Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. GEORGIOS KOTANOV, Αρ. Υπόθεσης: 2261/18, 22/11/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B43 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Σ. ΣΥΜΕΟΥ, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 2261/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. GEORGIOS KOTANOV Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 22.11.21 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Χρυσοστόμου Για Κατηγορούμενο: κα. Μ. Παπαδημήτρη Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της εσκεμμένης παρεμπόδισης οργάνου τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του κατά παράβαση του άρθρου 244 (β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (1η κατηγορία) και την κατηγορία της αντίστασης σε νόμιμη σύλληψη κατά παράβαση του άρθρου 244(α) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος την 18 Μαΐου του 2018 εσκεμμένα παρεμπόδιζε τον Λοχία 3179 του ΟΠΕ Πάφου κατά την κανονική εκτέλεση των καθηκόντων του, δηλαδή ενώ εκδόθηκε Δικαστικό Ένταλμα έρευνας της κατοικίας του που βρίσκεται στην [ ] αρ. 25 και παρά τις υποδείξεις και προτροπές της αστυνομίας να ανοίξει την πόρτα για να εκτελεστεί το ένταλμα έρευνας, αυτός δεν ανταποκρινόταν, δηλαδή δεν τους άνοιγε την πόρτα. Αποδίδεται επίσης στον Κατηγορούμενο ότι κατά την στιγμή της σύλληψης του αντιστάθηκε κουνώντας τα χέρια του με αποτέλεσμα ο ΜΚ1 δηλαδή ο Λοχίας 3179 Χρίστος Αντωνίου, να αναγκαστεί να τον ακινητοποιήσει ασκώντας την εύλογη και αναγκαία βία για να τον συλλάβει. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε μόνο ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον Λοχ. 3179 Χ. Αντωνίου (ΜΚ1). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο αφού εξέτασε κατά πόσο έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου τον κάλεσε σε απολογία επεξηγώντας του τα δικαιώματα του. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ενώ δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες προς υπεράσπιση του. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η κατάθεση του Αστ.2072 Γ. Ιωαννίδη (Τεκμήριο 3) αποτελεί παραδεκτό γεγονός ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της. Επίσης δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ότι ο πιο πάνω αστυφύλακας κατηγόρησε γραπτώς τον Κατηγορούμενο στις 18/05/18 μεταξύ των ωρών 11:10 - 11:
- ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Ο μοναδικός μάρτυρας που κατέθεσε εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής ήταν ο Λοχ.3179 Χρίστος Αντωνίου (ΜΚ1). Ο μάρτυρας κατά την κυρίως εξέταση του αναγνώρισε την κατάθεση του (Τεκμήριο 1). Ανέφερε επίσης ότι υπηρετεί στο ΟΠΕ Πάφου από το έτος
- Σε σχέση με την παρούσα υπόθεση διευκρίνισε ότι το περιστατικό έλαβε χώρα όταν ο ίδιος επισκέφθηκε την οικία του Κατηγορούμενου προς εκτέλεση Δικαστικού εντάλματος έρευνας. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, όταν αφίχθηκε στην οικία του Κατηγορούμενου και περί ώρα 0515 το πρωί ο ίδιος προσπαθούσε κτυπώντας την πόρτα δυνατά και ταυτόχρονα καλώντας τον Κατηγορούμενο φωνάζοντας του να ανοίξει την πόρτα για διάρκεια περίπου 10 λεπτών. Σε κάποια στιγμή και όταν ο ΜΚ1 άκουσε θόρυβο από το εσωτερικό του σπιτιού αναγκάστηκε να παραβιάσει την είσοδο της κατοικίας του Κατηγορούμενου και αφού τελικά την άνοιξε εντόπισε τον Κατηγορούμενο να στέκεται ξύπνιος και να κοιτάζει προς την πόρτα χωρίς να έχει οποιαδήποτε αντίδραση. Μάλιστα όπως ανέφερε, ο Κατηγορούμενος βρισκόταν σε εγρήγορση, δηλαδή δεν ήταν κοιμισμένος. Αφού εξήγησε σύμφωνα με τον ίδιο στον Κατηγορούμενο την ιδιότητα αλλά και ότι είχε στην κατοχή του ένταλμα έρευνας, πληροφόρησε τον Κατηγορούμενο ότι διέπραξε το αδίκημα της 1ης κατηγορίας. Ο ΜΚ1 όπως ανέφερε στην προσπάθεια του να συλλάβει τον Κατηγορούμενο περνώντας του τις χειροπέδες στα χέρια αυτός τα κουνούσε με αποτέλεσμα να αναγκαστεί να ασκήσει την ανάλογη βία για να τον συλλάβει. Αποτέλεσε καταρχήν ουσιαστική θέση της υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος σε καμία περίπτωση δεν παρακώλυσε εσκεμμένα την είσοδο της Αστυνομίας προς εκτέλεση του εντάλματος έρευνας στην οικία του γιατί κατά την στιγμή που ο ΜΚ1 κτυπούσε την πόρτα δυνατά και φώναζε αυτός κοιμόταν μαζί με την συμβία του και απλά δεν τους άκουσε. Περεταίρω η υπεράσπιση υπέβαλε στον ΜΚ1 ότι ένεκα του ότι η αστυνομία έσπασε την πόρτα και εισέβαλε στην οικία του σε ακατάλληλη ώρα, δηλαδή περί της 0525 το πρωί, ο Κατηγορούμενος προσπαθούσε να αντιληφθεί τι είχε συμβεί και στην προσπάθεια του να κατανοήσει γιατί έπρεπε να συλληφθεί κουνούσε τα χέρια του όχι όμως με πρόθεση να αντισταθεί στην σύλληψη του αλλά επειδή ζητούσε εξηγήσεις για να αντιληφθεί τι συμβαίνει. Ο ΜΚ1 διαφώνησε και υποστήριξε ότι έδωσε χρόνο στον Κατηγορούμενο για να καταλάβει τον σκοπό της παρουσίας στο μέρος αλλά και τους λόγους της σύλληψης του και ότι η αντίσταση που προέβαλε κατά την σύλληψη του, συνίστατο στο γεγονός ότι δεν είχε αφήσει τα χέρια του σταθερά για να του περάσει τις χειροπέδες. Επίσης υποστήριξε, ότι ο Κατηγορούμενος σκοπίμως δεν άνοιγε την πόρτα με αποτέλεσμα να τον παρακωλύει εσκεμμένα από του να προβεί στην έρευνα της κατοικίας του. Ο ΜΚ1 συμφώνησε με την θέση της υπεράσπισης ότι δεν μπορεί να γνωρίζει τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Κατηγορούμενος όταν διαμαρτυρόταν και κουνούσε τα χέρια του. Επίσης συμφώνησε ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει ούτε τι ακριβώς έκανε ο Κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν εντός της οικίας του και δεν άνοιγε την πόρτα. Συμφώνησε ακόμη ότι πράγματι το υπνοδωμάτιο που κοιμόταν ο Κατηγορούμενος ήταν στο βάθος της σπιτιού και ότι αυτό ουσιαστικά βρισκόταν σε απόσταση από την είσοδο του. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 η θέση, ότι ο Κατηγορούμενος επειδή κοιμόταν δεν τον άκουσε που κτυπούσε και φώναζε ενώ όταν πράγματι άκουσε η κοπέλα του την ανησυχία που υπήρχε έξω από το σπίτι τον ξύπνησε και του ζήτησε να κατευθυνθεί προς την πόρτα για να δει τι συμβαίνει ενώ ταυτόχρονα κατά την στιγμή εκείνη η αστυνομία έσπασε και την πόρτα γι' αυτό και ο Κατηγορούμενος βρέθηκε μπροστά τους σαστισμένος. Ο ΜΚ1 απάντησε ότι όντως έσπασε την πόρτα γιατί άκουσε κάποιο θόρυβο και ο ίδιος θεώρησε ότι ο Κατηγορούμενος καταστρέφει τεκμήρια. Συμφώνησε βεβαίως ότι ο ίδιος δεν μπορούσε να γνωρίζει ποιος είχε προκαλέσει τον θόρυβο που είχε ακούσει εντός του σπιτιού. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ως ήταν δικαίωμα του, ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανόμωτη δήλωση από το ειδώλιο του Κατηγορουμένου. Κρίνω δε σκόπιμο να παραθέσω αυτούσια την ανόμωτη του δήλωση : « Γι' αυτή την υπόθεση δηλώνω ότι είμαι αθώος. Όταν ήρθε η αστυνομία, εγώ κοιμόμουν βαθιά γιατί ήμουν κουρασμένος πολύ. Ήταν μετά τις 0500 το πρωί. Εγώ δεν τους άκουσα ούτε να κτυπούν την πόρτα αλλά ούτε και να φωνάζουν «αστυνομία». Η κοπέλα μου, Ρ. Ζ. κοιμόταν μαζί μου. Αυτή τους άκουσε και με ξύπνησε. Όταν με ξύπνησε εγώ κατευθύνθηκα προς την πόρτα και προσπαθούσα μέσα στον ύπνο μου να καταλάβω τι γίνεται. Σηκώθηκα και το μυαλό μου προσπαθούσε να συνειδητοποιήσει τί γίνεται. Όταν έφτασα προς την πόρτα, οι αστυνομικοί έσπασαν την πόρτα και μπήκαν μέσα. Προσπάθησαν να μου βάλουν χειροπέδες. Εγώ προσπαθούσα να καταλάβω τι γίνεται και γιατί ήθελαν να μου βάλουν χειροπέδες. Ρωτούσα τους αστυνομικούς και έκανα κινήσεις με τα χέρια μου ενώ μιλούσα. Οι κινήσεις μου δεν ήταν για να αντισταθώ αλλά κινήσεις έκφρασης και απορίας. Εγώ δεν εμπόδισα την αστυνομία να ερευνήσει το σπίτι μου αλλά ούτε αντιστάθηκα στην σύλληψη. Είμαι αθώος». ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd 1998 1 Α.Α.Δ 820). Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Στην παρούσα υπόθεση ο ΜΚ1 δεν μου δημιούργησε την εντύπωση ότι δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Εξήγησε κατά την μαρτυρία του τα όσα επεσυνέβησαν σε σχέση με την επίσκεψη του ιδίου κατά τις πρώτες πρωινές ώρες στην κατοικία του Κατηγορούμενου προς εκτέλεση του δικαστικού εντάλματος έρευνας που εκκρεμούσε. Αποδέχομαι λοιπόν το σημείο της μαρτυρίας του αναφορικά με τις ενέργειες που προέβηκε τόσο κατά την στιγμή της άφιξης του στην κατοικία του Κατηγορούμενου όσο και κατά την στιγμή που άκουσε τον θόρυβο εντός της κατοικίας του Κατηγορούμενου και αναγκάστηκε έτσι να σπάσει την πόρτα και να εισέλθει εντός του σπιτιού. Αποδέχομαι επίσης την θέση του ότι κατά την στιγμή της εισόδου του εντός της κατοικίας του Κατηγορούμενου, ο τελευταίος στεκόταν μπροστά από την πόρτα και ήταν ξύπνιος. Επίσης αποδέχομαι την θέση του ΜΚ1, ότι ο Κατηγορούμενος κουνούσε τα χέρια του μιλώντας προς τους αστυνομικούς και απορούσε για το τί είχε συμβεί κατά την στιγμή εκείνη. Αποδέχομαι ακόμη την θέση του ότι στο σπίτι του Κατηγορούμενου κατά τον επίδικο χρόνο βρισκόταν και η συμβία του, δηλαδή η Ρ. Ζ. καθώς και ότι το υπνοδωμάτιο του σπιτιού που κοιμόταν βρισκόταν στο βάθος δηλαδή σε απόσταση από την πόρτα. Τέλος αποδέχομαι την θέση του ότι από την έρευνα που ακολούθησε εντός του σπιτιού του Κατηγορούμενου δεν εντοπίστηκε οτιδήποτε το επιλήψιμο. Σημειώνεται ότι όλα τα πιο πάνω δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση του Κατηγορουμένου, αντιθέτως αποτέλεσαν θέση και του ίδιου κατά την ανώμοτη του δήλωση. Από την άλλη αυτό που δεν μπορώ να αποδεχτώ από την μαρτυρία του ΜΚ1 είναι την γνώμη του ότι σίγουρα ο Κατηγορούμενος ενώ αντιλήφθηκε την παρουσία της αστυνομίας δεν άνοιγε με αποτέλεσμα να διαπράξει το αδίκημα της 1ης κατηγορίας. Ούτε και τις υποθέσεις στις οποίες προέβηκε ο ΜΚ1 σε σχέση με τον θόρυβο που άκουσε εντός του σπιτιού ότι δηλαδή ο Κατηγορούμενος ήταν ξύπνιος και πιθανό να επιχειρούσε να καταστρέψει τεκμήρια μπορώ να αποδεχτώ. Δεν μπορώ επίσης να δεχτώ την θέση του ΜΚ1 ότι όταν αντιλήφθηκε για πρώτη φορά τον Κατηγορούμενο να στέκεται μπροστά του αυτός ήταν σε εγρήγορση δηλαδή δεν ήταν νυσταγμένος, εννοώντας ότι ήταν ξύπνιος από προηγουμένως και άρα δεν ευσταθούσε η θέση του. Με όλο τον σεβασμό προς τον ΜΚ1 όλα τα πιο πάνω αδιαμφισβήτητα συνιστούν μαρτυρία γνώμης και ως γνωστό η γνώμη ενός μάρτυρα αποκλείεται εξαιρουμένου ορισμένων περιπτώσεων που στην παρούσα περίπτωση δεν συντρέχουν. Η μαρτυρία του ως προς τα πιο πάνω σημεία στηρίζεται στις δικές του υποθέσεις και μόνο. Συνεπώς η μαρτυρία του ΜΚ1 ως προς τα σημεία που εξέφρασε την γνώμη του και προέβηκε σε δικές του υποθέσεις δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται ενώ το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας του γίνεται αποδεκτό αφού είναι και αδιαμφισβήτητο. Από την άλλη σε σχέση με τον Κατηγορούμενο, η ανώμοτη δήλωση - όπως και η σιωπή - σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (Βλ. Themistocleous v. The Police
(1981)2 CLR 200 και Anastassiades v. The Republic
(1977)2 CLR 97). Έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξετάζεται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (Βλ. Ονησιφόρου ν. The Police
(1987)2 CLR 261 και Ιωάννου & Συμιανός ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 195). Δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή την κατάρριψη γεγονότων. Ωστόσο, μπορεί από το περιεχόμενό της να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στην θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η αξία της είναι πειστική παρά αποδεικτική (Βλ. Μαυρίκιου v. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 359). Στην υπόθεση Κρίνος Θεοχάρους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2008)2 ΑΑΔ 22 λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με το πώς θα πρέπει να προσεγγίζεται η ανώμοτη δήλωση κατηγορούμενου: «Υπενθυμίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι (συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα) αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα τους. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic
(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση». Υπό το φως των πιο πάνω αρχών θα εξετάσω και θα αξιολογήσω την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορούμενου μέσα από το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας. Δέχομαι ως αληθή τα όσα ο Κατηγορούμενος υπέδειξε με την ανώμοτή του δήλωση χωρίς βεβαίως να μου διαφεύγει ότι η ανώμοτη δήλωση δεν ισοδυναμεί με μαρτυρία και δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή την κατάρριψη γεγονότων σύμφωνα με την Νομολογία. Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση υπάρχει μαρτυρία στην υπόθεση που να συνηγορεί με αυτή και, έτσι, να καθιστά ασφαλή της αποδοχή της. Τα όσα ουσιαστικά υποστήριξε ο Κατηγορούμενος στην ανώμοτη του δήλωση κρίνονται ως ανθρωπίνως λογικά. Η θέση του Κατηγορούμενου ότι κοιμόταν και δεν άκουσε τόσο τα κτυπήματα στην πόρτα όσο και τις φωνές τις αστυνομίας για να ανοίξει δεν αντιστρατεύονται στην λογική αφού όπως σωστά και ο ΜΚ1 αποδέχτηκε οι ενέργειες αυτές εκ μέρους της αστυνομίας έλαβαν χώρα κατά τις 0515 το πρωί. Ούτε και η θέση του Κατηγορούμενου ότι όταν είδε μπροστά του την πόρτα να σπάζει στις 5:25 το πρωί και να εμφανίζεται ξαφνικά η αστυνομία για να διεξάγει έρευνα κρίνεται μη πειστική ή παράλογη. Αντιθέτως υπό τέτοιες περιστάσεις το λογικό και ανθρωπίνως αναμενόμενο που θα μπορούσε να πράξει κάποιος ήταν να απορήσει και μάλιστα να αντιδράσει ρωτώντας για το τι ακριβώς μπορεί να συμβαίνει, όπως δηλαδή έπραξε υπό τις περιστάσεις και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος. Εξάλλου η θέση του Κατηγορούμενου ότι απορούσε και στην προσπάθεια του να καταλάβει τι ακριβώς συμβαίνει κουνώντας τα χέρια του δεν αντικρούστηκε από τον ΜΚ1. Αντιθέτως επιβεβαιώθηκε. Συνεπώς, για όλους τους πιο πάνω λόγους προσδίδω πειστική αξία στα όσα ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε κατά την ανώμοτη του δήλωση. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι την 18/05/18 και ώρα 05:15 το πρωί, ο ΜΚ1 επισκέφθηκε την οικία του Κατηγορούμενου η οποία βρίσκεται στην οδό [ ] αρ. 25 στην Πάφο, προς εκτέλεση Δικαστικού Εντάλματος Έρευνας. Ο ΜΚ1 κατά την στιγμή της άφιξης του στο μέρος μαζί με άλλους συναδέλφους του, κτυπούσε δυνατά την πόρτα της οικίας του Κατηγορούμενου φωνάζοντας του να την ανοίξει και αποκαλύπτοντας του παράλληλα την ιδιότητα του. Οι πιο πάνω ενέργειες του ΜΚ1 κράτησαν για διάστημα 10 λεπτών μέχρι που άκουσε θόρυβο εντός της οικίας. Τότε παραβίασε την πόρτα με φυσική βία και κατά την είσοδο του στην κατοικία περί η ώρα 0525 αντίκρισε τον Κατηγορούμενο να στέκεται μπροστά από την πόρτα και να είναι ξύπνιος. Αφού τον πληροφόρησε για την ιδιότητα του ο Κατηγορούμενος προσπαθούσε να αντιληφθεί για το τι είχε συμβεί. Κατά την στιγμή εκείνη κουνούσε τα χέρια του και μιλούσε προσπαθώντας να καταλάβει τι συμβαίνει. Ο ΜΚ1 αφού του επίστησε προηγουμένως την προσοχή του στον νόμο στην συνέχεια του ακινητοποίησε τα χέρια και του πέρασε χειροπέδες ασκώντας ανάλογη βία. Στην κατοικία του Κατηγορούμενου κατά την στιγμή εκείνη βρισκόταν και η συμβία του, Ρ. Ζ. Η έρευνα στην οικία του Κατηγορούμενου ολοκληρώθηκε χωρίς να ανευρεθεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε σχέση με την 1η κατηγορία, το άρθρο 244 (β) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος (β) επιτίθεται ή αντιστέκεται ή εσκεμμένα παρεμποδίζει όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντος του ή άλλο όργανο που παρέχει συνδρομή σε τέτοιο όργανο τήρησης της τάξης ή ............................... Από το λεκτικό της πιο πάνω νομοθετικής διάταξης προκύπτει ότι για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της 1ης κατηγορίας θα πρέπει να αποδειχθεί: · ότι υπήρξε εσκεμμένη παρεμπόδιση σε όργανο της τάξης · και ότι το όργανο της τάξης παρεμποδίστηκε κατά την κανονική εκτέλεση των καθηκόντων του. Στο Αγγλικό σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice,
(2003), σελ. 172, παράγραφος Β2.23 αναφέρεται ότι κατηγορούμενος παρεμποδίζει αστυνομικό κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντός του (άρθρο 244(β) του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε) όταν δυσκολεύει περισσότερο τον αστυνομικό να επιτελέσει το καθήκον του. Αναφορικά με την 2η κατηγορία, το άρθρο 244(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος— (α) επιτίθεται εναντίον άλλου με σκοπό διάπραξης κακουργήματος ή αντίστασης ή ματαίωσης της νόμιμης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκημα· ή ...................................... είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων». Ανάγνωση της πιο πάνω Νομοθετικής διάταξης καταδεικνύει ότι για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της δεύτερης κατηγορίας θα πρέπει να αποδειχθούν δύο στοιχεία: ότι διενεργήθηκε επίθεση εναντίον άλλου προσώπου και ότι η επίθεση έγινε με σκοπό, μεταξύ άλλων, την αντίσταση ή ματαίωση νόμιμης σύλληψης για ποινικό αδίκημα του ιδίου του κατηγορουμένου ή άλλου προσώπου. Περαιτέρω στο Αγγλικό σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice,
(2003), σελ. 172, παράγραφος Β2.23 σημειώνεται ότι ενώ η «παρεμπόδιση» μπορεί να στοιχειοθετηθεί χωρίς την διενέργεια σωματικής ενέργειας, ο όρος «αντίσταση» εξυπακούει την διενέργεια σωματικής ενέργειας (physical action). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών, των παραδεκτών γεγονότων καθώς και των ευρημάτων του Δικαστηρίου θα εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει στοιχειοθετήσει τα αδικήματα για τα οποία ο Κατηγορούμενος κατηγορείται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Με βάση την μαρτυρία που έχω αποδεχτεί κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ο Κατηγορούμενος εσκεμμένα δεν άνοιγε την πόρτα με σκοπό να παρεμποδίσει τον ΜΚ1 να εκτελέσει το ένταλμα έρευνας που είχε στην κατοχή του. Αφής στιγμής η θέση του ΜΚ1 για τους λόγους που έχω ήδη εξηγήσει ανωτέρω και ο ίδιος υποστήριξε κατά την μαρτυρία του, δεν έγινε τελικά αποδεκτή προκύπτει συνακόλουθα ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν πέτυχε να αποδείξει την 1η κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σε σχέση τώρα με την 2η κατηγορία, από την ενώπιον μου τεθήσα μαρτυρία δεν προκύπτει ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου να κουνάει τα χέρια του κατά την στιγμή που πληροφορήθηκε από τον ΜΚ1 ότι έχει διαπράξει αδίκημα και του επιστήθηκε η προσοχή του στον νόμο συνιστά αντίσταση εν τη εννοία του νόμου. Καταρχήν σημειώνεται ότι καμία μαρτυρία δεν έχει προσκομισθεί που να καταδεικνύει ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου να κουνάει τα χέρια του συνιστούσε επίθεση προς τον ΜΚ1 με σκοπό να αντισταθεί στην νόμιμη σύλληψη του. Τουναντίον αποτέλεσε θέση και του ίδιου του ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος κουνούσε τα χέρια του ζητώντας ουσιαστικά εξηγήσεις για το τί ακριβώς συμβαίνει όταν η αστυνομία είχε εισέλθει στην οικία του κατά τις πρωινές ώρες, και πιο συγκεκριμένα στις 0525 το πρωί της 18/05/18. Δεδομένων όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Πιστόν Αντίγραφο (Υπ)........... Σ. Συμεού, Ε.Δ Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο