Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΓΑΒΡΙΗΛ ΜΑΚΡΗΣ, Αρ. Υπόθεσης: 23/18, 29/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2021:B41 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Σ. ΣΥΜΕΟΥ, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 23/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. ΓΑΒΡΙΗΛ ΜΑΚΡΗΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 29.10.21 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Παπαλαζάρου Για Κατηγορούμενο: κ Π.. Χ'' Παναγιώτου Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες τις κατηγορίες της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα (1η κατηγορία) της απειλής κατά παράβαση του άρθρου 91 A του Κεφ.154 (2η κατηγορία), την της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (3η κατηγορία) και τέλος την κατηγορία της ανησυχίας κατά παράβαση του άρθρου 95 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (4η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο Κατηγορούμενος την 15η Ιουλίου του 2017 στην Παναγιά της επαρχίας Πάφου, μετά από λεκτική αντιπαράθεση που είχε με τον ΜΚ1 του επιτέθηκε ρίχνοντας του κάποια εργαλεία στο σώμα του, τον απείλησε και τον εξύβρισε. Αυτό που αποδίδεται στον Κατηγορούμενο είναι ότι με την όλη συμπεριφορά του κατά τον ουσιώδη χρόνο, προκάλεσε ανησυχία κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε μόνο ένα μάρτυρα κατηγορίας, τον Σωτήρη Ιεζεκιήλ (ΜΚ1). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο εξετάζοντας κατά πόσο έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου, τον κάλεσε σε απολογία επεξηγώντας του τα δικαιώματα του. Ο Κατηγορούμενος έδωσε ένορκη μαρτυρία και κάλεσε ένα μάρτυρα υπεράσπισης. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Ο ΜΚ1 είναι ο παραπονούμενος. Κατάγεται από την Παναγιά και με τον Κατηγορούμενο είναι συγχωριανοί. Η κατάθεση του αποτελεί το Τεκμήριο
- Ο ΜΚ1 στην γραπτή του κατάθεση περιέγραψε τα γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, υιοθέτησε το Τεκμήριο 1 ως μέρος της κυρίως εξέτασης του. Ο ΜΚ1 ανέφερε επίσης ότι από την απειλή που εκστόμισε ο Κατηγορούμενος ο ίδιος ένιωσε φόβο αναφέροντας χαρακτηριστικά «έχω και τρία κοπελούθκια». Όσον αφορά την εξύβριση που δέχτηκε από τον Κατηγορούμενο ο μάρτυρας ανέφερε ότι ένιωσε προσβεβλημένος. Συγκεκριμενοποίησε επίσης ότι η επίθεση που δέχτηκε από τον Κατηγορούμενο αφορούσε το πέταγμα ενός κατσαβιδιού και μιας πένσας προς το μέρος του κτυπώντας τον πάνω στο σώμα του σε σημείο κάτω από το στήθος χωρίς βεβαίως να υποστεί οποιοδήποτε τραυματισμό. Διευκρίνισε επίσης ότι μεταξύ του ίδιου και του Κατηγορούμενου υπάρχουν προηγούμενες διαφορές. Αντεξεταζόμενος από την υπεράσπιση ο ΜΚ1 αποδέχτηκε την θέση ότι μεταξύ τους υπάρχουν προηγούμενες διαφορές. Αρνήθηκε όμως ότι την συγκεκριμένη ημέρα αναφέρθηκε σε συνομιλία που είχε με τους άλλους παρευρισκόμενους, απευθυνόμενος με την φράση προς τον Κατηγορούμενο « έτο πουστόπαιδο που έκαμε την ζημιά» διευκρινίζοντας ότι παρών στο περιστατικό ήταν και ο ηλεκτρολόγος ο οποίος δεν άκουσε τέτοιο πράγμα. Συγκεκριμένα ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι ο ηλεκτρολόγος ήταν και το πρόσωπο που πήρε τον Κατηγορούμενο στο διαμέρισμα του για να ηρεμήσει μετά το όλο περιστατικό που έλαβε χώρα. Ο ΜΚ1 επανέλαβε την θέση του, ότι δεν κτύπησε από το πέταγμα των εργαλείων πάνω στο σώμα του όμως θα μπορούσε να είχε κτυπήσει από την ενέργεια του Κατηγορούμενου να του τα πετάξει. Σε σχέση με την θέση της υπεράσπισης ότι η πιο πάνω θέση του ΜΚ1 δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια επειδή τέτοια εργαλεία ποτέ δεν βρέθηκαν από την αστυνομία, ο μάρτυρας εξήγησε ότι αυτά ήταν δικά του ηλεκτρολόγου ο οποίος τα πήρε μαζί του. Αποτέλεσε επίσης βασική θέση της υπεράσπισης προς τον μάρτυρα ότι αν πράγματι φοβόταν όπως ανέφερε από την απειλή δεν θα είχε αναφέρει στον ΜΥ1 ότι δεν έχει παράπονο. Ο ΜΚ1 αντικρούοντας την πιο πάνω θέση ισχυρίστηκε ότι για το συγκεκριμένο περιστατικό είχε παράπονο το οποίο κατήγγειλε όχι άμεσα διευκρινίζοντας τους λόγους που δεν ήθελε να προβεί σε καταγγελία στον Αστυνομικό Σταθμό της Παναγιάς. Τέλος, ο ΜΚ1 δεν αποδέχτηκε ούτε την θέση της υπεράσπισης ότι η καταγγελία έγινε εκδικητικά εις βάρος του Κατηγορούμενου λόγω του ότι τον υποψιάστηκε για την ζημιά που προκλήθηκε στο λάστιχο της διάτρησης τους στις 18/07/17, ημερομηνία κατά την οποία προέβηκε σε καταγγελία εις βάρος του. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Από την αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος έδωσε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή για τα όσα επεσυνέβησαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Ήταν ουσιαστικά η θέση του Κατηγορούμενου ότι ουδέποτε διέπραξε στις 15/07/17 οποιοδήποτε αδίκημα εναντίον του ΜΚ1 και ότι βασικά η καταγγελία στην οποία ο Κατηγορούμενος προέβηκε εις βάρος του είναι ψευδής και εκδικητική. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο ο λόγος της καταγγελίας είναι ότι μεταξύ της δικής του οικογένειας και της οικογένειας του ΜΚ1 υπάρχουν διαφορές που δημιουργήθηκαν από τις εκλογές που είχαν διεξαχθεί στο Κοινοτικό Συμβούλιο Παναγιάς. Συγκεκριμένα όπως ανέφερε ο αδερφός του παραπονούμενου που ήταν υποψήφιος κοινοτάρχης έχασε επειδή η οικογένεια του Κατηγορούμενου δεν τους υποστήριξε με την ψήφο τους, δεν ψήφισαν δηλαδή τον αδελφό του ΜΚ1 για πρόεδρο με αποτέλεσμα να χάσει τις εκλογές. Αποτέλεσε επίσης βασικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι κατά την επίδικη ημερομηνία ο ΜΚ1 όταν τον αντίκρισε, του ανέφερε έτο πουστόπαιδο που κάμνει τες ζημιές , εννοώντας ότι ήταν αυτός που του προκάλεσε την ζημιά στο λάστιχο του νερού της διάτρησης. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, όταν άκουσε τον ΜΚ1 να εκστομίζει την πιο πάνω φράση, τον πλησίασε με καλό τρόπο και του είπε ότι κάνει το κάνει πάντοτε με βάση τον νόμο και ότι έκανε ουσιαστικά για την διάτρηση το έκανε μέσω του Τμήματος Υδάτων. Η κατάθεση του Κατηγορούμενου αποτελεί το Τεκμήριο
- Αντεξεταζόμενος από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής επέμεινε στους ισχυρισμούς του. Ήταν κάθετος ότι την επίδικη ημέρα τίποτα από τα όσα αναφέρθηκαν από τον ΜΚ1 δεν επεσυνέβη. Ο Κατηγορούμενος επέμεινε ότι η καταγγελία έγινε εκδικητικά και ότι καταπολεμάται συνεχώς από την οικογένεια του ΜΚ1 λόγω των ψήφων που έχασαν εξαιτίας τους στις εκλογές. Σε ερώτηση της εκπροσώπου της Κατηγορούσας Αρχής γιατί δεν κατήγγειλε τον ΜΚ1 που τον εξύβρισε με την λέξη πουστόπαιδο ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι επειδή είναι συγγενείς τον σεβάστηκε αφού κατάλαβε ότι ήταν πικραμένος λόγω του περιστατικού της διάτρησης. Κλήθηκε επίσης και κατέθεσε ως ΜΥ1 ο Αστ. 1987 Π. Παναγιώτου του Αστ. Σταθμού Παναγιάς. Σύμφωνα με τον ΜΥ1 στις 15/07/17 και περί ώρα 1030 επικοινώνησε μαζί του τηλεφωνικώς ο αδερφός του παραπονούμενου αναφέροντας του ότι ο Κατηγορούμενος λογομάχησε με τον αδερφό του, ΜΚ
- Ο ΜΥ1 αφού μετέβηκε στο μέρος διαπίστωσε ότι εκεί βρισκόταν και ο Κατηγορούμενος τον οποίο κάλεσε να φύγει πράγμα που έπραξε. Σύμφωνα με την γραπτή κατάθεση του ΜΥ1 (Τεκμήριο 4) ο ΜΚ1 δεν είχε οποιοδήποτε παράπονο ενώ στις 19/0717 και περί ώρα 1400 κατάγγειλε στον ίδιο το περιστατικό που επεσυνέβη στις 15/07/
- Κατά την καταγγελία του o ΜΚ1 ανέφερε στον ΜΥ1 ότι μεταγενέστερα αυτού του περιστατικού και πιο συγκεκριμένα την 18/07/17 διαπίστωσε ότι το λάστιχο που μεταφέρει νερό στο χωράφι του ήταν τρυπημένο και καλυμμένο με αφρό. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 δεν αμφισβητήθηκε για τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε ως ο εξεταστής της υπόθεση. Αυτό που κλήθηκε να διευκρινίσει ήταν σε σχέση με την αναφορά στην κατάθεση του ότι ο ΜΚ1 δεν είχε οποιοδήποτε παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου. Ο ΜΥ1 εξήγησε ότι κατά την στιγμή εκείνη δεν του αναφέρθηκε οτιδήποτε και ο ίδιος θεώρησε ότι δεν υπάρχει παράπονο. Παρόλα αυτά όμως ο ΜΥ1 διευκρίνισε ότι παράπονο μπορεί να υποβληθεί και σε μεταγενέστερο χρόνο, δηλαδή οποτεδήποτε. Τέλος ο ΜΥ1 ανέφερε ότι γνωρίζει ότι μεταξύ ΜΚ1 και Κατηγορούμενου υπάρχουν διαφορές, όμως στο επίδικο περιστατικό δεν ήταν παρών και δεν μπορεί να γνωρίζει τι επεσυνέβη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd 1998 1 Α.Α.Δ 820). Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Ο ΜΚ1, δηλαδή ο παραπονούμενος άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Αιτιολόγησε με σαφήνεια της απαντήσεις του και εξήγησε τους λόγους για τους οποίος ο ίδιος δεν προέβηκε σε καταγγελία άμεσα. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης (Τεκμήριο 1) και αντιπαραβάλλοντας αυτό με την δια ζώσης μαρτυρία του δεν διαπίστωσα ο μάρτυρας να έχει υποπέσει σε καμία ουσιώδη αντίφαση η οποία να δημιουργεί ρήγματα στην μαρτυρία του. Συνεπώς και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση. Ο ΜΚ1 αποδέχτηκε ότι με τον Κατηγορούμενο έχει πράγματι διαφορές. Βεβαίως εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υποβλήθηκε στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του η βασική θέση του Κατηγορούμενου, ότι δηλαδή οι μεταξύ τους διαφορές στις σχέσεις τους προέρχονται από το γεγονός ότι η οικογένεια του Κατηγορούμενου δεν ψήφισε τον αδερφό του ΜΚ1 ο οποίος ήταν υποψήφιος πρόεδρος για την κοινότητα της Παναγιάς, και ότι γι' αυτό τον λόγο έχει δημιουργηθεί έχθρα μεταξύ τους για να μπορέσει ο μάρτυρας να τοποθετηθεί. Ούτε και υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι η καταγγελία του έγινε εκδικητικά ένεκα των πιο πάνω διαφορών. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η παράλειψη υποβολής ουσιώδους θέσης στην άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση, δημιουργεί ρήγμα στην αξιοπιστία της πλευράς που παραλείπει να το πράξει (Πολυκάρπου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 149/15, ημερ. 25.4.17). Αυτό ουσιαστικά που υποβλήθηκε στον μάρτυρα είναι ότι ο ίδιος προέβηκε σε καταγγελία επειδή είχε υποψιαστεί τον Κατηγορούμενο ότι ήταν αυτός που είχε προκαλέσει ζημιά στο λάστιχο του νερού. Ο ΜΚ1 ήταν κατηγορηματικός στην θέση του ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί. Ο μάρτυρας ήταν σταθερός στις θέσεις του και οι απαντήσεις του ήταν σαφείς. Συνακόλουθα ο ΜΚ1 κρίνεται αξιόπιστος και οι ισχυρισμοί του γίνονται αποδεκτοί. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος κατά την μαρτυρία του, προέβαλε θέσεις οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν πιστευτές γιατί πολύ απλά δεν συνάδουν με την λογική. Αποτέλεσε βασικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι ο ΜΚ1 αναίτια όταν τον είδε μπροστά του στο επίδικο μέρος τον εξύβρισε με την φράση « έτο πουστόπαιο που κάμνει τις ζημιές». Από την μαρτυρία που έχω αποδεχτεί και δεν αμφισβητήθηκε εξάλλου από την υπεράσπιση, το επίδικο περιστατικό έλαβε χώρα στις 15/07/17 και η ζημιά στο λάστιχο διαπιστώθηκε από τον αδερφό του παραπονούμενου στις 18/07/17 και περί ώρα 0600 το πρωί, δηλαδή τρείς μέρες μετά το επίδικο συμβάν. Πως λοιπόν είναι δυνατόν ο ΜΚ1 να εξύβρισε τον Κατηγορούμενο με την πιο πάνω αναφερόμενη φράση πριν ακόμη διαπιστωθεί η ζημιά στο λάστιχο του νερού από τον αδερφό του. Από αυτό και μόνο συνάγεται ότι ο Κατηγορούμενος δεν είπε την αλήθεια. Ο Κατηγορούμενος επιχειρώντας προφανώς να διαστρεβλώσει το είχε συμβεί πραγματικά στις 15/07/17 και για να αποποιηθεί την ευθύνη για τα όσα του καταλογίστηκαν από τον παραπονούμενο, στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 2) αναφέρθηκε σε γεγονότα που είχαν επακολουθήσει του επίδικου περιστατικού, υποστηρίζοντας χαρακτηριστικά ότι όταν τον εξύβρισε ο παραπονούμενος αυτός του ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έκανε καμία ζημιά και ότι κάνει το κάνει με βάση τον νόμο, και ότι το μόνο που έπραξε ήταν να τους καταγγείλει στο συμβούλιο Παναγιάς για παράνομη μεταφορά νερού από την διάτρηση στα χωράφια τους και για παράνομη εκσκαφή της ασφάλτου. Σημειώνεται ότι η γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου δόθηκε στις 22/07/17 δηλαδή 7 ημέρες μετά το επίδικο περιστατικό και 4 ημέρες μετά την ζημιά που προκλήθηκε στο λάστιχο του νερού του παραπονούμενου. Αναμφίβολα με βάση τα πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος προέβαλε αυτούς τους ισχυρισμούς τόσο στην γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 2) όσο και κατά την δια ζώσης μαρτυρία του απλά και μόνο για να πείσει ότι τα όσα ο παραπονούμενος ισχυρίστηκε ήταν επειδή ήθελε να τον εκδικηθεί. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Η μαρτυρία του ΜΥ1 ήταν τυπική. Δεν έχω διαπιστώσει να έχει παραποιήσει γεγονότα ή να έχει αποκρύψει την αλήθεια για τα όσα επεσυνέβησαν κατά τον επίδικο χρόνο από την στιγμή που ειδοποιήθηκε από τον αδελφό του ΜΚ1 μέχρι και την στιγμή που κατέφθασε στο σημείο του συμβάντος. Ούτε και αντιλήφθηκα να προσπαθεί να υπερασπιστεί είτε το ένα μέρος είτε το άλλο. Ο ΜΥ1 ανέφερε χαρακτηριστικά ότι παρόλο που εκείνη την στιγμή δεν του υποβλήθηκε κάποιο παράπονο, εντούτοις στην συνέχεια και πιο συγκεκριμένα στις 19/07/17 έλαβε παράπονο από τον παραπονούμενο. Η μαρτυρία του περιορίστηκε απλά και μόνο στις ενέργειες που προέβηκε. Ήταν ειλικρινής και γι' αυτό αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κοινής επίθεσης ρυθμίζεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Επίθεση αποτελεί οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση να προκαλέσει ή με αδιαφορία (recklessly) αν θα προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (Βλ. R v. Vienna
(1975)3 All E R 788). Ο όρος χρησιμοποιείται και με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο πρόσωπο χωρίς την συναίνεσή του. Έτσι, περιλαμβάνει την επιβολή ή χρήση παράνομης βίας στο πρόσωπο άλλου χωρίς την συγκατάθεσή του. Η ένοχη διάνοια (mens rea) που πρέπει να υπάρχει για να στοιχειοθετήσει το αδίκημα είναι πρόθεση (intention) για επιβολή βίας στο πρόσωπο άλλου ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο θα επιβληθεί βία. Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574 λέχθηκε ότι ο Νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο Κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Το αδίκημα της απειλής της δεύτερης κατηγορίας ρυθμίζεται από το άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)έτη». Ένα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι η πρόκληση στον απειλούμενο ως εκ της απειλής τρόμου ή ανησυχίας. Το δε αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης, της τρίτης κατηγορίας, ρυθμίζεται από το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, που έχει ως ακολούθως: Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: η εξύβριση άλλου προσώπου σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο μη δημόσιο με τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουσθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο και κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 ALL ER 1297: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it». Στην υπόθεση Bolster v. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 89 λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99 είναι ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (Βλ. ΓΕ v. Ναταλία Καζίνα
(1999)2 ΑΑΔ 503 και Αχιλλέως v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 98). Τέλος, το αδίκημα της τέταρτης κατηγορίας ρυθμίζεται από το άρθρο 95 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου σημειώνονται τα εξής: "Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών." Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου καθίσταται σαφές ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: (α) O Κατηγορούμενος προκαλεί θόρυβο ή ταραχή, (β) χωρίς εύλογη αιτία, (γ) σε δημόσιο χώρο, (δ) που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή (ε) να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης και των παραδεκτών γεγονότων καταλήγω ότι στις 15/07/17 και περί ώρα 10:00 το πρωί ο ΜΚ1 βρισκόταν στον χωρίο Παναγιά της Επαρχίας Πάφου μαζί με τον ηλεκτρολόγο Σταύρο Μακρή και τον αδελφό του στην οικεία της Φωστήρας Κυπριανού. Ο λόγος της παρουσίας τους στο πιο πάνω σπίτι ήταν για να ελέγξει ο ηλεκτρολόγος το ρεύμα από το κουτί της ΑΗΚ αφού προηγουμένως είχε διαπιστωθεί πρόβλημα στην ηλεκτροτουρμπίνα που βρίσκεται σε διάτρηση εντός της αυλής της πιο πάνω οικίας και την οποία ο ΜΚ1 χρησιμοποιεί για να αρδεύει το περιβόλι του καθώς και το περιβόλι της Φωστήρας Κυπριανού μετά από συμφωνία που έχουν κάνει μεταξύ τους εδώ και 20 χρόνια. Ενώ ο ΜΚ1 καθόταν σε παγκάκι εντός της αυλής του σπιτιού και πλησίον από το κουτί της ΑΗΚ μαζί με τον αδερφό του Σάββα, αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο τον οποίο γνωρίζει αφού είναι συγχωριανοί να κοιτάζει πάνω από την περίφραξη του σπιτιού εντός της αυλής. Μόλις ο Κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι ο ΜΚ1 τον είδε αντέδρασε αναφέροντας του χαρακτηριστικά «ήντα μπου με χωρείς και γρυλλώνεις μου». Τότε ο ΜΚ1 του απάντησε ότι δεν μπορούσε να τον δει αφού βρισκόταν στην αυλή και μέσα από την περίφραξη οπότε αυτός συνέχισε να φωνάζει μεγαλοφώνος και σε έξαλλη κατάσταση εκστομίζοντας τις φράσεις «κεραττά, φελλά» Επίσης ο Κατηγορούμενος τον απείλησε και με την φράση «ένα σε παίξω και θα σε κάμω να μην ξαναέρτεις Παναγιά». Aπο την απειλή που εκστόμισε ο Κατηγορούμενος εναντίον του ο ΜΚ1 ένιωσε φόβο. Τότε ο ΜΚ1 κάλεσε τον Κατηγορούμενο να φύγει από την περίφραξη και να σταματήσει να βρίζει και να απειλεί χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα. Αντί αυτού ο Κατηγορούμενος εξεμάνει ακόμη περισσότερο και άρχισε να κόβει σταφύλια από την κληματαριά και να τα ρίχνει βρίζοντας τον ΜΚ
- Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν στον δρόμο κάλεσε τον πατέρα του στο τηλέφωνο και του ζητούσε να έρθει στο μέρος γιατί όπως ισχυριζόταν, ο ΜΚ1 τον κτύπησε. Όταν ο πατέρας του Κατηγορούμενου έφθασε στο μέρος και αντιλήφθηκε ότι ο γιος του δεν ήταν κτυπημένος, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι του έσπασαν τα γυαλιά του τα οποία του τα έδειξε αλλά αυτά δεν ήταν σπασμένα. Τότε ο πατέρας του Κατηγορούμενου του είπε να πάει πάνω στο διαμέρισμα του το οποίο βρίσκεται απέναντι από την οικεία της Φωστήρας Κυπριανού. Ο ηλεκτρολόγος Σταύρος Μακρής βγήκε στον δρόμο και αφού πλησίασε τον Κατηγορούμενο τον αγκάλιασε και τον οδήγησε στην σκάλα του διαμερίσματος του. Αφού έφυγε από το μέρος ο Κατηγορούμενος ο ΜΚ1 συνομίλησε με τον πατέρα του και του είπε να τον συμβουλεύσει να σταματήσει να τους ενοχλεί. Ο πατέρας του Κατηγορούμενου του απάντησε ότι ο γιός του έχει πρόβλημα υγείας και έτσι δεν μπορεί να κάνει κάτι. Αμέσως μετά ο Κατηγορούμενος επέστρεψε έξω από την αυλή του σπιτιού όπου βρισκόταν ο παραπονούμενος και άρχισε πάλι να τον βρίζει και να τον απειλά όπως προηγουμένως. Επίσης πήρε το κατσαβίδι και την πένσα του ηλεκτρολόγου που βρίσκονταν σε περιτείχισμα έξω από την κατοικία της Φωστήρας, και τα πέταξε στο σώμα του ΜΚ1 χωρίς όμως να τον τραυματίσει. Σε κάποια στιγμή ο αδερφός του ΜΚ1 τηλεφώνησε στην αστυνομία και πιο συγκεκριμένα τον ΜΥ1 ο οποίος ήρθε στο μέρος για να δει τι συμβαίνει αφού γνώριζε ότι μεταξύ των πιο πάνω προσώπων υπήρχαν διαφορές. Στον δρόμο και πλησίον της πιο πάνω οικείας ο ΜΥ1 συνάντησε τον Κατηγορούμενο και τον συμβούλευσε να φύγει για να μην τσακωθούν. Ο δε Κατηγορούμενος έφυγε προς το καφενείο του χωριού. Ο ΜΥ1 δεν υπέβαλε οποιοδήποτε παράπονο εκείνη την στιγμή εναντίον του Κατηγορούμενου. Το παράπονο υπεβλήθηκε από τον ΜΚ1 με γραπτή κατάθεση προς τον ΜΥ1 στις 19/07/17 και περί ώρα
- Ο Αστ.2087 Γ. Τσιουπής έλαβε γραπτή κατάθεση από τον Κατηγορούμενο στις 22/07/17 και περί ώρα 20:
- ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών και των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει τόσο την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Από την τεθείσα ενώπιον μου μαρτυρία εκείνο που προκύπτει είναι ότι o Κατηγορούμενoς στις 15/07/17 όταν αντιλήφθηκε τον ΜΚ1 να βρίσκεται εντός της οικείας της Φωστήρας Κυπριανού στο χωριό Παναγιά στην αυλή της οποίας βρίσκεται μια ηλεκτροτουρπίνα από την οποία ποτίζει το περιβόλι του κατόπιν άδειας που του δόθηκε από την ιδιοκτήτρια, ένεκα του ότι υπάρχουν μεταξύ τους διαπροσωπικές διαφορές, εξεμάνει και άρχισε να φωνάζει μεγαλοφώνως προκαλώντας κατά τον τρόπο αυτό θόρυβο ενώ αυτός βρισκόταν πίσω από το περιτοίχισμα της αυλής και εντός του δρόμου πλησίον της πιο πάνω οικείας. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Κατηγορούμενου έλαβε χώρα άνευ λόγου και αιτίας ενώ αυτός βρισκόταν σε δημόσιο χώρο. Στην υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 493 σημειώθηκε πως 'δημόσιος χώρος' ή 'δημόσιο υποστατικό' περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση. Σύμφωνα δε με το άρθρο 4 του Κεφ.154, 'δημόσια διάβαση' καλύπτει κάθε κύρια οδό, αγορά, πλατεία, οδό, γέφυρα ή άλλη διάβαση, που χρησιμοποιείται νόμιμα από το κοινό. Ο Κατηγορούμενος ως αναφέρθηκε βρισκόταν εντός του δρόμου φωνάζοντας προς τον ΜΚ1 και προκαλώντας κατ' αυτόν τον τρόπο θόρυβο. Να σημειωθεί ότι ο ηλεκτρολόγος σε κάποια στιγμή χρειάστηκε να επέμβει για να τον ηρεμήσει αλλά ο Κατηγορούμενος επέστρεψε ξανά εντός του δρόμου και άρχισε να φωνάζει προς τον ΜΚ1 ο οποίος συνέχισε να βρίσκεται εντός της αυλής της πιο πάνω οικείας. Αδιαμφισβήτητα η πιο πάνω συμπεριφορά του Κατηγορούμενου ήταν τέτοια που ενδέχετο να προκαλέσει στους περίοικους του χωριού της Παναγιάς ανησυχία και να διασαλεύσει την ειρήνη. Απόδειξη προς τούτο είναι ότι από την συμπεριφορά του Κατηγορούμενου κλήθηκε η αστυνομία από τον αδερφό του ΜΚ1 ο οποίος ήταν παρών. Ο ΜΥ1 κατέφθασε στο μέρος και συμβούλευσε τον Κατηγορούμενο να απομακρυνθεί. Προκύπτει επίσης ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου να πετάξει ενώ αυτός ήταν θυμωμένος και φώναζε προς τον ΜΚ1 την πένσα και το κατσαβίδι προς το μέρος του ΜΚ1 με αποτέλεσμα αυτά να περιπέσουν πάνω στο σώμα του χωρίς να τον τραυματίσουν εμπίπτουν στην έννοια της επίθεσης. Το πέταγμα των κατσαβιδιών προς το μέρος του είναι μορφή βίας η οποία ασκήθηκε από τον Κατηγορούμενο εναντίον του ΜΚ1 χωρίς την συγκατάθεσή του και επομένως παράνομα. Υπό το φως των πιο πάνω ο Κατηγορούμενος άσκησε πραγματική και παράνομη βία προς το πρόσωπο του ΜΚ1 χωρίς την συγκατάθεσή του. Και με πρόθεση ως η ενέργεια προκύπτει από τις πιο πάνω περιγραφείσες συνθήκες υπό τις οποίες η πιο πάνω πράξη τελέσθηκε. Περαιτέρω από την μαρτυρία που έχω αποδεχτεί προκύπτει επίσης ότι ο Κατηγορούμενος απείλησε τον ΜΚ1 αφού ο ίδιος ένιωσε φόβο από την φράση που εκστόμισε ο Κατηγορούμενος προς αυτόν. Ο φόβος που ένιωσε όπως ανέφερε ήταν επειδή κυρίως είναι οικογενειάρχης και έχει δύο παιδιά. Η δε φράση που ανέφερε προς τον Κατηγορούμενο αποτελεί βία και παράνομη πράξη ταυτόχρονα και συνεπώς συνιστά απειλή. Μάλιστα στην κατάθεση του ο ΜΚ1 ανέφερε ότι από την πιο πάνω φράση που εκστόμισε ο Κατηγορούμενος ο ίδιος αντιλήφθηκε ότι ήθελε να του κάνει κακό. Σε σχέση με την φράση που εκστόμισε ο Κατηγορούμενος «φελλά,κεραττά» δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η φράση ότι αποτελεί εξύβριση εν τη εννοία του Νόμου. Επίσης ο Κατηγορούμενος με βάση την μαρτυρία που αποδέχτηκα, εκστόμισε την επίδικη φράση ενώ βρισκόταν σε δημόσιο χώρο δηλαδή εντός του δρόμου. Κρίνω, επίσης, ότι η εκστόμιση αυτής της φράσης θα μπορούσε να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Δεδομένων όλων των ανωτέρω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει όλες τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος καταδικάζεται σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο