Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΑΓΝΗ ΑΓΑΠΙΟΥ ΞΕΝΗ, Αρ. Υπόθεσης: 6311/18, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Σ. ΣΥΜΕΟΥ, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 6311/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. ΑΓΝΗ ΑΓΑΠΙΟΥ ΞΕΝΗ Κατηγορουμένης Ημερομηνία: 29.10.21 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Χρυσοστόμου Για Κατηγορούμενη: κα. Ε. Πουλλά Κατηγορούμενη: παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει τις κατηγορίες της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου, κατά παράβαση του άρθρου 80 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (1η και 2η κατηγορία), την κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (3η και 4η κατηγορία) την κατηγορία της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα (5η κ και 6η κατηγορία) και τέλος την κατηγορία της ανησυχίας κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (7η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων η Κατηγορούμενη την 31ην Μαρτίου του 2018 στις Πάνω Αρόδες στην Επαρχία Πάφου μετέφερε επιθετικό όπλο ήτοι ένα δικράνι διεγείροντας τρόμο στους ΜΚ2 και ΜΚ3, ενώ ταυτόχρονα τους εξύβρισε και τους επιτέθηκε. Αναφορικά με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της 7ης κατηγορίας η Κατηγορούμενη κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, σε δημόσιο χώρο προκάλεσε θόρυβο κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε την Αστ 1055 Σ. Χαραλάμπους (ΜΚ1), τον παραπονούμενο Κώστα Λουλλά (MK2) την παραπονούμενη Έλενα Κολόσοβα (ΜΚ3) και τον Γιώργο Μακρή (ΜΚ4). ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Η ΜΚ1 είναι η εξεταστής της υπόθεσης. Η κατάθεση του αποτελεί το Τεκμήριο
- Σύμφωνα με την γραπτή της κατάθεση στις 06/08/18 έλαβε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει στην οποία αυτή, αρνήθηκε να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση αλλά και να την υπογράψει. Επίσης την κατηγόρησε γραπτώς και η Κατηγορουμένη της απάντησε « εν πελλάρες που λαλείς» Σύμφωνα με την ΜΚ1 στις 18/09/18 διενεργήθηκε έρευνα στο σπίτι της Κατηγορουμένης έπειτα από γραπτή συγκατάθεση που λήφθηκε από την ίδια χωρίς να εντοπιστεί οτιδήποτε το επιλήψιμο. Κατά την κυρίως εξέταση της η ΜΚ1 κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση της Κατηγορουμένης (Τεκμήριο 2), την γραπτή κατηγορία (Τεκμήριο 3) και την γραπτή συγκατάθεση που λήφθηκε από την ίδια (Τεκμήριο 4). Αντεξεταζόμενη από την υπεράσπιση κλήθηκε να απαντήσει σε διάφορες διευκρινιστικές ερωτήσεις που αφορούσαν τόσο τις ενέργειες που προέβηκε η αστυνομία κατά την διερεύνηση του επίδικου περιστατικού όσο και ερωτήσεις που αφορούσαν την καθυστέρηση της καταγγελίας που έγινε από μέρους τους. Σύμφωνα με την υπεράσπιση ενώ το κατ' ισχυρισμό περιστατικό έλαβε χώρα στις 31/03/18 οι γραπτές καταθέσεις των ΜΚ2 και ΜΚ3 λήφθηκαν κάποιες μέρες αργότερα, δηλαδή στις 05/04/
- Η ΜΚ1 απαντώντας ανέφερε ότι κατά την επικοινωνία που είχαν οι παραπονούμενοι με την αστυνομία αυτοί τους εξήγησαν ότι επειδή στο σπίτι τους είχαν καλεσμένους δεν ήθελαν να τους χαλάσουν την διάθεση μεταβαίνοντας άμεσα εκείνη την στιγμή στην αστυνομία αφού το θεώρησαν ως ένα μεμονωμένο περιστατικό. Έτσι ενόψει των πιο πάνω αλλά και επειδή η Κατηγορουμένη προχώρησε σε άλλες καταγγελίες εις βάρος τους τότε οι παραπονούμενοι προχώρησαν στην δική τους καταγγελία. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε ως δεύτερο μάρτυρα κατηγορίας τον παραπονούμενο Κώστα Λουλλά (ΜΚ2). Ο ΜΚ2 υιοθέτησε την κατάθεση του και αναγνώρισε την Κατηγορούμενη από το ειδώλιο του μάρτυρα ως το πρόσωπο για το οποίο γίνεται αναφορά στην κατάθεση του σε σχέση με τα γεγονότα που εξελίχθηκαν την 31/03/
- Ο ΜΚ2 κατά την κυρίως εξέταση του περιέγραψε το πως εξελίχθηκε το συμβάν και εξέφρασε παράπονο μάλιστα ότι στην θέση του Κατηγορουμένου θα έπρεπε να βρίσκεται και ο σύζυγος της Κατηγορουμένης ο οποίος συμμετείχε ενεργά εκφοβίζοντας τόσο τον ίδιο όσο και την σύζυγο του ΜΚ3 φορώντας ένα γάντι του box και φωνάζοντας. Σύμφωνα με τον ΜΚ2, το περιστατικό εξελίχθηκε ενώ ο ίδιος είχε καλεσμένους στο σπίτι του και ετοίμαζαν το φαγητό για το ψήσουν. Ξαφνικά και χωρίς αιτία όπως ανέφερε ο ΜΚ1 τόσο η Κατηγορούμενη όσο και ο σύζυγος της αφίχθηκαν με το όχημα τους ενώ κορνάροντας. Τότε η Κατηγορουμένη και ο σύζυγος της βγήκαν έξω από το όχημα ενώ η πρώτη άρχισε να τους εξυβρίζει φωνάζοντας δυνατά. Υποστήριξε επίσης ο ΜΚ2 ότι ο σύζυγος της Κατηγορουμένης έστρεψε το αυτοκίνητο κατά πάνω τους κατά την στιγμή που αφίχθηκε στο μέρος και πατώντας τα φρένα του απότομα σταμάτησε. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 η Κατηγορούμενη και ο σύζυγος της όταν εξήλθαν από το όχημα τους εισήλθαν σε μονοπάτι το οποίο είναι ιδιωτικό και βρίσκεται εντός ιδιωτικού χώρου που συνορεύει με άλλα δύο σπίτια συγγενικών του προσώπων. Κατά την στιγμή της εισόδου της Κατηγορουμένης εντός αυτού του χώρου, αυτή κρατούσε στα χέρια της ένα δικράνι το οποίο πρότασσε απειλητικά προς την σύζυγο του. Όπως ανέφερε μάλιστα ο ΜΚ2 το δικράνι αυτό τον ίδιο τον άγγιξε στο χέρι του το οποίο και περιέγραψε εξηγώντας πως δηλαδή αυτό είναι κατασκευασμένο. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 το δικράνι χρησιμοποιείται στο θέρος και έχει σχήμα πιρουνιού αλλά με δύο σιδερένιες άκριες ενώ η βέργα που το στηρίζει είναι ξύλινη. Ο ΜΚ2 επίσης ανέφερε ότι αμέσως μετά το περιστατικό τηλεφώνησε στην αστυνομία αλλά δεν μπορούσαν να έρθουν γιατί άλλαζαν βάρια όπως του ανέφεραν και ότι αν ήθελε να γίνει η καταγγελία θα έπρεπε να μεταβούν οι ίδιοι στον αστυνομικό σταθμό. Όπως ανέφερε ο ΜΚ2 ρώτησε την αστυνομία κατά πόσο μπορεί να γίνει η καταγγελία μεταγενέστερα και αυτοί τον ενημέρωσαν ότι αυτό είναι εφικτό. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 ερωτήθηκε από την υπεράσπιση για το σημείο που εξελίχθηκε το επίδικο περιστατικό . Ο ΜΚ2 επανέλαβε ότι πρόκειται για ιδιωτικό μέρος και χρησιμοποιείται σαν χώρος στάθμευσης από τον ξάδελφο του. Αποτέλεσε βασική θέση της υπεράσπισης ότι η Κατηγορούμενη και ο σύζυγος της είχαν λόγο που επισκέφθηκαν το συγκεκριμένο σημείο γιατί εκεί βρισκόταν εκεί κάποιος εργολάβος με το όνομα Mahmood και ήθελαν να τον ενημερώσουν για κάτι δουλείες που θα τους έκανε στο σπίτι τους. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν αντιλήφθηκε να βρίσκεται στο συγκεκριμένο σημείο οποιοδήποτε πρόσωπο. Σε σχέση με το συμβάν διευκρίνισε μάλιστα ότι η Κατηγορούμενη ξεκίνησε να τους εξυβρίζει πριν ακόμα κατεβεί από το όχημα του συζύγους της ενώ συνέχισε και αφού κατέβηκε κρατώντας στο χέρι της το δικράνι. Όσον αφορά τον ιδιωτικό χώρο που εισήλθε η Κατηγορούμενη κρατώντας στο χέρι της το δικράνι, αυτός σύμφωνα με τον ΜΚ2 ήταν περί τα 12 μέτρα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 επεκτάθηκε πέραν από το επίδικο συμβάν επεξηγώντας τα προβλήματα που αντιμετωπίζει συνεχώς με την Κατηγορουμένη. Όμως σύμφωνα με τον ΜΚ2 το συγκεκριμένο συμβάν ο ίδιος το θεώρησε ιδιαίτερα σοβαρό διότι η Κατηγορουμένη κρατούσε το δικράνι, γεγονός που προκάλεσε τρόμο τόσο στους ίδιους όσο και στα παιδιά τους. Το δικράνι που κρατούσε όπως ανέφερε ο μάρτυρας άγγιξε με την σιδερένια του πλευρά την σύζυγο του όταν η Κατηγορούμενη το πρότασσε προς αυτή ενώ με το ξύλινη πλευρά του άγγιξε τον ίδιο. Ο ΜΚ2 αμφισβητήθηκε για τον ισχυρισμό του ότι ο σύζυγος της Κατηγορουμένης έστρεψε το όχημα του προς τα πάνω τους. Απαντώντας ο μάρτυρας εξήγησε ότι είχαν γίνει τόσα πολλά που δεν μπορούσε αναφέρει όλα όσα έγιναν στην κατάθεση του. Αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης ότι ο ΜΚ2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και ότι επειδή γεροδεμένος προσπαθεί να επιβληθεί στην Κατηγορουμένη και ότι μάλιστα την συγκεκριμένη ημέρα όταν η Κατηγορούμενη αφίχθηκε στο σημείο αναζητώντας τον Mahmood τον εργολάβο, ο ίδιος βγήκε έξω από το σπίτι του και της άρπαξε το δικράνι μέσα από το αυτοκίνητο ενώ η Κατηγορουμένη προσπαθούσε να του το πιάσει πίσω. Ο ΜΚ2 αρνήθηκε ότι συνέβηκε οτιδήποτε από αυτά και επέμεινε κατηγορηματικά στην θέση του. Επίσης υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι ο σύζυγος της Κατηγορουμένης επειδή είναι ανάπηρος δεν μπορούσε να κατεβεί από το αυτοκίνητο της και άρα δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του ότι ήταν εκτός αυτοκινήτου και φορούσε γάντι του μποξ. Ο ΜΚ2 και πάλι επέμεινε ότι η πραγματική αλήθεια είναι όσα ο ίδιος ανέφερε στο Δικαστήριο. Ο ΜΚ2 διευκρίνισε μάλιστα ότι ο λόγος που κατήγγειλε την Κατηγορουμένη δεν είναι επειδή θέλει να πάει φυλακή αλλά για να τον αφήσει ήσυχο αφού τον ενοχλεί συνεχώς. Αποτέλεσε επίσης θέση της υπεράσπισης ότι όλα αυτά τα προβλήματα με την Κατηγορουμένη ξεκίνησαν επειδή ο ίδιος σταθμεύει το όχημα του στο χωριό σε σημείο που την ενοχλεί και ενώ του έγινε παρατήρηση αυτός συνεχίζει να το πράττει. Ο ΜΚ2 αρνήθηκε εξηγώντας ότι αυτό το γεγονός έγινε μόνο μια φορά όταν αναγκάστηκε να το πράξει για να μεταφέρει κάποια ξύλα και ποτέ ξανά. Τέλος ανέφερε ότι δεν έχει οποιοδήποτε πρόβλημα με την Κατηγορουμένη και σε καμία περίπτωση έγινε εκδικητικά η καταγγελία εις βάρος της. Επόμενη μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκε και κατέθεσε η Έλενα Κολόσοβα (ΜΚ3) και σύζυγος του ΜΚ
- Η γραπτή της κατάθεση αποτελεί το Τεκμήριο
- Η μάρτυρας περιέγραψε με την δική της σειρά τα όσα επεσυνέβησαν την 31/03/18 στο εξοχικό τους στο χωριό Αρόδες. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι ενώ είχαν καλεσμένους στο σπίτι τους και ενώ αυτή βρισκόταν εντός του σπιτιού, άκουσε φωνές και βγήκε έξω να δει τι συμβαίνει. Τότε αντιλήφθηκε την Κατηγορούμενη να βρίζει τον άντρα της, ΜΚ2, ενώ τον σύζυγο της Κατηγορουμένης να φορά στα χέρια του γάντια του μποξ. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη κρατούσε στα χέρια της ένα δικράνι το οποίο πρότασσε προς την ίδια απειλητικά ενώ ταυτόχρονα την εξύβρισε με την φράση «εσύ είσαι πουτάνα». Σύμφωνα με την ΜΚ2 η Κατηγορουμένη ενώ στο ένα χέρι κρατούσε το δικράνι με το άλλο χέρι την άρπαξε από το μπράτσο και την έσπρωξε προς τα πίσω. Τότε σύμφωνα με την ΜΚ3, ο ξάδελφος του συζύγου της άρπαξε το δικράνι από τα χέρια της και το πέταξε κάτω απωθώντας την προς τα πίσω. Το όλο περιστατικό σύμφωνα με την ΜΚ3 κράτησε 4-5 λεπτά. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ3 από την υπεράσπιση διηγήθηκε ξανά τα όσα έλαβαν χώρα υποδεικνύοντας μάλιστα τον τρόπο που η Κατηγορούμενη πρότασσε το δικράνι προς το μέρος της αλλά και τον τρόπο που την άρπαξε από το μπράτσο. Η ΜΚ3 διευκρίνισε ότι η Κατηγορούμενη δεν την άγγιξε με το δικράνι αλλά αυτό έφτανε σε σημείο πολύ κοντά στην ίδια αφού με την κίνηση που έκανε η Κατηγορούμενη αυτό έφτανε προς το μέρος της. Το επεισόδιο σύμφωνα με την μάρτυρα κράτησε για λίγα λεπτά ενώ η ίδια φοβήθηκε. Την στιγμή που έγιναν όλα αυτά όπως ανέφερε η μάρτυρας ο ΜΚ2 βρισκόταν από την άλλη μεριά του αυτοκινήτου. Αποτέλεσε βασική θέση της υπεράσπισης ότι επειδή η ΜΚ3 εξύβρισε πρώτα την Κατηγορουμένη με την φράση «είσαι πουτάνα» η Κατηγορουμένη της απάντησε «εσύ είσαι πουτάνα». Η ΜΚ3 αρνήθηκε αναφέροντας ότι η ίδια ποτέ δεν βρίζει. Όμως όπως ανέφερε στο συγκεκριμένο επεισόδιο άκουσε την Κατηγορουμένη να βρίζει με διάφορες βρισιές τόσο τον σύζυγο της όσο και την ίδια. Η μάρτυρας επίσης αρνήθηκε ότι οι ίδιοι πλησίασαν επιθετικά την Κατηγορούμενη αναφέροντας ότι αυτή συνέχεια τους δημιουργεί προβλήματα . Τελευταίος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κλήθηκε και κατέθεσε ο Γιώργος Μακρής (ΜΚ4). Η κατάθεση του αποτελεί το Τεκμήριο 7 στην οποία περιγράφονται τα γεγονότα όπως διαδραματίστηκαν κατά τον επίδικο χρόνο. Ο ΜΚ4 διατηρεί φιλικές σχέσεις με του ΜΚ2 και ΜΚ3 και όπως ανέφερε την συγκεκριμένη ημέρα επειδή είχε γενέθλια θα έψηναν σούβλα στο χωριό Αρόδες. Όπως ανέφερε, καθώς ο ίδιος περνούσε το κρέας πάνω στην σούβλα, άκουσε φωνές και βρισιές και αφού πήγαν προς το μέρος τους και τους είπαν να φύγουν ο σύζυγος της Κατηγορουμένης γύρισε το όχημα του προς τα πάνω τους. Έτσι η Κατηγορουμένη κατέβηκε κρατώντας ένα δικράνι το οποίο πρότασσε κατά πάνω τους και πιο συγκεκριμένα εναντίον της ΜΚ
- Στην συνέχεια σύμφωνα με τον ΜΚ4 έφθασε στο μέρος ο Κώστας ο οποίος της το άρπαξε και το πέταξε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ4 ερωτήθηκε για το πώς εξελίχθηκε το συγκεκριμένο περιστατικό αλλά και για το που βρισκόταν τόσο ο ίδιος όσο και ο ΜΚ
- Όπως ανέφερε στην αυλή αρχικά ήταν μόνο αυτός και ακολούθως ήρθαν προς τα έξω η ΜΚ3 και ο Κώστας. Σύμφωνα με τον ΜΚ4 από την αυλή το δρομάκι απέχει περί τα 5 μέτρα απόσταση. Ο ίδιος άκουσε την Κατηγορούμενη επίσης να βρίζει την ΜΚ4 με την βράση «πουστορωσσίδα». Επίσης αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι την ώρα που η Κατηγορούμενη πρότασσε το δικράνι, ο σύζυγος της φορούσε τα γάντια του μποξ και απειλούσε να τους κτυπήσει. Το δε δικράνι σύμφωνα με τον ΜΚ4, δεν άγγιξε την ΜΚ
- Ο μάρτυρας δεν θυμόταν να αναφέρει αν η Κατηγορουμένη έβρισε τον Κώστα. Αυτό όμως που εξήγησε είναι ότι η Κατηγορούμενη βρίζει γενικά και έτσι ο ίδιος αποφάσισε να μην πηγαίνει γιατί δεν θέλει να αναστατώνεται. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα αρχή, κρίθηκε ότι αποδείχτηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορούμενης σε όλες τις κατηγορίες. Κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Δεν κάλεσε οποιοσδήποτε μάρτυρες προς υπεράσπιση της. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗΣ Από την αντίπερα όχθη η Κατηγορουμένη προέβαλε μια διαφορετική εκδοχή για τα όσα επεσυνέβησαν μεταξύ τη ίδιας και των παραπονουμένων. Δεν αμφισβήτησε ότι είχε στην κατοχή της το επίδικο δικράνι. Εξήγησε όμως στο Δικαστήριο ότι αυτό βρισκόταν εντός του αυτοκινήτου του συζύγου της αφού προηγουμένως είχε μεταβεί σε ένα χωράφι για να κόψει αγκινάρες και το δικράνι το είχε για προστασία της από τα φίδια αφού στο παρελθόν είχε δει στο σημείο αυτό φίδια και φοβήθηκε. Αποτέλεσε βασική θέση της Κατηγορούμενης ότι όταν αφίχθηκε εκτός της οικείας του ΜΚ2 κορνάροντας, ο σκοπός της παρουσίας της στο μέρος ήταν για να συνομιλήσει με έναν Άραβα επ' ονόματι Mahmood ο οποίος επιδιόρθωνε ένα σπίτι. Η Κατηγορούμενη αποδέχτηκε ότι ο σύζυγος της κόρναρε γιατί ο Mahmood είχε κλείσει τον δρόμο με το αυτοκίνητο του πράγμα που έπραξε. Τότε σύμφωνα με την ίδια βγήκε έξω από το σπίτι του ο ΜΚ2 ο οποίος πλησίασε το αυτοκίνητο του συζύγου της και άνοιξε και τις 4 πόρτες του ενώ ταυτόχρονα έριχνε στον σύζυγο της πέτρες. Μάλιστα ισχυρίστηκε ότι τον σύζυγο της τον τράβηξε από το αυτοκίνητο για να τον κτυπήσει. Η ίδια όπως ανέφερε πετάχτηκε από τα αριστερά για να γλυτώσει τον σύζυγο της και τον έσπρωξε. Τότε ο ΜΚ2 άρπαξε σύμφωνα με την ίδια το δικράνι που βρισκόταν μέσα στο όχημα τους και προσπάθησε να την κτυπήσει με αυτό αλλά τελικά ο Mahmood που έβλεπε το επεισόδιο του το άρπαξε. Όπως υποστήριξε η Κατηγορουμένη πλησίασε στο μέρος και άρχισε να την βρίζει με τις λέξεις «πουτάνα». Επίσης υποστήριξε ότι ο ΜΚ4 σε καμία περίπτωση δεν βρισκόταν στο σημείο και ότι όσα ανέφερε ήταν ψέματα. Η Κατηγορούμενη υποστήριξε κατηγορηματικά πως σε καμία περίπτωση δεν έβρισε ή επιτέθηκε σε οποιοδήποτε από τους παρευρισκόμενους. Επεκτάθηκε κατά την κυρίως εξέταση της στις διαφορές που αντιμετωπίζει με τον ΜΚ2, υποστηρίζοντας ότι την ενοχλεί συνεχώς και ότι μάλιστα μαζί με τον ΜΚ4 σε ανύποπτο χρόνο επισκέφθηκαν την οικεία της ο μεν πρώτος για να την βιάσει ενώ ο δεύτερος κρατούσε ένα αντικείμενο που ομοίαζε με φωτογραφική κάμερα και γελούσε. Σε άλλη περίπτωση όπως ανέφερε πληροφορήθηκε ότι ο ΜΚ2 ήταν το πρόσωπο που έκανε σκοποβολή πάνω στον τοίχο της κατοικίας της. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd 1998 1 Α.Α.Δ 820). Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Η ΜΚ1 είναι η εξεταστής της υπόθεσης. Η μαρτυρία της ήταν τυπική. Οι απαντήσεις της διακατέχονταν από ειλικρίνεια. Ήταν συνεπώς μάρτυρας της αλήθειας. Και αυτό το έκρινα αφού από την παρουσία της ενώπιον μου σε καμία περίπτωση δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι ενήργησε μεροληπτικά είτε υπέρ της Κατηγορουμένης είτε εναντίον των παραπονουμένων. Το ότι τέθηκε στην μάρτυρα κατά την αντεξέταση ήταν απλά διευκρινιστικές ερωτήσεις από την υπεράσπιση αναφορικά με τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν κατά το στάδιο της διερεύνησης, είτε από τους παραπονούμενους είτε από την πλευρά της Κατηγορουμένης. Η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση και συνεπώς γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Ο ΜΚ2 είναι ο παραπονούμενος. Σημειώνεται ότι κατά το επίδικο περιστατικό παρόντες ήταν ως έχει αναφερθεί και άλλα 2 πρόσωπα, δηλαδή η σύζυγος του ΜΚ3, επίσης παραπονουμενη, καθώς και άλλο ένα φιλικό τους πρόσωπο ο ΜΚ
- Κρίνεται σαφώς σκόπιμο εφόσον και οι τρείς ως ισχυρίστηκαν ήταν παρόντες στο επίδικο περιστατικό, να αντιπαραβληθεί η μαρτυρία τους για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπάρχουν αντιφάσεις ή όχι μεταξύ τους, και αν υπάρχουν κατά πόσο αυτές είναι ουσιώδεις ή μη. Εξετάζοντας αρχικά την μαρτυρία του ΜΚ2 και αντιπαραβάλλοντας της με την γραπτή του κατάθεση καθώς και με τις μαρτυρίες των ΜΚ3 και ΜΚ4 διαπιστώνω ότι σε αυτήν εμπεριέχονται ουσιώδης διαφορές οι οποίες αναπόσπαστα δημιουργούν ρήγματα στην μαρτυρία του. Πιο συγκεκριμένα ο ΜΚ2 στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 5) ανέφερε ότι κατά την στιγμή που αφίχθηκε το όχημα της Κατηγορουμένης αυτός βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού του. Θέση που υποστήριξε και κατά την δια ζώσης μαρτυρία του. Η πιο πάνω θέση του όμως αναιρείται από την μαρτυρία του ΜΚ4 ο οποίος ανέφερε ότι όταν αφίχθηκαν στο μέρος η Κατηγορούμενη με τον σύζυγο της, ο ΜΚ2 βρισκόταν με την ΜΚ4 εντός του σπιτιού ενώ ο ίδιος ήταν ο μόνος που βρισκόταν στην αυλή και προσπαθούσε να ψήσει το φαγητό. Περαιτέρω ο ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι κατά την στιγμή της άφιξης τους στο μέρος, ο σύζυγος της Κατηγορουμένης γύρισε το αυτοκίνητο του κατά πάνω τους πατώντας απότομα τα φρένα του. Σημειώνεται ότι κάτι τέτοιο δεν υποστήριξε στην γραπτή του κατάθεση. Αναμφίβολα ο πιο πάνω ισχυρισμός του ΜΚ2 στερείται λογικής αφού όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε την στιγμή που αφίχθηκαν τα πιο πάνω πρόσωπα στο μέρος, αυτός βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού του. Επίσης όπως ο ίδιος εξήγησε κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, μεταξύ της αυλής που στεκόταν και του σημείου που αφίχθηκαν με το αυτοκίνητο τους η Κατηγορούμενη με τον σύζυγο της υπάρχει απόσταση, αφού όπως ισχυρίστηκε μεσολαβεί ένα ιδιωτικό τεμάχιο που ανήκει στον εξάδελφο του που διαμένει μόνιμα στο εξωτερικό και χρησιμοποιείται για να σταθμεύουν τα αυτοκίνητα. Πώς θα ήταν λοιπόν δυνατόν ο σύζυγος της Κατηγορουμένης να γυρίσει το αυτοκίνητο κατά πάνω του ΜΚ2 αφού μεταξύ τους υπήρχε η πιο πάνω απόσταση αφού δηλαδή ο ίδιος βρισκόταν εντός της αυλής τους σπιτιού του ενώ το όχημα στο οποίο επέβαινε η Κατηγορουμένη εντός του δρόμου. Ο ΜΚ2 επίσης ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη τον εξύβρισε με την φράση «πούστη να σε γαμήσουν οι τούρκοι» και του επιτέθηκε με το δικράνι, αγγίζοντας το σώμα του με την ξύλινη βέργα του, θέση που και πάλι δεν υποστηρίζεται από την γραπτή του κατάθεση. Στην γραπτή του κατάθεση μάλιστα ισχυρίστηκε ότι η Κατηγορούμενη πρότασσε απειλητικά το δικράνι προς το μέρος του ενώ την σύζυγο του ΜΚ3 παραλίγο να την πετύχει στην κοιλιά, θέση βεβαίως που αναιρείται από την μαρτυρία της ΜΚ3 η οποία ισχυρίστηκε κάτι εντελώς διαφορετικό. Κατά την δια ζώσης μαρτυρία του βεβαίως ο ΜΚ2 διαφοροποίησε τον ισχυρισμό του. Πιο συγκεκριμένα υποστήριξε ότι το δικράνι είχε επαφή με το σώμα της συζύγου του, συγκεκριμένα ότι την άγγιξε. Από την άλλη όμως η ΜΚ3 δεν επιβεβαίωσε κάτι τέτοιο, αλλά τουναντίον ισχυρίστηκε ότι η επίθεση στράφηκε μόνο εναντίον της ενώ σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε ότι το δικράνι παραλίγο να την άγγιζε στην κοιλιά της. Όταν μάλιστα ερωτήθηκε η ΜΚ3 που βρισκόταν ο ΜΚ2 κατά την στιγμή που η Κατηγορουμένη της επιτέθηκε με το δικράνι, ανέφερε, ότι ο σύζυγος της βρισκόταν κοντά στο αυτοκίνητο. Συνακόλουθα όλες οι πιο πάνω αντιφάσεις τις οποίες και ως ουσιώδεις στην μαρτυρία του ΜΚ2, επιμολύνουν και το υπόλοιπο μέρος των όσων έχει αναφέρει και συνεπώς η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Εξετάζοντας την μαρτυρία της ΜΚ3 και αφού αντιπεράβαλα την δια ζώσης μαρτυρία της με την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία αλλά και με την μαρτυρία του ΜΚ4 ο οποίος ήταν παρών στην σκηνή, διαπιστώνω ότι δεν εμπεριέχει καμία απολύτως αντίφαση. Η ΜΚ3 ήταν σαφής και κατηγορηματική και η μαρτυρία της δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Μάλιστα η ΜΚ3 ήτο ειλικρινής αναφέροντας συγκεκριμένα ότι η Κατηγορουμένη σε καμία περίπτωση δεν επιτέθηκε εναντίον του συζύγου της ο οποίος ήταν στην άλλη πλευρά του αυτοκινήτου. Η ειλικρίνεια της προκύπτει και από το γεγονός ότι η μαρτυρία της περιορίστηκε μόνο σε όσα η ίδια αντιλήφθηκε κατά την στιγμή που βγήκε έξω από το σπίτι και σε κανένα άλλο γεγονός το οποίο είχε προηγηθεί. Ούτε και υποστήριξε σε καμία περίπτωση ότι η Κατηγορουμένη την κτύπησε με το δικράνι ή ακόμη ότι το δικράνι που κρατούσε την άγγιξε σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος της. Εξήγησε με σαφήνεια και με κάθε λεπτομέρεια προς το Δικαστήριο ότι η Κατηγορούμενη σε κάποια στιγμή ενώ κρατούσε το δικράνι το οποίο πρότασσε απειλητικά προς το μέρος της, το κατέβασε και την έπιασε με το άλλο χέρι από το μπράτσο σπρώχνοντας την. Σημειώνεται ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι η Κατηγορούμενη την έπιασε την ΜΚ3 από το χέρι. Αυτό που υποβλήθηκε στην ΜΚ3 ήταν ότι αυτή κινήθηκε επιθετικά προς το μέρος της με αποτέλεσμα να την πιάσει από το χέρι για να αμυνθεί. Ούτε και αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ότι η Κατηγορούμενη την εξύβρισε με την φράση πουτάνα. Αντιθέτως αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης ότι πρώτα η ΜΚ3 εξύβρισε την Κατηγορουμένη και η τελευταία απάντησε εξυβρίζοντας την με την φράση « εσύ είσαι η πουτάνα». Όπως ανέφερε η ΜΚ3 το περιστατικό κράτησε για πολύ σύντομο χρονικό διάστημα ενώ η ίδια φοβήθηκε. Περαιτέρω η μαρτυρία της ΜΚ3 αναφορικά με το επίδικο περιστατικό, επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του ΜΚ4 ο οποίος ήταν παρών στην σκηνή και ανέφερε ότι πράγματι προς το μόνο πρόσωπο που η Κατηγορούμενη κινήθηκε επιθετικά με το δικράνι, ήταν εναντίον της ΜΚ3 και ότι αυτό αφαιρέθηκε από τον ξάδελφο του ΜΚ2, Κώστα. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία της ΜΚ3 γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Η ΜΚ3 κρίνεται αξιόπιστη. Όσον αφορά την μαρτυρία του ΜΚ4, καταρχήν τονίζεται ότι παρόλο που η Κατηγορούμενη κατά την μαρτυρία της υποστήριξε ότι δεν ήταν παρών στην σκηνή, εντούτοις τέτοια θέση δεν υποβλήθηκε από την υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του για να μπορέσει ο μάρτυρας να απαντήσει επί τούτου. Συνεπώς η παρουσία του δεν αμφισβητήθηκε. Αντίθετα αντεξετάστηκε για τα όσα έλαβαν χώρα ενώ ο ίδιος ήταν παρών στην σκηνή Ο ΜΚ4 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Οι απαντήσεις που έδινε ήταν σαφείς, άμεσες και ειλικρινείς . Η ειλικρίνεια του επιμαρτυρείται και από το γεγονός ότι δεν απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι κατά την άφιξη της Κατηγορουμένης στην σκηνή ήταν το μόνο πρόσωπο που βρισκόταν στην αυλή ενώ οι ΜΚ2 και ΜΚ3 βρίσκονταν εντός του σπιτιού. Ούτε και ότι το δικράνι που κρατούσε η Κατηγορουμένη σε καμία περίπτωση δεν άγγιξε την ΜΚ
- Δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση μεταξύ της γραπτής του κατάθεσης (Τεκμήριο 7) και της δια ζώσης μαρτυρίας του. Ούτε και με την μαρτυρία της ΜΚ3 την οποία έχω αποδεχτεί συγκρούεται σε κάποιο ουσιώδες σημείο. Αντιθέτως η μαρτυρία του ενός επιβεβαιώνει την μαρτυρία του άλλου. Από την μαρτυρία του ΜΚ4 δεν μπορώ όμως να αποδεχτώ την θέση του ότι ο σύζυγος της Κατηγορουμένης όταν αφίχθηκε στην σκηνή έστρεψε το αυτοκίνητο κατά πάνω τους. Ο λόγος που δεν μπορώ να αποδεχτώ το πιο πάνω σημείο της μαρτυρίας του έχει ήδη εξηγηθεί από το Δικαστήριο και καταγραφεί κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΚ2 χωρίς να κρίνω σκόπιμο να τον επαναλάβω. Ο ΜΚ4 ήταν αντικειμενικός. Σε καμία περίπτωση δεν διαπίστωσα να επιχειρεί να διαστρεβλώσει την αλήθεια. Μάλιστα σε ερώτηση της υπεράσπισης για το πως αντέδρασε ο ίδιος στο όλο συμβάν, απάντησε χαρακτηριστικά «να σου πω την αλήθκεια.εγώ εγέλουν». Διαπιστώνω λοιπόν από τα πιο πάνω ότι ο ΜΚ4 είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και συνεπώς κρίνεται αξιόπιστος. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή με εξαίρεση το σημείο που έχω προαναφέρει. Αναφορικά με την μαρτυρία της Κατηγορούμενης θα πρέπει να αναφέρω ότι αυτή δεν ήταν κατατοπιστική αφού επεκτάθηκε κυρίως σε άλλα γεγονότα και καταστάσεις που είχαν προηγηθεί του επίδικου περιστατικού αναλώνοντας και δίνοντας μεγάλη έκταση σε αυτά παρά στο να διαφωτίσει το Δικαστήριο για το τι είχε διαδραματιστεί κατά το συγκεκριμένο συμβάν. Από την μαρτυρία της αποδέχομαι μόνο ότι πριν συμβεί το επίδικο περιστατικό είχε μεταβεί με το δικράνι σε χωράφι για να μαζέψει αγκινάρες και ότι το δικράνι αυτό το είχε στην κατοχή της τόσο πριν εξελιχθεί το επίδικο συμβάν όσο και κατά την στιγμή που επεσυνέβη. Δεν μπορώ όμως να αποδεχτώ το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρία της και αυτό γιατί τα όσα ανέφερε στο Δικαστήριο δεν είχαν κάποια λογική συνέχεια. Επίσης οι θέσεις που προέβαλε κατά την μαρτυρία της δεν υποστηρίζονται από τα όσα η υπεράσπιση υπέβαλε στους μάρτυρες κατά την αντεξέταση αλλά δίνουν μια εντελώς διαφορετική εικόνα για το πώς κατά την θέση της εξελίχθηκε το επίδικο συμβάν. Η πιο πάνω διάσταση που εντοπίζεται μεταξύ της υπερασπιστικής γραμμής και της μαρτυρίας της ίδιας της Κατηγορουμένης, είναι έκδηλα ουσιώδης, που δεν δίνει κανένα περιθώριο στο Δικαστήριο για να στηριχθεί στην μαρτυρία της. Πιο συγκεκριμένα, η θέση της Κατηγορουμένης ότι ο ΜΚ2 άνοιξε όλες τις πόρτες του οχήματος της και αφαίρεσε όλα όσα υπήρχαν εντός του αυτοκινήτου τους δεν υποβλήθηκε στους μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής. Ούτε και υποβλήθηκε σε κάποιο μάρτυρα η θέση της Κατηγορουμένης ότι ο ΜΚ2 όταν πλησίασε το όχημα του συζύγου της αρχικά του επιτέθηκε και τον τράβηξε ενώ η ίδια έτρεξε να τον βοηθήσει και τα κατάφερε. Ούτε επίσης ότι ο ΜΚ2 όταν έπιασε το δικράνι μέσα από το αυτοκίνητο προσπάθησε να της το «μπήξει» και τότε έτρεξε ο Mahmood ο εργολάβος και του το πήρανε. Αντιθέτως αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του ΜΚ2 ότι αυτός με τους άλλους παρευρισκόμενους, άρπαξαν το δικράνι μέσα από το όχημα, ενώ η «ίδια» η Κατηγορούμενη προσπάθησε να τους το πιάσει. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μαρτυρία της Κατηγορούμενης θα πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται. Εξ' άλλου ως έχει ήδη αναφερθεί, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, έχω αποδεχτεί την μαρτυρία της ΜΚ3 και ΜΚ4 των οποίων η εκδοχή για το πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα είναι εντελώς διαφορετική από την εκδοχή της Κατηγορούμενης. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης βρίσκω ότι στις 31/03/18 στο χωριό Πάνω Αρόδες τις Επαρχίας Πάφου ο ΜΚ2 βρισκόταν μαζί με την σύζυγο του ΜΚ3 και τον φίλο τους ΜΚ4 στην εξοχική κατοικία που διαθέτει στο πιο πάνω χωριό. Στην αυλή του σπιτιού βρισκόταν ο ΜΚ4 ο οποίος προσπαθούσε να ψήσει το φαγητό. Ο ΜΚ2 βρισκόταν εντός του σπιτιού μαζί με την σύζυγο του. Ξαφνικά ο ΜΚ4 είδε να καταφθάνει στο μέρος ένα όχημα και να κατεβαίνουν από αυτό η Κατηγορουμένη μαζί με τον σύζυγο της και την Κατηγορουμένη να βρίζει την ΜΚ
- Αφού βγήκε από το σπίτι και ο ΜΚ2 πλησίασαν προς το όχημα τους ενώ η Κατηγορούμενη με τον σύζυγο της ήταν ήδη έξω από αυτό, ενώ η Κατηγορούμενη κρατούσε στο χέρι της ένα δικράνι. Όταν η ΜΚ3 πλησίασε στο μέρος είπε στην Κατηγορούμενη να μην ξαναπεράσουν έξω από το σπίτι τους και να βρίζουν και τότε η Κατηγορουμένη κινήθηκε απειλητικά προς την ΜΚ3 κινώντας το δικράνι μπροστά-πίσω και εξυβρίζοντας της με την φράση «εσύ είσαι πουτάνα». Τότε η Κατηγορουμένη άρχισε να τραβά την ΜΚ3 από το μπράτσο και να την σπρώχνει προς τα πίσω με το αριστερό της χέρι ενώ με το δεξί της χέρι κρατούσε το δικράνι. Η ΜΚ3 φοβήθηκε, την απώθησε προς τα πίσω ενώ ο Κώστας ο οποίος είναι ο ξάδελφος του ΜΚ2 και ήταν παρών στο μέρος άρπαξε το δικράνι από την Κατηγορούμενη. Στην συνέχεια η Κατηγορούμενη είπε στον άντρα της να φύγουν και μπήκαν στο αυτοκίνητο και έφυγαν από το μέρος. Λήφθηκε ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη στις 06/09/18 χωρίς η ίδια να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση της είχε τεθεί. Στην γραπτή της κατηγορία απάντησε «εν πελλάρες που λαλείς». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Εναπόκειται στην κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Ευριπίδου
(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: "Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής." Στις Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος v. Δημοκρατίας
(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. Στην παρούσα υπόθεση η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου, κατά παράβαση του άρθρου 80 Κεφ.154, ως έχει τροποποιηθεί. Σύμφωνα με το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου : «όποιος δημόσια και χωρίς νόμιμη αιτία μεταφέρει επιθετικό όπλο ή όργανο με τέτοιο τρόπο που διεγείρει τρόμο σε άλλο, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων» Από τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής :
- Όποιος δημόσια και χωρίς νόμιμη αιτία
- Μεταφέρει επιθετικό όπλο ή όργανο
- Με τέτοιο τρόπο που διεγείρει τρόμο σε άλλο Το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης ρυθμίζεται από το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, που έχει ως ακολούθως: «Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουσθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση είναι ένοχος πλημμελήματος.». Προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης είναι: η εξύβριση άλλου προσώπου σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο μη δημόσιο με τρόπο ή κάτω από συνθήκες που είναι ενδεχόμενο να ακουσθεί σε δημόσιο χώρο και κατά τρόπο που είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 ALL ER 1297: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it». Επίσης στην υπόθεση Bolster v. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 89 λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99 είναι ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή, κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (Βλ. ΓΕ v. Ναταλία Καζίνα
(1999)2 ΑΑΔ 503 και Αχιλλέως v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 98). Όσον αφορά στην έννοια του δημόσιου χώρου αυτή καθορίζεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε: «δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτήριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής καθώς και κτήριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση». Το αδίκημα της κοινής επίθεσης ρυθμίζεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Επίθεση αποτελεί οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση να προκαλέσει ή με αδιαφορία (recklessly) αν θα προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (Βλ. R v. Vienna
(1975)3 All E R 788). Ο όρος χρησιμοποιείται και με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο πρόσωπο χωρίς την συναίνεσή του. Έτσι, περιλαμβάνει την επιβολή ή χρήση παράνομης βίας στο πρόσωπο άλλου χωρίς την συγκατάθεσή του. Η ένοχη διάνοια (mens rea) που πρέπει να υπάρχει για να στοιχειοθετήσει το αδίκημα είναι πρόθεση (intention) για επιβολή βίας στο πρόσωπο άλλου ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο θα επιβληθεί βία. Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574 λέχθηκε ότι ο Νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο Κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Τέλος, το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας ρυθμίζεται από το άρθρο 95 του Κεφ.154. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου σημειώνονται τα εξής: "Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου καθίσταται σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: (α) O Κατηγορούμενος προκαλεί θόρυβο ή ταραχή, (β) χωρίς εύλογη αιτία, (γ) σε δημόσιο χώρο, (δ) που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή (ε) να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών και των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Όσον αφορά το αδίκημα της οπλοφορίας προς διέγερση τρόμου, από την τεθείσα ενώπιον μου μαρτυρία προκύπτει ότι η Κατηγορουμένη μεταφέροντας εκτός του οχήματος της ένα δικράνι το οποίο κρατούσε στα χέρια της το πρότασσε επιθετικά εναντίον της ΜΚ3 στρέφοντας το κατά πάνω της, ενώ και οι δύο βρίσκονταν την συγκεκριμένη χρονική στιγμή μέσα σε ιδιωτικό χώρο. Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις και εφόσον ο χώρος αυτός βρισκόταν πλησίον του δρόμου κρίνω ότι η ενέργεια της Κατηγορουμένης ήταν πιθανόν να καταστεί ορατή από πρόσωπο το οποίο βρισκόταν σε δημόσιο χώρο αφού όπως προαναφέρθηκε το περιστατικό επεσυνέβη πλησίον του δρόμου ο οποίος είναι δημόσιος χώρος εν την έννοια του Νόμου. Περαιτέρω κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις το συγκεκριμένο δικράνι το είχε στην κατοχή της και εκτός του οχήματος της χωρίς νόμιμη αιτία. Αυτό που παραμένει να εξετασθεί είναι το κατά πόσο το συγκεκριμένο αντικείμενο αποτελεί επιθετικό όργανο. Το δικράνι εκ των πραγμάτων δεν είναι αντικείμενο που κατασκευάστηκε ούτως ώστε να προκαλεί βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία. Κρίνω όμως ότι υπό τις περιστάσεις που αυτό χρησιμοποιήθηκε από την Κατηγορούμενη συνιστούσε επιθετικό όργανο και αυτό γιατί το αντικείμενο αυτό εκ της φύσεως του δυνητικά, μπορούσε να προκαλέσει βλάβη. Επίσης ο τρόπος που ενήργησε η Κατηγορούμενη κρατώντας στα χέρια της το συγκεκριμένο δικράνι προτάσσοντας το επιθετικά προς την ΜΚ3 με σκοπό να την φοβερίσει, την τρόμαξε με αποτέλεσμα το αδίκημα να έχει συντελεστεί. Περαιτέρω από την μαρτυρία την οποία έχω αποδεχτεί προκύπτει ότι η Κατηγορούμενη εκστόμισε προς την ΜΚ3 την φράση «εσύ είσαι πουτάνα» ενώ αυτή βρισκόταν σε ιδιωτικό χώρο πλησίον όμως του δρόμου ο οποίος είναι δημόσιος και βρίσκεται εντός του χωριού Πάνω Αρόδες. Κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις η φράση που εκστόμισε η Κατηγορούμενη ήταν ενδεχόμενο να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρισκόταν σε δημόσιο χώρο, δηλαδή στον δρόμο που ήταν πλησίον του σημείου που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό. Δεν υπάρχει επίσης αμφιβολία ότι η φράση που εκστόμισε η Κατηγορούμενη στην παραπονούμενη αποτελεί εξύβριση εν τη εννοία του Νόμου. Κρίνω δε ότι η εκστόμιση αυτής της φράσης θα μπορούσε να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Αναφορικά με το αδίκημα της κοινής επίθεσης που η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει, από την τεθείσα ενώπιον μου μαρτυρία εκείνο που προκύπτει είναι ότι η Κατηγορούμενη στις 31/03/18 πέραν από το γεγονός ότι τράβηξε από το μπράτσο την ΜΚ3 και την έσπρωξε προς τα πίσω κινούσε επιθετικά το δικράνι κατά πάνω της, δηλαδή μπροστά πίσω. Αδιαμφισβήτητα η πιο πάνω συμπεριφορά αποτελεί μορφή βίας η οποία ασκήθηκε από την Κατηγορούμενη εναντίον της ΜΚ3 χωρίς την συγκατάθεσή της και επομένως παράνομα. Υπό το φως των πιο πάνω η Κατηγορούμενη άσκησε πραγματική και παράνομη βία προς το πρόσωπο της ΜΚ2 χωρίς την συγκατάθεσή της. Και με πρόθεση ως η ενέργεια προκύπτει από τις πιο πάνω περιγραφείσες συνθήκες υπό τις οποίες η πιο πάνω πράξη τελέσθηκε. Τέλος, όσον αφορά το κατά πόσο έχει αποδειχθεί το αδίκημα της ανησυχίας κρίνω ότι με βάση μαρτυρία την οποία έχω αποδεχτεί η Κατηγορούμενη κατά τον χρόνο που επεσυνέβη το επίδικο περιστατικό, βρισκόταν σε ιδιωτικό χώρο και δη εντός τεμαχίου το οποίο άνηκε σε άλλο πρόσωπο συγγενικό, δηλαδή τον εξάδελφο του ΜΚ2 . Συνεπώς το αδίκημα της ανησυχίας το οποίο απαιτείται για να συντελεστεί το πρόσωπο που την προκαλεί να βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, κάτι που δεν συμβαίνει ως εξηγηθεί ανωτέρω στην παρούσα περίπτωση δεν έχει αποδειχθεί. Δεδομένων όλων των ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή με βάση την μαρτυρία που αποδέχτηκα πέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 2,4 και 6 ενώ απέτυχε να αποδείξει τις κατηγορίες 1,3 και 5 αφού όπως έχει ήδη εξηγηθεί η μαρτυρία του ΜΚ2 έχει απορριφθεί. Περαιτέρω η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει και την 7η κατηγορία. Ως εκ τούτου η Κατηγορούμενη καταδικάζεται στην 2η,4η και 6η κατηγορία που αντιμετωπίζει ενώ αθωώνεται και απαλλάσσεται στις υπόλοιπες κατηγορίες. (Υπ.) ........... Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο