεκμήρια 2 και 4 ο ίδιος ο Κατήγορος ισχυρίζεται ότι είναι αναρμόδιος για το θέμα του σκιαδίου. Συνεπώς κρίνω ότι η μαρτυρία του ΜΚ1 είναι αντιφατική, ασαφής, παρουσίαζε κενά και γι΄αυτό και δεν της αποδίδω καμία βαρύτητα και απορρίπτεται πλην των μη αμφισβητούμενων γεγονότων. Ο ΜΚ2 ο οποίος, ως είπε επισκέφθηκε και αυτός πολλές φορές το εν λόγω υποστατικό εντούτοις δεν είπε πώς αυτό κατείχετο και χρησιμοποιείτο συγκεκριμένα από τον κατηγορούμενο ο οποίος κατηγορείται σύμφωνα με το παρόν κατηγορητήριο ούτε και τί διαπίστωνε κάθε φορά που επισκεπτόταν τον χώρο. Αυτός εκτελούσε τα καθήκοντα του από τον Μάϊο του 2020 όταν δηλαδή είχε ήδη υπογράψει η εταιρεία ΧΧΧ ENTERPRISES LTD την συμφωνία τεκμήριο 13 με τον ΔΠ. Βεβαίως η μαρτυρία του δεν περιλάμβανε την περίοδο πριν το 2020 ως το κατηγορητήριο αναφέρει, για την οποία υπάρχει κενό στη μαρτυρία της ΚΑ. Αυτός ως Επιθεωρητής Παραλιών ανέφερε ότι η υπηρεσία στην οποία υπάγεται δεν είναι αρμόδια για την παραχώρηση αδειών αλλά αρμόδιο είναι το Τμήμα των τεχνικών υπηρεσιών. Αυτή η αναφορά του έρχεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο της επιστολής τεκμήριο 16 η οποία παραπέμπει τον κατηγορούμενο και την εταιρεία του στον ΜΚ3 Χαραλάμπους ο οποίος τότε εκτελούσε χρέη Αν. Επιθεωρητή Παραλιών. Η μαρτυρία του παρουσίαζε κενά και η απλή αναφορά του ότι στο υποστατικό παρέχονταν διευκολύνσεις δεν είναι αρκετή και ικανοποιητική. Ως τέτοια δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο ΜΚ3 εκτελούσε τα καθήκοντα του μεταξύ του έτους 2013 -
  2. Ούτε και αυτός όπως και οι ΜΚ 1 και 2 δεν έδωσε καμία μαρτυρία πώς ο κατηγορούμενος κατείχε και χρησιμοποιούσε το εν λόγω λυόμενο υποστατικό την επίδικη περίοδο. Αφού εκτελούσε τα καθήκοντα του μέχρι το 2017 θα μπορούσε να καταθέσει μέχρι το 2017 ή και προηγουμένως. Σε επανειλημμένες ερωτήσεις της Υπεράσπισης εάν μπορούσε να υλοποιηθεί η συμφωνία που υπέγραψε ο κατηγορούμενος με τον ΔΠ για παροχή διευκολύνσεων χωρίς σημείο υποδοχής αυτός δεν απάντησε. Η μαρτυρία του είναι αντιφατική με αυτήν του ΜΚ1 όπου ο ΜΚ1 είπε ότι αρμόδια αρχή είναι ο ΔΠ ενώ αυτός είπε ότι είναι ο Έπαρχος. Κατ΄ακολουθία δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του πλην των αμφισβητούμενων γεγονότων. Η θέση μεταξύ άλλων την οποίαν υποστήριξαν οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής (ΜΚ1,2) είναι ότι επειδή το σκιάδιο είναι εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας αρμόδιο κατά παρέκκλιση είναι το Υπουργικό Συμβούλιο. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω κανένας από τους 3 μάρτυρες κατηγορίας δεν περιέγραψε το υποστατικό το οποίο η ΚΑ περιγράφει στο κατηγορητήριο ως «λυόμενο» δηλαδή εάν αυτό αποτελεί λυόμενο υποστατικό, τί είναι το λυόμενο υποστατικό και εάν γι'αυτό το οποίο ευρίσκεται σε ζώνη προστασίας της παραλίας απαιτείται πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του υποστηρίζεται από τα ενώπιον μου κατατεθειμένα τεκμήρια. Αυτός ως επιχειρηματίας και η εταιρεία του ΧΧΧ ENTERPRISES LTD την οποία εμφαίνεται ότι αντιπροσωπεύει (τεκμήρια 13, 16, 17) ασχολείται με θαλάσσια αθλήματα και υπέγραψαν συμφωνίες παροχής διευκολύνσεων με τον ΔΠ τα έτη 2015 και 2019 (τεκμήρια 5, 11, 13) στην παραλία ΑΧΧΧ , έμπροσθεν του ξενοδοχείου ΑΧΧΧΑ. Στον χώρο είχε ήδη κατασκευαστεί υποστατικό για το οποίο ο κατηγορούμενος στην επιστολή του (τεκμήριο 3) ημερομηνίας 28.9.15 λίγους μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας (τεκμήριο 5), επεσήμανε στον ΔΠ την αναγκαιότητα χρησιμοποίησης του. Ο ΔΠ στις επιστολές του 6-7 μήνες αργότερα του ανέφεραν ότι ο ΔΠ είναι αναρμόδιος για τέτοια θέματα και να απευθυνθεί στον Έπαρχο Πάφου. Ο ίδιος αποδέχεται στο τεκμήριο Α΄ την κατοχή και την χρήση του εν λόγω σκιαδίου από τον ίδιο και την εταιρεία του. Κατέθεσε τόσο αυτός όσο και η ΜΥ1 έντυπα αποδείξεων που σύμφωνα με τον ίδιο εξέδιδε αυτός και η εταιρεία του ΧΧΧ ENTERPRISES LTD στους πελάτες του κατά τα έτη 2015 -
  3. Παρά το γεγονός της κατάθεσης ενός ενδεικτικού αριθμού αποδείξεων τεκμήρια 18, 23 και 24 εντούτοις αποδέχομαι το περιεχόμενο τους και δη ότι η εταιρεία του εξέδιδε αυτές τις αποδείξεις κατά την άσκηση των θαλασσίων αθλημάτων στον συγκεκριμένο χώρο. Να αναφερθεί ότι στα εν λόγω τεκμήρια γίνεται αναφορά του αριθμού φακέλλου της εταιρείας του στο Τμήμα Φορολογίας του Υπουργείου Οικονομικών ως το τεκμήριο 14 αναφέρει. Μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία το Δικαστήριο παρατηρεί τα πιο κάτω: Ο κατηγορούμενος στις 28.2.15 απευθύνθηκε με επιστολή του (τεκμήριο 3) προς τον ΔΠ την δημόσια αρχή με την οποία υπέγραψε την συμφωνία (τεκμήριο 5), ημερομηνίας 25.1.15 και ζητούσε όπως του επιτραπεί η χρήση του επίδικου υφιστάμενου σκιαδίου για την ομαλή διεξαγωγή της άσκησης του επαγγέλματος του (παροχή διευκολύνσεων και είδη αναψυχής) εξηγώντας τους λόγους. Στις 15.3.16 και στις 7.4.16 αποστέλλονται στον κατηγορούμενο και στην εταιρεία του οι απαντητικές καθυστερημένες επιστολές του ΔΠ (τεκμήρια 2 και 4) στις οποίες αναφέρουν ότι ο ΔΠ είναι αναρμόδιος για να αποφασίσει το αίτημα του για τέτοιου είδους κατασκευές μέσα σε ζώνη προστασίας της παραλίας. Στις 20.4.16 αποστέλλεται από τον ΔΠ στον κατηγορούμενο και στην εταιρεία του η επιστολή (τεκμήριο 16) για το ίδιο θέμα με την οποία τους πληροφορούν ότι το αίτημα του για το σκιάδιο διαβιβάζεται για μελέτη στην Επιτροπή Πολεοδομίας και Τεχνικών θεμάτων του Δήμου, ως η καθ' ύλη αρμόδια. Στις 23.3.17 καταχωρήθηκε η παρούσα ποινική υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Στις 18.7.17 αποστέλλεται η επιστολή (τεκμήριο 17) από τον Έπαρχο στον κατηγορούμενο και στην εταιρεία του και τους αναφέρουν ότι το αίτημα του θα εξεταστεί σε συνεργασία με τον ΔΠ και θα ενημερωθούν σχετικά. Ενόψει των πιο πάνω το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι ενώ ο ΔΠ απευθύνεται στον κατηγορούμενο λέγοντας του ότι για το θέμα του σκιαδίου δεν μπορεί να αποφασίσει γιατί είναι αναρμόδιος και θα πρέπει να υποβάλει το αίτημα του στον Έπαρχο Πάφου στη συνέχεια του αποστέλλουν επιστολές με αντιφατικό περιεχόμενο κάτι το οποίο συνέβηκε και στο Δικαστήριο. Δεν έχει προσφερθεί καμία σαφής και επαρκής μαρτυρία από την Κατηγορούσα Αρχή εάν τελικά ήταν υποχρεωμένος ο κατηγορούμενος να υποβάλει αίτηση για χορήγηση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης για αυτό το λυόμενο υποστατικό που ευρίσκετο σε ζώνη προστασίας της παραλίας, ως οι λεπτομέρειες του αδικήματος αναφέρουν ούτε και εάν υποβλήθηκε αίτηση ή όχι από τον κατηγορούμενο συγκεκριμένα για χορήγηση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Άξιο σχολιασμού είναι επίσης το γεγονός ότι ενώ ο Κατήγορος επικαλείται την διάπραξη των ποινικών αδικημάτων από τον κατηγορούμενο εντούτοις αυτός συνήψε την συμφωνία παροχής διευκολύνσεων με την εταιρεία του κατηγορούμενου ημερομηνίας 27.5.20 (τεκμήριο 13). Λογικό θα ήταν αυτό που και η συνήγορος υπεράσπισης ρώτησε κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 εάν πριν την σύναψη αυτής της συμφωνίας έλεγξαν εάν διαπράττονταν ποινικά αδικήματα από τον κατηγορούμενο ερώτημα βέβαια που δεν απαντήθηκε από τον ΜΚ2 στο Δικαστήριο. Επίσης δέον να αναφερθεί ότι είχε συναφθεί με τον ίδιο τον κατηγορούμενο η συμφωνία παροχής διευκολύνσεων το 2015 (τεκμήριο 5) πριν την σύναψη της συμφωνίας τεκμήριο
  4. Επιπρόσθετα αποδέχομαι το περιεχόμενο του τεκμηρίου 19 (1 και 2) ήτοι τις άδειες για παροχή διευκολύνσεων στον κατηγορούμενο, επί της παραλίας ΧΧΧ για τα έτη 2016 - 2011 υπογραμμένες από τον Δήμαρχο Πάφου. Ενόψει των πιο πάνω αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του κατηγορούμενου ως αληθή. Η ΜΥ1 έχει κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Αυτή απλά κατέθεσε μικρό αριθμό αποδείξεων δηλαδή τα τεκμήρια 23 και 24, που εκδίδει η εταιρεία του κατηγορούμενου αναφορικά με τα θαλάσσια αθλήματα που παρέχονται στον χώρο. Αποδέχομαι το περιεχόμενο της μαρτυρίας της ως και τα τεκμήρια τα οποία ανέφερα πιο πάνω. ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Ο κατηγορούμενος επικαλείται καταχρηστική άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του διαχειριστή του ξενοδοχείου ΧΧΧ (σχετικά τα τεκμήρια 20 - 22). Παρατηρώ ότι η ποινική δίωξη εναντίον του κατηγορούμενου ασκήθηκε στις 23.3.
  5. Στις 25.1.15 και στις 27.5.20 (τεκμήρια 5 και 13) ο ΔΠ συνήψε με τον κατηγορούμενο και την εταιρεία του τις δύο συμφωνίες παροχής διευκολύνσεων. Συνεπώς δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου ότι απώτερος σκοπός του Κατήγορου είναι η εξυπηρέτηση των συμφερόντων του διαχειριστή του πιο πάνω ξενοδοχείου γιατί απλούστατα ο ΔΠ δεν θα προέβαινε στη σύναψη αυτών των δύο συμφωνιών. Το Δικαστήριο ελλείψει παρουσίασης ενώπιον του οποιασδήποτε συγκεκριμένης και σχετικής μαρτυρίας από τον κατηγορούμενο σε σχέση με τα επίδικα θέματα και το ξενοδοχείο ΧΧΧ και στην απουσία άλλης ανεξάρτητης μαρτυρίας που να επιβεβαιώνει αυτούς τους ισχυρισμούς του δεν θα προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτούς. Η απλή κατάθεση των τεκμηρίων 20 - 22 δεν είναι αρκετή και ικανοποιητική ούτως ώστε το Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα ότι η παρούσα δίωξη έγινε καταχρηστικά ως αυτός επικαλείται. Όμως διαπιστώνω ό,τι ενώ ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε έγκαιρα στον ΔΠ με τον οποίο συνήψε την συμφωνία τεκμήριο 5 και ζητούσε όπως για να καταστεί εφικτή η διεξαγωγή της άσκησης του επαγγέλματος του να νομιμοποιηθεί η χρήση του υφιστάμενου σκιαδίου και ενώ είχαν μεταξύ τους επικοινωνία η οποία καταδεικνύεται από τα τεκμήρια 3, 4, 2, 16 (ημερ. 20.4.16) και 17 (ημερ. 18.7.17) ο Κατήγορος αδικαιολόγητα, απαράδεκτα και σε αντίθεση με το περιεχόμενο των τεκμηρίων 16 και 17 καταχώρησε την παρούσα ποινική υπόθεση στις 23.3.17 η οποία αφορούσε αρχικώς κατηγορίες ανέγερσης οικοδομής χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής και τοποθέτησης και/ή κατασκευής κατασκευασμάτων. Η Κατηγορούσα Αρχή μεταγενέστερα στο στάδιο του εκ πρώτης όψεως δεν επέμεινε σε αυτές παρά μόνο στην 5η κατηγορία η οποία είχε καταχωρηθεί στις 19.4.21 και όχι με την καταχώρηση του κατηγορητηρίου την 23.3.
  6. Επιπλέον ο ΔΠ εντελώς αδικαιολόγητα και ανεπίτρεπτα εμφαίνεται ότι δεν είχε απαντήσει έγκαιρα στο αίτημα του κατηγορούμενου με τον οποίο σε δύο περιπτώσεις συνήψε τις σχετικές συμφωνίες παροχής διευκολύνσεων στην παραλία ΑΧΧΧ (τεκμήρια 5 και 13). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην έκθεση αδικήματος της 5ης κατηγορίας ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της κατοχής και/ή χρήσης οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, εντός των ορίων του Δήμου Πάφου, χωρίς την άδεια της αρμόδιας αρχής δηλαδή τον Δήμο Πάφου. Σε αυτήν γίνεται αναφορά σε άρθρα του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ.96 μεταξύ αυτών του 2, 3 και του 10, στον Περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο και στον Περί Δήμων Νόμο 111/
  7. Βέβαια η ΚΑ στην τελική της αγόρευση αναφέρει αρχικά ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει αδικήματα ήτοι με βάση το άρθρο 10 και 20 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου. Στη συνέχεια κατά παράδοξο τρόπο αναλύει τα άρθρα του Κεφ.59 ενώ στη νομική βάση της 5ης κατηγορίας δεν γίνεται οποιαδήποτε μνεία αυτού για να δικαιολογεί τις αναφορές της σε αυτό. Το άρθρο 2 του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου (Κεφ.96) αναφέρει τί αποτελεί οικοδομή, δηλαδή: «οικοδομή σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο». Στο Άρθρο 10
(1)προβλέπεται ότι: «Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου.» Από το λεκτικό του άρθρου 10 του Νόμου, πιο πάνω συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
  1. Ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί ή να ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οικοδομή κατά τον ουσιώδη χρόνο.
  2. Η εν λόγω οικοδομή να είναι οικοδομή σύμφωνα με τον Νόμο και να συγκαταλέγεται στην κατηγορία οικοδομών για τις οποίες απαιτείται άδεια οικοδομής και κατ' επέκταση πιστοποιητικό τελικής έγκρισης.
  3. Να μην έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης που να καλύπτει την οικοδομή αυτή. Στις λεπτομέρειες του αδικήματος αναφέρεται η κατοχή και/ή η χρησιμοποίηση «λυόμενου υποστατικού» από τον κατηγορούμενο. Στο λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη η έννοια της λέξης «λυόμενο» είναι αυτό που τα μέρη του έχουν προκατασκευαστεί στο εργοστάσιο και συναρμολογήθηκαν στο οικόπεδο πάνω σε σταθερή βάση από μπετόν». Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). ΕΥΡΗΜΑΤΑ/ ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, την αξιολόγηση της μαρτυρίας, την νομική πτυχή, το βάρος απόδειξης θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η ΚΑ έχει ή όχι αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ο κατηγορούμενος είναι επιχειρηματίας και ασχολείται με θαλάσσια αθλήματα. Αυτός και η εταιρεία του ΧΧΧ ENTERPRISES LTD υπέγραψαν συμφωνίες παροχής διευκολύνσεων τα έτη 2015 και 2019 (τεκμήρια 5, 11, 12, 13 ) στην παραλία ΑΧΧΧΣ, έμπροσθεν του ξενοδοχείου ΑΧΧΧ. Αυτός ενεργούσε ως εκπρόσωπος της εταιρείας του και αυτό διαπιστώνεται και από τις θέσεις του ιδίου αλλά και από τις διάφορες αναφορές της εταιρείας του στα κατατεθειμένα στο Δικαστήριο τεκμήρια. Στον χώρο υφίστατο κατασκεύασμα από προηγουμένως για το οποίο ο κατηγορούμενος σε επιστολή του ημερομηνίας 28.9.15 επεσήμανε την αναγκαιότητα χρήσης του. Ο ΔΠ στις επιστολές του 6 -7 μήνες αργότερα του ανέφεραν ότι ο ΔΠ είναι αναρμόδιος για τέτοια θέματα και να απευθυνθεί στον Έπαρχο Πάφου. Είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι ο χώρος στον οποίο παραχωρήθηκαν διευκολύνσεις στον κατηγορούμενο το 2015 και στην εταιρεία του το 2019 είναι εντός της ζώνης προστασίας της παραλίας ΑΧΧΧΣ. Το ίδιο ισχύει και για το υποστατικό για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος. Αναφορικά με το πρώτο συστατικό στοιχείο του αδικήματος του άρθρου 10 στο οποίο αναφέρεται και η Κατηγορούσα Αρχή στην τελική της αγόρευση δηλαδή ο κατηγορούμενος να κατέχει ή να χρησιμοποιεί ή να ενεργεί όπως οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί, ή να επιτρέπει ή να ανέχεται οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οικοδομή κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν έχει αποδειχθεί επ΄ουδενί από αυτή, ως αναφέρθηκε εκτενώς πιο πάνω από το Δικαστήριο στη μαρτυρία και των 3 μαρτύρων κατηγορίας. Η απλή αναφορά από τους μάρτυρες για την ύπαρξη ενός καλυμμένου υποστέγου με στερέωση ή και θεμελίωση επί του εδάφους αποτελούμενο από 4 ξύλινες κολόνες δεν εξυπακούει αυτόματα και την κατοχή ή και χρησιμοποίηση του από τον κατηγορούμενο. Η Κατηγορούσα Αρχή η οποία έχει το βάρος απόδειξης των κατηγοριών και των συστατικών στοιχείων αυτών εναντίον του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όφειλε να παρουσιάσει επαρκή και σαφή μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει τον τρόπο που κατέχεται και χρησιμοποιείται η κατ΄ισχυρισμό οικοδομή η οποία ευρίσκεται σε ζώνη προστασίας της παραλίας. Επίσης παρά την αναφορά της ΚΑ στις λεπτομέρειες του αδικήματος ότι πρόκειται για λυόμενο υποστατικό εντούτοις καμία μαρτυρία δεν δόθηκε από τον ΜΚ1 ο οποίος είναι τεχνικός μηχανικός στον ΔΠ και όφειλε να περιγράψει τί αποτελεί λυόμενο υποστατικό από τεχνικής πλευράς και εάν το συγκεκριμένο ήταν τέτοιο. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε ασφαλές εύρημα εάν αυτό αποτελεί οικοδομή σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κεφ. 96. Κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση τυγχάνει εφαρμογής ο ειδικός νόμος Περί της Προστασίας Παραλιών, Κεφ.59 ο οποίος δεν περιλαμβάνεται στην έκθεση του αδικήματος της 5ης κατηγορίας που η Κατηγορούσα Αρχή έχει προσάψει εναντίον του κατηγορούμενου αλλά άλλες νομοθεσίες. Παρά την μη αναφορά του Κεφ. 59 στην 5η κατηγορία κατά παράδοξο τρόπο αυτό σχολιάζεται από την Κατηγορούσα Αρχή στη τελική της αγόρευση. Το Κεφ.59 καθορίζει αδικήματα τα οποία προκύπτουν από την κατασκευή ή τοποθέτηση κατασκευασμάτων στην παραλία (άρθρο 5
(1)). Επίσης σε αυτόν δίνεται η ερμηνεία της λέξης «κατασκεύασμα» ήτοι καλύβη, παράπηγμα ή άλλο κατασκεύασμα προσωρινής ή μόνιμης μορφής και περιλαμβάνει κινητό κατασκεύασμα. Ο ίδιος ο Κατήγορος στην παρούσα απέστειλε δύο επιστολές στον κατηγορούμενο ημερομηνίας 15.3.16 και 7.4.16 (τεκμήρια 2 και 4), πράγμα που είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές, στις οποίες ξεκάθαρα απαντά σε αυτόν ότι δεν είναι η αρμόδια αρχή για να εξετάσει το θέμα του υφιστάμενου σκιαδίου στον επίδικο χώρο και συγκεκριμένα το αποκαλεί «κατασκευές» ευρισκόμενες στη ζώνη προστασίας της παραλίας. Αυτός τον παραπέμπει στον Έπαρχο Πάφου για τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος του. Είναι ξεκάθαρο και εμφανές από το περιεχόμενο αυτών των επιστολών ότι ο ΔΠ δεν είναι η αρμόδια αρχή για την έκδοση οποιασδήποτε άδειας ή πιστοποιητικού τελικής έγκρισης για το εν λόγω υποστατικό για το οποίο κατηγορείται στην 5η κατηγορία, αφού αυτό ευρίσκεται μέσα στη Ζώνη προστασίας της παραλίας. Ακόμη ο ίδιος ο Κατήγορος απευθύνεται στον κατηγορούμενο με την επιστολή τεκμήριο 16 για το ίδιο θέμα αλλά με αντιφατικό περιεχόμενο σε σχέση με τα τεκμήρια 2 και 4, και δηλώνει σε αυτόν ότι το αίτημα του διαβιβάζεται για μελέτη στην Επιτροπή Πολεοδομίας και Τεχνικών θεμάτων του Δήμου ως η καθ' ύλην αρμόδια. Με βάση τα πιο πάνω θεωρώ ότι δεν αποδείχθηκε από την ΚΑ: Ότι ο ΔΠ είναι η αρμόδια αρχή Ότι ο κατηγορούμενος κατείχε και χρησιμοποιούσε το κατ΄ισχυρισμό κατασκεύασμα Ότι αυτό αποτελούσε οικοδομή με βάση το άρθρο 2 Εάν χρειαζόταν να εφοδιαστεί με πιστοποιητικό τελικής έγκρισης γι΄αυτό. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου η οποία απορρίπτεται και αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται σε αυτήν. Αναφορικά με το θέμα των εξόδων, κρίνω ότι δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου επιδικάζω έξοδα υπέρ του κατηγορούμενου και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... (Υπ) Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.