Δήμος Πάφου ν. THE RESORT LTD, Αρ. Υπόθεσης: 4498/17, 15/6/2021

(1996)1Α Α.Α.Δ 447, και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd

(1998)1 Α.Α.Δ 820). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση αυτή ωστόσο δεν έχει περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας της αλλά συσχετίστηκε, τέθηκε σε αντιπαράθεση και διερευνήθηκε με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων (Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 Mustafa v. Κακουρή κ.α

(2002)1Α Α.Α.Δ 165, Σάββα κ. α. v Γεωργίου, 2006, 1, 658). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Δεν θα προβώ σε εκτενή και λεπτομερή παράθεση της μαρτυρίας, αλλά θα περιοριστώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας της. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1) κατέθεσε η ΧΧΧ Παπακλεοβούλου, ΧΧΧ Γραμματειακός Λειτουργός στον Δήμο Πάφου από το

1. Υπάγεται στο οικονομικό τμήμα του Δήμου Πάφου (ΔΠ εφεξής). Τα καθήκοντα της είναι μεταξύ άλλων να τηρεί αρχεία, να εκδίδει φορολογίες και άδειες, να ελέγχει και να καθορίζει τα τέλη στους φορολογούμενους, σε νομικά και/ή φυσικά πρόσωπα σύμφωνα με τους Νόμους, τους Κανονισμούς και τις οδηγίες του Δημοτικού Συμβουλίου Πάφου. Αυτή κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την γραπτή δήλωση της (τεκμήριο Α΄) την οποία υϊοθέτησε και αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης της ως επίσης και τα τεκμήρια 1 - 7 τα οποία εξήγησε. Κατά την κυρίως εξέταση της αναφέρθηκε στην απόφαση η οποία λήφθηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο Πάφου την 1.8.16 (τεκμήριο 2) σε σχέση με τους καταστηματάρχες του εμπορικού κέντρου Πάφου οι οποίοι εάν πλήρωναν τους φόρους και τα τέλη τους εμπρόθεσμα θα παραχωρείτο σε αυτούς μείωση κατά 50% στο τέλος αποκομιδής σκυβάλων. Υποστήριξε ότι αν τα σκυβαλοφόρα δεν περνούσαν από τους δρόμους οι οποίοι ήταν κλειστοί λόγω ανάπλασης της περιοχής, περνούσαν από τους διπλανούς και τους πισινούς δρόμους ακόμη και με μικρότερα οχήματα και δεν υπήρχε περίπτωση να μην περισυλλεγούν τα σκύβαλα. Στην περίπτωση δε του ξενοδοχείου της κατηγορούμενης στο πίσω μέρος αυτού υπήρχε πόρτα που θα μπορούσαν να βγάζουν τα σκύβαλα τους δηλαδή στην οδό XXXXX η οποία ήταν ανοικτή και εξυπηρετείτο συνέχεια. Υποστήριξε ότι ο σκοπός επιβολής των τελών σκυβάλων στους δημότες του ΔΠ είναι να καλυφθεί το κόστος για καθαρισμό της πόλης, η αποκομιδή σκυβάλων και η διατήρηση της σε υγιεινή κατάσταση, συντήρηση σκυβαλλοδοχείων και γενικότερα για την επεξεργασία λυμάτων που καταλήγουν στις χωματερές του ΔΠ. Τόνισε ότι δεν ασκήθηκε οποιονδήποτε ένδικο μέσο από την κατηγορούμενη εταιρεία, εναντίον της απόφασης τεκμήριο 3, η οποία της εστάληκε, αναφορικά με την οφειλή της για τα τέλη σκυβάλων του έτους 2016 και τα οποία ανέρχονται σε €913.50 και την γενική προσεπιβάρυνση €91,35 λόγω της μη εμπρόθεσμης πληρωμής δηλαδή συνολικό οφειλόμενο ποσό μέχρι σήμερα €1.004,85 σεντ. Για το θέμα αυτό ανέφερε ότι στον Περί Δήμων Νόμο δεν προβλέπεται δικαίωμα ένστασης των δημοτών εναντίον της απόφασης του Δήμου αλλά δικαίωμα προσφυγής εντός 75 ημερών η οποία δεν ασκήθηκε από την κατηγορούμενη. Επίσης ανέφερε ότι στην Λεωφόρο ΧΧΧ εκεί που είναι το ξενοδοχείο της κατηγορούμενης ευρίσκονται και άλλα υποστατικά και οι ενοικιαστές κατέβαλλαν τα τέλη τους και δεν είχαν παρόμοια περίπτωση όπως την παρούσα. Επιπλέον αναφέρθηκε ότι ο διευθυντής της κατηγορούμενης ΧΧΧ Γρηγορίου ο οποίος ευρισκόταν στο Δικαστήριο και τον αναγνώρισε γιατί επισκεπτόταν συχνά τα γραφεία τους ζητούσε από τον ΔΠ πλήρη διαγραφή του οφειλομένου ποσού, αυτός ήταν απόλυτος λέγοντας «εγώ δεν θα πληρώνω» και ο ίδιος επέλεξε να μην παίρνει τα σκύβαλα της κατηγορούμενης στους συγκεκριμένους χώρους για την αποκομιδή τους από τον ΔΠ. Η θέση της υπεράσπισης προς την ΜΚ1 ήταν ότι δεν παρεχόταν από τον ΔΠ η υπηρεσία αποκομιδής σκυβάλων λόγω της ανάπλασης της περιοχής. Η ΜΚ1 ανέφερε ότι όπου ήταν αδύνατη η πρόσβαση σε σκυβαλλοφόρα καλούνταν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες ή κάτοχοι των τεμαχίων να μεταφέρουν τα σκύβαλα τους στους διπλανούς ή στους πίσω δρόμους ούτως ώστε αυτά να περισυλλεγούν. Επίσης είπε ότι σε 2 περιπτώσεις συνομίλησε με τον κο Γρηγορίου για το θέμα της εν λόγω οφειλής της κατηγορούμενης εταιρείας της οποίας είναι διευθυντής. Αυτός επέλεξε να μην μεταφέρει τα σκύβαλα του ξενοδοχείου εκεί ώστε να περισυλλεγούν. Επιπλέον στη θέση που της τέθηκε ότι ο ΔΠ δεν ενημέρωνε τους πολίτες για την περισυλλογή των σκυβάλων από διπλανούς δρόμους αυτή διαφώνησε λέγοντας ότι συνάδελφοι της την ενημέρωσαν ότι υπήρχαν τέτοια σημεία γύρω από τα έργα ανάπλασης. Μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης η υπεράσπιση παρουσίασε στο Δικαστήριο 4 μάρτυρες. Μάρτυρας υπερασπίσεως 1 (ΜΥ1) ΧΧΧ Γρηγορίου είναι ο διευθυντής, γραμματέας και ο κατ' εξοχήν υπεύθυνος της κατηγορούμενης εταιρείας THE ΧΧΧ RESORT LTD (Ξενοδοχείο ΚΧΧΧΣ) το ευρισκόμενο στο κέντρο της Πάφου στην Λεωφόρο ΧΧΧ, αρ. Χ
2. Είπε ότι διέμενε με την οικογένεια του εκεί. Ανέφερε στο Δικαστήριο στην κυρίως εξέταση του ότι ουδέποτε δέχθηκε τις υπηρεσίες του ΔΠ αναφορικά με την αποκομιδή σκυβάλων από την περίοδο που ξεκίνησε η ανάπλαση του κέντρου. Απέδωσε αρχικά προς τον ΔΠ εκδικητική συμπεριφορά έναντι των δραστηριοτήτων του και αργότερα είπε ότι το εν λόγω ξενοδοχείο του χρεώνεται περισσότερα τέλη σε σχέση με άλλους δημότες. Απέστειλε στον Δήμαρχο Πάφου την επιστολή (τεκμήριο 9) με την οποία ζητούσε απαλλαγή από κάθε φορολογία για το έτος
3. Κατέθεσε στο Δικαστήριο τις φωτογραφίες τεκμήριο 10 (1-3) στις οποίες αναφέρθηκε. Αυτός ισχυρίστηκε ότι υπέβαλε ένσταση στον ΔΠ σε σχέση με τα συγκεκριμένα τέλη και ουδέποτε έλαβε απάντηση αλλά και ούτε παρέλαβε το τεκμήριο 6 (ημερομηνίας 16.5.17). Αντεξεταζόμενος υποστήριξε ότι δεν έχει πληρώσει για την κατηγορούμενη τα τέλη σκυβάλων για το 2016, είναι ενήμερος ότι τα οφείλει η κατηγορούμενη για την περίοδο 1.1.16 - 31.12.16 αλλά και ότι αυτά θα ήταν μειωμένα. Στην υποβολή της Κατηγορούσας Αρχής: «ότι κατά την επίδικη χρονική περίοδο ο ΔΠ περνούσε δύο φορές την εβδομάδα και έπαιρνε τα σκύβαλα αυτός συμφώνησε». Επίσης στην θέση ότι αυτός πήγαινε συχνά στον ΔΠ αρχικά απάντησε θετικά και στην ερώτηση αν ενημερώθηκε για την μείωση στα τέλη, αυτός απάντησε: « μπορείτε να μας πείτε κάποιο όνομα;» Στη συνέχεια αυτός διαφώνησε. Στην θέση επίσης ότι δεν έχει ασκηθεί οποιαδήποτε προσφυγή εναντίον της απόφασης του ΔΠ για την οφειλή της εταιρείας αυτός απάντησε « είναι υπό μελέτη για λόγους δικούς μας και δεν το κάναμε». Τελικώς αποδέχθηκε ότι συνειδητά δεν καταβάλλει τα τέλη σκυβάλων από το 2015 γιατί αυτή η υπηρεσία του ΔΠ δεν του προσφέρεται. Μάρτυρας υπερασπίσεως 2 (ΜΥ2) κατέθεσε ο ΧΧΧ Χατζημιτσής ο οποίος διατηρούσε κατά τους επίδικους χρόνους 2 καταστήματα το ένα στην οδό ΧΧΧή και το άλλο στην οδό ΧΧΧ Γεωργίου στο εμπορικό κέντρο σε πάροδο της Αρχ. ΧΧΧ. Αυτός ανέφερε ότι ενημερώθηκαν γραπτώς οι καταστηματάρχες από την εταιρεία ZEMCO ότι η διέλευση οχημάτων μπροστά από συγκεκριμένα καταστήματα και επιχειρήσεις θα ήταν κλειστή από 29.1.16 - 22.8.16 λόγω των έργων ανάπλασης της περιοχής. Σε αυτή την ενημέρωση περιλαμβανόταν και το ξενοδοχείο της κατηγορούμενης. Είπε ότι για την αποκομιδή σκυβάλων φρόντιζε ο κάθε καταστηματάρχης να τα μεταφέρει σε κοντινή περιοχή, εκτός του εργοταξίου, όπου υπήρχαν οι απαραίτητες υπηρεσίες. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι στην ανακοίνωση της ZEMCO γινόταν αναφορά πώς θα γινόταν η διακίνηση της τροχαίας κίνησης με ασφαλή πρόσβαση των πεζών. Μάρτυρας υπερασπίσεως 3 (ΜΥ3) κατέθεσε ο ΧΧΧ Φακοντής φωτογράφος ο οποίος κατά τους ουσιώδεις χρόνους διατηρούσε καταστήματα στην οδό XXXXX στην περιοχή της κεντρικής πλατείας και στην οδό XXXXX, στην οποία γινόταν ανάπλαση μέχρι τον Δεκέμβριο του
4. Το κατάστημα του της οδού XXXXX απείχε από την Λεωφόρο ΧΧΧ 150 μέτρα και επηρεάστηκε και αυτός από τα έργα ανάπλασης. Κατέθεσε στο Δικαστήριο τις φωτογραφίες τεκμήριο 11 (1 - 3). Υποστήριξε ότι δεν γινόταν αποκομιδή σκυβάλων στην οδό XXXXX και XXXXX XXXXX. Αυτός σε διευκρινιστική ερώτηση του Δικαστηρίου σε πόση απόσταση μπορούσε κάποιος καταστηματάρχης να πάρει τα σκύβαλα του απάντησε σε απόσταση 300 μέτρων. Μάρτυρας υπερασπίσεως 4 (ΜΥ4) κατέθεσε ο ΧΧΧ Λεωνίδου ο οποίος ήταν εργοδοτούμενος του ΜΥ1 στο ξενοδοχείο THE ΧΧΧ RESORT. Αυτός υποστήριξε ότι στην Λεωφόρο ΜΧΧΧ ήταν σκαμμένα όλα και δεν μπορούσε να περάσει κανένα όχημα. Ο ΜΥ1 του είχε δώσει οδηγίες να μεταφέρει τα σκύβαλα σε ένα συγκεκριμένο χώρο γιατί εκεί στο ξενοδοχείο δεν περνούσε το σκυβαλλοφόρο του ΔΠ. Αναγνώρισε τον εαυτό του στην φωτογραφία τεκμήριο 10

(3)που είναι το πρόσωπο με την άσπρη μπλούζα. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης ανέφεραν διά ζώσης τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Όλα όσα ανέφεραν στις αγορεύσεις τους έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσια. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή την ΜΚ1 που κατέθετε ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μετέφερε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια ότι η ίδια διαπίστωσε ενόψει της ιδιότητας της ως Γραμματειακός Λειτουργός στον ΔΠ και της ενασχόλησης της με την έκδοση φορολογιών, καθορισμό τελών σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα σύμφωνα με τις οδηγίες του Δημοτικού Συμβουλίου. Αποτελεί σταθερή θέση της νομολογίας μας ότι το Δικαστήριο αφ' ης στιγμής κρίνει ως αξιόπιστο ένα μάρτυρα μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο. (Kades v Nicolaou and another, 1986, 1 CLR, 212, Σάββα v Αστυνομίας, ποιν.έφεση 6407, 13.11.98, Ευθυμίου v Aστυνομίας, ποιν. έφεση 6836, 10.1.2001, Ιωσηφίδης v Αστυνομίας, ποιν. έφ. 243/12, 2.5.14). Αποδέχομαι ότι τα τεκμήρια 3, 6 και 7 αποστάληκαν στην διεύθυνση της κατηγορούμενης, η οποία δεν έχει αλλάξει και ούτε αμφισβητήθηκε κάτι τέτοιο, αναφορικά με τις επίδικες οφειλές της για το έτος

1. Επιπλέον κρίνω ότι η ΜΚ1 ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια σε σχέση με τις συνομιλίες που είχε στα γραφεία του ΔΠ με τον ΜΥ1 διευθυντή της κατηγορούμενης αναφορικά με την μείωση των τελών σκυβάλων στους επηρεαζόμενους από την ανάπλαση της περιοχής. Επίσης αποδέχομαι την θέση της ότι ο σκοπός επιβολής των τελών σκυβάλων στους δημότες του ΔΠ δεν είναι μόνο για την αποκομιδή σκυβάλων αλλά επιβάλλεται να καλυφθεί το κόστος για καθαρισμό της πόλης, η διατήρηση της σε υγιεινή κατάσταση, η συντήρηση σκυβαλλοδοχείων και γενικότερα για την επεξεργασία λυμάτων που καταλήγουν στις χωματερές του ΔΠ. Αυτή δεν υπέπεσε σε καμία ουσιώδη αντίφαση και δεν έχω εντοπίσει ότι είχε οποιοδήποτε όφελος για να επικαλεστεί ψευδώς γεγονότα. Αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία της η οποία γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΩΣ 1 Ο ΜΥ1 δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο φλυαρώντας και ξεφεύγοντας συνεχώς από τα επίδικα θέματα δηλαδή της οφειλής των τελών σκυβάλων της κατηγορούμενης της οποίας είναι ο διευθυντής. Σε αρκετές περιπτώσεις αυτός δεν απαντούσε στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν αλλά απαντούσε επιλεκτικά. Αυτός αποδέχεται τόσο την σύνδεση του με την κατηγορούμενη εταιρεία αφού είναι ο κατ' εξοχήν υπεύθυνος της αλλά και ότι δεν κατέβαλε τα οφειλόμενα τέλη σκυβάλων στον ΔΠ γιατί υποστηρίζει ότι δεν τους παραχωρήθηκε αυτή η υπηρεσία την επίδικη περίοδο. Ο ίδιος είπε ότι διαμαρτυρόταν στον Δήμαρχο ότι ο χώρος είναι σκυβαλλότοπος πριν ακόμη αναλάβει το συμβόλαιο η εταιρεία ZEMCO για την ανάπλαση. Συνεπώς διαφαίνεται ότι αυτός αναμειγνυόταν και ενημερωνόταν για διάφορα θέματα που αφορούσαν την περιοχή και την ανάπλαση της και δεν μπορεί να επικαλείται ότι δεν γνώριζε ή δεν ενημερώθηκε ότι ο ΔΠ θα προβαίνει σε αποκομιδή σκυβάλων από κοντινούς δρόμους με το ξενοδοχείο του και ότι όφειλε να τα παίρνει εκεί. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι δεν παρέλαβε το τεκμήριο 6 δηλαδή την επιστολή από την ΜΚ1 η οποία απευθύνεται προς την κατηγορούμενη εταιρεία σε σχέση με την οφειλή της μεταξύ άλλων για τα τέλη σκυβάλων τα οποία μειώνονται σε €913,
2. Στο τεκμήριο 6 υπάρχουν δύο επιστολές της ίδιας ημερομηνίας με μόνη διαφορά την ημερομηνία συνεδρίας του Δημοτικού Συμβουλίου σε αυτές. Στην μία αναφέρεται η 15.5.17 και στην άλλη η 15.7.
3. Η ΜΚ1 ανέφερε τι συνέβηκε και ότι ορθή είναι η 15.5.17 αλλά και οι δύο στάληκαν την ίδια ημέρα. Στο τεκμήριο 4 στην σελίδα 6 διαφαίνεται η καταγραφή από τον Δημοτικό Γραμματέα ότι έγινε συνεδρία του Δημοτικού Συμβουλίου στις 15.5.
4. Δέον να αναφερθεί ότι η ΜΚ1 είπε στο Δικαστήριο ότι ο ΜΥ1 όταν επισκέφθηκε τα γραφεία τους την 5.5.17 για την πληρωμή των τελών τεκμήριο 5, συνομίλησε μαζί της και ενημερώθηκε για τα οφειλόμενα τέλη της κατηγορούμενης εταιρείας πριν την συνεδρία της 15.5.17 και σε καμία περίπτωση αυτή δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Συνεπώς δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του περί λανθασμένης και εσκεμμένης καταγραφής των 2 ημερομηνιών της συνεδρίας του Δημοτικού Συμβουλίου στο τεκμήριο 6 και ούτε παρατηρώ αλλότρια κίνητρα σε σχέση με αυτές. Επιπρόσθετα εμφαίνεται ξεκάθαρα και πάλιν ότι:
5. Αποστάληκε στην κατηγορούμενη το τεκμήριο 3 ημερομηνίας 21.12.16, με το ταχυδρομείο, για τα οφειλόμενα απ΄αυτήν τέλη προς τον ΔΠ,
6. και το τεκμήριο 7 στις 27.6.17 πριν την έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον της με ιδιώτη επιδότη και ο ΜΥ1 το παρέλαβε, σε σχέση με τις επίδικες οφειλές της οι οποίες παραμένουν μέχρι και σήμερα απλήρωτες.
7. Η ΜΚ1 τον ενημέρωσε για την μείωση των τελών σκυβάλων λόγω της ανάπλασης της περιοχής την 5.5.17 όταν αυτός ευρισκόταν στα γραφεία του ΔΠ. Αυτή η ημερομηνία προηγείται της 16.5.17 του τεκμηρίου 6 που ο ΜΥ1 επικαλείται ότι δεν το παρέλαβε. Συνεπώς κρίνω ότι αυτός ήταν ήδη γνώστης των οφειλομένων ποσών πριν τις 16.5.
8. Συνεπώς είναι ξεκάθαρο ότι ο ΜΥ1 πολύ καλά εγνώριζε ότι η κατηγορούμενη όφειλε τα τέλη σκυβάλων ύψους €913,
9. Επίσης όπως οι γείτονες του είχαν ενημερωθεί για την μείωση των ποσών των σκυβάλων δεν ήταν δυνατό αυτός να μην ενημερώθηκε γι' αυτό. Περί τούτου αποδέχομαι την θέση της ΜΚ1 η οποία τον ενημέρωσε προφορικά. Επίσης στην αντεξέταση του εσκεμμένα ο ΜΥ1 δεν απαντούσε για το θέμα αυτό, γιατί ακριβώς με τις συχνές επισκέψεις του στον ΔΠ, κάτι το οποίο αποδέχομαι, είναι ξεκάθαρο ότι αυτός ενημερώθηκε τόσο για την μείωση στα τέλη σκυβάλων αλλά και ότι συγκεκριμένα η εταιρεία του όφειλε τα επίδικα τέλη στον ΔΠ. Εν πάσει περιπτώσει ο ΜΥ1 φάνηκε και από την δική του ένορκη μαρτυρία ότι ήταν γνώστης πολλών καταστάσεων, αναμειγνυόταν, επισκεπτόταν τον ΔΠ, συνομιλούσε με τον Δήμαρχο και δεν είναι δυνατόν αυτός να μην εγνώριζε ότι η κατηγορούμενη όφειλε αυτά τα ποσά. Επιπλέον σε σχέση με αυτό δεν στέκει στην λογική η θέση του ότι δεν παρέλαβε το τεκμήριο 6 ημερομηνίας 16.5.
10. Γιατί μετά από αυτή την ημερομηνία ακολούθησε και η επιστολή τεκμήριο 7 ημερομηνίας 27.6.
11. Συμπεραίνω ότι αφού αυτός επισκεπτόταν συχνά τον ΔΠ θα ήταν λογικό και αναμενόμενο να ρωτήσει τί και ποιά είναι όλα αυτά τα οφειλόμενα ποσά από την εταιρεία του κάτι το οποίο δεν συνέβηκε γιατί απλούστατα πολύ καλά εγνώριζε τί οφείλει η εταιρεία του. Ο ΜΥ1 ούτε και η υπεράσπιση με την γραμμή που ακολούθησε, δεν αμφισβήτησε ότι το εν λόγω ξενοδοχείο ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του ΔΠ και ότι είναι η αρμόδια αρχή για να επιβάλλει τέλη σκυβάλων πλέον την γενική προσεπιβάρυνση. Συνεπώς δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του την οποία και απορρίπτω ειδικότερα σε σχέση με το επίδικο θέμα ότι ο ΔΠ δεν του προσέφερε την υπηρεσία αποκομιδής σκυβάλων η οποία δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΩΣ 2 Αυτός έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και ουσιαστικά επιβεβαίωσε την ΜΚ1 η οποία ανέφερε ότι ναι μεν γινόταν ανάπλαση της περιοχής αλλά εξακολουθούσε ο ΔΠ να παρέχει τις υπηρεσίες του για αποκομιδή σκυβάλων σε κοντινά σημεία από τα καταστήματα ή τις επιχειρήσεις οι οποίες επηρεάζονταν. Ο ΜΥ2 κατέθεσε σε αντίθεση με τον ΜΥ1 τόσο σε σχέση με την χρονική περίοδο που εμποδιζόταν η διέλευση των οχημάτων ήτοι 29.1.16 - 22.8.16 όσο και για την μη αναφορά του ΜΥ1 για την γραπτή ενημέρωση της ZEMCΟ. Επίσης υπήρχε αντίφαση στον ισχυρισμό του ΜΥ1 ότι ο ΔΠ δεν τους παρείχε υπηρεσία αποκομιδής σκυβάλων ενώ ο ΜΥ2 είπε τους παρεχόταν. Αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία αυτού ως αξιόπιστη και ειδικότερα όσο αφορά το επίδικο θέμα της παροχής υπηρεσιών αποκομιδής σκυβάλων από τον ΔΠ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΩΣ 3 Αυτός δεν κατέθεσε με σαφήνεια εάν το δικό του κατάστημα είναι πλησίον του ξενοδοχείου της κατηγορούμενης. Ήταν εμφανές ότι απώτερος σκοπός του ήταν απλά να καταθέσει ότι ο ΔΠ δεν παρείχε την υπηρεσία αποκομιδής σκυβάλων στους δημότες της περιοχής στην οποία γινόταν ανάπλαση. Ενώ κατέθεσε τις φωτογραφίες τεκμήριο 11 εντούτοις και πάλιν δεν είναι ξεκάθαρο εάν αυτά γειτνιάζουν. Επιπλέον ανέφερε ότι οι εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2016, ενώ ο ΜΥ2 δεν είπε κάτι τέτοιο. Εν πάσει περιπτώσει αυτός εν τέλει ανέφερε ότι κάποιος μπορούσε να μεταφέρει τα σκύβαλα του για να παραληφθούν από τον ΔΠ θέση από την οποία συμπεραίνω ότι παρεχόταν από τον ΔΠ η υπηρεσία αποκομιδής σκυβάλων. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΩΣ 4 Ο μάρτυρας δεν έδωσε την εικόνα ενός αξιόπιστου μάρτυρα αντίθετα ήταν κατευθυνόμενος στο τί απαντήσεις θα δώσει με απώτερο σκοπό να αναφέρει στο Δικαστήριο ότι δεν γινόταν αποκομιδή σκυβάλων από τον ΔΠ. Δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των ισχυρισμών του αλλά ούτε και αν όντως αυτός εργαζόταν στο εν λόγω ξενοδοχείο. Συνεπώς δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του και την απορρίπτω πλην των μη αμφισβητούμενων γεγονότων δηλαδή της ανάπλασης της περιοχής. Έχει νομολογηθεί ότι οι παραλείψεις ουσιωδών υποβολών μπορεί να επενεργήσουν δυσμενώς σε βάρος της αξιοπιστίας της πλευράς που το πράττει. (υπ. Βραχίμη v Κουλουμπρή, 1992,1 ΑΑΔ,836). Επίσης έχει νομολογηθεί ότι παράλειψη αντεξέτασης μαρτύρων κατηγορίας σημαίνει αποδοχή της μαρτυρίας τους (Κωνσταντίνου v Republic, 1999,2 AAΔ, 260). Βάρος απόδειξης Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι ( Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχοντας κάνει την πιο πάνω αξιολόγηση θα προχωρήσω τώρα να εξετάσω κατά πόσο η ΚΑ κατάφερε στον βαθμό που το βάρος απόδειξης είναι στους ώμους της, να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη. Το άρθρο 84(ζ) του περί Δήμων Νόμου, Ν. 111/85 προβλέπει ότι: "Το Συμβούλιο θα προνοή διά την καθαριότητα και υγιεινήν κατάστασιν του δήμου διά την συλλογήν, αποκομιδήν, διάθεσιν και επεξεργασίαν των σκυβάλων, θα ελέγχη και παρεμποδίζη την συσσώρευσιν σκυβάλων εις οιονδήποτε δημόσιον ή ιδιωτικόν υποστατικόν ή χώρον, θα προμηθεύη και διατηρή εις υγιεινήν κατάστασιν δημόσια σκυβαλοδοχεία ή άλλα δοχεία ή χώρους διά προσωρινήν εναπόθεσιν και αποκομιδήν σκυβάλων, και θα προνοή διά την λήψιν παντός μέτρου αναγκαίου διά την εξάλειψιν και μετακίνησιν οιασδήποτε ακαθαρσίας ή απορριμμάτων και διά την περιστολήν οιασδήποτε οχληρίας˙ Νοείται ότι το συμβούλιο καθορίζει τα καταβλητέα τέλη αποκοδομής σκυβάλων, τα οποία δεν υπερβαίνουν τα οικεία τέλη που εκτίθενται στον Έκτο Πίνακα". To άρθρο 134 του ιδίου Νόμου προβλέπει τα εξής: «Εάv oιαδήπoτε τέλη, δικαιώματα, φόρoι ή επιβαρύvσεις πληρωτέαι δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ ή oιωvδήπoτε δημoτικώv καvovισμώv εκδoθέvτωv δυvάμει αυτoύ, δεv πληρωθoύv κατά τov χρόvov καθ' ov ταύτα είvαι δεόvτως oφειλόμεvα και πληρωτέα δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ και τωv τoιoύτωv καvovισμώv, o oφειλέτης τoύτωv ή oιoσδήπoτε τoύτωv θα πληρώvη, επιπλέov πρoς τo πoσόv τωv τoιoύτωv τελώv, δικαιωμάτωv ή επιβαρύvσεωv, πρoσεπιβάρυvσιv ίσηv πρoς 10% επί του οφειλόμενου ποσού». Δηλαδή προκύπτει από την συγκεκριμένη νομοθεσία ότι η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει:

1. ότι η κατηγορούμενη την επίδικη περίοδο από την 1.1.16 - 31.12.16
2. ενώ ήταν ιδιοκτήτης και/ή κάτοχος και/ή ενοικιαστής υποστατικού
3. εντός των δημοτικών ορίων του ΔΠ
4. παρέλειψε να πληρώσει στον ΔΠ τα καθορισμένα τέλη σκυβάλων πλέον την γενική προσεπιβάρυνση. Με βάση τον περί Δήμων Νόμο του 1985 (Ν. 111/1985) δεν προβλέπεται δικαίωμα υποβολής ενστάσεως εναντίον της εν λόγω επιβολής τέλους. Η νομολογία καθορίζει ότι η ενσωμάτωση μιας εκτελεστής πράξης σε άλλη εκτελεστή πράξη, επέρχεται όταν ασκηθεί η λεγόμενη ενδικοφανής ιεραρχική προσφυγή. Τούτο επιτρέπεται όταν καταχωρηθεί αίτηση αναθεώρησης, «θεσπιζόμενη ειδικώς υπό του Νόμου» ή σε περίπτωση ενστάσεως σε ιεραρχικά ανώτερο όργανο η οποία ενσωματώνεται στην τελικώς εκδιδόμενη απόφαση. (Υπ. Αρ. 1539/2008, Φυτώριον "Το Άλσος Λτδ" ν. Δημοκρατίας, ημερ.6 Ιουλίου 2010). Έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD V ΔΗΜΟΥ ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ, αρ.2027/12, ημερομηνίας 20.5.15 ότι, «η επιβολή τελών αποκομιδής σκυβάλων είναι εκτελεστή πράξη και η αιτήτρια ορθώς προσέβαλε τη νομιμότητα της, εντός της προθεσμίας των 75 ημερών. Σε περίπτωση που η αιτήτρια θα ανέμενε την απόφαση των καθ'ων η αίτηση επί της υποβληθείσας ενστάσεως, και στη συνέχεια προχωρούσε με προσφυγή, αυτή ενδεχομένως να ήταν εκπρόθεσμη, ήτοι μετά την παρέλευση των 75 ημερών». Έχει καθοριστεί, με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι τα τέλη αποκομιδής σκυβάλων αποτελούν ανταποδοτικό τέλος και όχι φορολογία. Αποτελούν, συναφώς, το λογικό συσχετισμό των προσφερόμενων υπηρεσιών προς τα έξοδα παροχής, συνακόλουθα η εν λόγω επιβολή θα πρέπει να βασίζεται σε λογικά κριτήρια αναλόγως των προσφερόμενων υπηρεσιών. (I.B.S. Ltd v. Δημοκρατίας

(1993)3 Α.Α.Δ. 220, M.J. Louisides & Sons Ltd v. The Municipality of Limassol

(1988)3(B) C.L.R. 1017, Δήμος Λεμεσού ν. Zenios Closures Ltd

(1995)3 A.A.Δ. 249). Τα τέλη έχουν απρόσωπο χαρακτήρα και ευλόγως μπορούν να ταξινομηθούν σε κατηγορίες. Παράλληλα η αιτιολογία για επιβολή μπορεί να καθοριστεί με κριτήρια, βάσει των οποίων επιβάλλεται το τέλος, αναλόγως συγκεκριμένων περιπτώσεων ή κατηγοριών. (Βλ. Zenios Closures Ltd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 1)

(1992)4(Γ) A.A.Δ. 2060). Στην Υπ. Αρ. 1682/2010, Εύζωνα κ.ά. ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ημερ. 16 Φεβρουαρίου 2012 γίνεται εκτενής αναφορά ως προς την επιβολή τέλους αποκομιδής σκυβάλων: "

(1)Με την επιβολή τέλους συγκομιδής σκυβάλων, σκοπείται η κάλυψη της δαπάνης που δημιουργείται με την παροχή των υπηρεσιών. Πρόκειται για ανταποδοτικό τέλος, γι' αυτό και δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το κόστος της παροχής, διότι άλλως θα συνιστά φόρο (βλ. I.B.S. Ltd v. Δημοκρατίας

(1993)3 ΑΑΔ 220, M. J. Louisides & Sons Ltd v. The Municipality of Limassol

(1988)3(B) CLR 1017, Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Δήμου Μέσα Γειτονιάς, Υπόθ. Αρ. 1183/99, ημερ. 31.10.2000 και Α & Χ (Κτηματική) Λτδ ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ανωτέρω).

(2)Τα τέλη επιβάλλονται στους κατόχους των υποστατικών και όχι στους ιδιοκτήτες (βλ. Associated Agencies Ltd κ.α. ν. Δήμου Λεμεσού

(1990)3(Ε) ΑΑΔ 3700 και Ιωάννου ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αυγόρου, Υπόθ. Αρ. 1105/99, ημερ. 9.10.2000).

(3)Η μη χρήση των υπηρεσιών συλλογής σκυβάλων δεν απαλλάσσει τον κάτοχο του υποστατικού από την υποχρέωση να καταβάλει τα νενομισμένα τέλη με βάση τα αναγνωρισμένα κριτήρια:- «τον όγκο, την έκταση των υποστατικών, τον αριθμό των ατόμων που τα χρησιμοποιούν, την κατά προσέγγιση υπολογιζόμενη ποσότητα σκυβάλων και τις σχετικές δαπάνες του Δήμου για τη συλλογή, μεταφορά, απομάκρυνση, διάθεση και επεξεργασία των σκυβάλων. Σχετική είναι η απόφαση του Λοΐζου, Π., στην υπόθεση Γ. Π. Ζαχαριάδης Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού

(1989)3(Δ) ΑΑΔ 2129 και Φίλιππος Δημητρίου & Υιοί Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού

(1992)4(Β) ΑΑΔ 1150.

(4)Ο τρόπος κατανομής των τελών πρέπει να είναι λογικός και να αποβλέπει στην κατανομή των τελών μεταξύ των δημοτών, ανάλογα με την εξυπηρέτηση την οποία παρέχουν (Δήμος Λεμεσού ν. Zenios Closures Ltd, ανωτέρω).

(5)Από τη φύση τους οι αποφάσεις για την επιβολή τελών αποκομιδής σκυβάλων έχουν απρόσωπο χαρακτήρα και εύλογα μπορούν να ταξινομηθούν σε κατηγορίες πραγμάτων. Όμως η αιτιολογία της απόφασης για επιβολή του τέλους μπορεί να κριθεί επαρκής εφόσον σ' αυτήν καθορίζονται (α) τα κριτήρια βάσει των οποίων επιβάλλεται (βλ.

(3)ανωτέρω) και (β) τα δεδομένα σε γενικές γραμμές της συγκεκριμένης περίπτωσης ή κατηγορίας (βλ. Γ. Π. Ζαχαριάδης Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού, ανωτέρω και υιοθετήθηκε στην Zenios Closures Ltd v. Δήμου Λεμεσού (Αρ. 1), ανωτέρω. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, δηλαδή την μαρτυρία που έχω κρίνει ως αποδεκτή και αξιόπιστη, το βάρος απόδειξης και την νομική πτυχή προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: H κατηγορούμενη είναι εγγεγραμμένη στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη και λειτουργεί ως ξενοδοχειακή μονάδα με την ονομασία THE ΧΧΧ RESORT LTD (ξενοδοχείο ΚΧΧΧς) και ο ΜΥ1 ήταν ο διευθυντής της κατηγορούμενης κατά τους ουσιώδεις χρόνους (τεκμήριο 1). Αποδέχομαι ότι γινόταν ανάπλαση της περιοχής από την εταιρεία ZEMCO και το ξενοδοχείο της κατηγορούμενης ως και άλλα υποστατικά επηρεάζονταν κατά τους επίδικους χρόνους. Παρ όλα αυτά ο ΔΠ παρείχε υπηρεσία αποκομιδής σκυβάλων σε κοντινά σημεία της Λεωφόρου ΧΧΧ και συγκεκριμένα πλησίον του ξενοδοχείου της κατηγορούμενης και είχαν ενημερωθεί όλοι οι επηρεαζόμενοι της περιοχής όπως μεταφέρουν τα σκύβαλα τους εκεί. Ο ΜΥ1 ηθελημένα δεν μετέφερε τα σκύβαλα του ξενοδοχείου σε αυτά τα σημεία, πράγμα που αποδέχθηκε αλλά για δικούς του λόγους έδινε οδηγίες για να τα μεταφέρουν αλλού. Η κατηγορούμενη και ο ΜΥ1 με την οικογένεια του ήταν κατά τους ουσιώδεις χρόνους οι κάτοχοι του εν λόγω ξενοδοχείου. Ο ΜΥ1 ενημερώθηκε σε διάφορες περιπτώσεις γραπτώς (τεκμήρια 3, 6, 7) αλλά και προφορικώς από την ΜΚ1 για τα οφειλόμενα τέλη σκυβάλων για την περίοδο 1.1.2016 - 31.12.2016, από την κατηγορούμενη ύψους €913,50 πλέον γενική προσεπιβάρυνση €91,35 συνολικού ποσού €1004,85 τα οποία εξακολουθούν να οφείλονται από αυτήν στον ΔΠ μέχρι και σήμερα. Το εν λόγω ξενοδοχείο ευρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του ΔΠ και ο ΔΠ είναι η αρμόδια αρχή για την επιβολή αυτών των τελών. Η κατηγορούμενη δεν έχει καταχωρήσει οποιαδήποτε προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον της απόφασης του ΔΠ για την επιβολή των οφειλομένων τελών σκυβάλων από τότε που ο ΜΥ1 έλαβε γνώση γι΄αυτά, απλά μία ένσταση η οποία δεν προβλέπεται από τον περί Δήμων Νόμο. Συνεπώς ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι η ΚΑ πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία της 2ης κατηγορίας εναντίον της κατηγορούμενης ως έχει υποχρέωση να πράξει και αυτή κρίνεται ένοχη σε αυτήν. [Υπ.]................. Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο